1 Ιουλ 2017

Θεσσαλονίκη: Ανοιχτή επιστολή μελών της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ προς τη Γραμματεία και τη Πανελλαδική Επιτροπή

Το κείμενο αυτό κατατέθηκε στην Γραμματεία και στην Πανελλαδική Επιτροπή της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ μετά την συζήτηση στις συνελεύσεις και στο συντονιστικό της Θεσσαλονίκης σχετικά με την συμμετοχή μας στην αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση της 15 Ιούνη, ενάντια στην τριμερή Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ. Το δημοσιεύουμε με την πρόθεση να συμβάλλει στην αποσαφήνιση της πολιτικής κατεύθυνσης και της παρέμβασης μας στα μέτωπα πάλης του λαού μας.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ - ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Για το μπλοκάρισμα της παρέμβασης και το πολιτικό αδιέξοδο της Συνεργασίας στην Θεσσαλονίκη

Για δεύτερο συνεχή γύρο συνεδριάσεων του Συντονιστικού Οργάνου Θεσσαλονίκης και των Τοπικών Συνελεύσεων στην πόλη (ανατολικά-δυτικά), τα όργανα της Συνεργασίας μας αδυνατούν να λάβουν πολιτικές αποφάσεις σε μείζονα ζητήματα. Επιλέγουμε ως μέλη και στελέχη της ΛΑ-ΑΑΣ να σας γνωστοποιήσουμε τα πολιτικά προβλήματα, μιας και αυτό που συντελείται είναι το πισωγύρισμα από τα κεκτημένα της Λαϊκής Αντίστασης, η παράλυση των διαδικασιών και η υπόσκαψη θεμελιωδών όρων συγκρότησης και παρέμβασης μας.

Επίδικο της αντιπαράθεσης στην πόλη υπήρξε η συμμετοχή της ΛΑ-ΑΑΣ στην αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε ενάντια στην συνεδρίαση της «τριμερούς» Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με την συμμετοχή μάλιστα του πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου. Κατά την άποψη μας η συνεδρίαση της «τριμερούς», παρουσία του πρωθυπουργού του Ισραήλ και με πλήρη εφαρμογή της αστυνομοκρατίας και της δράσης της ισραηλινής Μοσάντ (συστατικό στοιχείο της τριμερούς), αποτέλεσε μια πρόκληση στα δημοκρατικά και αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του λαού της πόλης. Πρόκειται για μια κλιμάκωση της πολιτικής της εξάρτησης, που εμπλέκει με άμεσο τρόπο τον λαό μας στα Αμερικανονατοϊκά σχέδια. Ανεξαρτήτως της όποιας πολιτικής εκτίμησης του καθενός, το γεγονός ότι η Συνεργασία σε ένα ζήτημα που άπτεται του πυρήνα συγκρότησής της (αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό- ενάντια στην εξάρτηση), δεν κατάφερε να συμμετέχει σ ένα κινηματικό κάλεσμα που κινείται στο πολιτικό της πλαίσιο, πρέπει να αποτελέσει στοιχείο αυτοκριτικής και έντονου προβληματισμού.

Η ευθύνη για τη μη συμμετοχή της ΛΑ-ΑΑΣ στο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο βαραίνει αποκλειστικά τους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ. Όσο και αν θέλησαν οι σύντροφοι να παρουσιάσουν την κινητοποίηση αυτή ως «καπέλωμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ», την πρόταση συμμετοχής μας σαν «πολιτική ουράς», ως «επιλογή που επιφέρει σύγχυση στις μάζες», κάτι τέτοιο δεν αποδεικνύεται καθόλου από το ίδιο το πολιτικό πλαίσιο της, δεν προκύπτει από πουθενά. Η επιχειρηματολογία δεν θέλω να πάω, «γιατί δεν θέλω να συμμετέχω» είναι πολιτικά ακατανόητη. Γι΄ αυτόν τον λόγο, επισυνάπτουμε στο τέλος της επιστολής το δελτίο τύπου και την αφίσα που συνυπογράφηκε από το ΚΚΕ(μ-λ) και άλλες δυνάμεις της πόλης. Άλλωστε και οι ίδιοι οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ παραδέχθηκαν ανοιχτά ότι το πλαίσιο της διαδήλωσης μια χαρά κάλυπτε τα πολιτικά όρια της Συνεργασίας μας.

