19 Οκτ 2017

Να παλέψουμε ενάντια στη διπλή εξάρτηση


Στήριξη στην κυβέρνηση και στον Τσίπρα προσωπικά έδωσε ο Ντάισελμπλουμ στη συνέντευξη που έδωσε στον Παπαχελά για την Καθημερινή. Για άλλη μια φορά είπε τα καλύτερα λόγια για το κυβερνητικό έργο, προτρέποντας να συνεχιστεί με την ίδια συνέπεια και αποφασιστικότητα. Και προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα, τονίζοντας ότι το κλειδί για την ολοκλήρωση του προγράμματος είναι η πολιτική σταθερότητα και άρα καλό θα είναι οι εκλογές να γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το 2019. Κι ας τις ζητάει η ΝΔ δυο φορές τη μέρα…

Το 2014, όπως είπε, ενώ η κατάσταση της οικονομίας είχε αρχίσει να ομαλοποιείται, έγινε το λάθος των πρόωρων εκλογών και της επακόλουθης πολιτικής αστάθειας, η οποία οδήγησε στη μη ολοκλήρωση του τότε προγράμματος και στις γνωστές περιπέτειες του καλοκαιριού του 2015. Ουδεμία αναφορά σε λάθη του ΣΥΡΙΖΑ και δεύτερο άδειασμα της ΝΔ…

Παράλληλα ο Τσίπρας πραγματοποίησε το ταξίδι του στις ΗΠΑ. Ένα ταξίδι στο οποίο συζητήθηκαν  Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά, γεωπολιτικά ζητήματα της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, οι βάσεις, η ελληνική οικονομία, το χρέος, αλλά και επιχειρηματικές και οικονομικές συνεργασίες.

Σε όλα αυτά τα ζητήματα οι Αμερικάνοι έθεσαν τις απαιτήσεις τους, οι οποίες είναι πολλές και συγκεκριμένες, με αντάλλαγμα τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης και συνολικά της άρχουσας τάξης. Τόσο απέναντι στην Τουρκία, όσο και στο πάντα ρευστό πεδίο των Βαλκανίων. Αλλά και απέναντι στους Ευρωπαίους και τη Γερμανία, σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της οικονομικής κρίσης και του χρέους. Και, βέβαια, προσδοκά και  οικονομικά οφέλη μέσα από επιχειρηματικές συμφωνίες που θα επιδιώξει να κλείσει.

Το τίμημα για όλα αυτά είναι, όμως, βαρύ για το λαό και τη χώρα, οι οποίοι μόνο δεινά έχουν να περιμένουν από τη διπλή εξάρτηση της χώρας από Ευρωπαίους και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Η αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων είναι το ένα μέρος του τιμήματος, το οποίο ήδη πληρώνουμε εδώ και χρόνια.

Το άλλο μέρος, όμως, αυτό που αφορά τα γεωπολιτικά, είναι και αυτό που μπορεί να μας βάλει σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες. Ειδικά όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει να …προτιμά τους Αμερικάνους, αντιλαμβανόμενη ότι η δικιά τους στήριξη θα είναι η πιο σημαντική σε αυτή τη φάση.

Το αποτέλεσμα, με δυο λόγια, είναι ότι η κυβέρνηση απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων ότι μπορεί να συνεχίσει τη βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα του λαού χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις. Και την ίδια στιγμή δηλώνει έτοιμη να παραδώσει τη χώρα στις διαταγές των Αμερικάνων, φτάνοντας μέχρι την εγκατάσταση πυρηνικών, με αντάλλαγμα έναν σχετικά αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή και κάποια πίεση προς τους Γερμανούς να την αφήσουν λίγο να αναπνεύσει.

Στις μέρες μας, η πάλη του λαού ενάντια στην εξάρτηση μοιάζει σαν ένας πολύ μακρινός στόχος, αν και απαραίτητος. Ο λόγος είναι η υποχώρηση του λαϊκού κινήματος συνολικά και του αντιιμπεριαλιστικού χαρακτήρα του ειδικότερα. Μια υποχώρηση για την οποία υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες, όχι μόνο για το ότι συνέβη, αλλά και για το ότι συνεχίζεται, παρά το γεγονός ότι η ιμπεριαλιστική εξάρτηση δείχνει ανοιχτά το πρόσωπό της και στο πολιτικό και στο στρατιωτικό και στο οικονομικό πεδίο και γίνεται φανερή σε όλο το λαό.

Γι’ αυτό και όσοι αναφέρονται στην αριστερά και προσπερνούν την εξάρτηση σαν να μην υπάρχει, όσοι αποδίδουν στην ελληνική άρχουσα τάξη δυνατότητες που ποτέ δεν είχε, όσοι αποπροσανατολίζουν το λαό από μια πάλη που του είναι απαραίτητη προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.

Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να ξαναπιάσουμε το νήμα αυτών των αγώνων, να συγκρουστούμε με τις λαθεμένες απόψεις και να δώσουμε τη μάχη της ανασυγκρότησης του λαϊκού κινήματος και της ενίσχυσης των αντιιμπεριαλιστικών του χαρακτηριστικών. Η πολιτική συγκυρία και οι αυξανόμενοι κίνδυνοι για τους λαούς όλου του κόσμου το απαιτούν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: