21 Απρ 2018

21 Απρίλη 1963


21 ΑΠΡΙΛΗ 1963, ώρα 8 το πρωί, ο Γρηγόρης Λαμπράκης ξεδιπλώνει το λάβαρο της ειρήνης και ξεκινά από τον Τύμβο του Μαραθώνα για την «παράνομη» -σύμφωνα με την κυβέρνηση Καραμανλή - μαραθώνεια πορεία ειρήνης ως την Πνύκα. Η κυβέρνηση του Καραμανλή δεν έμεινε μόνο στην απαγόρευση. Μπλόκαρε με ροπαλοφόρους της αστυνομίας αλλά και παρακρατικούς όλη σχεδόν τη διαδρομή, ώστε να είναι αδύνατο να φτάσει κάποιος στο Μαραθώνα. Ασκησε πιέσεις μέχρι και σε ιδιοκτήτες λεωφορείων να μη διαθέσουν οχήματα για τη μεταφορά κόσμου. Ο Λαμπράκης αποφασίζει να πραγματοποιήσει την πορεία έστω και μόνος του και μετά από πολλά εμπόδια ξεκινά την πορεία μαζί με τον Μιχ. Γιάγκα, τη Γ. Λιναρδάτου και τον πρόεδρο των εισπρακτόρων Πειραιά, Βασ. Παπασταφίδα. Τους ακολουθούν πολλοί δημοσιογράφοι. Στο δρόμο θα δεχτεί επιθέσεις από παρακρατικούς («αγανακτισμένους πολίτες» που διαμαρτύρονταν για τη... δράση κομμουνιστών στα ιερά χώματα του Μαραθώνα, όπως έλεγαν). Πολύ γρήγορα η αστυνομία θα συλλάβει τους τρεις συναγωνιστές του Λαμπράκη που τον συνόδευαν.


Πρώτα δέχτηκε μια επίθεση στο ξεκίνημα, όταν προσπάθησαν να του πάρουν το πανό. Στη διασταύρωση της Ραφήνας είχε οργανωθεί μπλόκο από χωροφύλακες και παρακρατικούς. Του επιτίθενται, τον χτυπούν, του σκίζουν το σακάκι, προσπαθούν να τον παρασύρουν στο γειτονικό δάσος. Η παρουσία των δημοσιογράφων υποχρεώνει τους παρακρατικούς σε φυγή.


Ηδη έχουν συλληφθεί 1.000- 1.500 φιλειρηνιστές (πολλοί τραυματίστηκαν, ή κακοποιήθηκαν), ανάμεσα τους και πολλοί ξένοι, τέσσερις από τους οποίους απελάθηκαν!

Οι ασφαλίτες, οι χωροφύλακες και οι τραμπούκοι που τον ακολουθούν του στήνουν καρτέρι και δυο ώρες αργότερα, μετά το Πικέρμι, τον συλλαμβάνουν - στην πραγματικότητα τον απαγάγουν (!) - επικαλούμενοι την εισαγγελική απόφαση ότι «η πορεία ειρήνης συνιστά αδίκημα εις βαθμόν πλημμελήματος, διωκόμενον επ' αυτοφώρω»!  Αν και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την πορεία ειρήνης, κατάφερε κάτι πολύ σημαντικότερο. Εξέφρασε τις διαθέσεις του ελληνικού λαού για πάλη ενάντια στο σάπιο καθεστώς της αμερικανοκρατίας, κόντρα ακόμα και στην ίδια την ηγεσία της ΕΔΑ η οποία ζητούσε «μια αληθινή εξωτερική πολιτική έστω και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ» («Αυγή» 30/11/1962).


Αργά το βράδυ εκείνης της μέρας ο Λαμπράκης φτάνει στα γραφεία της ΕΕΔΥΕ και από εκεί στέλνει τηλεγράφημα προς τις εφημερίδες, το οποίο έλεγε τα εξής: «Ο πόθος του δημοκρατικού λαού μας διά πορείαν ειρήνης από τον Μαραθώνα εις Αθήνας επραγματοποιήθη. Εκκινήσας από την κορυφήν του Τύμβου του Μαραθώνος, συνελήφθην εις το 28ον χιλιόμετρον και βιαίως επετάχθην εις στρατιωτικόν φορτηγόν αυτοκίνητον, κρατηθείς παρανόμως, αντισυνταγματικώς επί 3 1/2 ώρας. Εντολή του αντισυνταγματάρχου Πιστόλη και του ταγματάρχου Βραδή, φρουρούμενος υπό οκτώ χωροφυλάκων, με περιόδευσαν κατά γκανγκστερικόν τρόπον ώσπερ κατάδικον κοινού ποινικού δικαίου εις τα χωρία Ν. Μάκρη, Μαραθώνα, Σούλι, Γραμματικόν, Καπανδρίτι, Τατόιον όπου και με εγκατέλειψαν. Διαμαρτύρομαι εντονότατα διά την παράνομον κράτησίν μου, διά τη σκαιάν και βάναυσον συμπεριφοράν των μοιράρχων Φωτίου Τζουμάνη, Ιωάννου Λεοντσαράκου, ανθυπασπιστού, Τάκη Χαραλαμπόπουλου, Χωροφύλακος Ρ147, Αντωνίου Λαγοπάτη μοιράρχου και Αθανασίου Λαγοπάτη Ταγματάρχου, εναντίον των οποίων υποβάλλω μήνυσιν διά επενεχθείας ταλαιπωρίας μου. Δυστυχώς, διεπίστωσα ότι η Δημοκρατία δεν υπάρχει εις την Ελλάδα όταν εκλεκτοί του λαού κυριολεκτικώς καταρρακώνονται».

