19 Ιουν 2017

Κινητοποιήσεις στους δήμους.

Κινητοποιήσεις στους ΟΤΑ ξεκίνησαν σήμερα με αφορμή τη δημοσιοποίηση της απόφασης του Ελεγκτικού Συμβουλίου. Με καταλήψεις δημοτικών χώρων και υπηρεσιών, με διαδηλώσεις και άλλες μορφές σε όλη την Ελλάδα, και ήδη η ΠΟΕ ΟΤΑ κήρυξε 24ωρη απεργία για τη Πέμπτη 22 Ιούνη.

Η απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συμβουλίου, η οποία προβλέπει την απόλυση 15.000 συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες ανάγκες στους δήμους είναι γνωστή από τα μέσα Μάη. Είναι γνωστό εδώ και ένα μήνα ότι έκρινε παράνομες τις παρατάσεις των συμβάσεών τους και ότι ζητούσε πίσω τα δεδουλευμένα των εργαζομένων. Τότε πραγματοποιήθηκαν κάποιες κινητοποιήσεις οι οποίες όμως είχαν το χαρακτήρα ακόμη και της διάσπασης των εργαζόμενων μιας και γινόντουσαν χωριστές για τους εργαζόμενους των νηπιαγωγείων και των παιδικών σταθμών από τη μια και τους υπόλοιπους συμβασιούχους από την άλλη. Οι κινητοποιήσεις "κλιμακώθηκαν" σε 48ωρη απεργία, στις 22 - 23 Μάη. Τη δεύτερη μέρα υπήρξε και συνάντηση της ηγεσίας της ΠΟΕ ΟΤΑ με το Σκουρλέτη από την οποία βγήκε ...μερικώς ικανοποιημένη. Από τότε  αναμονή, με έντονη καλλιέργεια αυταπατών, αντί για συνέχεια του αγώνα των εργαζόμενων στους ΟΤΑ ενάντια στις απολύσεις. Για να φτάσουμε στο σήμερα με τη δημοσιοποίηση της απόφασης τη περασμένη Παρασκευή.

Συγκεκριμένα, η ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε αντισυνταγματικές τις παρατάσεις συμβάσεων, όπως παράνομη έκρινε και την καταβολή μισθών ανοίγοντας, επιπλέον, ζήτημα επιστροφής των μισθών που εισπράχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των παρατάσεων! Η απόφαση αυτή αφορά -καταρχήν- τους 15.000 συμβασιούχους που εργάζονται στους δήμους με παρατάσεις συμβάσεων που γίνονται από το 2015. Η τελευταία, δε, παράταση έγινε το Γενάρη του 2017 και ισχύει μέχρι το Δεκέμβρη του 2017.

Και λέμε ότι η απόφαση αφορά «καταρχήν» αυτούς τους 15.000 συμβασιούχους, διότι στόχος της δεν είναι μόνο αυτοί. Στόχος της είναι και κάθε συμβασιούχος που εργάζεται ή πρόκειται να εργαστεί στο Δημόσιο. Γι’ αυτό εξάλλου έχει και τρομοκρατικό χαρακτήρα, απειλώντας τους συμβασιούχους με επιστροφή των μισθών τους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ένα κορυφαίο συστημικό όργανο, θέλει να ξεκαθαρίσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της εργασιακής ανασφάλειας και της εργασιακής περιπλάνησης είναι κεντρική επιλογή του ντόπιου συστήματος της εκμετάλλευσης. Και μάλιστα με συνταγματική βούλα!

Προφανώς, βέβαια, η απόφαση αυτή έχει και στοιχεία «τρικλοποδιάς» προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πίεσης για παραπέρα συμμόρφωσή της. Εξάλλου, ήδη από τον περασμένο Μάρτη είχε ξεσπάσει ένας πόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ κυβέρνησης και ΝΔ για το ζήτημα. Τότε, ο Βορίδης είχε δηλώσει: «Είχαμε προειδοποιήσει ότι η με νόμο παράταση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου είναι απαράδεκτη, ρουσφετολογική και παράνομη πολιτική. Τώρα, η Δικαιοσύνη καλείται να δώσει λύση στο πρόβλημα που δημιούργησε η Κυβέρνηση και πρέπει να αφεθεί να ασκήσει ανεπηρέαστη τα καθήκοντά της». Επίσης, από τότε είχε ανοιχτά εκφραστεί και ο πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων Ελεγκτικού Συνεδρίου και στενός σύμβουλος του Κυρ. Μητσοτάκη, ενώ μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου είχαν μπλοκάρει τότε τις πληρωμές συμβασιούχων.

Ωστόσο, η στάση της ΝΔ και τότε και τώρα, δεν αθωώνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Κι ας προσπαθεί για μια ακόμη φορά να κρυφτεί πίσω από τις δηλώσεις της ΝΔ και να συντηρήσει τη λογική του μικρότερου κακού, τη λογική του «οι άλλοι είναι χειρότεροι» στην οποία στηρίζεται εδώ και πολύ καιρό. Έχει πολύ σοβαρές ευθύνες διότι και η ίδια, στην προσπάθειά της να στήσει το δικό της πελατειακό μηχανισμό, έδινε ψεύτικες υποσχέσεις για μονιμοποίηση με παρατάσεις, υποσχόμενη ότι κανένας δεν θα χάσει την δουλειά του.

