Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΘΗΝΑ: ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ 10:30 π.μ.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΚΑΜΑΡΑ 11:00 π.μ.

18 Νοε 2017

Ένα… σχόλιο για μια εκδήλωση που παρακολουθήσαμε

Την Παρασκευή 10 Νοέμβρη παρακολουθήσαμε την εκδήλωση που διοργάνωσε το «ΣΗΜΑ» με θέμα «Η Βενεζουέλα στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού», με καλεσμένο τον πρέσβη της Βενεζουέλας Φαρίντ Φερνάντες.

Την αρχική μας πραγματική… απορία για το στόχο μιας τέτοιας εκδήλωσης απ’ το χώρο «ΣΗΜΑ», με κεντρικό προσκεκλημένο και ομιλητή τον επίσημο κρατικό εκπρόσωπο της Βενεζουέλας, διαδέχθηκε η… έκπληξη μας. Όταν ακούσαμε τον εκπρόσωπο του χώρου «ΣΗΜΑ» και της «Πορείας», στην γραπτή του τοποθέτηση, να χαρακτηρίζει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας ως «προοδευτική, πατριωτική και πως κινείται σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση»! ‘Η να δηλώνεται απ΄ τους διοργανωτές, εκτός απ’ την αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας (σωστά), και η πολιτική στήριξη στην κυβέρνησή της!!! Τοποθετήσεις που «έδεναν» και με το κάδρο με τη φωτογραφία του… Τσάβες που είχε τοποθετηθεί στο χώρο, και με τις προσφωνήσεις «compañero» (σύντροφε) προς τον πρέσβη Φαρίντ. Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι όχι μόνο δεν υπήρξε αντιπαράθεση στα όσα είπε ο πρέσβης στην εισήγησή του και στις απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έγιναν, αλλά εκφράστηκε και η στήριξη αυτή! Εισήγηση και απαντήσεις όπου εξέφρασε την άποψη της λατινοαμερικάνικης σοσιαλδημοκρατίας, με ολίγο «μεταβατικό πρόγραμμα» και ρεφορμισμό. Ούτε βέβαια αποτελεί αντιπαράθεση η… προσεκτική και με τη μορφή ερωτημάτων, υπόνοια «διαφορετικής γνώμης», κάποιων τοποθετήσεων απ’ τους διοργανωτές. Λες και είμαστε «απ’ την ίδια πλευρά», «απ΄ το ίδιο μετερίζι» με τον πρέσβη και με ότι εκπροσωπεί, αλλά έχουμε και κάποιες «ενστάσεις» ή «διαφωνίες»...

Ναι όντως, ο λαός της Βενεζουέλας πρέπει να έχει την αμέριστη αλληλεγγύη και την υποστήριξή μας, ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την επιθετικότητά του και τα επικίνδυνα σχέδιά του. Αλλά δεν θα υποστηρίξουμε μια αστική τάξη κι ότι αυτή διεκδικεί, αυτή που εκφράζει σήμερα η κυβέρνηση Μαδούρο. Γιατί εκτός του ότι δεν είδαμε να έχει πραγματοποιηθεί καμία «επανάσταση» στη Βενεζουέλα, ούτε βέβαια να οικοδομείται κάποια «άλλη κοινωνία», (στην οποία δεν οδηγούμαστε με τις εκλογές, ούτε με τον αστικό στρατό, ούτε με τον δήθεν «μετασχηματισμό» του αστικού κράτους), δε βλέπουμε και κανέναν… «αντιιμπεριαλισμό» στην αστική αυτή τάξη και στην κυβέρνησή της. Για ποιόν «αντιιμπεριαλισμό» και ανεξαρτησία να μιλήσουμε, όταν όπως είπε κι ο πρέσβης, οι ΗΠΑ αποτελούν ακόμα τον κύριο εμπορικό εταίρο της Βενεζουέλας; ‘Η όταν τα «ανοίγματα» σε Ρωσία και Κίνα θεωρούνται πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική; Θα μπορούσε στη σημερινή περίοδο μια τέτοια αστική τάξη να είναι «ανεξάρτητη»; Εμείς «νομίζαμε» πως ο αντιιμπεριαλισμός είναι υπόθεση των λαών, κι όχι των αστικών τάξεων και κυβερνήσεων. Γιατί έχει παρέλθει η εποχή, όπου κάποιες αστικές τάξεις έπαιζαν προοδευτικό ρόλο. Ούτε «ψάχνουμε» για νέους συμμάχους των λαών, σε κράτη που βρίσκονται, για κάποιους λόγους, στο στόχαστρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, είτε ονομάζονται Βενεζουέλα, είτε Συρία, Βόρεια Κορέα ή παλιότερα Λιβύη. Αλλά υποστηρίζουμε τα λαϊκά απελευθερωτικά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα σ΄ ολόκληρο τον κόσμο, όπως και την εργατική τάξη και την επαναστατική της υπόθεση, θεωρώντας πως αυτά είναι που πρέπει συγκροτηθούν εκ νέου. Πόσο μάλλον όταν σήμερα, όπως αναφέρθηκε και στο διήμερο για τα 100 χρόνια απ΄ την Οκτωβριανή Επανάσταση, στη συκοφάντηση των αριστερών, επαναστατικών, κομμουνιστικών αλλά και των προοδευτικών ιδεών και στάσης έχει συμβάλει όχι μόνο η παλινόρθωση στις χώρες όπου κυριαρχούσε ο ρεβιζιονισμός, αλλά και οι κάθε είδους δήθεν «αριστερές», δήθεν «αντιιμπεριαλιστικές», δήθεν «σοσιαλιστικές» ή ακόμα και δήθεν «κομμουνιστικές» εκφράσεις, παντού στον κόσμο. Απ’ την Ευρώπη και την Ασία και μέχρι και τη Λατινική Αμερική.

Γιάννης Βάρλας
Στάθης Κωνσταντόπουλος

31 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Viva compagnero!
Όλοι οι καλοί χωράμε στην αντίσταση στον ιμπεριαλισμό!
(Καμιά φορά, όμως, δεν αρκούν μόνο οι καλοί)

Έτσι κτίζεται τελικά η αντιιμπεριαλιστική πάλη;
Ή μήπως ο compagnero ήρθε απλά να... ενημερώσει,
όπως έλεγε και η αφίσα της εκδήλωσης;

Άντε στην επόμενη να φέρετε τον άλλο compagnero, τον Μαδούρο,
για ακόμα πιο εμπεριστατωμένη ενημέρωση!

Ανώνυμος είπε...

Γιατί απορία και έκπληξη; Απορεί και εκπλήσσεται οποιος δεν γνωρίζει τι είναι και που οδηγεί ή θεωρία των τριών κόσμων ιδιως όταν συμπλέκεται ρεφορμιστικές αντιλήψεις.Για οποιον γνωρίζει όμως είναι αναμενομενο.... Εκτός κι αν θεωρεί πως δεν υπάρχει πια θεωρία τριών κόσμων,γιατί έχει ακουστει και αυτό. Εν πάση περιπτώσει το επόμενο κάλεσμα ας είναι του Αγίου να μάθουμε κανένα νέο κι απ τη Συρια

Ανώνυμος είπε...

Λάθος πληκτρολογιου του Αγίου, του Άσαντ , εννοειται

Ανώνυμος είπε...

Αυτό που θα 'χε πραγματικά ενδιαφέρον σε δεύτερο χρόνο (μετά και τη δημοσίευση του παραπάνου άρθρου), θα 'ταν κάποιος συναγωνιστής απ' την Πορεία (ή το Μ-Λ ΚΚΕ) να μας εκθέσει υπεύθυνα (και στον βαθμό που του αναλογεί φυσικά), τον λόγο γι τον οποίο το ΣΗΜΑ επέλεξε να κάνει εκδήλωση με θεσμικό εκπρόσωπο αστικού κράτους.
Πιστεύω, πως κάτι τέτοιο θα 'ναι βοηθητικό και για τους μεν (που έκαναν μια πολιτική επιλογή για το πως θα στελεχώσουν την εκδήλωσή τους) και για τους δε (εκείνους που κάνουν κριτική στην συγκεκριμένη επιλογή), αλλά κυρίως για τον κόσμο που σάστησε μπροστα σ'αυτη την πολιτική (πάντα) επιλογή και στα συμπεράσματα που ενδεχομένως προκύπτουν και προβληματίζουν για το Μ-Λ ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν βλέπω λάθος στην εκδήλωση αυτή που έκαναν οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ.
Όπως δεν βλέπω λάθος στον Στάλιν,γι' αυτά που έλεγε τον Απρίλη του 1924
για τον αγώνα του Εμίρη του Αφγανιστάν ότι ήταν αντικειμενικά επαναστατικός,
διότι δημιουργούσε προβλήματα στον ιμπεριαλισμό.

