Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΘΗΝΑ: ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ 10:30 π.μ.

26 Νοε 2017

Σχετικά με την απάντηση των εκπροσώπων της «Πορείας» στο σχόλιό μας για την εκδήλωση στο «ΣΗΜΑ» με τον πρέσβη της Βενεζουέλας


Όσοι παρακολουθείτε αυτό το ιστολόγιο θα είδατε το κείμενο με τίτλο "Ένα… σχόλιο για μια εκδήλωση που παρακολουθήσαμε" (εδώ) των συντρόφων Γιάννη Βάρλα και Στάθη Κωνσταντόπουλου που δημοσίευσαν με αφορμή την εκδήλωση του "Σήματος" για τη Βενεζουέλα. Οι σύντροφοι εκφράσαν την άποψή τους με ένα συναγωνιστικό - συντροφικό και ξεκάθαρο τρόπο, θέτοντας και τ' ανάλογα ερωτήματα προς τους συντρόφους της Πορείας, για ζητήματα που απασχολούν το κομμουνιστικό κίνημα. Ζητήματα τα οποία μας απασχόλησαν σε αρκετές ευκαιρίες από κοινού και με το Μ-Λ ΚΚΕ με πιο πρόσφατο γεγονός το διήμερο για την Οκτωβριανή Επανάσταση. Θεωρούμε ότι η αντιπαράθεση απόψεων μεταξύ δύο διαφορετικών οργανώσεων που όμως πασχίζουν για την υπεράσπιση των ιδανικών του κομμουνιστικού κινήματος με το βλέμα στο παρόν και το μέλλον εκτός από θεμιτή είναι και αναγκαία, και επιπλέον δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από αυτή. Εάν βεβαίως γίνεται με όρους συντροφικούς και με όρους εξυπηρέτησης των όποιων διακυρηγμένων κοινών στόχων. Στα πλαίσια αυτά το ιστολόγιό μας, που από το ξεκίνημά του ξεκαθάρισε ότι έχει συγκεκριμένα χαρακτηρηστικά,  ποτέ δεν αρνήθηκε τη δημοσίευση κειμένων των συντρόφων του Μ-Λ ΚΚΕ, της νεολαίας του και των σχημάτων που συμμετέχει. Εδώ δεν αρνήθηκε σε άλλους όποτε υπήρξαν! Είμαστε υπέρ του διαλόγου, που πολλές φορές μπορεί να έχει και εντάσεις, γι΄ αυτό και κατά κανόνα έχουμε ανοιχτά τα σχόλια. Από την άλλη όμως έχοντας και κάποιες αρχές αρνούμαστε να φιλοξενήσουμε απολίτικα και εξυπνακίσικα κείμενα και σχόλια που με χυδαίο και ανήθικο τρόπο προσβάλουν και μειώνουν οργανώσεις και αγωνιστές. Έχει ανάγκη η αριστερά, το κομμουνιστικό κίνημα από συζητήσεις και αντιπαραθέσεις με επιχειρήματα που να πηγάζουν από την ιδεολογία μας, από τη πολιτική, από την πείρα μας στο ζωντανό κίνημα. Συζητήσεις και αντιπαραθέσεις που να ξεπερνάνε τις γνωστές μεθόδους που καθιέρωσαν οι ρεβιζιονιστές. Ανάγκη που δυστυχώς οι αναφορές προς το ιστολόγιό μας στην απάντηση των εκπροσώπων της Πορείας δεν την υπηρετούν! Θυμίζουν το επίπεδο "διαλόγων" που ένας βρίζει τον άλλο, πετούν υπονοούμενα και εκτονώνονται με εξυπνάδες σε διάφορες "ομάδες" του facebook! Σταματούμε εδώ την εισαγωγή μας και αν οι σύντροφοί μας θέλουν να απαντήσουν ξέρουν πολύ καλά ότι είναι ευπρόσδεκτοι.

Δημοσιεύουμε την απάντηση των συντρόφων Γιάννη και Στάθη και στη συνέχεια τα κείμενα των εκροσώπων της Πορείας και του συντρόφου Γιάννη Ανδριανού όπως δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα της Πορείας.

Σχετικά με την απάντηση των εκπροσώπων της «Πορείας»
στο σχόλιό μας για την εκδήλωση στο «ΣΗΜΑ» με τον πρέσβη της Βενεζουέλας

Καταρχήν θα θέλαμε να τονίσουμε κι εμείς (όπως αναφέρουν και οι συντάκτες της απάντησης της «Πορείας») πως «δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε να διακινούνται αφορολόγητα και να μένουν αναπάντητα τα όσα με τόση ελαφρότητα καταμαρτυρούνται»!!!

Η απάντηση των εκπροσώπων της «Πορείας» (22.11.17) ξεκινά με μια άσχετη με το συγκεκριμένο θέμα (!), χυδαία μομφή προς το ιστολόγιο των Αντιγειτονιών –και κατ’ επέκταση προς το ΚΚΕ(μ-λ)– ότι «μια ημέρα μετά το πέρας του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου (που φέτος, και ελπίζουμε μόνο για φέτος, έγινε μονοήμερος), και την μέρα και ώρα ακριβώς που ανακοινώνεται από τα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των νεκρών στη Μάντρα αυξάνει και φτάνει στους 20 (προστίθενται 4 ακόμη πνιγμένοι συνάνθρωποί μας στον τραγικό απολογισμό), η πρώτη ανάρτηση που επιλέγουν να κάνουν οι αντιγειτονιές την 18η Νοεμβρίου αφορά στην εκδήλωση του Σήματος για τη Βενεζουέλα που διοργανώθηκε τη …10η Νοεμβρίου». Για να δημιουργηθεί έτσι η εντύπωση σε όποιον τη διαβάσει πως, ενώ ζούμε τόσο σοβαρά γεγονότα, το κύριο τάχα που απασχολεί το ΚΚΕ(μ-λ) είναι το πώς θα αντιπαρατεθεί στο «ΣΗΜΑ» και στην «Πορεία».

Χρειάζεται πολύ μεγάλο θράσος να λέγονται αυτά από εσάς, σύντροφοι της «Πορείας», που ήσασταν απόντες το απόγευμα της Πέμπτης 16/11 όταν η Οργάνωσή μας και το δυναμικό της προετοιμάζονταν μαζί με άλλες συλλογικότητες για πρωτοβουλία ανοίγματος του Πολυτεχνείου, με όποιο κόστος, και μη γνωρίζοντας τι θα ακολουθούσε.

Όσο για το έγκλημα στη Μάνδρα, μάλλον θα θυμάστε πως
λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία του Πολυτεχνείου καλούσαμε απ’ την ντουντούκα, καθώς και με κάλεσμα που αναρτήθηκε εκείνη την ώρα στις Αντιγειτονιές, σε πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πλημμυροπαθείς της Μάνδρας, με μάζεμα υλικού και σε άμεση παρέμβαση. Και την Κυριακή 19/11, κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες, επισκεφτήκαμε τη Μάνδρα, προσφέραμε ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, συζητήσαμε με το λαό εκεί και καταθέσαμε πολιτική άποψη με μοίρασμα προκήρυξης. Κι αυτό θα το επαναλάβουμε, και θέλουμε και ν’ αναλάβει πρωτοβουλία και η Λ.Α.-Α.Α.Σ. γι’ αυτό!

Πάει πολύ, λοιπόν, σύντροφοι! Λίγη σεμνότητα!
Δεν σας έδωσε κανένας το δικαίωμα να δημιουργείτε τέτοιες εντυπώσεις, «εύκολα» και «αφορολόγητα», χρησιμοποιώντας μάλιστα δύο τόσο σοβαρά ζητήματα της επικαιρότητας που αφορούν το λαό, τη ζωή του, τα προβλήματά του και το κίνημα, και κυρίως όταν «στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί»!

Ας περάσουμε όμως στη ουσία της «απάντησης» και στα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ζητήματα που τίθενται για την εκδήλωση στο «ΣΗΜΑ» για τη Βενεζουέλα, με καλεσμένο τον πρέσβη της. Οι συντάκτες της απάντησης μιλούν για «παραποίηση της αλήθειας» από εμάς που γράψαμε το σχόλιο, «εμπάθεια» (!!!), «έλλειψη ευθυκρισίας», «συσκότιση» των ζητημάτων ή και για διαστρέβλωση της άποψής του «ΣΗΜΑ» που δήθεν ξεκαθάρισε πως «δεν ταυτίζεται με τις απόψεις του ομιλητή» (sic) κι αυτό θεωρούν ότι «αρκεί» για τις οριοθετικές γραμμές. Το να μην ταυτίζεσαι, όμως, με τις απόψεις κάποιου, δεν αρκεί για να είσαι απέναντί του. Μια τέτοια έκφραση μπορεί να λεχθεί και μεταξύ συναγωνιστών, συντρόφων, ή σε σχέση με λαϊκά απελευθερωτικά κινήματα που δρουν στον κόσμο. Λέγεται και μεταξύ αυτών που είναι από την ίδια «πλευρά του οδοφράγματος», απ’ το ίδιο «μετερίζι» απέναντι στον κοινό εχθρό, αλλά που μπορεί να έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις ή και διαφωνίες σε ζητήματα. Εδώ μιλάμε, όμως, για τον εκπρόσωπο μιας αστικής τάξης. Που δεν είναι ούτε προοδευτική, ούτε πατριωτική, ούτε αντιιμπεριαλιστική. Το «ψέμα» και οι «ανακρίβειες» που μας χρεώνουν είναι ακριβώς αυτά που αναφέρει η ανακοίνωση της «Πορείας»: «Χωρίς να ταυτιζόμαστε με την Μπολιβαριανή διαδικασία ή επανάσταση, την αντιλαμβανόμαστε σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση» (για να μη μιλήσουμε για άλλα που μπορεί να χαρακτηριστούν... λεπτομέρειες).

Πού την είδατε την «επανάσταση», σύντροφοι; Κι αν μια διακυβέρνηση χαρακτηρίζεται ως τέτοια (προοδευτική – πατριωτική – δημοκρατική – αντιιμπεριαλιστική), αυτό δεν «αρκεί» για να θεωρηθεί πολιτική στήριξή της; Η έκπληξη που αναφέρουμε στο σχόλιό μας, για το στόχο μιας τέτοιας εκδήλωσης στο «ΣΗΜΑ» με καλεσμένο τον πρέσβη και για τα παραπάνω λεγόμενα, ήταν όντως ειλικρινής και προέκυψε γνωρίζοντας επικριτικές τοποθετήσεις σας σχετικά με τον αστικό, σοσιαλδημοκρατικό, διαχειριστικό χαρακτήρα των κυβερνήσεων της χώρας αυτής, και την εμπλοκή της στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας-ΕΕ, καθώς και με τις οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις που ανέπτυξε με τη Ρωσία, τις οικονομικές με την Κίνα κ.λπ. ( π.χ.: «Λαϊκός Δρόμος», http://www.m-lkke.gr/2016/06/20/7629/Οι-αντιδραστικές-εξελίξεις-στη-Λατινική-Αμερική.htm, «Οι αντιδραστικές εξελίξεις στη Λατινική Αμερική» ημερ. δημοσ. 20/6/16).

Επιστρέφουμε, λοιπόν, τις τόσο σοβαρές κατηγορίες που μας αποδίδουν σε άλλο σημείο οι συντάκτες της απάντησης με υπονοούμενα του τύπου: «Ή απλώς οι ίδιοι μετατοπίζονται (σ. το ΚΚΕ(μ-λ) δηλαδή) και τραβάνε τώρα για εντελώς άλλη κατεύθυνση», τα οποία λέγονται ανερυθρίαστα, με περισσή ελαφρότητα, και κυρίως χωρίς καμία απολύτως επιχειρηματολογία!

Τονίζεται, επίσης, σε άλλο σημείο ότι «Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και ΕΕ». Αναρωτιόμαστε αν οι ενέργειες αυτές είναι άραγε «ξεκάρφωτες». Μάλλον… όχι. Δεν αποτελούν έκφραση μιας συνολικής πολιτικής που ακολουθείται; (Με «ανακολουθίες», «ταλαντεύσεις» και «υπαναχωρήσεις»…). Τι πολιτική είναι αυτή; Και προς ποια κατεύθυνση; Μήπως, με βάση αυτή τη λογική, θα έπρεπε να χρεώναμε/πιστώναμε (;) στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας έναν… «ασυνεπή αντιιμπεριαλισμό»; Κι αυτό επίσης δεν αποτελεί πολιτική στήριξη;

Δεχτήκαμε μομφή, επίσης, και για τη μοναδική ερώτηση που κάναμε στην εκδήλωση (γιατί επιλέξαμε να μην ανοίξουμε την αντιπαράθεση στην εκδήλωσή σας) σχετικά με τις σχέσεις του καθεστώτος με τους Ρώσους και τους Κινέζους ιμπεριαλιστές! Φτάνουν οι συντάκτες μέχρι και να… συμμερίζονται την «καλεσμένη αντιπροσωπία» (sic) απ’ την οποία ζητούσαμε απάντηση γι’ αυτό… Για να συνεχίσουν παρακάτω λέγοντας: «Εκτός κι αν φαντάζονται πως συνιστούν «άποψη» οι διάφορες παιδαριωδίες που εκστομίζονται δεξιά κι αριστερά, σαν αυτές που συνοδεύουν το κείμενο των δύο στελεχών, που ούτε λίγο ούτε πολύ προβάλλουν σαν «αντιιμπεριαλισμό» το να μην έχει οικονομικές σχέσεις η Βενεζουέλα με κανέναν (ή με άλλα λόγια, να κάνει η ίδια εμπάργκο στον εαυτό της)!!! Η κριτική δηλαδή των σχέσεων με τους ιμπεριαλιστές Ρωσίας, Κίνας «μεταφράστηκαν» σε άποψη υπέρ τού να μην έχει «σχέσεις με κανέναν»!!! Άραγε, τελικά, οι λαοί έχουν ανάγκη από (άλλους) προστάτες;

Μπορείτε, σύντροφοι, ν’ απαντήσετε απλά και ξεκάθαρα, αν η πολιτική Τσάβες και Μαδούρο είναι απ’ την πλευρά των λαών ή όχι; Αν στη Βενεζουέλα επιδιώκεται η ανεξαρτησία ή όχι; Αν επιχειρείται (έστω με «λάθη», «αδυναμίες», «πισωγυρίσματα») να οικοδομηθεί μια άλλη κοινωνία ή όχι; Μπορείτε να μας απαντήσετε αν θεωρείτε ότι, εκτός απ' το λαό (μάλιστα, οι συντάκτες της «Πορείας» απορούν εάν… εμείς είμαστε «μόνο» με τους λαούς εξ’ ορισμού, ανεξαρτήτως συνθηκών!!!) – ανήκουν στα «θύματα» και η αστική τάξη και η κυβέρνηση, και άρα δεν πρέπει να τηρούμε «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στους «θύτες και στα θύματα»; Και «θύματα» ποιων; Των Αμερικάνων μόνο, ή όλων των ιμπεριαλιστών; Γιατί «αντιαμερικάνοι» είναι και οι ανταγωνιστές των ΗΠΑ. Κι ο «αντιαμερικανισμός» δεν σημαίνει και «αντιιμπεριαλισμός». Αν ήταν έτσι, εκτός απ’ τους… ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές των ΗΠΑ, θα θεωρούσαμε «αντιιμπεριαλιστές», όχι μόνο τη… Βόρεια Κορέα και τη Συρία, αλλά και το Ιράν, ή ακόμα και την… Τουρκία του Ερντογάν!