Ένα μήνα μετά, στις 22 Μάη 1963, ο Λαμπράκης δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη.

0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΣΕΕ: Πολύτιμοι συνεργάτες του κεφάλαιου, πρόθυμοι συνένοχοι στην επίθεση που εξελίσσεται

0
 

«Σε μία περίοδο πλήρους νομοθετικής απαγόρευσης, για διαπραγμάτευση οιουδήποτε οικονομικού όρου άπτεται του πεδίου της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η ΓΣΕΕ στάθηκε γι’ άλλη μια φορά στο ύψος της ευθύνης και του καθήκοντος που οι εργαζόμενοι της έχουν αναθέσει και με την υπογραφή της στη νέα ΕΓΣΣΕ κράτησε ζωντανό το θεσμό, διασώζοντας προηγούμενες συλλογικές ρυθμίσεις και θεσμικά δικαιώματα των εργαζομένων».

Έτσι ξεκινά η σύντομη δήλωση του εργατοπατέρα της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου, για την υπογραφή της νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) στις 28 Μάρτη. Για μια ακόμη φορά, η συνυπογραφή με τους εκπρόσωπους του κεφάλαιου μιας προδοτικής συλλογικής σύμβασης παρουσιάζεται από τους εργατοπατέρες ως κατόρθωμα, ως σωτήρια για τους εργαζόμενους κίνηση που διασώζει δικαιώματα και κατακτήσεις.

Φυσιολογικά, θα υπέθετε κανείς ότι ένα τέτοιο «κατόρθωμα» (και μάλιστα σε μια περίοδο ασταμάτητης αντεργατικής επέλασης των δυνάμεων του συστήματος) είναι το αποτέλεσμα σοβαρών εργατικών αγώνων που κίνησε η ΓΣΕΕ και τα συνδικάτα. Όμως, όχι! Κανένας απολύτως τέτοιος αγώνας δεν έγινε! Η υπογραφή και αυτής της συλλογικής σύμβασης έγινε στα μουλωχτά και με πλήρη την απουσία των εργαζομένων και των αγώνων τους. Ξεχάστηκε ακόμη και η «Πανεθνική Ημέρας Δράσης» (η οποία, μάλιστα, θα περιλάμβανε και απεργία!) που εξήγγειλε στις αρχές του Φλεβάρη για να σκεπάσει τις ευθύνες της για την πλήρη απραξία της τον Γενάρη, όταν ψηφιζόταν το αντεργατικό νομοσχέδιο που χτυπούσε -μεταξύ άλλων- και το δικαίωμα στην απεργία.

Αυτό, λοιπόν, που διέσωσε η ΓΣΕΕ με αυτήν της την υπογραφή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η θέση της στο πλευρό του κεφάλαιου, ως πολύτιμου συνεργάτη των βιομηχάνων και των εργοδοτών στη συνέχιση και το βάθεμα της επίθεσής τους ενάντια στους εργαζόμενους.

Έχοντας μάλιστα βγει και από τη δύσκολη θέση να διαπραγματεύεται το ύψος του μισθού, δηλαδή να διεκδικεί έστω και αυτές τις ελάχιστες αυξήσεις που υπέγραφε παλιότερα, τώρα έχει την άνεση να λειτουργεί πλήρως ως συνέταιρος με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.

