...................

20 Ιουλ 2018

Ο Τουργκούτ Καγιά κέρδισε το πολιτικό άσυλο!


Τη Δευτέρα η Επιτροπή Ασύλου πήγε στο νοσοκομείο και πήρε την σχετική συνέντευξη για τους λόγους για τους οποίους ο Τουργκούτ Καγιά ζητά πολιτικό άσυλο.

Σήμερα βγήκε η απόφαση της Επιτροπής όπου πλέον τον καθιστά πολιτικό πρόσφυγα με διεθνή προστασία.

Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε ότι ένας αγώνας μπορεί να είναι νικηφόρος αρκεί να αγκαλιαστεί από το όσο πιο δυνατόν περισσότερο κόσμο. Δεκάδες ανακοινώσεις, οργανώσεων, κομμάτων, μετωπικών σχημάτων, σωματείων, φοιτητικών συλλόγων βγήκαν απαιτώντας την χορήγηση ασύλου και την απελευθέρωση του Τουργκούτ Καγιά. Γίνανε διαδηλώσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας στα υπουργεία. Το κίνημα αλληλεγγύης αντιμετώπισε μέχρι και την απαγόρευση πραγματοποίησης πορείας και την καταστολή. Συναγωνιστές του Τουργκούτ Καγιά αντιμετώπισαν προσαγωγές μέχρι και επιθέσεις φασιστών στη πλατεία Συντάγματος.

Ο αγώνας όμως δεν τελειώνει εδώ. Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να αρθεί αυτή η απόφαση από την κυβέρνηση, τα πολιτικά παιχνίδια και τα παζάρια της ελληνικής κυβέρνησης με την τούρκικη εξακολουθούν να υφίστανται. Το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση ώστε ο Τουργκούτ Καγιά να εξασφαλίσει οριστικά και για πάντα το πολιτικό άσυλο.

Οι δηλώσεις Μπακογιάννη για παράδοση των "τρομοκρατών" στη Τουρκία που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν και ως λαγός για το σύστημα συνολικά δεν είναι τυχαίες. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί και για τους 9 Τούρκους και Κούρδους συναγωνιστές που παρά το ότι με αποφάσεις των δικαστηρίων δεν παραδίδονται, μέχρι τώρα, στην Τουρκία εξακολουθούν να είναι φυλακισμένοι και διάσπαρτου στις ελληνικές φυλακές ως τρομοκράτες! Οι αγωνιστές αυτοί τις τελευταίες μέρες προχώρησαν επίσης σε απεργία πείνας συμπαραστεκόμενοι στον Τουργκούτ Καγιά.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Περιστέρι: Παρέμβαση της Ταξικής Πορείας για την Κυριακάτικη Αργία

0
Την Κυριακή 15/7 η Ταξική Πορεία παρέμβηκε μαζικά στον πεζόδρομο- αγορά του Περιστερίου μοιράζοντας εκατοντάδες προκηρύξεις στους εργαζόμενους στο εμπόριο και φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές αλλά και ενάντια στη συνολικότερη επίθεση που δέχονται οι εμποροϋπάλληλοι στα δικαιώματά τους στην πλήρη και σταθερή δουλειά, στον μισθό, το ωράριο, την ασφάλιση.

Αυτή την Κυριακή τα μαγαζιά άνοιξαν με «αφορμή» την αρχή των καλοκαιρινών εκπτώσεων. Σαν ανάγκη παρουσιάστηκε από τις πολυεθνικές, τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους καταστηματάρχες για να κινηθεί η αγορά και άρα να αυξήσουν τα κέρδη τους (πως άλλωστε θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη;). Για τις ανάγκες των εργαζομένων στο εμπόριο ούτε λόγος φυσικά. Αυτοί θα πρέπει να συνδέσουν τα δικαιώματά τους ή ακόμα και την παραμονή τους στη δουλειά με τον τζίρο του μαγαζιού.

Κι όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι! Κατά τη διάρκεια της παρέμβασής στο σύνολό τους οι εργαζόμενοι εξέφραζαν τη δυσαρέσκεια τους για το όλο και πιο συχνό άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, αλλά και για τη συνολικότερη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους.
Χαρακτηριστικό ήταν ότι από μεγάλο αριθμό καταγγέλθηκε ότι καμία προσαύξηση δεν παίρνουν όταν δουλεύουν Κυριακή (κάποιοι ούτε καν ένσημο), ενώ οι απειλές για απόλυση σε όσους αρνούνται να δουλέψουν ή σκέφτονται να απεργήσουν (όταν θυμούνται οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να προκηρύξουν απεργία) χρησιμοποιούνται ως μέσω τρομοκράτησης από τους εργοδότες.

Οι εμποροϋπάλληλοι είναι ένας από τους πιο μαζικούς κλάδους (αν όχι ο πιο μαζικός) εργαζομένων στη χώρα. Η έλλειψη οργάνωσης και συγκρότησης των οργάνων πάλης των εργαζομένων σε συνδυασμό με την απροθυμία των συνδικαλιστικών ηγεσιών για οποιαδήποτε πραγματική κίνηση αντίστασης και διεκδίκησης είναι που χειροτερεύει συνεχώς τις συνθήκες και τους εργασίας τους.Το ζήτημα είναι πως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους συγκροτώντας επιτροπές και σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κατάστημα σε κάθε γειτονιά ώστε να παλέψουν όχι μόνο για να μη δουλεύουν τις Κυριακές αλλά και για το σύνολο των δικαιωμάτων τους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απεργία πείνας - αλληλεγγύη στον Τουργκούτ Καγιά από τους 9 φυλακισμένους αγωνιστές

0
Οι 9 κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, αυτοί που η Μπακογιάννη θέλει να τους παραδώσει στη Τουρκία ως τρομοκράτες, εδώ και τέσσερις μέρες προχώρησαν σε απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Τουργκούτ Καγιά, ο οποίος συνεχίζει τον αγώνα του και η κατάσταση της υγείας του είναι κρίσιμη φάση. Ενημερωτικά τη περασμένη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη στη Υπηρεσία Ασύλου και αναμένεται η απόφαση.

Οι εννέα αυτοί αγωνιστές συνελήφθησαν λίγες μέρες πριν την άφιξη του Ερντογάν στην Ελλάδα γιατί υποτίθεται ότι ετοίμαζαν χτύπημα εναντίον του. Οι έως τώρα αιτήσεις του τούρκικου κράτους για παράδοσή τους σε αυτό έχουν μεν απορριφθεί αλλά εξακολουθούν να κρατούνται διάσπαρτοι στις ελληνικές φυλακές και κάποια στιγμή θα δικαστούν με τον αντιτρομοκρατικό 187α.