Ανώνυμος είπε...

Το χειρότερο δεν είναι ότι ήρθε ο πρεσβης να μιλήσει στο σήμα. Ας φανταστούμε να γίνει η χώρα μας Βενεζουελα, τι έχει να γινειε τον αντιιμπεριαλιστικό μας αγωνα

Ανώνυμος είπε...

Βενεζουέλα-πολιτική κρίση: Ιστορικά αδιέξοδα και ιμπεριαλιστικός επεμβατισμός
1 Ιουνίου, 2016 ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ)
……………………Δημιουργείται έτσι ο υπαρκτός κίνδυνος να συναντηθεί η δίκαια διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια ενάντια στο τσαβικό εγχείρημα με την δημόσια εκδηλωμένη και πέρα από κάθε αμφισβήτηση σχεδιασμένη επέμβαση των ιμπεριαλιστών στη χώρα. Ειδικά σε μια περίοδο όπου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έχει ανοίξει έναν αιματηρό κύκλο επεμβάσεων και βίαιων ανατροπών, υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι ο λαός της Βενεζουέλας να ακολουθήσει έναν παρόμοιο δρόμο διχασμού και αναταραχής, με τις μυστικές υπηρεσίες να αλωνίζουν. Παρουσιάζεται στους Αμερικάνους η ευκαιρία να ξηλώσουν ένα καθεστώς που, εκτός από τη γεωπολιτική του απειθαρχία, έχει έναν ευρύτερο κοινωνικό αντίκτυπο, καθώς οικοδόμησε άλλου τύπου σχέσεις ενσωμάτωσης των λαϊκών στρωμάτων, παραχωρώντας δικαιώματα σημαντικά και για την εποχή και για την περιοχή.
Ο εγχώριος Τύπος, αντιγράφοντας το κλίμα από τα ξένα πρακτορεία, έσπευσε να πανηγυρίσει «το τέλος του τσαβισμού» και να βάλλει ευθέως εναντίον της Αριστεράς και του σοσιαλιστικού οράματος – ή έτσι νομίζουν. Αν θέλουν να αναπαράγουν εικόνες εξαθλίωσης και λεηλασιών τα εγχώρια παπαγαλάκια του ιμπεριαλισμού, δεν χρειάζεται να δανείζονται εικόνες από τη Λατινική Αμερική. Ας θυμηθούμε την πρόσφατη πρωτοβουλία του ΕΣΡ να περικόψει τις «εικόνες φτώχειας που εκθέτουν τη χώρα» από τους τηλεοπτικούς δέκτες μας.
Στην πραγματικότητα, η αντιπαράθεση αυτή δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια σκιαμαχία: δεν υπάρχει καμία αντιπαράθεση μεταξύ του λεγόμενου «νεοφιλελεύθερου μοντέλου» και του «σοσιαλισμού». Γιατί, από τη μία πλευρά, αυτό που έχει πιάσει τα ιστορικά του όρια δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μοντέλο του «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» και του «μεταβατικού προγράμματος με αριστερή κυβέρνηση». Έπιασε τα ιστορικά όρια των καπιταλιστικών σχέσεων – και είναι με όρους καπιταλιστικής αγοράς που αναδείχθηκε αυτή η εξέλιξη στη Βενεζουέλα.
Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν υπάρχει παραδόξως κανείς να αντιπαρατεθεί! Όλοι οι απολογητές του ρεφορμισμού και του «άλλου δρόμου χωρίς επανάσταση» θυμήθηκαν ξαφνικά τις σχέσεις παραγωγής και τα δίπλωσαν μπροστά στις καταιγιστικές εξελίξεις, πήραν ξαφνικά αποστάσεις από αυτό που πρόσφατα εκθείαζαν και άρχισαν να βάζουν «μαρξισμό στο κρασί τους». Αποτέλεσμα: η κυρίαρχη προπαγάνδα για τη Βενεζουέλα προελαύνει χωρίς αντίπαλο, χωρίς καμία αντιπαράθεση.
Εμείς λοιπόν, ιδεολογικοί εχθροί του τσαβισμού και μεγάλοι επικριτές του, καθόλου πεπεισμένοι δεν είμαστε από την εικόνα που μεταφέρεται από τα ξένα ΜΜΕ, ούτε υιοθετούμε άκριτα το αφήγημά τους για το τι θέλει ο λαός της χώρας. Καθόλου εμπιστοσύνη δεν έχουμε στη δημοκρατικότητα και την κοινωνική σύσταση των δυνάμεων που έμεναν υπομονετικά για χρόνια στη γωνία και βγήκανε τώρα στο προσκήνιο. Και αν κατηγορούμε για κάτι το εγχείρημα Τσάβες, είναι που δεν αφαίρεσε το κοινωνικό υπόβαθρο που τους υποστηρίζει.
Κ.Κ.

Ανώνυμος είπε...


Οξύνεται η πολιτική και ταξική σύγκρουση στη Βενεζουέλα
Δημοσιεύτηκε στις: 02, Μαϊ 2017 στην ιστοσελίδα του Μ-ΛΚΚΕ
……………….Η αντιδραστική αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα αξιοποιεί την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης,_που δεν αποτράπηκε με τη σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση των κυβερνήσεων Τσάβες και Μαδούρο, η οποία παρά τις μεγάλες διακηρύξεις ακολούθησε λογική ταξικής συνεργασίας και συμβιβασμού με τμήματα του κεφαλαίου…………..Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, με μεγάλη πτώση των τιμών του πετρελαίου, κατέρρευσαν ουσιαστικά τα όποια δίκτυα προστασίας από τη φτώχεια που είχαν δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια και αφορούσαν σημαντικά τμήματα του πληθυσμού.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί δυσαρέσκεια σε ευρύτερα εργατικά - λαϊκά στρώματα, η κατάσταση των οποίων επιδεινώνεται και από κινήσεις τμημάτων του κεφαλαίου που δραστηριοποιούνται, είτε για να κερδοσκοπήσουν είτε για να πλήξουν πολιτικά την κυβέρνηση.
Αποδεικνύεται λοιπόν από τις εξελίξεις, ότι στο πλαίσιο μιας αστικής διαχείρισης, ακόμα και ορισμένα θετικά μέτρα που μπορούν να παρθούν προς όφελος εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, είναι φτερό στον άνεμο στο βαθμό που δεν συνδέονται με την ανατροπή των καπιταλιστικών δομών της οικονομίας και το σπάσιμο των μορφών εξάρτησης.

Ανώνυμος είπε...

Αναδίπλωση της αντιδραστικής αντιπολίτευσης Ιμπεριαλιστικές πιέσεις και απειλές εναντίον της Βενεζουέλας

Δημοσιεύτηκε στις: 09, Οκτ 2017 ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΛ ΚΚΕ

".....Φαίνεται ότι η 31η Ιουλίου ήταν ένα κομβικό σημείο για την κατάσταση στη Βενεζουέλα. Η κυβέρνηση επιβεβαίωσε τη στήριξή της από τις λαϊκές μάζες και άρχισε σταδιακά να προχωρά σε ενέργειες για να ελέγξει την κατάσταση, όπως το ξήλωμα διάφορων αντικυβερνητικών σε θέσεις κλειδιά. Εν τω μεταξύ, οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις προς το παρόν έχουν σταματήσει και η αντιπολίτευση αναδιπλώθηκε. Εξασφαλίστηκε λοιπόν κάποιος χρόνος. Με το δεδομένο ότι οι δυνάμεις που θέλουν την ανατροπή του Μαδούρο και της κυβέρνησής του δε θα παραιτηθούν από το σκοπό τους, μένει να δούμε αν η κυβέρνηση θα κινηθεί πιο αποφασιστικά αυτήν τη φορά, για ν' αποτρέψει ένα νέο κύκλο ταραχών και να στερήσει από τους αντιπάλους της μια τέτοια δυνατότητα...".

Ανώνυμος είπε...


