Έξω η εργολαβία από το Δήμο Βόλου και όλους τους Δήμους
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους
Την Μεγάλη Παρασκευή ένας εργαζόμενος στο κοιμητήριο αυτοπυρπολήθηκε απελπισμένος από την κοροϊδία και τον εξευτελισμό που αντιμετώπιζε από εργολάβους και υπεύθυνους των δήμων Βόλου και Νέας Ιωνίας.
Η πράξη του αυτή, πράξη απελπισίας όχι μόνο δεν συγκίνησε τους υπεύθυνους του Δήμου και τους «αντιπολιτευόμενους» για την κατάσταση του εργαζόμενου που με βαριά εγκαύματα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όχι μόνο δεν προβληματίσθηκαν για την ομηρία και το δουλεμπόριο που έχουν στήσει μαζί με τους εργολάβους αλλά μετέτρεψαν και αυτό το ζήτημα σε τηλεοπτικό σόου με συνεντεύξεις, δημάρχου, Μήτρου, Καπούλα και λοιπών για να αποκαλύψουν δήθεν ποιος ευθύνεται για το τραγικό περιστατικό.
ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ.
Γιατί όλοι μαζί συμφωνούν και κάθε φορά εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του κόσμου για δουλειά είτε τον βάζουν στην ομηρία του συμβασιούχου, είτε τον «προωθούν» στους εργολάβους με τους οποίους συνεργάζεται ο δήμος και μάλιστα θεωρούν ότι έτσι «βρίσκουν δουλειά» σε κόσμο και πρέπει να τους «χρωστάνε».
Γιατί όλοι μαζί συμφωνούν στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και στην παράδοση όλων των δημοτικών υπηρεσιών στο κεφάλαιο μέσω ΣΔΙΤ και εργολαβίας.
Η αυτοπυρπόληση του εργαζόμενου στο κοιμητήριο αποτελεί μία απελπισμένη ενέργεια ενός ανθρώπου που ζει την απόγνωση και την διάλυση της ζωής του μένοντας απλήρωτος και μη ξέροντας αν έχει δουλειά. Την ίδια στιγμή που «ψάχνουν» να βρουν τα «ελλείμματα» στο ταμείο του κοιμητηρίου (μιλάνε για 166.000 ευρώ) δήμος και εργολάβοι δεν έχουν κανένα έλλειμμα για τους μισθούς των εργαζόμενων, γιατί πολύ απλά δεν τους πληρώνουν.
Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ εκφράζει την αλληλεγγύη της στον εργαζόμενο που αυτοπυρπολήθηκε αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους που σε καθεστώς «γαλέρας» δουλεύουν σήμερα και αντιμετωπίζουν συνθήκες δουλείας και άγριας εκμετάλλευσης. Μαζί με όλους τους εργαζόμενους πρέπει να αγωνιστούμε για να φύγει το καθεστώς της εργολαβίας από τους δήμους και οι εργαζόμενοι να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Τις τελευταίες δεκαετίες η Αττική κρύβει μια βαθιά πληγή στα σωθικά της. Το Θριάσιο πεδίο, που αργοπεθαίνει περιβαλλοντικά και, ταυτόχρονα, δηλητηριάζει με τους ρύπους του ολόκληρο το λεκανοπέδιο. Το Θριάσιο που, στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Ο κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε να κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να αναστραφεί αυτή η κατάσταση. Αντί γι αυτό, γινόμαστε μάρτυρες μιας νέας τεράστιας επέμβασης, που θα αποτελειώσει ότι έχει απομείνει ζωντανό: • με την εδαφική επέκταση και γιγάντωση του διυλιστηρίου των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ), στην Ελευσίνα • με την κατασκευή κολοσσιαίας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής (880 MW), στην Ελευσίνα, με τη σύμπραξη ΔΕΗ – ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ • με την κατασκευή χωματερής τοξικών αποβλήτων στο καταπράσινο Μελετάνι της Μάνδρας • με το σχεδιασμό νέας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής (390 MW), σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό της Ν. Περάμου, με τη σύμπραξη ΕΛ.