Διαψεύδοντας τους συντάκτες της «Πορείας» που δήλωσαν πως «δεν έχουμε σκοπό να καταναλώσουμε κι άλλο χρόνο μας σε συζητήσεις τέτοιου είδους», μια νέα τοποθέτηση, αυτή του σ. Γιάννη Αδριανού, βγήκε ταχύτατα στη δημοσιότητα (24/11/17). Στην τοποθέτηση αυτή, και με αφορμή την αντιπαράθεση για τη Βενεζουέλα, ανοίγει συνολικότερα ζητήματα (!) καθώς και σχετικά με τη ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΑΣ, για την οποία δεν θα θέλαμε να τοποθετηθούμε εδώ, θεωρώντας πως δεν αποτελεί η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΑΣ το «πεδίο» αντιπαράθεσης μεταξύ του ΚΚΕ(μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ. Εξ’ άλλου, υπάρχει και η δυνατότητα του πολιτικού διαλόγου στο ιστολόγιο της ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΑΑΣ.

Ωστόσο, «προσπερνώντας» τον προκλητικό τίτλο απέναντι στο αναφαίρετο δικαίωμά μας στην πολιτική αντιπαράθεση, με ειρωνείες ότι τάχα «δίνουμε και… μαθήματα επαναστατικής και αντιρεφορμιστικής αδιαλλαξίας», προσπερνώντας και το ότι η πολιτική αντιπαράθεση στις συγκεκριμένες απόψεις που ειπώθηκαν βαφτίζεται … «συκοφαντική δυσφήμιση ενάντια στο Μ-Λ ΚΚΕ» (!!!), ο αρθογράφος με πλάγιο τρόπο και «δια της τεθλασμένης» (όπως λένε και οι συντάκτες της απάντησης της «Πορείας») στιγματίζει την κατεύθυνση της κοινής δράσης στο κίνημα, που θέτει η Οργάνωσή μας. ΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΩΣ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. Κοινή δράση για συγκεκριμένα κάθε φορά ζητήματα και με στόχο να δοθεί η δυνατότητα σε ευρύτερα κομμάτια του λαού και της νεολαίας να κινηθούν απέναντι στην επίθεση που δέχονται απ’ το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό! Κι εκεί να ξεδιπλωθεί η αντιπαράθεση στις ρεφορμιστικές και ρεβιζιονιστικές δυνάμεις (ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) όπου απευθύνονται - όταν απευθύνονται - οι κάθε φορά προτάσεις κοινής δράσης. Η μήπως, άραγε, στα σωματεία και στα συνδικάτα κυριαρχούν... ταξικές δυνάμεις και όχι αυτές οι ίδιες ρεφορμιστικές ή κι ακόμα χειρότερες δυνάμεις, κυβερνητικές, εργοδοτικές ή εργατοπατερίστικες; Αλλά και πρακτικές της λεγόμενης «συνδιαχείρισης» και της δήθεν «συνδιοίκησης» την οποία αποδέχεστε, σύντροφοι. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον αρθογράφο, όποιος –όπως το ΚΚΕ(μ-λ)– έχει αυτήν την άποψη για την κοινή δράση στο κίνημα «δεν δικαιούται» ν’ αντιπαρατίθεται σε απόψεις που αφορούν καθεστώτα, κυρίαρχες αστικές τάξεις, αστικά κράτη ή και σοσιαλδημοκρατικές διαχειρίσεις(!!!) σαν κι αυτές της Βενεζουέλας και άλλων κρατών της Λατινικής Αμερικής ή ακόμα και σαν άλλα αντιδραστικά καθεστώτα στον κόσμο που δήθεν αντιμάχονται στον ιμπεριαλισμό…

Το χειρότερο ωστόσο –κι αυτό αποτελεί πραγματική συκοφάντηση και διαστρέβλωση ολκής– είναι πως η τοποθέτηση αυτή «χρεώνει» ούτε λίγο ούτε πολύ στο ΚΚΕ(μ-λ) μια... φιλοΣΥΡΙΖΑ στάση! Όταν απ’ την περίοδο των πλατειών κιόλας δίναμε λυσσώδη μάχη, όχι μόνο ενάντια στην απολιτική, στο «χυλό» και στα «μεταβατικά προγράμματα», αλλά και στον κυβερνητισμό των νέων «σωτήρων» του λαού που είχε «παρασύρει» όλο το «χώρο». Κι όταν ήταν ξεκάθαρο για εμάς πως ο ρεφορμισμός κάθε είδους (και του ΣΥΡΙΖΑ τότε) ήταν στην υπηρεσία της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού, στην υπηρεσία του καθεστώτος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Πάει πολύ να λέγονται αυτά, όταν καμία ταλάντευση δεν είχαμε όταν η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά» έσυρε το λαό στο κάλπικο δημοψήφισμα και ταχθήκαμε εξαρχής και ξεκάθαρα με την ΑΠΟΧΗ! Κι όταν προβάλαμε (όπως πολύ σωστά έπραξε και η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΑΣ) πως «διαπραγμάτευση σημαίνει υποταγή»! Κι αυτά, σύντροφοι, τα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά!

Όσον αφορά την εκτίμηση για το αν η διαχείριση αυτή του εξαρτημένου καπιταλισμού θα υποταχθεί τελικά ή θα «σπάσει» και θα καταρρεύσει κάτω απ’ το βάρος αυτό (και όχι αν θα «τα σπάσει με τους επικυρίαρχους», όπως συνειδητά διαστρέφει την άποψη του ΚΚΕ(μ-λ) η τοποθέτηση) αποτελεί εκτίμηση αντοχής του αντιπάλου και όχι... «ωραιοποίησή» του. Βλέπετε, εμείς δεν έχουμε την αυταπάτη ύπαρξης αστικών κυβερνήσεων που... αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό!

Ας ξανασκεφτούμε σοβαρά πως απαντάμε στην αποσυγκρότηση και στην ήττα της εργατικής τάξης και των λαών, προβάλλοντας στο σήμερα, ξανά την πραγματική προοπτική για τους λαούς: την προοπτική της επανάστασης, της ανεξαρτησίας και του σοσιαλισμού, ενάντια σε ψεύτικες «διεξόδους» και «μοντέλα». Δεν αρκεί γι’ αυτό η υπεράσπιση και η προβολή της Οκτωβριανής Επανάστασης, της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και της ΜΠΠΕ.

Υ.Γ.: Όσο για το απόσπασμα του 5ου Συνεδρίου του Μ-Λ ΚΚΕ (Απρίλης 2013) που παραθέτει, ας... αντιπαρατεθεί με το παραπάνω άρθρο του Λαϊκού Δρόμου που αναφέραμε, για να «καταλάβουμε» κι εμείς ακριβώς την άποψη που έχετε για το θέμα…

25/11/2017

Γιάννης Βάρλας
Στάθης Κωνσταντόπουλος

Η απάντηση της Πορείας στο πρώτο σχόλιο των συντρόφων (εδώ):

Σχετικά με ένα σχόλιο στις αντιγειτονιές για μία εκδήλωση του Σήματος

1. Σχετικά με ένα σχόλιο στις αντιγειτονιές για μία εκδήλωση του Σήματος
Το Σήμα αποτελεί τον πολιτιστικό χώρο της Πορείας στην Αθήνα, και έχει διοργανώσει στους πρώτους 11 μήνες της λειτουργίας του δεκάδες πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις, με κυριολεκτικώς εκατοντάδες φίλους και συναγωνιστές να τιμούν με την παρουσία τους και την ενεργή συμμετοχή τους το πρόγραμμά του. Στην κατεύθυνση αυτή θέλουμε να συνεχίσουμε και στο μέλλον, παρατηρώντας με χαρά το πολιτιστικό μας εγχείρημα να θεμελιώνεται και σε άλλες πόλεις (πρόσφατα εγκαινιάστηκε η «Σφήνα», ο πολιτιστικός χώρος της Πορείας στα Γιάννενα) και έπεται συνέχεια.

Η απόφαση του Σήματος να φιλοξενήσει εκδήλωση για τη Βενεζουέλα για εμάς δεν ήταν καθόλου δύσκολη. Θεωρούμε πολύ σημαντικό να καταθέτουμε τη συμβολή μας σε μια προσπάθεια να ακουστεί και «η άλλη πλευρά» μέσα από το σκοτάδι της συκοφάντησης και της λασπολογίας, μέσα από την ομίχλη της μονόπλευρης ενημέρωσης και κυρίαρχης προπαγάνδας παραπληροφόρησης για τα όσα συμβαίνουν σε μια χώρα στην άλλη πλευρά του πλανήτη. Μήπως οι συντάκτες του σχολίου στις αντιγειτονιές θεωρούν προτιμότερη την αναπαραγωγή (διά της δράσης ή της αδράνειάς μας) της κυρίαρχης συκοφάντησης ή ομίχλης από την πλευρά μας;

Αν στους συντάκτες του σχολίου προκαλεί «απορία» και «έκπληξη» η διοργάνωση μιας βραδιάς συζήτησης για τη Βενεζουέλα και η τοποθέτηση της Πορείας ότι η Βενεζουέλα κινείται σε έναν προοδευτικό προσανατολισμό, σε εμάς προκαλεί περισσότερη απορία και έκπληξη ότι, μια ημέρα μετά το πέρας του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου (που φέτος, και ελπίζουμε μόνο για φέτος, έγινε μονοήμερος), και την μέρα και ώρα ακριβώς που ανακοινώνεται από τα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των νεκρών στη Μάντρα αυξάνει και φτάνει στους 20 (προστίθενται 4 ακόμη πνιγμένοι συνάνθρωποί μας στον τραγικό απολογισμό), η πρώτη πρώτη ανάρτηση που επιλέγουν να κάνουν οι αντιγειτονιές την 18η Νοεμβρίου αφορά στην εκδήλωση του Σήματος για τη Βενεζουέλα που διοργανώθηκε τη …10η Νοεμβρίου.

Είναι δεδομένο και το γνωρίζουν καλά οι υπογράφοντες το σχόλιο στις αντιγειτονιές, ότι η πρόσκληση του πρέσβη της Βενεζουέλας από το Σήμα, δεν σημαίνει ότι αυτόματα το Σήμα ταυτίζεται με τις απόψεις του ομιλητή. Κάτι άλλωστε που διευκρινίστηκε και σε αυτή όπως και σε πολλές ακόμη εκδηλώσεις που οι καλεσμένοι μας ανέπτυξαν τις απόψεις τους για διάφορα ζητήματα.

Και αποτελεί παραποίηση της αλήθειας να μας καταλογίζεται ότι πήραμε θέσεις στήριξης της κυβέρνησης της Βενεζουέλας γενικώς και αορίστως! Όπως σαφώς αναφέρεται στην τοποθέτηση του εκπροσώπου μας: «… Έχουμε όμως κάθε λόγο, να εκφράζουμε τη διεθνιστική και ταξική μας στήριξη στο λαό της Βενεζουέλας στη μάχη που δίνει ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση. Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και ΕΕ». Για αυτή τη στήριξη έγινε λόγος και θεωρούμε ότι αυτή θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη για κάθε δημοκράτη, προοδευτικό άνθρωπο.

Σε ό,τι αφορά στην έκπληξη των συντακτών του σχολίου στις αντιγειτονιές για το περιεχόμενο της τοποθέτησης εκ μέρους του Σήματος και της Πορείας στην εκδήλωση για τη Βενεζουέλα, περιοριζόμαστε να μεταφέρουμε ολόκληρη την τοποθέτηση αυτή, επισημαίνοντας ότι η απομόνωση συγκεκριμένων φράσεων οδηγεί σε διαστρέβλωση της άποψής μας

Η τοποθέτηση εκ μέρους της Πορείας στην εκδήλωση για τη Βενεζουέλα

Η Βενεζουέλα των 25 εκατομμυρίων κατοίκων, η χώρα που γέννησε τον απελευθερωτή και οραματιστή Σιμόν Μπολιβάρ, κάτι αντίστοιχο του Ρήγα Φεραίου, βρίσκεται διαρκώς, ειδικά τα τελευταία χρόνια, στο στόχαστρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και της προπαγάνδας του, είναι οπωσδήποτε άξια θαυμασμού, διερεύνησης και προσοχής, μα πάνω απ’ όλα άξια της στήριξης κάθε προοδευτικού και δημοκρατικού ανθρώπου.

Τα πετρέλαιά της στο δυτικό άκρο της, το υπέδαφός της και η γεωστρατηγική της θέση στην κεφαλή της Λατινικής Αμερικής δεν άφησαν ασυγκίνητο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους εγχώριους ολιγάρχες λακέδες του. Άλλωστε πάντα οι ΗΠΑ θεωρούσαν την κεντρική και Λατινική Αμερική την πίσω αυλή τους και ειδικά μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, τα αιματηρά πραξικοπήματα που οργάνωσαν και λουτρά αίματος που διέπραξαν είναι πολλά και γνωστά (Γρενάδα, Κολομβία, Χιλή, Βενεζουέλα, Παναμάς κλπ.).

Οι απανωτές πολιτικές κρίσεις στη Βενεζουέλα που συνδυάζονται με τα σκαμπανεβάσματα των διεθνών τιμών του πετρελαίου είχαν πάντα στο παρασκήνιο το ρόλο και τις οδηγίες του γκανγκστερικού αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Με την άνοδο του Ρηγκανοθατσερισμού στην πολιτική και την εκκωφαντική πτώση των καθεστώτων του παλινορθωμένου καπιταλισμού στη Ρωσία και τις υπόλοιπες ανατολικές χώρες, τα ανοιχτά στρατιωτικά πραξικοπήματα πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, ωστόσο καθόλου δε μείωσαν την ανάγκη των ΗΠΑ να ελέγχουν απολύτως και να επιβάλλουν τα δικά τους στην περιοχή.