Αντιγράφουμε χθεσινό δημοσίευμα από την σελίδα Özgür Tutsak της "Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στη Τουρκία και το Κουρδιστάν":

Για την υπόθεση DHKP-C εννέα κρατούμενοι στις φυλακές της Ελλάδας, εδώ και τρεις μέρες, άρχισαν απεργία πείνας συμπαραστεκόμενοι στον Τούρκο επαναστάτη Τουργούτ Καγιά. Για να μην εκδοθεί στην Τουρκία και για άμεση απελευθέρωσή του. Το κράτος και η κυβέρνηση της Ελλάδας να μη συνεργαστούν με το φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας. Να σταματήσουν άμεσα οι διώξεις και οι δίκες των Τούρκων αγωνιστών.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Ιουλ 2018

Η ΚΙΤΡΙΝΗ ΑΠΟΘΗΚΗ του Βόλου δεν έχει την παραμικρή σχέση με τα παραμύθια των καπιταλιστών εκμεταλλευτών περί «επιχειρηματικότητας»!

0
Από το "ελεύθερο βήμα πολιτών":


Πανύψηλο και επιβλητικότατο, αν και εγκαταλελειμμένο από το κράτος και την «τοπική αυτοδιοίκηση» εδώ και πολλές δεκαετίες, υψώνεται σαν άπαρτο πέτρινο κάστρο του παλιού καιρού, μες στην καρδιά του πολεοδομικού συγκροτήματος του Βόλου, (Ανθίμου Γαζή και  Βασσάνη γωνία) το κτίριο της «Κίτρινης Αποθήκης».
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

18 Ιουλ 2018

Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση αλληλεγγύης στον Τουργκούτ Καγιά

0
Στο Άγαλμα του Βενιζέλου και στην συμβολή των οδών Εγνατίας και Αριστοτέλους πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης 17 Ιουλίου μαζική παρέμβαση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας, Τουργκούτ Καγιά.

Μέλη αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων αλληλεγγύης με προκήρυξη και τηλεβόα ενημέρωσαν τους Θεσσαλονικείς για την περιπέτεια του αγωνιστή, ιστορικού και δημοσιογράφου και απαίτησαν να σταματήσει κάθε διαδικασία έκδοσης του στην Τουρκία.

Κατήγγειλαν τις προτάσεις Μπακογιάννη να δοθούν οι Τούρκοι αγωνιστές και κομμουνιστές πεσκέσι στον φασισμό καθώς και την απαράδεκτη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που τον κρατά όμηρο. Απαίτησαν να του δοθεί άμεσα πολιτικό άσυλο. Στην παρέμβαση με ξεχωριστό πανό συμμετείχε η ΟΚΔΕ.
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 Ιουλ 2018

Κοινή δήλωση οργανώσεων με αφορμή την πρόταση Μπακογιάννη για παράδοση των Τούρκων αγωνιστών στη Τουρκία

1
ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ!
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ
ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Η απαράδεκτη και προκλητική πρόταση της Ν. Μπακογιάννη για παράδοση στο τουρκικό αντιδραστικό καθεστώς των εννέα Τούρκων και Κούρδων αντιφασιστών, δημοκρατών και κομμουνιστών που είναι φυλακισμένοι με αστήρικτες κατηγορίες για “τρομοκρατία”, επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου. Αποδεικνύεται πως στο παρασκήνιο από ορισμένες πλευρές εντός και εκτός Ελλάδας επιχειρείται στο παζάρι το οποίο γίνεται με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς που βρίσκονται στην Ελλάδα και τους 2 Έλληνες στρατιωτικούς που βρίσκονται στις φυλακές της Αδριανούπολης να εμπλέξουν με απαράδεκτο, προκλητικό, αντιδραστικό και επικίνδυνο τρόπο και τους κρατούμενους στις ελληνικές φυλακές Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές.

Απέναντι σ΄ αυτές τις προσπάθειες συναλλαγής υπό την άμεση αμερικανοΝΑΤΟϊκή εποπτεία και σε κλίμα όξυνσης της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, η θέση μας είναι ξεκάθαρη: Οι Τούρκοι και Κούρδοι αντιφασίστες, δημοκράτες και κομμουνιστές δεν είναι τρομοκράτες! Παλεύουν για δεκαετίες με ανυπολόγιστο κόστος ενάντια στο αντιδραστικό καθεστώς, τα βασανιστήρια και τα ανελεύθερα μέτρα που εφαρμόζουν κατά καιρούς όλες οι κυβερνήσεις στην Τουρκία. Στάθηκαν με θάρρος ενάντια στις επεμβάσεις του τούρκικού στρατού στο Ιράκ, την Συρία και παλιότερα στην Κύπρο. Οι Τούρκοι και Κούρδοι αντιφασίστες, δημοκράτες και από τη γειτονική χώρα αποτελούν γέφυρες ενότητας με τον τουρκικό λαό και ανεπιθύμητα εμπόδια σε φιλοπόλεμες και εθνικιστικές πολιτικές!

Η ελληνική κυβέρνηση φέρει σοβαρές ευθύνες για την παρατεινόμενη ομηρία των Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών. Φέρει την πλήρη πολιτική ευθύνη για τη φυλάκιση τους και την πιθανή τους απέλαση, και την αποκλειστική ευθύνη για την εξέλιξη της υγείας του κομμουνιστή Τουργκούτ Καγιά, ο οποίος συνεχίζει να πραγματοποιεί απεργία πείνας αντιδρώντας στην απαράδεκτη απόφαση του Αρείου Πάγου για έκδοση του στην Τουρκία. Απαιτούμε να μην εκδοθεί και ν’ απελευθερωθεί άμεσα! Το πανευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης στους φυλακισμένους αγωνιστές απαιτεί την ελευθερία και την ασφάλεια τους από το κυνηγητό των κρατικών αρχών της Τουρκίας που τους καταδιώκουν άγρια και με φασιστικές μεθόδους.

Καλούμε σε διαρκή εγρήγορση και κινητοποίηση για να υπερασπίσουμε τους Τούρκους και Κούρδους αντιφασίστες, δημοκράτες και κομμουνιστές. Καμιά σκέψη για παζάρια με την Τούρκικη κυβέρνηση. Η αλληλεγγύη των λαών πρέπει να υπερισχύσει των πολιτικών του πολέμου, των εθνικισμών και του ιμπεριαλισμού ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ
ΕΕΚ
ΕΚΚΕ
Ένωση των Δικαίων
ΚΚΕ(μ-λ)
ΛΑΕ
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Μ-Λ ΚΚΕ
ΝΑΡ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Σύγχρονο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βίντεο από το 3ήμερο οδοιπορικό των Νεολαίων του ΚΚΕ(μ-λ) στο Γράμμο (Ιούλιος 2018)

1
 
Στιγμιότυπα από το 3ήμερο οδοιπορικό των Νεολαίων του ΚΚΕ(μ-λ) στο Γράμμο (6-7-8 Ιουλίου 2018). Με αφετηρία το Νεστόριο ξεδιπλώνεται ένα πλούσιο τριήμερο με πεζοπορίες, εκδηλώσεις μνήμης και τιμής στους μαχητές του ΔΣΕ και την κατασκευή μνημείου στη διασταύρωση προς Σπανούρα (Χάρο).


