3 Ιουλ 2017

Τοποθέτηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στο συνέδριο της ΟΛΜΕ

Το 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ ξεκίνησε το Σάββατο και θα λήξει αύριο.

Οι εκλογές για το συνέδριο διεξήχθησαν στο τέλος μιας ακόμη σχολικής χρονιάς στη διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν και άλλες αρνητικές εξελίξεις για τη ζωή καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών, τόσο μέσα στα σχολεία όσο και έξω από αυτά, όπως ισχύει και για όλο το λαό. Από τη μια η κυβερνητική επίθεση που “σαλαμωτά” επιτίθεται στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στο δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάζουν. Από την άλλη, η “σιγή νεκροταφείου” που έχει επικρατήσει στα σωματεία και δεν αντιμετωπίζει τα κυβερνητικά μέτρα, έχουν παραγάγει ένα μείγμα χαμηλών προσδοκιών, απογοήτευσης, μοιρολατρίας και ανημποριάς στον κλάδο. Η μακρόχρονη (από την απεργία το Σεπτέμβρη του 2013) και παρατεταμένη κινηματική αδράνεια, οι λογικές συνδιαλλαγής, συνεννόησης με την κυβέρνηση, με τον κόσμο της εκπαίδευσης θεατή, έχουν φέρει πραγματικά σε κατάσταση διάλυσης το συνδικαλιστικό κίνημα με όλο και πιο έντονα τα στοιχεία εκφυλισμού και παραίτησης. Αυτή η άσχημη κατάσταση επικυρώνεται με “αριστερή” σφραγίδα -“δεν τραβάει ο κλάδος, δεν μπορεί μόνος του ο κλάδος”- με ατέλειωτη ρεφορμιστική προτασεολογία και την συνεχώς αυξανόμενη “θεσμίτιδα” των ΠΥΣΔΕ, ΠΥΣΠΕ, του συλλόγου διδασκόντων κοκ.

Στη βάση των παραπάνω, “λογικό” επακόλουθο για την πλειοψηφία του κλάδου, η επιλογή της συμβίωσης με τις καθεστωτικές παρατάξεις, παραδοσιακές και νέες. Οι εξυπηρετήσεις και οι εκβιασμοί, οι πιέσεις και τα καλοπιάσματα μέσω των σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί με τη διοίκηση/ΠΥΣΔΕ και το υπουργείο έρχονται να προστεθούν, ενισχύοντας την εκλογική καταγραφή αυτών των δυνάμεων.

Αυτή η “κοινοβουλευτική” αποτύπωση, ότι δηλαδή σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον λειτούργησε η γενικότερη αναφορά στα πολιτικά κόμματα και τις παρατάξεις τους, αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι στις μαζικές διαδικασίες, στις τακτικές γενικές συνελεύσεις των σωματείων, ήταν έντονη η απουσία των εκπαιδευτικών. Οξύμωρο, ότι η συμμετοχή στις εκλογές ήταν ανεβασμένη (αύξηση συνέδρων για ΟΛΜΕ 390 από 379), ένδειξη της δράσης μηχανισμών.

Συγκεκριμένα στην ΟΛΜΕ οι δίδυμοι φρουροί της υποταγής ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ αλλάζουν θέση. Οι ΣΥΝΕΚ, που τη διετία που πέρασε ήταν πρώτη δύναμη, σήμερα χάνουν δυνάμεις υποχωρώντας στη δεύτερη θέση. Εισπράττουν τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής των νέων “αριστερών” μνημονίων του ΣΥΡΙΖΑ. Χρεώνονται τη διάψευση των προσδοκιών για καλύτερες μέρες, με ένα σημαντικό τμήμα καθηγητών που τις στήριζε να “αποδεσμεύεται” από αυτές. Μετακινείται όμως αυτό το δυναμικό παράλληλα με τη δεξιά μετατόπιση όλου του πολιτικού σκηνικού, ευνοώντας κύρια τη ΔΑΚΕ.

Η παράταξη της ΝΔ επανακάμπτει στην πρώτη θέση, σημειώνοντας αξιοσημείωτη άνοδο σε πολλές ΕΛΜΕ της χώρας, διεκδικώντας και 4η έδρα στο ΔΣ της ΟΛΜΕ. Ευνοημένη είναι και η ΠΕΚ (πρώην ΠΑΣΚ) που βρέθηκε την προηγούμενη διετία για πρώτη φορά στην ιστορία της εκτός ΔΣ της ΟΛΜΕ. Σήμερα ανακτά δυνάμεις που έχασε και διεκδικεί την επάνοδό της στο ΔΣ.

Οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα παρουσιάζουν στοιχεία εκλογικής καθήλωσης, στασιμότητας, τόσο το ΠΑΜΕ όσο και οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ διατηρούν βασικά τις δυνάμεις τους με αυξομειώσεις ανά περιοχή. Οι δυνάμεις της ΛΑΕ στη δευτεροβάθμια (ΑΡΕΝ) καταγράφουν χαμηλά αποτελέσματα όπου κατεβαίνουν αυτόνομα, αλλά θα εκφραστούν στο συνέδριο της ΟΛΜΕ μέσω της εκλογής αντιπροσώπων από σχήματα συνεργασίας κύρια με τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ.
Στην πρωτοβάθμια η Πρωτοβουλία Ανεξαρτήτων Εκπαιδευτικών σαφώς καταγράφει καλύτερα εκλογικά αποτελέσματα και προτείνει την οικοδόμηση μετώπου που θα διεκδικήσει... έδρα στο ΔΣ της ΔΟΕ.

Οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ παρέμβηκαν σε 9 ΕΛΜΕ αυτόνομα ενώ στις ΕΛΜΕ Πειραιά (Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής) και Κιλκίς (Αντίσταση-Ανατροπή) με σχήματα συνεργασίας. Τα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν “αντοχή” σ' αυτό το δυσμενές περιβάλλον, με ένα δυναμικό να επιλέγει να στηρίξει εκλογικά μια φωνή και μια στάση που πολλές φορές μοιάζει “σαν τη μύγα μες στο γάλα”. Με άποψη και πρακτική που πολλές φορές δεν έβρισκε σημείο τομής ακόμη και με δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα.

Στο ερώτημα τι περιμένουμε από το συνέδριο, η απάντηση είναι: τους συσχετισμούς στα νέα ΔΣ των ομοσπονδιών. Παραπέρα δεν περιμένουμε αποφάσεις για αγώνες και απεργίες. Άντε το πολύ να δούμε “απειλές” για φασαρία το Σεπτέμβρη ή με τους συσχετισμούς ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ την αποτύπωση σε αποφάσεις θέσεων υπέρ της αξιολόγησης κοκ. Κάτι που έχει επιχειρηθεί σε εκπαιδευτικά συνέδρια.

Κλείνοντας, το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών ή θα συγκροτηθεί με πολιτικούς όρους ή δεν θα συγκροτηθεί. Και πολιτικοί όροι σημαίνει ενίσχυση και ανάπτυξη της πολιτικής αντιπαράθεσης ενάντια στο σύστημα, σύγκρουση με τη γραμμή του ρεφορμισμού και της ταξικής συνεργασίας και ενίσχυση του ταξικού και πολιτικού προσανατολισμού του κινήματος. Επανιδρύοντας τα σωματεία μας ως όργανα πάλης. Αυτή η κατεύθυνση μπορεί να παλευτεί και να υλοποιηθεί μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης με τη γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ -ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ που θα συνεχίσουν οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ να προσπαθούν να την κάνουν ορατή στους εκπαιδευτικούς.

Ακολουθεί βίντεο με απόσπασμα από τοποθέτηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στο συνέδριο:


4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στα σχήματα συνεργασίας που συμμετέχουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις με ποιους συνεργάζονται;

Ανώνυμος είπε...

Στα σχήματα συνεργασίας οι Αγωνιστικές Κινήσεις συνεργάζονται με Παρεμβάσεις.
Διόρθωση: Αυτόνομα κατεβαίνουν σε 11 ΕΛΜΕ, όχι σε 9

Τα αποτελέσματα

Α ΕΛΜΕ Θεσ 23 (4,1%)
Ε ΕΛΜΕ Θεσ 43 (3,5%)
ΕΛΜΕ Σερρών 25 (2,7%)
ΕΛΜΕ Χαλκιδικής 16 (3,6%)
ΕΛΜΕ Καρδίτσας 23 (5%)
ΕΛΜΕ Τρικάλων 29 (7,4%)
ΕΛΜΕ Σάμου 20 (15,2%)
ΕΛΜΕ Χανίων 25 (3,7%)
ΕΛΜΕ Ηρακλείου 77 (5,5%)
Α ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής 13 (5,2%)
Γ ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής 9 (1,9%)

και
ΕΛΜΕ Πειραιά (Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής) 118 (13%)
ΕΛΜΕ Κιλκίς (Αντίσταση Ανατροπή) 46 (11.9%)

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Με αυτές όπου κυριαρχούν οι του Εκπαιδευτικού Ομίλου;

Ανώνυμος είπε...

Είναι λίγο άβολο να μιλάς για μια άλλη παράταξη, οπότε θα έλεγα ότι ισχύει μόνο εν μέρει και όχι απόλυτα όπως το λες.

Πάνος