Άλλωστε στις απανωτές πολιτικές κρίσεις στη Βενεζουέλα, που σχετίζονται με τη διακύμανση της διεθνούς τιμής του πετρελαίου, είχαν πάντα ρόλο από το παρασκήνιο οι ΗΠΑ.

Η έλευση του 21ου αιώνα όμως επεφύλασσε μια δυσάρεστη έκπληξη για τους γιάνκηδες ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Στην περιοχή που θεωρούν πίσω αυλή τους, οι εκλογές σε μια σειρά χώρες (Βενεζουέλα, Βολιβία, Ισημερινός, Αργεντινή) αναδεικνύουν κυβερνήσεις, οι οποίες αμφισβητούν την κυρίαρχη βορειοαμερικάνικη πολιτική. Η Λατινική Αμερική παραμένει πονοκέφαλος για τις ΗΠΑ και στην περίπτωση της Βενεζουέλας οδηγεί στο αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ούγκο Τσάβες.

Χωρίς να ταυτιζόμαστε με την Μπολιβαριανή διαδικασία ή επανάσταση, την αντιλαμβανόμαστε σαν μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Έχουμε τις δικές μας θέσεις για το ρόλο του κοινοβουλίου και τον αστικό πολυκομματισμό, το ρόλο των μαζών, τα λαϊκά συμβούλια, τις εθνικοποιήσεις, σε τελική ανάλυση για το πώς νικιέται ο ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του σε κάθε χώρα. Ωστόσο παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις εκεί, θεωρώντας τες βασικό πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στο λαό και τον ιμπεριαλισμό.

Έχουμε την ιστορική πείρα και το επαναστατικό ένστικτο να καταλάβουμε ότι, η δεξιά αντιπολίτευση που βρίσκεται στους δρόμους κοιτάει στην Ουάσιγκτον και καθοδηγείται από αυτήν.

Έχουμε επίσης την πολιτική εκτίμηση, ότι μια μισοτελειωμένη διαδικασία δίνει τη χώρο και το χρόνο στη δεξιά αντιπολίτευση, διαρκώς να ανασυγκροτείται και με την ολόπλευρη στήριξη των ΗΠΑ, να επιτίθεται εκ νέου, προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και να ανατρέψει την ιδιότυπη ισορροπία που υπάρχει προς όφελός της, έχοντας σαν πρότυπο τη Χιλή του 1973 και Αουγκούστο Πινοσέτ.

Εμείς από την ασφάλεια της απόστασης, θα μπορούσαμε με ευκολία να μιλήσουμε για την ολική εθνικοποίηση των βασικών τομέων της παραγωγής, την παράδοση όλης της γης στους ακτήμονες χωρίς αποζημιώσεις, το χτύπημα της φτώχειας και του αναλφαβητισμού, την εργώδη προσπάθεια για λαϊκές κατοικίες, την αποφασιστική συμβολή των λαϊκών επιτροπών και συμβουλίων, καθώς και την απαγόρευση της αντιδραστικής ξενόδουλης αντιπολίτευσης και των οργάνων της.

Δε μας χαρακτηρίζει όμως τέτοια αμετροέπεια, να κάνουμε εύκολες υποδείξεις από την ασφάλεια της απόστασης. Σε κάθε περίπτωση εκτιμούμε ότι το παλιό φθαρμένο αστικό κράτος δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λαϊκό καλό.

Έχουμε όμως κάθε λόγο, να εκφράζουμε τη διεθνιστική και ταξική μας στήριξη στο λαό της Βενεζουέλας στη μάχη που δίνει ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση.

Όπως έχουμε και κάθε λόγο να εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και Ε.Ε.

Από αυτήν την άποψη, η Βενεζουέλα είναι δίπλα μας και ο λαός της στην καρδιά μας.


Σήμα

2. Η «Πορεία» και οι επικριτές της εκδήλωσης

Την παραπάνω τοποθέτηση που έγινε από το Σήμα στην εκδήλωση για τη Βενεζουέλα, θα θέλαμε ξεκάθαρα να πούμε ότι την επαναλαμβάνουμε, τη θεωρούμε σωστή και εμμένουμε σ’ αυτήν, όσο κι αν μερικοί που εμφανίζονται ως ακραιφνείς και αδιάλλακτοι ταξικοί κήνσορες, έχουν άλλη γνώμη.

Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε μεγαλύτερη ευθυκρισία και λιγότερη εμπάθεια, περισσότερο φώτισμα των αληθινών ζητημάτων και λιγότερη συσκότιση. Ειδικά μάλιστα από τα δύο, αξιοσέβαστα κατά τα άλλα, στελέχη που προφανώς ήρθαν στην εκδήλωση, όχι βέβαια για να τη στηρίξουν, αλλά για να την αποδοκιμάσουν και να την παρουσιάσουν στη συνέχεια -επωνύμως οι ίδιοι και με τη συνδρομή άλλων ανωνύμων- όπως οι ίδιοι έκριναν σκόπιμο. Τόση ευθυκρισία επέδειξαν, ώστε με τη μοναδική παρέμβαση-ερώτηση που διατύπωσαν στην εκδήλωση, ζητούσαν να απαντήσει η καλεσμένη αντιπροσωπεία ποιες οικονομικές σχέσεις έχει η Βενεζουέλα ειδικά «με τη Ρωσία και την Κίνα». Αυτό, καθώς φαίνεται, αποτελεί κατά τη γνώμη τους το τρομερότερο από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.

Δεν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε τη μέθοδο που διάλεξαν προκειμένου να απαξιώσουν τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο της εκδήλωσης και να διαστρεβλώσουν τις δικές μας θέσεις. Έφτασαν για τον σκοπό αυτό να επικαλούνται ως και τα «συμπεράσματα» του διημέρου για την Οκτωβριανή Επανάσταση. Αν θέλουν συζήτηση για τα συμπεράσματα αυτά, καλύτερα θα ήταν να μιλήσουν απευθείας για τις αντιπαραθέσεις που εκδηλώθηκαν στο διήμερο και όχι δολιχοδρομικά και δια της τεθλασμένης, μέσω των επιθέσεών τους στην εκδήλωση που έγινε στο Σήμα. Εμείς, πάντως, μέχρι να κάνουν κάτι τέτοιο, δικαιούμαστε να υποθέτουμε πως η μέθοδος που διάλεξαν αποτελεί μεταξύ άλλων και έναν αντιπερισπασμό, συγκάλυψης των δικών τους σφαλερών θεωρήσεων.