Έτσι με τη άρνηση συμμετοχής της ΛΑ-ΑΑΣ στο αντιπολεμικό- αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο το αρχικό λάθος -πάλι με την απόλυτη ευθύνη των συντρόφων του Μ-Λ ΚΚΕ στο Συντονιστικό πόλης- της μη συμμετοχής στη συζήτηση για τη δημιουργία της Πρωτοβουλίας ενάντια στην τριμερή, το αρχικό λοιπόν λάθος υψώθηκε στο τετράγωνο και εκθέτει την ΛΑ-ΑΑΣ στο προοδευτικό κόσμο της πόλης δημιουργώντας επιπλέον και σοβαρά ζητήματα ηθικού και πολιτικού κύρους στους αγωνιστές της ΛΑ-ΑΑΣ.

Η μη συμμετοχή της ΛΑ-ΑΑΣ σε ένα μαζικό συλλαλητήριο, καλεσμένο με ανοιχτές και ισότιμες δημοκρατικές διαδικασίες, στο οποίο συμμετείχαν μαζικοί φορείς των Παλαιστινιακών οργανώσεων (όπως το Λαϊκό Μέτωπο, ο Σύνδεσμος Παλαιστινίων και άλλοι), αρκετοί σύλλογοι-σωματεία (ΕΛΜΕ, συνταξιούχοι, νοσοκομειακοί κ.τ.λ.), και οι περισσότερες οργανώσεις της αριστεράς της πόλης, αποτελεί ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΤΟΠΗΜΑ και είναι αυτό που προκαλεί σύγχυση και μεγάλα ερωτηματικά στους αγωνιστές που θέλουν να παλέψουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Επιπλέον είναι τουλάχιστον προκλητικό να ονομάζεται από τους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ η διαδήλωση της Πέμπτης «αντιϊμπεριαλιστική σε πολλά εισαγωγικά». Η αξίωση των συντρόφων του Μ-Λ ΚΚΕ για ξεχωριστή δράση την ίδια μέρα με την διαδήλωση, εισάγει στην τακτική μας ξένα στοιχεία προς την συγκρότηση μας, όπως η περιχαράκωση και ο απομονωτισμός ενώ συνάμα συνιστούν μια έμμεση αλλά σαφή υποβάθμιση της σημασίας της συνόδου της «τριμερούς» και άρα και της απαιτούμενης απάντησης από τη μεριά μας. Αν δεν είναι πλήρως προσχηματική μιας και έγινε δύο μέρες πριν το συλλαλητήριο και με σκοπό να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις από την απαράδεκτη πολιτικά άρνησή τους να συμμετέχει η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιϊμπεριαλιστική Συνεργασία στην αντιπολεμική - αντιϊμπεριαλιστική διαδήλωση.

Κατά την άποψη μας οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ έκαναν πολύ λαθεμένη επιλογή ζητήματος για να ανοίξουν αυτό που λογίζουν ως αντιπαράθεση. Ίσως οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ να μην έχουν κατανοήσει το μέγεθος του προβλήματος. Η στάση αυτή απονευρώνει την δράση μας στο στοιχείο φυσιογνωμίας εκείνο που η ΛΑ-ΑΑΣ διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα πολιτικά σχήματα της Αριστεράς. Αν λοιπόν σε αυτό το βασικό ζητούμενο δεν μπορεί να κατακτηθεί μια κοινή λογική, τότε αυτό θα γίνει στο αριστερό/αντικαπιταλιστικό ή στο αντισυνδιαχειριστικό, πυλώνες οι οποίοι μετά βίας και εάν έχουν γίνει αποδεκτοί από τους συντρόφους;

Δεν πρόκειται όμως για ένα ζήτημα «τοπικής» πολιτικής εκτίμησης. Αποτελεί εισαγωγή στην ΛΑ-ΑΑΣ στοιχείων άρνησης οποιασδήποτε κοινής δράσης και συμπόρευσης στο δρόμο. Η άρνηση της οποιασδήποτε κοινής συμπόρευσης δεν ομολογείται ανοιχτά από τους συντρόφους, όμως στην ουσία προσπαθούν να την επιβάλλουν, παρακωλύοντας οποιαδήποτε προσπάθεια πρωτοβουλίας μας ή συμμετοχή μας σε πρωτοβουλίες. Παραιτούμαστε από το να υπενθυμίσουμε στους συντρόφους τις πολλές πρωτοβουλίες που έχει πάρει η ΛΑ-ΑΑΣ ειδικά για το ζήτημα του αντιιμπεριαλισμού (Ομπάμα κ.α.) μιας και αυτές θεωρούνται ξαφνικά ως κακώς καμωμένες.

