20 Σεπ 2017

Ξανακυκλοφόρησε η εφημερίδα της Ταξικής Πορείας

Με στόχο την αναβάθμιση της παρέμβασής της και τη μονιμότερη επαφή με χώρους δουλειάς και κλάδους εργαζομένων, η Ταξική Πορεία ξανακυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες την εφημερίδα της.

Πρόκειται για ένα νέο, ελπιδοφόρο ξεκίνημα, το οποίο -παρά τις δυσκολίες που το συνοδεύουν (κυρίως οικονομικές, αλλά και πολιτικής του στήριξης)- επιδιώκει να βρει τη συνέχειά του κι ένα ρυθμό όσο το δυνατό πιο πυκνό.

Όπως είναι φανερό, στόχος αυτής της έκδοσης δεν είναι να καλύψει την τρέχουσα επικαιρότητα. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε μία αρκετά συχνή έκδοση. Αυτό που επιδιώκει -σε πρώτη φάση, τουλάχιστον-είναι να τοποθετηθεί σε πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα που μπαίνουν στα πλαίσια του εργατικού κινήματος, να αντιπαρατεθεί στις αστικορεφορμιστικές απόψεις που κυριαρχούν, να προβάλει θέσεις και απόψεις που προωθούν την υπόθεση της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κόντρα στο κλίμα απομαζικοποίησης και διάλυσης που έχει επικρατήσει και στην ηττοπάθεια που γεννά στις εργατικές συνειδήσεις.

Σημαντικό στοιχείο -που θα δώσει άλλη πνοή και ζωντάνια- αποτελεί η εμπλοκή στην έκδοση της εφημερίδας όσο το δυνατόν περισσότερων εργαζομένων, μελών και φίλων της Ταξικής Πορείας. Είναι και αυτό ένα στοιχείο απαραίτητο για το ανέβασμα του επιπέδου της παρέμβασης της Ταξικής Πορείας αλλά και της καλύτερης συγκρότησης των σχημάτων της.

Σε αυτό το φύλλο, περιλαμβάνονται αρκετά άρθρα, μεταξύ των οποίων για την απεργία των συμβασιούχων στους ΟΤΑ, για τα εργατικά «ατυχήματα», για την επίθεση που ετοιμάζεται ενάντια στο δικαίωμα στην απεργία, για τη νεολαία και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, αλλά και άρθρα για συγκεκριμένους εργασιακούς κλάδους όπως το εμπόριο, ο επισιτισμός και το Δημόσιο.

Μια ιδιαίτερη πρόκληση για την επανέκδοση της εφημερίδας της Ταξικής Πορείας αποτελεί η οικονομική στήριξη της έκδοσης, καθώς η εφημερίδα διατίθεται δωρεάν. Ωστόσο, η εκτίμηση είναι ότι και αυτή η πρόκληση θα απαντηθεί με τον καλύτερο και ουσιαστικότερο τρόπο.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη Μαζικό όχι στην Ελντοράντο και στην κυβέρνηση που την αδειοδοτεί!

0
Εκατοντάδες Θεσσαλονικείς ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και διαδήλωσαν στο κέντρο της πόλης, σήμερα το απόγευμα, Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Καμάρα και διαμέσου της Εγνατίας και της Βενιζέλου κατευθύνθηκαν προς το Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης. Στην κινητοποίηση κυριάρχησαν συνθήματα ενάντια στην Ελντοράντο, την κυβέρνηση και κατά των δικαστικών διώξεων αγωνιστών του κινήματος των κατοίκων της Χαλκιδικής. Από αύριο στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης και μετά στον Πολύγυρο ξεκινάει ένας νέος γύρος δικών με κατηγορούμενους μέλη του κινήματος ενάντια στην πολυεθνική του θανάτου γι αυτό ετοιμάζονται νέες δράσεις αλληλεγγύης.

Στην σημερινή κινητοποίηση μαζική ήταν η παρουσία της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ . Συμμετείχαν επίσης το Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Ξεκίνημα, η Λαϊκή Ενότητα κ.α.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Σεπ 2017

Συγκέντρωση την Πέμπτη 6:00 μ.μ. στην Αγορά ενόψει του ερχομού Τσίπρα στα Χανιά!

0
Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής που απλώνει τη φτώχεια, επεκτείνει τις βάσεις και τα δίνει όλα στο κεφάλαιο – ιμπεριαλισμό

Η καταστροφή του περιβάλλοντος στη θαλάσσια περιοχή κοντά στην Αττική που ζει ο μισός πληθυσμός της χώρας, είναι ένα μόνο δείγμα και μια μόνο έκφραση της ασυδοσίας των εφοπλιστών και συνολικά του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζόμενων και της ίδιας της υπόστασης της χώρας μας.

Πιο ωμή έκφραση της βαρβαρότητας που έχει διαμορφώσει η επίθεση του κεφαλαίου ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια είναι η πραγματικότητα της ανελέητης εκμετάλλευσης που υφίστανται ιδιαίτερα νέοι αλλά και μεγαλύτεροι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία, στα εργοστάσια και τα εργοτάξια των δολοφονικών «ατυχημάτων», στα πλοία γαλέρες, μα και στα χωράφια και όπου αλλού μοχθεί ο κόσμος της δουλειάς για να παραχθεί ο πλούτος.

Η πραγματικότητα που ζει ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία δείχνει πως η μνημονιακή πραγματικότητα της βαθειάς φτώχειας, της ανεργίας και της στυγνής εκμετάλλευσης ήρθε για να μείνει. Ξεκάθαρο είναι πως και στη χώρα μας και σ’ άλλες χώρες η επίθεση του κεφαλαίου θα συνεχιστεί. Για τα σοβαρά άλματα που έχουν πετύχει σε βάρος του κόσμου της δουλειάς πανηγυρίζουν και καμαρώνουν με πλέρια συναίνεση οι πολιτικοί εκπρόσωποι του συστήματος. Το πιο σημαντικό για το επενδυτικό περιβάλλον που διαφημίζει στις φιέστες στη ΔΕΘ και σε διάφορες πόλεις της χώρας ο Τσίπρας και όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό κυβέρνησης – αντιπολίτευσης είναι το γεγονός πως η αντιλαϊκή επίθεση περνάει χωρίς για την ώρα σοβαρές λαϊκές αντιστάσεις.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση με πλήρη συναίνεση της αντιπολίτευσης εμπλέκει ολοένα τη χώρα στον πόλεμο που δε σταματά στην περιοχή, ιδιαίτερα σε μια συγκυρία που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται επικίνδυνα η επέκταση των βάσεων ιδιαίτερα στην πόλη μας γεννά θανάσιμους κινδύνους.

Συνολικά η πραγματικότητα που βιώνει ο λαός ανατρέπεται μόνο με αγώνες κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης- Ν.Δ. κεφαλαίου και ιμπεριαλιστών. Η αναπτυξιολογία και το επενδυτικό κλίμα που επιδιώκουν είναι κυρίως η φιλολογία και ουσιαστικά το πρόσχημα μετά τη χρεοκοπία για να συνεχίσουν χωρίς σταματημό και χωρίς καμιά προοπτική για τον κόσμο της δουλειάς, την πολιτική όλα στο κεφάλαιο - όλα για το κεφάλαιο.

Η προοπτική για τη νεολαία και τους εργαζόμενους βρίσκεται στη συγκρότηση της λαϊκής πάλης- Αντίστασης στη βαρβαρότητα που επελαύνει και τη ζούμε καθημερινά. Δε θα σταματήσουν αν δε τους σταματήσουμε . Υπάρχει μέλλον και προοπτική για τον κόσμο της δουλειάς, γιατί υπάρχει δίκιο.

► Όλοι στον αγώνα για να βρούμε την προοπτική, το δίκιο και το μέλλον μας.

