23 Ιουν 2018

Ταξική Πορεία: Να μην συνηθίσουμε την εκμετάλλευση και το θάνατο

Άλλος ένας εργαζόμενος μπήκε στη λίστα της οργής. Άλλος ένας συνάδελφος άφησε την τελευταία του πνοή την ώρα που εργαζόταν. Ο 56χρονος υπάλληλος του σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος στην Πάτρα έχασε τη ζωή του πέφτοντας από ύψος 3,5 μέτρων όταν χωρίς κάποια προστασία εκτελούσε εργασίες καθαρισμού. Ο άδικος θάνατος του εργαζόμενου δεν είναι αποτέλεσμα ανευθυνότητας ή κάποιας άσχημης στιγμής. Ο άδικος θάνατος αυτού του υπαλλήλου έχει τις ίδιες αιτίες με το θάνατο του εργάτη Κ.Κ. στη Βι.Πε. Πατρών στις 18/05, έχει τους ίδιους υπευθύνους με αυτούς που ευθύνονται για το θάνατο του Γ.Ζ. στις 23/05 σε εργοστάσιο της Λάρισας, τους εργάτες στα κατασκευαστικά έργα, στα λιμάνια, στα γιαπιά...

Στις εργασιακές γαλέρες και τα σύγχρονα κάτεργα συμβαίνουν καθημερινά δεκάδες εργατικά ατυχήματα με αρκετά από αυτά να έχουν θλιβερό τέλος. Η εργοδοσία δηλώνει πως ήταν άλλη μια άτυχη στιγμή και... ίσως να έφταιγε και ο ίδιος ο εργαζόμενος. Στην πραγματικότητα τα εργατικά ατυχήματα είναι εγκλήματα των εργοδοτών και αυτό γιατί κάθε ατύχημα είναι προϊόν της εντατικοποίησης και των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας στη δουλειά. Είναι η τραγική απόδειξη για εμάς που καθημερινά ρισκάρουμε τις ζωές μας.

Με την απειλή της απόλυσης αναγκαζόμαστε να υποστούμε ακόμα πιο άθλιες συνθήκες εργασίας χωρίς σταθερό ωράριο, με μισθούς πείνας και με ελλιπή μέτρα ασφαλείας. Όλα αυτά διαμορφώνουν μια αντιδραστική πραγματικότητα που επιβάλουν οι αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων την εποχή των μνημονίων. Όσο και να προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι της επίθεσης η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με δηλώσεις και αποφάσεις για την προστασία και την ασφάλεια των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, τόσο η σκληρή πραγματικότητα των συχνών εργατικών ατυχημάτων τους διαψεύδει. Είναι και αυτά μέρος των ψεμάτων της κυβέρνησης για την υποτιθέμενη έξοδο από τα μνημόνια, την ίδια ώρα που περνούν άλλο ένα «πολυνομοσχέδιο» καρμανιόλα για τα δικαιώματα του λαού και των εργαζομένων. Μιας κυβέρνησης που με την πολιτική της υπηρετεί πιστά τις ορέξεις του ντόπιου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών σε βάρος των εργαζομένων και του λαού.

Μπροστά σε αυτήν την παρατεταμένη επίθεση και τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις πρέπει να βάλουμε φρένο απαντώντας μαζικά και αποφασιστικά με όπλο την οργάνωση και την πάλη μας. Την ώρα που η εργατική τάξη θυσιάζεται στο βωμό της κερδοφορίας δεν χρειάζεται και πολύ να ψάχνουμε τους ενόχους των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων. Ένοχοι είναι οι εργοδότες και οι πολιτικές που τους ξελασπώνουν κάθε φορά.

Στο δρόμο του αγώνα για τα δικαιώματά μας μπορούμε να σπάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία την απειλή της απόλυσης και τους κινδύνους που επιφυλάσσουν οι άθλιες συνθήκες δουλειάς. Με την οργάνωση μας στους χώρους δουλειάς κόντρα στον εργοδοτικό ρόλο των εργατοπατέρων που παρακολουθούν με απάθεια την εκμετάλλευσή μας από τους εργοδότες και η οποία μετατρέπει τη ζωή μας σε αναλώσιμο υλικό για την αύξηση των κερδών τους.
  • ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  • ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ
  • ΚΑΤΩ Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Τουρκία σε αναταραχή! Πορεία προς τις εκλογές με όλα τα μέτωπα ανοιχτά!

0
Διπλές -προεδρικές και βουλευτικές- εκλογές μεθαύριο Κυριακή 24 Ιουνίου στη γειτονική χώρα. Οι συνεχιζόμενες διώξεις και η προσπάθεια ασφυκτικού ελέγχου του κρατικού μηχανισμού από μέρους του AKP και του Ερντογάν, η φίμωση της πλειοψηφίας των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ και ο επίσης ασφυκτικός έλεγχος που ασκεί σ΄ αυτά, η διαιώνιση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης γενικά και ειδικά η συνέχιση της τρομοκρατίας έναντι του φιλοκουρδικού HDP που πιστοποιείται και με την συνέχιση της φυλάκισης του εκλεγμένου και υποψήφιου στις τωρινές εκλογές ηγέτη του είναι σημαντικές πλευρές της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης της Τουρκίας και αντανακλούν την πρωτοκαθεδρία -αλλά όχι παντοδυναμία- του Ερντογάν αλλά και την προσπάθεια του να κερδίσει τις εκλογές. Ακόμα και αυτές οι πλευρές όμως, στην ουσία τους, με την επιλογή του «μαστιγίου», αναδεικνύουν τις σοβαρές αναταράξεις που λαμβάνουν χώρα στην τούρκικη επικράτεια. Πολύ δε περισσότερο αν συνυπολογιστούν τόσο οι βαθιές αντιθέσεις που διαπερνούν την τούρκικη κοινωνία και οικονομία όσο και η κρίση που δεν λέει να κοπάσει στις σχέσεις εξάρτησης της Τουρκία από την Δύση (ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση).

Οι πολλές «Τουρκίες»

Πολιτικά, ακόμα και αν ο Ερντογάν μέσω της συμμαχίας του AKP με το ακροδεξιό-εθνικιστικό MHP, κερδίσει από τον πρώτο γύρο τις προεδρικές, όπως οι περισσότερες δημοσκοπήσεις έδιναν αρχικά αλλά πλέον είναι αμφισβητούμενο, οι συσχετισμοί στο αστικό πολιτικό σκηνικό δεν θα αποτυπώνουν μια παντοδυναμία του Ερντογάν. Πάντως όπως και να 'χει, οι ίδιες αυτές δημοσκοπήσεις για τις βουλευτικές εκλογές δίνουν μια βουλή, μέσω της οποίας δεν θα είναι εύκολο για τον εκλεγμένο πρόεδρο -αν υποτεθεί ότι αυτός θα είναι ο Ερντογάν- να περνά με άνεση μια σειρά νομοθετήματα. Η «Συμμαχία του Έθνους» που υπέγραψαν τα τέσσερα κόμματα, το κεμαλικό CHP, το Iyi (η διάσπαση του MHP), το ισλαμιστικό Saadet και το «Δημοκρατικό Κόμμα», προσπαθεί ήδη να αναδειχθεί σαν εναλλακτική στη συμμαχία AKP-MHP λύση για την τούρκικη άρχουσα τάξη αλλά και το HDP, που φαίνεται να μπαίνει στη βουλή και ήδη συζητιέται μια ενδεχόμενη συνεργασία του -αν και δύσκολο- με τους αντιπάλους του Ερντογάν, θα περιπλέξει τις μετεκλογικές εξελίξεις. Έτσι κι αλλιώς, όπως (για να μην πάμε πιο πίσω) στις δημοτικές εκλογές του 2014, στις δύο βουλευτικές στο 2015 αλλά και στο περσινό δημοψήφισμα, έτσι και σ΄ αυτές τις εκλογές θα αποτυπωθούν οι βαθιοί διχασμοί και αντιθέσεις, κοινωνικές και πολιτικές της τούρκικης κοινωνίας που όχι μόνο δε δείχνουν να κοπάζουν αλλά μάλλον είναι σε φάση ανάπτυξής τους.

Θα συνεχιστεί η τάση ενίσχυσης των κεμαλιστών από τις ανεπτυγμένες περιοχές των δυτικών παραλιών και των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας. Αυτό αποτελεί έκφραση τόσο της δυσαρέσκειας αστικών στρωμάτων για την διεύρυνση των αποστάσεων από την «Ευρώπη», τις διαψεύσεις των προσδοκιών τους από τον ισλαμιστικό συντηρητισμό και το χτύπημα στην κοσμικότητα που ανοιχτά επιχειρεί μετά το 2012 το AKP, όσο και των συνεπειών της επίθεσης στα λαϊκά στρώματα και της κρίσης που φορτώνεται στις λαϊκές πλάτες. Χωρίς να παραγνωρίζουμε το γεγονός πως και σ’ αυτές τις περιοχές το AKP (που είναι το μόνο κόμμα με αξιόλογη εκλογική βάση σε όλη την Τουρκία) διατηρεί σημαντικά ποσοστά (λίγο πάνω από το 40%) και μάλιστα μεγαλύτερα από αυτά του CHP, που συγκεντρώνει γύρω στο 35% , τα ποσοστά του είναι πολύ κάτω των ποσοστών που λαμβάνει στην Κεντρική Ανατολία και τη Μαύρη Θάλασσα, που ξεκινούν από το 50 και φτάνουν στο 68%.

Σ΄ αυτές τις περιοχές, της Κεντρικής Ανατολίας και της Μαύρης Θάλασσας, που από οικονομική άποψη είναι αναπτυσσόμενες μέσω μιας ισχυρής κρατικής υποστήριξης και παρεμβατισμού, η ντόπια επιχειρηματική τάξη διεκδικεί μια καλύτερη θέση στην οικονομία της Τουρκίας. Ιδεολογικά, σ’ αυτές τις περιοχές που τις τελευταίες μία - δύο δεκαετίες μπήκαν σ’ αυτήν την τροχιά εξαρτημένης καπιταλιστικής ανάπτυξης και δεν έχουν το ιστορικό βάθος της ανάπτυξης των δυτικών παραλιών, το μείγμα ισλαμισμού και εθνικισμού μαζί με τον συντηρητισμό της παραδοσιακής τούρκικης δεξιάς, ευνοούν τόσο το AKP όσο και (τηρουμένων των αναλογιών) το MHP. Θα δούμε πώς θα επηρεαστούν οι εκλογικοί συσχετισμοί σ’ αυτές τις περιοχές αλλά και γενικά από την κάθοδο της ακροδεξιάς Ακσενέρ που ηγείται του Iyi και η οποία φαίνεται ότι απολαμβάνει ευρύτερης αποδοχής από αστικούς και ιμπεριαλιστικούς κύκλους.

Τέλος στις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, με τους μεγάλους κούρδικους πληθυσμούς, που κρατιούνται στην υπανάπτυξη και την φτώχεια από οικονομικής άποψης και με το κνούτο και τον βούρδουλα από πολιτική άποψη, επικρατεί το φιλοκουρδικό HDP που συνάμα έχει και σοσιαλδημοκρατικά - ρεφορμιστικά στοιχεία στη φυσιογνωμία του. Εκεί εάν εξαιρέσεις μια περίοδο όπου η πολιτική προσέγγισης και καρότου του AKP είχε καταφέρει να διεμβολίσει τους κούρδικους πληθυσμούς, το HDP έχει μια μεγάλη βάση: τον Νοέμβριο του 2015 το HDP έφτασε έως και το 65%, με το AKP να κερδίζει γύρω στο 29% και με τα υπόλοιπα κόμματα να είναι πολιτικά σχεδόν εξαφανισμένα (CHP 2,8%, MHP 2%).

Η κρίση στις σχέσεις εξάρτησης συνεχίζεται αμείωτη και απρόβλεπτη

Περνώντας τώρα στην κρίση των σχέσεων εξάρτησης Τουρκίας με τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η -μάλλον αναμενόμενη- επικύρωση, την Πέμπτη 24 Μαΐου, από την Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, της τροπολογίας που αφορά το «πάγωμα» πώλησης εξοπλισμού στην Τουρκία, που περιλαμβάνει εκτός από τα μαχητικά αεροσκάφη τελευταίας γενιάς F-35, ελικόπτερα Chinook (Σινούκ) και BlackHawk (Μπλακχωκ) και πυραύλων Patriot (Πάτριοτ). «Πάγωμα» που θα διαρκέσει μέχρι η κυβέρνηση των ΗΠΑ να αποσπάσει από την Τουρκία εγγυήσεις ότι δεν θα πλήττει με τις κινήσεις της τη διαλειτουργικότητα του ΝΑΤΟ και δεν θα το εκθέτει σε εχθρικούς παίχτες, φωτογραφίζοντας έτσι την αγορά των S-400 και τις αναπτυσσόμενες, σ΄ αυτά τα επίπεδα, σχέσεις με τη Ρωσία. Θα δούμε πόσο θα ενεργοποιηθούν τα αντίμετρα με τα οποία έχει προειδοποιήσει το Τούρκικο ΥΠΕΞ σε μια τέτοια περίπτωση. Αντίμετρα που περιλαμβάνουν έως και τη λειτουργία -για τις νατοϊκές ανάγκες- των αεροπορικών βάσεων του Ιντσιρλίκ και της Μαλάτια. Ή αν θα υλοποιηθούν «οι απόψεις ειδικών» για αγορά των ρώσικων Σουχόι Su-57 σε αντιστάθμισμα των F-35.

Στο ίδιο πεδίο από άλλη οδό, η τουρκική ηγεσία θα πιεστεί από τις ΗΠΑ μέσω των κυρώσεων που επαναφέρει η διοίκηση Τραμπ για το Ιράν και όσες επιχειρήσεις συνεργάζονται με αυτό, και ενώ είναι γνωστό ότι εκκρεμεί δίκη τούρκικης επιχείρησης στις ΗΠΑ με την κατηγορία ότι είχε παραβιάσει το παλιότερο εμπάργκο.

Αλλά και με την ΕΕ, η κρίση των σχέσεων συνεχίζεται. Πρόσφατα οι τοπικές αρχές της Κολονίας επέτρεψαν προεκλογική συγκέντρωση του HDP ενώ στο κυβερνόν AKP έχουν απαγορευτεί. Επιπλέον, οι σχέσεις της Τουρκίας με την Γαλλία βαίνουν επιδεινούμενες με κύριο επίδικο την στήριξη του Παρισιού στους Κούρδους της Συρίας.

Παράλληλα, οι πιέσεις που δέχεται η τούρκικη οικονομία είναι σημαντικές. Μετά την υποβάθμιση του αξιόχρεου της Τουρκίας από τους αμερικανικούς «οίκους αξιολόγησης» Fitz και Standards and Poor’s στην κατηγορία των σκουπιδιών, δεν ήταν και ότι καλύτερο για τον Ερντογάν, ο γερμανικός τύπος να δημοσιεύει γραφήματα που δείχνουν την εκτόξευση του εξωτερικού χρέους της Τουρκίας από τα 50 δις το 1998 στα 453 δις τη φετινή χρονιά. Ή να αναφέρεται ότι οι τούρκικες τράπεζες δείχνουν έντονα συγκρατημένες στη χορήγηση νέων δανείων, μιας και τα χρέη τους ανέρχονται σε 600 δις. Επίσης την Τρίτη 22 Μαΐου, συνέβησαν τα εξής τρία γεγονότα: διέφυγαν στο εξωτερικό -μέσω της τουρκοκυπριακής οδού- κεφάλαια αξίας 5 δις, το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος πάγωσε λογαριασμούς άνω των 100 εκατομμυρίων λιρών, και σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη κυκλοφόρησε έντονα η φήμη πως η τούρκικη κυβέρνηση προχωράει σε capital controls! Ενώ η ανεργία και ο πληθωρισμός εκτοξεύονται, οι άμεσες ξένες επενδύσεις έχουν μειωθεί στο ένα τρίτο της προηγούμενης δεκαετίας και εν μέσω αυτών των εξελίξεων, η τούρκικη λίρα να συνεχίζει την σχεδόν ελεύθερη πτώση της έναντι του δολαρίου.

Η επίσκεψη Ερντογάν στη Βρετανία προς αναζήτηση συμμάχων  με… κατανόηση αλλά πιθανά και διαύλων επικοινωνίας με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ή τα πρόσφατα ανοίγματα Τσαβούσογλου προς την γερμανική πλευρά, δεν μπορούν να κρύψουν τα σοβαρά ανοιχτά ζητήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση. Γι' αυτό και μάλλον θεωρήθηκε επιβεβλημένη η παρέμβαση της TUSIAD (Ένωση Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων της Τουρκίας) στην αρχή ακόμα της προεκλογικής περιόδου, που τόνιζε την ανάγκη άρσης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, όχι γιατί κόπτεται για τη δημοκρατία, αλλά εκφράζοντας φόβους ακόμα μεγαλύτερης διατάραξης των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Μια παρέμβαση που υπογράμμιζε προς όλους (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) την ανάγκη προώθησης «δομικών μεταρρυθμίσεων» όπως και «τερματισμού της πόλωσης», επισημαίνοντας παράλληλα μέσω ανώτατων συμβούλων της και με έμφαση πως «το αν η θέση της Τουρκίας είναι με τον δυτικό κόσμο ή την Ευρασία δεν είναι θέμα συζήτησης. Η Τουρκία αποτελεί (αναμφισβήτητα) την πόρτα της Δύσης στην Ευρασία…».

Βέβαια, απόψεις όπως του συμβούλου του Ερντογάν για κέντρα βάρους που αλλάζουν («η Δύση καταρρέει ενώ άλλες δυνάμεις κερδίζουν γρήγορα προβολή στην Ανατολή», μεταξύ αυτών και η Τουρκία), ανάμεικτες με ευθείες βολές προς τους δυτικούς πως θέλουν να την αποκλείσουν από την περιοχή, όπως άλλωστε και οι υπερφίαλες αποστροφές του λόγου του Ερντογάν «πως ήρθε η ώρα να πάρει η χώρα μας τη θέση της στη σκηνή ως παγκόσμια δύναμη», είναι στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης με τη Δύση και για αύξηση των «βαθμών ελευθερίας» που «δικαιωματικά» θεωρούν ότι ανήκουν στην Τουρκία. Και μέσα σ΄ αυτά τα πλαίσια, είναι ταυτόχρονα μια μίξη από τη μια των φιλοδοξιών τμημάτων της τούρκικης αστικής τάξης για έναν αναβαθμισμένο περιφερειακό ρόλο στην περιοχή και από την άλλη ισχυρών φόβων για το τι επιφυλάσσει η Δύση στην Τουρκία και ειδικά στον Ερντογάν και το κόμμα του (Συρία - εισβολή στο Αφρίν, Ανατολική Μεσόγειος). Έτσι ακόμα και μεταξύ των υπερφίαλων τοποθετήσεων εμφανίζεται ξανά και ξανά η … πραγματικότητα, με τον Ερντογάν να αναφέρει πως η Τουρκία ποτέ δεν εγκατέλειψε τον στόχο για ένταξή της στην ΕΕ, ρίχνοντας την ευθύνη στην ίδια την ΕΕ που δεν δείχνει την ίδια αποφασιστικότητα. Ή να αναφέρει, κατά την παρουσίαση του εκλογικού μανιφέστου του AKP, πως «θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα με τις ΗΠΑ και θα θεμελιώσουμε μια σχέση βασισμένη σε ένα πνεύμα συμμαχίας» την ίδια στιγμή που ο αντιπρόεδρος της τούρκικης βουλής δηλώνει πως «κύκλοι δεν αισθάνονται άνετα με έναν τόσο μεγάλο ηγέτη… θέλουν να τον ξεφορτωθούν». Στην ίδια αυτή βάση, της διεκδίκησης ρόλου στην περιοχή αλλά και των φόβων για το τι ζητήματα της ανοίγει η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή, συνεχίζεται η κόντρα με το Ισραήλ, που αναζωπυρώθηκε με τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ.

Με τα αλλεπάλληλα κύματα διώξεων κάθε κομμουνιστικής, αριστερής, προοδευτικής ή απλά διαφορετικής φωνής να συνεχίζεται αμείωτη, πράγμα που παρά τις προεκλογικές τους υποκρισίες βρίσκει σύμφωνους την αξιωματική αντιπολίτευση των κεμαλιστών και τους συμμάχους της, ο τούρκικος λαός πρέπει να καλεστεί να αναπτύξει τους αγώνες του ενάντια στο καθεστώς και όχι να διαλέξει ανάμεσα σε τυράννους και καταπιεστές.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

Δείτε και το άρθρο της Partizan που δημοσιεύσαμε εδώ: Ο φασισμός θα ηττηθεί από την επαναστατική πάλη όχι από τις εκλογές!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανοιχτή πολιτική εκδήλωση στο Χαλάνδρι | Τρίτη 26/6

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

22 Ιουν 2018

Οι ιμπεριαλιστές αποφάσισαν: ΒΙΩΣΙΜΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΑ – ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ!

0
Ο βραχυπρόθεσμος συμβιβασμός των ιμπεριαλιστών – δανειστών και η συμμόρφωση της αστικής τάξης και της κυβέρνησης της φέρει την οσμή του αίματος των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων!

Οι προκλητικές χαριτομενιές της κυβέρνησης Σύριζα – ΑΝΕΛ για την γραβάτα που θα φορέσει ο Τσίπρας στο Ζάππειο κατά την πανηγυρική επικύρωση της συμφωνίας που αποφάσισε το Eurogroup στις 21/6/18 δεν μπορούν να ελαφρύνουν το βάρος των αντιλαϊκών μέτρων που απειλούν με ένα ακόμη σφαγιασμό ό, τι έχει απομείνει από τα εργασιακά, και κοινωνικά δικαιώματα του λαού μας και τον εξαθλιώνει εισοδηματικά. Μόνο και μόνο πως στα -αρχικά- 88 προαπαιτούμενα περιλαμβάνεται η μείωση των αναλωσίμων που δικαιολογούνται στους διαβητικούς ενώ στις δεσμεύσεις προβλέπεται και δεύτερη μείωση των συντάξεων το 2020 αρκούν για να αποδείξουν που βαδίζει η κυβέρνηση της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών!