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδόσεις "Εκτός των τειχών": Κυκλοφορεί το 15ο τεύχος της Αντίθεσης

0
Η έκδοση αυτής της Αντίθεσης συμπίπτει με τα 100 χρόνια της ίδρυσης του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ. Είναι, επομένως, συνακόλουθο ότι μέρος της αρθρογραφίας της θα είναι αφιερωμένο σε αυτή την επέτειο• όχι με πνεύμα επετειακό, αλλά σε μια προσπάθεια να δούμε με οπτική κριτικής τη διαδρομή που διάνυσε το κόμμα της εργατιάς και των εκμεταλλευόμενων από το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, όπως κατάφερε να κατοχυρωθεί στις συνειδήσεις του λαού μας, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους σε χρόνια πολέμου και τρομοκρατίας. Εμπιστοσύνη που αποδείχτηκε με το αίμα και τις θυσίες όχι μόνο κομμουνιστών, αλλά και δημοκρατών που ένιωσαν να δικαιώνονται τα σκιρτήματά τους για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους. Εμπιστοσύνη που σε μεγάλο βαθμό χάθηκε στα μεταπολεμικά χρόνια από την πολιτική που ακολούθησε αυτό το κόμμα.

Η πορεία αυτή κάθε άλλο από ευθύγραμμη υπήρξε. Με ταλαντεύσεις, αλλά και αποφασιστικότητα απέναντι στον ταξικό εχθρό, δημιούργησε πολιτικά γεγονότα που σηματοδότησαν την ταξική πάλη της χώρας μας, παράλληλα όμως και με λάθη και ανακολουθίες που δεν επέτρεψαν να ευοδωθεί ο ποθητός στόχος της κατάληψης της εξουσίας, αν και δόθηκε η ευκαιρία, κατά βάση από λάθη της ηγεσίας του που δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις διαθέσεις των μελών του, αλλά ούτε και στη θέληση των εργατικών και λαϊκών μαζών. Η μετεξέλιξή του σε ρεφορμιστικό κόμμα από μια περίοδο και μετά, προφανώς δεν ερμηνεύεται με προσωπικές αναφορές στα ηγετικά κλιμάκια ούτε έγινε μέσα σε μια νύχτα.

Την αναζήτηση των πολιτικών αιτιών της μετεξέλιξής του από επαναστατικό υποκείμενο σε ρεφορμιστικό συμπλήρωμα του αστικού πολιτικού σκηνικού ανιχνεύει το άρθρο του Σ. Χατζησάββα, παρακολουθώντας την αντιπαράθεση της επαναστατικής με τη ρεφορμιστική γραμμή που διατρέχει τις πολιτικές αποφάσεις του ΚΚΕ και που το οδήγησαν σήμερα να αναζητά την αναγνώρισή του από το αστικό σύστημα ως σταθερό στήριγμα της ομαλότητας, της ενδυνάμωσης της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και του αφοπλισμού του ανατρεπτικού εργατικού συνδικαλισμού. Σε αυτό το τεύχος δημοσιεύεται το Α΄ μέρος που αφορά την περίοδο 1956-1989.

Στη σημερινή περίοδο, όπου το ζήτημα του πολέμου επιστρέφει στην επικαιρότητα δημιουργώντας νέα ερωτήματα που εν μέρει οφείλονται στα σύγχρονα πολιτικά δεδομένα στην παγκόσμια σκακιέρα, αλλά σε μεγάλο επίσης ποσοστό προκύπτουν ακριβώς από την ήττα του κομμουνιστικού κινήματος που επέτρεψε το θόλωμα των πεπραγμένων των κομμουνιστικών κομμάτων σε ανάλογες παλιότερες εποχές, αναφέρεται το άρθρο «Η στάση του ΚΚΕ και της Αριστεράς στο ζήτημα του πολέμου το πρώτο μισό του 20ού αιώνα».

Τέλος, την αρθρογραφία για τα 100χρονα του ΚΚΕ συμπληρώνει το άρθρο για την ΟΚΝΕ, συμβάλλοντας στην κατανόηση μιας περιόδου που συνήθως δεν αναφέρεται και που έδωσε τη δυνατότητα στο ΚΚΕ να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα αριστερά και προοδευτικά στρώματα της νεολαίας, που βίωναν την πιο στυγνή εκμετάλλευση και αναζητούσαν διέξοδο στο «όνειρο» μιας άλλης κοινωνίας, αντιστεκόμενα στον εκμεταλλευτικό ρεαλισμό που τους πρόσφερε ο καπιταλισμός και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Το άρθρο αυτό αποτέλεσε και θέμα συζήτησης για τους νεολαίους που συμμετείχαν στις διήμερες εκδηλώσεις στο Γράμμο.

Στο τεύχος αυτό δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε σε ζητήματα της επικαιρότητας, έτσι όπως τα προκρίνουν οι κυρίαρχοι του συστήματος, αλλά και οι εκφράσεις της ταξικής πάλης που, πατώντας σε ένα ανίσχυρο και με αποδυναμωμένη την κομμουνιστική κατεύθυνση κίνημα, επιτρέπουν την ανάδυση αδιέξοδων και ιστορικά ηττημένων πολιτικών. Πολιτικές που ανδρώνονται πάνω σε λογικές αυτόκλητων τιμωρών και υλοποίησης αυτοδιαχειριζόμενων νησίδων στον καπιταλισμό, συμβαδίζοντας εντέλει με τα ρεφορμιστικά μεταβατικά προτάγματα που οι σύγχρονοι νεορεφορμιστές πλασάρουν. Θα λέγαμε ότι υπάρχει η ανάγκη μίας συστηματικής αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις της αναρχίας και αντίκρουσης των θέσεών της, καθώς ο χώρος αυτός αποτελεί σήμερα «χώρο υποδοχής» ενός αξιόλογου δυναμικού, κυρίως νεολαίας, που στρέφεται προς αυτόν με βάση την υποχώρηση και την ήττα του εργατικού, επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος αλλά και την ένταση του αντικομουνισμού από τη μεριά των δυνάμεων του συστήματος.

Έτσι, το κείμενο του Δ. Μάνου αναφέρεται στις συνέπειες που είχαν τα μνημόνια στην εργατική τάξη, αλλά και τις αναπτυξιακές ονειρώξεις της αστικής τάξης, αλλά και του ΚΚΕ, από άλλη αφετηρία.