Έτσι, στη φετινή ΕΓΣΣΕ βάζει για τα καλά πλώρη για τη συμμετοχή της στη διαμόρφωση των επόμενων χτυπημάτων στην ασφάλιση. Συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε η περσινή ΕΓΣΣΕ, συστήνει από κοινού με την εργοδοσία «τεχνικές ομάδες μελέτης» για την προώθηση του Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης. Χωρίς να αναφέρονται λεπτομέρειες, πρόκειται για τον γνωστό «δεύτερο πυλώνα» των αντιασφαλιστικών σχεδίων που έχει κατά καιρούς προωθήσει το σύστημα με στόχο να συρρικνώσει το δικαίωμα στην ασφάλιση, να αφαιρέσει από πάνω του κάθε ευθύνη διασφάλισης των συντάξεων και να παρέχει στο κεφάλαιο ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας. Κατεύθυνση που έχει χαραχτεί τόσο από την ΕΕ όσο και από τον ΟΟΣΑ, και η οποία εφαρμόζεται ήδη σε μεγάλο τμήμα της ΕΕ αλλά και στις ΗΠΑ. (Δείτε και το σχετικό άρθρο στην ΠΣ, αρ.φ. 800/29-4-2017).

Οι εργατοπατέρες, όμως, δεν σταματάνε εδώ. Με τη νέα ΕΓΣΣΕ επιδιώκουν και μία ακόμη «θεσούλα» στο πλευρό του κράτους και του κεφάλαιου προκειμένου να παζαρέψουν με τις ζωές των εργαζομένων. Έτσι, εργατοπατέρες και εργοδότες «συμφωνούν να ζητήσουν με κοινό τους υπόμνημα την προσθήκη συμμετοχής στο Εθνικό Συμβούλιο για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή (του άρθρου 44 του ν.4414/2016) ενός κοινού εκπροσώπου των εργοδοτικών οργανώσεων, που υπογράφουν την ΕΓΣΣΕ, και ενός εκπροσώπου της ΓΣΕΕ». Ουσιαστικά, οι εργατοπατέρες γίνονται πρόθυμοι συνένοχοι σε μία ακόμη μεθόδευση των δυνάμεων του κεφάλαιου με την οποία σκοπεύουν να αξιοποιήσουν την ανάγκη για χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ως αφορμή για νέα επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και απολύσεις.

Και δεν έχει τέλος η λογική της ταξικής υποταγής («συνεργασία» και «κοινωνικό διάλογο» την ονομάζουν), καθώς οι «κοινές δράσεις» με το κεφάλαιο επεκτείνονται σε ζητήματα όπως «Επανεκκίνηση επιχειρήσεων – Διάσωση θέσεων εργασίας», «Κατευθυντήριες γραμμές για αποτελεσματικές συλλογικές διαπραγματεύσεις», «το Μέλλον της Εργασίας» και «Επαγγελματική Κατάρτιση».

Αυτοί, λοιπόν, που τόσα κοινά βρίσκουν να έχουν με το κεφάλαιο («συγκινητικότατο» το συλλυπητήριο μήνυμα της ΓΣΕΕ για τον θάνατο του… Σκλαβενίτη, ενός από τα «καλά» αφεντικά) απαξιώνουν πλήρως κάθε δυνατότητα των εργαζομένων να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής και δουλειάς. Και δεν έχουν τίποτε κοινό με την καθημερινή αγωνία των εργαζομένων για το μεροκάματο.

Και πιο αποκαλυπτικό για την πλήρως υποταγμένη (αστική, ουσιαστικά) αντίληψη των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ είναι το τέλος της δήλωσης του Παναγόπουλου, στην οποία αναφερθήκαμε ξεκινώντας το άρθρο:

«Μέχρι οι συνθήκες να το επιτρέψουν, οι κοινωνικοί διαπραγματευτές αναζήτησαν και θα συνεχίσουν να αναζητούν νέους τρόπους και πεδία διαπραγμάτευσης για την βελτίωση της κοινωνικοασφαλιστικής θέσης των πιο αδύναμων και απροστάτευτων εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα». (Η υπογράμμιση δική μας.)

Δηλαδή, ποιοι ορίζουν τις συνθήκες που θα «το επιτρέψουν»; Ποιον πρέπει να περιμένουν οι εργαζόμενοι να ορίσει τις καλύτερες συνθήκες; Τα επιτελεία των ιμπεριαλιστών; Τους νόμους του καπιταλισμού; Το ΔΝΤ, τον ΟΟΣΑ, την ΕΕ;

Τι άλλο αποτελεί η δήλωση αυτή παρά πλήρη αποκήρυξη της αγωνιστικής, εργατικής, ταξικής διεκδίκησης και διακήρυξη της ακόμη μεγαλύτερης περιθωριοποίησης του κινήματος της εργατικής τάξης;

Τι άλλο δείχνουν όλα αυτά παρά το ότι η συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ υπηρετεί ανοιχτά πλέον τα ταξικά συμφέροντα της αστικής τάξης και του μεγάλου κεφάλαιου και ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τη βάλουν στην άκρη ξεδιπλώνοντας τους δικούς τους ταξικούς αγώνες.