Η επίμονη, προηγούμενη άρνηση των συντρόφων για το πάρσιμο ανοιχτής πρωτοβουλίας κοινής δράσης ενάντια στα μέτρα και διοργάνωσης διαδήλωσης στην πόλη, επιχειρεί να αφαιρέσει από τη συνεργασία μας βασικά της χαρακτηριστικά. Οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ αξιώνουν ουσιαστικά τόσο το να μην παίρνουμε ανοιχτές πρωτοβουλίες κοινής δράσης προς άλλες οργανώσεις, αλλά και να μην συμμετέχουμε σε κοινές δράσεις ακόμα και αν αυτές κινούνται σε σωστό πολιτικό πλαίσιο. Αποτελεί η θέση αυτή αναίρεση της απόφασης της Πανελλαδικής Επιτροπής, λίγο καιρό μετά την συνεδρίαση της, η οποία βάζει ως καθήκον στο σημείο 3, «την άμεση συμμετοχή στα μέτωπα πάλης του λαού, απ’ τα πιο μεγάλα έως τα πιο μικρά, με την κοινή δράση και το συντονισμό -για συγκεκριμένα κάθε φορά ζητήματα- να ανοίγουμε με τη πολιτική και την πρακτική της ΛΑ-ΑΑΣ τον δρόμο της προσέλκυσης δυνάμεων στο μαζικό αγώνα και της συσπείρωσης νέων δυνάμεων γύρω της».

Τέλος, οι σύντροφοι, αγνοώντας πλήρως ότι για να δίνεται πολιτική διέξοδος απαιτούνται αμοιβαίες υποχωρήσεις, φέρουν την ευθύνη για την παρακώλυση της δυνατότητας αποφάσεων των οργάνων, καθώς χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την διατύπωση «όργανα που θα συγκροτούνται στη βάση της ουσιαστικής κάθε φορά συμφωνίας», αρνούνται συστηματικά οποιαδήποτε προσπάθεια συνδιαμόρφωσης και σύνθεσης των διαφορετικών απόψεων, όσο και αν ειλικρινά προσπαθείτε από μεριάς μας να δοθεί διέξοδος με υποχωρήσεις.

Η πρακτική αυτή αν και προωθείται στο όνομα του «δημοκρατισμού» και ενάντια στον «ηγεμονισμό μας», στην πραγματικότητα έχει εδώ και δύο μήνες παραλύσει κάθε δυνατότητα προχωρήματος. Οι σύντροφοι με το να απαιτούν κάθε απόφαση να ευθυγραμμίζεται πλήρως με την άποψη τους, δεν οδηγούν την Συνεργασία σε ομοφωνία αλλά σε μαρασμό, και τις διαδικασίες σε νέκρωση. Ας αναλογιστούν όμως τι θα συμβεί αν και εμείς υιοθετήσουμε την τακτική αυτή. Εμείς προειδοποιούμε ότι δεν πρόκειται να παρακολουθήσουμε την μετατροπή της ΛΑ-ΑΑΣ σε άδειο κέλυφος με σταυρωμένα τα χέρια.

Καλούμε την Γραμματεία και την Πανελλαδική Επιτροπή να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι σε αυτή την κατάσταση που θέτει ζήτημα φυσιογνωμίας και λειτουργίας της ΛΑ-ΑΑΣ. Καλούμε τα κεντρικά όργανα να θεσμοθετήσουν τις διαδικασίες προσυσκεψιακού διαλόγου που έχουν αποφασιστεί χωρίς κωλυσιεργίες προκειμένου να αναπτυχθεί ο αναγκαίος διάλογος και οικοδομηθεί η διέξοδος και το προχώρημα της συνεργασίας. Απαιτούμε να κατατεθεί και να συζητηθεί το κείμενο μας σ όλα τα σχήματα της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ.

Παναγιώτης Σαπουνάς, μέλος της Πανελλαδικής Επιτροπής και του Συντονιστικού Οργάνου Θεσσαλονίκης, Ελένη Αποστολοπούλου, Χρήστος Γραβάνης, Κώστας Καμαρέτσος, Γιώργος Ματσούκας, Θωμάς Ντίντας, Λουκάς Σαγιάς, Παναγιώτης Χρονόπουλος, μέλη της Συνέλευσης Ανατολικών Συνοικιών Θεσσαλονίκης.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 16 ΙΟΥΝΗ 2017

Η κοινή ανακοίνωση των οργανώσεων που καλούσαν στο συλλαλητήριο κατά της τριμερούς συνάντησης στη Θεσσαλονίκη:
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Βρισκόμαστε σε φάση σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων και συνέχισης των πολεμικών αναμετρήσεων, με κίνδυνο κλιμάκωσης του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή μας. Το χτύπημα των ΗΠΑ στη Συρία μετά τη βρώμικη υπόθεση της “χημικής” επίθεσης, αποτελεί βήμα πολύ σοβαρής κλιμάκωσης του πολέμου. Σοβαρή πλευρά του αντιδραστικού περιβάλλοντος και της πολεμικής προετοιμασίας είναι και η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, σύμφωνα με τις τελευταίες αποφάσεις της.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχει αποφασίσει να δώσει «γη και ύδωρ» στη νέα ιμπεριαλιστική εκστρατεία των ΗΠΑ. Η βάση της Σούδας έχει παραχωρηθεί για τα πιο προκλητικά επιχειρησιακά σχέδια στις γειτονικές χώρες, όπως οι πρόσφατες πυραυλικές επιθέσεις στη Συρία και συγχρόνως είναι έτοιμη να «φιλοξενήσει» κομμάτια της βάσης του Ιντσιρλίκ . Παράλληλα η κυβέρνηση προσφέρει και προετοιμάζει νέο στρατιωτικό «οικόπεδο» στην Κάρπαθο!

Υπάρχει ανοιχτή δέσμευση για τη συγκρότηση στρατηγικού άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Ισραήλ υπό τις ΗΠΑ, με στόχο την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ, παράλληλα με την αντιμετώπιση της τριπλής «απειλής» που συνθέτουν η “τρομοκρατία”, τα απελευθερωτικά κινήματα και οι αντιστάσεις των λαών της περιοχής.

Καλούμε τον λαό της Θεσσαλονίκης την Πέμπτη, 15/6 στις 19.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου να διαδηλώσουμε ενάντια στην σύνοδο Ελλάδας - Ισραήλ - Κύπρου, που γίνεται στην πόλη μας.

Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ

Έξω βάσεις, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ

Κοινό μέτωπο των λαών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΛΑΕ, ΚΚΕ(μ-λ)

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σε άλλη ανάρτηση νομίζω πως γράφτηκε πως η επιτροπή της ΛΑΑΣ της δυτικής θεσ/κης είχε αποφασίσει να συμμετέχει στην πορεία. Γιατί δεν κατέβηκε η ΛΑΑΣ Δυτικής Θεσ/κης εφόσον αποφάσισε να συμμετέχει ή δεν ισχύει αυτό που γράφτηκε;

Ανώνυμος είπε...

Από τη στιγμή που το ζήτημα αφορούσε ένα κεντρικό γεγονός πως θα μπορούσαμε να κατέβουμε σα Λαϊκή Αντίσταση δυτικών ενώ σε μια άλλη συνέλευση υπήρχαν αντιρήσεις; Δεν ήταν τοπικό ζήτημα.

Ανώνυμος είπε...

Εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ότι τα μέλη που πρόσκεινται στο ΚΚΕ(μ-λ) Θεσσαλονίκης εξανίστανται, την ίδια στιγμή που στο παρόν ιστολόγιο, η παρέμβαση της ΛΑΑΑΣ στο Σύνταγμα για το ίδιο θέμα εθεωρείτο επιτυχημένη.
Η ίδια αντιφατικότητα, παρατηρείται αν συμπεριληφθούν μία σειρά δράσεων της ΛΑΑΑΣ στην Αθήνα, όπου η διακριτή της παρέμβαση εγκωμιαζόταν από το ΚΚΕ(μ-λ).
Θα μπορούσα να παραθέσω μία σειρά αναρτήσεων ή και σχολίων εκ μέρους της διαχείρισης, για να επιβεβαιώσω τα λεγόμενά μου, αλλά το θεωρώ ανούσιο.
Κάντε συνεπώς ένα συνολικότερο απολογισμό και αυτοκριτική για τη διαφορετική σας στάση, ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί με υγιείς όρους και με συνολικότερα πολιτικά επιχειρήματα ένας διάλογος.

Μία φίλη

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον θα πρέπει να ξαναδιαβάσεις τους λόγους για τους οποίους το ΚΚΕ(μ-λ) κατ΄αρχήν είχε αντιρήσεις για τη συμμετοχή στη συγκέντρωση της Αθήνας.

Κοινή δράση, όπως την εννοεί το ΚΚΕ(μ-λ), δε σημαίνει ακολουθητισμός και αποδοχή των πάντων. Οι διαδικασίες στη Θεσσαλονίκη, με τις διαδικασίες στην Αθήνα ήταν η μέρα με τη νύχτα. Δεν είναι τα πράγματα άσπρο μαύρο!

Ανώνυμος είπε...

Προς "φίλη": Νομίζω πως πιο γόνιμο θα ήταν να μιλάει κάποιος για το συγκεκριμένο γεγονός! Όπου προέκυψε μια διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά απέναντι σ΄ ένα συγκεκριμένο γεγονός (3μερής συνάντηση εκεί) και υπήρξε αντίρρηση συμμετοχής σ΄ αυτή. Και κυρίως κάποιος γνώστης των γεγονότων έτσι όπως έγιναν, τόσο στη Θεσσαλονίκη, όσο και στην Αθήνα. Κι όχι να γίνονται αόριστες και γενικές επικλήσεις…

Ανώνυμος είπε...

επειδή μαλλον ο διαλογος ξεκινησε... και με αφορμη τα λεγομενα της "μιας φιλης"

Κατάλαβε ότι ενισχύεις και την σωστη αποψη της ΛΑΑΑΣ δυτικων, και αρα την και αποψη του κκε(μ-λ) με αυτο το σχολιο σου, ανοιγοντας ζήτημα αντιφατικότητας. Ειναι μαλλον λαθος να μιλας για αντιφατικοτητα του κκε(μ-λ) με αφορμη δυο συγκεντρωσεις ναι μεν, με κοινο περιεχομενο, με εντελως διαφορετικους δε, ορους διοργανωσης. Γιατι δεν ξεκαθαριζεται αυτο;

Στη θεσ/νικη, ειχες δυνατοτητα με σχετικα υγιεις ορους(κοινοδρασιακα) συνδιοργανωσης, να ανοιξεις ενα κεντρικο(και πολυ ζουμερο απο αποψη περιεχομενου) και που "κατεξοχην αφορα τη ΛΑ-ΑΑΣ" ζητημα. Καλα εκανε λοιπον το κκε(μ-λ) και παρεμβηκε ουσιαστικα και την ετρεξε.

Στην αθηνα, ειχες προαποφασισμενο απο τα πριν, το κλασσικο "εμεις αποφασισαμε αυτα και παμε εκει, οποτε αν σας αρεσει ελατε", χωρις να σου δινεται περιθωριο να συνδιαμορφωσεις τιποτα(παροτι εν πολλοις, το κειμενο πχ, μπορει να σε καλυπτε). Καλα εκανε λοιπον η ΛΑΑΑΣ και παρεμβηκε οπως παρεμβηκε(δε θα σχολιασω καν πως και ποσοι πηγαν στο υπ. εθν. αμυνας απο ολους τους υπολοιπους "ενωτικους")

Γι αυτο το σχολιο για αντιφατικοτητα, το γυρναω οπως ηρθε σαν ακυρο. Το μονο που θελει να κανει, ειναι να δημιουργησει εντυπωσεις για να παει η κουβεντα αλλου, τη στιγμη που εδω περα κρινονται οι πραγματικες φασεις και αντιφασεις.

Για τις αυτοκριτικες και τους απολογισμους, δε θαμαι τοσο πολιτικος. Παει πολυ να ζητιεται αυτοκριτικη και απολογισμοι οταν μαλλον αυτο το μπλογκ και η αποψη που εκπροσωπει ειναι που (απο πολυ νωρις) εχουν θεσει ζητηματο οπως(πιανω ενδεικτικα για να μη γινει σεντονι):
---να δουμε την αναγκη να παρεμβουμε σε κεντρικο πολιτικο επιπεδομε ορους απευθυνσης και ουσιαστικης κοινης δρασης στο μαζικο κινημα. Δεν ειναι λιγες οι φορες που είτε "δε μπορουμε" ή "με ποιους να παμε, μαυτους που παιρνουμε διαζυγιο;" Η θεσ/νικη ηταν περιπτωση που δε μας χωραγε δηλαδη;
---ζητημα παρεμβασεων σε ζητηματα τοπικα/ειδικα που αφορουν τις τοπικες συγκροτησεις της ΛΑΑΑΣ, παλι ει δυνατον με ορους κοιν. δρασης. Νομιζω εχει μεινει λιγο πισω αυτη η πλευρα, αλλα παλι, δεν ειναι λιγα ουτε τα "α μωρε γιαυτο το ζητημα τωρα θα τρεχουμε?", ούτε τα "να ανοιξουμε κανενα κεντρικο ζητημα"(!!!!!!).
---ζητημα παρεμβασεων στα σωματεια με ορους και κατευθυνση ανασυγκροτησης τους σε ταξικη βαση. εκει βεβαια "ειναι συγκροτημενη η εργ. ταξη" και ισως "δε χρειαζεται και πολιτικη παρεμβαση". Βεβαια, ολοι αυτοι με τους οποιους στα λογια "εχουμε παρει διαζυγιο", μια χαρα στην πραξη μας καλυπτουν. οπως για παραδειγμα, η μεγαλη αγκαλια των παρεμβασεων. Και συν τοις αλλοις, με βαση την αποψη τους, συμβαλλουν τα μαλλα στις αυταπατες και τον αποπροσανατολισμο(λεω γω..)