Η συμφωνία του Eurogroup στις 21/6 επισφράγισε ένα προσωρινό και όντως βραχυπρόθεσμο συμβιβασμό των ιμπεριαλιστών - δανειστών τόσο ανάμεσα σε ΔΝΤ (Αμερικάνους) και ΕΕ (ευρωπαίους) αλλά και ανάμεσα στους τελευταίους (Γερμανούς και από την άλλη Γάλλους αλλά και Ιταλούς) που βρήκε τη χαρακτηριστική του έκφραση στη δεκαετή παράταση αποπληρωμής των δανείων που έλαβε η χώρα από το δεύτερο μνημόνια και από τον προσωρινό μηχανισμό EFSN. Σε αυτό το σημείο ουσιαστικά «υποχωρεί» η Γερμανία ώστε στη συμφωνία να «χωρέσει» και το ΔΝΤ.

Όλα τα υπόλοιπα σημεία φέρνουν τη σφραγίδα της βραχυχρόνιας δέσμευσης με χρονικό ορίζοντα το 2022-23 και συγκεκριμένα:

1. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο και ουδεμία δέσμευση την προεξόφλησης μέρους των διμερών δανείων (GLF) δηλαδή του πρώτου μνημονίου που κανονικά αρχίζουν να πληρώνονται το 2020 (περί τα 700 εκ. ευρώ και 2 δισ. ευρώ το 2021) και εξοφλούνται το 2040.

2. Από τα 61, 5 δις του μόνιμου μηχανισμού στήριξης ESN που χρηματοδότησε το τρίτο μνημόνιο και που έχει τα πιο ευνοϊκά επιτόκια για το χρέος έμειναν στο ράφι για ώρα ανάγκης 25 δις ώστε να παζαρεύει η Γερμανία μικρότερη ή μεγαλύτερη επιμήκυνση χρέους και να «κρατά στο χέρι» την αστική τάξη και τις όποιες κυβερνήσεις της.

3. Ουσιαστικά και τυπικά μόνο 15 δις δίνονται από το πρόγραμμα αυτό ως τρίτη δόση στην Ελλάδα και από αυτά μόνο 9,6 δις θα συμμετάσχουν στο περίφημο «μαξιλάρι» για την περίφημη έξοδο στις αγορές μέχρι το 2022.Τα υπόλοιπα καλείται η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της να τα χρηματοδοτήσουν από τα λεγόμενα πλεονάσματα και τις όποιες περιορισμένες εκδόσεις έχουν κάνει μέχρι στιγμής (διμερή δάνεια, repos, γραμμάτια δημοσίου κλπ).Από τις ίδιες επίσης πηγές θα χρηματοδοτηθούν και οι όποιες … γενναίες έξοδοι στις αγορές επιχειρηθούν στο μέλλον με τα τεράστια ερωτηματικά που γεννά η ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά ομολόγων σε ένα περιβάλλον γενικευμένης γεωπολιτικής αστάθειας. Η μόνη που αφήνεται στην ελληνική κυβέρνηση είναι αν θελήσει ή καλύτερα αν μπορέσει να αποπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις –με διπλάσιο επιτόκιο- στο ΔΝΤ!

4. Στα αζήτητα και η γαλλική πρόταση για μόνιμο μηχανισμό σύνδεσης της αποπληρωμής του χρέους με το ΑΕΠ που όμως μπαίνει και αυτή στο ράφι για να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που η αποφασισμένη στις 21/6 βραχυπρόθεσμη ρύθμιση για το χρέος βαλτώσει και η χώρα αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της (τέτοια αισιοδοξία!).

5. Η επιστροφή των 4 δις από τα κέρδη που είχαν οι Ευρωπαίοι στις αγοροπωλησίες ελληνικών κρατικών ομολόγων κατά τη διάρκεια των επίσημων μνημονίων πέρα από το ότι δεν γίνεται για να βοηθήσει με τα λεγόμενα αντίμετρα τον λαό αλλά την αστική τάξη και τις όποιες «αναπτυξιακές» πρωτοβουλίες της –με ανοιχτό το ζήτημα να χρησιμοποιηθεί μέρος τους για την αποπληρωμή δανείων – θα γίνεται υπό καθεστώς σκληρής ανά τρίμηνο εποπτείας. Εποπτείας που θα αποφαίνεται αν έχουν γίνει τα δέοντα και αν η χώρα δικαιούται τις επιστροφές. Καθεστώς επιτήρησης που κατά γενική ομολογία δεν ακολουθήθηκε ποτέ σε χώρα εκτός ή εντός Ευρώπης όταν υποτίθεται τελείωνε το «πρόγραμμα μνημονιακού δανεισμού».

Επαναλαμβάνοντας την αρχική εκτίμηση αν εξαιρέσουμε τη δεκαετή παράταση πρόκειται στην ουσία για μέτρα που είχαν δρομολογηθεί η έστω περιγραφτεί εδώ και καιρό για τους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» και στα τεχνικά κλιμάκια των ιμπεριαλιστών-δανειστών και ειδικά των Ευρωπαίων οι κεντρικές τράπεζες των οποίων διακρατούν και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Ο βραχυπρόθεσμος συμβιβασμός των ιμπεριαλιστών - δανειστών μέσα σε ένα περιβάλλον όξυνσης του ανταγωνισμού όλων εναντίων όλων όπως εκφράστηκε και στο τελευταίο διάστημα (απόσυρση ΗΠΑ από την συμφωνία για Ιράν, εμπορικός πόλεμος, ένταση των πολεμικών εξοπλισμών και των περιφερειακών συγκρούσεων) αλλά και στο εσωτερικό της ΕΕ (προχώρημα του Brexit, ιταλικό πρόβλημα κλπ) δεν αναιρεί τους γενικότερους κινδύνους(πολεμικούς κατά βάση) που μας απειλούν.

Ο λαός μας είναι διπλά χαμένος τόσο γιατί θα συνεχιστεί η άγρια καπιταλιστική επίθεση πάνω στο έδαφος των ήδη λεηλατημένων από τα προηγούμενα μνημόνια λαϊκών κατακτήσεων, με ταυτόχρονο βάθεμα της εξάρτησης και της σκληρής επιτήρησης, -το μόνο σημείο που οι ιμπεριαλιστές-δανειστές συμφωνούν να παρατείνουν μακροπρόθεσμα μέχρι το 2060!- όσο και γιατί η συμμετοχή στα επικίνδυνα πολεμικά παιχνίδια κάνει επίκαιρο το σύνθημα που ακούγονταν παλιότερα στις πορείες «Λιτότητα – ανεργία – απολύσεις, αύριο θα σου πουν να πας να πολεμήσεις».

Η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, κινούμενη σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο εξάρτησης-εποπτειας θα επιδιώξει την αναβάθμιση του ρόλου της αφ ενός δίνοντας γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές και αφ ετέρου ξεζουμίζοντας την εργατική τάξη. Το τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει ο λαός προκειμένου η αστική τάξη να πετύχει και στις νέες συνθήκες τους στόχους της είναι ακόμη βαρύτερο. Η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία της χώρας έχει ένα μόνο τρόπο να σταματήσει την επέλαση της νέας δήθεν μεταμνημονιακής βαρβαρότητας: Τη δημιουργία ενός μετώπου αντίστασης στα νέα μέτρα, διεκδίκησης δικαιωμάτων και ανατροπής αυτής της πολιτικής. Μακριά από μεσσιανικές αυταπάτες και υποψήφιους σωτήρες. Το δυνάμωμα των εστιών αντίστασης και της κοινής δράσης. Μακριά από κοινοβουλευτικές κοκορομαχίες που υπονομεύουν την πραγματική κοινή δράση και την υποταγή των αγώνων στα κοινοβουλευτικά ποσοστά. Την παράλληλη δημιουργία αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού κινήματος που είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα του αντικαπιταλιστικού αγώνα για να μη γίνει λαός και νεολαία κρέας για τα κανόνια της ιμπεριαλιστικής σφαγής.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ! ΚΑΤΩ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ - ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ!

ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ, ΕΙΡΗΝΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ - ΕΕ ΚΑΙ ΔΝΤ! ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!

Ιούνης 2018 

ΚΚΕ (μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη ...βιωσιμότητα του χρέους αμφισβητείται η βιωσιμότητα του λαού!

0
Χαράς πανηγύρια για τη κυβέρνηση γιατί λέει με τις αποφάσεις του Eurogroup το χρέος γίνεται πλέον... βιώσιμο. Βγαίνουμε λοιπόν από την εποχή των μνημονίων και η κυβέρνηση πανηγυρίζει ενώ ο Τσίπρας μπορεί και να φορέσει γραβάτα και ας έγινε το "κούρεμα" του χρέους παράταση αποπληρωμής των δανείων, κι ας γίνεται η επιτροπεία ...εποπτεία με τους επόπτες να ελέγχουν αυστηρά την πορεία της οικονομίας κάθε τρεις μήνες, κι ας πρέπει να πληρώνει το ελληνικό κράτος το 15% του ΑΕΠ του στο χρέος, κι ας διατηρούνται τα πλεονάσματα στο 3,5 και 2.2%, κι ας δανείζεται η χώρα για να πληρώνει δάνεια και πολλά άλλα "ας" που δεν μεταφράζονται απλά σε μνημόνια, επιτροπείες και εποπτείες αλλά σε εμβάθυνση της εξάρτησης της ντόπιας αστικής τάξης και της οικονομίας της από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές που θα συνεχίσουν να έχουν τον πρώτο λόγο στο κάθε τι που θα αποφασίζει η ντόπια κυβέρνηση. Πως λοιπόν να μην παραπονιούνται η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και σε αυτό το ζήτημα όταν ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ πετυχαίνουν αυτά που δεν πέτυχαν οι ίδιοι, όπως και σε πολλά άλλα;

Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους κάθε άλλο παρά βιωσιμότητα του εργαζόμενοι λαού σημαίνει. Φροντίζει να το ξεκαθαρίσει η ανακοίνωση του Eurogroup με κάθε σαφήνεια. Τίποτα δεν θα παρθεί πίσω απ' όσα έχουν αποφασισθεί και ψηφισθεί τα τελευταία χρόνια, τα πάντα για όσα πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες θα εξαρτώνται από το κατά πόσο θα εφαρμοσθούν τα "παλιά" αλλά και από το κατά πόσο θα ψηφισθούν και θα εφαρμοσθούν και νέα μέτρα που εκκρεμούν. Από τα ζητήματα των μισθών και των συντάξεων μέχρι τα ζητήματα των κάθε είδους παροχών προς το λαό που εξακολουθούν να είναι στο στόχαστρο, από περικοπές επιδομάτων και αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις έως και τα ζητήματα του ξεπουλήματος της δημόσιας κρατικής περιουσίας, από τα λαϊκά "κόκκινα δάνεια" και "χρέη" προς το κράτος έως την αρπαγή κάθε λαϊκής περιουσίας. Τα πάντα θα είναι στο μικροσκόπιο, τόσο που να αναρωτιέται και ο πιο αφελής, χωρίς όμως πλέον να δυσκολεύται πια να δώσει απάντηση, για το ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα πραγματικά. Γραβάτα ο Τσίπρας λοιπόν ακόμη πιο σφιχτή θηλιά ο λαός.