Και βέβαια όχι με «συμβολικές» κινήσεις, όπως η «κατάληψη» του κτιρίου της ΓΣΕΕ από στελέχη του ΠΑΜΕ (και μάλιστα λιγοστά) ως ένδειξη καταγγελίας της νέας ΕΓΣΣΕ, ή οι αποσπασματικές κλαδικές κινητοποιήσεις για να τηρούνται τα προσχήματα, αλλά με πραγματικούς αγώνες. Γιατί η αλήθεια είναι ότι όσο απουσιάζει η εργατική τάξη από το προσκήνιο, όσο δεν υπάρχουν μαζικοί αγώνες αντίστασης και διεκδίκησης, τόσο θα βρίσκουν πεδίο σε βάρος της οι διάφοροι καλοθελητές: είτε οι «υπεύθυνοι» αυλοκόλακες είτε οι «αγωνιστές» των εικονικών αγώνων και των κάθε είδους ακτιβισμών. Που θα αρέσκονται στο να οργανώνουν και να προβάλλουν «κινητοποιήσεις επί κινητοποιήσεων» που θα ξεκινούν από τους ίδιους και θα καταλήγουν στους ίδιους, και κυρίως χωρίς να δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα στο σύστημα και στην άρχουσα τάξη.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Απρ 2018

1η Μάη 2018 - 100 χρόνια εργατικό κομμουνιστικό κίνημα | Εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, 28/4

0
Με αφορμή την πρώτη Μάη και τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ - ΚΚΕ, η Ταξική Πορεία στη Θεσσαλονίκη μαζί με τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών διοργανώνουν πολιτική εκδήλωση - συζήτηση για την εργατική τάξη και το κομμουνιστικό κίνημα στη χώρα μας, την αλληλεπίδρασή τους, τις κρίσιμες καμπές και τις σημαντικές μάχες που δόθηκαν αλλά και την κατάσταση του εργατικού κινήματος σήμερα.

Η εργατική τάξη και το κομμουνιστικό κίνημα στη χώρα μας

Σάββατο 28/4 στις 18:30 στον χώρο νεολαίας και πολιτισμού ΣΦΕΝΤΟΝΑ (Συγγρού 24) 


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη Σύσκεψη για την πραγματοποίηση αντιπολεμικής αντιιμπεριαλιστικής κινητοποίησης στην Αθήνα | Συγκέντρωση - πικετοφορία, Τρίτη 24/4

0
Πραγματοποιήθηκε στις 19 Απρίλη η Σύσκεψη την οποία κάλεσε η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, με στόχο τη διοργάνωση μιας μαζικής αντιπολεμικής αντιιμπεριαλιστικής διαδήλωσης. Στη σύσκεψη αυτή, ενώ είχε κληθεί μεγάλο εύρος οργανώσεων και συλλογικοτήτων που αναφέρονται στην Αριστερά, η ανταπόκριση ήταν πολύ μικρή. Δημιουργεί πραγματικά προβληματισμό η στάση τους αυτή, απέναντι στην αναγκαιότητα του ζητήματος. Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκτός απ΄ τις δυνάμεις της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας, η Ένωση Δικαίων, η ΑΡΑΣ, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν και άλλοι αγωνιστές.

Μετά τη συζήτηση που ακολούθησε σχετικά με την πολύ επικίνδυνη για τους λαούς κατάσταση που εξελίσσεται ύστερα και απ’ την επέμβαση των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ - Γαλλίας - Βρετανίας στη Συρία, την παρόξυνση των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και την υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα φιλοπόλεμα σχέδια των αμερικανοΝΑΤΟϊκών, που εμπλέκουν τη χώρα, αποφασίστηκε (χωρίς τη δέσμευση της ΑΡΑΣ) η πραγματοποίηση συγκέντρωσης και πικετοφορίας στους δρόμους της Αθήνας, την Τρίτη 24 Απρίλη, 6:30 μ.μ., Ερμού και Σύνταγμα, καθώς και ο συντονισμός της πορείας της Πρωτομαγιάς με στόχο την πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για το αντιπολεμικό συλλαλητήριο της 19/4 στο Καρλόβασι

0
Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Απρίλη αντιπολεμικό συλλαλητήριο στο Καρλόβασι της Σάμου. Το συλλαλητήριο καλέστηκε από το ΕΚΣ και ενώ ήταν σε εξέλιξη προετοιμασία καλέσματος της ΛΑ-ΑΑΣ για την Παρασκευή 20/4, η οποία είχε καλέσει σε συνδιοργάνωση την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Αντιφασιστική Κίνηση. Με δεδομένο το κάλεσμα του ΕΚΣ, η ΛΑ-ΑΑΣ (και σε συνεννόηση με τις δύο άλλες δυνάμεις) επέλεξε να καλέσει και εκείνη για τις 19/4.

