φωτο

23 Μαρ 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ - ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ (ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ)
ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

• Με μαζική παρουσία εργαζόμενων και νεολαίων και πλούσια συζήτηση πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Πανελλαδικής Επιτροπής (Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου) της ΛΑ-ΑΑΣ το Σαββατοκύριακο 18-19 Μάρτη στην Αθήνα.
Οι εκπρόσωποι από τα σχήματα της ΛΑ-ΑΑΣ στις διάφορες περιοχές της χώρας μετέφεραν μια ουσιαστική εικόνα από τη λειτουργία των σχημάτων, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες της, ενώ συνέβαλαν στο να ξεδιπλωθεί μια ευρύτερη πολιτική συζήτηση για τις εξελίξεις στο διεθνές και εσωτερικό πεδίο, την ένταση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, την ένταση και το βάθεμα της επίθεσης των δυνάμεων του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς.

• Η συζήτηση ανέδειξε μια γενική συμφωνία στο εισηγητικό κείμενο που κατέθεσε η Γραμματεία και το οποίο αφορούσε τις διεθνείς και εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, καθώς και τον απολογισμό, τις πολιτικές κατευθύνσεις και τη λειτουργία της ΛΑ-ΑΑΣ και των σχημάτων της.
Παράλληλα, η συζήτηση ανέδειξε και επιπλέον ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία και τη δράση των σχημάτων, πτυχές της πολιτικής παρέμβασης της Συνεργασίας στα διάφορα μέτωπα, αλλά και στοιχεία της πολιτικής ανάλυσης της περιόδου.

• Είναι σημαντικό αυτή η συζήτηση, τόσο με βάση το εισηγητικό κείμενο όσο και στα επιπλέον ζητήματα που αναδείχτηκαν, να μεταφερθεί το επόμενο διάστημα στα τοπικά σχήματα της ΛΑ-ΑΑΣ, ώστε να ευνοήσει τη συμμετοχή όλου του δυναμικού της ΛΑ-ΑΑΣ. Αυτή η διαδικασία θα συμβάλει και στην ευρύτερη ανάγκη που αναδείχτηκε να ζωντανέψει και να βαθύνει η λειτουργία των σχημάτων.

Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν:

α) Με την έγκριση του εισηγητικού κειμένου της Γραμματείας.

β) Με την απόφαση η Πανελλαδική Επιτροπή, σε μια νέα συνεδρίαση της μέσα στο καλοκαίρι, να καταλήξει στο τελικό κείμενο που θα αποτελέσει την εισήγηση στην Πανελλαδική Σύσκεψη. Η διαμόρφωση αυτού του τελικού εισηγητικού κειμένου προς την Πανελλαδική Σύσκεψη, έχει ως βάση στο εγκεκριμένο κείμενο των εργασιών της 18-19.3. 2017 και θα λάβει υπόψη τα θέματα που αναδείχθηκαν ή τοποθετούνται προς συζήτηση (Εξελίξεις στις ΗΠΑ μετά την ανάληψη Τραμπ, αντιθέσεις με Ρωσία, Γερμανία, Κίνα, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, ζητήματα κατάστασης εργατο-λαϊκού κινήματος και σχετικά με την ανασυγκρότησή του, ζητήματα της σχέσης του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, μ΄ αυτόν ενάντια στον καπιταλισμό και τις ρεφορμιστικές-«συνδιαχειριστικές» «λύσεις», ζητήματα πάλης και πρωτοβουλιών απέναντι στα μέτωπα της περιόδου, τα βάρβαρα μέτρα και «μνημόνια», ζητήματα κοινής δράσης της ΛΑ-ΑΑΣ, ζητήματα σχέσης της ΛΑ-ΑΑΣ με τους μαζικούς φορείς (σωματεία, συλλόγους), ζητήματα λειτουργίας των σχημάτων της ΛΑ-ΑΑΣ).

γ) Με την απόφαση για την προετοιμασία της οργάνωσης διαλόγου στο ιστολόγιο της ΛΑ-ΑΑΣ.
Στόχος μας είναι σε αυτή την διαδικασία να υπάρξει ζωντανή συμμετοχή όλου του δυναμικού της ΛΑ-ΑΑΣ και να ενισχυθεί η όλη προσπάθεια της.

Μάρτης 2017
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τρομοκρατικές συλλήψεις μελών της ΟΡΜΑ

0
Τη Τρίτη το βράδυ μέλη της ΟΡΜΑ έσβηναν φασιστικά συνθήματα στο Περιστέρι. Αρκετή ώρα νωρίτερα κάποιοι έσπασαν ακυρωτικά μηχανήματα σε λεωφορεία. Οι μπάτσοι της ΔΙΑΣ έπιασαν τα μέλη της ΟΡΜΑ, τα οδήγησαν στη ΓΑΔΑ και τους φόρτωσαν κατηγορίες περί βανδαλισμών. "Αποδεικτικά" στοιχεία για την "ενοχή" τους ήταν κάποιες προκηρύξεις αναρχικών συλλογικοτήτων και της Εργατικής Λέσχης Περιστερίου για τις δωρεάν μετακινήσεις, στοιχεία τα οποία βρήκαν μετά από εισβολή -  έρευνα στα σπίτια τους με παρουσία εισαγγελέα. Σήμερα περνούσαν τη διαδικασία του αυτόφωρου. Αναδημοσιεύουμε τις σχετικές ανακοινώσεις της ΟΡΜΑ:

Για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Ευελπίδων και την εξέλιξη της υπόθεσης – Κάτω τα χέρια από το αντιφασιστικό κινημα

Αρκετοί αλληλέγγυοι είχαν μαζευτεί σήμερα από τις 12 το μεσημέρι στην Ευελπίδων, προκειμένου να στηριξουν τους 3 αντιφασίστες οι οποίοι προσήχθησαν και στη συνέχεια συλλήφθηκαν, το βράδυ της Τρίτης 21/03, για σπάσιμο ακυρωτικών μηχανημάτων λεωφορειακής γραμμής. Πρόκειται για μία ξεκάθαρη προσπάθεια του κράτους να τους φορτώσουν αυτές τις κατηγορίες και να τους στοχοποιήσουν για την πολιτική τους δράση καθώς δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο ενώ εκείνη τη στιγμή πραγματοποιούσαν παρέμβαση στη γειτονιά του Περιστερίου σβήνοντας φασιστικά συνθήματα.

Οι 3 αντιφασίστες αφέθηκαν ελεύθεροι αφού ζήτησαν και πήραν αναβολή για αύριο προκειμένου να έχουν χρόνο και να ετοιμάσουν την υπεράσπισή τους.

Θα υπάρξει ανακοίνωση προσεχώς για την εξέλιξη της υπόθεσης και για ενδεχόμενες κινητοποιήσεις.
Κάνουμε σαφές πως η απόπειρα του κρατικού μηχανισμού να στοχοποιήσει τους συντρόφους και να τιμωρήσει και να τρομοκρατήσει κάθε μεριά του ταξικού κινήματος θα μας βρει μπροστά της.

Κάτω τα χέρια από το αντιφασιστικό κίνημα!
Κάτω τα χέρια από κάθε κοινωνική αντίσταση!

Κάτω τα χέρια από το αντιφασιστικό κίνημα! 
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Ευελπίδων Πέμπτη 23/3 στις 12:00

Κάτω τα χέρια από το αντιφασιστικό κίνημα!
Κάτω τα χέρια από κάθε κοινωνική αντίσταση!

«Τώρα που βρήκαμε παπά, θα θάψουμε πεντ` έξι»

Από την Τρίτη το βράδυ 21/3 Μαρτίου έχουν συλληφθεί 3 αντιφασιστές αγωνιστές από τις γειτονιές του Περιστερίου και της Πετρούπολης και την Πέμπτη 23/3 περνάνε Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο. Προσπαθούν να τους φορτώσουν το σπάσιμο ακυρωτικών μηχανημάτων λεωφορειακής γραμμής χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο.

Μοναδικό κριτήριο προσαγωγής και στησίματος κατηγορητηρίου, είναι η κινηματική παρέμβαση που πραγματοποιούσαν στη γειτονιά σβήνοντας φασιστικά συνθήματα. Αρκούσε η συνειδητή και ενεργή ένταξη τους στο ταξικό κίνημα για να ασκηθούν διώξεις, να γίνουν έρευνες στα σπίτια τους και να φτάσουν να απειληθούν μέχρι και για κακουργηματικού χαρακτήρα ποινές.

Το αστικό μπλοκ έχει δημιουργήσει ένα ενιαίο ποινικό οπλοστάσιο που επιτίθεται σε κάθε μορφής κινητοποίηση που αμφισβητεί της εξουσία του. Δεν το ενδιαφέρει να βρει τους «πραγματικούς ενόχους». Ο διαδηλωτής θα διώκεται για αντιφασισμό, ο απεργός για καταλήψεις, ο αντιφασίστας για απεργιακή φρουρά, το κίνημα δωρεάν πρόσβασης στους δρόμους και συγκοινωνίες για αφισοκόλληση, ο καταληψίας για παράνομη διαδήλωση. Οι αστοί αναγνωρίζουν πως υπάρχει ένα τεράστιο και ενιαίο κοινωνικό μπλοκ που χρησιμοποιεί πολλαπλά εργαλεία και ως τέτοιο το στοχοποιεί και αντιμετωπίζει.

Η παρατεταμένη κρίση και αμφισβήτηση έχει διογκώσει την ανασφάλεια και νευρικότητα των αστών. Εγκαταλείπεται η αστική νομιμότητα της «συγκεκριμένης ποινής για συγκεκριμένο έγκλημα» και οδηγούμαστε στο ξεδίπλωμα ενός ενιαίου πολέμου με πολλαπλά όπλα. Προσπαθούν, λοιπόν, να τιμωρήσουν και να τρομοκρατήσουν κάθε μεριά του ταξικού κινήματος.

Δεν θα τα καταφέρουν! Ως ενιαίο εχθρό μας αντιμετωπίζουν, με ταξική ενότητα θα αντιμετωπίσουμε κι εμείς τις αλληλοσυμπληρωμένες αστικές επιθέσεις!

Οι κατηγορίες θα πέσουν και η αθώωση των τριών αγωνιστών θα είναι άλλη μια νίκη του αντιφασιστικού κινήματος πάντα στο πλευρό της μαχόμενης εργατικής τάξης.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 23/3,12.00 μεσημέρι Ευελπίδων
Β’ Μονομελές Πρωτοδικείο, κτίριο 2 Αίθουσα Β

https://ormantifa.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΣΤΟ "ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ"

0
Εκδήλωση - συζήτηση

«Ρατσισμός, εθνικισμός, φασισμός.
Χαρακτηριστικά και εκφράσεις τους στο σήμερα»





Μια συζήτηση αναγκαία, πάνω σ’ ένα ζήτημα που παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις
και απαιτεί τον ιδεολογικό και πολιτικό εξοπλισμό λαού και εργαζομένων.

Στο βιβλιοπωλείο-καφέ «Εκτός των τειχών» την
Παρασκευή 24 Μαρτίου
στις 7:00 μ.μ.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ
Εκτός των τειχών
Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα γεγονότα του Μάρτη του 1917 – Δυαδική εξουσία

0
Μετά την παραίτηση του τσάρου Νικόλαου του Β’ θα ανεβεί στο θρόνο ο αδερφός του Μιχαήλ, που όμως θα αναγκαστεί πολύ σύντομα να παραιτηθεί κι αυτός. Λίγες μέρες αργότερα ο έκπτωτος τσάρος Νικόλαος συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Η αντιμοναρχική – αστικοδημοκρατική επανάσταση του Φλεβάρη του 1917 έχει ολοκληρωθεί.

Μετά την παραίτηση του τσάρου στη Ρωσία υπάρχει μια πρωτοφανής κατάσταση σε ό,τι αφορά την εξουσία. Εμφανίζεται η δυαδική εξουσία. Από τη μια μεριά είναι η Προσωρινή Κυβέρνηση που δημιουργήθηκε στις 2 Μάρτη από μετριοπαθείς εκπροσώπους της αστικής τάξης, κυρίως Καντέ και Οκτωβριστές αλλά και με τη βοήθεια των Μενσεβίκων και των Εσέρων, και απ’ την άλλη τα Σοβιέτ των εργατών που στηρίζονταν στον εξοπλισμένο λαό. Ο πρίγκιπας Λβοφ ορίστηκε πρωθυπουργός, ο Μιλιούκοφ υπουργός Εξωτερικών και ο Κερένσκι υπουργός Δικαιοσύνης. Οι μπολσεβίκοι διαφωνούν λέγοντας πως ο σχηματισμός της Προσωρινής Κυβέρνησης ήταν ουσιαστικά παράδοση της εξουσίας από τα χέρια των εργατών στα χέρια της αστικής τάξης και των τσιφλικάδων.

Η νέα κυβέρνηση με διάγγελμα προς το λαό, στις 6 Μάρτη, αρνείται να ικανοποιήσει τις ζωτικές διεκδικήσεις του ρωσικού λαού, συνεχίζει τον πόλεμο σε συνεννόηση με τους άγγλους και γάλλους ιμπεριαλιστές και δεν προχωρεί σε αγροτική μεταρρύθμιση ώστε να μοιράσει τη γη στο λαό. Ούτε το στοιχειώδες αίτημα του λαού για «ψωμί» δεν ικανοποιεί αφού θα πρέπει να συγκρουστεί με τους τσιφλικάδες και τους κουλάκους και να πάρει το στάρι που κατείχαν. Ταυτόχρονα με διάφορα νομοθετήματα προσπαθεί να περιορίσει την εξουσία των εργατών.

Οι μπολσεβίκικες οργανώσεις άρχισαν να βγαίνουν από την παρανομία και να κάνουν πλέον ανοιχτή πολιτική δουλειά. Στις 5 Μάρτη οι μπολσεβίκοι επανεκδίδουν την «Πράβντα» και ασκούν σκληρή κριτική στη στάση της κυβέρνησης. Καθημερινά ξεσκεπάζουν την πολιτική της αλλά και τη συμβιβαστική πολιτική των Εσέρων και Μενσεβίκων που τη στηρίζουν. Ο Λένιν, με τηλεγράφημά του από την Ελβετία στις 6 Μάρτη, απευθύνεται στους μπολσεβίκους: «Η τακτική μας: πλέρια δυσπιστία, καμιά υποστήριξη στη νέα κυβέρνηση, ιδιαίτερα υποπτευόμαστε τον Κερένσκι, εξοπλισμός προλεταριάτου-μοναδική λύση, άμεσες εκλογές Δούμας στην Πετρούπολη, καμιά προσέγγιση με άλλα κόμματα» (Άπαντα Λένιν, τόμος 23, σελ.312, 4η ρωσ. έκδοση). Η αναφορά στον Κερένσκι γίνεται γιατί αυτός έπαιξε το ρόλο του συνδέσμου ανάμεσα στην Προσωρινή Κυβέρνηση και τα Σοβιέτ.
Μια σειρά από επιστολές του Λένιν σε μπολσεβίκους ηγέτες κινούνται στο ίδιο πνεύμα. Είναι τα περίφημα «Γράμματα από μακριά». Σε ένα από αυτά αναφέρει ρητά πως στόχος είναι να φτάσει ο λαός από τον πιο σίγουρο δρόμο στην επανάσταση και στην κατάληψη της εξουσίας.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιάννενα: εκδήλωση-συζήτηση για τις διώξεις των 9 φοιτητών στην Ξάνθη.

0
Πραγματοποιήθηκε στo φουαγιέ των φοιτητικών εστιών στη Δόμπολη εκδήλωση-συζήτηση για τους διωκόμενους φοιτητές της Ξάνθης και ακολούθησε πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, πολύ ουσιαστική αποδείχτηκε η συμβολή του συναγωνιστή-διωκόμενου από την Ξάνθη, ο οποίος ανέλυσε, τόσο το πλαίσιο και το ιστορικό των περσινών κινητοποιήσεων και των φετινών διώξεων, όσο και την άποψη και τη δράση των Αγωνιστικών Κινήσεων σε αναφορά με αυτές. Με βάση τη συζήτηση που ακολούθησε, αναδείχτηκε πως οι συγκεκριμένες διώξεις, εντάσσονται στο συνολικότερο πλαίσιο της φασιστικοποίησης (όπως αυτή εκφράζεται μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια) και τονίστηκε η αναγκαιότητα της δημιουργίας όρων και μορφών αντίστασης-διεκδίκησης σαν τον καθοριστικό παράγοντα που μπορεί να δώσει απάντηση στις διώξεις τόσο αυτών των αγωνιστών, όσο και άλλων. Στη συνέχεια, ακολούθησε το πάρτυ.

Κοινή αίσθηση και συμπέρασμα όλων, ήταν πως η χθεσινή συζήτηση ολοκλήρωσε με επιτυχή τρόπο, μια πρώτη πολύ ουσιαστική προσπάθεια ανάδειξης του σοβαρού αυτού ζητήματος (των διώξεων και των δημοκρατικών δικαιωμάτων) και στα Γιάννενα και πως αυτή οφείλει, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να συνεχιστεί!

http://agonkiniseis-ioa.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΕΟΙ ΓΥΡΟΙ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

0
Η κυβέρνηση με τη στήριξη της Ν.Δ. και όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού κοροϊδεύουν συστηματικά για τις καλύτερες μέρες μετά το τέλος της αξιολόγησης και κυρίως τρομοκρατούν για να πειθαναγκάσουν το λαό να υποταχτεί στα νέα μνημόνια «σωτηρίας» του. Οι «θεσμοί» του ιμπεριαλισμού (Ε.Ε.- ΔΝΤ) για λογαριασμό ντόπιου και ξένου κεφαλαίου θρασύτατα αποκαλύπτουν για άλλη μια φορά την ωμότητά τους.