Το θεμα δεν ειναι να ποστάρονται οι διαφορετικες αποψεις (όπως πχ και Καταλονια). Ουτε ότι το να δημοσιεύει κανείς στην ιστοσελίδα του ολόκληρη την ομιλία του υπ.εξ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, σαν άλλο Πέκιν Ριβιού, δηλώνει πολλά ανάλογα με τη σταση για τη βενεζουέλα. Το θέμα είναι τι κοινο αντιμπρειαλιστικο δρόμο χαράζουν (και αν) οι δυο διαφορετικές τοποθετησεις σε ένα κοινό μέτωπο. Επίσης, φανταζομαι δεν υπάρχει διαφωνία σ αυτό, ούτε τώρα εδώ αλλά πολύ περισσότερο ούτε σε καταστάσεις Βενεζουέλας υπάρχει περιθώριο να απορείς και να εκπλήσσεσαι, γιατί τοτε το χασες το παιχνίδι... Αρα, ας αφησουμε την αθωότητα για τα μωρά, που τους ταιριάζει...

Ανώνυμος είπε...

Αλήθεια μπορεί κάποιος σύντροφος από το ΜΛ-ΚΚΕ, την Πορεία να μας πει αν ο πρέσβης της Βενεζουέλας αναφέρθηκε και στην εντελώς χρεοκοπημένη και αποτυχημένη πολιτική της πλήρους εξάρτησης της χώρας από το πετρέλαιο, της υποδούλωσής της στο συνάλλαγμα που έπαιρνε από αυτό και από τις εισαγωγές που έκανε μην αξιοποιώντας τις παραγωγικές της δυνατότητες, μην αναπτύσσοντας βαριά βιομηχανία κλπ; Αλήθεια πόσο αντιιμπεριαλιστικό και προοδευτικό είναι η κοινωνική σου πολιτική καθώς και το αν θα υπάρχουν προϊόντα στην αγορά εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο συνάλλαγμα θα πάρεις από την εξαγωγή πετρελαίου που κάνεις μεταξύ άλλων και στις...ΗΠΑ και όχι από την ανάπτυξη των παραγωγικών σου δυνάμεων; Όταν το 50% των εξαγωγών προς την Κίνα πηγαίνει για αποπληρωμή δανείων αυτό πόσο αντιιμπεριαλιστικό είναι; Όταν οι Κινέζοι ελέγχουν το 15% των διεθνών εμπορικών σχέσεων; Πόσο αντιιμπεριαλιστικό είναι να μην μπορεί να φάει ο πολίτης σου και να μην βρίσκει βασικά είδη διατροφής στην αγορά επειδή....μειώθηκε το συνάλλαγμά σου; Αυτά τα είπε ο πρέσβης; Μάλλον όχι. Μήπως αναφέρθηκε στο πως διαχειρίστηκαν απαλλοτριωμένες επιχειρήσεις, βιομηχανίες, αγροκτήματα που αντί να τα δουλέψουνε παραγωγικά αυτοί ακολούθησαν το μοντέλο Παπανδρέου που "κοινωνικοποίησε" τις ΔΕΚΟ στήνοντας ένα διεφθαρμένο, μη παραγωγικό κράτος και αποζημιώνοντας βεβαίως βεβαίως τους ιδιοκτήτες καπιταλιστές;

Ο Τσάβες πήρε μια Βενεζουέλα όπου τα πετρελαιοειδή το 1999 αποτελούσαν το 72% των εξαγωγών και αυτό έφτασε στο 93% το 2014. Σε αυτό το διάστημα η βιομηχανία της Βενεζουέλας που αποτελούνταν κυρίως από μεταλλεύματα, χημική βιομηχανία και μηχανοκατασκευή συρρικνώθηκε όχι μόνο ποσοστιαία αλλά και σε απόλυτα νούμερα από 5.54 σε 4.41 δις δολλάρια, μείωση πάνω από 20%.

http://atlas.media.mit.edu/en/

Αυτό το πράγμα τώρα τι σχέση έχει με αντιιμπεριαλισμό και ανεξαρτησία μπορείτε να μου πείτε;

V For Viva La Revolucion


Ανώνυμος είπε...

Δηλαδή η πρόσκληση ενός "εκπροσώπου του αστικού κράτους" της Βενεζουέλας σημαίνει υποχρεωτικά και ταύτιση με τις απόψεις της εν λόγω κυβέρνησης; Αυτό βέβαια δε φάνηκε ούτε από τις τοποθετήσεις, ούτε από τα ερωτήματα (ιδιαίτερα εκείνων που φαινόταν πως ήταν μέλη του ΜΛ-ΚΚΕ). Όποιος παρεβρέθηκε στην εκδήλωση αυτή, θα την έβρισκε αρκετά ανακριβή την παραπάνω κριτική. Εγώ πάντως που πήγα στην εκδήλωση χωρίς να φοράω παρωπίδες (όπως και σε πολλές ακόμη εκδηλώσεις του Σήματος) και φυσικά διατηρώντας τις -ουκ ολίγες- διαφωνίες μου με τον εν λόγω πολιτικό χώρο, καθόλου δεν είδα ταύτιση απόψεων, αλλά είδα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση και έμαθα και 10 πράγματα παραπάνω, τα οποία δεν ξέρω αν θα είχα ποτέ τη δυνατότητα να τα μάθω αλλιώς. Πολύ άδικη η κριτική σας σύντροφοι, ενώ θα έπρεπε να πάρετε παράδειγμα από τη συγκεκριμένη εκδήλωση (αλλά και συνολικά από τη δουλειά που κάνουν οι σ/φοι του ΜΛ-ΚΚΕ στο Σήμα) και να πάρετε κι εσείς αντίστοιχες πρωτοβουλίες...

Ανώνυμος είπε...

Για τον τελευταίο Ανώνυμο:

Ωραία αφού πήγες στην εκδήλωση αυτά που σου είπα τα είπε ο πρέσβης; Αναφέρθηκε στο πως απέτυχε το καθεστώς να λύσει βασικά ζητήματα για το λαό και την οικονομία της χώρας; Ή μιλούσε μόνο για τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών (των Αμερικανών φυσικά); Για τον αποικιακό ρόλο του κινέζικου ιμπεριαλισμού αναφέρθηκε ή μούγκα; Αναφέρθηκε στις αποτυχημένες-χρεοκοπημένες πολιτικές του τσαβικού καθεστώτος; Τα έθεσε ως ερωτήματα ή θέμα προς συζήτηση κάποιο μέλος ή στέλεχος του ΜΛ-ΚΚΕ αυτά τα ζητήματα; Ή έστω ως προβληματισμό; Εσένα ποια είναι η γνώμη σου για αυτά; Σου φαίνεται η πολιτική αυτή ως προοδευτική-αντιιμπεριαλιστική-πατριωτική όπως μας την προβάλουν οι υποστηρικτές του τσαβισμού καθώς και το ΜΛ-ΚΚΕ δυστυχώς; Και εδώ δεν μιλάμε για την αλληλεγγύη όσο αφορά τις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών. Όταν χαρακτηρίζεις ως προοδευτικό-αντιιμπεριαλιστικό το τσαβικό καθεστώς ενώ αυτό δεν είναι τέτοιο σε καμία περίπτωση το υποστηρίζεις πολιτικά-ιδεολογικά.

Πες μου εσύ που πήγες τι λες για όλα αυτά πραγματικά θέλω να μάθω

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Πολλα ερωτηματα βαζεις ρε V. Σημασια εχει οτι η εκδηλωση ειχε ενδιαφερον κ οτι το σημα παει καλα.

Ανώνυμος είπε...

Κομμάτι απο την τοποθέτηση του εκπροσώπου της φοιτητικής πατάταξης Πορεία στην εκδήλωση :..........Χωρίς να ταυτιζόμαστε με την Μπολιβαριανή διαδικασία ή επανάσταση, την αντιλαμβανόμαστε σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Έχουμε τις δικές μας θέσεις για το ρόλο του κοινοβουλίου και τον αστικό πολυκομματισμό, το ρόλο των μαζών, τα λαϊκά συμβούλια, τις εθνικοποιήσεις, σε τελική ανάλυση για το πώς νικιέται ο ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του σε κάθε χώρα. Ωστόσο παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις εκεί, θεωρώντας τες βασικό πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στο λαό και τον ιμπεριαλισμό.

Έχουμε την ιστορική πείρα και το επαναστατικό ένστικτο να καταλάβουμε ότι η δεξιά αντιπολίτευση που βρίσκεται στους δρόμους κοιτάει στην Ουάσιγκτον και καθοδηγείται από αυτήν.

Έχουμε επίσης την πολιτική εκτίμηση ότι μια μισοτελειωμένη διαδικασία δίνει το χώρο και το χρόνο στη δεξιά αντιπολίτευση, διαρκώς να ανασυγκροτείται και με την ολόπλευρη στήριξη των ΗΠΑ, να επιτίθεται εκ νέου, προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και να ανατρέψει την ιδιότυπη ισορροπία που υπάρχει προς όφελός της, έχοντας σαν πρότυπο τη Χιλή του 1973 και τον Αουγκούστο Πινοσέτ.