Παρακολουθώντας τη σύγχυση που επικρατεί στο κίνημα μετά την υποχώρηση-ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, προσπαθούμε να... ξεδιαλύνουμε το «μυστήριο» του Ρουβίκωνα, απέναντι στον οποίο ο Μητσοτάκης δείχνει «ανήσυχος» για την ασφάλεια του κόσμου του, ενώ η κυβέρνηση δείχνει συγκαταβατική ως προς τη «διέξοδο» που αυτός προσφέρει. Μια διέξοδος που δεν μπορεί, όμως, να διαχωριστεί από το ρεφορμισμό, γιατί ουσιαστικά αποτελεί έναν πιο «αγωνιστικό» αποπροσανατολισμό για κομμάτια της νεολαίας που αναζητούν τρόπους να αντισταθούν.

Επίσης, ανοίγουμε το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας, το οποίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σημερινή φάση της έντασης της εξάρτησης της χώρας από τους ιμπεριαλιστές, αλλά και της ανάδειξης εθνικιστικών θέσεων. Ο ορίζοντας της ανεξαρτησίας για το λαό μας και η προοπτική της αντιιμπεριαλιστικής πάλης είναι άρρηκτα δεμένα με την πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στους εκμεταλλευτές της.

Τέλος, το κείμενο με τίτλο «Αυτοματισμός και εργασία» καταπιάνεται με το ζήτημα που έχει ανοίξει τα τελευταία χρόνια, ειδικά στις πλέον ανεπτυγμένες ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, σχετικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τις συνέπειες που τη συνοδεύουν. Πρόκειται για μια συζήτηση με μεγάλο εύρος, που περιλαμβάνει ζητήματα επιστήμης, οικονομίας, πολιτικής, στρατηγικής ακόμα και φιλοσοφίας και ηθικής. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι εξελίξεις στους τομείς των υπολογιστών και ειδικά η ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιών και του διαδικτύου, που μεταβάλουν την καθημερινή ζωή με σχετικά έντονους ρυθμούς. Η βάση τους βρίσκεται στη βάση της κοινωνίας, δηλαδή στην παραγωγή και τις μεταβολές που συντελούνται εκεί. Άλλωστε, βασική πλευρά της εξέλιξης των μηχανών ήταν και παραμένει η σχέση τους με τον καθοριστικής σημασίας νόμο του φθίνοντος μέσου ποσοστού κέρδους της καπιταλιστικής παραγωγής.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πού θα πας φέτος το καλοκαίρι;

0
Για άλλη μια φορά οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση διοργανώνουν από κοινού το camping τους στη Πλάκα Δρεπάνου. Έχουμε επίγνωση σε τι περίοδο καλούμαστε να οργανώσουμε το 19οcampingμας. Ζούμε μια καθημερινότητα που δυσκολεύει όσο βαθαίνει η κρίση του συστήματος και η εξάρτηση από τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων που έχουν περαστεί και έχουν καταστρέψει τις ζωές μας και με τον κίνδυνο του πολέμου να πλησιάζει στην περιοχή μας.

Μέσα σε όλα αυτά, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση που αναγκάζει πολλούς φοιτητές -ακόμη και μαθητές- να δουλεύουν το καλοκαίρι προκειμένου να βγάλουν τα λεφτά που θα χρειαστούν μέσα στη χρονιά. Οι διακοπές έχουν καταλήξει να είναι για πολλούς πολυτέλεια.

Η πλειοψηφία του κόσμου απογοητεύεται και στρέφεται στον εαυτό της. Δεν βλέπει προοπτική και λύση στα προβλήματά της και άρα δεν έχει διάθεση να βγει από το σπίτι της και να κοινωνικοποιηθεί, να συζητήσει και να κινηθεί για να αλλάξει τις καταστάσεις.

Στο συγκεκριμένο camping προσπαθούμε συλλογικά να απαντήσουμε στα προβλήματά μας, όχι μόνο με την από κοινού οργάνωση των διακοπών μας και την οικονομική βοήθεια σε αυτό το κομμάτι, αλλά με την καλλιέργεια μιας διαφορετικής συνείδησης μέσα από την ίδια τη λειτουργία του camping και των συζητήσεων που θα γίνονται και αφορούν ζητήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.

Όπως δεν περιμένουμε από άλλους να δώσουν λύση στα προβλήματα μας, έτσι και στις διακοπές αυτό-οργανωνόμαστε, μαθαίνουμε να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις. Μπορούν, βέβαια, οι διακοπές να αλλάξουν από μόνες τους την κατάσταση; Η απάντηση είναι ότι προφανώς κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Δεν έχουμε αυταπάτες για το εγχείρημά μας και τα όριά του, αλλά προσπαθούμε και μέσω αυτού να δείξουμε μια άλλη μορφή ανθρωπίνων σχέσεων, έξω από τα πρότυπα που μας πλασάρει το σύστημα.

Δεν αντιμετωπίζουμε τις διακοπές μας ως μια διαδικασία εκτόνωσης αποκομμένης από την υπόλοιπη καθημερινότητά μας, αλλά ίσα ίσα μέσα από αυτές προσπαθούμε να πάρουμε δύναμη να απαντήσουμε στα προβλήματά μας. Δεν αντιμετωπίζουμε το camping ως διάλλειμα, αλλά ως συνέχεια της χρονιάς που πέρασε και ως έναυσμα για να μπούμε από Σεπτέμβρη με καλύτερους όρους στις μάχες που μας περιμένουν. Θέλουμε να προβάλουμε την ανάγκη οργάνωσηςτου φοιτητή στοσύλλογότουκαι του εργαζόμενου στους χώρους δουλειάς του, κόντρα στην αποσυγκρότηση που υπάρχει και ενάντια στην επίθεση που βιώνουμε, την οποία μπορούμε και πρέπει να ανατρέψουμε.

Θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία έτσι ώστε να γεμίσουμε τις «πολιτικές» και -όχι μόνο- «μπαταρίες» ενόψει των δύσκολων συνθηκών που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με βάση την επίθεση του συστήματος ενάντια στον λαό και την νεολαία.

Έτσι η τάση μας να μην αντιμετωπίζουμε τις διακοπές ως ένα διάλειμμα ή μια διέξοδο από τα προβλήματα της καθημερινότητας αντανακλάται στις συζητήσεις και τις εκδηλώσεις που θα διεξαχθούν.

Η πρώτη κεντρική εκδήλωση με τίτλο : «Ελληνοτουρκικά, εθνικά ζητήματα και τα καθήκοντα του κινήματος» έρχεται να ανοίξει την συζήτηση με βάση τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, την αύξηση της επικινδυνότητας για τους λαούς με βάση την όξυνση των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, την αυξημένη παρέμβαση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή αλλά και την σύγχυση που υπήρξε την τελευταία περίοδο με βάση τα «εθνικά» ζητήματα και την αδυναμία του κινήματος να δώσει κινηματικές διεξόδους.

Η δεύτερη κεντρική εκδήλωση με τίτλο: «φοιτητές-εργαζόμενοι: οργάνωση και αντίσταση σε πανεπιστήμια και χώρους δουλειάς» έρχεται να ανοίξει το ζήτημα του εργασιακού μεσαίωνα που αντιμετωπίζουν σήμερα λαός και νεολαία, την επίθεση του συστήματος σε μια σειρά από δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού όπως η ασφάλιση ή το δικαίωμα στην απεργία και τέλος τα προβλήματα που υπάρχουν με βάση την αποσυγκρότηση του κινήματος αλλά και την αναγκαία απάντηση που πρέπει να δοθεί από την δικιά μας πλευρά για σπουδές-δουλειά-ελευθερίες.

Όπως και πέρσι στον ίδιο χώρο θα βρίσκονται και οι Τούρκοι συναγωνιστές της Partizan κάτι το οποίο για όσους συμμετείχαν στο περσινό camping έδειξε ότι αποτελεί τρομερή εμπειρία. Όπως και πέρσι θα έχουμε την δυνατότητα ανταλλαγής εμπειριών αλλά και απόψεων με βάση την συμμετοχή μας στο κίνημα. Είναι σίγουρο ότι και στις δυο εκδηλώσεις αλλά και γενικά στο camping η καθημερινή τριβή με τους συναγωνιστές από την Τουρκία θα μας δώσει χρήσιμα συμπεράσματα στον δρόμο του διεθνισμού. Φυσικά όπως συνέβη πέρσι έτσι και φέτος στις 27/07 θα πραγματοποιηθεί κοινό γλέντι με τους συναγωνιστές κάτι το οποίο πέρσι αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές του camping!

Σε αυτά τα πλαίσια γίνονται προσπάθειες για βήματα στο πολιτιστικό κομμάτι με την προβολή της ταινίας «Οι παρτιζάνοι των Αθηνών» και την συζήτηση που θα ακολουθήσει με τους σκηνοθέτες της, το εργαστήριο για το θέατρο στην αντίσταση αλλά και την θεατρική παράσταση της ομάδας «επενέργεια» με μονόπρακτα από τον «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ» του Μπ. Μπρεχτ.

Φυσικά για άλλη μια χρονιά θα πραγματοποιηθούν τα καθιερωμένα εργαστήρια για τα ΤΕΙ αλλά και για τους Μαθητές τα οποία φέτος έχουν ακόμα πιο αναβαθμισμένη σημασία με βάση τις εξελίξεις που έχει φέρει ο ν.Γαβρόγλου στην τριτοβάθμια αλλά και τις αναμενόμενες αλλαγές στην δευτεροβάθμια.

Μέσω της διαδικασίας του camping θέλουμε να δώσουμε μια διαφορετική «διέξοδο» στην νεολαία όσο αφορά το κομμάτι των διακοπών. Κόντρα στον ατομικό δρόμο και τα πρότυπα των διακοπών που πλασάρει το σύστημα (ναρκωτικά-αλκοόλ-εκτόνωση) προσπαθούμε να δώσουμε διέξοδο με το πρότυπο ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Σε μια περίοδο γεμάτη δυσκολίες και απογοήτευση, οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση καλούν τη νεολαία να αρνηθεί τις προτάσεις του συστήματος και να επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο διακοπών. Μπροστά στη μαύρη πραγματικότητα διαμορφώνεται, εμείς επιλέγουμε τον συλλογικό δρόμο… ακόμη και το καλοκαίρι!

Πρόγραμμα Κάμπινγκ 2018

Σάββατο 21/7

11:00 στήσιμο χώρου

18:00 εναρκτήρια συνέλευση και γνωριμία ομάδων

Κυριακή 22/7

11:00 συνέλευση υπευθύνων ομάδων με υπεύθυνους

22:00 πάρτυ

Δευτέρα 23/7

18:00 1η κεντρική εκδήλωση : Ελληνοτουρκικά, εθνικά ζητήματα και τα καθήκοντα του κινήματος

Τρίτη 24/7

19:00 εργαστήριο: το θέατρο στην αντίσταση

21:00 προβολή ντοκιμαντέρ «Το θέατρο στο βουνό» της Αλίντα Δημητρίου

Τετάρτη 25/7

21:00 Προβολή Ταινίας: «Οι παρτιζάνοι των Αθηνών» και συζήτηση με τους σκηνοθέτες

Πέμπτη 26/7

11:00 εκδρομή στο Ναύπλιο

18:00 αθλητικό τουρνουά

22:00 θεατρική παράσταση από την ομάδα «Επενέργεια» της Ρωγμής , «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ» του Μπ. Μπρεχτ

Παρασκευή 27/7

11:00 Εργαστήριο: Μαθητές –ΤΕΙ

22:00 κοινό λαικό-ρεμπέτικο γλέντι

Σάββατο 28/7

18:00 2η Κεντρική εκδήλωση: φοιτητές-εργαζόμενοι: οργάνωση και αντίσταση σε πανεπιστήμια και χώρους δουλειάς

Κυριακή 29/7

18:00 συνέλευση απολογισμού

22:00 πάρτυ

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

16 Ιουλ 2018

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ βάζει τους λύκους να φυλάνε …τα πρόβατα

0
Το είδαμε κι αυτό! Η κυβέρνηση της χώρας να απελαύνει ρώσους διπλωμάτες. Βέβαια, έτσι όπως πολιτευόταν τελευταία η κυβέρνηση, δεν θα έπρεπε να προκαλεί μεγάλη έκπληξη μια τέτοια εξέλιξη. Δεν το αναφέρουμε γιατί σαν λαός έπρεπε να περιμένουμε τίποτε από τη λεγόμενη ελληνορωσική φιλία. Τέτοιες προσμονές το πολύ-πολύ να έχουν κάποιοι στη ΛΑΕ. Το αναφέρουμε σαν ένα ακόμη δείγμα για το πόσο βαθιά έχει χωθεί η χώρα στην …αγκαλιά της Δύσης επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Και δεν έχουμε δει τίποτε ακόμη. Γιατί, προφανώς, δεν έχει φανεί το βάθος του τιμήματος που θα πληρώσουν οι λαοί της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας, από τέτοιες ολέθριες επιλογές όπου οι πολεμοκάπηλοι ιμπεριαλιστές πιάνουν από το σβέρκο εξαρτημένες και υποταγμένες κυβερνήσεις, δήθεν για να τους εξασφαλίσουν την ειρήνη και τη …σταθερότητα.