Η χαλάρωση της θηλιάς και το βγάλσιμό της από το λαιμό του λαού από ένα πράγμα και μόνο εξαρτάται. Από τη δική του αντίδραση. Δεν εξαρτώνται τα πάντα μόνο από τη θέληση των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων αστών και τις κυβερνήσεις τους. Εξαρτώνται και από τη στάση του λαού. Αυτή που ζόρισε τις προηγούμενες κυβερνήσεις όντας επί δύο χρόνια και βάλε στους δρόμους της αντίστασης αλλά και αυτή που διευκόλυνε τούτη τη κυβέρνηση με την κινηματική του αδράνεια! Αυτή είναι η καλύτερη υπηρεσία που πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα. Αλλά όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όλοι αυτοί που φρόντισαν με τις προτάσεις τους επί παντός επιστητού να δημιουργήσουν αυταπάτες στο λαό, που φρόντισαν ανάμεσα στ' άλλα να τον κάνουν να πιστέψει ότι πρέπει να ενδιαφέρεται και για το χρέος που δεν είναι δικό του! Ορισμένοι μάλιστα εξακολουθούν να καλλιεργούν τις ίδιες αυταπάτες παρά και το στραπάτσο που πάθανε και οι ίδιοι!

Όταν διαβάζει κανείς τα νούμερα και τα ποσοστά ζαλίζεται. Πάνε κι έρχονται τα δισεκατομμύρια που κατευθύνονται πρώτα και κύρια στα ταμεία των ιμπεριαλιστών. Δισεκατομμύρια που αποδεικνύουν ότι πράγματι "λεφτά υπάρχουν"! Ότι πλούτος εξακολουθεί να παράγεται και σε αυτή τη χώρα. Μόνο που αυτός ο πλούτος δεν επιστρέφει, δεν ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν. Πάει στα χέρια αλλωνών για να στηρίξει την εξουσία τους, οικονομική και πολιτική.

Ο λαός χρειάζεται να διεκδικήσει ξανά επιστροφή αυτού του πλούτου στα χέρια του μέχρι και να γίνει πλήρης κάτοχός του! Να ξαναβγεί στους δρόμους την αντίστασης και της διεκδίκησης για δουλειά, μισθούς, συντάξεις, σταθερές και μόνιμες εργασιακές σχέσεις, παιδεία, περίθαλψη, για τα πάντα που του ανήκουν! Για να γίνουν οι γραβάτες θηλιές στο λαιμό αυτών που είτε τις φορούν είτε όχι τώρα χαίρονται και κάνουν αστειάκια σε φιέστες ξεφτίλας σε βάρος της ζωής του!









ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόταση προς τους αντιπροσώπους του Εκπαιδευτικού Όμιλου - αντιτετράδια της εκπαίδευσης στη συνδιάσκεψη του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ Σάμου της 30/6/18

0
Ραγδαίες και αρνητικές για το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία ήταν -και συνεχίζουν να είναι- οι εξελίξεις από την προηγούμενη συνδιάσκεψη του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ, τρία χρόνια πριν. Η επίθεση του συστήματος από τη μια και από την άλλη ο ιμπεριαλιστικός κλοιός και οι κίνδυνοι του πολέμου που απειλούν την περιοχή οξύνονται και χειροτερεύουν δραματικά τους όρους ζωής για το λαό.

Παράλληλα και απέναντι σε αυτή την αντιδραστική σε όλα τα επίπεδα πορεία, αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο η στοίχιση και η στήριξη των ηγεσιών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά και των ομοσπονδιών, στην πολιτική και στις επιδιώξεις του συστήματος. Η κατάσταση αυτή τροφοδοτεί και επιτείνει την αποσυγκρότηση των ίδιων των πρωτοβάθμιων σωματείων όπου βέβαια οι καθεστωτικές παρατάξεις τηρούν την ίδια αντεργατική στάση και γραμμή. Παράλληλα σοβαρές είναι οι ευθύνες της γραμμής του συμβιβασμού και της υποταγής -με κύριο εκπρόσωπο τους την πολιτική του ΠΑΜΕ- σε όλη την κλίμακα του συνδικαλιστικού κινήματος. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται και από τη στάση δυνάμεων και αγωνιστών που κάλεσαν σε μη συμμετοχή στην απεργία της 30/5 ως απάντηση τάχα στην πολιτική των ηγεσιών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ!

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση με τα σωματεία και τις διαδικασίες τους να βρίσκονται συχνά σε κατάσταση εκφυλισμού, θεωρούμε ότι πρωταρχικό για την αντιμετώπιση της, είναι η ανάδειξη και η στήριξη μέσα στα σωματεία και στις διαδικασίες του σ.κ. μιας αγωνιστικής πολιτικής κατεύθυνσης. Μιας κατεύθυνσης που θα αναδεικνύει και τον αντίπαλο αλλά και τις πραγματικές αιτίες και τους υπεύθυνους της υποχώρησης και της αποσυγκρότησης των σωματείων και της μαζικής πάλης. Μιας κατεύθυνσης που θα εμπιστεύεται τη δύναμη των εργαζομένων για την αντιστροφή αυτής της κατάστασης.

Θεωρούμε ότι και στην επερχόμενη συνδιάσκεψη του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ Σάμου πρέπει να δοθεί αυτή η μάχη! Κόντρα στις επιδιώξεις της απερχόμενης πλειοψηφίας (ΠΑΜΕ) και των παρατάξεων του συστήματος, που επιδιώκουν μια διαδικασία εκλογών χωρίς καμιά ουσιαστική πολιτική συζήτηση, και με τους εργαζόμενους απόντες, οφείλουμε να επιδιώξουμε να τεθούν τα πραγματικά ζητήματα και προβλήματα των εργαζομένων στο δημόσιο, να αναδειχτούν κατευθύνσεις πάλης που μπορούν να αποτελέσουν άξονες συγκρότησης των σωματείων και σύνδεσης της πάλης τους συνολικά με το λαό και τη νεολαία.

Σε αυτή τη βάση προτείνουμε στους συναγωνιστές του Εκπαιδευτικού Ομίλου - αντιτετράδια της εκπαίδευσης, να δώσουμε από κοινού αυτή τη μάχη. Ενημερώνοντας από πριν τους συναδέλφους των σωματείων και καλώντας τους να πάρουν μέρος σε μια διαδικασία που (πρέπει να) αφορά τη δικιά τους πάλη το αμέσως επόμενο διάστημα! Δημιουργώντας έτσι κάποιες έστω προϋποθέσεις για το δύσκολο και μακρύ αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας!

Στη βάση των παραπάνω καταθέτουμε και πρόταση πολιτικού πλαισίου-διακήρυξης που εκτιμάμε ότι είναι αναγκαίο για την κοινή αυτή παρέμβαση.

Οι αντιπρόσωποι στη συνδιάσκεψη του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ από

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Ταξική Πορεία

Σάμος 20-6-2018


Πρόταση πολιτικής διακήρυξης για τη συνδιάσκεψη του ΝΤ ΑΔΕΔΥ Σάμου

1. Με αμείωτη ένταση συνεχίστηκε από το καλοκαίρι του 2015 ως σήμερα η επίθεση του συστήματος ενάντια στο λαό και στη νεολαία. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνέχισε στο δρόμο των προηγούμενων με την ψήφιση και εφαρμογή του τρίτου μνημονίου και με δεκάδες άλλα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα. Τα εργασιακά, κοινωνικά αλλά και τα δημοκρατικά δικαιώματα χτυπιούνται, πετσοκόβονται και θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης και των οξυμένων ανταγωνισμών , στο βωμό των συμφερόντων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Παράλληλα με τη λεηλασία των εργαζομένων ξετυλίγεται και η λεηλασία του πλούτου της χώρας με τις ιδιωτικοποιήσεις-ξεπουλήματα κάθε υποδομής στα ξένα και ντόπια αρπακτικά.

Για την εξαρτημένη από τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και των ΗΠΑ αστική τάξη δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η μετατροπή της χώρας σε νεκροταφείο των λαϊκών –εργατικών δικαιωμάτων και η ολοένα βαθύτερη παραρτηματοποίηση της στα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια είναι θεμελιώδεις όροι αναπαραγωγής της κυριαρχίας της. Είναι τα θεμέλια της «ανάπτυξης» που ευαγγελίζεται, δηλαδή της ταξικής διεξόδου που θέλει να εξασφαλίσει για τον εαυτό της. Γι αυτό είναι πράγματι για την αστική τάξη μονόδρομος το «ανήκουμε στη Δύση». Γι αυτό οι πολιτικές της ανεργίας-ελαστικής εργασίας, της συμπίεσης μισθών-συντάξεων-κοινωνικών δικαιωμάτων, της φορολεηλασίας των εργαζομένων και των μικρομεσσαίων επαγγελματιών και αγροτών, της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων και της ισοπέδωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων θα συνεχιστούν ακόμα πιο άγριες. Γι αυτό είναι αντιδραστικά παραμύθια τα περί «καθαρής εξόδου» που προπαγανδίζει η κυβέρνηση που έχει ήδη προγραμματίσει αιματηρά πλεονάσματα μέχρι και 5,2% ως το 2022 και ψήφισε ήδη στο πολυνομοσχέδιο της 14/6, δεκάδες νέα αντιλαϊκά μέτρα. Σε αυτή τη βάση εξάλλου έχει αποχαλινωθεί και η ΝΔ που δια του αρχηγού της εξαγγέλλει ήδη νέα αντιδραστική έφοδο στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα. Γι αυτό όποια και να είναι η νέα συμφωνία με τους λεγόμενους δανειστές, όποια και να είναι η συγκεκριμένη τροπή των πολιτικών εξελίξεων είναι δεδομένο ότι η εκμετάλλευση, η φτώχεια, η ανεργία, η πολιτική της κατάπνιξης των δημοκρατικών ελευθεριών, των δικαιωμάτων στον αγώνα και στην απεργία, θα συνεχιστούν και θα ενταθούν.