δεν μπορει να τιθεται λοιπον ζητημα ανακολουθιας, αντιφασης και διευκρινησεων προς τουτη δω τη μερια. Η αληθεια και οι αρχες στην πολιτικη αντιπαραθεση, ειναι και ζητημα πολιτικης τιμιοτητας απο ενα σημειο κι υστερα..

ΜΓ

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω ότι πρέπει πρώτα από όλα να γίνει κατανοητό, το γεγονός ότι η συζήτηση αυτή αναγκάζεται να διεξάγεται χωρίς κάποιους καλύτερους πολιτικό-οργανωτικούς όρους, είναι αποτέλεσμα της μη δυνατότητας στα πλαίσια της ίδιας της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ να αναπτυχθεί ένας συγκροτημένος διάλογος.

Έτσι, ενώ καταθέτουμε ένα σοβαρό κείμενο που αφορά την Συνεργασία και τα όργανα του, στερούμαστε την δυνατότητα να το δημοσιεύσουμε εκεί που θα έπρεπε, στο blog της ΛΑ-ΑΑΣ. Αυτό δίνει την δυνατότητα, καθώς ο διάλογος εδώ μέσα είναι (και καλά κάνει) ελεύθερος, στον καθένα να τοποθετείται χωρίς ευθύνη ενώ αυτό που χρειαζόμαστε είναι επί της ουσίας πολιτικές απαντήσεις και όχι σχόλια χωρίς ταυτότητα ή μπηχτές από καλοθελητές που αναπόφευκτα θα υπάρξουν.

Είναι κι αυτό ένα στοιχείο απολογισμού το οποίο θα πρέπει να προβληματίσει τα όργανα μας και να επισπεύσει την έναρξη ενός θεσμοθετημένου διαλόγου, στο δρόμο προς την Πανελλαδική μας Συνάντηση. Ακόμα και πριν από συνέδρια κομμουνιστικών κομμάτων υπάρχουν δημόσιες τοποθετήσεις και ανοιχτές αντιπαραθέσεις. Πρέπει όλοι να αντιληφθούν ότι οι ανοιχτές Συνεργασίας εμπεριέχουν και την δημόσια αντιπαράθεση και ότι στερείται κάθε πολιτικής λογικής να προσπαθούμε να κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από χαλί. Το μόνο που καταφέρνουμε είναι να φαίνονται και πάλι σε όλους, αλλά να μην επιλύονται.

Κώστας Καμαρέτσος

Στρατοε είπε...

Φανταζομαι η "φιλη" μας, ζητησε τον ιδιο απολογισμο και αυτοκριτικη για την σταση των αλλων δυναμεων. Μιας και αυτες ειναι που πηραν ενα καλεσμα το οποιο προεκυψε απο ανοιχτες και ισοτιμες διαδικασιες στη Θεσσαλονικη (οπως γραφει και το κειμενο), και κετεληξαν εδω σε μια συσκεψη για τα ματια του κοσμου που (προ)αποφασισε την πορεια της διαδηλωσης. Ή μηπως δεν παρατηρησε οτι η συγκεκριμενη διαδηλωση "ξεχασε" την αμερικανικη πρεσβεια αποφευγοντας να καταγγειλει και τον δακτυλο των ολων τριμερων. Αυτο δεν ηταν αλλοιωση του καλεσματος που καταγγελει τα σχεδια του αμερικανικου ιμπεριαλισμου στην περιοχη ή οχι; ειχε στοιχεια αναδειξης της "δικιας μας" αστικης ταξης ως ιμπεριαλιστικης ή οχι; τι σχεση εχουν ολα αυτα με το πολιτικο πλαισιο του καλεσματος; για αυτα τα ζητηματα "φιλη" μου τι σου απαντησαν οι δυναμεις που καλεσαν στην Αθηνα; ας αρχισει λοιπον ο διαλογος με τους ορους που εχουν διαμορφωθει τα καλεσματα "κοινης δρασης" απο τις συγκεκριμενες δυναμεις. Εκτος αν στο ονομα του βιασμου καθε εννοιας κοινης δρασης θα επρεπε να υποτάσσονται οι παντες, ακολουθοντας τα ιδια βηματα που οδηγησαν οργανωσεις και καταστασεις στον δρομο του ΣΥΡΙΖΑ.
Οσον αφορα την ερωτηση για την αποφαση των δυτικων συνοικιων με καλυπτει η προηγουμενη απαντηση. Αφενος αποτελει κεντρικο ζητημα και οχι τοπικο, αφετερου ομως δεν εχουμε συνηθισει και σε καταστασεις που το ενα πανο θα βρισκεται στην μια πλατεια και το αλλο στην αλλη, αλλα κατα τα αλλα θα κινουμαστε ενιαια. Αυτα ειναι "εθιμα" αλλων χωρων.
ΥΓ
Ακομα ομως σχολιο επι της ουσιας του κειμενου κανενα.