ΠΕ. – EDISON • με τη μετεγκατάσταση των δεξαμενών του Περάματος στο στρατόπεδο Ξηρογιάννη στον Ασπρόπυργο. Οι νέες δραστηριότητες θα πολλαπλασιάσουν το πρόβλημα των μεταφερόμενων ρύπων, που θα αγκαλιάσουν ολόκληρο το λεκανοπέδιο. Ταυτόχρονα, θα εντείνουν τις πιέσεις για τη σταδιακή περιβαλλοντική υποβάθμιση και των γειτονικών περιοχών. Εκείνο, όμως, που τις κάνει πρόβλημα ολόκληρης της Αττικής είναι το εξής: ότι είναι γέννημα – θρέμμα μιας πολιτικής αντίληψης, που έχει θεοποιήσει την κατανάλωση ενέργειας. Μιας πολιτικής που κλείνει τα μάτια στην καθημερινή καταστροφή του πλανήτη και η οποία έχει τη ρίζα της στις ποικίλες ενεργειακές δραστηριότητες.Ματαιοπονούν όσοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν αυτήν την κατάσταση με επιχειρήματα για “ανάπτυξη”, για την απασχόληση κλπ. Άδικα, επίσης, κουράζονται όσοι προσπαθούν να την εμφανίσουν σαν ένα τοπικό πρόβλημα του Θριασίου.Οι πολίτες της Αττικής δεν ξεγελιούνται πια! Με τους συμπολίτες μας στο Θριάσιο δεν μας δένουν, μόνο, “δεσμοί ρύπων”. Μας δένουν οι δεσμοί της αλληλεγγύης και της κοινής ελπίδας για μια ζωή σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον. Μας δένει η ανάγκη να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε την ισοπεδωτική επέλαση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Και θα το αποδείξουμε στην πράξη! Πάρτε μέρος στη συνάντηση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης την Παρασκευή 8/5/2009, στις 8 μ.μ. στον κοινωνικό χώρο Nosotros (Θεμιστοκλέους 66, Αθήνα).
Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ - Διαρκής κίνηση Χαϊδαρίου * Korydallos.blogspot.com - ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου - Παναττικό δίκτυο κινημάτων πόληςΠεριβαλλοντικός φυσιολατρικός σύλλογος Περιστερίου - Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια
Πραγματοποιήθηκε χτες, Δευτέρα 4 του Μάη, στο στέκι νεολαίας (Ταπητουργείο) συνέλευση και ενημέρωση κατοίκων του Βύρωνα σχετικά με τα σχέδια του Υ...Ε για νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και νέο Προεδρικό Διάταγμα "προστασίας" του Υμηττού.
Στα πλαίσια της συνέλευσηςσυγκροτήθηκε Επιτροπή Κατοίκων Βύρωναενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και το π.δ. λεηλασίας του Υμηττού, η οποία συμφώνησε στο γενικό πλαίσιο αγώνα και διεκδίκησης που έχει τεθεί από την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους και το Προεδρικό Διάταγμα λεηλασίας του Υμηττού.
Συμπολίτες-ισσες, μετά από νέες πιέσεις που άσκησε ηΕπιτροπή Κατοίκων Γλυφάδαςστο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο ορίστηκε ειδικό Δημοτικό Συμβούλιο για τους νέους αυτοκινητόδρομους και τον Υμηττό την επόμενη Τετάρτη στις 6/5/09 8.00 μμ. Καλούνται όλοι όσοι έχουν υπογράψει τα αιτήματά μας, αλλά και όσοι τα συμμερίζονται και δεν έχουν έρθει ακόμα σε επαφή μαζί μας, να παρευρεθούν για να ασκήσουμε πιέσεις προκειμένου να παρθεί μια αρνητική απόφαση για τα σχέδια του Υπουργείου. Επαναλαμβάνουμε ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ σκοπεύει να δημοπρατήσει το έργο προεκλογικά και οι αρνητικές αποφάσεις των δήμων, όπως και οι κινητοποιήσεις των κατοίκων, μπορούν ειδικά αυτή την περίοδο να βάλουν φρένο στις επιδιώξεις του. Συνεχίζουμε πιο δυνατά από ποτέ για να σώσουμε τις ζωές μας και την πόλη μας!!!
Οι φωτογραφίες είναι από την τελευταία κινητοποίηση στον Υμηττό και την Ηλιούπολη την Κυριακή 26/4(από το blog της Πρωτοβουλίας Καρέα)
Η πορεία στην Ηλιούπολη
Το πανό της Επιτροπής Κατοίκων Καισαριανής στην πορεία
Θαυμάζοντας τη θέα της τσιμεντούπολης από τα "διόδια".
Εδώ βλέπουμε το "μουντό" τοπίο, όπως λένε οι σοφοί μελετητές του ΥΠΕΧΩΔΕ, όπου χωροθετούν τα διόδια της Ηλιούπολης!
Αμέσως μετά τις ανακοινώσεις του Δένδια, του Μαρκογιαννάκη και άλλων παραγόντων του συστήματος και τις αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥ.Σ.Ε.Α.) σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να παρθούν με στόχο δήθεν την «ασφάλεια του πολίτη» και την «πάταξη της εγκληματικότητας και άλλων κακουργηματικών ενεργειών», μέτρα που στην πραγματικότητα στοχεύουν τον ίδιο το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τους αγώνες και τις αντιστάσεις τους, μέτρα που ποινικοποιούν τη διαδήλωση και καταργούν το πανεπιστημιακό άσυλο, μέτρα που εισάγουν τη γενικευμένη καθημερινή παρακολούθηση αλλά και την –χωρίς προσχήματα– παρακολούθηση των συγκεντρώσεων, μέτρα που ενισχύουν τα ένοπλα αστυνομικά σώματα, την παρουσία τους και τη δράση τους, τίθενται «προς νομοθέτηση», συγκεκριμένες πλευρές του τρομοκρατικού πλαισίου που ετοιμάζουν.
Κάμερες Παρακολούθησης
Αλλάζει το μέχρι σήμερα νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τη λειτουργία τους. Ετσι, σ’ ένα νέο πλαίσιο, απελευθερωμένο από προσχήματα και απαλλαγμένο από οποιαδήποτε εμπόδια λόγω «ενστάσεων» των λεγόμενων «ανεξάρτητων αρχών» του τύπου της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (όταν «ζορίζουν», φαίνεται, τα πράγματα για το σύστημα, τέτοιες «πολυτέλειες» πρέπει να... κόβονται), θα στηθεί ένα δίκτυο που θα αποτελείται από περισσότερες από 1.000 κάμερες παρακολούθησης (σύμφωνα με επίσημα χείλη) και θα εγκατασταθεί σε «νευραλγικά σημεία» της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η αστυνομία θα είναι σε θέση να παρακολουθεί και να καταγράφει κάθε κίνηση που θεωρείται «ύποπτη» τόσο στους δημόσιους χώρους όσο και έξω από ιδιωτικούς. Το υπάρχον σύστημα των 300 περίπου καμερών του C4I –από το οποίο αναφέρεται πως λειτουργούν μόνο οι30, γιατί οι υπόλοιπες έχουν υποστεί φθορές- οφείλει να διευρυνθεί και να εκσυγχρονιστεί, ενώ έχει προβλεφθεί και η κατάλληλη προστασία τους από... δολιοφθορές.
Ετοιμάζεται λοιπόν σχετικό σχέδιο νόμου που θα προωθήσει άμεσα ο Δένδιας, ενώ έχουν προηγηθεί οι δηλώσεις της Μπακογιάννη ότι πρέπει ν’ αξιοποιηθεί το σύστημα των καμερών για το οποίο «έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός» (ναι, έχει πληρώσει και πληρώνει ακόμα και θα πληρώνει, χωρίς τη θέλησή του, για τα ίδια του τα δεσμά), η επιστολή του Μαρκογιαννάκη προς τον πρόεδρο της Αρχής Προστασίας, Γεραρή, για να δώσει τη συγκατάθεσή του, οι αναφορές του περί αξιοποίησης της... ευρωπαϊκής εμπειρίας (η ιμπεριαλιστική Ε.Ε. δείχνει το δρόμο!).Αλλο τώρα εάν οι 4,5 εκατομμύρια κάμερες στην «πρωτοπόρα» Βρετανία (όπως κι αυτές στα γήπεδα δεν συνέβαλαν στην «ελάττωση της βίας ή της εγκληματικότητας», όπως ομολογούν ακόμα και επίσημες εκθέσεις και μελέτες (HomeOfficeResearchStudy 292, 2005). Το ξανάπαμε πως αλλού στοχεύουν!
