28 Φεβ 2018

Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί… Πάιατ και τα μυθεύματα για μία αστική τάξη σε άμυνα

Ξέσπασε η αντιπαράθεση ανάμεσα σε Κυβέρνηση και ΝΔ για το ποιος διερμηνεύει καλύτερα το… πνεύμα του αμερικάνου πρέσβη στην Ελλάδα (ναι εκείνου που είχε την καταπληκτική ιδέα να πυροβολούν ελεύθεροι σκοπευτές τους διαδηλωτές στην Ουκρανία - οι σφαίρες διαπιστώθηκε ότι έρχονταν από την μεριά των διαδηλωτών αγανακτώντας ακόμα και τους συμμάχους, πλην όμως πρώτους διδάξαντες τέτοιους μεθόδους, Βρετανούς) για το αν ευθύνονται ή όχι οι πολιτικοί για το «σκάνδαλο» Νovartis.

Και τα δύο κόμματα της αστικής τάξης βάλθηκαν να φέρουν εις πέρας τη ικανότητά τους να αμύνονται των προστατών τους και να διαγκωνίζονται γι’ αυτό.

Γιατί κατά τα άλλα, τα περί αμυντικής θέσης, διάταξης, κ.λπ. της ελληνικής αστικής τάξης (ή πιο… στρογγυλά της χώρας όπως υποστηρίζεται) μιας δηλαδή κάθε άλλο παρά εθνικής και πατριωτικής άρχουσας τάξης, που υπηρετεί πιστά τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, είναι απλά μυθεύματα. Και για τους άλλους και για το δικό «της» λαό. Γιατί αυτοί οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί είναι επιθετικοί από τον χαρακτήρα τους και βαρύνουν όποιους τους υπηρετούν.

Αλήθεια όταν ο «εκσυγχρονιστής» Σημίτης, αυτός που υπέγραψε την Μαδρίτη και χαρακτηρίστηκε από τους «πατριώτες» ενδοτικός, που παρέδιδε τον Οτσαλάν (που «αμυντικά» υποστήριζαν μέχρι τότε ο διπλωματικός και παραστρατιωτικός μηχανισμός της ελληνικής ΚΥΠ πριν υποχρεωθεί σε στροφή) και έλεγε το γνωστό «ευχαριστούμε», αυτός δεν ήταν έτοιμος μετά το 2000 όταν παρουσιάζονταν η «ευκαιρία» της ένοπλης κρίσης στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία να εισβάλλει και να την τριχοτομήσει; Σύμφωνα με τον Πάγκαλο Υπουργό Εθνικής Άμυνας, που βέβαια το βράδυ της κρίσης στα Ίμια ήταν καλεσμένος στον τηλεοπτική εκπομπή Χατζηνικολάου, αυτό ήταν σε γνώση της ελληνικής κυβέρνησης και είχε διαταχθεί και σχετική κινητοποίηση. Είναι γνωστή η έφεση της ελληνικής «αμυντικής» πολιτικής σε τράμπες και ανταλλάγματα όταν αδυνατεί να διαχειριστεί εθνικές συμφορές, από τα γεννοφάσκια της. Δεν παζάρευε τάχα τα Δωδεκάνησα -για να θυμηθούμε λίγο την ιστορία της- από το Κάιρο με την ελληνική Μακεδονία; Δεν ήταν μήπως οι διεκδικήσεις στη λεγόμενη «Βόρειο Ήπειρο» ένα πιθανό δώρο του ιμπεριαλισμού για πιθανές υποχωρήσεις στο εξ Ανατολών της μέτωπο; Ελαφρότητα του είναι -όπως η τηλεοπτική εμφάνιση Πάγκαλου- απλά ή και εμπιστοσύνη στις ιμπεριαλιστικές πλάτες ότι θα στηρίζουν μια τόσο πιστή αστική τάξη;

Η ίδια κυβέρνηση Σημίτη που με πόνο ψυχής (αυτό ενδεχομένως να ισχύει γιατί συνταράσσονταν η βαλκανική της πολιτική) παρέδιδε τα αεροδρόμια, τους ουρανούς της, τα λιμάνια, τις θάλασσες (εκεί δεν παραβιάζονταν τα… δώδεκα μίλια;) τις βάσεις και τους δρόμους της για να διαβούν τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα προς τη Γιουγκοσλαβία εφάρμοζε ή όχι επιθετική πολιτική; Ο ανεκδιήγητος υπουργός εξωτερικών εκείνης της κυβέρνησης και μετέπειτα Πρωθυπουργός του ΔΝΤ δεν ήταν εκείνος που οργάνωσε την πρώτη αποσταθεροποιητική ενέργεια για να ανατρέψει τον Μιλόσεβιτς;