Εμείς από την ασφάλεια της απόστασης, θα μπορούσαμε με ευκολία να μιλήσουμε για την ολική εθνικοποίηση των βασικών τομέων της παραγωγής, την παράδοση όλης της γης στους ακτήμονες χωρίς αποζημιώσεις, το χτύπημα της φτώχειας και του αναλφαβητισμού, την εργώδη προσπάθεια για λαϊκές κατοικίες, την αποφασιστική συμβολή των λαϊκών επιτροπών και συμβουλίων, καθώς και την απαγόρευση της αντιδραστικής ξενόδουλης αντιπολίτευσης και των οργάνων της.

Δε μας χαρακτηρίζει όμως τέτοια αμετροέπεια, να κάνουμε εύκολες υποδείξεις από την ασφάλεια της απόστασης. Σε κάθε περίπτωση εκτιμούμε ότι το παλιό φθαρμένο αστικό κράτος δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λαϊκό καλό.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να εκφράζουμε τη διεθνιστική και ταξική μας στήριξη στο λαό της Βενεζουέλας στη μάχη που δίνει ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση.

Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και Ε.Ε.

Από αυτή την άποψη, η Βενεζουέλα είναι δίπλα μας και ο λαός της στην καρδιά μας.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Μια παρέμβαση άσχετη αλλά μάλλον χρήσιμη. Μην απορείτε γιατί δεν εμφανίζονται άμεσα τα σχόλιά σας και μην παιδεύεστε να τα ξαναγράφετε. Έχουμε βάλει τον έλεγχο των σχολίων γιατί ο γνωστός τύπος που επαναλαμβάνει τα συνήθως άσχετα σχόλιά του σε όποια ανάρτηση του κατέβει επανεμφανίστηκε. Οπότε όποιος θέλει να σχολιάσει μπορεί να γράψει ότι θέλει και ΄μεις θα έχουμε το νου μας να δημοσιεύσουμε το σχόλιό του.

Ανώνυμος είπε...

Η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα σε απόψεις στο πλαίσιο του κινήματος, ακόμα και στο πλαίσιο των πολιτικών συνεργασιών, όχι μόνο είναι απόλυτα θεμιτή και δεν αποτελεί έκφραση ύπαρξης «παρωπίδων», ή του «να τα ρίξουμε», αλλά έχει και πολύ μεγάλη αξία στο παραπέρα προχώρημα. Ειδικά στη σημερινή φάση αποσυγκρότησης του εργατικού, κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος, τόσο στη χώρα μας, όσο και παγκόσμια, όπου γεννιούνται διάφοροι προβληματισμοί σε ανθρώπους του λαού, στη νεολαία κοκ, σχετικά με φαινόμενα που παράγει η σημερινή πραγματικότητα (πχ. Βενεζουέλα, ρόλος περιφερειακών δυνάμεων στο πλαίσιο του ενδιοιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που κυριαρχεί, ρόλος του κάθε ιμπεριαλιστή κοκ). Κι εδώ υπάρχει η ανάγκη παρακολούθησης των εξελίξεων, αλλά υπάρχει και η ανάγκη απάντησης σε υποτιθέμενες διεξόδους για τους λαούς που εντείνουν την αποσυγκρότηση. Δεν αποτελεί… «ανακρίβεια», η κριτική σε μια πολύ σαφή θέση όπως αυτή εκφράστηκε: «Χωρίς να ταυτιζόμαστε με την Μπολιβαριανή διαδικασία ή επανάσταση, την αντιλαμβανόμαστε σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση» ή «Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και Ε.Ε». Η «συμπλήρωση» αυτής της αποδοχής, που βάζει τη λογική πως «ωστόσο έχουμε τις δικές μας απόψεις», θέσεις, ακόμα και ενστάσεις (και που σωστά βέβαια δεν μπορούμε να κάνουμε «εκ του ασφαλούς» υποδείξεις), θα μπορούσε να ειπωθεί αν αναφερόμασταν σε λαϊκά κινήματα ή και απελευθερωτικές απόπειρες των λαών (Πχ Παλαιστίνη, Τουρκία, Κουρδιστάν, Νεπάλ, Ινδία, Φιλιππίνες κοκ) και όχι σε περιπτώσεις καθεστώτων, της σημερινής εποχής, με την αστική τάξη να έχει χάσει προ πολλού και δια παντός, κάποιον ιστορικά προοδευτικό ρόλο.
Γιάννης Β.

Ανώνυμος είπε...

"Έχουμε όμως κάθε λόγο να εκφράζουμε τη διεθνιστική και ταξική μας στήριξη στο λαό της Βενεζουέλας στη μάχη που δίνει ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση."

Αυτό είναι το θέμα. Τι ορίζεται ως εγχώρια αντίδραση. Ορισμένοι εννοούν εγχώρια αντίδραση μόνο το αμερικανόδουλο τμήμα του κεφαλαίου και δεν συμπεριλαμβάνουν στην εγχώρια αντίδραση και την αστική τάξη που έχει την εξουσία βαφτίζοντας την ως προοδευτική-αντιιμπεριαλιστική-πατριωτική. Αποδεικνύεται τελικά ότι εγχώρια αντίδραση είναι και η κινεζόδουλη αστική τάξη που εκφράζεται από το Μαδούρο και το τσαβισμό. Δεν γίνεται να ορίζουμε ως αντιιμπεριαλιστική και πατριωτική μία αστική τάξη ξενόδουλη και κομπραδόρικη επειδή δεν επιλέγει να υποταχτεί στις ΗΠΑ αλλά στην Κίνα. Και το οικονομικό μοντέλο που οικοδομεί είναι μία εντελώς εξαρτημένη, παρασιτική, κομπραδόρικη και αντιπαραγωγική καπιταλιστική οικονομία. Σόρρυ αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με αντιιμπεριαλισμό και πατριωτισμό ακόμα και σε αστικοδημοκρατικά πλαίσια γιατί πρώτα και κύρια κορμός μιας τέτοιας οικονομίας είναι η αυτοδύναμη και ανεξάρτητη παραγωγική ανάπτυξη, η ανάπτυξη βιομηχανίας (ειδικά βαριάς) κλπ. Δεν γίνεται να βαφτίζεται με τέτοια χαρακτηριστικά η Βενεζουελάνικη αστική τάξη ανεξάρτητη και πατριωτική ενώ η ελληνική που έχει αποβιομηχανοποιήσει τη χώρα και έχει θυσιάσει τις παραγωγικές δυνατότητες στο βωμό του ξένου κεφαλαίου (φτάνοντας στο εξευτελιστικό σημείο να λέμε ότι η βιομηχανία μας είναι ο...τουρισμός ήμαρτον δηλαδή) να είναι η κακή εξαρτημένη μόνο και μόνο γιατί η πρώτη προσδένεται στο άρμα του κινέζικου ιμπεριαλισμού ενώ η δεύτερη στου ευρωατλαντικού. Δεν κολλάνε αυτά.

Τελικά το βασικό πρόβλημα στη Βενεζουέλα είναι ότι ούτε τις αστικοδημοκρατικές αλλαγές δεν ολοκλήρωσε ο τσαβισμός. Και αυτό το καθεστώς ορισμένοι το βαφτίζουν και...αντιιμπεριαλιστικό-πατριωτικό. Ε συγγνώμη αλλά διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως.

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Λέει η «Πορεία»:
«Χωρίς να ταυτιζόμαστε με την Μπολιβαριανή διαδικασία ή επανάσταση, την αντιλαμβανόμαστε σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση...»
Δηλαδή:
Χωρίς να ταυτιζόμαστε με ....... (εκτός από Βενεζουέλα, χωράει και Β. Κορέα, Συρία, Ανατολική Ουκρανία, Σερβία, αλλά και Βρετανία με το Brexit (!), Καταλονία κ.λπ. και άλλα κράτη και αστικές διακυβερνήσεις που βρίσκονται στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστών και εναντιώνεται για να διαφυλάξουν τα προνόμια τους), οπότε γιατί να μη τις αντιλαμβανόμαστε και αυτές «σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση...». Μήπως γιατί έχουν λιγότερη ή καθόλου «προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση»; Και με ποια κριτήρια; Αυτά της Δύσης και της «αύρας» που τις περιβάλλει; Μήπως μας «γοητεύει πάντα» η Λατινική Αμερική (… είναι και ο Τσε που… έχει πέραση), όποτε κάθε μη δικτατορικό καθεστώς εκεί είναι σχεδόν σοσιαλιστική οικοδόμηση! Καλύτερα να προτιμάμε να ταυτιζόμαστε με τους λαούς που μπαίνουν στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστών παρά με τις τελείως αναξιόπιστες κυβερνήσεις τους που πάνε όπου φυσάνε τα συμφέροντά τους (και με τον κάθε «προστάτη» που τα εγγυάται).
Λέει η «Πορεία»:
«Έχουμε επίσης την πολιτική εκτίμηση ότι μια μισοτελειωμένη διαδικασία δίνει το χώρο και το χρόνο στη δεξιά αντιπολίτευση...».
Δηλαδή:
Μισοτελειωμένη η διαδικασία και οι προσπάθειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας. Και ποιάς ακριβώς διαδικασίας, παρακαλώ; Ποιες οι προσπάθειες; Αυτές της σοσιαλιστικής οικοδόμησης; Ε, τότε δεν πειράζει, είμαστε μαζί της ότι και να γίνει! Ευτυχώς δηλαδή που κάπου οικοδομείται ο σοσιαλισμός (μπορεί και στην Β. Κορέα ή, με αλλαγή συσχετισμών στην ΚΕ του ΚΚΚ, ίσως αργότερα και στην Κίνα… έτσι λέει το κόμμα εκεί), οπότε μπορεί να σταθεί η άποψη της μικρο-ή- μεγαλύτερης υποχώρησης του κομμουνιστικού κινήματος. Ένα ατύχημα είχαμε, συνεχίζουμε το δρόμο προς το σοσιαλισμό. Να, δεν βλέπετε! Κι όποιος δεν το βλέπει και χρησιμοποιεί την απαγορευμένη λέξη «ήττα» θυμίζει το προδοτικό «ευτυχώς ηττηθήκαμε» που σημαίνει να πάμε κατευθείαν στο «ιερό βουνό» για προσκύνημα. Ενώ το σύνδρομο της άρνησης «δεν πάθαμε και τίποτα» οδηγεί κατευθείαν στο σοσιαλισμό. Όμως, υπάρχει και το «δυστυχώς ηττηθήκαμε» σύντροφοι και καλό είναι να διδαχτούμε από τα λάθη μας για να νικήσουμε την επόμενη φορά και όχι να περιμένουμε ξένα τρένα στα οποία θα προσδέσουμε το βαγόνι μας.
Λέει η «Πορεία»:
«Δε μας χαρακτηρίζει όμως τέτοια αμετροέπεια, να κάνουμε εύκολες υποδείξεις από την ασφάλεια της απόστασης….»
Καταρχήν δεν υπάρχει καμία ασφάλεια απόστασης. Αυτό το έχει «λύση» ο ιμπεριαλισμός και δεν μας προστατεύει πλέον καμία απόσταση για να μη πούμε καθαρά την άποψή μας. Και αμετροέπεια δεν είναι η «αστική ευγένεια» να μη λες την διαφωνία σου (που δεν είναι υπόδειξη) για να μη θίξεις τον καλεσμένο. Δηλαδή, εδώ στη Ελλάδα, που οι απόστασεις είναι πιο μικρές μπορούμε να κάνουμε υποδείξεις;
Ελπίζω να μην πρόκειται για σήμα... κινδύνου τα όσα ακούστηκαν στο «Σήμα»

Καλοπροαίρετα

Ανώνυμος είπε...

Αν αυτά που διαβάζουμε στη συνέχια τα τραβάμε όπως μας βολεύει αυθέρετα και κανουμε κριτική μετά χρειαζόμαστε ψυχανάλυση. Διαβάστε σκεπτικό: "....Μισοτελειωμένη η διαδικασία και οι προσπάθειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας. ....Και ποιάς ακριβώς διαδικασίας, παρακαλώ; Ποιες οι προσπάθειες; Αυτές της σοσιαλιστικής οικοδόμησης; Ε, τότε δεν..." ΜΆΛΛΟΝ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΣ ΕΊΣΑΙ ΦΙΛΕ.

Ανώνυμος είπε...

Στο τέλος μπορεί και να ακούσουμε ότι ο Μπέρνι Σάντερς είναι ενάντια στο πιο "αιμοβόρικο" και "επιθετικό" κεφάλαιο των ΗΠΑ άρα είναι εκκολαπτόμενος αντιϊμπεριαλιστής ... Δηλαδή με αυτή τη λογική δεν νομίζω να σταματάς κάπου, μπορείς να υποστηρίξεις μέχρι και δικτάτορες όπως ο Καντάφι. Εν τω μεταξύ, είναι τόσο γελοίο αυτό, γιατί κάποιος ανέφερε τον Στάλιν... Πρώτον βλέπεις κανένα σοσιαλιστικό μπλόκ σήμερα να μπορεί να εκμεταλλευτεί αντιθέσεις και να χρησιμοποιήσει έστω και σαν τακτική καθεστώτα πρός ώφελος μίας γεωπολιτικής αναβάθμισης;
Μου φαίνεται εξωφρενικό το επιχείρημα να συγκρίνει κάποιος ολόκληρες χώρες που προσπαθούσαν να οικοδομήσουν σοσιαλισμό και την τακτική τους, με στάση που μπορεί να χει μία οργάνωση...Καταλαβαίνουμε τι λέμε και τι συγκρίνουμε;
Όλα αυτά τα γεγονότα, πχ καταλονία κλπ, τα οποία ξεκάθαρα εκπορεύονται απο τις αστικές τάξεις των κρατών, και το παράδειγμα της βενεζουέλας που έχει έναν κρατικό καπιταλισμό με ευαισθησίες, σαν μία συνεπή σοσιαλδημοκρατία του 70 ας πούμε, τι αποτύπωμα έχουν πάνω στο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα; Δημιουργεί κάποια προοπτική μεταξύ των λαών, η αποδοχή της εξάρτησης τους απο τις ΗΠΑ; Γιατί αν είναι να προσπαθήσει ένας λαός (ο οποίος πχ στη βενεζουέλα ξεκάθαρα δεν παίζει πρωτεύοντα ρόλο γιατί δεν ξεκίνησε απο αυτόν το "εγχείρημα" ) να αποτινάξει τον ζυγό των ιμπεριαλιστών και να οικοδομήσει κάτι δεν θα το κάνει ελαφρά τη καρδία και θα προέρχονταν απο μία επαναστατική διαδικασία. Όπως είχε γίνει στην Κούβα για αρκετά χρόνια μετά την επανάσταση. Δεν υπάρχουν ευθύνες όταν οδηγείς ένα λαό στην εξαθλίωση μην έχοντας ζυγίσει σωστά τις υποκειμενικές σου δυνατότητες; Στην περίπτωση της βενεζουέλας πόσο μάλλον, ΠΟΤΕ δεν έγινε αυτή η αλλαγή από το λαό και την πάλη του, άρα τι λέει κάποιος γιαυτό; Παραδείγματος χάριν στην Χιλή του Αλιέντε, ο οποίος να δεχθώ είχε καλές προθέσεις, αιματοκυλίστηκε ένας λαός για δεκαετίες πάνω στην ανευθυνότητα κάποιων να επιμένουν στον ειρηνικό δρόμο. Με ποιά ευκολία στηρίζουμε καθεστώτα τα οποία οδηγούν λαούς στην απογοήτευση και στη σφαγη μην έχοντας ποτέ στο μυαλό τους και στην πρακτική τους την πραγματική χειραφέτηση και ανάδειξη του λαϊκού παράγοντα και της εργατικής τάξης ώς το κυρίαρχο στοιχείο παραγωγής πολιτικής και πάλης. Επειδή δηλαδή υπάρχει φτώχεια επαναστατικών κινημάτων θα πρέπει να στηρίζουμε ότι μυρίζει αντι-ιμπεριαλισμό; Τι ακριβώς είναι όλα αυτά ;
Φυσικά, όλους τους λαούς και το δικαίωμα τους στην αυτοδιάθεση τους στηρίζει η κάθε προοδευτική οργάνωση και κομμουνιστής, αλλά τα κράτη τους; Πώς θα χρησιμοποιήσει κάποιος το πρόβλημα της Β.Κορέας με τους Αμερικάνους; θα κάνουμε διακρατική συμφωνία με την εξαρτημένη αστική τάξη της Ελλάδας, να τους πιέσουμε μήπως γιαυτό ;
Έχει χαθεί η μπάλα μου φαίνεται. Άλλο να μιλάς για ένα λαό, που έχει κάνει επανάσταση και χτίζει το δικό του κράτος και άλλο να μιλάς για καθεστώτα που μπορεί να έχουν κάποιο φιλολαϊκό προφίλ αλλά να λειτουργούν με αστικό επι της ουσίας τρόπο.Όπως επίσης είναι άλλο να υπερασπίζεις το δικαίωμα ενός λαού μίας χώρας ή περιοχής να εκδηλώνει την άποψη του, ακόμα και αν διαφωνείς με την άποψη (καταλονία). Προφανώς, θα υπερασπιστούμε όλους τους λαούς γενικά, αλλά τι σχέση έχει αυτό με τα καθεστώτα τα οποία δεν είναι δικά τους, δεν βγαίνουν απο αυτους και δεν τους υπηρετούν ;
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως κάποιος μπορεί να νομίζει ότι αυτό συνιστά ενδυνάμωση της επαναστατικής κατεύθυνσης στο κίνημα...