Ζητούν με επιμονή μέτρα στην κατεύθυνση απελευθέρωσης των μαζικών απολύσεων για να διασφαλιστεί η πλήρης ασυδοσία του κεφαλαίου απέναντι στο δικαίωμα στη δουλειά. Έτσι κι αλλιώς με τον εκβιασμό της ανεργίας που αυξάνεται οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν καθημερινά καθεστώς τρομοκρατίας, πίεσης, υπερεκμετάλλευσης και συνολικότερα τη βαρβαρότητα του συστήματος. Παρόλα αυτά κυβέρνηση – θεσμοί συζητάνε τώρα στις Βρυξέλλες την καταστρατήγηση του δικαιώματος στην απεργία, με το Μητσοτάκη να πλειοδοτεί. Ταυτόχρονα όλοι τους ξεκαθαρίζουν κάθε μέρα στους εργαζόμενους, με τη σύμπνοια και των εργατοπατέρων (ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ), πως το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση πραγματικών αυξήσεων μισθών και δικαιωμάτων είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δε κηρύττουν καν απεργία και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ συζητά ξετσίπωτα με το ΔΝΤ.

Όσο οι εργαζόμενοι καθυστερούν να ξεπεράσουν τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και τις κομματικές δράσεις του ΚΚΕ- ΠΑΜΕ που δε στοχεύουν σε ενίσχυση της μαζικής λαϊκής πάλης – Αντίστασης, τόσο οι φορείς της αντιλαϊκής επίθεσης αποθρασύνονται παραπέρα. Έτσι τον τελευταίο καιρό επιδιώκουν να επιβάλλουν στους εργαζόμενους και στο πιο φτωχό κομμάτι του κόσμου της δουλειάς νέα φοροληστεία με τη δραστική μείωση του αφορολόγητου. Ταυτόχρονα θέλουν να επιβάλλουν το συντομότερο κατάργηση της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς που θα φέρει δραστική μείωση των συντάξεων. Οι νέοι γύροι λιτότητας και αντιλαϊκής επίθεσης επεκτείνονται και θα επεκτείνονται σε βάθος χρόνου. Η κοινή δράση στους δρόμους και στον αγώνα και όχι στις διακηρύξεις μπορεί να ευνοήσει τη μαζική λαϊκή Αντίσταση και αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να τους σταματήσουμε.

Φτώχεια- ανεργία- φασιστικοποίηση και πόλεμο, σκορπά το σύστημα σ’ Ανατολή και Δύση. Αυτή είναι η φύση του και αυτό γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο. Οι αυταπάτες και οι καθυστερήσεις επιδεινώνουν κάθε μέρα τη θέση της εργατικής τάξης και του κόσμου της δουλειάς. Όσοι αντιλαμβάνονται αυτή την πραγματικότητα οφείλουν να μπουν αποφασιστικά και χωρίς δισταγμούς μπροστά.

ΝΑ ΕΠΙΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΝΟΗΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΓΥΡΟΥΣ ΜΑΖΙΚΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ. ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ

• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ
• ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΧΑΝΙΑ 21/3

http://protovouliantistasis.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Από τα δάνεια της «ανεξαρτησίας» στα δάνεια της καταλήστευσης

0
Συντάκτης: Χρήστος Κάτσικας

Μέρες που είναι (παραμονές της επετείου της επανάστασης του 1821) είναι χρήσιμο να ρίξουμε μία ματιά στην εξέλιξη του δανεισμού, ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε με τη δύναμη των αριθμών το σημερινό κατάντημα στο οποίο οδήγησαν τη χώρα οι κυρίαρχοι ταγοί.

Σημειώνουμε ότι το 1824 και 1825 το επαναστατημένο έθνος δανείστηκε 2,8 εκατ. λίρες Aγγλίας, ενώ το 1832 με την εγκατάσταση του Όθωνα, το νεογέννητο ελληνικό κράτος δανείστηκε 60 εκατ. γαλλικά φράγκα.

Στη συνέχεια και από το 1879 και μέχρι το 1890 προχώρησε σε οκτώ δανεισμούς συνολικού ύψους 630 εκατ. γαλ. φρ., το 1893 δανείστηκε άλλα 9,7 εκατ. γαλ. φρ., κηρύσσοντας παράλληλα πτώχευση, το 1897 πήρε νέο δάνειο ύψους 770 εκατ. γαλ. φρ., ώσπου το 1898 μπήκε στο Διεθνή Oικονομικό Έλεγχο, δανειζόμενη συγχρόνως και 150 εκατ. γαλ. φρ.

Στη συνέχεια, το 1910 δανείστηκε 76 εκατ. γαλ. φρ., το 1913, 8 εκατ. γαλ. φρ., το 1914, άλλα 335 εκατ. γαλ. φρ., το 1915 και 1916, 80 εκατ. γερμανικά μάρκα. Aπό το 1924 μέχρι το 1931 συνάπτει εννέα συνολικά δάνεια, ύψους 1,16 δις χρυσών γαλ. φρ., ενώ το 1932 κηρύσσει την τέταρτη χρεοκοπία (είχαν προηγηθεί οι χρεοκοπίες του 1827, του 1843 και του 1893) και λόγω της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης οι πληρωμές των δανείων παγώνουν για μία πενταετία.

Aκολούθησε ο B' Παγκόσμιος Πόλεμος και οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες, ο αγώνας του ΔΣE, για να βρεθεί ο λαός μας τελικά δέσμιος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του διαβόητου Σχεδίου Mάρσαλ.

Aκολούθησαν τρία δάνεια της περιόδου 1951-55, ύψους 145 εκατ. δολ. και είκοσι οκτώ δάνεια στην περίοδο 1955-1966 της «Kαραμανλικής ανασυγκρότησης» και του παπανδρεϊκού «ανένδοτου», ύψους 406,4 εκατ. δολ.

Tα οικονομικά της χουντικής περιόδου τροφοδοτήθηκαν με υπέρογκα εσωτερικά δάνεια, για να φθάσουμε στην περίοδο 1975-1989, όπου συνάπτονται είκοσι τέσσερα δάνεια συνολικού ύψους 18,4 δις δολ. Aπό το 1990 μέχρι και το 2009 η οικονομία της χώρας σηματοδοτείται από την είσοδό της στην Eυρωζώνη και τις εισροές των B' + Γ' KΠΣ, ενώ συνάπτονται και άλλα μικρότερα δάνεια ύψους 14 δις ευρώ.

Kαι φθάνουμε στην κορύφωση του δανεισμού του Mνημονίου I, ύψους 110 δις ευρώ και του νέου σχεδιαζόμενου Mνημονίου II, ύψους 130 δις ευρώ.

Θα πρέπει επίσης να παρατηρήσουμε εμφατικά πως από τα χρήματα των δανείων μονάχα το 50,6% έφθανε στη χώρα. Tα υπόλοιπα παρακρατούνταν με τη μορφή προκαταβολών τοκοχρεολυσίων, αποπληρωμής παλαιότερων δανείων, πρόσθετων τόκων και προμηθειών!

Mα κι από τα χρήματα που τελικά έφθαναν στη χώρα, ένα πολύ μεγάλο μέρος λεηλατούνταν κυριολεκτικά από τις κυρίαρχες τάξεις και τους ξένους επιχειρηματίες.
Τα δάνεια της «ανεξαρτησίας» του Νίκου Μπελογιάννη

Δημοσιεύουμε παρακάτω αποσπάσματα από τη μελέτη του Νίκου Μπελογιάννη για τα «Δάνεια της ανεξαρτησίας» (από το έργο του «ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»).

Μόλις άρχισε η επανάσταση του '21, αρχίζουν κι οι ξένοι τοκογλύφοι το θεάρεστο έργο τους σε βάρος ενός λαού που' χυνε ποτάμι το αίμα για τη λευτεριά. Ειν' αλήθεια ότι μέσα στις συνθήκες που πάλευαν οι Έλληνες , χωρίς τ' απαραίτητα οικονομικά μέσα ακόμη και για την αγορά λίγου μπαρουτιού, ένα εξωτερικό δάνειο με καλούς όρους θα βοηθούσε σημαντικά, θα δυνάμωνε και θα 'δινε φτερά στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.

Οι ξένοι τοκογλύφοι, με συνεργούς τους ντόπιους κοτζαμπάσηδες, τους Φαναριώτες και τους πάμπλουτους καραβοκυραίους, κατάφεραν να ωφελήσουν μονάχα το πουγκί τους και τους ξένους τυχοδιώκτες από τα δύο μπεζαχτά της επανάστασης. Τη μεγάλη και θλιβερήν τους ιστορία, που είναι για γέλια και για κλάματα, θα τη διηγηθώ τώρα παρακάτω, αρχίζοντας από το πρώτο δάνειο.