Όπως φάνηκε και στο ίδιο το συλλαλητήριο, το ΕΚΣ (ΠΑΜΕ), το προετοίμασε και το αντιμετώπισε περισσότερο ως μια παρέμβασή του και όχι ως μια προσπάθεια που θα στόχευε στη μαζική συμμετοχή νεολαίας και εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο χώρο του συλλαλητηρίου βρίσκονταν κρεμασμένο πανό των ΔΣ των φοιτητικών συλλόγων (ελέγχονται από την ΚΝΕ) αλλά κανένα πανό φοιτητικών συλλόγων -και σχεδόν κανένας φοιτητής!- δεν υπήρξε στην πορεία που πραγματοποιήθηκε. Αναμφίβολα η υπόθεση της αντιπολεμικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης δεν είναι μια υπόθεση «καταγραφής παρουσίας» και διαγκωνισμών, αλλά μια κρίσιμη υπόθεση για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής. Γι' αυτό απαιτεί πραγματικούς και μεγάλους αγώνες!

Στην πορεία που πραγματοποιήθηκε με μερικές δεκάδες εργαζομένων και νεολαίων, η ΛΑ-ΑΑΣ συμμετείχε με δικό της μπλοκ και συνθήματα, και διακίνησε την προκήρυξη της. Συμμετείχε επίσης με πανό η Αντιφασιστική Κίνηση, ενώ μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μοίρασαν την ανακοίνωση τους.

Έστω και έτσι, το ζήτημα έχει ανοίξει ως ζήτημα της μαζικής πάλης και του κινήματος και σε αυτό συνέβαλε και η πίεση που άσκησε η ΛΑ-ΑΑΣ το προηγούμενο διάστημα. Επιδιώκοντας σταθερά την ανάπτυξη της πάλης ενάντια στους πολεμικούς κινδύνους που ζώνουν το λαό μας και τους λαούς της περιοχή, η ΛΑ-ΑΑΣ συνεχίζει τις παρεμβάσεις της. Το Σάββατο 21/4 προγραμματίζει μαζική παρέμβαση στο Βαθύ όπου με ξενόγλωσση ανακοίνωση θα επιδιώξει να απευθυνθεί και στους πρόσφυγες-μετανάστες που βρίσκονται στην πόλη. Παράλληλα κυκλοφορεί ήδη αφίσα και κάλεσμα για την κεντρική αντιπολεμική εκδήλωση της που θα γίνει στο Καρλόβασι το Σάββατο 28/4.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ένα τραγούδι αλληλεγγύης στον Pablo Hasel και στον Valtonyc κατά της καταπίεσης

0
Η κεντρική φυλακή-κόλαση τύπου πανοπτικό "La Modelo" στην Βαρκελόνη είναι ένα σύμβολο της Φρανκικής δικτατορίας στην Ισπανίας και της καταστολής του σημερινού Ισπανικού κράτους. Χτίστηκε ανάμεσα στο 1881 με 1904 και είναι μια από τις πιο σκοτεινές φυλακές στην ιστορία. Έκλεισε επίσημα μόλις το καλοκαίρι του 2017 για να γίνει δημόσιο κτήριο.

Στην εποχή του Φράνκο ονομαζόταν "το νησί των ιδεολογιών" γιατί οι φυλακισμένοι ένιωθαν ελεύθεροι να αντιπαρατεθούν πολιτικά μεταξύ τους μέσα στις φυλακές αντίθετα με τον κόσμο που ήταν έξω από αυτές.

Τώρα είναι και το κτήριο που γυρίστηκε το βίντεο-κλιπ του τραγουδιού Los borbones son unos ladrones (Οι Βουρβόνοι είναι κλέφτες). Ο τίτλος είναι παρόμοιος με ένα τραγούδι του Pablo Hasel στο οποίο καταδικάζει την αστική τάξη της Ισπανίας ιστορικά από τον οίκο των Βουρβόνων στον Φράνκο και τον Ραχόι. Δεκατρείς χιπ-χοπ καλλιτέχνες της Ισπανίας συμμετέχουν και τραγουδούν στο βίντεο αλλά οι στίχοι του κομματιού δεν είναι δικοί τους. Είναι δανεισμένοι από τραγούδια των δύο ράπερ που καταδικάστηκαν στην φυλακή λόγο ακριβώς αυτών των στίχων, του Pablo Hasel και του Valtonyc.

Οι καλλιτέχνες θέλοντας να δείξουν την αλληλεγγύη τους, και να εναντιωθούν στην καταπίεση της Ισπανίας ηχογράφησαν αυτό το τραγούδι. Όπως λένε και οι ίδιοι σκοπός τους ήταν να "αμφισβητήσουν τον δικαστικό μηχανισμό μέσω της συλλογικής ανάληψης "εγκληματικών" ευθυνών". Καταλήγοντας πως η τέχνη δεν είναι έγκλημα. Όπως δεν είναι έγκλημα όμως έτσι δεν είναι και κάτι ουδέτερο αφού έχει ταξική σκοπιά. Όπως είπαν και οι ίδιοι το χιπ-χοπ θα πρέπει να "είναι μια συλλογική κραυγή καταγγελίας και χειραφέτησης".

Το τραγούδι στα Ισπανικά και Καταλανικά μιλάει για "την ελευθερία της έκφρασης" λέγοντας "ούτε δικαστές, ούτε εισαγγελείς, ουτέ Βουρβόνοι". Το βίντεο τελειώνει με τους καλλιτέχνες να βάζουν μαύρη ταινία στα στόματα τους, συμβολίζοντας την καταπίεση που δέχεται ο Ισπανικός λαός και την καταστολή του αστικού κράτους της Ισπανίας στην πολιτική τους δράση και άποψη.

Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά οι συλλήψεις των δύο καλλιτεχνών. Μόλις σήμερα το πρωί φυλακίστηκε αγωνιστής της συλλογικότητας CSO Taucho επειδή "προσέβαλε το στέμμα".

Παγκόσμια καταστέλλονται αγώνες και κινητοποιήσεις από τον κρατικό μηχανισμό. Παγκόσμια το σύστημα θωρακίζεται απέναντι στον "εχθρό λαό"

Το ίδιο σύστημα που βομβαρδίζει την Συρία και την Μέση Ανατολή, δολοφονεί λαούς και γεννάει την προσφυγιά.
Γιατί φαίνεται πως αυτό που λένε οι κυρίαρχοι οτι στην “πολιτισμένη” Ευρώπη η ελευθερία του λόγου είναι δικαίωμα όλων, όταν δούμε την ταξική διάσταση της κοινωνίας αυτή η ελευθερία γίνεται προνόμιο όλων όσων δεν πάνε κόντρα στο σύστημα, στον ιμπεριαλισμό και στο φασισμό. Όπως και η τέχνη, όταν είναι στρατευμένη στην υπόθεση του λαού, της εργατικής τάξης και του αγώνα ποινικοποιείται. Και ο μόνος που μπορεί να σταματήσει αυτό το σύστημα είναι ο ίδιος ο αγώνας του λαού.

(παρακάτω το βίντεο)



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σφεντόνα, Θεσσαλονίκη: προβολή ντοκιμαντέρ και ενημέρωση για τον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό

0
Την Παρασκευή 20 Απρίλη, στις 19.30, θα πραγματοποιηθεί η προβολή του ντοκιμαντέρ "Η Ακτινοβολία της Αντίστασης" (Radience of Resistance), για τον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό και την ιστορία των Τζάνα Τζιχάντ, Άχεντ Ταμίμι.



Θα προηγηθεί ενημέρωση για τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη, και την συνεχιζόμενη δολοφονική πολιτική του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ.

Σφεντόνα - χώρος νεολαίας και πολιτισμού
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση και πορεία στην Ξάνθη

0
Την Πέμπτη 19 Απρίλη έγινε η αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση που καλούσε η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία στην Ξάνθη. Η συγκέντρωση είχε προπαγανδιστεί τις προηγούμενες ημέρες με αφίσες, ανακοινώσεις στα τοπικά ΜΜΕ, παρεμβάσεις στο νοσοκομείο και (αρκετά έντονα) στις σχολές του Πολυτεχνείου και τη Λέσχη.

Στην κεντρική πλατεία της πόλης στήθηκε μικροφωνική απ' όπου διαβαζόταν ανακοινώσεις της ΛΑ-ΑΑΣ, μοιράστηκε προκήρυξη και φωνάχτηκαν συνθήματα. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πορεία στους κεντρικούς δρόμους, στην οποία συμμετείχαν αρκετές δεκάδες διαδηλωτές. Στη συγκέντρωση και την πορεία καλούσε επίσης και συμμετείχε με ξεχωριστό μπλοκ και η τοπική συλλογικότητα ΠΕΛΟΤΟ.

