3 Ιουν 2018

Για τις απεργίες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Δύο απεργίες συζητήθηκαν πολύ το μήνα Μάη που μας πέρασε. Η μία στο Μετρό και η άλλη στα αστικά λεωφορεία της Αθήνας. Έδωσαν και πήραν πάλι τα μέσα ενημέρωσης στη κατασυκοφάντηση των εργαζομένων. Αδιάφοροι για το "επιβατικό κοινό", ενώ η κυβέρνηση δια της αύξησης του εισιτηρίου, της συρρίκνωσης, της αραίωσης ή και της κατάργησης γραμμών, της ιδιωτικοποίησης των συγκοινωνιών νοιάζεται ιδιαιτέρως για το πως θα μετακινηθούν οι εργαζόμενοι που τα χρησιμοποιούν! Έμφραγμα στην Αθήνα, ενώ τις υπόλοιπες μέρες είναι η χαρά της μετακίνησης! Το γεγονός όμως ότι με την πολιτική της κυβέρνησης, διαχρονική και αυτή για δεκαετίες, ο κόσμος σπρώχνεται και πάλι στη χρήση του ΙΧ ως σιγουρότερο και φτηνότερο μέσο μετακίνησης δεν έχει και μεγάλη σημασία. Τεμπέληδες οι εργαζόμενοι, κλέβουν από το 8ωρο στο οποίο προσθέτουν τις μετακινήσεις τους από και προς τη δουλειά ενω το ωραιότερο ήταν ότι τους χαρακτήριζαν ως και ...υψηλόμισθους, δεν τους ενδιαφέρει αν θα κλείσει το Ελληνικό αλλά να μην κάνουν περισσότερο δρόμο για τη δουλειά τους και πάει λέγοντας. Τα γνωστά. 

Όσο για την συνδικαλιστική ηγεσία; Το μόνο που τη νοιάζει είναι η θέση της. Που δεν είναι αυτή της εκπροσώπησης των εργαζομένων (πόσο μάλλον έτσι όπως την εννούμε εμείς) αλλά να έχει λόγο στη διοίκηση, να μπορεί να παίζει με αξιώσεις το ρόλο του ενδιάμεσου, αυτού που από τη μια θα επιτρέπει να περνούν οι κυβερνητικές πολιτικές σε βάρος των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες αλλά και σε βάρος του κόσμου που τις χρησιμοποιεί και από την άλλη θα φροντίζει να κρατά τους εργαζόμενους μακρυά από κάθε σκέψη διεκδίκησης με βάση τις δικές τους ανάγκες. Όσο για το επιβατηγό κοινό δεν είναι μακρυά οι ανακοινώσεις τους που κατέκριναν τη κυβέρνηση για καθυστερήσεις εφαρμογής των συστημάτων ελέγχου ώστε να μην περνούν όσοι δεν έχουν να πληρώσουν και οι προβοκάτσιες κατά όσων αγωνίζονται για δωρεάν μετακίνηση.

Από την άλλη δεν έλειψαν και ...ρηξικέλευθες προτάσεις που υποτίθεται ότι νοιάζονται για τη φήμη των εργαζόμενων στα ΜΜΜ!!! Οι οποίοι προφανώς δεν πρέπει να απεργούν για δικά τους θέματα (μισθοί, ασφάλιση, συνθήκες δουλειάς και λοιπά τέτοια εγωιστικά!) αλλά για τον ...θεσμό! Να απεργούν δουλεύοντας αλλά να μην εισπράττουν εισιτήριο είναι η (παμπάλαιη) νεοτερική πρόταση που κυκλοφορεί έχοντας ως παράδειγμα βεβαίως τους Ιάπωνες εργαζόμενους στα αντίστοιχα μέσα. 

Εμείς πάλι είμαστε με την άποψη που εκφράστηκε μέσα από το κείμενο ΕΘΕΛ: ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΣΤΙΣ 30 & 31 ΜΑΗ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ! που δημοσιεύσαμε πριν λίγες μέρες!

Αναδημοσιεύουμε και δύο άρθρα για τις σχετικές απεργίες από την Προλεταριακή Σημαία, το ένα από την προηγούμενη το άλλο, το δεύτερο, από αυτή που κυκλοφορεί από χθες:

Η απεργία στο Μετρό ανέδειξε σημαντικές αδυναμίες

Σε 24ωρη απεργία, προχώρησε το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθήνας (ΣΕΛΜΑ) τη Δευτέρα 14 Μάη. Κατά τη διάρκειά της δεν πραγματοποιήθηκαν δρομολόγια στις γραμμές 2 και 3 του μετρό, ενώ τα υπόλοιπα μέσα μαζικής μεταφοράς λειτούργησαν κανονικά. Στη σχετική του ανακοίνωση, το σωματείο επικέντρωσε στην έλλειψη προσωπικού και ανταλλακτικών για τους συρμούς, στην προοπτική της ιδιωτικοποίησης των αστικών συγκοινωνιών, στους εργασιακούς όρους αλλά και σε ζητήματα προαγωγών από τη διοίκηση της ΣΤΑΣΥ,η οποία αρνείται να συζητήσει με το συγκεκριμένο σωματείο.

Η απεργία ήρθε ύστερα από αναστολή προηγούμενης στάσης εργασίας που είχε αποφασίσει το ΣΕΛΜΑ για τις 10 Απρίλη. Αυτή τη φορά, η απεργία πραγματοποιήθηκε και πέτυχε να σταματήσει τη λειτουργία του μετρό, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα που έχουν ακόμα οι εργαζόμενοι να υλοποιούν τις απεργίες που αποφασίζουν. Το κλίμα, όμως, που επικράτησε δεν μπόρεσε να ξεφύγει από το γενικότερο πλαίσιο κινηματικής υποχώρησης, που έχει καταγραφεί και στο χώρο των συγκοινωνιών, εδώ και αρκετά χρόνια. Το σωματείο δεν κάλεσε σε απεργιακή συγκέντρωση, προφανώς εκτιμώντας ότι-όπως πέρσι- δεν θα στηριζόταν, αλλά και στη γνωστή λογική που δεν αναγνωρίζει ρόλο για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ακόμα και η συγκέντρωση περιφρούρησης στο αμαξοστάσιο στα Σεπόλια, τα ξημερώματα, ήταν απογοητευτική, αφού δεν μάζεψε ούτε τα μέλη του ΔΣ.

Το πλαίσιο της απεργίας λειτούργησε,επίσης, υπονομευτικά για τη μαζικοποίησή της. Ανακατεύοντας υπαρκτά προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους,με αγωνίες της ηγεσίας του σωματείου,για τη δική της σχέση με τη διοίκηση, θόλωσε το επίδικο. Οι ελάχιστες αναφορές στη συλλογική σύμβαση έδιναν μια αίσθηση «ντροπής» για την υπεράσπιση και διεκδίκηση ζητημάτων πολύ σημαντικών για τη ζωή των χιλιάδων εργαζόμενων που έχουν δεχτεί απανωτές μειώσεις μισθών, ενώ απειλούνται από τα επιχειρηματικά σχέδια που καταστρώνει το ΤΑΙΠΕΔ για τη λειτουργία των συγκοινωνιών με αυστηρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήριακαι σε κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης (περικοπές παροχών, μειώσεις μισθών, εργολαβοποίηση κ.ά.). Από την άλλη, οι «γκρίνιες» για τις προαγωγές, την έλλειψη «αξιοκρατίας» και «διαφάνειας» καθώς και ο εμφανής ανταγωνισμός με τα υπόλοιπα σωματεία στη ΣΤΑΣΥ για το ρόλο του προνομιακού συνομιλητή με την ανώτατη διοίκηση, δεν μπορούν να εμπνεύσουν διαδικασία μαζικών κινητοποιήσεων και αγώνων.

Διοίκηση και ΜΜΕ εκμεταλλεύτηκαν αυτές τις αδυναμίες για να επιτεθούν. Η ΣΤΑΣΥ έβγαλε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην απεργία ήταν ένα πολύ μικρό ποσοστό. Αρθρογράφοι σε αστικά μέσα βρήκαν ευκαιρία για να υπενθυμίσουν την πρόσφατη αλλαγή στη νομοθεσία σχετικά με τις απεργίες και έγραψαν για «παράνομες» αποφάσεις και «παρατυπίες επί της διαδικασίας». Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μετέδωσε (και αναπαράχθηκε από όλα τα αστικά μέσα) ότι δυο άλλα σωματεία της ΣΤΑΣΥ έβγαλαν ανακοίνωση ενάντια στην απεργία.Οι εργαζόμενοι που αποφασίζουν να κινητοποιηθούν θα βρίσκονται ολοένα και περισσότερο αντιμέτωποι και με αυτήν την πλευρά της καταστολής. Όσο κυριαρχούν συνδιοικητικές και άλλες αυταπάτες, τόσο πιο ευάλωτοι θα είναι στη συστημική αντίδραση και προπαγάνδα. Συνέχεια και προοπτική μπορεί να δώσει μόνο η κίνηση των ίδιων των εργαζόμενων, σε λογική σύγκρουσης με την εργοδοσία, απεύθυνσης στο λαό και διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους.

Απεργίες για να βγουν από την υποχρέωση οι ξεπουλημένες ηγεσίες στα λεωφορεία

Οι συγκοινωνίες διαχρονικά ήταν και είναι στο στόχαστρο κάθε κυβέρνησης που σέβεται τον εαυτό της και το κεφάλαιο. Η μεταφορά του πληθυσμού της πρωτεύουσας, συμπληρωμένη με κρατική χρηματοδότηση, μπορεί να γίνει πεδίο κερδοφορίας, ειδικά με το μετρό να επεκτείνεται. Η επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι του ΟΑΣΑ είναι συνεχής τα τελευταία χρόνια, με την απαξίωση να περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα και της σημερινής κυβέρνησης. Η κατάργηση βαρδιών, η συγχώνευση γραμμών και η κατάργηση άλλων, το ευαγγέλιο που ακολουθούσαν όλες οι κυβερνήσεις, τώρα συνεχίζεται και με το κλείσιμο αμαξοστασίων. Η πώληση-παραχώρηση του Ελληνικού στο Λάτση οδηγεί και στο κλείσιμο του μεγαλύτερου αμαξοστασίου της ΟΣΥ, που εξυπηρετεί τη Ν/Α Αττική. Μαζί συρρικνώνεται η εταιρία, καθώς για να χωρέσουν τα λεωφορεία του Ελληνικού στα άλλα αμαξοστάσια, πρέπει να αποσυρθούν λεωφορεία τα οποία, παρότι παροπλισμένα, χρησιμοποιούνταν ως ανταλλακτικά για τα υπόλοιπα. Αυτό οδηγεί σε διαγραφή μέρους του συνολικού στόλου των οχημάτων, ανοίγει το δρόμο για μειώσεις θέσεων δουλειάς και απειλεί τις γραμμές που εξυπηρετούν την περιοχή.

Η ηγεσία του σωματείου, με καθυστερήσεις και μεθοδεύσεις, αποδεικνύει (ξανά) ότι δεν θέλει να βγουν οι εργαζόμενοι στο προσκήνιο. Στις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών, χωρίς να προηγηθεί ούτε προσπάθεια για Γενική Συνέλευση προκειμένου οι εργαζόμενοι να ενημερωθούν και να αποφασίσουν τον τρόπο που θα αντισταθούν, συνεχίστηκε η γνωστή εδώ και χρόνια λογική: 5 ή 10 συνδικαλιστές που θα κάνουν ακτιβισμούς, μόνο και μόνο για να «αποδείξουν» στους εργαζόμενους ότι δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Οι «ειδικοί» θα κάνουν αυτό που πρέπει, μπορεί ακόμα και να ξενυχτήσουν αν χρειαστεί. Όταν όμως η κατάσταση δυσκολεύει, οι ίδιοι που σπέρνουν τις αυταπάτες της ανάθεσης λένε ότι «ο κόσμος δεν τραβάει».

Στην απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 30 Μάη, οι εργατοπατέρες της ΟΣΥ αποφάσισαν μόνο στάση εργασίας με άλλοθι «να κατεβάσουμε τον κόσμο στο κέντρο», ενώ ούτε καν τα μέλη του ΔΣ δεν έκαναν τον κόπο να απεργήσουν. Οι εργαζόμενοι συμμετείχαν μαζικά στην 24ωρη απεργία που είχε εξαγγελθεί για την επομένη, 31 Μάη. Στη συγκέντρωση όμως, που καλέστηκε στο υπουργείο Μεταφορών για «στήριξη της αντιπροσωπείας» στη συνάντηση με τον υπουργό αντί μιας συγκέντρωσης που θα απευθυνόταν στο λαό, με το ζόρι ήταν 300 άτομα. Όποιος μιλούσε δε για Γενική Συνέλευση και αποφάσεις που θα παρθούν από τους εργαζόμενους, αντιμετωπιζόταν με δικαιολογίες τύπου «ούτε στην εκλογοαπολογιστική δεν ήρθαν». Με την ηγεσία του σωματείου δέχτηκε τελικά να συναντηθεί μόνο ένας γραμματέας του υπουργείου, ο οποίος μίλησε για «τελειωμένη υπόθεση», για να πάρει την απάντηση του προέδρου του σωματείου ότι θα… κάνει ημερίδα για το ζήτημα! Αυτός είναι ο τρόπος που θέλουν να λειτουργεί το σωματείο: μακριά από τον κόσμο και χωρίς αυτόν, αφού όταν οι εργαζόμενοι δραστηριοποιούνται, τότε έχουν απαιτήσεις και μπορούν να ξεκαθαρίζουν ποιος είναι με ποιον και τι ρόλο παίζει ο καθένας.

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος3/6/18, 10:00 μ.μ.

    Οι εργαζόμενοι των ΜΜΜ έχουν αποτύχει στο να συμπράξουν σε κινητοποιήσεις όλα τα μέσα μαζί (ΣΤΑΣΥ,ΟΣΕ,ΗΣΑΠ) κι επίσης έχουν αποτύχει να συνδέσουν τον αγώνα τους με τους αγώνες των υπολοίπων εργαζομένων. Ας θυμηθούμε τη μαζική συμπαράσταση που είχαν όταν τους επιστράτευσε ο Σαμαράς κλπ
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tο blog στηρίζει μεν το ΚΚΕ(μ-λ) αλλά δεν αποτελεί επίσημο ιστολόγιό του. Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.

Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.

Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com