Αν πάλι ήθελαν να κάνουν κριτική στις απόψεις του Μ-Λ ΚΚΕ για την κατάσταση στη Βενεζουέλα και γενικότερα για την κατάσταση στη Λατινική Αμερική, είχαν, όχι μέρες και μήνες, αλλά πολλά χρόνια στη διάθεσή τους να το κάνουν. Είναι χρόνια τώρα γνωστές και δημόσια προβεβλημένες οι απόψεις αυτές, αποτυπωμένες σε αποφάσεις συνεδρίων κλπ., που αναφέρονται (με το ίδιο πνεύμα που εκφράστηκε στην εκδήλωση) στις εξελίξεις και στη διακύμανση της κατάστασης στη Λατινική Αμερική, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, κοκ. Από πότε ανακάλυψαν ότι τους διακρίνει από εμάς τόσο ριζικά διαφορετική αντίληψη για τα τεκταινόμενα στην περιοχή; Ή απλώς οι ίδιοι μετατοπίζονται και τραβάνε τώρα για εντελώς άλλη κατεύθυνση;

Επειδή πράγματι στην περιοχή αυτή του πλανήτη οι εξελίξεις είναι σοβαρές, μια σοβαρή συζήτηση προϋποθέτει να παραθέσουν τόσο τις δικές μας όσο και τις δικές τους θέσεις, τις θέσεις δηλαδή των δικών τους κομματικών σωμάτων, ώστε να μπορούν να δουν όλοι, αν και πού διαφοροποιούνται ή, αντίθετα, αν τυχόν και σε ποιον βαθμό συμπίπτουν οι απόψεις. Ανεξάρτητα από κυβερνητικές ανακολουθίες, ταλαντεύσεις ή και υπαναχωρήσεις που εκδηλώνονται στην πορεία των εξελίξεων στις χώρες αυτές, τα βασικά δεδομένα για να τις κρίνουμε έτσι ή αλλιώς, παραμένουν. Οι δικές μας εκτιμήσεις και οι σχετικές τοποθετήσεις είναι λοιπόν σαφείς και διαυγείς. Οι αντίστοιχες δικές τους απόψεις ποιες είναι;

Εκτός κι αν φαντάζονται πως συνιστούν «άποψη» οι διάφορες παιδαριωδίες που εκστομίζονται δεξιά κι αριστερά, σαν αυτές που συνοδεύουν το κείμενο των δύο στελεχών, που ούτε λίγο ούτε πολύ προβάλλουν σαν «αντιιμπεριαλισμό» το να μην έχει οικονομικές σχέσεις η Βενεζουέλα με κανέναν (ή με άλλα λόγια, να κάνει η ίδια εμπάργκο στον εαυτό της)!

Εκτός κι αν οι επικριτές της εκδήλωσης και των θέσεών μας, θεωρούν ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ή οποιαδήποτε παρόμοια, πρέπει να απομονωθεί και να καταπολεμηθεί γιατί εμείς είμαστε «μόνο» με τους λαούς και εξ ορισμού απολύτως ενάντιοι στις αστικές κυβερνήσεις γενικά, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου και αδιακρίτως γενικών συνθηκών…

Εκτός κι αν θεωρούν ότι απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, ακόμη κι αν αυτή είναι θύμα της ιμπεριαλιστικής υποδούλωσης και υπονόμευσης, εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να την ελεεινολογούμε και να την καταγγέλλουμε ακόμα κι όταν αυτή αμφισβητεί και αντιτάσσεται στον νεοαποικισμό, τον ιμπεριαλισμό και την εσωτερική αντίδραση των λακέδων του…

Εκτός κι αν θεωρούν ότι πρέπει να τηρούμε ίσες αποστάσεις απέναντι στους θύτες και τα θύματα στο όνομα κάποιας περίεργης «ταξικής» καθαρότητας…

Τότε μάλλον έχουμε πράγματι πολύ διαφορετικά καταλάβει τα γενικά διδάγματα και τα συγκεκριμένα κάθε φορά καθήκοντα του κινήματος.

Εμείς, αν και δεν έχουμε σκοπό να καταναλώσουμε κι άλλο χρόνο μας σε συζητήσεις τέτοιου είδους, δεν είμαστε ωστόσο διατεθειμένοι να αφήσουμε να διακινούνται αφορολόγητα και να μένουν αναπάντητα τα όσα με τόση ελαφρότητα καταμαρτυρούνται.

Για την Πορεία
Σπύρος Κατσαφάδος
Δημήτρης Κουφοβασίλης

Και τέλος το κείμενο του συντρόφου Γιάννη Αδριανού, συντονιστή της συζήτησης στο Σήμα (εδώ):

Σχετικά με την εκδήλωση για τη Βενεζουέλα και τα μαθήματα επαναστατικής και αντιρεφορμιστικής αδιαλλαξίας

Οι σύντροφοι του ΚΚΕ (μ-λ) κατακεραυνώνουν το Σήμα και την Πορεία, επειδή στην εκδήλωση γιατη Βενεζουέλα, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ειπώθηκε πως «εκφράζουμε την πολιτική μας στήριξη σε όλες τις ενέργειες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, που αντιπαλεύουν την υποταγή και την ευθυγράμμιση με τις πολιτικές και στρατιωτικές επιταγές των ΗΠΑ και της ΕΕ ». Μια χώρα που βρίσκεται δύο δεκαετίες στο στόχαστρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο οποίοςέχει οργανώσει πραξικοπήματα ανατροπής της κυβέρνησης και έχει ενορχηστρώσει από κοινού με τους ντόπιους λακέδες του, κινήματα “κατσαρόλας” αλά Χιλή, οι σύντροφοι του ΚΚΕ (μ-λ) θεωρούν έγκλημα καθοσιώσεως την παραπάνω θέση του εκπροσώπου της Πορείας, και μια εβδομάδα τώρα, αναπαράγουν μέσα από ντουζίνες σχόλια στις “αντιγειτονιές” μια συκοφαντική επίθεση βγαλμένη “από τα παλιά”, ενάντια στο Μ-Λ ΚΚΕ.

Μύγα στο σπαθί τους δεν σηκώνουν οι σύντροφοί μας… Όλα κι όλα. Και μας κραδαίνουν την αντιρεφορμιστική ρομφαία τους και μας εγκαλούν ποιοί; Οι σύντροφοι αυτοί, που ένα μήνα πριν γίνει κυβέρνηση ο πατριάρχης του ελληνικού ρεφορμισμού, ο σοσιαλδημοκρατικός ΣΥΡΙΖΑ – ο οποίος ερχόταν με φόρα να ξελασπώσει την ντόπια ολιγαρχία και τα ξένα αφεντικά της – διοργάνωναν μαζί του κοινές εκδηλώσεις, γνωρίζοντας τη ριζική διαφωνία μαςστα πλαίσια της ΛΑ-ΑΑΣ για κάτι τέτοιο, κοινές εκδηλώσεις μάλιστα και συνεργασίες που τις εμφάνιζαν σαν πρότυπο πανελλαδικής πολιτικής δράσης της ΛΑ-ΑΑΣ. Οι σύντροφοι αυτοί, που μήνες μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, τον θεωρούσαν “αδύναμο ξυλαράκι έτοιμο να σπάσει”, εκφράζοντας στην κορύφωση της κρίσης της δήθεν περήφανης διαπραγμάτευσης, «πιθανότητες» είτε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να υποταχτεί, είτε να «τα σπάσει» με τους επικυρίαρχους, και όχι σαν μια σταθερή πολιτική δύναμη που υπηρετούσε πειθήνια και αποτελεσματικά τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης.

Και όχι μόνο. Πέντε χρόνια τώρα μια από τις πιο σοβαρές διαφωνίες στα πλαίσια της ΛΑ-ΑΑΣ είναι, αν θα αντικατασταθούν οι προσπάθειες ανασυγκρότησης του κινήματος μέσα από τα κοινωνικά μέτωπα πάλης με συνεχείς προτάσεις συνεργασίας προς τις δυνάμεις του ρεφορμισμού και της αναθεώρησης (ΚΚΕ – ΛΑΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ), όπως προτείνει το ΚΚΕ(μ-λ), διαμορφώνοντας μια καρικατούρα κινήματος, ή αν θα επιμείνουμε στο ξεδίπλωμα της ανεξάρτητης πολιτικής δράσης μας σε γραμμή αντιπαράθεσης με το ρεφορμισμό και τους φορείς του, όπως υποστηρίζει το Μ-Λ ΚΚΕ, σαν τον αναγκαίο δρόμο για την ανάταση του κινήματος και τον σωστό πολιτικό του προσανατολισμό.

Και ακόμα. Πριν πέντε μήνες οι σύντροφοι του ΚΚΕ(μ-λ) ξεσήκωναν παρόμοιο θόρυβο με το σημερινό ενάντια στο Μ-Λ ΚΚΕ, αλλά τότε για τον ακριβώς αντίθετο λόγο για τον οποίο σήμερα μας κατηγορούν. Τότε κατακεραύνωναν τους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη επειδή ακριβώς διαφώνησαν και αρνήθηκαν να συρθεί η ΛΑ-ΑΑΣ σε κοινές εκδηλώσεις συνεργασίας με τους ρεφορμιστές της ΛΑΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και στις οποίες εκδηλώσεις τελικά συμμετείχαν κομματικά, ύστερα από τη διαφωνία μας. Όμως και τώρα που μιλάμε, συγκεκριμένα πριν μια εβδομάδα, οι σύντροφοι που παραδίδουν μαθήματα επαναστατικής και αντιρεφορμιστικής αδιαλλαξίας διόλου δεν ενοχλήθηκαν από τη διοργάνωση κοινών πολιτικών εκδηλώσεων με τη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλαδή με το κόμμα των χθεσινών πρωτοκλασάτων υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και των σημερινών οπαδών των καραμπινάτων ρεφορμιστικών “μεταβατικών” προγραμμάτων, θεωρώντας μάλιστα αυτό σαν «υποδειγματική» πολιτική για το χτίσιμο και την προβολή των αντιστάσεων. Το ποιος λοιπόν αντιπαλεύει τις ρεφορμιστικές δυνάμεις, θεωρώντας πως το κύριο στη στάση μας πρέπει να είναι η αδιάκοπη και ολόπλευρη αντιπαράθεση στην πολιτική τους, και όχι οι καθημερινέςπροτάσεις κοινής δράσης που στην πραγματικότητα αποτελούν το ψευδώνυμο μιας πολιτικής συνεργασίας μαζί τους, καλλιεργώντας τη σύγχυση και την αποϊδεολογικοποίηση, μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει χωρίς να προστρέξει στη Βενεζουέλα.

Και μιας και ο λόγος περί Βενεζουέλας και όσα συκοφαντικά περιέχονται στα απίθανα σχόλια στις “αντιγειτονιές” ενάντια στις θέσεις του Μ-Λ ΚΚΕ για την κατάσταση στη Λ. Αμερική, ας μάθουν οι σύντροφοι μας, τι ακριβώς υποστηρίζει το Μ-Λ ΚΚΕ μέσα από τις κομματικές αποφάσεις των Συνεδρίων του πάνω σ' αυτό το ζήτημα αρκετά χρόνια πριν την διοργάνωση της εκδήλωσης στο ΣΗΜΑ για την κατάσταση στην Βενεζουέλα. Για την αλήθεια λοιπόν και τη γνώση αντιγράφουμε:

“ Στη Λ. Αμερική, ένα πλατύ εθνικό, δημοκρατικό κίνημα αναπτύσσεται, τα τελευταία χρόνια, που εκφράστηκε και με την άνοδο στις κυβερνήσεις, ορισμένων χωρών, προοδευτικών δυνάμεων που εκδηλώνουν τάσεις αντίστασης και αμφισβήτησης στη νεοαποικιακή κυριαρχία των ΗΠΑ και των ξένων μονοπωλίων, προωθώντας εσωτερικές δημοκρατικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Το περιεχόμενο των αλλαγών, η έκταση, το βάθος και η προοπτική τους θα καθοριστεί, τελικά, από το χαρακτήρα των δυνάμεων που θα ηγηθούν, από το αν θα παραμείνει ο έλεγχος του αγώνα των λαϊκών μαζών στα χέρια των εθνικών, αστικών δυνάμεων, όπως συμβαίνει τώρα, και θα περιοριστεί σε αυτά τα πλαίσια, ή θα περάσει κάτω από την ηγεσία των επαναστατικών δυνάμεων του κομμουνιστικού κινήματος και θα αποκτήσει ουσιαστικό, επαναστατικό περιεχόμενο, απολυτρώνοντας τους λαούς από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και τηςεσωτερικής αντίδρασης». (Αποφάσεις του 5ου Συνεδρίου του Μ-Λ ΚΚΕ, σελ. 19, Απρίλης 2013).

Αυτό το απόσπασμα συνοψίζει τη γενική θέση και εκτίμηση του Μ-Λ ΚΚΕ για την κατάσταση που επικρατεί αυτή την περίοδο στη Λ. Αμερική. Σε αυτή τη θέση μπορούν να αντιπαρατεθούν οι σύντροφοι του ΚΚΕ(μ-λ), παραθέτοντας την αντίστοιχη κομματική τους θέση για να 'χει νόημα και η όποια κριτική αντιπαράθεση.

Περιμένουμε…

Αδριανός Γιάννης
Συντονιστής της εκδήλωσης για τη Βενεζουέλα
Μέλος της Γραμματείας της ΛΑ-ΑΑΣ

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

άρθρο 2 Μαϊου 2017 στο Λαϊκό Δρόμο: Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αντιδραστικές αστικές δυνάμεις έχουν στήριγμα σε ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, αλλά «πατάνε» και στην υπαρκτή δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα λαϊκά στρώματα, ως αποτέλεσμα τόσο των σαμποτάζ τμημάτων της αστικής τάξης που ελέγχουν τη διατροφική αλυσίδα, αλλά και της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης Μαδούρο.

Η αντιδραστική αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα αξιοποιεί την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης,_που δεν αποτράπηκε με τη σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση των κυβερνήσεων Τσάβες και Μαδούρο, η οποία παρά τις μεγάλες διακηρύξεις ακολούθησε λογική ταξικής συνεργασίας και συμβιβασμού με τμήματα του κεφαλαίου.

Αποδεικνύεται λοιπόν από τις εξελίξεις, ότι στο πλαίσιο μιας αστικής διαχείρισης, ακόμα και ορισμένα θετικά μέτρα που μπορούν να παρθούν προς όφελος εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, είναι φτερό στον άνεμο στο βαθμό που δεν συνδέονται με την ανατροπή των καπιταλιστικών δομών της οικονομίας και το σπάσιμο των μορφών εξάρτησης. http://www.m-lkke.gr/2017/05/02/8472/%CE%9F%CE%BE%CF%8D%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%AD%CE%BB%CE%B1.html

Μπορούν οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ να μας εξηγήσουν τι άλλαξε από τον Μάιο και πλέον η σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση, ταξικής συνεργασίας και συμβιβασμών με τμήματα του κεφαλαίου που εφαρμόζει μια πολιτική που δεν συνδέεται με την ανατροπή του καπιταλισμού και με το σπάσιμο της εξάρτησης μετατράπηκε "σε μια προοδευτική, δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση";

Ανώνυμος είπε...

"Και μιας και ο λόγος περί Βενεζουέλας και όσα συκοφαντικά περιέχονται στα απίθανα σχόλια στις “αντιγειτονιές” ενάντια στις θέσεις του Μ-Λ ΚΚΕ για την κατάσταση στη Λ. Αμερική"

Ωραία ρε σύντροφοι του ΜΛ-ΚΚΕ. Γιατί δεν απαντάτε λοιπόν τεκμηριωμένα και ολοκληρωμένα στα ερωτήματα που τίθενται για τη Βενεζουέλα; Πείτε μας είναι ανεξάρτητη και αντιιμπεριαλιστική μία οικονομία που το κοινωνικό της κράτος και το μεσημεριανό φαγητό του εργαζόμενου εξαρτάται αποκλειστικά από το ποσό του εισρεόμενου συναλλάγματος από το πετρέλαιο; Με το που έπεσαν κατακόρυφα οι τιμές του πετρελαίου πείνασε ο κόσμος. Και αυτό εσείς το βαφτίζετε και "αντιιμπεριαλιστική-πατριωτική-προοδευτική" αλλαγή. Θα μας τρελάνετε εντελώς; Είναι ανεξάρτητη και αντιιμπεριαλιστική μία οικονομία που καταστρέφει τις παραγωγικές της δυνάμεις (βιομηχανία πχ) και παραδίδεται στις ορέξεις του Κινέζου και άλλων φυσικά παραδίδοντας δάση και ορυχεία ό,τι αφορά φυσικό και ορυκτό πλούτο;

https://intercontinentalcry.org/saving-venezuelan-amazon/

https://news.mongabay.com/2016/10/thirst-for-coltan-gold-threatens-venezuelan-forests-indigenous-lands/

Αλήθεια πόσο διαφορετικό ήταν το μοντέλο Παπανδρέου το '80 που αποβιομηχάνισε τη χώρα εντελώς καθιστώντας την πλήρως εξαρτημένη στο ξένο κεφάλαιο, σε δάνεια, επιδοτήσεις κλπ; Πόσο ποια διαφέρουν οι "κοινωνικοποιήσεις" του ΠΑΣΟΚ από του τσαβισμού; Έτσι και αλλιώς ο Τσάβες τους αποζημίωσε τους καπιτάλες όταν δήθεν απαλλοτρίωνε την ιδιοκτησία τους. Ή μήπως κατηγορούμε τις εξαρτημένες, παρασιτικές, μεταπρατικές και κομπραδόρικες μεγαλοστικές τάξεις μόνο όταν αυτές υποτάσσονται στον ευρωατλαντισμό; Δεν πάει έτσι παιδιά ή είσαι αντιιμπεριαλιστής ή όχι, ή παλεύεις εναντίον της εξάρτησης χωρών ή όχι.

Αλήθεια όταν οργανωμένες φιλοκαθεστωτικές δυνάμεις οι λεγόμενες Κολλεκτίβες (colectivos) πλακώνουν στο ξύλο όποιον διαφωνεί με το καθεστώς και διαδηλώνει εναντίον του λειτουργώντας παράλληλα με την κρατική καταστολή αυτό πόσο τελικά είναι δημοκρατικό για εσάς πείτε μας.

Απαντήστε και σε μερικά ζητήματα και από εδώ:

https://antigeitonies.blogspot.gr/2017/11/blog-post_99.html

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Τι τα θες τι τα γυρευεις V δεν θα απαντησει κανεις....
Το θεμα ειναι οτι οι συντροφοι του ΜΛ ΚΚΕ παντα αυτα ελεγαν
Να και μια σχετικη θεση απο την εισηγηση της ΚΕ του ΜΛ ΚΚΕ στο 5ο Συνεδριο (Ιανουάριος 2013) για την Συρια.

εδώ Λαος και κυβερνηση πανε παρεα

.....Tο M-Λ KKE καταγγέλλει την ξέφρενη επίθεση των ιμπεριαλιστών και των λακέδων τους σε βάρος μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης χώρας και συμπαραστέκεται στον αγώνα του συριακού λαού και της κυβέρνησής του για την απόκρουση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και υποδούλωσης.

Πάλι απο θεσεις της ΚΕ για 5ο Συνεδριο (Ιανουάριος 2013)
Γιατη Λατ Αμερικη :

...Aν οι πόλεμοι που ξεσπούν από την πλευρά του ιμπεριαλισμού είναι πόλεμοι κατάκτησης και υποδούλωσης ανεξάρτητων χωρών, από την πλευρά των λαών και των εθνών, που υφίστανται την επίθεση, είναι δίκαιοι εθνικοαπελευθερωτικοί πόλεμοι αντίστασης στην ιμπεριαλιστική σκλαβιά και υποδούλωση. Tο βασικό ζήτημα, γύρω από το οποίο θα περιστραφούν οι αγώνες των καταπιεζόμενων λαών και εθνών όλων αυτών των περιοχών, είναι η αντίσταση στους κατακτητικούς πολέμους των ιμπεριαλιστών και των λακέδων τους, γενικότερα η απαλλαγή τους από κάθε ιμπεριαλιστική, αποικιακή και νεοαποικιακή κυριαρχία, η κατάκτηση της εθνικής τους ανεξαρτησίας και η προώθηση επαναστατικών κοινωνικών ανατροπών και μετασχηματισμών στο εσωτερικό τους. Kατά συνέπεια, η έκβαση αυτού του αγώνα, προοπτικά, θα κριθεί από το χαρακτήρα των δυνάμεων που θα ηγηθούν, από τη γενική γραμμή και τους ευρύτερους στόχους που θα χαράξουν......

V μήπως θέλεις να μου απαντήσεις αν απο το 2013 μεχρι το 2018 που κοντεύουμε σήμερα, παίζεται ακόμα η ηγεμονία στη Βενεζουέλα άραγες, όπως λεει ο σ Αδριανός; η μηπως εγειρε η παλατζα κατα κάπου. Πεντε χρονια ειν αυτα....

Ανώνυμος είπε...

Όταν κάποιος αρνείται, απαξιώνει, αντιδρά σπασμωδικά και αδυνατεί να υπερασπιστεί την άποψή του τότε φασκελοκουκούλωστα!

Ανώνυμος είπε...

Καλά άσε μην πιάσουμε Συρία γιατί εκεί είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα αν σκεφτείς ότι χρόνια τώρα ΧΟΥΝΤΑΡΑ του κερατά έχει και το 2010 ο Άσαντ σκότωνε το λαό του. Αν κομμουνιστές φτάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν και δικτατορίες (όχι του προλεταριάτου αλλά αστικές) κάτι δεν πάει καλά.

Κοίτα αν φτάνουν στο σημείο να βάζουν και ζήτημα ηγεμονίας και να νομίζουν ότι το παιχνίδι παίζεται ακόμα ενώ την ίδια ώρα ο εργαζόμενος δεν μπορεί ούτε τα βασικά να βρει στην αγορά τότε μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσουν Μαρξ και Λένιν από την αρχή γιατί κάτι δεν κατάλαβαν σωστά. Τι να σου πω εγώ που λιγότερα ξέρω από αυτούς πως καταλαβαίνω άραγε ότι την εξουσία στη Βενεζουέλα την έχουν οι καπιτάλες και οι ιμπεριαλιστές και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα παρά μόνο με ανατροπή της εξουσίας τους;

V For Viva La Revolucion