Μόλις ξέσπασε η επανάσταση, ο λαός πρόσφερνε ό,τι είχε και δεν είχε. Οι αγρότες τα ζώα τους και τα γεννήματά τους, οι τσοπαναραίοι και το τελευταίο τους πρόβατο, οι κοπέλες τις προίκες τους, οι γυναίκες τους άντρες τους, και όλοι μαζί, χωριάτες και τσοπάνηδες, ναύτες και μικροτεχνίτες, άντρες και γυναίκες έδιναν το αίμα τους και τη ζωή τους για να λευτερωθεί ο τόπος από τον ξένο ζυγό.

Στο μεγάλο αυτό εθνικό σάλπισμα της λευτεριάς, οι αστοκοτζαμπάσηδες ξέρετε τι πρόσφεραν; Αφού αντιδράσανε στην κήρυξη της επανάστασης και ύστερα αναγκάστηκαν να πάρουν μέρος θέλοντας και μη, όχι μόνο δεν άνοιξαν το παραφουσκωμένο πουγκί τους να δώσουν έστω κι ένα γρόσι για τον αγώνα, αλλά βουτήχτηκαν και μεταξύ τους ποιος θα πρωταρπάξει περισσότερα χτήματα απ' αυτά που παράτησαν οι Τούρκοι.

Κι όμως, τα χτήματα τούτα – πολλά κι αρκετά εύφορα – ονομάστηκαν «εθνικά» κι είχε αποφασιστεί να πουληθούνε και τα λεφτά να διατεθούν για τον αγώνα. Μα και η πράξη τούτη ήτανε, το πιο πολύ, μανούβρα των κοτζαμπάσηδων για να μη μοιραστούν τα χωράφια στο λαό, μα να τα πάρουν αυτοί για ένα κομμάτι ψωμί, αν δεν κατάφερναν να τα βουτήξουν με το ζόρι.

Οι ζάπλουτοι πάλι Κουντουριώτηδες κι άλλοι πλούσιοι καραβοκυραίοι, αφού εξόντωσαν τον αρχηγό των ναυτών, τον ανδρείο καπετάνιο Οικονόμου, που τους ανάγκασε να 'ρθούν με το ζόρι στην επανάσταση, ριχτήκαν με τα καράβια τους πιο πολύ στο πλιάτσικο παρά στον τούρκικο στόλο.

Κι έτσι, αφού ξοδεύτηκαν τα λίγα λεφτά της Φιλικής Εταιρείας και των εμπόρων και πραγματευτάδων του εξωτερικού, η επανάσταση δεν διέθετε πια πεντάρα για τη συνέχιση του αγώνα. Με τους φόρους δεν ήτανε δυνατό ν' αντιμετωπιστεί η κατάσταση. [...]

Βέβαια, ο καθένας δεν δάνειζε και τόσο εύκολα την κυβέρνηση μιας χούφτας επαναστατών, που τα 'χαν βάλει με μια μεγάλη αυτοκρατορία. Αλλ' ακριβώς πάνω σ' αυτό ποντάρισαν, κι αυτή τη δύσκολη κατάσταση εκμεταλλεύτηκαν οι ξένοι τοκογλύφοι για να μας επιβάλουν όρους βαριούς, πρωτάκουστους.

Ακούστε τους να φρίξετε: Οι Έλληνες πληρεξούσιοι είχαν εντολή να βρουν ένα δάνειο ίσαμε 800.000 λίρες και να δώσουν για εγγύηση τα «εθνικά» χτήματα, τις πρόσοδες των τελευταίων, τις αλυκές και τα διβάρια.

Στα δεφτέρια τους λοιπόν έγραψαν και οι τραπεζίτες Longman, O' Brien, Ellice ότι μας δάνεισαν 800.000 λίρες. Αυτό όμως ήταν το ονομαστικό ποσό. Γιατί κάθε δάνειο που κλείνεται σε μια χρηματαγορά, έχει ονομαστική και πραγματική τιμή. Ονομαστική λέμε το ποσό που λένε ότι δανείζουν, και πραγματική, όσα πραγματικά δανείζουν. Σαν βάση παίρνουμε το εκατό και την πραγματική τιμή την καθορίζουν με ποσοστό στα %.

Έτσι όταν λέμε ότι το δάνειο τάδε βγήκε 95%, αυτό πάει να πει ότι αν η ονομαστική τιμή ήταν 100 δραχμές, η πραγματική θα 'ταν 95. δηλαδή παίρνεις 95 δραχμές και σε χρεώνουν εκατό. Εννοείται ότι και τους τόκους τους πληρώνεις με βάση την ονομαστική τιμήκαι όχι την πραγματική. Κανονικά και δίκαια βέβαια η ονομαστική πρέπει να 'ναι ίση με την πραγματική τιμή.

Όταν μάλιστα οι εγγυήσεις ενός δανείου είναι μεγάλες, η δεύτερη ξεπερνάει και την πρώτη. Οι κερδοσκόποι όμως προσπαθούν σχεδόν πάντοτε η πραγματική τιμή να 'ναι πολύ μικρότερη από την ονομαστική, αλλά η διαφορά δεν πρέπει να ξεπερνάει τις λίγες μονάδες.

Μα σ' αυτό το δικό μας πρώτο δάνειο ούτε περνάει απ' το μυαλό σας ποια ήταν η πραγματική τιμή. Μόλις 59%!

Πράγμα που θέλει να ειπεί ότι μας χρέωσαν 800.000 λίρες και θα μας έδιναν μόνον το 59%, δηλαδή 472.000. Έτσι κι ο πραγματικός τόκος αυτόματα διπλασιάστηκε και από 5% έγινε 9. Για εγγύηση των τόκων δόθηκαν όλα τα δημόσια έσοδα και για το κεφάλαιο όλα τα εθνικά χτήματα. Αν έμενε τίποτε άλλο, οι Έλληνες πληρεξούσιοι θα το έδιναν πρόθυμα! [...]

Οι διαχειριστές του δανείου έδωσαν παραγγελία έναν ολόκληρο στόλο, έξι καράβια παράγγειλαν στην Αγγλία – μια κορβέτα και πέντε ατμοκίνητα, τα δύο μικρά και τα τρία μεγάλα - άλλες δυο φρεγάτες παραγγέλθηκαν στην Αμερική κι η τεχνική επιστασία της δουλειάς ανατέθηκε, από τον όμιλο των τραπεζιτών που ανεμοσκόρπιζε το δάνειο, σ' έναν απόστρατο συντ/χη του ιππικού.

Από τα έξι εγγλέζικα μόνο η κορβέτα «Κατερίνα», ύστερα από μεγάλες προσπάθειες του φιλέλληνα Άστιγγα, κατάφερε να πλεύσει τα τέλη του 1826 στην Ελλάδα, σε τέτοια όμως κατάσταση, που ήταν αδύνατον να χρησιμοποιηθεί αμέσως στον αγώνα. Από τα δυο μεγάλα ατμοκίνητα το ένα κάηκε στις δοκιμές στον Τάμεση και το δεύτερο έφτασε στην Ελλάδα το ... Σεπτέμβρη του 1828, αλλά ήταν άχρηστο και δεν μπορούσε να κινηθεί!

Από τα τρία μικρά πάλι το ένα μόνο έφτασε στα νερά μας όταν είχε πια τελειώσει η επανάσταση! Τα άλλα δύο ξέμειναν στην Αγγλία, γιατί στάθηκε αδύνατον να πλεύσουν!

Μα δεν ήσαν μικρότερα και τα κατορθώματα του απόστρατου συνταγματάρχη στην Αμερική. Κόντευε να τελειώσει η επανάσταση κι οι δυο φρεγάτες βρισκόντουσαν ακόμα στα σκαριά, ώσπου στο τέλος ύστερα από ξεσήκωμα των φιλελλήνων της Αμερικής, ξεκίνησε μόνο η φρεγάτα «Ελλάς» και κατάφερε να φτάσει αργά πολύ στ' Ανάπλι, αφού στοίχισε δεκαπλάσια από το κανονικό.

Και για την κακή της μοίρα, την τίναξε στον αέρα ο Μιαούλης το 1831, ηθικός όμως αυτουργός της πράξης ήσαν οι «προστάτιδες δυνάμεις» και οι αστοκοτζαμπάσηδες. Η δεύτερη φρεγάτα, παρόλο που ακριβοπληρώθηκε, ούτε φάνηκε πουθενά.

Κι έτσι, ενώ πληρώσαμε ένα στόλο ολόκληρο, ούτε ένα καράβι της προκοπής δεν ήρθε στα χέρια μας, όταν χρειαζότανε. Από τα λεφτά του δανείου ένα μεγάλο μέρος διατέθηκε για προμήθεια πολεμικών ειδών, που δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα. [...]

Αλλά ποιος θα το πίστευε ότι τούτες τις 2.800.000 λίρες τα χρωστά σχεδόν ίσαμε σήμερα, ότι πληρώσαμε και πληρώσαμε για δαύτα τα μαλλιοκέφαλά μας και πάλι τα χρωστάμε. Όπως θα δούμε αργότερα, η ιστορία έχει επίλογο που θα τον μάθουμε σε άλλο κεφάλαιο.