Ενόψει του ερχομού του πρωθυπουργού Τσίπρα στα Χανιά
Όλοι στη συγκέντρωση καταγγελίας της πολιτικής της εξάρτησης και της εξαθλίωσης, που καλούν συλλογικότητες της πόλης την Πέμπτη 21 Σεπτέμβρη 6.00μ.μ. Πλ. Αγοράς

Χανιά, 19-09-2017

Πρωτοβουλία Αντίστασης 

protovouliantistasis.blogspot.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ELDORADO GO HOME! Συλλαλητήριο Τρίτη 19/9, 18:00, Καμάρα

0

Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις καλεί οργανώσεις- συλλογικότητες και φορείς της πόλης να δώσουν ένα δυναμικό παρόν, στο συλλαλητήριο που καλεί την Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου, ώρα 18:00 στην Καμάρα:

Από την πρώτη στιγμή που η Eldorado Gold απείλησε να κλείσει την «επένδυσή» της και να φύγει, η αντιπολίτευση της ΝΔ και τα εντεταλμένα ΜΜΕ ξεκίνησαν μια εκστρατεία ψεμμάτων. 

Δημοσιογράφοι-εκπρόσωποι τύπου της εταιρείας αναπαράγουν ολημερίς τερατολογίες, φουσκώνουν καθημερινά και περισσότερο τον αριθμό των θέσεων εργασίας και τα χρήματα που υποτίθεται πως συνεισφέρει η εταιρεία στην οικονομία.

Εμείς γνωρίζουμε πως πίσω από τη μαγική λέξη «επένδυση» που χρησιμοποιείται ως πανάκεια, κρύβεται μια λεηλασία. Μια εταιρεία που πήρε τις εκτάσεις στη Χαλκιδική για ένα κομμάτι ψωμί, που ληστρικά κερδίζει χωρίς να πληρώνει φόρους, που καταστρέφει το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους του τόπου, που απειλεί να αφήσει άνεργους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στη γεωργία, τη μελισσοκομία, την αλιεία, τον τουρισμό, την κτηνοτροφία και όλα τα συνεργαζόμενα επαγγέλματα στη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη.

Απέναντι τους έχουν μια κυβέρνηση που, παρότι ισχυρίζεται πως ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, έχει παραχωρήσει τις περισσότερες άδειες στην εταιρεία από οποιαδήποτε προηγούμενη. Μια κυβέρνηση που δηλώνει πως αναζητά ένα συμβιβασμό, μια ακόμα «αμοιβαία επωφελή συμφωνία» με την Eldorado Gold. Αυτή τη στιγμή, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, απέναντι στον ωμό εκβιασμό της εταιρείας και την πίεση ντόπιων και διεθνών παραγόντων.

Απέναντι σε όλα αυτά, η απάντησή μας είναι απλή: Να φύγουν! Να σταματήσουν τώρα και οριστικά οι εξορύξεις σε όλη τη Χαλκιδική, να ακυρωθούν τα σχέδια για νέες εξορύξεις σε Μακεδονία και Θράκη. Δεν περιμένουμε κανένα σωτήρα, δεν αναθέτουμε τους αγώνες μας σε καμία κυβέρνηση. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας δυναμικά, μέχρι να φύγει η εταιρεία και να μην έρθει άλλη!

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ – ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Facebook: https://www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
Twitter: https://twitter.com/ThessAntigold
email: epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com
Η Επιτροπή συνδριάζει στο χώρο της, Σωκράτους 14, κάθε Δευτέρα στις 19:30
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συλλαλητήριο στην Καμάρα (19/9): να φύγει η El Dorado

0
Έξω οι ιμπεριαλιστικές πολυεθνικές του θανάτου από τον τόπο μας!
Όλοι στο συλλαλητήριο στην Καμάρα!
Την Τρίτη 19 Σεπτέμβρη στις 6 το απόγευμα

Με την αναστολή των επενδυτικών της προγραμμάτων στην Χαλκιδική, η πολυεθνική EL DORADO GOLD προχώρησε σ’ έναν ολοφάνερο εκβιασμό. Ταυτόχρονα μεθοδεύει ένα προπαγανδιστικό μπαράζ ψευδολογιών, με στόχο την γρήγορη και χωρίς πολλές διατυπώσεις έγκριση όλων των εκκρεμών αδειών, για την εξάλειψη κάθε νομικού και τεχνικού κωλύματος. Απαιτεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ να πάρει θέση άμεσα και να προχωρήσει στην υπογραφή άνευ όρων. Η στάση της κυβέρνησης που δίνει γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές, αποδεικνύει ακόμη μια φορά ότι όσο υποκύπτεις στους ιμπεριαλιστές τόσο περισσότερα θα απαιτούν.

Το ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και οι ντόπιοι κεφαλαιοκράτες τα θέλουν όλα χωρίς προσχήματα και τα θέλουν τώρα. Ουραγοί στην προσπάθεια αυτή της εταιρείας η Δεξιά, η Ακροδεξιά, η Κεντροαριστερά, τα ΜΜΕ, ο ΣΕΒ και άλλοι καλοθελητές.

Απέναντι σ’ αυτές τις προκλήσεις η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία πιστεύει ότι είναι ανάγκη να δοθεί μια μαζική, ανυποχώρητη και δυναμική απάντηση με την ενίσχυση του λαϊκού, ενωτικού κινήματος στην Χαλκιδική και στην ευρύτερη περιοχή.

Με αγωνιστική, ενεργό αλληλεγγύη να απαντήσουμε στις τρομοκρατικές δίκες που έρχονται σαν αποτέλεσμα των διώξεων των αγωνιστών.

Ο αγώνας για την ζωή μας και το κουμάντο στον τόπο μας θα συνεχιστεί ανυποχώρητα μέχρι την νίκη!

ΕΞΩ Η ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ με στόχο τη διοργάνωση διαδήλωσης για τη μόλυνση στον Αργοσαρωνικό

0
Προς: Σωματεία, Συλλόγους, συλλογικότητες, κινήσεις γειτονιάς

Η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή στον Αργοσαρωνικό από το δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη 2» δεν είναι ένα ατύχημα. Είναι προϊόν της ασυδοσίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου που αποθρασύνεται από την πολιτική του συστήματος. Συνένοχη στο έγκλημα είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που, στη ρότα των προηγούμενων κυβερνήσεων και ως σημερινός πολίτικος διαχειριστής, με τη κλιμάκωση της αντιλαϊκής-αντεργατικής επίθεσης ποτίζει ασταμάτητα την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδος.

Οι καθησυχαστικές δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών, που μόνο οργή μπορεί να προκαλέσουν, συντρίβονται από την ίδια τη πραγματικότητα αφού έχουν μαυρίσει από το μαζούτ όλες οι νοτιοανατολικές παραλίες της Αττικής. Εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αρκετά χρονιά ώστε να επανέλθει το θαλάσσιο οικοσύστημα στη πρότερη κατάσταση, ενώ διατυπώνονται φόβοι να περάσει η μόλυνση στη διατροφική αλυσίδα.

Η λεγόμενη ολιγωρία της κυβέρνησης δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος. Άλλη μια ευγενική χορηγία στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, την «ναυαρχίδα» της ελληνικής οικονομίας. Έκφραση της πολιτικής της «δίκαιης ανάπτυξης».

Από τις Σκουριές μέχρι το Πειραιά και από το ξεπούλημα μέχρι τα εργατικά εγκλήματα, άνθρωπος και περιβάλλον γίνονται θυσία στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Ο λαός και οι εργαζόμενοί θα πληρώσουν βαρύ το τίμημα της λεγόμενης «ανάπτυξης» και των «επενδύσεων». Με εκτεταμένη καταστροφή και λεηλασία, εργασιακό μεσαίωνα και θάνατο.

Σε αυτή τη βάση και προκειμένου να προετοιμαστεί μια μαζική απάντηση από το λαό και τους εργαζόμενους σας καλούμε σε ανοιχτή σύσκεψη τη Τετάρτη 20/9, 7μμ, στο πρώην Δημαρχείο Δραπετσώνας (Αγωνιστών Πολυτεχνείου και Καραϊσκάκη), 3ος όροφος, για την άμεση διοργάνωση διαδήλωσης στις γειτονίες του Πειραιά. Να διεκδικήσουμε την πλήρη απορρύπανση των ακτών και της θάλασσας, την απομάκρυνση κάθε βιομηχανικής δραστηριότητας από κατοικημένες περιοχές και, στο πλευρό των ναυτεργατών, δουλειά με δικαιώματα ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλουν κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ.

Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά

19/9/2017
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

0
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί με κάθε τρόπο να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της προς τους «θεσμούς», τον ΟΟΣΑ και τις απαιτήσεις του ντόπιου κεφαλαίου για αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Αξιοποιώντας τις προσπάθειες και τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, με νέους νόμους και διάφορες διοικητικές ενέργειες επιχειρεί να διορθώσει ρωγμές, ασυνέχειες και αντιφάσεις όλου του νομικού πλαισίου ώστε να μπει πανέτοιμη στη τελική φάση εφαρμογής της αξιολόγησης. Έτσι, στην αρχή απλά πάγωσε και δεν κατάργησε τους νόμους της αξιολόγησης των ΝΔ –ΠΑΣΟΚ, προώθησε τον νόμο Βερναδάκη, δίνει τώρα τη σκυτάλη στη Γεροβασίλη και έπεται συνέχεια. Επίσης, με μια σειρά νόμους και εγκύκλιους στους διάφορους κλάδους του δημοσίου φέρνει μια σειρά αλλαγών στη διοίκηση και τα εργασιακά που οδηγούν στην αξιολογική περικύκλωση των εργαζομένων.

Με την αξιολόγηση οι κυβερνήσεις προσπαθούν να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις των δημοσίων υπαλλήλων, να εισάγουν την ανασφάλεια, να τρομοκρατήσουν, να χειραγωγήσουν, να εντατικοποιήσουν, να καλλιεργήσουν τον ανταγωνισμό και την ανθρωποφαγία, να συγχωνεύσουν-καταργήσουν-ιδιωτικοποιήσουν δομές του δημοσίου, να εισάγουν τιμωρίες και ποινές, να καθηλώσουν μισθολογικά και βαθμολογικά, να απλώσουν παντού την κινητικότητα και τη διαθεσιμότητα και φυσικά να απολύσουν.

Δεν υπάρχει «μη τιμωρητική αξιολόγηση». Τώρα όμως που η κυβέρνηση ξεπέρασε τη φάση της δικής της αξιολόγησης από τους «θεσμούς», επιδιώκει να είναι αυτή που θα καταφέρει να εφαρμόσει τη αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων.

Η ΑΔΕΔΥ που δίνει τον τόνο σε όλες τις ομοσπονδίες του δημοσίου, έχει επιλέξει να μονομαχήσει με την κυβέρνηση στο νομικό πεδίο με την «απεργία-αποχή από την αξιολόγηση» και με χλιαρές κινητοποιήσεις δια-μαρτυρίας. Όμως, δεν μπορούμε συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή αραδιάζοντας στην κυβέρνηση λογικά επιχειρήματα ευελπιστώντας πως είτε θα την κατατροπώσουν ή θα δει επιτέλους το δίκιο μας και θα υποχωρήσει. Ήδη βλέπουμε πως η κυβέρνηση προσπαθεί να βρίσκει τρόπους να παρακάμπτει τα μικρά χαλικάκια που ρίχνει στο δρόμο της η συνδικαλιστική ηγεσία. Αν «οι από κάτω» δεν υλοποιήσουν την αξιολόγηση, υπάρχουν πάντα «οι από πάνω» και το «εντέλλεστε».

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από την αξιολόγηση
και
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ την πάλη μας

ΜΟΝΟ οι αγώνες μας μπορούν να βάλουν φρένο στην κυβερνητική πολιτική

Αυτό που πρέπει να είναι καθαρό είναι πως αν εμείς δεν αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο, αυτός δε θα ακυρώσει την επίθεσή του. Και όσο καθυστερούμε την αναμέτρηση τόσο ο αντίπαλος κερδίζει έδαφος.

Πρέπει να σπάσει το κλίμα της αδράνειας και της μοιρολατρίας που αφήνει ανενόχλητη την κυβέρνηση να υλοποιεί την αντιλαϊκή της πολιτική. Οι δημόσιοι υπάλληλοι σε όλους τους χώρους δουλειάς πρέπει να συζητήσουν, να αποφασίσουν για αγώνες και απεργίες και να συντονίσουν τη δράση τους. Να οργανώσουν αγώνες που να διεκδικούν νίκη.

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιφασιστικές διαδηλώσεις στο Κερατσίνι - Η πορεία της Λαϊκής Αντίστασης Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας

6
Ολοκληρώθηκαν οι διαδηλώσεις στο Κερατσίνι για την επέτειο των 4 χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους φασίστες-νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η μαζικότητα που είχε συνολικά ήταν αναμφίβολα αναντίστοιχη των περιστάσεων και αντικατόπτρισε για άλλη μια φορά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιόδου που διανύουμε, την κινηματική υποχώρηση και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στη σημερινή φάση η υπόθεση της ανασυγκρότησης των αγώνων και της πάλης του λαού και της νεολαίας. Παρόλα αυτά, σίγουρα δόθηκε η ευκαιρία σε ένα προοδευτικό δυναμικό, που κινείται κατά βάση στον περίγυρο των δυνάμεων της Αριστεράς και του κινήματος, να διαδηλώσει, εκφράζοντας τα αντιφασιστικά και δημοκρατικά του αισθήματα.

Οι συγκεντρώσεις που είχαν προγραμματιστεί ξεκίνησαν στις 17:00 το απόγευμα. Στη συμβολή των οδών Παύλου Φύσσα & Σαλαμίνος πραγματοποίησε τη δικιά της αυτόνομη συγκέντρωση η Λαϊκή Αντίσταση - ΑΑΣ, ενώ λίγο παρακάτω, κατά μήκος της Παύλου Φύσσα, βρίσκονταν τα μπλοκ συλλογικοτήτων και σχημάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του α/α χώρου. Λίγο αργότερα, στις 18:00, καλούσαν στην πλατεία Ζαρντέν το ΚΚΕ και σωματεία που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ.

Η Λαϊκή Αντίσταση - ΑΑΣ, με ένα μαζικό και αξιοπρεπές μπλοκ, πορεύτηκε ξεχωριστά από τις υπόλοιπες δυνάμεις, ακολουθώντας τη διαδρομή Σαλαμίνος - Σμύρνης - Βενιζέλου - Λεωφ. Δημοκρατίας και ύστερα επιστροφή στο σημείο αφετηρίας. Τόσο τα συνθήματα της, όσο και η συνολικότερη κίνηση και στάση της, είχαν ως στόχο να κατατεθεί και να παλευτεί στους εργαζόμενους και τη νεολαία ένα διακριτό πολιτικό στίγμα, που μπορεί και αποκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο των φασιστών, την άρρηκτη σχέση τους με τις δυνάμεις του συστήματος, τους κρατικούς μηχανισμούς και την πολιτική της φασιστικοποίησης, αλλά και τις ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που αποτελεί τον πιο πιστό υπηρέτη της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, συνεχίζοντας να τροφοδοτεί όλους εκείνους τους όρους που οδήγησαν στην άνοδο του φασιστικού μορφώματος. Φτάνοντας μέχρι και στο σημείο να ξεπλένει τους φασίστες με κοινές εθνικιστικές φιέστες μαζί τους στο Καστελόριζο και προτάσεις "εκδημοκρατισμού" τους.

Ο λόγος της διακριτής μας συγκέντρωσης, αλλά και της αυτόνομης πορείας που διανύσαμε στη συνέχεια, δεν ήταν άλλος από την προβολή ενός αγωνιστικού προσανατολισμού που δεν "χάνει" από το οπτικό του πεδίο κανέναν από τους παραπάνω παράγοντες, όπως και ο διαχωρισμός από άκρως προβληματικές λογικές και πρακτικές που βγήκαν για άλλη μια φορά στην επιφάνεια το τελευταίο διάστημα.