2. Παράλληλα με την άγρια αυτή επίθεση, ολόκληρη η περιοχή από τα Βαλκάνια ως τη Μ. Ανατολή και την Α. Μεσόγειο βρίσκεται κυκλωμένη και απειλούμενη από τις επεμβάσεις και παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστών, από τον κίνδυνο του πολέμου! ΗΠΑ, Ρωσία, Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές αλλά και η Κίνα βρίσκονται σε οξύτατο ανταγωνισμό σε μια περιοχή στρατηγικής σημασίας για τις παγκόσμιες επιδιώξεις τους. Σε αυτό το πλαίσιο και ενώ ήδη αιματοκυλούνται λαοί, συσσωρεύονται διαρκώς στρατιωτικές πολεμικές δυνάμεις, στήνονται βάσεις, τροφοδοτούνται εθνικισμοί και κηρύγματα μίσους μεταξύ των λαών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη συμφωνία της ΝΔ και όλων των κομμάτων του συστήματος, έχει μετατρέψει τη χώρα σε στρατιωτικό-πολιτικό προγεφύρωμα των Αμερικανονατοίκών. Πρόκειται για την ίδια πολιτική, της ένταξης της χώρας στο πλαίσιο των απαιτήσεων των ιμπεριαλιστών πατρώνων από την οποία η αστική τάξη προσδοκά κέρδη έναντι των ανταγωνιστών της και κύρια της αστική τάξης της Τουρκίας. Πρόκειται για μια πολιτική που υπηρετεί τα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, μια πολιτική που εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας στους πιο σοβαρούς κινδύνους. Μια πολιτική που ανακηρύσσει συμμάχους το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και την αμερικανοκίνητη χούντα της Αιγύπτου, μια πολιτική που ο κλεμμένος ιδρώτας του λαού γίνεται γαλλικές φρεγάτες και αμερικάνικα F-35. Μια πολιτική που προετοιμάζει τους όρους για να σύρει το λαό σε μια άδικη αλληλοσφαγή του με το λαό της Τουρκίας αν και όταν αυτό το απαιτήσουν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που έχουν ρόλο επικυρίαρχου στον αντιδραστικό ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας.

Προϊόν αυτής της πολιτικής είναι και η συμφωνία Ελλάδας-πΓΔΜ με την οποία ανοίγει ο δρόμος της ένταξης της δεύτερης στο ΝΑΤΟ και συνολικά η αναβάθμιση της παρουσίας των αμερικανονατοϊκών στα Βαλκάνια. Μια συμφωνία που καμιά σχέση δεν έχει με την υπόθεση της συναδέλφωσης και της φιλίας των λαών αλλά αντίθετα υπηρετεί τα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών και συνεχίζει να τροφοδοτεί τις εθνικιστικές αντιλήψεις και δυνάμεις και στις δύο χώρες αλλά και στις γειτονικές.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική πρέπει να αναπτυχθεί το πιο μαζικό και αποφασιστικό αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας. Ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις, για το διώξιμο των βάσεων και την έξοδο της χώρας από ΝΑΤΟ-ΕΕ. Ένα κίνημα που θα αγωνίζεται για ένα Μέτωπο των Λαών της περιοχής ενάντια στους κοινούς μας εχθρούς και που θα αναδεικνύει τη φιλία και την αλληλεγγύη λαών και προσφύγων ως πρώτη προτεραιότητα απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις αντιδραστικές εθνικιστικές επιδιώξεις των αστικών τάξεων.

3. Σε αυτό το πλαίσιο της γενικευμένης επίθεσης ενάντια στο λαό από το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές εξελίσσεται και η επίθεση του συστήματος και της κυβέρνησης του ενάντια στους δημοσίους υπαλλήλους (δ.υ) Μια επίθεση που αντλεί «επιχειρήματα» από την πολύχρονη αντιδραστική προπαγάνδα του συστήματος για τους «τεμπέληδες» και «προνομιούχους» δ.υ. οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ, εμφανίζονται ως οι βασικοί υπεύθυνοι της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος! Μια επίθεση που εξελίσσεται εδώ και πολλά χρόνια και έχει διπλό στόχο: α) Το χτύπημα και την ισοπέδωση των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών, συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων στο δημόσιο, και β) Το χτύπημα των δικαιωμάτων του λαού σε δωρεάν υγεία-παιδεία και συνολικά την αναίρεση κάθε κοινωνικής πρόνοιας και κατάκτησης των εργαζομένων και της νεολαίας.

Είναι μύθος τα περί «σύγκρουσης» μεταξύ νεοφιλελεύθερων και κεντροαριστερών - σοσιαλδημοκρατών για το ποιο πρέπει να είναι τάχα το «μοντέλο» με βάση το οποίο θα γίνεται η διαχείριση του δημόσιου τομέα. Από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και το Λεβέντη, όλα τα κόμματα του συστήματος συμφωνούν και στο τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο δημόσιο και στην απόσυρση του κράτους από κάθε υποχρέωση του απέναντι στις στοιχειώδεις ανάγκες και τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού. Και με διαφορές στο στυλ, όλοι αυτοί καλούν το λαό να «καλύψει» στοιχειώδεις ανάγκες του στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη , στη μόρφωση των παιδιών του, στην καθαριότητα, τη λειτουργία και τη συντήρηση των δημόσιων υπηρεσιών, χώρων, δικτύων και πόλεων, στη λειτουργία γηροκομείων κοκ μέσα από τις «φιλάνθρωπες δράσεις» τηλεοπτικών σταθμών, μεγαλόσχημων και της Εκκλησίας, μέσα από τα λεγόμενα «κοινωνικά ιατρεία» «κοινωνικά φαρμακεία» , «κοινωνικά φροντιστήρια» κλπ. Παράλληλα επιδεινώνουν διαρκώς το κοινωνικό τοπίο για το λαό όπως με το πολυνομοσχέδιο που ψήφισαν στις 14/6, όπου προβλέπεται μείωση κατά 50% των δαπανών για την πρόνοια και Λύκειο-εξεταστικό κάτεργο για τα παιδιά του λαού! Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος καλούν το λαό να αποδεχτεί τις συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης που επιβάλλει η πολιτική τους, να σκύψει το κεφάλι στον κοινωνικό μεσαίωνα, να ζει ως επαίτης και να μην αντιδρά, να μην αγωνίζεται για όλα όσα του κλέβουν και του ανήκουν.

4. Στο χώρο του Δημοσίου έχουν πρωτοστατήσει εδώ και χρόνια -ακόμα και πριν τα διαβόητα μνημόνια- οι πολιτικές που χτυπούν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, στη δουλειά με δικαιώματα! Στη δουλειά δηλαδή με μισθό που θα καλύπτει τις ανάγκες του εργαζόμενου, στη δουλειά με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα , στη δουλειά με σταθερό ωράριο και άδεια, χωρίς υποχρεωτικές και χωρίς απλήρωτες υπερωρίες, στη δουλειά όπου τα συνδικαλιστικά δικαιώματα θα είναι ανεμπόδιστα από θεσμοθετημένα και άτυπα εμπόδια και απειλές. Εδώ και χρόνια προωθούνται οι πολιτικές των ελαστικών εργασιακών σχέσεων που με την καθοριστική βοήθεια των κακόφημων ΕΣΠΑ έφτασαν σήμερα στο σημείο να αφορούν περίπου 76.000 εργαζόμενους μόνο στους χώρους της Υγείας, της Παιδείας και των Δήμων! Τόσοι είναι οι συμβασιούχοι σήμερα σε αυτούς μόνο τους χώρους και σταθερή επιδίωξη της κυβέρνησης και συνολικά του συστήματος είναι η ακόμα μεγαλύτερη αύξηση τους. Πρόκειται για στρατηγικό στόχο του συστήματος που με τη γενίκευση της λεγόμενης ελαστικής εργασίας επιδιώκει όχι μόνο οικονομικά κέρδη αλλά και την διαίρεση-διάσπαση των εργαζομένων, την αύξηση των δυσκολιών τους στο να αντισταθούν και να διεκδικήσουν συλλογικά και μαζικά, και τελικά την υποταγή τους.

Εξάλλου ταυτόχρονα με το μεγάλωμα της στρατιάς των συμβασιούχων προωθείται σταθερά η επίθεση σε όλα τα δικαιώματα των μονίμων. Μισθοί , περίθαλψη, σύνταξη, διαρκώς συρρικνώνονται, ενώ παράλληλα αυξάνονται το ωράριο και η εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς.

5. Βασικό εργαλείο για την ακόμα πιο ασφυκτική περικύκλωση και γενίκευση του χτυπήματος των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο Δημόσιο αποτελεί η αξιολόγηση που πλέον προωθείται σε ηλεκτρονική-εξατομικευμένη μορφή για το σύνολο των δ.υ., εκτός των εκπαιδευτικών για τους οποίους προωθείται με ξεχωριστό νόμο που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάιο. Η αξιολόγηση αποτελεί βασική κατεύθυνση τόσο των ΕΕ-ΔΝΤ όσο και της κυβέρνησης, της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του συστήματος. Η επιδίωξη όλων αυτών μέσα από την αξιολόγηση δεν είναι βέβαια «να βρεθούν οι άριστοι και να ανταμειφθούν» ούτε «η αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς το λαό» όπως αναίσχυντα προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια του συστήματος και της κυβέρνησης του. Επιδίωξη της αξιολόγησης είναι η κατηγοριοποίηση εργαζομένων, υπηρεσιών και σχολείων για να εξαχθούν τα ανάλογα «συμπεράσματα». Αυτά που θα επιβάλλουν τη συγχώνευση-κατάργηση-ιδιωτικοποίηση δομών και υπηρεσιών. Αυτά που θα διαμορφώνουν δεξαμενές εργαζομένων που οι μισθοί τους πρέπει να περικοπούν ή ακόμα και να απολυθούν. Σε κάθε περίπτωση η αξιολόγηση θα αποτελεί εργαλείο εξατομίκευσης του κάθε εργαζομένου , εργαλείο ελέγχου, τρομοκράτησης και έντασης της εντατικοποίησης των εργαζομένων. Και είναι επικίνδυνες για τα συμφέροντα των εργαζομένων οι αυταπάτες που καλλιεργούνται για μια δήθεν αξιοκρατική, δίκαιη και με αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγηση! Τα μόνα κριτήρια που μπορεί να έχει το σύστημα και οι κυβερνήσεις του είναι αυτά που υπηρετούν τα συμφέροντα του και στρέφονται ενάντια στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων. Γι αυτό μόνο τέτοια, αντεργατική και αντιδραστική, αξιολόγηση αυτό το σύστημα μπορεί να εφαρμόσει!

6. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση και αυτές τις πολιτικές είναι φανερό ότι απαιτείται μαζικός, μαχητικός και παρατεταμένος αγώνας αντίστασης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Ωστόσο, όχι μόνο δεν αναπτύσσονται οι αγώνες που απαιτούνται αλλά επιπλέον στις γραμμές των εργαζομένων επικρατεί σύγχυση, απογοήτευση ακόμα και ηττοπάθεια. Η αρνητική αυτή κατάσταση έχει αιτίες και υπευθύνους. Πριν από όλα τις συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που χρόνια τώρα κινούνται με τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, της υποταγής και της στήριξης τελικά της επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεων του. Η «κοινωνική συμμαχία» που πρόσφατα ανακήρυξαν και διαμόρφωσαν με το κεφάλαιο και την εργοδοσία, δεν είναι παρά η τελευταία εκδοχή αυτής της γραμμής που βάζει πλάτη στην επίθεση του συστήματος. Μια γραμμή που τον περασμένο Ιανουάριο απέναντι στα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης και το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία έφτασε στο σημείο να μην κηρύξει ούτε την προσχηματική διαμαρτυρία τη μέρα της ψήφισης των μέτρων. Μια γραμμή που απέναντι στα μέτρα της 14/6 τήρησε σιγή ιχθύος! Με αυτή την πολιτική της στήριξης των απαιτήσεων ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου-κυβερνήσεων πορεύονται σταθερά οι κυρίαρχες καθεστωτικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα εδώ και δεκαετίες! Οι παρατάξεις των κομμάτων της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ ήταν και παραμένουν απέναντι σε κάθε αγώνα, σε κάθε προσπάθεια των εργαζομένων να αντισταθούν και να διεκδικήσουν. Εξάλλου την ίδια εχθρική για τα συμφέροντα των εργαζομένων γραμμή και στάση έχουν και οι Ομοσπονδίες όπως χαρακτηριστικά φάνηκε στις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων στους Δήμους τον περασμένο Ιούνιο και στις αντίστοιχες των εκπαιδευτικών το φετινό Μάρτη. Μια γραμμή που αντί να βάζει σε πρώτη προτεραιότητα το δικαίωμα στη δουλειά, στοιχίζεται πίσω από τα όρια και τις επιδιώξεις του συστήματος. Γι αυτό εφευρίσκει και ένα σωρό τερτίπια («πανελλαδικές κινητοποιήσεις», δικαστικές προσφυγές, «διαλόγους» με την κυβέρνηση, αναβολές και τεμαχισμούς κινητοποιήσεων κλπ) που μεθοδεύουν την εκτόνωση, τη διάσπαση , την κατάσβεση τελικά των αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων. Την ίδια διαλυτική και απεργοσπαστική στάση και γραμμή τηρούν οι εκπρόσωποι των καθεστωτικών παρατάξεων και στα πρωτοβάθμια σωματεία επιδιώκοντας και την «από τα κάτω» αποσάθρωση των αντιστάσεων και των αγώνων.