Η συγκέντρωση και πορεία της Πέμπτης σίγουρα ήταν αναντίστοιχη των απαιτήσεων των καιρών, ήταν όμως μια αξιοπρόσεκτη και δυναμική παρέμβαση, που έθεσε την ανάγκη ανάπτυξης αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Ήταν συνέχεια των δράσεων που έχει κάνει η ΛΑ-ΑΑΣ τόσο πριν όσο και μετά το Πάσχα (συσκέψεις, συζητήσεις, πικετοφορία στους κεντρικούς δρόμους, παρεμβάσεις στην κεντρική πλατεία, σε εργασιακούς χώρους, στις σχολές και σε σχολεία) και που θα τις συνεχίσει με εκδήλωση το Σάββατο 28 Απρίλη στο Εργατικό Κέντρο της πόλης, και φυσικά με την πρωτομαγιάτικη διαδήλωση που θα έχει και αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη σημερινή παρέμβαση στο Βόλο

0
Παρέμβαση καταγγελίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης ΗΠΑ-Βρετανίας-Γαλλίας στη Συρία, αλλά και κόντρα στην εμπλοκή της χώρας, πραγματοποίησε στο κέντρο του Βόλου σήμερα η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, τονίζοντας την αναγκαιότητα ανάπτυξης αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος. Θετική ήταν η ανταπόκριση του κόσμου, καθώς πολλοί ήταν εκείνοι που έδειξαν διάθεση να συζητήσουν για τις εξελίξεις στη γύρω περιοχή και τη χώρα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις…

2

Η μόνη πολιτική αφίσα που κολλήθηκε εδώ και αρκετές βδομάδες στην Καρδίτσα είναι η αφίσα του ΚΚΕ(μ-λ) ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον πόλεμο και στον εθνικισμό. Φαίνεται όμως οτι αυτό κάποιους τους ενοχλεί. Και δεν μιλάμε για τους γνωστούς φασίστες που έτσι κι αλλιώς συνηθίζουν να σχίζουν και να κατεβάζουν αφίσες αριστερών οργανώσεων, αλλά για κάποιους άλλους, δήθεν «αντιφασίστες», που για να διαφημίσουν τα παρτάκια τους ακολουθούν παρόμοιες πρακτικές... Αν νομίζουν ότι καλύπτοντας την υπογραφή της αφίσας θα φιμώσουν και την κομμουνιστική άποψη, είναι βαθιά νυχτωμένοι…
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Απρ 2018

Γαλλία: "Εργαζόμενοι και φοιτητές μαζί να σταματήσουμε την κοινωνική οπισθοδρόμηση!"

0
Τις τελευταίες εβδομάδες εργαζόμενοι και φοιτητές στη Γαλλία βρίσκονται σε αναβρασμό. Το γύρο του κόσμου κάνουν ειδήσεις που μιλούν για τις απεργίες των σιδηροδρομικών που από τις 3 Απρίλη βρίσκονται σε κυλιόμενες 48ωρες απεργίες, για τις απεργίες στην Air France και τα προβλήματα που δημιουργούν στις διεθνής αερομεταφορές, στις απεργίες διάφορων κλάδων από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η σημερινή ήταν μέρα "σύγκλισης των διεκδικήσεων και των αγώνων διαφόρων κλάδων" με πρωτοβουλία της CGT και με τη συμμετοχή κι άλλων ομοσπονδιών. Όσο για τους φοιτητές αναφέρονται στις  για μαζικότατες γενικές συνελεύσεις στα πανεπιστήμια, καθώς και μαζικές και μαχητικές καταλήψεις, κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.

Η αναζωπύρωση του εργατικού κινήματος των τελευταίων εβδομάδων οφείλεται στη ψήφιση ενός πακέτου αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που καταργούν εργασιακά δικαιώματα με τους σιδηροδρομικούς όπως αναφέραμε να δίνουν τον τόνο στις κινητοποιήσεις. Στο νέο νόμο για τους σιδηρόδρομους προβλέπεται η ιδιωτικοποίησή τους -η γνωστή και σε μας απελευθέρωση των μεταφορών- και προβλέπονται χιλιάδες απολύσεις όπως και σε όλο τον δημόσιο τομέα. Ενώ αρχικά όλοι περίμεναν ότι οι κινητοποιήσεις θα εκτονωθούν αυτό που φαίνεται είναι μάλλον το αντίθετο και ότι οι κινητοποιήσεις όσο πάει και φουντώνουν.

Οι φοιτητές αντιδρούν στην ένταση των ταξικών φραγμών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην κατάργηση του δικαιώμά τους να εισαχθούν ελεύθερα στις σχολές της επιλογής τους μετά τις αντίστοιχες πανεθνικές εξετάσεις πρόσβασης, κάνοντας ένα επιπλέον ταξικό ξεσκαρτάρισμα στους επιτυχόντες. Προς κατάργηση επίσης είναι και η δυνατότητα επανεξέτασης των φοιτητών σε περίπτωση που έχουν κοπεί καθώς και η θεσμοθέτηση συνεχών και παρατεταμένων εξεταστικών ελέγχων του «ακαδημαϊκού προφίλ του φοιτητή». Ταυτόχρονα, προωθείται η μείωση εισακτέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ειδικά σε σχολές όπως ιατρική-νομική-ψυχολογία, όπως επίσης και συγχωνεύσεις και κλεισίματα τμημάτων, κι ας νομίζουν κάποιοι ότι οι συγχωνεύσεις και οι ταξικοί φραγμοί είναι μόνο ελληνική πρωτοτυπία.