Στρατος

Ανώνυμος είπε...

προς Στράτο,
το να υπερασπιστεί κάποιος αυτή την στάση που περιγράφει η ανοιχτή επιστολή είναι αρκετά δύσκολο για να μην πω αδύνατο. Οπότε δύσκολα θα έρθει σχόλιο ή τοποθέτηση... Επιλέγεται η σιωπή.

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον κάνετε ένα βασικό λάθος οι δυο προηγούμενοι. Παραβλεπετε σε ποιον απευθύνεται η επιστολή, "ο οποίος" προς το παρόν πράγματι σιωπά, θα μιλήσει όμως εκεί που πρέπει. Οποτε, ποιος ο λόγος να χαίρεστε και μάλιστα η αποστολή ο τώρα;; Τα αλλα είναι του αέρος. Και κάτι ακόμα. Ο τακτικισμος δεν είναι φάρμακο που θεραπεύει κάθε ασθένεια.

Ανώνυμος είπε...

,,και μάλιστα από τώρα..

Ανώνυμος είπε...

Και το "εκεί που πρέπει" τι είναι; Δεν είναι τακτικισμός; Δεν είναι ένας τρόπος να αποφευχθούν οι ουσιαστικές και πραγματικές συζητήσεις που προωθούν ένα σχήμα συνεργασίας προς τα μπρος αντί να το μετατρέπουν σε ένα σχήμα ψευδοενότητας χωρίς ουσιαστική παρέμβαση ούτε καν στα κεντρικά τελικά;

Αλήθεια σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ πόσο θεωρείτε ότι η πρακτική υποτίμησης των διαφορών και η άρνηση συζήτησής τους βοηθά ακόμη και τη δική σας στόχευση για ενότητα των μαρξιστών λενινιστών; Πόσο θεωρείτε ότι η πρακτική σας στο μαζικό κίνημα, στα σωματεία, με την αδιαπραγμάτευτη συνεργασία σας με όλες σχεδόν τις δυνάμεις του εξωκοινοβουλευτικού οππορτουνισμού και του τροτσκισμού, που κατά τα άλλα εκπροσωπούν ανταγωνιστικό ρεύμα που αποπροσανατολίζει το λαό -δικά σας τα λόγια- προωθούν αυτό που στο τελευταίο σας συνέδριο αποφασίσατε για στενότερη συνεργασία της ΕΡΓΑΣ με τη Ταξική Πορεία, του Εκπαιδευτικού Ομίλου με τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών και της Πορείας με τις Αγωνιστικές Κινήσεις φοιτητών; Άλλη πρακτική και άλλη στάση έχουν αυτές οι δυνάμεις εκεί που πραγματικά διαμορφώνονται οι λαϊκές συνειδήσεις απ' ότι κεντρικά; Τι άποψη θα εκφράσουν για παράδειγμα για τον ιμπεριαλισμό όταν τεθεί ζήτημα αντιπολεμικής δράσης στα σωματεία; Τι άποψη εκφράζουν αυτές οι δυνάμεις στα σωματεία όταν τίθεται το ζήτημα της αντίστασης στην επίθεση των ιμπεριαλιστών και του κεφαλαίου ενάντια στα εργατικά δικαιώματα; Ποιος είναι οι στόχοι που προβάλουν όταν ο εργαζόμενος κόσμος ξαναβρεθεί στο δρόμο του αγώνα; Που κολλάει τελικά ο διαχωρισμός άλλο το κεντρικό πολιτικό και άλλο το κίνημα; Στο κεντρικό πολιτικό δεν ταιριάζετε μαζί τους σε τίποτα ενώ στο κίνημα έχετε κοινά;