Και παλιότερα και σήμερα επικαλείται την αδυναμία της να νομοθετήσει υπέρ της μονιμοποίησης των συμβασιούχων, λόγω των υποχρεώσεών της απέναντι στους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ωστόσο, είναι και η ίδια που υπογράφει, τη μια μετά την άλλη, νέες αντεργατικές συμφωνίες που συνεχίζουν και βαθαίνουν την αντεργατική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Η παράταση των συμβάσεων ήταν το εργαλείο με το οποίο ήθελε να χειριστεί προσωρινά τόσο τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι δήμοι από την έλλειψη προσωπικού, αλλά και το εργαλείο για την καλλιέργεια αυταπατών στους συμβασιούχους γύρω από το δίκαιο αίτημά τους για μόνιμη και σταθερή δουλειά. Την ίδια ώρα που ψήφιζε και ψηφίζει νόμους που, από τη μια, προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις και, από την άλλη, επεκτείνουν την ελαστική εργασία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και βαθαίνουν τον εργασιακό μεσαίωνα.

Γι’ αυτό και δεν πείθουν τους συμβασιούχους οι διαβεβαιώσεις Σκουρλέτη ότι, ανεξάρτητα από την τελική απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (η οποία αναμένεται), η κυβέρνηση θα διασφαλίσει την παραμονή των εργαζομένων στις θέσεις εργασίας τους.

Ωστόσο, οι εργαζόμενοι δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο την κυβέρνηση. Έχουν να αντιμετωπίσουν και τον αποπροσανατολιστικό ρόλο της ηγεσίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Ηγεσία που, από τη μια, εμφανίζεται υπέρ των συμβασιούχων, αλλά, από την άλλη, αρνείται να τους γράψει στα σωματεία της, ενώ αποκλείει και όσα σωματεία τους δέχονται. Κινητοποιείται δήθεν για τα προβλήματα των συμβασιούχων και αναγνωρίζει ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά αρνείται να θέσει ως αίτημα τη μονιμοποίησή τους. Προβάλλει, δήθεν, την ανάγκη κοινού, ενωτικού αγώνα, αλλά κάλεσε σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς και τους συμβασιούχους, στις 22 Μάη τους πρώτους και στις 23 Μάη τους δεύτερους! Καλεί και σήμερα σε κινητοποιήσεις και σε απεργιακές συγκεντρώσεις για κρίσιμα ζητήματα, αλλά χωρίς να έχουν προηγηθεί γενικές συνελεύσεις!

Όλα αυτά, βέβαια, δεν είναι τυχαία. Η ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ έχει συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, προέρχεται πολιτικά και ιδεολογικά από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, και έχει συγκεκριμένες πολιτικές αναφορές και δεσμεύσεις. Ως παρακλάδια των κομμάτων αυτών, τόσο οι προηγούμενες ηγεσίες της ΠΟΕ-ΟΤΑ όσο και η σημερινή (κι ας εμφανίζεται ως «ανεξάρτητη» και «ακομμάτιστη»), επέτρεψαν να περάσει το απαράδεκτο καθεστώς των συμβασιούχων και των ελαστικών σχέσεων εργασίας και συνέβαλαν στην εδραίωσή του. Συνέβαλαν, δηλαδή, στην πολιτική ομηρία χιλιάδων εργαζομένων και συνολικά στη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων στους δήμους.

Επιπλέον, οι ηγεσίες αυτές έχουν ανοιχτό δίαυλο συνεννόησης με την ΚΕΔΕ και τους δημάρχους, όλους αυτούς δηλαδή που προωθούν την κρατική πολιτική στους δήμους. Ο λόγος των ξεχωριστών συγκεντρώσεων για παιδικούς σταθμούς και συμβασιούχους δεν ήταν μόνο η απροθυμία στήριξης του ενιαίου αγώνα, στον οποίο ποτέ δεν πίστεψαν, καθώς θεωρούν μόνιμους και συμβασιούχους δύο ξεχωριστά πράγματα. Ήταν, επιπλέον, η διάθεσή της να συμπαραταχθεί με την ΚΕΔΕ. Διάθεση που μπορούσε ευκολότερα να υλοποιηθεί για το ζήτημα των παιδικών σταθμών, και δυσκολότερα για το ζήτημα των συμβασιούχων. Κι αυτό γιατί η ΚΕΔΕ χρειάζεται τους παιδικούς σταθμούς ως όχημα άντλησης χρηματοδότησης από το κράτος και την ΕΕ, αλλά και εσόδων από τους γονείς, ενώ στο ζήτημα των συμβασιούχων ήταν μεγάλο τμήμα της που πρωτοστάτησε σε απολύσεις.

• Οι εργαζόμενοι στους δήμους, μόνιμοι και συμβασιούχοι, έχουν κάθε λόγο να οργανώσουν από κοινού τις αντιστάσεις τους. Να παλέψουν ενάντια στα νέα αντεργατικά κυβερνητικά σχέδια, ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, να παλέψουν για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης να σπείρει αυταπάτες, σύγχυση και εφησυχασμό, αλλά και στον αποπροσανατολιστικό ρόλο της ηγεσίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ, οι εργαζόμενοι πρέπει να μπουν οι ίδιοι μπροστά στον αγώνα, να τον κάνουν δική τους υπόθεση και να καθορίσουν οι ίδιοι την αγωνιστική συνέχειά του, από κοινού μόνιμοι και συμβασιούχοι να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην πλήρη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
  • Καμία απόλυση εργαζομένων στους δήμους.
  • Καμία συγχώνευση και κλείσιμο δημόσιων δομών.
  • Όχι στην εντατικοποίηση της εργασίας.
  • Όχι στην ανακύκλωση των εργαζομένων.
  • Πλήρης και σταθερή δουλειά για όλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: