1 Αυγ 2017

Η NURIYE GÜLMEN ΚΑΙ Ο SEMİH ÖZAKÇA ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ!

Η NURIYE GÜLMEN ΚΑΙ Ο SEMİH ÖZAKÇA ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥΣ
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΤΗΘΕΙ, ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ



Η εξουσία του AKP, μετά την αποτυχία της απόπειρας πραξικοπήματος της 15ης Ιούλη, έθεσε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ξεκίνησε πόλεμο ενάντια στο λαό. Με τις “Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου” απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους μόνο και μόνο επειδή είναι κατά του Ερντογάν.

Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται ακόμη και σήμερα και οι αυθαιρεσίες συνεχώς εντείνονται. Οι απολύσεις, οι προσαγωγές, οι συλλήψεις γίνονται χωρίς αποδεικτικά στοιχεία. Δεκάδες δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί συνελήφθησαν, επειδή θεωρήθηκαν ύποπτοι ως υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης και οι “Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου” έχουν εξελιχθεί σε επίθεση ενάντια σε όλους όσους είναι κατά του AKP.

Μια ακαδημαϊκός, η Nuriye Gülmen, ήταν και αυτή μία από τους πολλούς απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους. Αρχικά, κήρυξε την έναρξη καθιστικής διαμαρτυρίας στην λεωφόρο Yüksel της Άγκυρας εκ μέρους των χιλιάδων αγωνιστών, δημοκρατών συναδέλφων της. Την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία των καταπιεσμένων υποστήριξε εξαιτίας του φόβου που κυριάρχησε ότι “είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, να περιμένουμε”, η Nuriye Gülmen είπε “θέλω τη δουλειά μου πίσω”. Επωμίστηκε το καθήκον να προβεί στην πρώτη πράξη αντίστασης ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και τόλμησε να βγει στην κεντρική λεωφόρο της Άγκυρας.

Πολλές φορές προσήχθη, βασανίστηκε, όμως συνέχισε τη δράση της στον ίδιο χώρο και επέμενε ότι το αίτημά της είναι νόμιμο και δίκαιο. Αργότερα, την στήριξαν και άλλοι αγωνιστές εκπαιδευτικοί, ο Semih Özakça, ο Acun Karadağ, ο Veli Saçılık. Μια χούφτα αγωνιστές, απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, κατάφεραν να ακουστεί η φωνή τους σε όλη την Τουρκία με τον αγώνα τους.
Η ακαδημαϊκός, Nuriye Gülmen (από τις 9 Νοέμβρη 2016), ο εκπαιδευτικός Semih Özakça (από τις 23 Νοέμβρη 2016) ξεκίνησαν τον αγώνα τους μπροστά από το Μνημείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην λεωφόρο Yüksel της Άγκυρας με αίτημα να γυρίσουν στις δουλειές τους.

Στις 9 Μάρτη 2017 ξεκίνησαν απεργία πείνας. Η αποφασιστικότητα και η πίστη τους στο δίκαιο αγώνα τους είχαν ως αποτέλεσμα να μεγαλώσει η αντίσταση. Η πλατεία στην οποία βρίσκονταν κάθε μέρα γέμισε με υποστηρικτές τους. Φοβισμένη από τη δύναμη και την επιρροή της αντίστασης, η φασιστική εξουσία του AKP, προχώρησε στη σύλληψη των 2 αγωνιστών στην 76η μέρα της απεργίας πείνας. Ο στόχος του δολοφονικού AKP ήταν να καταπνίξει την αντίσταση. Οι δύο αγωνιστές συνεχίζουν την απεργία πείνας μέσα στη φυλακή και επισημαίνουν ότι δε θα σταματήσουν μέχρι να γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ.

Παρά τη σύλληψη των δύο αγωνιστών, οι υπόλοιποι αγωνιστές δημόσιοι υπάλληλοι που συμμετείχαν στις πράξεις αντίστασης, συνεχίζουν να βγάζουν ανακοινώσεις μέχρι σήμερα, κάθε μέρα μεταξύ 13:30-18:00, στην λεωφόρο Yüksel και διαδηλώνουν ενάντια στις αυθαιρεσίες και την καταπίεση. Κάθε μέρα οι δολοφόνοι- βασανιστές- αστυνόμοι επιτίθενται στους διαδηλωτές και προχωρούν σε προσαγωγές. Στην διάρκεια αυτών των επιθέσεων πολλά άτομα τραυματίστηκαν. Εντούτοις, συνεχίζουν τον αγώνα τους ακάθεκτοι.