Έχοντας καταθέσει αναλυτικά την άποψή μας στο άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας "Ενωτικά αντιφασιστικά καλέσματα και κάλπικος αντιφασισμός", θα σημειώσουμε μονάχα τα εξής: προσφέρει τις χειρότερες υπηρεσίες στο κίνημα και στην πάλη ενάντια στον φασισμό μια κατεύθυνση που αναζητάει συμμάχους στο στρατόπεδο των εχθρών, στους κρατικούς μηχανισμούς και την αστική δικαιοσύνη, σε όλους αυτούς που εξέθρεψαν το φασιστικό φαινόμενο με συστηματικό τρόπο όλα αυτά τα χρόνια. Προεκτείνοντας τα χαρακτηριστικά της πορείας που έκαναν το Σάββατο και στη σημερινή, δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, από την ΚΕΕΡΦΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι και τη ΛΑΕ, αλλά και ομάδες του αντιεξουσιαστικού χώρου, έδειξαν ότι, όντας γεμάτοι από αστικοδημοκρατικές και ρεφορμιστικές αυταπάτες, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αναγορεύσουν σε "αντιφασίστες" υπουργούς δημόσιας τάξης και δημάρχους, αποκρύπτοντας συνειδητά τον βρώμικο ρόλο της κυβέρνησης και των παραγόντων του συστήματος. Από εκεί και πέρα, η κατάληξη της διαδήλωσής τους σε συναυλία στο Καστράκι που διοργάνωσε η οικογένεια Φύσσα, με κεντρικό σύνθημα "Πώς ανέχεσαι ΝΑΖεΙς μαζί τους;" (έλεος πια με αυτόν τον χαζό λαό που κάθεται και τα ανέχεται όλα αντί να ακολουθεί την αριστερά "μας"... στο εφετείο!), στερείται κάθε σοβαρού πολιτικού περιεχομένου, κάτι που φρόντισαν να διευκρινίσουν όλοι με το παραπάνω, μαζεύοντας μέχρι και τα πανό τους και μπαίνοντας "ακομμάτιστα" στον χώρο που θα πραγματοποιούνταν. Όσο και αν βολεύει κάποιους το ψάρεμα στα θολά νερά, μέσω της σύνδεσης τους με συγκεκριμένες προσωπικές στάσεις και επιλογές, αυτό δεν σημαίνει ότι από μόνες τους αυτές βρίσκονται υπεράνω κριτικής ή πως μπορούν να καθορίσουν το τι θα κάνει μια διαδήλωση και πολύ περισσότερο την κατεύθυνση που πρέπει να υιοθετήσει ένας ολόκληρος λαός στην πάλη του. Ακόμα και αν τους αξίζει απεριόριστος σεβασμός για τις δυσκολίες που έχουν περάσει και για τη δύναμη ψυχής που έχουν δείξει.

Θεωρούμε ότι η Λαϊκή Αντίσταση - ΑΑΣ κατάφερε να πραγματοποιήσει μια αξιόλογη πορεία, τιμώντας τη μνήμη του αντιφασίστα καλλιτέχνη, παρεμβαίνοντας μαζικά στον λαό της περιοχής και συσπειρώνοντας γύρω της ένα σημαντικό δυναμικό αγωνιστών, που προβληματίζεται και αναζητάει μια πραγματικά μάχιμη κατεύθυνση πάλης κόντρα στον φασισμό και τις γενεσιουργές του αιτίες. Αυτή η υπόθεση δεν τελειώνει εδώ, αλλά πρέπει να βρει τη συνέχεια της στους αγώνες που πρέπει να δώσουν την επόμενη περίοδο η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία ενάντια στην αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική που θα ξεδιπλωθεί με σφοδρότητα σε όλους τους τομείς.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

18 Σεπ 2017

Πάτρα: κάλεσμα στη σημερινή αντιφασιστική συγκέντρωση

0
ΔΕΥΤΕΡΑ, 18/09, 
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΙΣ 18:30

Η ΛΑ-ΑΑΣ Πάτρας καλεί τον λαό της πόλης σε μαζική συμμετοχή στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο για την συμπλήρωση των 4 χρόνων της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από την ναζιστική – εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.
  • Τον φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί!
  • Ενάντια στην πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποτέλειας. Για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική της ανεργίας, της φτώχειας και της κρατικής τρομοκρατίας που τροφοδοτεί τον φασισμό!
  • Θάνατος στο φασισμό και στον ιμπεριαλισμό!
  • Για τη συγκρότηση μαζικού λαϊκού αντιμπεριαλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος!
  • Ενάντια στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών που δημιουργούν τα εκατομμύρια προσφύγων. Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΛΑ-ΑΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΥΛΟ ΦΥΣΣΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 18/9, ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

0

Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία καλεί στη διαδήλωση για την επέτειο των 4 χρόνων απ' τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τη Δευτέρα 18 Σεπτέμβρη, 5:00 μ.μ. Σαλαμίνος και Παύλου Φύσσα (πρώην Π. Τσαλδάρη) στο Κερατσίνι

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

- Το δολοφονικό χέρι της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής έκοψε το νήμα της ζωής τέσσερα χρόνια πριν, ενός αντιφασίστα δημοκρατικού ανθρώπου.

- Όπως έχει στερήσει τη ζωή και από άλλους μετανάστες, πρόσφυγες, όπως έχει επιδοθεί σε βάρβαρες επιθέσεις μόνο σε αδύναμους, σε αριστερούς, σε δημοκρατικούς πολίτες.

- Τέσσερα χρόνια μετά, ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα είναι ελεύθερος, η πολύκροτη δίκη της ναζιστικής συμμορίας ακροβατεί ανάμεσα σε δικολαβικά τερτίπια, την απόπειρα δημοσιογραφικής αφάνειας, τις προκλήσεις των οπαδών της συμμορίας.

Ταυτόχρονα θεσμοποιείται η παρουσία της κοινοβουλευτικής παρουσίας του ναζιστικού μορφώματος, σε εκδηλώσεις δίπλα σε υπουργούς, παραμένει και αξιοποιείται η παρουσία του στον πολιτικό ανταγωνισμό, λειτουργεί σαν ενεργή εφεδρεία, είτε με τον μανδύα της «σοβαρής Χ.Α», είτε σαν «αυθεντικό μεταπολιτευτικό κίνημα», είτε και κυρίως σαν το μακρύ και οπλισμένο χέρι του συστήματος ενάντια στις λαϊκές κατακτήσεις, το εργατικό κίνημα, δίπλα και παράλληλα με την αστυνομική βία και την κρατική καταστολή. Το γεγονός μάλιστα ότι το νέο-ναζιστικό αυτό μόρφωμα ή όποια «μετάλλαξή» του θα χρησιμοποιηθεί στη διαμόρφωση του κυρίαρχου πολιτικού σκηνικού, αποτελεί και μια απ΄τις αιτίες «καθυστέρησης» της δίκης.

Η πολιτική των μνημονίων της κοινωνικής εξαθλίωσης, η αντεργατική και αντιλαϊκή επίθεση που κλιμακώνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η πολιτική της υποταγής στους ιμπεριαλιστές «προστάτες» των ΗΠΑ και της ΕΕ, πάνω στο έδαφος της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η φασιστικοποίηση της πολιτικής του συστήματος, όλη η παραγωγή ιδεολογικών και πολιτικών κατασκευών πάνω σε αυτή τη βάση, προσβλέπουν και στη διείσδυση στην κοινωνική συνείδηση, αντιδραστικών συντηρητικών ρατσιστικών και φασιστικών κηρυγμάτων.

Σύμφωνα με αυτά τα κηρύγματα αντί να στοχοποιείται το σύστημα, η εργοδοσία, οι κυβερνητικές πολιτικές των μνημονίων και των περικοπών, η άγρια εκμετάλλευση και το γκρέμισμα των στοιχειωδών κατακτήσεων, οι αντιδράσεις ωθούνται σε βάρος του διπλανού, σ΄ αυτόν που έχει δουλειά, στον υπάλληλο του δημοσίου, στον γιατρό και τον νοσηλευτή για τα χάλια στην περίθαλψη και την υγεία, στον δάσκαλο και τον καθηγητή για τα προβλήματα στην εκπαίδευση κοκ., στον άνεργο, στον πρόσφυγα και στο μετανάστη.

Αντί να υποδεικνύεται και να καταγγέλλεται ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός οι πολεμικοί τυχοδιωκτισμοί και οι επεμβάσεις του, τα δάχτυλα του πολιτικοκοινωνικού εκφασισμού δείχνουν τον πρόσφυγα, τον μετανάστη, τον ξεριζωμένο από τον όλεθρο του πολέμου.

Σ’ αυτό το έδαφος ποτίζονται τα αγκάθια της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, το αντικομμουνιστικό παραλήρημα, η ταξική υποταγή και συνθηκολόγηση, οι φασιστικές απόψεις, με κηπουρούς τους πολιτικούς εκπροσώπους του συστήματος, απολογητές της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και φυσικά τα μαντρόσκυλα του συστήματος σαν την Χρυσή Αυγή.