Εδώ πρέπει να προσθέσουμε μονάχα ότι από το 1827 κι ύστερα οι ξένοι δανειστές δεν είσπραξαν τόκους και χρεολύσια και η Ελλάδα κηρύχτηκε σε κατάσταση φτώχεψης. Από τότε αρχίζει – μαζί με άλλες αιτίες – η επέμβαση των ξένων δυνάμεων στα εσωτερικά της χώρας μας κι έτσι τα δάνεια αυτά, που ονομάστηκαν – τι κοροϊδία – δάνεια της ανεξαρτησίας, αποτέλεσαν τον πρόλογο της οικονομικής υποδούλωσης της Ελλάδας στο ξένο κεφάλαιο.

Οι Έλληνες αστοτσιφλικάδες που κόβονται μέχρι σήμερα «δια την ιδέαν της πατρίδος», έδωσαν από τότε ακόμα εξετάσεις στον πατριωτισμό και βαθμολογήθηκαν με μηδέν. Και το μηδενικό τούτο, όπως θα φανεί παρακάτω, στάθηκε ίσαμε σήμερα ο αχώριστος σύντροφός τους.

http://www.efsyn.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προσχήματα αφύπνισης, προϋποθέσεις αποκοίμισης

0
«…….να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη λαϊκή αντεπίθεση» υποστηρίζει το ΠΑΜΕ. Απόλυτη συναίνεση σε αυτή τη διαπίστωση και αναγκαιότητα. Και ακολουθεί η πλέρια διαφωνία στο πως θα επιτευχθεί αυτή η στόχευση.

Ενδεικτικά ΠΑΜΕ και ΚΚΕ δεν ανιχνεύουν τον Μάη του 13 όρους ευνοϊκούς σε μια εντυπωσιακή δυναμική του σώματος των δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών με τις συγκριτικά με άλλους κλάδους τεράστιες συνδικαλιστικές δυνατότητες. Όπου με βάση τη τροφοδότηση τους από την (με όλες τις αδυναμίες της, αλλά όμως υπαρκτή και αξιοποιήσιμη) κινηματική ορμή ένεκα των αρχικά ζωηρών λαϊκών αντιδράσεών στα πρώτα μνημονιακά κύματα απείλησαν για την πρώτη σοβαρή ρωγμή στην κατοπινή πιο ασύδοτη βέβαια επέλαση κεφάλαιου, κυβέρνησης και δανειστών. Φτάνοντας μάλιστα η (κατά ΚΚΕ «απροετοίμαστη») συμμετοχή των καθηγητών στις συλλογικές διαδικασίες και η αγωνιστική διάθεση τους για απεργία εν μέσω εξετάσεων στα υπερενθαρυντικά επίπεδα (και «χαμηλά» κατά ΚΚΕ) της τάξης σχεδόν του 90%!!

Βέβαια αυτή η ελεεινή και εξόχως αποκαλυπτική στάση ήταν φυσικό επακόλουθο της προηγούμενης συμπεριφοράς περιφρόνησης και υπερθεματικής λοιδορίας του κινήματος των πλατειών με το έωλο πάλι επιχείρημα από μεριάς ΚΚΕ, πως αυτό χαρακτηρίζονταν από μια σειρά αρνητικών (σωστή σε ένα βαθμό επισήμανση) γνωρισμάτων. Το πολυπόθητο όμως λαϊκοεξουσιαστικό ρεύμα θα προσεδαφιστεί ωριμότατο, αξιόμαχο και ανένδοτο από το υπερπέραν κατόπιν αποκρυφιστικών διεργασιών μέσα στα καπιταλιστικά κάτεργα και τα ιμπεριαλιστικά χαρακώματα και με εκλογική μεθοδολογία; Ή θα αντρωθεί μέσω της κοπιαστικής διάχυσης και γείωσης σε ότι ταξικά, αντιστασιακά και ανατρεπτικά κινείται διορθώνοντας και μπολιάζοντας το ιδεολογικοπολιτικά και προάγοντας το οργανωτικά; Αναρριχώμενο έτσι αργά, βασανιστικά σε κάθε σκαλί της καθημερινότητας και αξιοποιώντας τις όντως πλούσιες ευκαιρίες της αφόρητης μνημονιακής πραγματικότητας, ώστε να φτάσει στην επαναστατική κορυφή (και όχι με μεταφυσικό κοινοβουλευτικό άλμα) της εξελικτικής σπείρας.

Θα κάνει άραγε ποτέ η ιστορία τη γενναιόδωρη χάρη, ειδικά στις ριζοσπαστικές δυνάμεις που εναντιώνονται στη κατεστημένη και ολέθρια κίνηση των πραγμάτων, να εξασφαλίσει ταυτόχρονα, πολυδιάστατα και ολοσχερώς όλες τις κατάλληλες προϋποθέσεις; Ή θα πρέπει αυτές (οι δυνάμεις της προόδου) να μάχονται κόντρα σε διαρκείς αντιξοότητες αποκλειστικά στον στίβο της ταξικής πάλης, δίχως να αφήνουν ούτε μια σταγόνα ευκαιρίας ανεκμετάλλευτη για αγωνιστική ανάταση; Και χωρίς φυσικά να απαξιώνουν και υπονομεύουν πολλά τέτοια σκιρτήματα αντίστασης με το άλλοθι ότι απλά δεν υπακούουν στη λογική του κεντρικού προγράμματος , οπότε κρίνονται ανώφελα. Άρα πας μη ενταγμένος και εναρμονισμένος στα μεγαλόπνοα (κούφια δηλαδή) οράματα της λαϊκής εξουσίας, αφελής, μάταιος, αντικομουνιστής και προσκυνημένος.

Γιατί όμως ΑΝΤΙΘΕΤΑ ο Μπούτας και το ΚΚΕ εντοπίζουν αξιόλογες προϋποθέσεις στις άμαζες και υποτονικές (γιατί άραγε η περιβόητη κλιμάκωση μετά τα τσίπουρα με τον Τσίπρα οδήγησε σε αυτό το δυσάρεστο κλίμα;) πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις και όχι μόνο αυτό αλλά πανηγυρίζουν παρά την κατά κράτος υποχώρηση των αγροτών; Γιατί ανακαλύπτουν ουσιαστικές προϋποθέσεις στα γελοιωδέστατα μετακαρναβαλικά σκηνοθετημένα στιγμιότυπα (τηλεοπτικά εννοείται) εικονικών κινητοποιήσεων (πχ, ΠΟΕΔΗΝ) ερήμην των εργαζόμενων; Γιατί αναγνωρίζουν ξανά θετικές προϋποθέσεις στην προπασχαλινή λιτανεία αποφάσεων αποστεωμένων σωματείων-σφραγίδων με πλήρη απραξία-παθητικοποίηση-απογοήτευση των μελών τους; Γιατί αρνούνται τη συμπόρευση με άλλες αριστερές συλλογικότητες (κατά το δείξε μου τον φίλο σου, φανέρωσε μου την ειλικρινή στάση σου στο κρίσιμο ζήτημα της κοινής δράσης, για να σου πω ποιος γενικά είσαι σαν πολιτική φυσιογνωμία), ενώ διατυμπανίζουν λαμπρές προοπτικές λόγω συμμαχιών με την εθνικίζουσα Κανέλλη και καρεκλοκένταυρα και συμφιλιωτικά σωματεία κτίζοντας επίσης πλατιά μέτωπα με τον αυτιστικό εαυτό τους; Γιατί συγχρωτίζεται ο Κουτσούμπας με τη ντόπια κεφαλαιοκρατία στην ανάγνωση εθνικών κινδύνων εξαιτίας της επιθετικότητας των τούρκων μεγαλοαστών; Γιατί καταθέτει προτάσσεις νόμου στους γνωστούς συσχετισμούς της βουλής και όχι κινηματικά σχέδια μετατροπής της κοινωνίας από στέπα ηττοπάθειας σε όαση μικρών αποκρούσεων των επιδιώξεων κεφάλαιου-ιμπεριαλιστών και προοπτικά μεγαλύτερων ξεσηκωμών; Αμέτρητα τα γιατί, οι απαντήσεις όμως τραυλίζουν.

ΕΝΩ ΕΦΤΥΣΕ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΔΙΧΩΣ ΑΙΔΩ ΚΑΙ ΜΕ ΑΣΤΕΙΕΣ ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΑΖΙΚΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΩΝ ΤΟΤΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ; Με τραγικό επακόλουθο μέρος της δυσαρέσκειας του λαού να την καρπώνεται (πέραν της προκυβερνητικής καπήλευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και της σχετικής εξιλέωσης παλιότερων φθαρμένων αστικών κομμάτων) η πιο αδυσώπητη εκπροσώπηση του καπιταλισμού, ο φασισμός και όχι ο αυθεντικός υποτίθεται υπηρέτης των λαϊκών συμφερόντων, το κόμμα της εργατιάς.

Όταν όμως ένας ρεφορμιστικός φορέας (που αποσχισμένο κομμάτι του, αλλά ιδεολογικά παραπλήσιο, διαχειρίζεται αυτή τη στιγμή το σύστημα) ολάκερες δεκαετίες δεν κατόρθωσε να αισθανθεί την κραυγάζουσα παλινόρθωση στην ΕΣΣΔ και δικαιολογεί τη Γκορμπατσοφική στροφή με έναν τρόπο που απάδει παντελώς του διαλεκτικού και ιστορικού υλισμού αποδίδοντας την σε πραξικοπηματική παρέκκλιση, ΘΑ ΘΕΛΗΣΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΠΙΑΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΡΩΝ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΒΑΝΑΥΣΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΛΑΙΚΩΝ ΜΑΖΩΝ;

Μπορεί πράγματι, αλλά σαν άξιο τέκνο της συνδιαλλαγής δεν θέλει επουδενί. Μηχανεύεται ως εκ τούτου σαθρά ιδεολογήματα και αποπειράται ασθμαίνοντας και φορώντας μια κουρελιασμένη κομουνιστικοφανή προβιά να μη ξεμπροστιαστεί ολότελα, χάνοντας τις ύστατες (αλλά και πάλι υπολογίσιμες) ποσότητες εμπιστοσύνης των εργαζόμενων και της αγνής αριστερής βάσης του. Υποχρεώνεται λοιπόν να παραπαίει στη συνειδητή αλλοκοτιά θάβοντας σπουδαίες προϋποθέσεις όταν υπάρχουν (περσινοί αγρότες και καθηγητές του 13) και υποστηρίζοντας άλλες εκεί που όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά τουναντίον καταστρατηγούν κιόλας και τις σωστές.

Και άμα ακόμη θελήσουν η εργατική τάξη και τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα τη σύγκρουση με τους δυνάστες τους, θα τον βρουν οπωσδήποτε απέναντι τους. Όπως άλλωστε χαρακτηριστικά συνέβη κάποτε στη ματωβαμένη καγκελόπορτα ενός Πολυτεχνείου, όπου δρούσαν λέει κάποιοι πράκτορες του Ρουφογάλη…..

Κ.Μ. μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων και της ΛΑ-ΑΑΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

22 Μαρ 2017

Η κούρσα των εξοπλισμών ξανά στο προσκήνιο

0
Το νέο επίδικο γεωστρατηγικής έντασης στην Ασία ήταν η αγχωμένη αντίδραση της Κίνας στην εγκατάσταση των αμερικάνικων αντιπυραυλικών συστημάτων στη Ν. Κορέα. Η προαναγγελθείσα αυτή σημαντική κίνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, αναγκάζοντας τον κινέζικο ιμπεριαλισμό σε φανερή αναδίπλωση, οι πιέσεις στην κυβέρνηση της Β. Κορέας εντείνονται, τόσο μέσω Μαλαισίας όσο και με ακυρώσεις οικονομικών συμφωνιών. Σε κάθε περίπτωση, η Κίνα θέλει να εκτονωθεί η ένταση και να αποφύγει την εξοπλιστική κούρσα στην περιοχή.

Αυτές οι ενέργειες είναι μόνο ένα μικρό μέρος των κινήσεων των ΗΠΑ, οι οποίες αυξάνουν, με όλα τα μέσα και σε όλα τα επίπεδα, την αντιπαράθεση των στρατηγικών εξοπλισμών. Ήδη πριν από την ανάληψη της θητείας του, ο Τραμπ είχε θέσει ξανά και ξανά το ζήτημα του εκσυγχρονισμού του πυρηνικού οπλοστασίου. Μάλιστα, η δέσμευση αυτή ήταν ένα από τα κεντρικά προεκλογικά επίδικα. Λίγο πριν αναλάβει, τον Δεκέμβριο, ο Τραμπ φρόντισε να ξάνει ξεκάθαρο ότι θα προκαλέσει έναν νέο παροξυσμό εξοπλισμών, σαφώς κατευθυνόμενο στο ανώτερο, στρατηγικό επίπεδο. Ούτως ή άλλως, η εγκατάσταση της αντιπυραυλικής ασπίδας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Σε μια σημαντική ομιλία του, στη «Διάσκεψη Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών», ο νέος πρόεδρος των φονιάδων φρόντισε να περάσει σε πιο συγκεκριμένες εξαγγελίες. Με τον φαραωνικό τίτλο «ο μεγαλύτερος στρατός που έχει δει η ανθρωπότητα», ο Τραμπ περιέγραψε το όραμά του για έναν γενικευμένο εξοπλισμό σε όλα τα επίπεδα ισχύος. Ιδιαίτερο άνοιγμα έκανε στο ναυπηγοκατασκευαστικό κεφάλαιο, προαναγγέλλοντας τη δημιουργία νέων αεροπλανοφόρων, ενώ έντονα απασχολεί τις ΗΠΑ και το ζήτημα της λογιστικής υποστήριξης των στρατιωτικών μονάδων που είναι κυριολεκτικά διεσπαρμένες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η επιδίωξη αυτή του Τραμπ δεν είναι ένα απλό μετεκλογικό πυροτέχνημα ούτε απλώς προσεταιρισμός κάποιων ιμπεριαλιστικών μονοπωλίων. Είναι κινήσεις που έχουν σχεδιαστεί μακροχρόνια και υλοποιούνται με τον πιο απειλητικό τρόπο, σε μια οξυμένη περίοδο.

Δεν μπορεί όμως να αγνοηθεί πλήρως η οικονομική πλευρά του ζητήματος. Η πολεμική βιομηχανία είχε πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην αμερικάνικη οικονομία, και παρόλο που δεν είμαστε φυσικά θιασώτες της αποπροσανατολιστικής λογικής «κάνουνε τους πολέμους για να πουλήσουν όπλα», αναγνωρίζουμε ότι όντως πρόκειται να πουληθούν πολλά όπλα. Δυστυχώς, ήδη οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι μάρτυρες και θύματα του σχεδιαζόμενου επανεξοπλισμού, με το ζήτημα των βομβαρδιστικών F35 («πέμπτης γενιάς») να έχει μετατραπεί από τους απολογητές της εξάρτησης σε έναν νέο εθνικό στόχο, που τάχα «κατοχυρώνει την ισορροπία στο Αιγαίο». Ο μόνος που βλέπουμε να κατοχυρώνεται είναι ο ρόλος των Αμερικάνων, που θα αφαιμάξουν ακόμα μια φορά τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι. Οι Αμερικάνοι μετατρέπουν το ΝΑΤΟ και σε μηχανισμό οικονομικής επιβολής, απαιτώντας με εκβιασμό την άνοδο των αμυντικών προϋπολογισμών όλων των χωρών. Έτσι, εξασφαλίζουν ένα προνομιακό οικονομικό χώρο δράσης, μετατρέποντας ουσιαστικά τις εξαρτημένες χώρες σε «φόρου υποτελείς». Μπορούμε, με βάση και τα όσα διαδραματίζονται στο Αιγαίο, να φανταστούμε πόσο «δημοκρατική» θα είναι η απόφαση των υποτελών.

Ξαναγυρνώντας όμως στο «κέντρο», είναι άλλης τάξης ζήτημα η ιμπεριαλιστική κερδοσκοπία και άλλης τάξης ζήτημα οι εξοπλισμοί. Γιατί δεν μπορεί να μας διαφεύγει η απλή αλήθεια: ο απώτερος στόχος των Αμερικάνων είναι η επίτευξη της πυρηνικής, στρατηγικής υπεροπλίας. Είναι η ολοκλήρωση της περικύκλωσης της Ρωσίας σε επίπεδα ασφυξίας, ταυτόχρονα με την οικοδόμηση δυνατότητας συντριπτικού, μονομερούς πυρηνικού πλήγματος, ως στοιχείο εκβιασμού ή ακόμα και πραγματοποιήσιμης απειλής. Τα εκτεταμένα δημοσιεύματα στον τύπο και οι ανοιχτές δηλώσεις αξιωματούχων δείχνουν ότι κύκλοι των ΗΠΑ πιστεύουν ότι η οικονομική υπεροχή μπορεί να μεταφραστεί σε στρατηγική υπεροχή, και ότι η Ρωσία δεν μπορεί να κρατήσει την ισορροπία. Όσο για την Κίνα, βρίσκεται ακόμα πιο πίσω. Η πρόσφατη δοκιμή πυραυλικού συστήματος από τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, που λέγεται ότι μπορεί να καταρρίψει αμερικάνικους δορυφόρους, ίσως κλόνισε τη σιγουριά αυτών των επιτελείων, δημιουργώντας την ανάγκη για συγκεκριμένες δεσμεύσεις και προχωρήματα από πλευράς προεδρίας. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορούν οι λαοί να εναποθέσουν τις ελπίδες τους για ειρήνη στο να κάνουν καλύτερους πυραύλους οι Ρώσοι.