Ο.Ν

Ανώνυμος είπε...

Κύριε ψυχαναλυτή, πείτε μου. Διάβασα πρόσφατα για μια εκδήλωση με θέμα τη Βενεζουέλα που είχε μάλιστα μεγάλη επιτυχία. Επίσης, έμαθα ότι εκεί διαβάστηκε κείμενο που μεταξύ άλλων έλεγε «Έχουμε επίσης την πολιτική εκτίμηση, ότι μια μισοτελειωμένη διαδικασία δίνει τη χώρο και το χρόνο στη δεξιά αντιπολίτευση, διαρκώς να ανασυγκροτείται και με την ολόπλευρη στήριξη των ΗΠΑ, να επιτίθεται εκ νέου, προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και να ανατρέψει την ιδιότυπη ισορροπία που υπάρχει προς όφελός της, έχοντας σαν πρότυπο τη Χιλή του 1973 και Αουγκούστο Πινοσέτ.», χωρίς περαιτέρω διευκρινήσεις για ποια ακριβώς διαδικασία γίνεται λόγος.
Εδώ λοιπόν μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν: Περίπτωση 1. Μισοτελειωμένη διαδικασία η καταστολή της αντιπολίτευσης, οπότε το κείμενο παροτρύνει ευθέως να κατασταλούν ακόμη πιο αποφασιστικά οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις γιατί στρέφονται κατά μιας προοδευτικής, δημοκρατικής και αντιιμπεριαλιστικής κυβέρνησης. Περίπτωση 2. Μισοτελειωμένη διαδικασία το «πείραμα της Βενεζουέλας» που οδηγεί που; Ελπίζουμε σε μια φιλολαϊκή πολιτική με κατεύθυνση το σοσιαλισμό (εκτός κι αν υπάρχει κι άλλα «προοδευτικά κοινωνικά πειράματα’ πέρα από το σοσιαλισμό. Το δεύτερο σημαίνει μισοτελειωμένη προσπάθεια σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Τώρα με συμβουλεύουν ότι χρειάζομαι ψυχανάλυση, χωρίς μάλιστα να μου διευκρινίζεται ποια είναι τελικά η μισοτελειωμένη διαδικασία. Παρακαλώ πείτε μου τι να κάνω; Έκανα λάθος που διάλεξα την πιο αριστερή και προοδευτική εκδοχή της μισοτελειωμένης διαδικασίας; Μήπως παραείμαι καλοπροαίρετος;

Επιμένων καλοπροαίρετα

Ανώνυμος είπε...

Εγώ πάλι έχω μια απλή απορία:

Αν οι σ. του Μ-Λ ΚΚΕ βλέπουν "μισοτελειωμένες διαδικασίες" και "αντιιμπεριαλιστικές" - φιλαλαϊκές διεξόδους στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας, μήπως κάναμε λάθος όλοι εμείς εδώ στην Ελλάδα που δε γοητευτήκαμε με την "αντιιμπεριαλιστική" (και αντιφατική! που λέγανε και άλλοι) προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον μέχρι το 2015 που τον πίεζαν οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και αυτός έκανε... "έντιμο συμβιβασμό";!

Μήπως κάναμε λάθος εμείς οι λίγοι που δεν τσιμπήσαμε στο "μεγάλο μέτωπο του ΟΧΙ" και το δημοψήφισμα - απάτη, ενώ μάλιστα οι πιέσεις από τα ξένα και ντόπια αφεντικά πίεζαν υστερικά;

Ειναι, άλλωστε, τυχαίο ότι Βενεζουέλα, Τσάβες και αντίστοιχοι άλλοι της Λατινικής Αμερικής ήταν το εργαλείο για το ντόπιο οπορτουνισμό (που δεν είναι όλος υπέρ της θεωρίας των τριων κόσμων που λέει κάποιος ανώνυμος συναγωνιστής γιατί υπάρχουν πολλές "θεωρίες" και καλά "ταξικές" που οδηγούν σε ουρά στην αστική τάξη - ρώτα και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) για να σπείρει αυταπάτες για την "αριστερά του 21ου αιώνα" και να σύρει ένα αγωνιστικό δυναμικό στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ και τελικά είτε στην ενσωμάτωση είτε στην απογοήτευση; Τώρα που οι αυταπάτες καταρρέουν, το Μ-Λ ΚΚΕ βρίσκει συντρόφους στον... Μαδούρο;;

Μπερδεμένα πράγματα και δημιουργία σύγχυσης στο λαό με άλλοθι τη μαζική πολιτική... Δυστυχώς.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

http://poreia.net/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF/%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82

Ανώνυμος είπε...

Είπε κανείς ότι μόνο οι τριτοκοσμικοί είναι υπέρ της Βενεζουέλας και δεν είναι οι τροτσκιστές; Αποτελέσματα που βγήκε το συμπέρασμα; εδώ όμως το κείμενο μιλάει για την εκδήλωση στο σήμα. Και με την ευκαιρία και η απάντηση της πορείας http://poreia.net/άρθρο/σχετικά-με-ένα-σχόλιο-στις-αντιγειτονιές-για-μία-εκδήλωση-του-σήματος

Ανώνυμος είπε...

Επειδή διάβασα την ανακοίνωση-απάντηση της Πορείας έχω να σχολιάσω μερικά πραγματάκια.

Λέει η ανακοίνωση:

"....εμάς προκαλεί περισσότερη απορία και έκπληξη ότι, μια ημέρα μετά το πέρας του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου (που φέτος, και ελπίζουμε μόνο για φέτος, έγινε μονοήμερος), και την μέρα και ώρα ακριβώς που ανακοινώνεται από τα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των νεκρών στη Μάντρα αυξάνει και φτάνει στους 20 (προστίθενται 4 ακόμη πνιγμένοι συνάνθρωποί μας στον τραγικό απολογισμό), η πρώτη πρώτη ανάρτηση που επιλέγουν να κάνουν οι αντιγειτονιές την 18η Νοεμβρίου αφορά στην εκδήλωση του Σήματος για τη Βενεζουέλα που διοργανώθηκε τη …10η Νοεμβρίου"

Δηλαδή για να καταλάβω επειδή έγινε ό,τι έγινε με το Πολυτεχνείο και τη Μάνδρα σταματάει η ζωή και δεν υπάρχουν άλλα θέματα πολιτικά-ιδεολογικά για συζήτηση, κριτική, προβληματισμό κλπ; Δεν έχει δικαίωμα δηλαδή η οποιαδήποτε οργάνωση, ο οποιοσδήποτε να σχολιάσει ή να κριτικάρει ό,τι θεωρεί σημαντικό; Γιατί τα ανακατεύουν τώρα αυτά και τα μπερδεύουν; Μήπως τους ενόχλησε το συγκεκριμένο με τη Βενεζουέλα;

Αλλού λέει:

"Είναι δεδομένο και το γνωρίζουν καλά οι υπογράφοντες το σχόλιο στις αντιγειτονιές, ότι η πρόσκληση του πρέσβη της Βενεζουέλας από το Σήμα, δεν σημαίνει ότι αυτόματα το Σήμα ταυτίζεται με τις απόψεις του ομιλητή."

Και παρακάτω:

" «Έχουμε όμως κάθε λόγο, να εκφράζουμε τη διεθνιστική και ταξική μας στήριξη στο λαό της Βενεζουέλας στη μάχη που δίνει ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση. Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και ΕΕ». Για αυτή τη στήριξη έγινε λόγος και θεωρούμε ότι αυτή θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη για κάθε δημοκράτη, προοδευτικό άνθρωπο."