Ο δρόμος της μαζικής λαϊκής αντίστασης, το δυνάμωμα των κινημάτων διεκδίκησης, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, την καπιταλιστική εκμετάλλευση, ενάντια στην κατεδάφιση των εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού, ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας, μπορούν μόνο να βάλουν φρένο, να κλαδέψουν και να ξεριζώσουν το δηλητήριο του φασισμού.

ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΪΚΟΙ!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 Σεπ 2017

Για τον Μάνο το Λοΐζο

0
Πώς τα κατάφερνε αυτός ο άνθρωπος και συνέθετε ό,τι μουσική επέλεγε. Ο λόγος για το Μάνο Λοΐζο, έναν από τους λαϊκότερους μουσικοσυνθέτες του ελληνικού λαού, που μας άφησε πρόωρα τέτοια μέρα πριν από 35 χρόνια. Εμείς οι νεότεροι βέβαια δεν τον προλάβαμε, ούτε καν προλάβαμε κάποια περίοδο δόξας του, που να αγκαλιαζόταν μαζικά από το λαό. Όμως σίγουρα το έργο του ήταν τόσο σπουδαίο, τόσο άρρηκτα συνδεδεμένο με τη ζωή και τον αγώνα που ακόμη και το ίδιο το αστικό κράτος δεν μπορούσε να τον αρνηθεί και να θάψει τα τραγούδια του, τα οποία πήραν εξέχουσα θέση μέχρι και μέσα στις σχολικές γιορτές, εκεί που αυτή η γενιά τουλάχιστον τον πρωτανακάλυψε. Βέβαια δε θα μπορούσε να λείπει το τίμημα, αφού αυτή η “διδαχή” των τραγουδιών του στο σχολείο, παρέμενε να έχει αυτό το βαρύ φορτίο του γραφικού, μιας και αδυνατούσαν (ή και δεν ήθελαν) να μας δώσουν να καταλάβουμε την αγωνιστική σημασία και διάθεση του έργου ενός από τους μεγαλύτερους επαναστάτες καλλιτέχνες του χώρου μας.

Ο Λοΐζος ήταν επαναστάτης καλλιτέχνης όχι απλώς επειδή οι αναφορές του στον αγώνα ήταν ποικίλες, αλλά επειδή όπως και κάθε επαναστάτης καλλιτέχνης μιλούσε για όλο το περιεχόμενο της ζωής. Βέβαια μια απλή γλυκανάλατη αναφορά δεν έχει τίποτα το προοδευτικό, επομένως τα λαϊκά και προοδευτικά χαρακτηριστικά που έχει και πρέπει να έχει η ζωή, είναι, ως όφειλαν, παρόντα. Ο Μάνος ήταν άνθρωπος μιας ειδικής μαγιάς, από αυτούς που ξέρουν να “διαβάζουν” τον κόσμο γύρω τους και να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και να προσφέρουν λύση, όση δυνατότητα λύσης δηλαδή αναλογεί στην τέχνη. Έγραψε λαϊκά, έντεχνα, μπαλάντες, ροκ. Έγραψε όσα χρειαζόταν να ακούσει αυτός ο λαός: τραγούδια για τους εργάτες, τραγούδια για τους νέους, τραγούδια μιας πιο εναλλακτικής προσέγγισης, τραγούδια για όλα (ή τουλάχιστον τα περισσότερα) τα γούστα, χωρίς να φθίνει το επαναστατικό του πρόσημο προκειμένου να γίνεται αρεστός, έτσι γενικά κι αόριστα. Αποτέλεσε έτσι μία από τις σημαντικότερες φιγούρες του αντιδικτατορικού και αντιφασιστικού αγώνα, που δεν ξεπούλησε την τέχνη του όπως έκαναν ορισμένοι “καλλιτέχνες” κατά την περίοδο της Χούντας.

Θα πει κανείς πως οι στίχοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία τουλάχιστον απ'όσο γνωρίζω, δεν είναι δικοί του. Κι όμως, το ζητούμενο δεν είναι αν οι λέξεις των τραγουδιών του γράφτηκαν από τον ίδιο, αλλά το γεγονός πως επέλεξε να μελοποιήσει μια σειρά αριστερών και κομμουνιστών ποιητών (ανάμεσά τους κι ο Ναζίμ Χικμέτ) λέει ίσως και τα πάντα για το τι ήταν αυτό που ήθελε να εκφράσει, δηλαδή και τους πόνους και τους αγώνες, αλλά κυρίως και την προτροπή για αγώνα τόσο του ελληνικού λαού όσο και των υπόλοιπων (χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο δίσκος του “Τα Νέγρικα”). Τραγούδια για την απεργία, για την κατάληψη, για τη διαδήλωση και τον αντιφασιστικό αγώνα αλλά και τραγούδια για την εργασία, για το γλέντι, για τον έρωτα και ό,τι αφορά και κάνει άξια και όμορφη τη ζωή ενός ανθρώπου.

Βέβαια για μένα και η ίδια η μουσική σύνθεση, αν και δεν έχει λέξεις αυτή καθαυτή για να μιλήσει, αποτελεί σημαντικότατη πολιτική δήλωση. Δεν επέλεξε λοιπόν να γράψει πάνω στα αμερικάνικα φέρ' ειπείν ιδιώματα, ιδιαίτερα την περίοδο που βάθαινε η εξάρτηση από τις ΗΠΑ και πλησίαζε το πραξικόπημα. Επέλεξε να βασιστεί στη μουσική ιστορία της χώρας και να χρησιμοποιήσει πληθώρα παραδοσιακών οργάνων. Δεν είχε στόχο όμως να συνθέσει μια απλώς ξαναδοσμένη παράδοση, όπως επιλέγει συχνά-πυκνά η αστική τέχνη, αλλά να ανανεώσει τη μουσική, να την “πετάξει” μπροστά, να δώσει ολοκαίνουρια ακούσματα και να αποτελέσει βάση για ακόμη μεγαλύτερο προχώρημά της. Με λίγα λόγια να έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά που είχε από πάντα και οφείλει να συνεχίσει να έχει η δική μας, η επαναστατική τέχνη.

Δεν ξέρω αν θα ήταν σπουδαιότερος αν ζούσε μέχρι και σήμερα ο Μάνος Λοΐζος, δε με απασχολεί κιόλας να ξαναγράψω την ιστορία με υποθετικό λόγο. Δεν ξέρω ούτε αν θα συνέχιζε να είναι ο κομμουνιστής που υπήρξε σε όλη του την καλλιτεχνική ζωή, όπως άλλωστε πολλοί πάλαι ποτέ καλλιτέχνες που από τις αναφορές στον ταξικό αγώνα πέρασαν στην τέχνη του καπιταλισμού. Ξέρω όμως πως υπηρέτησε τόσο την τέχνη όσο και τον ελληνικό λαό με τον πιο επαναστατικό τρόπο: τους έδειξε μελωδικά τι θα πει αγώνας και πώς μπορεί να ξεπηδήσει το νέο μέσα από την πάλη ενάντια στο παλιό.

Υ.Γ.: Λέγεται πως στη μελοποίηση των ποιημάτων του Χικμέτ, ο Λοΐζος θεωρώντας πως δεν τα καταφέρνει καλά, είπε στον Θάνο Μικρούτσικο που είχε ήδη μελοποιήσει τα ποιήματα του πρώτου ότι δεν μπορεί να τον φτάσει στο συνθετικό του έργο και γι'αυτό απογοητευμένος δεν το συνέχισε. Κρίνοντας από τις ηχογραφήσεις του δίσκου “Γράμματα στην Αγαπημένη”, θα έλεγα πως αυτές έχουν τη φύση προσχεδιακής καταγραφής, αν τις συγκρίνουμε μάλιστα με άλλες ηχογραφήσεις του τέτοιας φύσης. Παρ'όλ'αυτά, προσωπική μου γνώμη είναι πως το έργο, στο βαθμό που μου αναλογεί να κρίνω, είναι ολοκληρωμένο, ή εύστοχα ατελές• έχει ακριβώς αυτή τη φόρμα που ταιριάζει και στη μουσική του Λοΐζου και στην ποίηση του Χικμέτ• έχει την απλότητα και την ευθύτητα που αρμόζει σε μια αυθεντική αγωνιστική απεύθυνση σε εμάς που έχουμε πραγματική ανάγκη από μια τέτοια τέχνη.

Δημήτρης Χατζηκωνσταντίνου
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κυβέρνηση- εφοπλιστές- κεφάλαιο ρημάζουν τις ζωές μας. Άνθρωπος και περιβάλλον θυσία στο βωμό του κέρδους

0
Η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή που προκλήθηκε στον Αργοσαρωνικό από τη βύθιση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη 2», είναι ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα και όχι ένα ατύχημα. Είναι αποτέλεσμα της απληστίας και της ασυδοσίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου για υπερκέρδη. Άλλωστε, εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες και γενικά οι κεφαλαιοκράτες «έχουν το μαχαίρι, έχουν και το πεπόνι», έχουν και τις κυβερνήσεις και το κράτος για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους και να κάνουν τις «δουλειές» τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο έγκλημα. Όχι μόνο επειδή οι μηχανισμοί του κράτους και τα αρμόδια υπουργεία είχαν δώσει τα διαπιστευτήρια για τη κατάσταση του 45χρονου πλοίου με τα μπαλώματα (όπως καταγγέλλει η ΠΕΝΕΝ), όχι μόνο επειδή τα ΕΛΠΕ οπού έγινε η φόρτωση του μαζούτ είναι και υπό την διοίκηση του κράτους, όχι μόνο για τους διαλυμένους και ανυπάρκτους μηχανισμούς αντιμετώπισης τέτοιων καταστροφών αντίστοιχα με τις πυρκαγιές , σύμφωνα με τις μνημονικές «υποχρεώσεις». Πρώτα και κυριά γιατί η αντιλαϊκή -αντεργατική πολιτική της είναι που αποθρασύνει την ασυδοσία και τον κυνισμό του κεφαλαίου, νομοθετώντας και λειτουργώντας με γνώμονα το «όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο». Γι’ αυτό άλλωστε το σαπιοκάραβο είχε κριθεί αξιόπλοο, ενώ ταξίδευε με μόνο 2 από τα 11 μέλη του πληρώματος, ενώ μια σειρά ερωτημάτων που παραμένουν αναπάντητα φαίνεται να μαγειρεύονται. Η συγκάλυψη της κυβέρνησης που παρασχέθηκε άμεσα στο πιο κερδοφόρο κομμάτι της αστικής τάξης, δεν ήταν λάθος ή αργοπορία κατανόησης της σοβαρότητας. Ήταν έκφραση της πολιτικής της για "δίκαιη ανάπτυξη".

Η μεγάλη καταστροφή στο θαλάσσιο οικοσύστημα δεν μπορεί να κρυφτεί.
Αδιάψευστος μάρτυρας το μαζούτ που επεκτάθηκε από τη Σαλαμίνα, στον Πειραιά, στο Ελληνικό, στη Γλυφάδα, ξεβράστηκε στις ακτές και έκανε αφόρητη την ατμόσφαιρα στις περιοχές κατά μήκος του παραλιακού μετώπου. Τις αρνητικές συνέπειες θα τις υποστούμε σε βάθος αρκετών χρόνων, ακόμη και αν καθαρίσει η πετρελαιοκηλίδα. Ήδη ορισμένες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μια δεκαετία προκειμένου να επανέλθει το θαλάσσιο οικοσύστημα σε ισορροπία, ενώ άλλοι προειδοποιούν για τον κίνδυνο να περάσει η μόλυνση στη διατροφική αλυσίδα. Ετούτος ο Σεπτέμβρης σήμανε το τέλος των επομένων καλοκαιριών για το φτωχό λαό της Σαλαμίνας και του Πειραιά που απολαύανε αυτές τις ακτές.

Όμως το τίμημα της «στήριξης της επιχειρηματικότητας», της «διευκόλυνσης των επενδύσεων» και της «ανάπτυξης» μας υπόσχονται ότι θα είναι πολλαπλάσια βαρύτερο. Γιατί όλα αυτά σημαίνουν εργασιακό μεσαίωνα και συνθήκες γαλέρας για τους εργαζομένους και πλήρη ασυδοσία για τους κεφαλαιοκράτες. Από τις Σκουριές και τη περιβαλλοντική καταστροφή στη Χαλκιδική μέχρι τα καζάνια στη Δραπετσώνα και το Πέραμα, από τα καμένα δάση μέχρι τις χωματερές, από τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα μέχρι τα εργατικά εγκλήματα, το καπιταλιστικό κέρδος σαρώνει τον άνθρωπο και το περιβάλλον σκορπώντας καταστροφή και θάνατο. Η Ειδική Οικονομική Ζώνη που χτίζεται μέρα με τη μέρα και φέρει νωπή την υπογραφή της κυβέρνησης, από το «κινέζικο» λιμάνι του Πειραιά ως το Πέραμα και από κει στον Ασπρόπυργο ως την Ελευσίνα, θα μετατρέψει την ήδη επιβαρυμένη περιοχή σε βόμβα έτοιμη να εκραγεί με ανεπίστρεπτα αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό αποκρύπτουν οι τοπικοί παράγοντες, που σε συμμαχία με τη κυβέρνηση πουλάνε το ακριβοπληρωμένο παραμύθι των 85 στρεμμάτων στην έκταση των πρώην Λιπασμάτων.

Μόνο οργή πρέπει να γεμίζουν, το λαό και τους εργαζόμενους, οι καθησυχάστηκες δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών και οι διαβεβαιώσεις ότι θα πληρώσουν οι υπαίτιοι. Όπως πλήρωσαν και τιμωρήθηκαν οι ναυτιλιακές εταιρίες για τους πνιγμένους ανθρώπους ή οι βιομήχανοι για τις καταστροφές με τα βιομηχανικά απόβλητα ή γενικώς οι εργοδότες για τους σακατεμένους και νεκρούς εργάτες που ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει τακτικό φαινόμενο.

Αν αυτό το έγκλημα παραμείνει αναπάντητο από το λαό και τους εργαζόμενους, τότε το αυριανό θα είναι ακόμη χειρότερο και καταστροφικότερο. Η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο στους δρόμους της αντίστασης και του αγώνα, από ένα μαζικό λαϊκό κίνημα που θα διεκδικεί την πλήρη απορρύπανση των ακτών και της θάλασσάς, την αποχώρηση από κατοικημένες περιοχές κάθε βιομηχανικής δραστηριότητας, τη δημιουργία ενιαίου πάρκου σε όλη την έκταση των πρώην Λιπασμάτων, που θα αποτελεί αποκλειστικά ένα πνεύμονα πράσινου. Ταυτόχρονα, στο πλευρό των ναυτεργατών και όλων των εργαζομένων της περιοχής θα διεκδικεί το δικαίωμα στη δουλειά, συνολικά στη ζωή με καθαρό αέρα, ελεύθερους χώρους και δικαιώματα.


17/9/17
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιδραστικός καυγάς κυβέρνησης-αντιπολίτευσης για να μείνει ο λαός στη γωνία

0
Δεν θα μας σώσουν οι δυνάστες μας - Η ελπίδα στη μαζική πάλη!

Με βιτρίνα την ψευδεπίγραφη -και στην πραγματικότητα αντιδραστική- πορεία προς την «κανονικότητα», η κυβέρνηση Τσίπρα
- Καμένου επιδιώκει να δείχνει προς τον λαό ότι ξέρει προς τα πού βαδίζει και ότι ακόμα περισσότερο βαδίζει προς όφελος του! Αυτό βέβαια δεν αντέχει καν σε αντιπαράθεση για μια κυβέρνηση που μέσα στους υπόλοιπους μήνες του χρόνου δεσμεύεται σε όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις για την τάχιστη υλοποίηση των 95 προαπαιτούμενων της λεγόμενης τρίτης αξιολόγησης, στην πρώτη γραμμή των οποίων βρίσκονται νέες επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα και οι ιδιωτικοποιήσεις.