Ενίσχυση αστυνομικών σωμάτων
Σχεδιάζεται η πρόσληψη 6.000 αστυνομικών προς αντικατάσταση των συνταξιοδοτούμενων για τα επόμενα δύο χρόνια (αλλού δεν γίνονται προσλήψεις, αλλά απολύσεις) και 2.500 συνοριοφυλάκων (υπάρχουν, βλέπετε, και οι «λαθρομετανάστες»).Δρομολογείται η αγορά 2.500 περιπολικών καθώς και πέντε οχημάτων που θα καταβρέχουν τους διαδηλωτές με νερό υπό πίεση (ξανά ο «εχθρός–λαός»). Η Ε.Υ.Π., η Αντιτρομοκρατική και η Ασφάλεια «ζητούν» κι αυτές το «υπερσύγχρονο σύστημα συνακρόασης» (!), των νόμιμων υποκλοπών δηλαδή, και του φακελώματος των συνδιαλέξεων κινητής, συμβατικής και ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Υπολογίζεται να δαπανηθούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για το όλο «πρόγραμμα αναβάθμισης».
Γενετικό φακέλωμα
Από κοντά και το φακέλωμα του γενετικού υλικού, του DNA, σε συνεργασία με τις αστυνομίες της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε. «Παράλληλα διευρύνεται υπέρμετρα και η βάση συλλογής γενετικών δεδομένων. Τα στοιχεία που θα συγκεντρώνονται στη νέα εκσυγχρονισμένη τράπεζα DNA της αστυνομίας δεν θα αφορούν πλέον μόνον όσους καταδικάζονται για σοβαρά εγκλήματα (παράβαση του νόμου για το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία), αλλά το σύνολο σχεδόν των ποινικών αδικημάτων» («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» 5/4/09). Ισως μάλιστα εισαχθεί νομοθετική ρύθμιση που θα συμπεριλαμβάνει «προληπτικά» (sic) και τους υπόπτους.
Πανεπιστημιακό Ασυλο
Διά στόματος Καραμανλή προαναγγέλθηκε στη συνεδρίαση της Βουλής στις 8/4 η «αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου για το πανεπιστημιακό άσυλο». Ούτε αυτός ο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ και όσα προβλέπει για το άσυλο επαρκεί πια. Το σύστημα πρέπει «να τελειώνει» με το αγκάθι αυτό, που αποτελεί κατάκτηση ολόκληρου του λαού, φοιτητών και εργαζόμενων.
Μπροστά σ’ όλα αυτά που έχουν δρομολογηθεί και συντελεστεί, σ’ αυτά που αποφασίζουν και προωθούν και σ’ όλα όσα θα ’ρθουν ακόμα (γιατί τέλος δεν υπάρχει) στο επίπεδο της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, της υπεράσπισης των δυνατοτήτων πάλης, της αντίστασης στην καταστολή και την κρατική τρομοκρατία –πλάι σ’ έναν συνεχώς εξελισσόμενο εργασιακό μεσαίωνα- η συγκρότηση ενός μαζικού, λαϊκού κινήματος αντίστασης καθίσταται κάτι περισσότερο από αναγκαία!
Δυστυχώς δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος στον τίτλο του άρθρου. Το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας-Αττικής (ΡΣΑ), που παρουσιάστηκε από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Σουφλιά στις 13/4, βάζει τις βάσεις για ακόμα μεγαλύτερη επέκταση της πρωτεύουσας, δίνοντας τη χαριστική βολή σε ολόκληρη την πολύπαθη Αττική.Το ΡΣΑ κινείται στις κατευθύνσεις του Γενικού Χωροταξικού Πλαισίου που θέτει ως στόχο τη μετατροπή της Αθήνας σε Μητροπολιτικό Κέντρο (και Μητροπολιτικό Δήμο, σύμφωνα με τον Καποδίστρια 2). Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι οι όροι που δημιουργούν το πρόβλημα της Αθήνας, αντί να εξαλείφονται ενισχύονται. Ότι όλα τα προβλήματα των εκατομμυρίων κατοίκων της αντί να λυθούν θα οξυνθούν. Ότι σε λίγο καιρό, η Ελλάδα θα είναι μόνο η Αθήνα, λίγο η Θεσσαλονίκη και ακόμα λιγότερο ορισμένες μεγάλες πόλεις (ίσως μεγάλα χωριά θα πρέπει να τα λέμε πια τότε ...;).