Τακτικισμός το να ζητάς να συζητηθούν ζητήματα που απασχολούν τα μέλη της Λαϊκής Αντίστασης στο πλαίσίό της και στον διαδικτυακό της τόπο και δεν είναι τακτικισμός το θάψιμό τους; Δεν είναι τακτικισμός η μη απάντηση στο ερώτημα γιατί τελικά η ΛΑ - ΑΑΣ αρνήθηκε να κατέβει στη Θεσσαλονίκη κάτω από ένα πλαίσιο που τη καλύπτει -έστω και με δικό της, όπως έγινε πολλές άλλες φορές- ενώ στα Γιάννενα κατέβηκε μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μάλιστα με δική της πρωτοβουλία; Φταίει μετά ο αριστερός κόσμος με αυτές τις πρακτικές να μας συγκρίνει με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις γελοιότητες των οργανώσεών του;

Οι διαφορές υπάρχουν και είναι υπαρκτές. Δεν κρύφτηκαν ποτέ και δεν τρόμαξαν ποτέ. Ακόμη και όταν κάποιοι στο ξεκίνημα του εγχειρήματος προσπάθησαν να το τορπιλίσουν με βάση αυτές.

Το θέμα είναι να αποδείξουν οι δυνάμεις και οι αγωνιστές της Λαϊκής Αντίστασης ότι "τη ψάχνουν τη δουλειά" προωθώντας μεν αυτά που τους ενώνουν αλλά και χωρίς να φοβούνται να θέτουν ανοιχτά τις διαφορές τους. Το ζητούμενο είναι να πεισθεί ο κόσμος της Αριστεράς ότι δεν έχει να κάνει με άλλη μια (ψευδο)συνεργασία επιβίωσης των δυνάμεων που τη συγκροτούν αλλά με μια ουσιαστική συνεργασία προώθησης αυτών που πραγματικά έχει ανάγκη το εργατικό, λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα και η οποία ξεφεύγει από λογικές συνεργασιών που ενώ στα χαρτιά ορκίζονται στα μέλη τους στη πράξη καταντούν μηχανισμοί συνεννόησης (με πολλά ερωτηματικά και αυτό!) των κομματικών ηγεσιών που συμμετέχουν σε αυτές μη δίνοντας λογαριασμό σε κανένα. Εκτός κι αν θέλουμε να φτιάξουμε ένα μ-λ ΣΥΝ ή μια μ-λ ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Ανώνυμος είπε...

Οι δυο οργανωσεις ειναι οι πολιτικοι κληρονομοι της μαζικης αντιστασης στον ρεβιζιονισμο. Εχουν ευθυνη να διαφυλαξουν αυτη την επαναστατικη κληρονομια. Οχι επιπολαιοτητες, οχι σεχταρισμοι. Να μη κλωτσησουμε τη καρδαρα με οτι λιγο γαλα εχει μεσα. Οι αλλοι γυρω θα χρειαστουν πολυ καιρο ακομα για να ανακαλυψουν το τροχο.

Οι πολιτικοι κληρονομοι του μαο τσε τουγκ δεν εχουν τιποτα να κρυψουν απο τη σταση τους σε ολες τις στροφες της ιστοριας του κινηματος, αλλα και σημερα. Γιατι να φοβομαστε την ανοιχτη κριτικη; Ο μαο φοβοταν τη κριτικη της βασης; Στηριζοταν στους μηχανισμους ,οπως αλλοι, η στη κινητοποιηση των μαζων; Φοβοταν τις αντιδραστικες ιδεες , η μηπως δημιουργουσε ορους για να εκφραστουν πολιτικα , ωστε να μπορεσει να τις αντιμετωπισει;
Σαν μαοικοι δεν μπορει να μας εκφραζει η σεχταριστικη αντιληψη "να ειμαστε σωστοι , κι ας ειμαστε 5— 10 ". Οι αποψεις μας ειναι για το πολυ λαο, δεν ειναι για ελιτ. Γιατι να περιχαρακοθουμε πολιτικα; Ειμαστε κκε που εχει πολλα να κρυψει , και φοβαται την ανοιχτη αντιπαραθεση;

Γιατι να μη κανουμε ενα βημα μπροστα, σ αυτη τη μεγαλη πορεια των 10000 λι, που εχουμε μπροστα μας. Γιατι να μην ξεκαθαρισουμε ,μεσα απο τη συνεργασια μας, τις μικρες και ασημαντες συνηθειες τακτικης, που μας χωριζουν , και κολλαμε σε καθε λεξη και σε καθε κομμα και ανω τελεια.
Αν ο ενας κολλαει πχ στη "φασιστικοποιηση" και ο αλλος στον "εκφασισμο " τοτε και οι δυο ειμαστε για κλαματα.
Γκ