Εάν το αφήγημα της παγκοσμιοποίησης και του τέλους της ιστορίας στηρίχθηκε για πάνω από 60 χρόνια στην πυρηνική ισορροπία, πλέον ακόμα ένας μύθος καταρρέει. Η επανεκκίνηση της κούρσας των εξοπλισμών ανοίγει τις πύλες του πολέμου για την ανθρωπότητα. Το σάπιο σύστημα της βαρβαρότητας αναζητά νέους δρόμους για να γυρίσει την ανθρωπότητα στις πιο μαύρες μέρες της. Καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να έχουμε, λοιπόν, στην αποτροπή μέσω της «αυτορρύθμισης του συστήματος». Η ανάγκη του αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού μετώπου των λαών γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.

ΚΚ

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μεγαλώνει η βάση του θανάτου στη Σούδα

0
Το ΝΑΤΟ δίνει 2,5 εκατομ. ευρώ για την προβλήτα στο Μαράθι στα Χανιά

Για την ολοένα αυξανόμενη σημασία που έχει η ναυτική βάση της Σούδας για το ΝΑΤΟ και ειδικά για τις ΗΠΑ λόγω των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν γραφεί πολλά.

Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και η απόφαση του ΝΑΤΟ να προχωρήσει σε έργα «αποκατάστασης του κρηπιδώματος Κ-14 στο Μαράθι» με προυπολογισμό που αγγίζει τα 2.500.000 ευρώ.


Να σημειωθεί πως η προβλήτα Κ-14 είναι από τις λίγες σε ολόκληρη την Μεσόγειο στην οποία μπορεί να «δέσει» αεροπλανοφόρο, όπως έγινε πρόσφατα με το George W. Bush και όπως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν.

Ο διαγωνισμός για το έργο προκηρύχθηκε από την Διεύθυνση Δημοσίων Ναυτικών Έργων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, ενώ το κόστος του έργου καλύπτεται εξ ολοκλήρου από πιστώσεις του ΝΑΤΟ.

Ο διαγωνισμός θα γίνει την Πέμπτη 27 Απριλίου.

flashnews.gr
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εγκαίνια ομαδικής έκθεσης ζωγραφικής στο Σήμα

0

Τετάρτη, 22 Μαρτίου, 20:00
Στην έκθεση συμμετέχουν οι ζωγράφοι: Κατερίνα Bildjuga-Λαιμοδέτη, Βίρνα Κομνηνακίδου, Πέτρος Κουφοβασίλης, Χρήστος Μήτσικας, Στάθης Πάνου, Νικόλαος Τσικρίκας.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 22 Μαρτίου έως και τις 23 Απριλίου, και για τις ημέρες και ώρες λειτουργίας του Σήματος (δηλαδή: Τετάρτη 17:00-23:00, Πέμπτη 17:00-23:00, Παρασκευή 17:00-02:00, Σάββατο 17:00-02:00, Κυριακή 17:00-23:00).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέθανε ο άνθρωπος σύμβολο του αγώνα ενάντια στην καταστροφή των χρυσορυχείων της Ελντοράντο

0

«Ταραχιέμαι σου λέω και δεν περνώ από κει πια, κάνω τον κύκλο του βουνού, από τον άλλο δρόμο, 25 χιλιόμετρα για να πάω στο χωριό». Ένας εξαίρετος άνθρωπος ο Γιώργης ο “Καλύβας”, γλυκός σαν τη φύση που τον περιβάλλει, ασπούδαχτος μα μορφωμένος βαθιά, άνθρωπος με όλη την ουσία και τέλος, αξιοπρεπής και αντιστασιακός μέχρι το τέλος του, μη εξαγοράσιμος

του Γιάννη Μακριδάκη (από το https://www.thepressproject.gr/)

Έχει την καλύβα σ’ ένα κτήμα προγονικό, κατάκαρδα στις Σκουριές και τον βρήκαμε εκεί μαζί με τη μητέρα του, που μεγάλωσε μες στο δάσος κι από μικρό κορίτσι έπαιρνε τα γαϊδουράκια φορτωμένα γεννήματα και τραβούσε μοναχή της για το χωριό, τη Μεγάλη Παναγιά, διασχίζοντας το δασωμένο βουνό, ατρόμητη.

Ατρόμητοι στέκουν και τώρα οι δυο τους, μάνα και γιος, κοιτάνε με περιφρόνηση τα εκατομμύρια που τους προσφέρθηκαν κατά καιρούς για εξαγορά του κτήματός τους από τα μεταλλουργεία της Ύβρης, τα οποία απειλούν όχι μόνο τη ζωή τους, όχι μόνο το έχει και το είναι τους αλλά ολόκληρο το πανέμορφο βουνό εκεί στις Σκουριές κι όλους τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, μαζί και τα μυριάδες είδη φυτών, πουλιών και ζώων που κατοικούν εντός του παρθένου δάσους.

Δουλεύει κάθε μέρα στο κτήμα ο Γιώργης και μαζεύει τα καρύδια του, τα κάστανα, τα ακτινίδια, άμα δεν τα μαζέψω έρχονται τη νύχτα τα αγριογούρουνα και δεν αφήνουν τίποτα, μου λέει, ότι προλάβει να πάρει κι αυτός, ας φάνε κι εκείνα, ζωντανά είναι, αλλά να προλάβω κι εγώ κάτι τις από τον κόπο μου, μονολογεί και το γέλιο του γάργαρο φωτίζει το δάσος. Ένας ήλιος κάτω από τις ανήλιαγες κλαδούρες των Σκουριών είναι ο Γιώργης ο “Καλύβας” και τον γνώρισα προχτές, όταν ο Τόλης και η Μαρία, οι αεικίνητοι και πεισμωμένοι για την σωτηρία των Σκουριών ακτιβιστές, με οδήγησαν στην καλύβα του ύστερα από μια αξέχαστη βόλτα στο βουνό, που κάποιοι αποκτηνωμένοι το οραματίζονται σωρό μπάζων και λυμάτων κυανίου.

Διότι μονάχα αποκτηνωμένος μπορεί να είναι όποιος περπατάει κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές του φυλλοβόλου δάσους των Σκουριών, ακούει τα πουλιά, νιώθει την παρουσία των λύκων, των αγριόγατων, των αγριογούρουνων ολόγυρά του, αισθάνεται το κελάρισμα των αναρίθμητων ρυακιών που παίρνουν τον κατήφορο στις λαγκαδιές δίνοντας ζωή στον τόπο αλλά αυτός το μόνο που βλέπει είναι χρήμα μέσω του μισού γραμμαρίου χρυσού σε κάθε τόνο επιφανειακής εξόρυξης και της επεξεργασίας αυτού με κυάνιο επί τόπου, όποιος δηλαδή ονειρεύεται την μετατροπή ενός τέτοιου επίγειου παραδείσου σε σωρό άψυχων υλικών και καρκινογόνων αποβλήτων

Η μέγιστη Ύβρις

Δεν μπορείς παρά να νιώσεις την κλίμακά σου όταν βρεθείς στις Σκουριές. Το τόσο δα της ύπαρξής σου μπροστά στο αιώνιο, υπέροχο, κατάφυτο βουνό που φιλοξενεί και εκτρέφει στα σπλάχνα του ένα σωρό ψυχές μετακινούμενες και στάσιμες. Δεν μπορεί παρά να αγαλλιάσει η ψυχή σου όταν αφουγκραστείς αυτό το θαύμα της Φύσης και γίνεις ένα μαζί του για κάποιες έστω στιγμές. Δεν μπορείς παρά να νιώσεις την αποκτήνωση όσων επιβουλεύονται την ύπαρξή του, όσων σχεδιάζουν την απόλυτη, αμετάκλητη, μη αναστρέψιμη καταστροφή του, όσων το προορίζουν για θυσία σε κέρδη χρηματικά, αλλά και όσων, δίχως να το γνωρίσουν, τους σιγοντάρουν και μιλούν περί επένδυσης και περί νόμιμης επιχείρησης που δεν μπορεί να λειτουργήσει επειδή βρίσκει αντίσταση από την τοπική κοινωνία.

Νιώθω από χτες ένας ακόμα αγωνιστής που θα παλέψει για να μην καταστραφούν ποτέ όσο ζω οι Σκουριές. Νιώθω πολύ όμορφα που γνώρισα αυτό το βουνό κι ακόμα πιο όμορφα και αισιόδοξα που γνώρισα αυτούς τους ανθρώπους. Τον Γιώργη, τον Τόλη, την Μαρία, τον Γιάννη, τον Νικόλα και όλους τους Ιερισσώτες, που άλλη κουβέντα δεν έχουν στο στόμα τους καθημερινά από την αντίσταση σε σχέδια που δεν μπορεί να εκπορεύονται από ανθρώπινα όντα αλλά μονάχα από αρρωστημένα κτήνη άνευ ψυχής και μόρφωσης.