Αλλά με τον κίνδυνο εξ ανατολών τα πράγματα είναι αλλιώς σύμφωνα με αυτή την λογική. Βέβαια αν ήθελε κάποιος να το πάει πιο παλιά (και πιο βαθιά) θα ανακάλυπτε ότι οι διωγμοί του ελληνικού στοιχείου στην Κων/πολη π.χ. το ‘55 ήρθαν ως… αμυντική τάχα απάντηση της Τουρκίας στην επίθεση ενάντια των τουρκοκυπριακών χωριών. Ότι σύμφωνα με τους σχεδιαστές του Αττίλα και η δικιά τους εισβολή ήταν μία… αμυντική απάντηση στο φασιστικό πραξικόπημα Ιωαννίδη- Σαμψών.

Αλλά για να επιστρέψουμε στο σήμερα, αφού η εξ αριστερών περί αμυντικής θέσης φιλολογία απομονώνει την αντιπαράθεση με την Τουρκία από το γενικότερο «πακέτο» των υπόλοιπων μετώπων της αστικής τάξης, πόσο αμυντική είναι η θέση μιας κυβέρνησης, μιας αστικής τάξης, μια χώρας, αν το θέλετε όταν αυτή εντάσσεται σε πολύ συγκεκριμένους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς;

Ποιος ήταν ο αμυντικός για παράδειγμα στον σχεδόν δεκαετή πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ και ποιος ο επιθετικός; Τι θέση θα έπαιρνε εκεί μια πραγματική επαναστατική και κομμουνιστική αριστερά;

Πόσο αμυντική είναι η σιωπή νεκροταφείου (όχι μόνο στα κυβερνητικά διαμερίσματα αλλά και στα κινηματικά κάτω πατώματα) στη δήλωση του Ισραηλινού Προέδρου ότι η Νοτιανατολική Μεσόγειος θα γίνει μία θάλασσα, μία λίμνη ειρήνης που θα αγνοεί και θα στριμώχνει τη μεγαλύτερη τουλάχιστο εθνική «ξηρά» που ονομάζεται Τουρκία;

Πόσο αμυντική είναι η θέση ότι μέσω του λιλιπούτειου Καστελόριζου και του τριγώνου που ανοίγει η περίφημη ΑΟΖ ουσιαστικά όλος ο έλεγχος των υποθαλασσίων κοιτασμάτων της ευρύτερης περιοχής θα ανατεθεί στους «Έλληνες»; Και από ποιους θα εξασφαλιστεί; Τι θα σήμαιναν τα δώδεκα μίλια σήμερα, και ποιος θα κέρδιζε από την πολεμική αντιπαράθεση που θα ξεσπούσε σ’ ένα περιβάλλον γενικότερης γεωπολιτικής αποσταθεροποίησης στη διακεκαυμένη ζώνη με την Ελλάδα στο μέσον ενός προς ανάφλεξη γεωστρατηγικού τριγώνου;

Γίνεται -ηθελημένη;- σύγχυση ανάμεσα στην αδυναμία της αστικής τάξης να σταθεί πιο επιθετικά και να διεκδικήσει το ρόλου του αυτοκρατορικού απεσταλμένου του ιμπεριαλισμού, στο στρίμωγμά της να ζητήσει με την ίδια ευκολία του παρελθόντος τράμπες και επανορθώσεις (βλέπετε βγήκαν στο κλαρί και άλλοι πρόθυμοι απεσταλμένοι), με τις πραγματικές διαθέσεις και τις στοχεύσεις που έχει δεσμευτεί να υπηρετήσει. Τις φανερές και -ίσως πιο επικίνδυνες- κρυφές της δεσμεύσεις.