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση Τσίπρα παρουσιάζει το μαύρο άσπρο και καμώνεται πως ύψωσε περήφανα το ανάστημά της και δεν επέτρεψε στους Ρώσους να αναμιγνύονται στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Σιγά μην πούμε και μπράβο. Άλλωστε, αν και όσο παρεμβαίνουν οι Ρώσοι, το κάνουν στο όποιο περιθώριο(πολιτικό, οικονομικό) έχει αφήσει ένας ολόκληρος εσμός από τους υπόλοιπους δυτικούς και κινέζους ιμπεριαλιστές.

“Αγρίεψε” η “αριστερή” κυβέρνηση που ακολουθεί γνήσια “ανεξάρτητη” πολιτική; Όχι βέβαια. Έστειλε ένα ακόμη μήνυμα υποταγής προς τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της Δύσης ότι είναι 100% πρόθυμη να πάει με τα νερά τους. Οι αποδέκτες είναι οι ίδιοι μ” αυτούς του μηνύματος που έστειλε η κυβέρνηση Τσίπρα με την αποδοχή της συμφωνίας με την πΓΔΜ υπό ΝΑΤΟϊκή και γερμανική καθοδήγηση. Όπως είναι οι ίδιοι αποδέκτες του μηνύματος που έστειλε επίσης η κυβέρνηση Τσίπρα που συμφώνησε χωρίς δεύτερες κουβέντες με τη Γερμανία και τους υπόλοιπους της ΕΕ, με μια άγρια και δολοφονική αντιμεταναστευτική πολιτική.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί όλες αυτές τις υπηρεσίες που προσφέρει προς τους ιμπεριαλιστές και να αποκτήσει μικροκομματικά προσωρινά οφέλη από τη ζωτική ανάγκη των ΗΠΑ και της ΕΕ να παρουσιάσουν “επιτυχίες”. Έχουν ανάγκη οι ιμπεριαλιστές, ο καθένας για τα ιδιαίτερα συμφέροντά του, να “ωραιοποιούν” την κατάσταση στην Ελλάδα που μόλις πριν ένα χρόνο ήταν “μαύρη τρύπα”, για να προωθήσουν τα γεωπολιτικά και οικονομικά τους ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Μη νομίσει βέβαια κανείς ότι το δούναι και λαβείν μεταξύ ιμπεριαλιστών-κυβέρνησης είναι αμφίδρομο. Και ας πασχίζει η κυβέρνηση να πείσει ότι ακολουθεί μια συνεπή και ισορροπημένη πολιτική για να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και τη δυστυχία. Η πραγματική σχέση είναι ότι η κυβέρνηση ξεπουλάει -χαρίζει- εξανεμίζει τον πλούτο που συσσώρευσε η άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και του λαού και “παίρνει” πίσω αόριστες, θολές και κυρίως προσωρινές “δημιουργικές ασάφειες” προκειμένου να κάνει τακτικισμούς και να καλλιεργεί φρούδες ελπίδες για μια μελλοντική υποτιθέμενη ελάφρυνση του λαού, της εργατικής τάξης, των ανέργων, των εξαθλιωμένων.

Η κυβέρνηση Τσίπρα ακολουθεί μια τόσο “ισορροπημένη” και “σωστή” πολιτική ασφάλειας και σταθερότητας, που ενώ υποτίθεται ότι “κλείνει” μέτωπα κατ” επιταγή των ΗΠΑ κάνει πως δε βλέπει τα σύννεφα και τους κινδύνους που εμφανίζονται στον ορίζοντα από την όξυνση της αντιπαράθεσης με την Τουρκία, από τη θυσία της παραδοσιακής ελληνοαραβικής φιλίας για χάρη του Ισραήλ, από την ψυχρότητα στις σχέσεις με την Σερβία και τη Βουλγαρία. Και δεν έφταναν όλα αυτά, άνοιξαν και κόντρες με τους Ρώσους, με δεδομένη και την ιδιαίτερη σχέση που αυτοί έχουν με την Κύπρο, με την πΓΔΜ, με τη Σερβία κ.λπ.

Όλα τα κυβερνητικά στελέχη βομβαρδίζουν με παχιά λόγια και καμαρώνουν σαν φουσκωμένα παγόνια ενώ στην πραγματικότητα κάνουν το αντίθετο απ” αυτό που διακηρύσσουν. Στην πραγματικότητα ανατρέπουν και εγκαταλείπουν κάποιες τελευταίες ισορροπίες που για τους ιμπεριαλιστές ήταν αγκάθια και πορεύονται τελείως μονόπαντα και μονόπλευρα.

Και όπως είπαμε στην αρχή, ακόμα δεν είδαμε τίποτα. Όλες αυτές οι επιλογές του τελευταίου ιδιαίτερα δίχρονου, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει να φτιάξει στηρίγματα και ερείσματα ώστε να εξελιχθεί σε πυλώνα στήριξης του συστήματος με διάρκεια και συνέχεια, δεν έχουν δείξει ακόμα τα δόντια τους στο σύνολό τους για να φανούν οι συνέπειες. Για όσους θεωρούν ότι κινδυνολογούμε, ας σταθούν στην δήλωση του Χαν. Βέβαια υπάρχει αρκετό δείγμα ώστε ο λαός με τους αγώνες του και τις αντιστάσεις του να δείξει την πραγματική του διάθεση και να μην περιμένει γκάλοπ, εκλογές και δημοψηφίσματα, που άλλωστε δεν περνάνε από το χέρι του να τα επιβάλλει. Άλλα πράγματα περνάνε από το χέρι του, που όσο καθυστερεί τόσο οι συνθήκες επιδεινώνονται.

Με ένα λαό παροπλισμένο, με μια αντιπολίτευση ουσιαστικά αμήχανη, αιφνιδιασμένη από τη ΝΔ μέχρι το ΚΙΝΑΛ και με μια Αριστερά που απλώς παίζει το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας καταφέρνει μέχρι στιγμής και μένει κυρίαρχος του αστικού παιχνιδιού. Την ίδια στιγμή όλο το πολιτικό σκηνικό γέρνει προς τα δεξιά και ξανά προς δεξιά. Τόσο πολύ που πρώτα και κύρια η ΝΔ επιδιώκει να αναπροσαρμοστεί σε μια ακόμη πιο σκληρή εκδοχή δεξιάς. Εξέλιξη που δημιουργεί αντιφάσεις στις ανάγκες ευθυγράμμισής της με τη Δύση. Γιατί, σ” αυτή τη φάση, το ιμπεριαλιστικό συμφέρον από τακτικής άποψης, δεν βολεύεται με τους “πατριωτικούς” και “εθνικούς” τόνους των υποτελών, αλλά επιζητεί οσφυοκάμπτες και πρόθυμους. Ιδιαίτερα σε περιοχές όπως οι δικές μας που είναι πρώτης γραμμής από άποψη ιμπεριαλιστικού ενδιαφέροντος. Φυσικά το τελευταίο που θα έπρεπε να ενδιαφέρει το λαό είναι το αν και πότε θα στηθούν οι κάλπες. Άλλωστε, από ό,τι φαίνεται θα υπάρχει υπερπροσφορά καλπών μέσα στο 2019 και ίσως επισπευσθεί η περίοδος των “εκπτώσεων” και μέσα στο 2018. Τίποτα δεν αποκλείεται έτσι όπως έχει φουρτουνιάσει και ζαλιστεί το μυαλό του Τσίπρα και των υπολοίπων.

Ωστόσο μας κάνει εντύπωση που λέγεται ότι ο Τσίπρας σκέφτεται ακόμη και το ενδεχόμενο να βάλει όλες τις κάλπες μαζί. Ενώ δεν μας κάνουν εντύπωση όλα αυτά τα εκλογικίστικα τερτίπια που σκέφτονται, προκειμένου να εκτονώσουν και να διαχειριστούν τη λαϊκή οργή και τον θυμό.

Ο μόνος τρόπος που τα ασαφή και θολά δεδομένα μπορούν να ξεκαθαρίσουν και να αναδείξουν τις πραγματικές τους διαστάσεις είναι να φυσήξει άνεμος κινήματος και πάλης. Και ενώ υπάρχει πολύ πρόσφορο έδαφος και ο καιρός μυρίζει συχνά-πυκνά βροχή, λείπει ο υποκειμενικός παράγοντας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Το ΚΚΕ(μ-λ), η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΑΣ, μαζί με όλες εκείνες τις δυνάμεις που προσφέρονται και επιδιώκουν την ενεργοποίηση του υποκειμενικού παράγοντα, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να βρεθούν στην πρώτη γραμμή της αντίστασης και της διεκδίκησης. Μόνο έτσι θα αρχίσουν να κερδίζονται έστω λίγα από τα χαμένα, χωρίς αναμονές για ψεύτικες υποσχέσεις που ακόμα και αν υλοποιηθούν για μικροκομματικούς λόγους, θα παρθούν πίσω στο πολλαπλάσιο με τους πολλούς τρόπους που έχει το σύστημα να μανιπουλάρει το λαό που είναι παροπλισμένος και στο περιθώριο.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εργαζόμενοι στις ταχυμεταφορές ΔΕΝ είναι λάστιχο!

0
Τους τελευταίους μήνες στον κλάδο των ταχυμεταφορών ακούγονται φήμες για "μεγάλες αλλαγές" και "ανακατατάξεις", προσπαθώντας να καλλιεργήσουν στους εργαζόμενους ένα κλίμα αβεβαιότητας, φόβου και ανασφάλειας. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι αυτό που προωθείται είναι το παραπέρα χτύπημα των εργασιακών μας δικαιωμάτων, το χτύπημα στην πλήρη και σταθερή δουλειά.

Στην πραγματικότητα, η μόνη "αλλαγή" που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι ότι κάποιοι θεωρούν ότι οι εργαζόμενοι είναι αντικείμενα και ότι μπορούν να τους χρησιμοποιούν όπως και όποτε θέλουν. Για παράδειγμα, τη Δευτέρα μπορεί να δουλεύεις στην Καλλιθέα, την Τρίτη στην Αγία Παρασκευή, την Τετάρτη στον Πειραιά, την Πέμπτη στους Αμπελόκηπους, την Παρασκευή στη Γλυφάδα κ.ο.κ. Για όλα αυτά σε ενημερώνουν τηλεφωνικά, το βράδυ ή το απόγευμα της προηγούμενης ή και το πρωί της ίδιας μέρας, χωρίς να τηρούνται ούτε οι τύποι που προβλέπονται για έγγραφη ενημέρωση του εργαζόμενου.

Παράλληλα προωθείται η παραπέρα εκμετάλλευση των εργαζομένων με την εντατικοποίηση της δουλειάς, τον υπερβολικό όγκο παραδόσεων και παραλαβών για τους οδηγούς δικύκλων, κάτω από την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Και βέβαια ο προϊστάμενος και η εργοδοσίας ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι, ακόμα και όταν διεκπεραιώνεις όλες τις παραδόσεις και τις παραλαβές που σου έχουν αναθέσει, χωρίς να έχεις αφήσει καμία εκκρεμότητα. Τότε σου λένε ότι "είναι λίγα αυτά που κάνεις", ότι "μπορείς να είσαι πιο παραγωγικός" και τότε ίσως να πάρεις και το "πριμ παραγωγικότητας".

Οι εργαζόμενοι όμως γνωρίζουμε ότι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις καταχτήσεις μας είναι ο δρόμος του αγώνα, κόντρα στις αυταπάτες, τη συνδιαχείριση, το συμβιβασμό και την υποταγή. Είναι ο δρόμος της αντίστασης, της διεκδίκησης και της αναμέτρησης με τους πραγματικούς εχθρούς αλλά και τους ψεύτικους φίλους. Θα πρέπει να συσπειρωθούμε, να οργανωθούμε και να παλέψουμε ενάντια στις αυταπάτες και στις λογικές που θέλουν να μας διασπάσουν σε "παραγωγικούς" και "μη παραγωγικούς". Να παλέψουμε για:

- Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής

- Υπογραφή Επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που να καλύπτουν τις απώλειες των προηγούμενων ετών από τη μείωση των μισθών μας

- Πλήρη μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενάντια στις μονομερείς και αυθαίρετες αποφάσεις της εργοδοσίας

- Όχι στην εντατικοποίηση της δουλειάς που θέτει σε κίνδυνο την υγείας και τις ζωές μας

- Πλήρη κάλυψη του κόστους συντήρησης για τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων οδηγών δικύκλων (couriers) που εργάζονται με τα δικά τους οχήματα

Τίποτα δεν χαρίζεται, όλα καταχτιούνται με αγώνες!

http://taxikiporeia.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΕΦΚ: ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟΥΤ ΚΑΓΙΑ

0
Ο ΣΕΦΚ καταγγέλλει την απόφαση του Άρειου Πάγου να εκδώσει στο τουρκικό κράτος τον αγωνιστή Τουργκούτ Καγιά, ζητά την άμεση απελευθέρωσή του και τη χορήγηση πολιτικού ασύλου.

Ο Τουργκούτ Καγιά βρίσκεται στην 46η ημέρα απεργία πείνας και κάθε λεπτό που περνά κινδυνεύει με αιφνίδιο θάνατο. Η απεργία πείνας είναι το ύστατο μέσο αντίστασης ενάντια στην εφαρμογή αυτής της απαράδεκτης απόφασης που εάν υλοποιηθεί θα τον στείλει πίσω στα λευκά κελιά της Τουρκίας μόνο και μόνο επειδή αγωνίζεται ενάντια στη βιαιότητα και στον αυταρχισμό του τουρκικού κράτους.