Όντας προσωπικά υποψιασμένος και συμμετέχοντας ήδη στην αντίσταση ενάντια σε σχέδια “αναπτυξιακά”, όπως των ΒΑΠΕ στα νησιά του Αιγαίου, έχοντας επικοινωνία και επαφή με πολλούς ανθρώπους που ζουν και δρουν ανάλογα από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο, δεν περίμενα ότι θα ένιωθα τόση οργή θωρώντας τις Σκουριές, νόμιζα πως έχω πλέον συνηθίσει στην Υβρη και στην προοπτική της καταστροφής, πως θα είναι μια ακόμη περίπτωση όπως όλες όσες έχω αντικρίσει. Αλλά οι Σκουριές ήταν συγκλονιστικές .

Επιβεβαιώθηκε η πεποίθησή μου ότι όλοι εμείς που ζούμε ανά την Ελλάδα και αντιστεκόμαστε στα σχέδια των αλαζόνων του χρήματος, επιβάλλεται να γνωριστούμε, να δικτυωθούμε, να περπατήσουμε ο ένας τον τόπο του άλλου, να τον νιώσουμε δικό μας, να ακούσουμε τις ιστορίες του, να αφουγκραστούμε την ψυχή του και να γίνουμε όλοι μαζί ένα μέτωπο ενάντια στην εκπόρνευση, στην ισοπέδωση, στην πλήρη καταστροφή της πατρίδας μας.

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι πολυμέτωπη και σφοδρή. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μαχόμαστε ο καθένας μόνος του στο μετερίζι του. Υπάρχει απόλυτη ανάγκη συνένωσης δυνάμεων, εμπειριών και ανταλλαγής γνώσεων και τρόπων αντίστασης. Υπάρχει άμεση ανάγκη δημιουργίας μετώπου ανθρώπων ενάντια στην ισοπέδωση που επιχειρούν οι αναπτυξιολάγνοι έμποροι της φύσης και της ψυχής του τόπου μας κι εμάς των ιδίων.

21.3.17

Πέθανε ο Γιώργης ο Καλύβας. Με ενημέρωσε σήμερα η Μαρία από την Ιερισσώ. Πέθανε το σύμβολο του αγώνα μας ενάντια στα μεταλλεία χρυσού της Ελντοράντο, ενάντια στην καταστροφή του Κάκαβου.

Τον τελευταίο καιρό, έμαθα, δεν μπορούσε πια να πάει στο σπίτι του στο βουνό. Του είχαν κόψει τους δρόμους οι επενδυτές της ανάπτυξης. Η καρδιά του Γιώργη δεν άντεξε τόση στεναχώρια και πίκρα. Μας άφησε χθες πιο φτωχούς και πιο αδύναμους. Οφείλουμε να κρατήσουμε την αξιοπρέπειά μας και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας στην μνήμη του, μέχρι να ελευθερωθεί ο Κάκαβος και να αρχίσει να επουλώνει τις πληγές του. Ως τότε η ψυχή του θα πετά από πάνω μας και δεν θα ταραχιέται πια.

Από το http://antigoldgr.org/:
O πόνος για το βουνό που λεηλατεί η Eldorado μας παίρνει τον έναν αγαπημένο φίλο μετά από τον άλλο, το Γιώργο μετά από τον Τάκη, τη μια μεγάλη καρδιά μετά από την άλλη.

Σε μνήμη του Γιώργου και του Τάκη δεν θα εγκαταλείψουμε το βουνό, δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα, μέχρις ότου η εταιρεία ξεκουμπιστεί από αυτόν τον τόπο.

Σε μνήμη του Γιώργου, το trailer της ταινίας «Χρυσό Δάσος» του Στρατή Βογιατζή:


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Πολλά σίδερα βάζουν στη νύχτα, για να μην ανταμώσουν τα χέρια μας»

0
Το 1948, η Χιλιανή κυβέρνηση με πρόεδρο τον Videla θέτει εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ακολουθούν διώξεις Χιλιανών κομμουνιστών μεταξύ των οποίων και του ποιητή Neruda. Ο τελευταίος, φεύγει από τη χώρα με τη γυναίκα του και αναγκάζονται να κρυφτούν. Με βάση αυτά τα γεγονότα ξεκινά η νέα ταινία «Neruda» του Larraín, εμπνευσμένη -προφανώς- από τον Χιλιανό ποιητή. Πιο συγκεκριμένα, αυτό που κυρίως ενέπνευσε τον Larraín, λέει ο ίδιος, είναι ο ευχαριστήριος λόγος του Neruda, όταν κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. «Στο τέλος της ομιλίας του μιλά για την περίοδο που πραγματεύομαι στην ταινία μου. Και λέει, πως όταν πέρασε τα σύνορα και βρέθηκε με τους ανθρώπους που τον βοήθησαν δεν ήξερε ποιος ήταν. Προσωπικά το αντιμετωπίζω σαν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Κλείνοντας τον λόγο του ο Neruda είπε ότι ακόμη δεν ήξερε αν το έζησε, αν το έγραψε ή αν το ονειρεύτηκε. Αυτός ήταν ο πυρήνας της ταινίας, το κλειδί της».

Μιλάμε, λοιπόν για μια ταινία, στην οποία κυριαρχεί το μυστήριο. Να επισημάνουμε εδώ, ότι -παραδόξως- βασικό ρόλο σε αυτή δεν παίζει ο Χιλιανός ποιητής. Αντίθετα, εκείνος που δικαίως κεντρίζει το ενδιαφέρον και την αγωνία του θεατή, είναι ο φασίστας αρχηγός της Χιλιανής αστυνομίας, Oscar Peluchonneau που προσπαθεί μάταια να συλλάβει τον πρώτο. «Κανένας δεν καταλήγει όπως ξεκίνησε στην ιστορία - ούτε ο κυνηγός ούτε η λεία» λέει ο Larraín. Για να συνεχίσει (κι εδώ θα σταθούμε) «Για εμάς η ταινία “Neruda” είναι μια ψεύτικη βιογραφία. Εφηύραμε έναν κόσμο, όπως ο Neruda είχε εφεύρει τον δικό του. Δημιουργήσαμε ένα "νερουδιακό" φιλμ, όχι ένα φιλμ για τον Neruda. Η ταινία είναι κάτι σαν ένα διήγημα που ο Neruda θα ήθελε να διαβάσει».

Φυσικά, στην ψεύτικη αυτή βιογραφία, ο Larraín μάλλον το παρακάνει με… το ψέμα. Όσο κι αν επικαλείται την “καλλιτεχνική αδεία”, καθόλου τυχαία δεν είναι η επιλογή του -αυτή την περίοδο- να προβάλλει τους κομμουνιστές και τους αριστερούς ως ελίτ που επιδίδεται σε όργια και καταχρήσεις. Ο δε Neruda είναι, βασικά, μέθυσος και γυναικάς, που μάλιστα κυκλοφορεί με ιδιαίτερη άνεση σε διάφορα μέρη, παρ’ ότι διωκόμενος, ενώ μπορεί να ξεφεύγει με πονηριά (!) απ’ την αστυνομία. Ένας εγωκεντρικός και ματαιόδοξος “κομμουνιστής”, που περνά στο στάδιο του εθισμού με το κυνηγητό-παιχνίδι με τον εχθρό, για να καταλήξει να τιμήσει τον νεκρό αστυνομικό για τον “εαυτό” που του χάρισε. Πουθενά σε όλη του την πορεία, δε συνομιλεί στα ίσα με τον λαό και βάσανά του. Σε ούτε μια σκηνή δεν δικαιώνει τον ποιητή του λαού.

Ανεξάρτητα απ’ το κατά πόσο τα παραπάνω αποτελούν ή όχι πολιτικές επιλογές του σκηνοθέτη, δεν παύουν να καταλήγουν τέτοιες. Αν ήθελε ο Larraín να δημιουργήσει μια αστυνομική αφήγηση με ίντριγκα και μυστήριο, θα μπορούσε κάλλιστα να το κάνει, χρησιμοποιώντας τα όποια φανταστικά υποκείμενα κι όχι κομμουνιστές και αριστερούς. Εφ’ όσον έχει επιλέξει να αναφερθεί σε συγκεκριμένες πλευρές της ιστορίας, οφείλει να είναι προσεκτικός με τα “ψέματά” του. Το γεγονός, ότι δεν μιλάμε για μια βιογραφική παράθεση γεγονότων, δεν δίνει άλλοθι στον Larraín να παίζει με πρόσωπα και έννοιες. Δεν υπάρχουν ουδέτερες επιλογές “για τις ανάγκες της ταινίας” σε τέτοιες περιπτώσεις. Έχει, φυσικά, κάθε δικαίωμα να στήσει κάτι “δικό του”, όχι όμως να παραχαράζει έτσι την ιστορία. Αν αφαιρέσει, βέβαια κανείς το -“αναγκαστικό”- πολιτικό στίγμα της ταινίας του, η σύλληψη του Larraín είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και αισθητικά προσεγμένη. Αυτό, όμως, από μόνο του δεν λέει και τίποτα, ούτε βέβαια μας “λείπει”…

*Ο τίτλος είναι απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Στον Πάμπλο Νερούντα (Καθυστερημένη απάντηση σ’ επιστολή του ανεπίδοτη)»

Κ.Α.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