Την τελευταία εβδομάδα πριν τις γιορτές του Πάσχα και μετά από 3 εβδομάδες συνεχών εσωστρεφών αλλά κυρίως εξωστρεφών διαδικασιών, η κατάληψη της Πρυτανείας ενάντια στις εργολαβίες του ΑΠΘ έβαλε μια άνω τελεία και έληξε τη λειτουργία της. Ένας κύκλος αγώνα έκλεισε, με σκοπό να ανοίξει ένας νέος.
Έχοντας υπόψη τους στόχους και το ρόλο που είχε να επιτελέσει η κατάληψη της Πρυτανείας, ρόλο πολιτικής πίεσης-προωθητικό του αγώνα, με σκοπό να περάσει στα χέρια του πραγματικού υποκειμένου, τους εργαζόμενους στις εργολαβίες του ΑΠΘ, ως όρο ικανό και αναγκαίο για να καταργηθεί η εργολαβία, θεωρούσαμε και θεωρούμε ότι το εγχείρημα της κατάληψης της Πρυτανείας έδωσε αυτά που μπορούσε και έπρεπε να λήξει. Σε αυτήν την εκτίμηση συνυπολογίζουμε της πιέσεις απονομιμοποίησης που δεχόταν η κατάληψη από το σύστημα ολάκερο, με βάση το κλίμα κουκουλοφοβίας που έχει στήσει από το Δεκέμβρη μέχρι σήμερα.
Αυτά που επιτεύχθηκαν μέσα σε 2 μήνες λειτουργίας της πρωτοβουλίας ενάντια στις εργολαβίες του ΑΠΘ και τις 3 βδομάδες της κατάληψης της Πρυτανείας, ούτε λίγα είναι, ούτε αμελητέα. Πέραν του ότι κατάφερε να αναδείξει με έμπρακτο και αγωνιστικό τρόπο το ζήτημα των ελαστικών σχέσεων και της εργοδοτικής τρομοκρατίας (όπως και μια σειρά από ζητήματα στα οποία έχουμε αναφερθεί σε παλιότερο φύλλο), κυρίως κατάφερε να στηρίξει και να βοηθήσει μια σειρά από κόσμο (εργαζόμενους), οι οποίοι μέχρι τώρα, κυρίως λόγω της συνολικότερης εργασιακής ανασφάλειας και της εργοδοτικής τρομοκρατίας, αδυνατούσαν να ορθώσουν ανάστημα, βγήκαν στο προσκήνιο. Στηρίχτηκαν στις δυνάμεις τους, τα έβαλαν με τους αρνητικούς συσχετισμούς του σωματείου και μπήκαν στη διαδικασία να διεκδικήσουν συλλογικά τα αυτονόητα, μόνιμη και σταθερή δουλεία ενάντια στο σύγχρονο δουλεμπόριο.
Μέσα σε αυτό το κλίμα κινούνται και οι αποφάσεις του σωματείου τους μετά από μαζικές ΓΣ που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία βδομάδα πριν τις γιορτές του Πάσχα και τη Μ. Δευτέρα, για στάσεις εργασίας, 24ωρες, 48ωρες απεργίες, πορείες και κλεισίματα δρόμων μετά την Κυριακή του Θωμά.
Κάπου εδώ έρχεται να ανοίξει το νέο κύκλο του αγώνα και η πρωτοβουλία ενάντια στις εργολαβίες του ΑΠΘ, η οποία μετεξελίχθηκε από την κατάληψη της Πρυτανείας, ως φυσικό επακόλουθο της θέλησης ο αγώνας να συνεχίσει και να είναι νικηφόρος. Τα νέα δεδομένα απαιτούν και νέες προσπάθειες ανάδειξης του ζητήματος, τόσο σε όλο το ΑΠΘ, όσο και σε ολόκληρη την κοινωνία, όπως επίσης αναγκαία είναι η έμπρακτη στήριξη της πρωτοβουλίας στους εργαζόμενους στις εργολαβίες, που πλέον πιο δυναμικά μπαίνουν στο χορό των κινητοποιήσεων.
Εφηβικός, λούμπεν, με το κέλυφος της ελπίδας θρύψαλο, προπάντων καταφρονεμένος, λαϊκός, καταθλιπτικός, ο πάταγος στου Ρέντη –στην άγονη γραμμή της φτωχογειτονιάς– μαγνήτισε ένα 24ωρο την υποκρισία. Ύστερα η δημοκρατική ευρυθμία αποκατέστησε τον έντιμο βίο της, ακολουθώντας τις προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες: οι ακτοπλόοι καλαφάτισαν τα σαπάκια, ο Παυλίδης έκανε αγιασμό στο διαμέρισμα, οι κουμπάροι ξεφάντωσαν με γάλα, η Ζίμενς πέρασε ένα φρέσκο χέρι φούμο τα μαύρα ταμεία της. Λάλησε κι ο κούκος που φέρνει τις μίζες.
Τα νεότερα κυβερνητικά φαραωνικά σχέδια για την Αττική επέπεσαν επί του μπερντέ, επί των παραβάν των ευρωεκλογικών κέντρων, επί της επιφανείας της γης, επί των πετεινών του ουρανού και επί των κεφαλών μας. Καταπράσινα σαν το δολάριο, φιλικά σαν τη φυλακή: ο πολιτειακός πλακούντας της Εκάλης θα θρέψει το πιο τσιμεντένιο μέλλον μας από το Χαϊδάρι ως τη Μακρόνησο και από το Μενίδι ως τη Σαλαμίνα, ο λώρος της ανάπτυξης θα γίνει ο μητροπολιτικότερος βρόχος του κόσμου, εμβρυουλκός θα αναλάβει η πιο φαγάνα μπουλντόζα. Και όλες οι ποντικομαμμές της πιάτσας θα χρυσωθούν και θα χρυσώσουν μέχρι και τον τάφο τους (φαραωνισμός, είπαμε) καθώς θα μας αλλάζουνε τα πρέκια. Οικόπεδα προς δόμηση ολούθε. Μεταπολεμική ανοικοδόμησις.
Ενας Τρελός καίγεται, ξεκοιλιάζεται, ασφαλτοστρώνεται, ισοπεδώνεται, στο τέλος αδειάζει και τη γωνιά όπου τολμούσε να αυθαιρετεί και να παλαβώνει από αιώνων. Χιλιάδες αυτοκίνητα μποτιλιάρονται απρόσκοπτα πάνω στο πτώμα του καθ’ οδόν προς τα καινούργια εμπορικά κέντρα. (Ανυπομονώντας να θαυμάσουν τις βιτρίνες με τα πιο μοντέρνα αυτοκίνητα.) Οι εισαγωγές τρέχουν καλύτερα. Και η κατανάλωση. Οι φόροι. Και –πω πω τι θα παθαίναμε, παραλίγο να το λησμονήσουμε!– τρέχει οπωσδήποτε και το αναπτυσσόμενο... μετρό.
Την επέλαση της ανεργίας, όμως, δεν τη συναγωνίζεται καμιά αναπτυξιακή πιλάλα. Έβγαλε φτερά και πέταξε. Δεν πιάνεται. Πόνος κανένας δεν τους πιάνει. Ας είχαν τουλάχιστον την τσίπα να μη διαγουμίσουν την αξιοπρέπεια της Κούνεβα –φαντάσου, μέχρι κι η Πετραλιά πονετική αρωγός εξ ονόματος του ελληνικού κράτους...
Επιασε η άνοιξη την μπόρα της και δέκα όλα κι όλα λεπτά έφτασαν για να πλημμυρίσουν οι δρόμοι. Πέρασε ένα βρόχινο ποτάμι με λάδια αυτοκινήτων, πέρασε κι άλλο ένα, σκατόχρωμο, με επιπλέοντα άνθη νεραντζιάς. Η Αθήνα εξακόντισε τις τελευταίες μοσχοβολιές των δέντρων της και αυτές για μια μόνο στιγμούλα μετεωρίστηκαν υπεράνω της αβύσσου και αποστόμωσαν κάθε θόρυβο και φίμωσαν κάθε αναίδεια.