Εδώ είναι το ζουμί. Για μένα το βασικό θέμα είναι η συνολική πολιτική-ιδεολογική τοποθέτηση του ΜΛ-ΚΚΕ στο ζήτημα του τσαβικού καθεστώτος. Δεν μπορεί να ισχυρίζεσαι από τη μία ότι δεν ταυτίζεσαι με το καθεστώς και την πολιτική του και από την άλλη να το θεωρείς προοδευτικό-αντιιμπεριαλιστικό και πατριωτικό. Το δεύτερο αναιρεί το πρώτο που σημαίνει τελικά ότι ταυτίζεσαι με μια αστική κυβέρνηση. Δεν αποτελεί δικαιολογία για αυτό το χαρακτηρισμό το ότι υποστηρίζουμε κάθε λαό και χώρα ενάντια στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών. Γιατί συγγνώμη κιόλας αλλά όταν πχ οι ΗΠΑ βομβάρδιζαν το Ιράκ βεβαίως και υποστηρίζαμε το Ιράκ και το λαό αλλά δεν διάβασα σε κάποια ανακοίνωση ότι το δικτατορικό καθεστώς Σαντάμ είναι...προοδευτικό και πατριωτικό. Γιατί άλλο να υποστηρίζεις μια κυβέρνηση, ένα καθεστώς όταν πολεμά μια ιμπεριαλιστική επέμβαση και άλλο αν την/το υποστηρίζεις πολιτικά-ιδεολογικά.

Και στο κάτω κάτω όλοι αυτοί που διαδηλώνουν ενάντια στο Μαδούρο τι είναι οργανωμένοι πράκτορες; Εργαζόμενοι δεν υπάρχουν εκεί μέσα, νέοι άνθρωποι, εργάτες, συνταξιούχοι, ιθαγενείς κλπ με λίγα λόγια λαός; Τι είναι όλοι αυτοί που κατεβαίνουν και συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής κεφαλαιοκράτες; Αυτοί που περιμένουν στις ουρές για να πάρουν ψωμί, γάλα, κρέας κλπ και διαμαρτύρονται τι είναι πλούσιοι ολιγάρχες; Έχετε δει ποτέ πλούσιο ολιγάρχη να περιμένει στην ουρά για να αγοράσει ψωμί; Θα τρελαθούμε εντελώς; Βεβαίως και υπάρχουν και αυτοί που εκμεταλλεύονται τη χρεοκοπία της οικονομίας και τις αντιδράσεις μεγάλου τμήματος του λαού και προβαίνουν σε κινήσεις προβοκατόρικες και τρομοκρατικές είτε μέσα από τις διαδηλώσεις, είτε μέσα από το στρατό κλπ για λογαριασμό τμήματος της αστικής τάξης, των Αμερικάνων και της ΕΕ αλλά δεν νομίζω ότι αυτό αφορά το χαρακτήρα των λαϊκών διαμαρτυριών. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αυτές τις μαζικές-λαϊκές αντιδράσεις και διαμαρτυρίες οργανωμένο πραξικόπημα δεν είναι έτσι.

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Λέει επίσης αλλού:

"Εκτός κι αν οι επικριτές της εκδήλωσης και των θέσεών μας, θεωρούν ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ή οποιαδήποτε παρόμοια, πρέπει να απομονωθεί και να καταπολεμηθεί γιατί εμείς είμαστε «μόνο» με τους λαούς και εξ ορισμού απολύτως ενάντιοι στις αστικές κυβερνήσεις γενικά, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου και αδιακρίτως γενικών συνθηκών..."

Συγγνώμη αλλά αν και αυτό δεν είναι άκριτη υποστήριξη στο καθεστώς τι είναι τότε; Ας μας εξηγήσουν που ακριβώς υπάρχει στοιχείο προοδευτισμού στον τσαβισμό ώστε να υποστηριχθεί; Μόνο ο αντιαμερικανισμός; Και κατά πόσο αντιαμερικανισμός είναι όταν η PDVSA μέσω της θυγατρικής της Citgo Petrol χρηματοδοτεί την ορκωμοσία του....Τραμπ; Αυτό γιατί δεν το ανέφεραν οι ντούροι τσαβίστες μας, τι έχουν να πουν γι'αυτό; Εκτός και αν μας προτείνουν να υποστηρίζουμε καπιταλιστικές πολιτικές που οδηγούν σε οικονομίες παρασιτικές, κομπραδόρικες, αντιπαραγωγικές πλήρως εξαρτημένες και τελικά όπως αποδείχθηκε με τη Βενεζουέλα χρεοκοπημένες.

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Πάει χάθηκε κάθε μέτρο και ντροπή ενώ Θέλει ψυχραιμία.
1.Από ανακοίνωση της πορείας για το σχόλιο στις αντιγειτονιές: «Και αποτελεί παραποίηση της αλήθειας να μας καταλογίζεται ότι πήραμε θέσεις στήριξης της κυβέρνησης της Βενεζουέλας γενικώς και αορίστως!» Ε, όχι γενικώς και αορίστως. Η κριτική στο «Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και ΕΕ», δεν είναι γενικώς και αορίστως (και συγνώμη που δεν αναπαράγω… όλοι την τοποθέτηση της πορείας σε κάθε σχόλιο που κάνω). Αυτό δεν είναι στήριξη της κυβέρνησης κατά περίπτωση; Σε αυτό δεν επιτρέπεται να γίνεται κριτική ειδικώς και συγκεκριμένη; Τι άλλο δηλαδή έκανε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όταν έδιναν συγκεκριμένη και ειδική (όχι γενική και αόριστη) στήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ «να πάει το ΟΧΙ μέχρι τέλους», κατεβαίνοντας μάλιστα και σε πορεία στήριξης της διαπραγμάτευσης (όχι συνολικά του ΣΥΡΙΖΑ). Αυτό δεν σας κάνει βεβαια ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ούτε καν το σκέφτηκα) αλλά δεν πρέπει να επισημανθεί; Ποιος λέει ψέματα, ποιός κρύβεται, ποιός δουλεύει ποιόν και ποιός κάνει πολιτική κριτική;
2. Για το άλλο, που γράφτηκε στην ανακοίνωση τι να πω; Αμυνα με κάθε τρόπο, αμηχανία πανικός που πρέπει να κρυφτεί; Λέει η ανακοίωνση της ποιρείας ότι ενώ θρηνούμε θύματα στη Μάνδρα επέλεξαν οι Αντιγειτονιές να βάλουν σχόλιο για την εκδήλωση του Σήματος πρώτο πρώτο την ίδια μέρα. Πω πω απανθρωπιά από τις αντιγειτονιές; Πατάνε επί πτωμάτων εκεί! Λεν και δεν ξέρουν σε ποιόν μιλάνε. Δυστυχώς, χάνεται κάθε μέτρο αρκεί να επιτεθούμε και να δικαιολογήσουμε τις επιλογές μας. θα γίνω κακός μήπως και ντραπούμε λιγάκι. Μου θύμισε αισθητική και υποκρισία επιπέδου τηλεοπτικού παραθύρου. «Θρηνούμε θύματα… βουλώστε το!». Κοίτα που γινόμαστε σαν τους εχθρούς μας.
Συντροφοι, ας καθίσουμε όλοι 10 λεπτά να σκεφτούμε ήρεμα τι λέμε. Καλά κάνατε και αποφασίσατε την εκδήλωση για τη Βενεζουέλα και ας μη χειροτερέυουμε τα πράγματα. Δεν είπαμε να ζητήσετε άδεια για να κάνετε εκδήλωση με όποιο θέμα και καλεσμένο, πολιτική αντπαράθεση ελπίζω συντροφική κάνουμε.

Καλοπροαίρετος (αγριεύουν οι εποχές, πρέπει να αλλάξω παρατσούκλι)

Ανώνυμος είπε...

οι φιλοι του ΜΛ ΚΚΕ λένε για την Ελλαδα: "..... Παλεύουμε για την εθνική ανεξαρτησία δίνοντας σε αυτό το αίτημα το συγκεκριμένο ταξικό περιεχόμενο της πάλης ενάντια στην ΜΕΓΑΛΟΑΣΤΙΚΗ τάξη και το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Παλεύουμε για εθνική ανεξαρτησία σημαίνει ότι παλεύουμε με την εργατική τάξη για να συγκροτηθεί ένα πλατύ μέτωπο γύρω απ’ αυτήν και υπό την ηγεμονία της που θα συμπεριλάβει και τα άλλα λαϊκά στρώματα στον αγώνα ενάντια στην διπλή κυριαρχία της ντόπιας ξενόδουλης άρχουσας τάξης και του ιμπεριαλισμού...." (απο τον διάλογο της ΛΑ.ΑΑΣ, άρθρο Σ. Σταυρίδη)

ΘΑ περίμενε κανείς πως το ίδιο θα απαιτούσαν να υπάρξει και για την πάλη για την εθνική ανεξαρτησία της Βενεζουέλας. Δηλαδή την ηγεμονία της εργατικής τάξης που θα συμπεριλάβει σε μέτωπο και τα λαικα στρώματα.