Ένας πόλεμος ανάμεσα στον ελληνικό και τον τούρκικο λαό θα ήταν σήμερα μία αμοιβαία καταστροφή και για τους δύο και θα λειτουργούσε ως μοχλός -ακόμα και αν δεν συμπεριλαμβάνονταν στους αρχικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών- γενικότερης και ευρύτερης περιφερειακής αντιπαράθεσης, ίσως και ακόμα χειρότερα. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας και της Συρίας με τις δυναμικές που απελευθέρωσαν το αποδεικνύει. Ο υπουργός πολέμου Βενιζέλος, της «αμυνόμενης» χώρας, ήταν ο τελευταίος που αντιλήφθηκε, ή μάλλον πάνω στην οίηση του να υπηρετήσει πιστά και επιθετικά τον ιμπεριαλισμό δεν πήρε χαμπάρι ότι ο Ομπάμα είχε ανακρούσει πρύμνη -κυριολεκτικά!- το 2012 και δεν είχε προχωρήσει σε μετωπική αντιπαράθεση με τον ρώσικο στόλο στην κρίση της Συρίας. Απόμεινε μόνον αυτός να ζητά -και οι εχθροί… Τούρκοι- επέμβαση!

Όμως πάλι απομονώνεται ένα στοιχείο από το συνολικό αιματηρό «πακέτο»: Μα αν καταληφτεί κομμάτι της ελληνικής επικράτειας; Οι κομμουνιστές και οι αριστεροί είναι ως γνωστό ενάντια σε κάθε κατοχή και υπερασπίζονται την μη επαναχάραξη των σημερινών συνόρων. Κάθε πόλεμος εξ άλλου αλλάζει χαρακτήρα μέσα από την εξέλιξη του και τα υποκείμενα που παρεμβαίνουν. Το «υποκείμενο λαός» έχει σήμερα κάθε συμφέρον να αντιταχθεί με κάθε μέσο να μην φτάσουν τα πράγματα ως «εκεί». Γιατί με τους όρους των ιμπεριαλιστών και με διαλυμένο το λαϊκό αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο των λαών της περιοχής το εκεί θα γίνει ένα φρικτό «επέκεινα» για τους λαούς, ίσως όχι μόνο των δύο χωρών.

Αμύνεσθαι και μάχεσθαι υπέρ του ιμπεριαλισμού. Αυτό ισχύει για την αστική «μας» τάξη. Αυτό είναι ενάντια στην ακεραιότητα και στην ασφάλεια της ίδια της χώρας και του λαού που την κατοικεί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση «αμύνεσθαι περί των ερμηνειών του Πάιατ». Δεν είναι καθόλου σύμπτωση πως ένας άλλος αποτυχημένος «αυτοκρατορικός απεσταλμένος» από τα παλαιά, ο Σαμαράς μηνύει τους σημερινούς απεσταλμένους. Έκανε τότε «τη δουλειά» αλλά δεν αμείφθηκε δεόντως. Η ατέλειωτη πίκρα των αστών πολιτικών. Δεν περιμένει καθόλου καλύτερη μοίρα τους τωρινούς υποψήφιους «συνομιλητές» του ιμπεριαλισμού. Ένοιωσαν το παγερό χαμόγελο του Πόντιου Πιλάτου στην τελευταία κρίση. Το νοιώθουν ήδη και στην Κύπρο με τη στάση των Ισραηλινών και των Ιταλών. Το βασικό για τον ιμπεριαλισμό είναι εξ άλλου το «good job Alexis» ή και κάποιου άλλου που θα τον αντικαταστήσει. Δεν έχει και μεγάλη σημασία γι΄ αυτούς.

Δ.Μ.

3 σχόλια:

  1. Ανώνυμος1/3/18, 6:18 μ.μ.

    Ποια κατά την άποψή σου Δ.Μ. θα έπρεπε να είναι η θέση της Ελλάδας σε ότι αφορά την ΑΟΖ στο Καστελόριζο αλλά και στο Αιγαίο,όταν ορίζετε σαν επιθετικές ενέργειες την επέκταση της αιγιαλ. ζώνης σε 12 μίλια στο Αιγαίο προφανώς και την εφαρμογή της ΑΟΖ σύμφωνα με την συνθήκη του Μοντέγκο Μπέυ(διεθνές δίκαιο θάλασσας).
    Επειδή στις εξελίξεις βάζουν και την σφραγίδα τους οι ιμπεριαλιστές ποια είναι η θέση των Αμερικανών και των Ευρωπαίων για τα ζητήματα .Να υπενθυμίσω ότι η Ελλάδα, το 1936 (Α.Ν. 230/1936), καθόρισε αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ν.μ. χωρίς να θίγονται ισχύουσες διατάξεις του Π.Δ. του 1931, που καθόριζε την αιγιαλίτιδα ζώνη εύρους 10 ν.μ. για τους σκοπούς της αεροπορίας και αστυνόμευσης αυτής. Η αιγιαλίτιδα ζώνη γενικής εφαρμογής και έκτασης 6 ν.μ. προβλέπεται και στο άρθρο 139 του ΚΔΝΔ [ΝΔ 187/1973 (ΦΕΚ Α΄ 261)].
    Η Ελλάδα, βάσει του άρθρου 3 της Σύμβασης των Η.Ε. για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay, 1982), το οποίο αποτελεί παράλληλα και εθιμικό δίκαιο, δικαιούται να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ν.μ.. Επίσης, το αρ. 2 του νόμου 2321/1995, με τον οποίο η χώρα μας κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, ορίζει ότι «η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα κατ’ εφαρμογή του αρ. 3 της κυρουμένης Συμβάσεως να επεκτείνει σε οποιονδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής της θάλασσας μέχρις αποστάσεως 12 ν.μ.».
    Η Τουρκία, με ομόφωνο ψήφισμα της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης (8/6/1995), απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα σε περίπτωση επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης πέραν των 6 ν.μ. (causus belli). Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει ήδη επεκτείνει τα την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 ν.μ. στον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο.
    Καλά κάνει λοιπόν η Τουρκία που θεωρεί την επέκταση των 12 μιλίων επιθετική ενέργεια έτσι Δ.Μ.;
    Σημειωτέον ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παράκτιων χωρών στον κόσμο έχουν θεσπίσει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ.
    Ρίξτε και μιά ματιά στον παρακάτω πίνακα:
    ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΝΑΤΟ
    Βέλγιο 3 ν.µ. Βασ.Διάταγµα 5-2-1972 -
    Καναδάς 12 ν.µ. Νόµος 26-12-1970 -
    Δανία 3 ν.µ. Βασ.Διάταγµα 21-12-1966 4 ν.µ. για Τελωνεία.
    Γαλλία 12 ν.µ. Νόµος 24-12-71 20 ν.µ. για Τελωνεία.
    Γερµανία 3 ν.µ. 1956 -
    Ελλάδα 6 ν.µ. Αν.Νόµος 230/17-9-1936 10 ν.µ.Εναέριος χώρος για Ασφάλεια.
    Ισλανδία 12 ν.µ. Νόµος 1-6-1979 -
    Ιταλία 12 ν.µ. Νόµος 14-8-1974 -
    Λουξεµβούργο Π ε ρ ι β ά λ λ ε τ α ι α π ό ξ η ρ ά -
    Ολλανδία 12 ν.µ. Νόµος 9-1-1985 -
    Νορβηγία 4 ν.µ. Βασ.Διάταγµα 22-2-1812 10 ν.µ. για Τελωνεία
    Πορτογαλία 12 ν.µ. Νόµος 28-3-1977 12 ν.µ. Τελωνεία - Υγειονοµική Ασφάλεια
    Ισπανία 12 ν.µ. Νόµος 4-1-1977 12 ν.µ. Τελωνεία.
    Τουρκία 6 ν.µ. Νόµος 29-5-1982 12 ν.µ. στη Μαύρη Θάλασσα και στη ΝΑ Μεσόγειο.
    Ηνωµένο Βασίλειο 3 ν.µ. Νόµος 1964 -
    Ηνωµένες Πολιτείες 3 ν.µ. Οµοσπ.Νόµος 15-6-1972 12 ν.µ. για Τελωνεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος1/3/18, 6:26 μ.μ.

    ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ - ΜΑΥΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΜΗ ΜΕΛΗ ΝΑΤΟ
    Αλβανία 15 ν.µ. Διάταγµα 23-2-1976 -
    Αλγερία 12 ν.µ. Διάταγµα 12-10-1963 -
    Βουλγαρία 12 ν.µ. Νόµος 10-10-1951 -
    Κύπρος 12 ν.µ. Νόµος 3-8-1964 12 ν.µ. για Τελωνεία.
    Αίγυπτος 12 ν.µ. Διάταγµα 17-2-1958 18 ν.µ. για Τελωνεία και Υγειονοµικό
    Ισραήλ 6 ν.µ. Νόµος 23-10-1956 -
    Λίβανος 12 ν.µ. Νόµος Σεπ 1983 -
    Λιβύη 12 ν.µ. Διάταγµα 18-2-1959 Κόλπος Σίδρας
    Μάλτα 12 ν.µ. Νόµος 1978 24 ν.µ.(Τελωνεία, αλιεία, πρόσφυγες και Υγειονοµικά)
    Μονακό 12 ν.µ. Διακήρυξη 14-2-1973 -
    Μαρόκο 12 ν.µ. Διάταγµα 21-7-1975 -
    Κράτη Πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης 12 ν.µ. Νόµος USSR 1-3-1983
    Συρία 35 ν.µ. Διάταγµα Σεπτ. 1981 41 ν.µ. Ζώνη Ασφαλείας
    Τυνησία 12 ν.µ. Νόµος 2-8-1973 -
    Γιουγκοσλαβία 12 ν.µ. Διάταγµα 7-4-1979 12 ν.µ. για Τελωνεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν ξέρω την πολιτική σου ταυτότητα αλλά αν ανήκεις στην αριστερά θα σου έλεγα να μη στηρίζεις την πολιτική σου σε αυτά που καθορίζει ένα "διεθνές δίκαιο" που το αποφασίζουν κατά το δοκούν οι ιμπεριαλιστές (κατά κύριο λόγο) και οι αντίστοιχες αστικές τάξεις.