7. Ωστόσο βασικές ευθύνες για την άσχημη κατάσταση και τον αρνητικό συσχετισμό που έχει διαμορφωθεί σε βάρος των εργαζομένων ανήκουν στις δυνάμεις που αναφέρονται ως ταξικές, αγωνιστικές, ριζοσπαστικές. Στις δυνάμεις που (αυτό)αναφέρονται ως δυνάμεις υπηρέτησης των συμφερόντων των εργαζομένων, αλλά που η γραμμή τους κάθε άλλο παρά αυτά τα συμφέροντα υπηρετεί.
➤ Γιατί έχουν διακηρύξει ιδεολογικά και πολιτικά το αστικό κράτος ως «πεδίο της ταξικής πάλης» και καλούν τους εργαζόμενους σε πρακτικές συνδιαχείρησης με τον αντίπαλο.

➤ Γιατί συνεργάζονται αρμονικά σε σωματεία και Ομοσπονδίες με τις καθεστωτικές δυνάμεις μέσα στο αντεργατικό πλαίσιο του νόμου 1264.

➤ Γιατί οι προτάσεις τους δεν είναι προτάσεις αγώνα στους εργαζόμενους αλλά σχέδια νόμου στη Βουλή, σχέδια εκλογικής διαφοροποίησης από τα κόμματα του συστήματος
Για αυτό επιλέγουν και καταφεύγουν στις εικονικές κινητοποιήσεις μακριά και έξω από τα σωματεία και τη μάζα των εργαζομένων, ανακυκλώνοντας και τροφοδοτώντας την απογοήτευση και τις αυταπάτες. Γι αυτό τα αιτήματα τους κατρακυλούν αμέσως από το ταξικά αναγκαίο (όπως το καμιά απόλυση συμβασιούχου) στο συμβιβασμό και στην εκτόνωση που ..περιγράφει όλα τα δικαιώματα που «μπορεί» να έχουν οι συμβασιούχοι όντας συμβασιούχοι! Γι' αυτό και ο απολογισμός της τριετούς θητείας της ΕΓ του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ είναι με ευθύνη της πλειοψηφίας του (ΠΑΜΕ), απολογισμός αδράνειας και απουσίας. Απολογισμός που δεν έχει να παρουσιάσει καμιά προσπάθεια συντονισμού και κινητοποίησης των εργαζομένων ακόμα και όταν εκδηλώθηκαν αγωνιστικές διαθέσεις (Ιούνιος 2017, Μάρτιος 2018). Απολογισμός που σε χρόνια που μαίνονται οι απειλές και οι κίνδυνοι, δεν έχει να παρουσιάσει ούτε μια προσπάθεια αντιπολεμικής –αντιιμπεριαλιστικής κινητοποίησης των σωματείων. Απολογισμός που ενώ δυναμώνουν διαρκώς οι φασιστικές προκλήσεις και εντείνεται η πολιτική της φασιστικοποίησης , στη δίκη της 17/3/17 όπου σύρθηκαν (και καταδικάστηκαν!) δύο αγωνιστές που κατήγγειλαν τα φασιστικά κηρύγματα της Χ.Α., δεν έκανε ούτε κάλεσμα για διοργάνωση συγκέντρωσης έξω από τα δικαστήρια. Απολογισμός που είναι πίσω ακόμα και από τις καταστατικές υποχρεώσεις που προβλέπουν ετήσια σύγκλιση της Συνέλευσης των αντιπροσώπων του Ν.Τ. , πίσω ακόμα και από τη στοιχειώδη υποχρέωση της ΕΓ να συμμετέχει και όχι να απέχει από τις απεργιακές στάσεις, σαν αυτή της Παρασκευής της 11/5/18!

8. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να φορτωθούν τα αδιέξοδα της γραμμής του συμβιβασμού. Δεν έχουν κανέναν λόγο να «παραδειγματιστούν» από άλλες μορφές αναχώρησης από το πεδίο της πάλης. Σαν αυτή που εκδηλώθηκε στην ΕΛΜΕ Σάμου όπου η κριτική του προέδρου του σωματείου και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συσπείρωσης (Παρεμβάσεις), στις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, κατέληγε σε κάλεσμα μη συμμετοχής στην απεργία της 30/5! Για να «αθωώσει» έτσι την απεργοσπασία των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ αλλά και όλο το πρόσφατο και παλιότερο παρελθόν των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που εμφανίζονται ότι τάχα τώρα εγκατέλειψαν τους εργαζόμενους και συντάχθηκαν με τον αντίπαλο!

Οι εργαζόμενοι απέναντι στην άγρια επίθεση του συστήματος και τις πολεμικές απειλές των ιμπεριαλιστών έχουν κάθε λόγο να παλέψουν για να κατακτήσουν τα σωματεία τους. Κόντρα στα δικαστικά και κυβερνητικά πραξικοπήματα, κόντρα στις δεκάδες διώξεις των συνδικαλιστών και των αγωνιστών που έγινα στα 3,5 χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , και ενάντια στην προπαγάνδα της μοιρολατρίας και της παραίτησης που καλλιεργείται από πολλές πλευρές, οι εργαζόμενοι οφείλουν να «επιστρέψουν» στα σωματεία τους και να παλέψουν για τα δικαιώματα τους και την προοπτική τους. Αυτή η δύσκολη επιλογή της πάλης για οργάνωση ανεξάρτητη από το κράτος και τις δυνάμεις του συστήματος , της πάλης για τη συγκρότηση μαζικού κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης θεωρούμε ότι είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Η επιλογή που δεν υποτιμά και μπορεί να εμπνεύσει τους εργαζόμενους και να απελευθερώσει τις δυνάμεις τους που καταπνίγονται στη σημερινή κατάσταση. Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε και παλεύουμε για:
  • Κάτω η αντιλαϊκή - αντεργατική επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ!
  • Δωρεάν υγεία - παιδεία για όλο το λαό. Κάτω ο κοινωνικός μεσαίωνας
  • Καμιά αξιολόγηση! Όχι στην τρομοκράτηση-χειραγώγηση-κατηγοριοποίηση των εργαζομένων
  • Ενάντια στην ελαστική εργασία - Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού-Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων
  • Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις - Όχι στην φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος!
  • Ελεύθερο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από κράτος και εργοδοσία!
  • Φιλία και αλληλεγγύη των λαών! Όχι στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό! Έξω ΗΠΑ - βάσεις - ΝΑΤΟ - ΕΕ
Οι αντιπρόσωποι στη συνδιάσκεψη του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ από

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Ταξική Πορεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση από την εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στην Λάρισα

0
Με ικανοποιητική συμμετοχή συναγωνιστών και φίλων πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 20 Ιούνη η εκδήλωση - συζήτηση του ΚΚΕ(μ-λ). Η εισήγηση κατέγραψε, σε ένα μεγάλο εύρος, τις διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις με βασικά ζητήματα τον οξύτατο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό και τις επιπτώσεις του στους λαούς καθώς και την επίθεση στην εργατική τάξη και συνολικά τους εργαζόμενους. Ιδιαίτερα για τις εξελίξεις στην χώρα μας η εισήγηση επικέντρωσε τόσο στον αντιδραστικό χαρακτήρα της πρόσφατης συμφωνίας Τσίπρα - Ζάεφ όσο και στον ανταγωνισμό των ντόπιων αστικών τάξεων Ελλάδας - Τουρκίας στο φόντο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και τους κινδύνους που εγκυμονεί . Επίσης αναλυτική τοποθέτηση έγινε για την αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την υποταγή της στις επιταγές κεφαλαίου - ιμπεριαλιστών και ιδιαίτερη αναφορά τι σημαίνει για τον εργαζόμενο λαό η ψευδεπίγραφη «έξοδος από τα μνημόνια». Η κατάσταση του εργατικού - λαϊκού κινήματος και οι όροι ανασυγκρότησής του στις σημερινές δύσκολες συνθήκες αποτέλεσε και το τελευταίο μέρος της εισήγησης, δίνοντας το έναυσμα για να ξεκινήσει μία συζήτηση γύρω από τα άμεσα καθήκοντα της περιόδου.

Στην συζήτηση τέθηκε η πρόταση από σ. του ΚΚΕ(μ-λ) να παρθεί η πρωτοβουλία για μία αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση στην Λάρισα, με πανθεσσαλικό χαρακτήρα, το διήμερο 11-12 Ιούλη, που συμπίπτει με την σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Στην Λάρισα ως γνωστό γίνονται συνεχείς αναβαθμίσεις στην αμερικανονατοϊκή βάση, την οποία πρόσφατα επισκέφτηκε και ο πρέσβης Πάϊατ, για την εξόρμηση των δολοφονικών drones. Στην συζήτηση παρενέβη εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ο οποίος μας πληροφόρησε ότι είχαν πάρει απόφαση για κινητοποίηση στις 30/6, την οποία όμως δεν είχαν κοινοποιήσει σε κανέναν.

Από την μεριά μας επιμένουμε στην πρότασή μας και θεωρούμε ότι υπάρχουν οι όροι για μία μαζική αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση κόντρα στο κλίμα της περιόδου για να συγκροτηθούν οι λαϊκές δυνάμεις ενάντια στους πραγματικούς εχθρούς τους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρεμβάσεις για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην Κυριακάτικη αργία | Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 22/6 & Κυριακή 24/6

1
Η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων και Ανέργων συζήτησε την Κυριακή 17/6 για ζητήματα που αφορούν την επικαιρότητα όπως το λεγόμενο "Μακεδονικό" και την πρόσφατη ψήφιση του νέου πακέτου μέτρων.

Αποφάσισε να διοργανώσει σε συνεργασία με την Ταξική Πορεία παρεμβάσεις στους εργαζόμενους στο εμπόριο και στον επισιτισμό ενάντια στη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας!


Ραντεβού Τσιμισκή με Αριστοτέλους

1) Παρασκευή 22/6 στις 18:00
2) Κυριακή 24/6 στις 9:30

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις χτυπούν δικαίωμα του εργαζόμενου λαού στην Κυριακάτικη αργία! Δικαίωμα που κατακτήθηκε με αγώνες και δεν το χάρισε κανείς και ποτέ. Με πρόφαση την λεγόμενη τουριστική περιόδο θέλουν να νομιμοποιήσουν μια ακόμη αντιλαϊκή τους απόφαση επιτρέποντας την λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.

Δεν μας λείπουν οι δουλειές τις αργίες και τις Κυριακές, θέλουμε δουλειές τις καθημερινές! Να μην τους επιτρέψουμε να μας μετατρέψουν σε σύγχρονους δούλους. Πρέπει να υπερασπιστούμε κάθε εργασιακό μας δικαίωμα. Θέλουν να μας εκμεταλλεύονται όποτε και για όσο θέλουν αυτοί. Να κατέβουμε στο δρόμο στο πλευρό των εργαζομένων που θα αναγκαστούν να δουλέψουν για ακόμη μια Κυριακή. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας στη δουλειά, το δικαίωμα μας να ζούμε από αυτήν, το δικαίωμα που έχει κάθε άνθρωπος να ξεκουράζεται, να ζει.

http://pnea-thess.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΩΡΛ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ....ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ ΤΗΝ ΤΟΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ!

0
Από το blog των εργαζόμενων του Αμαλία Φλέμιγκ:

Με τραγικό τρόπο επαληθεύονται οι φόβοι των εργαζομένων στα Νοσοκομεία της περιοχής, μόλις λίγες μέρες μετά το "Δημόσιο Απολογισμό" που έκανε η Διοίκηση με την παρουσία μάλιστα και του ίδιου του Υπουργού Υγείας.

Ακόμα δεν έχουν ξεχαστεί οι πλουμιστές παρουσιάσεις με τα στοιχεία της ανάπτυξης, τα οικονομικά μεγέθη και τις υποσχέσεις για λαμπρό μέλλον και τα Νοσοκομεία καταρρέουν ακόμα περισσότερο, ακόμα πιο γρήγορα.

Μετά τις μετακινήσεις προσωπικού, τις ελλείψεις σε όλες τις ειδικότητες, τα ρουσφέτια που καλά κρατούν, την πρόσφατη απόπειρα να κλείσει το βηματοδοτικό εργαστήριο που αποτρέψαμε την τελευταία στιγμή, ήρθε η σειρά να κλείσει και η ΩΡΛ κλινική του Παίδων.

(Ποιός αποφάσισε και γιατί πως δεν "χρειάζεται" ωρλ κλινική παίδων στην Πεντέλη.... Με ποιά...σουρεαλιστική κωλοτούμπα θα εξηγήσει άραγε, ή πολιτική ηγεσία και η διοίκηση αυτές τις αποφάσεις;)

Όσο τάζουν ανάπτυξη και άνοιγμα νέων κλινικών στις δημόσιες εμφανίσεις και εκδηλώσεις, στην πραγματικότητα βάζουν λουκέτο σε υποδομές (κλινικές, εργαστήρια, υπηρεσίες) που ήδη λειτουργούν στα Νοσοκομεία μας.


ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΩΝ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΩΡΛ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΑΙΔΩΝ"!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!
ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ,
ΑΝΟΙΓΜΑ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΟΥΚΕΤΑ!

Διαβάστε το Δελτίο Τύπου των συναδέλφων:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τελικά σε ποιον ανήκουν οι απεργίες;

0
Με αφορμή την απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 30 Μάη και άλλοθι την «Κοινωνική Συμμαχία» των εργατοπατέρων με εργοδοτικές ενώσεις διατυπώθηκαν αρκετές αντιλήψεις σχετικά με πολλά ζητήματα του εργατικού κινήματος. Αντιλήψεις που, ενώ έχουν συμβάλει μέχρι και καθοριστικά στη σημερινή τραγική κατάσταση για τους εργαζόμενους, πλασάρονται σαν καινούριες και μάλιστα τέτοιου χαρακτήρα που να μπορούν να ανατρέψουν το αρνητικό κλίμα. Λογικές που, ενώ έχουν εμπεδωθεί για χρόνια σε δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και αποτελούν το έδαφος για αντίστοιχες πρακτικές, βγαίνουν τώρα με καθαρό τρόπο στην επιφάνεια «απελευθερωμένες» από την απουσία μαζικών κινητοποιήσεων και τις προσαρμογές που αυτές απαιτούσαν μερικά χρόνια πριν.

Ακούσαμε και διαβάσαμε ότι το περιεχόμενο και ο χαρακτήρας μιας απεργίας είναι αμετάβλητος και ορίζεται από το όργανο που την αποφασίζει. Πρόκειται για μια άποψη που όχι μόνο δεν μπορεί να εμπνεύσει τη δράση όσων επιδιώκουν να υπηρετήσουν μια αγωνιστική λογική αλλά ντύνει με θεωρητικό μανδύα την απογοήτευση και την παραίτηση που κυριαρχούν στα πλαίσια της αριστεράς, όπως και συνολικά στους εργαζόμενους. Η πραγματικότητα είναι ότι κάθε κινητοποίηση (και ακόμα περισσότερο κάθε απεργία) παίρνει το χαρακτήρα που της δίνουν αυτοί που την υλοποιούν. Οπωσδήποτε προϋποθέτει ότι κάποιο όργανο θα την αποφασίσει και η πολιτική κατεύθυνση αυτού του οργάνου παίζει σημαντικό ρόλο για τα χαρακτηριστικά, την εξέλιξη και τις δυνατότητες που θα εμφανιστούν, αλλά τον αποφασιστικό ρόλο έχουν οι διαθέσεις και η συγκρότηση των ίδιων των εργαζόμενων που συμμετέχουν (ή δεν συμμετέχουν). Η ίδια η κινητοποίηση αποτελεί μια διαδικασία, η οποία σε καμία της φάση δεν είναι στατική αλλά εξελίσσεται σύμφωνα με τις δυνάμεις που δρουν στα πλαίσιά της και τις μεταβάλει και τις ίδιες. Η εμπειρία του κινήματος έχει καταγράψει τόσο περιπτώσεις στις οποίες οι διαθέσεις των εργαζόμενων προχώρησαν πέρα από τις διαθέσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας, αναγκάζοντάς την να συρθεί έστω και για μικρό διάστημα ή/και υπονομεύοντας τον αγώνα, όσο και το αντίθετο -αν και σπανιότερα. Οι τοποθετήσεις λοιπόν για «χαμένη υπόθεση» και ακόμα περισσότερο όταν γενικεύονται σε «θεωρία», συνδέονται με τις αντιλήψεις για το πώς διαμορφώνεται ο συσχετισμός.

Για όσους δεν βλέπουν στις κινητοποιήσεις πεδίο διαμόρφωσης και μεταβολής των εσωτερικών συσχετισμών του κινήματος, το μόνο πεδίο που μένει να τους επηρεάσει είναι αυτό των εκλογικών διαδικασιών και η εκπροσώπηση που προκύπτει μέσα από αυτές. Σε μια τέτοια θεώρηση των πραγμάτων, οι εκλογές των οργάνων αποτελούν το Α και το Ω της δραστηριότητας. Κάθε άλλη κίνηση υποτάσσεται σε αυτήν την κατεύθυνση, γεγονός που αφήνει κάποια περιθώρια κινητοποιήσεων που μοιάζουν να έχουν αγωνιστική κατεύθυνση σε πρωτοβάθμιο επίπεδο, στα ανώτερα όμως συνδικαλιστικά όργανα δικαιολογεί κάθε είδους ελαστικότητα σε «συμμαχίες» και τοποθετήσεις. Έτσι εξηγούνται φαινομενικά παράταιρες συνεργασίες ή γκρίνιες για αθέτηση συμφωνιών, χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα στο επίπεδο της δράσης ή ακόμα και με αντιδραστικές ή φιλοκυβερνητικές δυνάμεις.

Έκφραση της ίδιας αντίληψης περί στατικών συσχετισμών αποτελεί και μια μόνιμη τάση «φυγής» από τις συνέπειές τους. Με την ίδια άνεση που το ένα σωματείο χαρακτηρίζεται για πάντα «εργοδοτικό», το άλλο σωματείο χαρακτηρίζεται για πάντα «ταξικό» και η τάση σπρώχνει στην αποχώρηση από το ένα και τη συγκέντρωση στο άλλο ή την ίδρυσή του αν δεν υπάρχει ήδη. Ο δε «ταξικός» χαρακτήρας θεωρείται τόσο δεδομένος που επιτρέπει κάθε μορφής λαθροχειρίες, όπως η ανυπαρξία γενικών συνελεύσεων, η περιφορά σφραγίδων σε «συντονισμούς» και «πρωτοβουλίες», η μεταμφίεση της δράσης πολιτικών οργανώσεων κ.ά. αδιαφορώντας για την απονέκρωση του ίδιου του σωματείου, όταν ο μόνος ρόλος που προβλέπεται για τα μέλη του είναι η ψήφος για ΔΣ και αντιπροσώπους σε Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες.

Κοινή συνισταμένη σε κάθε περίπτωση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στην εργατική τάξη και το λαό. Σε αυτό το σαθρό έδαφος κινούνται οι αγωνιώδεις αναζητήσεις για «κοινωνικές συμμαχίες», μέχρι και υλοποιήσεις από πχ. το ΚΚΕ που ελέγχει πολύ ευρύτερο κόσμο, που επιτρέπουν τη μία να αναγορεύονται οι «επιστημονικοί σύλλογοι» (επιμελητήρια κτλ.) σε -εν δυνάμει- πρωτοπορίες, όπως έγινε με αφορμή το ασφαλιστικό του Κατρούγκαλου ή όπως επαναλαμβάνεται τακτικά ως δυνατότητα στις εκλογικές τους διαδικασίες, και την επομένη σε διαταξικές οργανώσεις (που είναι πραγματικά). Αυτό το έδαφος αξιοποιεί η ΓΣΕΕ για τη δική της «κοινωνική συμμαχία», παρά τις οργισμένες αντιδράσεις περί λογοκλοπής από ΚΚΕ και ΠΑΜΕ. Γιατί είναι ακριβώς αυτή η δύναμη η οποία, από θέση ισχύος, που έφτασε μέχρι και στον έλεγχο του προεδρείου της ΓΣΕΕ σε προηγούμενες περιόδους, καλλιέργησε μαζικά και ειδικά σε κόσμο με αγωνιστικές αναζητήσεις τις διαλυτικές αντιλήψεις που με διάφορες αφορμές εκφράζονται ανοιχτά σήμερα. Είναι η μήτρα που συνεχίζει να παράγει μιμητές και οι οποίοι μόνιμα θαμπώνονται από τις «θεαματικές ενέργειες» και απελπίζονται όταν οι απευθύνσεις τους πέφτουν στο κενό.

Ο αγώνας για την ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης και του κινήματός της είναι μακρύς και απαιτητικός. Προϋποθέτει όμως την αναγνώριση της δυνατότητας της εργατικής τάξης να αποτελέσει τον σταθερό πυρήνα και κορμό του λαϊκού κινήματος. Πρόκειται για μια διαδικασία με διαρκείς μεταβολές, που δεν χωράει ούτε απογειώσεις και εφησυχασμούς μπροστά σε νίκες που θα είναι πάντα υπό αίρεση σ’ αυτό το σύστημα, ούτε συντριπτικές απογοητεύσεις και παραίτηση μπροστά στις δυσκολίες. Το κύριο πεδίο αυτής της διαδικασίας είναι και θα είναι η ταξική πάλη, οι αντιστάσεις, οι απεργίες, οι κινητοποιήσεις ειδικού ή κεντρικού χαρακτήρα απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και των κυβερνήσεών τους. Σε αυτήν τη διαδικασία μπορεί να αποκαλυφτεί και ο αντιδραστικός ρόλος των κυρίαρχων συνδικαλιστικών δυνάμεων. Ο αναχωρητισμός από αυτό το πεδίο, με όση «θεωρία», όσους ακτιβισμούς και όση υπεροψία για «τους εργαζόμενους που δεν καταλαβαίνουν» κι αν ντυθεί, δεν μπορεί να αποτελέσει κανενός είδους διέξοδο για την εργατική τάξη και το λαό.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνέλευση των εργαζόμενων στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της Cosco

0
Απόφαση για νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, αν μέχρι την Πέμπτη 28 Ιούνη, εργοδοσία και κυβέρνηση δεν έχουν απαντήσει στα δίκαια αιτήματά τους, αποφάσισαν οι εργαζόμενοι στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της Cosco.

Οι εργαζόμενοι από τις 30 Μάη, την ημέρα της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, έχουν ξεκινήσει τον αγώνα τους, ο οποίος γνώρισε μεγάλο κύμα αλληλεγγύης από άλλους κλάδους εργαζομένων, ακόμα και έξω από τα σύνορα.

Οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για: Υπογραφή ικανοποιητικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, την ένταξη των λιμενεργατών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, αύξηση της πόστας από τα 4 άτομα που έχει καθορίσει η εργοδοσία, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων, σε 6, μέτρα για την υγιεινή και ασφάλειά τους στους χώρους δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι, την Πέμπτη το μεσημέρι, με δύο διαδοχικές μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, στις 2 το μεσημέρι η πρώτη, για την πρωινή βάρδια και στις 4 το απόγευμα η δεύτερη, για την απογευματινή βάρδια, μέσα στο χώρο δουλειάς, υπερψήφισαν την ομόφωνη απόφαση της Διοίκησης του Σωματείου τους, ΕΝΕΔΕΠ, για την κλιμάκωση του αγώνα με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις αν μέχρι την Πέμπτη δεν υπάρχει γραπτή δέσμευση της εταιρείας για την υπογραφή ΣΣΕ και την ικανοποίηση των άλλων αιτημάτων τους. Παράλληλα, απομόνωσαν «βαλτούς» της εταιρείας, οι οποίοι επιδίωξαν να δυναμιτίσουν την πρώτη Γενική Συνέλευση.

Ο πρόεδρος του σωματείου, Μάρκος Μπεκρής, αναπτύσσοντας την πρόταση της Διοίκησης στους εργαζόμενους στη διάρκεια των δύο Συνελεύσεων, αναφέρθηκε στην προκλητική στάση της εταιρείας, η οποία στη δεύτερη και τελευταία διαπραγματευτική συνάντηση στις 19 Ιούνη στο υπουργείο Εργασίας, έφτασε να θέλει να καθορίσει αυτή ποιοι θα συμμετέχουν στην αντιπροσωπεία των εργαζομένων, κάτι που «δεν το επιτρέψαμε».

Όπως κατήγγειλε, ήταν μια κίνηση προσχεδιασμένη για να μη γίνει η συνάντηση. Έκανε καθαρό ότι οι εργαζόμενοι αγωνίζονται εδώ και 8 χρόνια για την υπογραφή ΣΣΕ, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς «και δεν πρόκειται να κάνουμε τώρα πίσω». Κάτι που, όπως σημείωσε, οι εργαζόμενοι το απέδειξαν όταν συνέχισαν με 4 24ωρες απεργίες, παρά τη βιομηχανία δικαστικών διώξεων σε βάρος τους, με δικαστικές αποφάσεις καρμπόν κατά παραγγελία από τα μονοπώλια και με το έδαφος να έχει στρώσει η κυβέρνηση με το αντεργατικό της θεσμικό πλαίσιο, που συνεχώς ενισχύει.

«Αναστείλαμε τις απεργίες μας», στις 6 Ιούνη, μετά τη δέσμευση, ανέφερε, της εταιρείας και της κυβέρνησης μέσω των υπουργείων Ναυτιλίας και Εργασίας για την έναρξη των διαπραγματεύσεων. «Θα συνεχίσουμε με την ίδια αποφασιστικότητα το δρόμο που έχουμε χαράξει», αν μέχρι την «Πέμπτη δεν έχουμε γραπτές δεσμεύσεις». «Κάθε μάχη που δίνουμε είναι και ένα βήμα για την υπογραφή της ΣΣΕ».

Στις Γενικές Συνελεύσεις, χαιρέτησε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Ν. Ξουράφης, επισημαίνοντας ότι ήδη οι εργαζόμενοι έχουν καταφέρει δύο σοβαρές κατακτήσεις, η πρώτη είναι ότι η Γενική Συνέλευση γίνεται μέσα στο χώρο δουλειάς, σπάζοντας το κλίμα τρομοκρατίας που θέλει να καλλιεργήσει η εργοδοσία. Το δεύτερο είναι αυτή μαζική παρουσία, συμμετοχή στις συλλογικές διαδικασίες και ενότητα, που με ασπίδα και τη μεγάλη αλληλεγγύη από τους άλλους κλάδους εργαζομένων τους έδωσε τη δύναμη να αντιμετωπίσουν την εταιρεία και τον κρατικό μηχανισμό που έθεσε στην υπηρεσία της η κυβέρνηση. «Είναι στο χέρι σας να σπάσετε την αδιαλλαξία της εργοδοσίας. Η υπογραφή ΣΣΕ, η ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων σας θα ανοίξει δρόμους και για άλλους εργαζόμενους».

https://www.902.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρουσίαση του βιβλίου «Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν» στο στέκι Ζάλο

0
Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 20 Ιούνη στο στέκι Ζάλο του Ηρακλείου, η παρουσίαση του βιβλίου «Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν» του ΜΑΗΙ ΒΙΝΕΒΙΝΕ. Ήταν μια προσπάθεια από την ομάδα βιβλίου του στεκιού με τη βοήθεια του Μιχάλη Παπαχατζάκη.

Το βιβλίο αναφέρεται στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης ενός μεγάλου πληθυσμού σε παραγκουπόλεις στα περίχωρα της Καζαμπλάνκα, τα αδιέξοδα των νέων, τη στρατολόγησή τους από τους τζιχαντιστές ως βομβιστές αυτοκτονίας.

Οι εισηγήσεις, όμως, τόσο του Μ. Π. όσο και της ομάδας βιβλίου αλλά και οι τοποθετήσεις των συναγωνιστών και συντρόφων που συμμετείχαν, δεν στάθηκαν στα δεδομένα του βιβλίου αλλά, έκαναν όσο ήταν δυνατό μια εκτενή αναφορά για την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή και τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών, την αδυναμία ή ακόμη και την ανυπαρξία ενός αριστερού - κομμουνιστικού κινήματος ικανού να δώσει μια διαφορετική διέξοδο και προοπτική στις ανάγκες του λαού και ιδιαίτερα των νέων, που ή θα σφάζεται από τις αντιδραστικές κλίκες της περιοχής ή θα ενσωματώνεται σε αντιδραστικές αντιλήψεις και κόμματα (Μπαάθ) ή θα συμμετέχει σε διορισμένες κυβερνήσεις από τους ιμπεριαλιστές (Ιράκ). Να έρχεται δηλαδή σε αντίθεση με τις διαθέσεις των λαών της περιοχής για αντίσταση και κοινωνική απελευθέρωση και να τους παραδίδει στην αγκαλιά των φονταμενταλιστών. Επίσης για τον αντιδραστικό ρόλο των θρησκευτικών ηγετών - ομάδων και τα παρακλάδια τους και το ρόλο του Ισλάμ και την επιβολή του στους λαούς της περιοχής.

Ακολούθησε συζήτηση πλούσια σε απόψεις που διεύρυναν την κουβέντα δίνοντας την δυνατότητα να πιαστούν και αναλυθούν αρκετές πλευρές του θέματος. Σημαντικό επίσης το γεγονός της συμμετοχής αρκετών δεκάδων πολιτών, δίνοντας και από αυτή την άποψη, τον τίτλο της πετυχημένης εκδήλωσης.




ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

21 Ιουν 2018

Πολύ πριν από τη λήξη της σύμβασής τους κινδυνεύουν με άμεση απόλυση χιλιάδες συμβασιούχοι στις δομές υγείας

0
Με απόλυση κινδυνεύουν χιλιάδες επικουρικοί συμβασιούχοι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ, όπως γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικό και τεχνολογικό προσωπικό, πολύ πριν από τη λήξη της σύμβασής τους στις 31 Δεκεμβρίου.

Όπως αναφέρει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), σύμφωνα με απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ανοίγει ο δρόμος για την απόλυση καθώς κρίνει μη νόμιμες τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου των επικουρικών εργαζομένων πέραν των 24 μηνών.

Σύμφωνα με τις δύο Ομοσπονδίες, εκδόθηκε το πλήρες σκεπτικό της απόφασης του αρμόδιου Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου που είχε συνεδριάσει στις 12/12/2017 και σύμφωνα με αυτό, «οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου τόσο των επικουρικών γιατρών όσο και των υπόλοιπων επικουρικών που υπερβαίνουν το 24μηνο θεωρούνται μη νόμιμες».

Η ΟΕΝΓΕ αναφέρει ότι «η κυβέρνηση έχει στο ακέραιο την ευθύνη για αυτή την εξέλιξη», προσθέτοντας ότι «όλο το προηγούμενο διάστημα καλλιεργούσε κλίμα εφησυχασμού και επανάπαυσης, λέγοντας ότι κανένας δεν πρόκειται να απολυθεί πριν από τη λήξη της σύμβασής του».

Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΕΝΓΕ έχει ήδη στείλει αίτημα για επείγουσα συνάντηση με την ηγεσία του υπουργείου Υγείας και προγραμματίζει έκτακτη συνεδρίαση για να καθορίσει τη στάση της.

Η ΠΟΕΔΗΝ έχει ήδη εξαγγείλει για αύριο, Παρασκευή 22 Ιουνίου, παναττική στάση εργασίας 11.00 π.μ. - 3.00 μ.μ. και συγκέντρωση στις 11:30 π.μ. έξω από το υπουργείο Υγείας.

Κάνει λόγο για «άμεση απόλυση 12.000 συμβασιούχων στα νοσοκομεία και στις προνοιακές δομές με συμβάσεις άνω του 24μήνου» και ζητά τη μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.

http://flemig-hospital.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