Ερώτημα: Ποια ταξη ηγεμονεύει στην Βενεζουέλα αυτής της διαδικασίας;; Αποτυπωνεται αυτή η ηγεμονία στο κυβερνητικό σχήμα;; Αν η μεγαλοαστική ταξη είναι η πλευρά της αντίδρασης, υπάρχει πατριωτική αστική τάξη και πού βρίσκεται;; Είναι σε κοινό μέτωπο με την εργατικη ταξη και τα λαίκα στρώματα;;

Έχουν εκτιμήσει πάντως ότι "η κυβέρνηση έχει την λαίκή στήριξη"

Δέχονται ότι υπάρχει στη βενεζουέλα μια "αντιιμπεριαλιστική πατριωτική διαδικασία" οι φίλοι του ΜΛ ΚΚΕ (που μαλλον δεν θέτουν σ αυτήν την περίπτωση την προϋπόθεση της ηγεμονίας της εργατικής τάξης) και είναι μάλιστα μισοτελειωμένη. Εδώ μπορεί κανείς άνετα να υποθέσει πως δεν έχει την ηγεμονία η εργατική τάξη αλλά κάποιος άλλος... Τώρα ποιος, ε, είναι και χρέος του αρθρογράφου να τα ξεκαθαρίζει αυτά, αν δεν θέλει παρανοήσεις.

Παρ όλα αυτά, η τοποθέτηση της Πορείας, αν και λέει πως ΔΕΝ θέλει να κάνει υποδείξεις στη Βενεζουέλα, εντούτοις τις κάνει αμέσως παρακάτω δηλώνοντας και τη θέση της μάλιστα. Υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο να κερδίζει χρόνο η αντίδραση, υποδεικνύει το επόμενο στάδιο με τα ανάλογα μέτρα στο οποίο μπορεί (;) πρέπει (;) να προχωρήσει αυτή η διαδικασία: "...Εμείς από την ασφάλεια της απόστασης, θα μπορούσαμε με ευκολία να μιλήσουμε για την ολική εθνικοποίηση των βασικών τομέων της παραγωγής, την παράδοση όλης της γης στους ακτήμονες χωρίς αποζημιώσεις, το χτύπημα της φτώχειας και του αναλφαβητισμού, την εργώδη προσπάθεια για λαϊκές κατοικίες, την αποφασιστική συμβολή των λαϊκών επιτροπών και συμβουλίων, καθώς και την απαγόρευση της αντιδραστικής ξενόδουλης αντιπολίτευσης και των οργάνων της..."

Ουτε απορίες ούτε εκπλήξεις

Ανώνυμος είπε...

I.Β. Στάλιν,διαλέξεις του που έγιναν στις αρχές Απρίλη 1924,στο πανεπιστήμιο Σβερντλόφ,με τον τίτλο "Οι βάσεις του λενινισμού",κεφάλαιο VI "Το εθνικό ζήτημα":

«Ο αγώνας του Εμίρη του Αφγανιστάν,για την ανεξαρτησία του Αφγανιστάν,αντικειμενικά είναι ε π α ν α σ τ α τ ι κ ό ς αγώνας,παρ'όλες τις μοναρχικές αντιλήψεις του Εμίρη και των οπαδών του,διότι εξασθενίζει,αποσυνθέτει,υποσκάπτει τον ιμπεριαλισμό,ενώ ο αγώνας που έκαναν στη διάρκεια του ιμπεριαλιστικου πολέμου τέτιοι «τρομεροί» δημοκράτες και «σοσιαλιστές» «επαναστάτες» και «ρεπουμπλικάνοι»,όπως πχ,ο Κερένσκι και ο Τσερετέρι,ο Ρενοντέλ και ο Σνάιντεμαν,ο Τσέρνοφ και ο Νταν,ο Χέντερσον και ο Κλάινς,ήταν αγώνας α ν τ ι δ ρ α σ τ ι κ ο ς ,γιατί είχε σα συνέπεια το φκιασίδωμα,το δυνάμωμα,τη νίκη του ιμπεριαλισμού.Ο αγώνας των αιγύπτιων εμπόρων και αστών διανοουμένων,για την ανεξαρτησία της Αιγύπτου,είναι για τις ίδιες αιτίες,ένας αγώνας αντικειμενικά ε π α ν α σ τ α τ ι κ ό ς,παρ' όλη την αστική προέλευση και τον αστικό τίτλο των ηγετών του αιγυπτιακού εθνικού κινήματος,παρ' όλο που τάσσονται εναντίον του σοσιαλισμού,ενω ο αγώνας της αγγλικής εργατικής κυβέρνησης για τη διατήρηση της Αιγύπτου στη θέση μιας εξαρτημένης χώρας είναι για τις ίδιες αιτίες ένας αγώνας α ν τ ι δ ρ α σ τ ι κ ό ς,παρ' όλη την προλεταριακή προέλευση και τον προλεταριακό τίτλο των μελών της κυβέρνησης,παρ' όλο που είναι «υπέρ» του σοσιαλισμού».

Ανώνυμος είπε...

Είναι γνωστή η τακτική όταν δεν έχεις να απαντήσεις σε κάτι συγκεκριμένο, να επικαλείσαι απομονωμένα αποσπάσματα για να καλύψεις την πολιτική σου ανεπάρκεια. Λοιπόν μπορώ και εγώ να επικαλεστώ αποσπάσματα και πιο σχετικά μάλιστα με το ζήτημα που συζητάμε.

«Η δύναμη του εθνικού κινήματος καθορίζεται απ’ το βαθμό που συμμετέχουν σ’ αυτό τα πλατιά στρώματα του έθνους, το προλεταριάτο κι η αγροτιά. Αν το προλεταριάτο θα μπει κάτω απ’ τη σημαία του κεφαλαιοκρατικού εθνικισμού, αυτό εξαρτιέται απ’ το βαθμό που είναι αναπτυγμένες οι ταξικές αντιθέσεις, απ’ τη συνειδητότητα και οργάνωση του προλεταριάτου. Το συνειδητό προλεταριάτο έχει ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ και δεν έχει ανάγκη να μπει κάτω απ’ τη σημαία της κεφαλαιοκρατίας
[…]
Απ’ όσα ειπώθηκαν, είναι ξεκάθαρο πως ο εθνικός αγώνας μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού που είναι σε άνοδο είναι αγώνας ανάμεσα στις κεφαλαιοκρατικές τάξεις. Κάποτε η κεφαλαιοκρατία πετυχαίνει να προσελκύσει το προλεταριάτο στο εθνικό κίνημα, και τότε ο εθνικός αγώνας εξωτερικά παίρνει «παλλαϊκό» χαρακτήρα, αυτό όμως είναι ΜΟΝΑΧΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ. Στην ουσία του, αυτός παραμένει πάντα κεφαλαιοκρατικός, επικερδής και αρεστός κυρίως στην κεφαλαιοκρατία.
[…]
Μα αυτό δε σημαίνει πως η σοσιαλδημοκρατία θα υπερασπίσει κάθε διεκδίκηση του έθνους. Το έθνος έχει το δικαίωμα να ξαναγυρίσει ακόμα και σε παλιά καθεστώτα, αυτό δε σημαίνει όμως πως η σοσιαλδημοκρατία θα βάλει την υπογραφή της κάτω από μια τέτοια απόφαση που θα πάρει η μια είτε η άλλη οργάνωση του δοσμένου έθνους. Οι υποχρεώσεις της σοσιαλδημοκρατίας που υπερασπίζει τα συμφέροντα του προλεταριάτου και τα δικαιώματα του έθνους, που αποτελείται από διαφορετικές τάξεις, ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.»

Ι. Β. Στάλιν, ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα

Δεν υπάρχει τίποτα μαρξιστικό λοιπόν στο να ταυτίζει κανείς έναν λαό με την κυβέρνηση του. Ας κάνουν λοιπόν τον κόπο όλοι να μπούνε στην ουσία αυτών που βάζουμε.



Κώστας Καμαρέτσος