Η τουρκική κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και όπως φάνηκε με την ελληνική δικαιοσύνη βαφτίζουν «τρομοκράτες» ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο γκρέμισμα αυτής της σάπιας κοινωνίας διεκδικώντας έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Αυτό είναι το έγκλημά του, το οποίο έχει ήδη πληρώσει ακριβά γιατί πέρα από όλα τα άλλα έχει ήδη εκτίσει 6 χρόνια σε κελιά τύπου F βιώνοντας την απομόνωση και τα συνεχή βασανιστήρια.

Όσες κατηγορίες και αν στήσουν, όσο και αν συνεχίσουν τις διώξεις θα συνεχίσουμε να δείχνουμε την αλληλεγγύη μας τόσο στον Τουρκούτ Καγιά, όσο και σε οποιονδήποτε άλλο διώκεται μόνο και μόνο επειδή είναι αγωνιστής.

Είναι δημοκρατικό δικαίωμα ο επαναστατικός προοδευτικός αγώνας για δημοκρατικά δικαιώματα.

Να ανακληθεί η απόφαση της έκδοσης του Τουργκούτ Καγιά, να αφεθεί άμεσα ελεύθερος και να του χορηγηθεί πολιτικό άσυλο.

Λευτεριά στον Τουργκούτ Καγιά και σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ακούσατε ή είδατε τίποτα για χιλιάδες άλλα παιδιά;

0
Μεγάλος ντόρος έγινε με τα εγκλωβισμένα στη σπηλιά στην Ταϊλάνδη. Έδιναν και έπαιρναν τα ρεπορτάζ στα κανάλια, βγήκαν και νέοι επιστημονικοί μαϊντανοί για να μας εξηγήσουν από τη μορφολογία του εδάφους (της ...Ταϊλάνδης!) μέχρι και τους τρόπους διάσωσης. Κι ας μην είχαν συμμετάσχει ποτέ τους σε τέτοιες περιπτώσεις διάσωσης (μέχρι και παράπονο ακούστηκε γιατί οι ταϊλανδέζοι δεν χρησιμοποίησαν Έλληνες διασώστες!). Ως και ταινίες ανάλογες μας δείξαν τα ευαίσθητα κανάλια μας. Ε, πούλαγε και το θέμα τι να κάνουμε να μην το δείξουνε;

Τώρα εμάς τους ...μίζερους γιατί πήγε ο νους μας στα παιδιά που έμειναν ορφανά σ' εκείνο το τσουνάμι, πριν μερικά χρόνια (το θυμάστε;), και που τα λεφτά που μαζεύτηκαν παγκοσμίως για χάρη τους δεν τα είδαν ποτέ; Τι να απέγιναν άραγε αυτά τα παιδιά;

Γιατί πήγε ο νους μας στα αγόρια και τα κορίτσια που σ' αυτή τη χώρα της ...εξωτικής κατά τα άλλα ανατολής τα εκμεταλλεύονται προς χάριν του σεξουαλικού τουρισμού, όπως λέγεται επίσημα η κάθε είδους πορνεία;

Γιατί πήγε στα χιλιάδες προσφυγόπουλα που είτε μόνα τους είτε με τους γονιούς τους πνίγονται και αν δεν πνιγούν φτάνουν στις πολιτισμένες ευρωπαϊκές χώρες για να κλειστούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή και για να εξαφανιστούν -έτσι δια μαγείας- από προσώπου γης; Βγαίνει που και που κανένα στοιχείο για τα παιδιά που χάθηκαν αλλά το θάβουν άρον άρον. Και απ' εδώ απ' την Ελλάδα!

Για να μην πούμε για τα δικά μας παιδιά που το ευαίσθητο σύστημα τα μετράει ως άνεργα -άρα και ως εκμεταλλεύσιμα- από τα 15 τους χρόνια πετώντας τα από τα σχολεία! Είδατε τίποτα για όλες αυτές τις -και πολλές άλλες- κατηγορίες παιδιών; Σιγά μη βλέπατε! Αυτές όχι μόνο δεν πουλάνε αλλά θα πήγαινε και κόντρα στο σύστημά τους. Είπαμε η συγκίνηση έχει και τα όριά της!

Είδε κανείς καμιά ανάλογη ευαισθησία για τα παιδιά της Παλαιστίνης που εδώ και μήνες και τις ίδιες μέρες που έπαιζε το θέμα των εγκλωβισμένων -για να μιλήσουμε για τα τελευταία μόνο- τραυματίζονται, ακρωτηριάζονται και σκοτώνονται από τους σιωνιστές φασίστες του Ισραήλ ακόμη και γιατί τόλμησαν να συγκεντρωθούν όλα μαζί για να δουν το Μουντιάλ; Σιγά μη βλέπατε! Για γενοκτονίες θα μιλάμε τώρα;

Αφορμή γι' αυτές τις σκέψεις μας δόθηκαν και από το σχόλιο που ακολουθεί, της Αλέκας Ζορμπαλά στο Βαθύ Κόκκινο με τίτλο που τον παραφράσαμε στην ανάρτησή μας:   

"Ακούσατε τίποτα για τα παιδιά που δολοφονήθηκαν απ' τα Ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα; Εκκωφαντική σιωπή!"

Αυτά τα παιδιά είναι ο Ameer al Nimra, 15 ετών και ο Loay Kuheil, 16 ετών.
Αυτά τα παιδιά είναι Παλαιστίνιοι, είναι φιλαράκια, που ζούσαν μέχρι εχθές στη Γάζα.
Δεν ζουν πια.
Δολοφονήθηκαν εχθές, όταν Ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα βομβάρδισαν με 4 τουλάχιστον πυραύλους το πάρκο al Katiba, στο οποίο έπαιζαν και στο οποίο οι Παλαιστίνιοι παρακολουθούν και το Μουντιάλ.
(Κατά τους Ισραηλινούς ήταν άντρο της Χαμάς)

Αυτά τα παιδιά έβγαζαν σέλφι, είχαν τις δικές τους ιστορίες, τις δικές τους σύντομες ζωούλες και, παρ'όλη τη φρίκη μέσα στην οποία ζουν, θα είχαν και αυτά τα δικά τους όνειρα, όπως όλα τα παιδιά του κόσμου.
Τώρα τελείωσαν όλα για τον Amir και τον Loay.

Ακούσατε τίποτα γι' αυτά τα παιδιά; 
Εκκωφαντική σιωπή! 

Είναι Παλαιστινιάκια, παιδιά της Γάζας, δεν είναι Γαλλάκια, Ισραηλινάκια, Γερμανάκια, εγκλωβισμένα Ταϋλανδάκια, Αμερικανάκια..

Και το έγκλημα συνεχίζεται και είναι διαρκές!

Παντού θα συμπληρώναμε εμείς!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