    Μάλλον δεν γνωρίζεις ότι πέρα από την Τουρκία στο να αλλάξει τα θαλάσσιά της σύνορα η Ελλάδα (γιατί για κάτι τέτοιο πρόκειται είτε το προβλέπουν και το επιτρέπουν διεθνής συμβάσεις και εθιμικά δίκαια είτε όχι) αντιρήσεις έχουν κι άλλοι. Και δεν εννοώ μόνο τη Ρωσία ή τις Βαλκανικές χώρες (Ρουμανία, Βουλγαρία) που θα τους δημιουργήσει περιορισμούς ως προς τα πέρασμά τους προς τη Μεσόγειο αλλά κυρίως τους Αμερικανούς προστάτες μας! Αν και τελευταία με βάση την επιδίωξή τους να στήσουν εμπόδια στο κατέβασμα των Ρώσων προς τη Μεσόγειο το σκέφτονται και αυτό. Άλλο ένα δικαίωμα "άσκησης κυριαρχίας" λοιπόν που εξαρτάται από τους ...συμμάχους μας! Κατά καιρούς δε έχουν εκφραστεί από διεθνής οργανισμούς -και από τον ΟΗΕ- εξαιρέσεις για κλειστές θάλασσες τύπου Αιγαίου.

    Πέρα από αυτά όμως. Αλήθεια σε τι θα εξυπηρετούσε αν και όποτε γίνει τον ελληνικό λαό -και όχι την αστική τάξη- η επέκταση των θαλάσσιων συνόρων; Τι εξυπηρετεί η επέκταση αυτή πέρα από το στρίμωγμα της Τουρκίας; Ή ο καθορισμός των ΑΟΖ και οι συμμαχίες με χώρες και καθεστώτα σφαγείς των λαών τους και όχι μόνο; Εξυπηρετούν όλα αυτές οι ενέργειες που αποκλείουν την Τουρκία και τη στριμώχνουν στα ελάχιστα δυνατά σε τίποτα τα λαϊκά συμφέροντα; Να το πω αλλιώς; Σε τι εξυπηρετεί η "άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων" όταν αυτή γίνεται για να οφεληθούν οι κάθε είδους οικονομικές και γεωπολιτικές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών; Σε τι εξυπηρετεί η στοίχιση πίσω από τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης;

    Εμείς παλεύουμε για την ειρήνη και τη φιλία των λαών. Τέτοιες πρακτικές που οδηγούν σε πολέμους προς όφελος άλλων μας βρίσκουν αντίθετους. Δε νοιώθουμε να είμαστε από την ίδια πλευρά με μια αστική τάξη που δεν διστάζει να ξεπουλά τα πάντα για να οφεληθεί η ίδια, που δεν θα διστάσει να μας οδηγήσει ξανά σ΄ένα πόλεμο αλληλοσφαγής με τον τούρκικο λαό όπως κάποτε που ονειρευόντουσαν πορείες μέχρι την Άγκυρα! Δεν έχουν όφελος οι λαοί μας από αλλαγές συνόρων. Αντίθετα έχουν όφελος με την αντίστασή τους στις αστικές τάξεις και με τον αγώνα τους να τις ανατρέψουν ώστε πραγματικά το Αιγαίο και όλες οι θάλασσες να γίνουν γέφυρες φιλίας και ειρήνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tο blog στηρίζει μεν το ΚΚΕ(μ-λ) αλλά δεν αποτελεί επίσημο ιστολόγιό του. Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.

Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.

Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com