Όμως αν για την αντιλαϊκή-αντεργατική της πορεία δεν μπορεί να υπάρχουν αμφιβολίες, ούτε η σταθερότητα του πολιτικού σκηνικού δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη και αδιασάλευτη. Γιατί οι βάσεις του και οι αναφορές του, δηλαδή οι ιμπεριαλιστές-πάτρωνες της χώρας, κάθε άλλο παρά σε σταθερότητα και ομοψυχία βρίσκονται. Για παράδειγμα, στην ΕΕ, περιμένοντας… τις γερμανικές εκλογές οι διάφοροι αξιωματούχοι κάνουν δηλώσεις για «αέρα στα πανιά της Ένωσης», προσπαθώντας να «ξεχάσουν» το brexit, τις αμερικάνικες σφήνες και εκβιασμούς εντός της Ευρώπης, τις ανησυχίες τους για την κινέζικη διείσδυση, τα ευρώ (γερμανικά) προβλήματα με την Τουρκία που κλιμακώνονται και αρκετά άλλα, που μόνο ανέφελο μέλλον δεν προδιαγράφουν για τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό. Αλλά και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, καλά κρατά και συνεχίζει ο αναβρασμός εντός των κυρίαρχων κύκλων της Ουάσιγκτον με ερώτημα για το πώς, -ακόμα και εάν!- θα συνεχιστεί η προεδρία Τραμπ. Αναβρασμός που αναστατώνει όλο τον πλανήτη, από την χερσόνησο της Κορέας και την ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Ασίας ως τα Βαλκάνια, τις Βαλτικές, τη Μ. Ανατολή, τη Μεσόγειο και τον Καύκασο με κύριο επίδικο, για όλες τις πλευρές των ΗΠΑ, την τιθάσευση και αποδυνάμωση, τουλάχιστον, του βασικού τους ιμπεριαλιστή ανταγωνιστή, της Ρωσίας.

Σε αυτό το πλαίσιο των πραγματικών ζητημάτων, τα αισιόδοξα και καμπόσικα του Τσίπρα και της κυβέρνησής του, θα ήταν απλώς γελοία αν δεν ήταν τυχοδιωκτικά, αν πίσω τους δεν έκρυβαν την απόφαση της κυβέρνησής του να υπηρετήσει με κάθε τρόπο τα ξένα και ντόπια αφεντικά, να καθυποτάξει και να εγκλωβίσει τον λαό και τη νεολαία σε ακόμα χαμηλότερες προσδοκίες και απαιτήσεις για τη ζωή τους και το μέλλον τους.

«Δανεική» κυριαρχία

Ζούμε σε μια χώρα που ο πρωτογενής της τομέας συρρικνώθηκε, με βάση τις απαιτήσεις -οδηγίες της ΕΟΚ-ΕΕ, από το 17% του ΑΕΠ που αντιστοιχούσε το 1981 στο 4% το 2015, διαμορφώνοντας έτσι συνθήκες (και) διατροφικής εξάρτησης με τις εισαγωγές κτηνοτροφικών-γαλακτοκομικών προϊόντα από χώρες της ΕΕ να φτάνουν ή και να ξεπερνούν σε αξία τις εισαγωγές πετρελαίου! Όμως, σε αυτή τη χώρα η κυβέρνηση, όλα τα κόμματα του συστήματος και συνολικά η άρχουσα τάξη εξυμνεί ως … αναγκαίο παράδεισο την ΕΕ και την παραμονή της χώρας σε αυτήν! Με αυτά (και πολλά άλλα…) δεδομένα δεν είναι καθόλου περίεργο ότι η επίσκεψη ενός εκπροσώπου από τους ιμπεριαλιστικούς πυλώνες της ΕΕ (Μακρόν) αναστατώνει στα αλήθεια κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αφού εισπράττουν από αυτόν και όσο αντιστοιχεί από αυτόν, ανανέωση της δανεικής κυριαρχίας τους στη χώρα. Ακόμα και αν αυτή η ανανέωση θα τους στοιχίσει και άλλο στρίμωγμα (σε πολιτικό-οικονομικό και όχι μόνο επίπεδο) των ορίων αυτής της δανεικής κυριαρχίας τους.

Σε αυτή τη χώρα των δανείων, λοιπόν, είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα μπορούσε να αναφωνήσει στην παρούσα συγκυρία το γνωστό ρητό «έξω πάμε καλά» στον βαθμό που παραμένει σε ισχύ η στήριξή της από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Μια στήριξη που εκφράζει την καταρχήν ικανοποίηση τόσο των ΗΠΑ για τις κλιμακούμενες υπηρεσίες του «φυλακίου Ελλάδα» στις αμερικανονατοϊκές γεωπολιτικές, πολεμικές επιδιώξεις σε ολόκληρη την περιοχή, όσο και των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών για τα δικά τους κέρδη και προσβάσεις κάθε είδους στη χώρα. Μια στήριξη ωστόσο που πάντα έχει την αίρεση των ενδοϊμπεριαλιστικών (εντός της Δύσης) αντιθέσεων και τριβών, των ιδιαίτερων, του καθενός, εκτιμήσεων και αναγκών, που όταν φτάσουν σε ορισμένο σημείο εκδηλώνονται και αποφασιστικά και αποτελεσματικά για την τύχη (ή την… ατυχία) των κυβερνήσεών τους στη χώρα. Αυτό το είδαμε και σχετικά πρόσφατα με τις κυβερνήσεις του Σαμαρά και του ΓΑΠ αλλά και σε προηγούμενα χρόνια, και πάντα μέσα στο πλαίσιο των καθώς πρέπει κοινοβουλευτικών εναλλαγών της Ελλάδας της μεταπολίτευσης και της… μπόλικης δημοκρατίας.

Ωστόσο και παρόλο που, και μέχρι νεωτέρας, «έξω πάει καλά» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν έχει κατορθώσει ακόμα στο εσωτερικό να υπερβεί τους ιδιότυπους όρους που την έκαναν κυβέρνηση, να συνδεθεί οργανικά με τις ντόπιες δυνάμεις του συστήματος, να γίνει με έναν σχετικά πιο κανονικό τρόπο αποδεκτή ως η κυρίαρχη πολιτική δύναμη από την πλειοψηφία τους. Αυτό εκφράζει από γενική άποψη η αναπαραγωγή τριβών και ενστάσεων από μεγαλόσχημους παράγοντες απέναντί της. Πιο συγκεκριμένα, ωστόσο, και στο ζήτημα αυτό η κυβέρνηση «πληρώνει» το κόστος της πλήρους υποταγής και συμμόρφωσής της στις αντιδραστικές ορέξεις και απαιτήσεις. Πληρώνει το κόστος της αντεργατικής-αντιλαϊκής πολιτικής της, που ποτέ δεν είναι αρκετή για τα αρπακτικά του κεφαλαίου, ιδιαίτερα όταν το μόνο που έχουν να προσδοκούν για την αύξηση των κερδών τους και του ρόλου τους είναι η ακόμα μεγαλύτερη και ταχύτερη καταβύθιση του εμπορεύματος εργατική δύναμη, η ακόμα μεγαλύτερη καταλήστευση των εργαζόμενων και λαϊκών μαζών. Καθώς δηλαδή για την άρχουσα τάξη διαψεύδονται οι όποιες προσδοκίες μπορεί να είχε από τη διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ με τους λεγόμενους δανειστές και δεν διαμορφώνονται όροι μιας κάποιας «ανάταξης» του ρόλου και του πεδίου δράσης, τροφοδοτούνται σε κάποια τμήματα της δυσαρέσκειες και απαιτήσεις.

Αυτή η κατάσταση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να τροχοδρομήσει αλλαγές και εξελίξεις στο κυβερνητικό επίπεδο, ενόσω δηλαδή παραμένει η έξωθεν καλή μαρτυρία για την κυβέρνηση. Εξάλλου και η ΝΔ, που αποτελεί αναμφίβολα σπλάχνο από τα σπλάχνα του συστήματος και προβάλλει ως ο μόνος πιθανός κυβερνητικός διάδοχος, βρίσκεται και αυτή εντός των ίδιων ορίων της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και δεν έχει απαντήσεις για αυτό το πρόβλημα, που είναι συνολικό και πρόβλημα ταυτότητας της άρχουσας τάξης. Αλλά καθώς «το πρόγραμμα τελειώνει» το 2018, ή πιο ουσιαστικά καθώς βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα, ο τυχοδιωκτικός χαραχτήρας των ντόπιων δυνάμεων και των κομμάτων τους πάντα επιτρέπει να ελπίζουν σε μια κάποια ευκαιρία και δυνατότητα να τους χρειαστούν σε κάτι παραπάνω τα αφεντικά τους, να βρεθούν πεδία και ανταλλάγματα που σήμερα δεν φαίνονται.

Τα κυβερνητικά σχέδια και οι διακυμάνσεις τους

Αυτός είναι ο πυρήνας θα λέγαμε του πολιτικού ανταγωνισμού που φαίνεται να εντείνεται, ενώ η βάση του και η προοπτική του είναι απροκάλυπτα αντιδραστική και αντιλαϊκή, φορτωμένη με κινδύνους και βαρβαρότητα για τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα. Σε αυτό το πλαίσιο, τον πρώτο λόγο έχει βέβαια η κυβέρνηση, που θέλει να ελπίζει πως θα της δώσουν ένα περιτύλιγμα της νέας επιτροπείας μετά το 2018, με το οποίο θα μπορεί να σταθεί απέναντι στο λαό περιορίζοντας τη φθορά που συσσωρεύει και να παραμείνει με αξιόμαχους όρους εντός του σκηνικού. «Ως τότε» θα συνεχίσει με τη γραμμή της ασύστολης δημαγωγίας και της διαστροφής της πραγματικότητας. Θα συνεχίσει όπως κάνει τώρα στις Σκουριές της Χαλκιδικής, με το ένα χέρι να προωθεί την καταλήστευση της χώρας και την υποδούλωση των εργαζομένων και με το άλλο να γράφει αστερίσκους ενστάσεων και ευαισθησιών σε αυτή την πραγματικότητα, που η ίδια προωθεί. Θα συνεχίσει να καίει δικαιώματα και κατακτήσεις των μαζών και να αλείφει με μερικές σταγόνες λάδι ένα πολύ μικρό κομμάτι από αυτά που η ίδια με την πολιτική της κατέκαψε. Θα συνεχίσει δηλαδή στη γραμμή της επιτυχίας που συνολικά το σύστημα της έχει αναγνωρίσει ως τώρα, στη γραμμή που εμφανίζει ως αναπόδραστη τη συμπίεση και την εξαθλίωση, τη γραμμή που θέλει να πείσει ευρύτερα λαό και νεολαία πως τα 5μηνα και οι αμοιβές εξαθλίωσης, η ανύπαρκτη περίθαλψη και ο διωγμός της νεολαίας από τα σχολεία είναι ότι περισσότερο μπορεί να έχει!

Αυτός ο βασικός κυβερνητικός σχεδιασμός είναι φανερό ότι περιέχει αρκετά «αν» και «ίσως» και ότι στην εξέλιξη του τροφοδοτεί αντικειμενικά τους άλλους διεκδικητές της κυβέρνησης και των εκλογικών ποσοστών και ρόλων. Σίγουρα τη ΝΔ, που αποκτά κάθε «επιχείρημα» για το γιατί «πρέπει» η χώρα να είναι παράρτημα και βάση των ιμπεριαλιστών, γιατί «πρέπει» η κοινωνία να γίνει ζούγκλα που θα βασιλεύουν το κέρδος και η αδικία χωρίς κανένα πρόσχημα και φύλο συκής, γιατί «πρέπει» να μπουν στο «γύψο» οι λαϊκές ελευθερίες και να ανακηρυχτούν παράνομοι οι αγώνες και η μαζική πάλη. Αλλά και ο κεντροαριστερός εσμός βρίσκει ανάλογο πεδίο για να εκδηλώσει την αποφασιστικότητά του ενάντια… στον λαό και τα δικαιώματά του. Μέχρι και σε πρόταση απαγόρευσης της δράσης των κομμάτων στα Πανεπιστήμια έφτασε ο… μεταρρυθμισμός του Σ. Θεοδωράκη, στη συνέντευξή του στη ΔΕΘ! Σε κάθε περίπτωση, το σύνολο αυτών των –γνωστών και δοκιμασμένων στην υπηρεσία του συστήματος- δυνάμεων αντιλαμβάνεται ότι επίμαχο αυτής της περιόδου αποτελεί το αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα του πάρει τη θέση («είμαι ο νέος Α. Παπανδρέου» έγραψε ο ίδιος ο Τσίπρας) ή αν θα αποδυναμωθεί αρκετά ώστε όλοι αυτοί (με κάποιον αρχηγό και κάποιο κόμμα που θα το βρουν μετά τον αρχηγό…) να επιστρέψουν σε κεντρικό ρόλο στις υπηρεσίες του συστήματος. Υπηρεσίες που βέβαια πρέπει να συνάδουν με την ένταση της αντιδραστικής πορείας, η οποία εξελίσσεται.

Με δοσμένες αυτές τις αντιφάσεις του βασικού σχεδιασμού, το κυβερνητικό επιτελείο προφανώς αντιμετωπίζει και άλλες εκδοχές των εξελίξεων. Όπως το να τρέξει να προλάβει την ισχυροποίηση των ανταγωνιστών του, με αιφνίδιες εκλογές για τις οποίες θα βρει ή θα κατασκευάσει αφορμές απέναντι και ενάντια σε αυτούς που δεν συμμερίζονται τις ευαισθησίες του για το λαό που υποφέρει από την πολιτική του… Απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο προετοιμάζεται προφανώς και η αντιπολίτευση και ίσως οι πιέσεις που ασκούνται από μια σειρά ντόπιες δυνάμεις να έχουν τελικά στόχο να μην επιτρέψουν εύκολα μια τέτοια επιλογή ή και αν αυτή γίνει να έχουν καλύτερους όρους απάντησης. Εξάλλου για μια τέτοια «αναστάτωση» θα πρέπει να υπάρχει και η ανοχή τουλάχιστον των ξένων κέντρων…

Αν είναι κάτι παραπάνω από φανερό με όλα αυτά, είναι ότι ο λαός δεν έχει τίποτε θετικό να περιμένει από αυτές ή τις άλλες επιλογές και εξελίξεις που μπορεί να δρομολογηθούν από τα πάνω, από τα κέντρα του συστήματος και την κυβέρνησή του. Αντίθετα, έχει να περιμένει τη χειροτέρευση της θέσης του και των όρων της ζωής του. Κοινός παρανομαστής των επιδιώξεων των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων είναι ο λαός να παραμείνει στη γωνία, να αφοπλιστεί ακόμα παραπέρα ιδεολογικά και πολιτικά, να γίνει θεατής του τσαλαπατήματος των δικαιωμάτων του. Η «κανονικότητα» που όλοι τάζουν και προπαγανδίζουν είναι να γίνει νόμος η ιμπεριαλιστική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, νόμος που δεν θα συναντά προσκόμματα και αντιστάσεις. Η «κανονικότητα» είναι η νέα διατύπωση του «συνταγματικού τόξου» των Σαμαρά-Βενιζέλου, μέσα στην οποία χωράει μια χαρά και η φασιστική Χ.Α., για την οποία, τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία Φύσσα, η «δικαιοσύνη» δεν μπορεί ακόμα να αποφανθεί!

Μόνο κέρδος θα έχουν ο λαός και η νεολαία αν κινηθούν στην αντίθετη τροχιά από αυτήν που εξελίσσεται η κατάσταση, αν αποφασίσουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο μόνο πεδίο που μπορούν να ελπίζουν. Στο πεδίο των αντιστάσεων και των διεκδικήσεων, στο πεδίο της μαζικής πάλης. Σε αυτήν την κατεύθυνση απαιτείται να δώσουμε όλες μας τις προσπάθειες, αυτή την κατεύθυνση στήριξε ιδεολογικά και πολιτικά και ο κύκλος των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση, που θα κορυφωθεί στα πλαίσια του διεθνιστικού διημέρου του Νοέμβρη. Σε αυτό το πεδίο απαιτείται η αποφασιστική και τολμηρή παρουσία μιας αναβαθμισμένης Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ, αυτής που πρέπει να παλέψουμε για να διαμορφωθεί στα πλαίσια του διαλόγου σε αυτήν και ενόψει της πανελλαδικής διαδικασίας των σχημάτων της, πριν το τέλος της φετινής χρονιάς. Οι μαζικοί αγώνες και η συγκρότηση-ενίσχυση της επαναστατικής κατεύθυνσης μέσα σε αυτούς είναι ότι πιο επίκαιρο και αναγκαίο για τα συμφέροντα του λαού και της νεολαίας!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