Φαίνεται ότι η κατά μέτωπο επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Μακρόν σε όλο το λαό και τη νεολαία έχει λειτουργήσει συσπειρωτικά και ενωτικά ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους φοιτητές. Tο επίπεδο πολιτικοποίησης και μαζικοποίησης των αγώνων ανεβαίνει κατακόρυφα. Μόνο στη γενική απεργία που είχε καλεστεί για τις 22 του Μάρτη κατέβηκαν στους δρόμους της Γαλλίας συνολικά 500.000 διαδηλωτές, εκ των οποίων οι 250.000 ήταν φοιτητές που είχαν μπει στον αγώνα. Στο επόμενο «μεγάλο ραντεβού», που αποτέλεσε η προκηρυγμένη γενική απεργία της 3ης Απρίλη, βρέθηκαν με αντίστοιχη μαζικότητα και μαχητικότητα και οι φοιτητές, που διαδήλωσαν μαζί με τους σιδηροδρομικούς, εν μέσω απεργιών που ξεσπούσαν απανωτά και σε υπαλλήλους αεροπορικών εταιρειών, εργαζόμενων στην καθαριότητα των δήμων και άλλους κλάδους.

Σήμερα, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, χιλιάδες εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι αλλά και εργαζόμενοι από άλλους τομείς της οικονομίας, βγήκαν στους δρόμους στο πλαίσιο των απεργιακών κινητοποιήσεων διαρκείας που έχουν προκηρυχθεί ενάντια στις μεταρρυθμίσεις. Οργανώθηκαν πάνω από 130 κινητοποιήσεις σε όλη τη Γαλλία. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή σε Μασσαλία, Λιόν, Ρεν , Μπορντό, Στρασβούργο, Περπινιάν και Νίκαια. Στο Παρίσι έγινε μάλλον η μεγαλύτερη πορεία με κεντρικό σύνθημα γραμμένο σ' ένα τεράστιο πανό το: «Δημόσιο + Ιδιωτικός + φοιτητές, μαζί, να σταματήσουμε την κοινωνική οπισθοδρόμηση». Στην απεργιακή συγκέντρωση στο Παρίσι, νωρίς το απόγευμα, υπήρξαν και οι γνωστές "συγκρούσεις" με την συνακόλουθη καταστολή και με αποτέλεσμα να λήξει η πορεία νωρίτερα.

Σε ένα κλίμα που διαμορφώνεται παίρνοντας χαρακτηριστικά γενικευμένης αντίστασης από μεριάς νεολαίας και εργαζομένων στη Γαλλία, γεννιούνται σίγουρα ελπιδοφόρες προοπτικές για την ανατροπή της αντιλαϊκής-αντεργατικής επίθεσης της κυβέρνησης Μακρόν απέναντι σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Όπως επίσης και ελπίδες να «τροφοδοτηθεί» με μηνύματα και το εργατικό και φοιτητικό κίνημα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και στην Ελλάδα. Ειδικά από τη στιγμή που, απ’ ό,τι φαίνεται, η επίθεση στα σπουδαστικά και εργασιακά δικαιώματα που βιώνει και ο ελληνικός λαός έχει πολλά κοινά με τους Γάλλους.

50 χρόνια μετά το γαλλικό Μάη του ’68, γάλλοι εργαζόμενοι και φοιτητική νεολαία βρίσκονται ξανά στους δρόμους, τη στιγμή που η συζήτηση στα γαλλικά σωματεία και συνδικάτα εργαζομένων βλέπει την προοπτική να οργανωθούν απεργιακές κινητοποιήσεις ακόμα και για τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών! Με τις μαχητικές διαδηλώσεις των εργαζομένων φαίνεται αρκετά ουσιαστικά να ενώνεται και το φοιτητικό κίνημα με τα δικά του αιτήματα και τη μαζικότητα που καταγράφεται στις φοιτητικές συνελεύσεις, διαδηλώσεις και πορείες. Οι φόβοι του γαλλικού συστήματος και της κυβέρνησης Μακρόν για αναβίωση του πνεύματος του Μάη, 50 χρόνια μετά, είναι απολύτως κατανοητοί. Ας ελπίσουμε να γίνουν πραγματικότητα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