Η απεργία πείνας των Nuriye και Semih φτάνει τις 200 μέρες. Είναι φυλακισμένοι και κρατούνται σε συνθήκες απομόνωσης που οξύνουν περαιτέρω τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν. Και στους δύο έχουν δημιουργηθεί μυϊκά προβλήματα, δεν μπορούν να περπατήσουν, χρησιμοποιούν αναπηρικό καρότσι.

Για να ακουστεί η φωνή τους, έχουν ξεκινήσει πολλές πράξεις αντίστασης στην Τουρκία και σε κάθε γωνιά της γης. Οργανώθηκαν πορείες, διαμαρτυρίες, έγιναν πολλές ενέργειες με σκοπό την αλληλεγγύη στο πρόσωπό τους. Επίσης, πραγματοποιήθηκαν και άλλες απεργίες πείνας. Διοργανώθηκαν συναυλίες. Η σύζυγος του Semih Özakça, η οποία είναι και η ίδια απολυμένη δημόσια υπάλληλος, για να διαμαρτυρηθεί για τη σύλληψη των δύο αγωνιστών, ξεκίνησε και η ίδια απεργία πείνας από τη μέρα της σύλληψής τους.

5.000 διανοούμενοι και καλλιτέχνες από την Τουρκία και όλο τον κόσμο δημοσίευσαν υπογραφές αλληλεγγύης στην Nuriye και στον Semih. Εξαιτίας της διάστασης που πήρε το θέμα, τα βέλη στράφηκαν προς το AKP και τις παράνομες και άδικες πρακτικές του. Γι' αυτό, το υπουργείο Εσωτερικών εξαπέλυσε εκστρατεία αμαύρωσης του αγώνα των απεργών πείνας. Απείλησε τις εφημερίδες και τους δημοσιογράφους που κοινοποιούσαν ειδήσεις σχετικές με τον αγώνα τους. Οι διανοούμενοι που τους στήριξαν, στοχοποιήθηκαν και απειλήθηκαν.

Τελευταία, το υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε μια μπροσούρα 50 σελίδων στην οποία χαρακτήρισαν ως “τρομοκράτες” τους 2 απεργούς πείνας, οι οποίοι δεν έχουν δικαστεί ποτέ και προφανώς μέχρι σήμερα δεν έχουν καταδικαστεί ποτέ για κανένα αδίκημα.

Την Κυριακή 24 Ιούλη, ως στήριξη στον αγώνα των απεργών πείνας διοργανώθηκε πορεία στην Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Άγκυρα. Μόλις άρχισε να συγκεντρώνεται το πλήθος των διαδηλωτών έγινε προσπάθεια διάλυσής της. Καθόλη τη διάρκειά της έγιναν συνεχείς απόπειρες για να εμποδιστεί πραγματοποιώντας προσαγωγές, ακινητοποιώντας οχήματα, ελέγχοντας όλες τις εισόδους και εξόδους της πόλης. Η ομάδα που συγκεντρώθηκε στην Άγκυρα δέχθηκε επίθεση και βασανίστηκε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και σε απευθείας σύνδεση. Ένας διαδηλωτής τραυματίστηκε και έσπασε το χέρι του. Έγινε προσαγωγή 50 ανθρώπων, ανάμεσα στους οποίους και δικηγόροι.

Το φασιστικό AKP φοβάται την αντίσταση της Nuriye και του Semih. Κλιμακώνει την επίθεση, επειδή φοβάται. Όμως, η απήχηση του αγώνα των δύο απεργών πείνας μεγαλώνει τόσο στην Τουρκία όσο και σε όλο τον κόσμο. Δύο δημόσιοι υπάλληλοι αντιστέκονται ενάντια στο φασισμό . Θέλουν να γυρίσουν στις δουλειές τους. Απαιτούν την κατάργηση των “Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου” και αγωνίζονται ενάντια στην αδικία. Αυτή η πρώτη πράξη αντίστασης που ξεκίνησε ενάντια στην αυθαιρεσία της εξουσίας του AKP, ενάντια στην επιβολή του κράτους έκτακτης ανάγκης, διαδίδεται και γίνεται η ελπίδα του λαού.

Είναι καθήκον μας να σταθούμε στο πλάι της Nuriye και του Semih. Πρέπει να είμαστε στο πλάι όλων όσων αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό. Πρέπει να στηρίξουμε τον αγώνα των λαών της Τουρκίας που αντιστέκονται. Για να ζήσουνε η Nuriye και ο Semih πρέπει να διαδώσουμε παντού τα δίκαια αιτήματα τους.

http://oagonas.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: