7 Ιουν 2017

Ελληνοτουρκικές «φουρτούνες» εντός ιμπεριαλιστικού «τσουνάμι»

Στο επίκεντρο της ελληνικής δημοσιογραφίας και πολιτικής βρίσκονται εδώ και καιρό οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το σύνολο των ΜΜΕ «οργίζεται», η κυβέρνηση «προειδοποιεί» ενώ η αντιπολίτευση καταγγέλλει «υποχωρητικότητα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις». Μια «ιερή αγανάκτηση» έχει καταβάλει όλους. Απαριθμούν παραβιάσεις, διακρίνουν «πολεμικά σχέδια» της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, που αμύνεται με μοναδικό όπλο τη διεθνή νομιμότητα και αναζήτα πάντα σχέσεις καλής γειτονίας, αποφεύγοντας τις εντάσεις και εμμένοντας στην ειρηνική επίλυση των διαφορών. Το ‘χουμε φαίνεται στο αίμα μας, εμείς οι Έλληνες, να είμαστε φιλότιμοι και ειρηνικοί, να αποτελούμε «σταθεροποιητικό παράγοντα» στην περιοχή, αν όχι σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αντίθεση με τους Τούρκους, που το εκμεταλλεύονται διαρκώς. Γι’ αυτό και στο εξής «θα απαντάμε σκληρά στις τουρκικές προκλήσεις»!

Πριν αρχίσουμε από τώρα να διαλέγουμε στρατόπεδα, σημαίες και φυσεκλίκια, ας δούμε πώς έχουν τα πράγματα. Διευκρινίζοντας εξαρχής ότι η «επιλογή όπλων και στρατοπέδων» στο όνομα της επανάστασης, του έθνους ή της παρτίδας δεν αφορά το «ποιος επιτίθεται σε ποιον», τη θέση για τον χαρακτήρα της «ελληνοτουρκικής σύγκρουσης», οπωσδήποτε σημαντική για έναν γενικό πολιτικό προσανατολισμό και την προετοιμασία του λαού σε περίπτωση πολέμου (να μην πάει σαν πρόβατο στη σφαγή), αλλά τη συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης όταν αυτός ξεσπάσει. Ωστόσο, υπάρχει «μεγάλη άνεση» σε ορισμένες δυνάμεις της αριστεράς, που έχουν από τώρα έτοιμο «σχέδιο δράσης» σε περίπτωση πολέμου, που διακρίνουν από τώρα τα αντιμαχόμενα «στρατόπεδα» και με ποιο θα συναχθούν. Το κρίσιμο ζήτημα είναι τι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού της χώρας και των λαών της περιοχής. Τι αδυνατίζει τις πολεμικές επιδιώξεις του ιμπεριαλισμού και τους τυχοδιωκτισμούς της κάθε αστικής τάξης. Τι εξυπηρετεί εν τέλει την επαναστατική ανατροπή.

Ο κίνδυνος μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης επανέρχεται διαρκώς. Είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος και έχει δίκιο ο κόσμο να ανησυχεί. Γιατί δεν πρόκειται τόσο για «τακτικές αποπροσανατολισμού» από τα μνημόνια στην Ελλάδα ή από την πολιτική αστάθεια στην Τουρκία, δεν έχουν σχέση με τις «φιλοδοξίες του Ερντογάν».

Αν και δεν νοείται ελληνοτουρκική αντιπαράθεση έξω από τους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, έξω από τα γεωπολιτικά σχέδια που έχει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην περιοχή και στη βάση των οποίων εξελίσσεται και αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός μεταξύ της ελληνικής και τούρκικης αστικής τάξης, θα περιοριστούμε στα «νερά του Αιγαίου», ελπίζοντας να αποφύγουμε τον κίνδυνο να «πνίξουμε το θέμα», όπως συχνά συμβαίνει με όσους μιλάνε για «τουρκική επιθετικότητα» και «αμυντική θέση της Ελλάδας».

Σε κάθε περίπτωση, το πρώτο σημαντικό καθήκον σήμερα είναι η αποτροπή ενός άδικου ιμπεριαλιστικού πολέμου, η ανάπτυξη αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος που να ακυρώνει τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, τους τυχοδιωκτισμούς των αστικών τάξεων που έχουν συνδέσει τη μοίρα τους με αυτούς του σχεδιασμούς.

Επανερχόμαστε τώρα στο ερώτημα των ημερών. Υπάρχει «τουρκική επιθετικότητα»; Βεβαίως και υπάρχει. Μόνο που δεν τεκμηριώνεται στη βάση του διεθνούς δικαίου, που είναι, σε κάθε περίπτωση, ένα ιμπεριαλιστικό δίκαιο, που τηρείται, παραβιάζεται και αλλάζει ανάλογα με τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού. Και ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός παραβιάζει σταθερά και χρόνια τώρα αυτό το δίκαιο. Το ίδιο και η ιμπεριαλιστές της ΕΕ σε μια σειρά από χώρες. Δεν πρόκειται καν για ένα κοινά αποδεκτό «διεθνές δίκαιο», που παραβιάζει συστηματικά η Τουρκία και τηρεί ευλαβικά η Ελλάδα.

Είτε προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο είτε όχι, η πρόθεση της Ελλάδας για επέκταση των θαλάσσιων χωρικών υδάτων από τα 6 ν.μ στα 12 ν.μ μετατρέπει αυτομάτως το Αιγαίο σε κλειστή θάλασσα για την Τουρκία, αποκλείοντάς την από την πρόσβαση στο Αιγαίο. Εξαφανίζει έτσι τα διεθνή ύδατα. Αυτό το «δικαίωμα» δόθηκε στην Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστές όχι γιατί αγαπάνε τα ελληνικά νησιά αλλά για να «παίζουν» με τους ανταγωνισμούς Ελλάδας-Τουρκίας προς όφελός τους. Και είναι στη διακριτική ιμπεριαλιστική ευχέρεια πότε θα της επιτρέψουν να το εφαρμόσει ως απειλή απέναντι στη Τουρκία. Είναι αυτό «ελληνική επιθετικότητα»; Προς το παρόν, το Αιγαίο ανήκει στο ΝΑΤΟ, χάρη στην «φιλειρηνική και εθνική» πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Τα ίδια ισχύουν για το περίφημο FIR Αθηνών. Είναι η παραβίαση του FIR παραβίαση εθνικής κυριαρχίας; Το FIR περιλαμβάνει εθνικό και διεθνή εναέριο χώρο. Σε διεθνή ύδατα και εναέριο χώρο δεν ασκείται εθνική κυριαρχία αλλά έλεγχος των πτήσεων που ανατίθεται σε μια χώρα (στην περίπτωσή μας, στην Ελλάδα), όπως και έγινε το 1952 με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Επομένως, η παραβίαση του FIR Αθηνών από τουρκικά αεροσκάφη δεν είναι αμφισβήτηση εθνικής κυριαρχίας και παραβίαση εθνικού εναερίου χώρου, όπως μονότονα επαναλαμβάνουν τα πολεμοκάπηλα κανάλια, αλλά παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας. Κάτι δηλαδή τελείως διαφορετικό, που δεν δικαιολογεί τις πολεμικές κραυγές εκ μέρους της… αμυνόμενης Ελλάδας. Υπάρχει ζήτημα με αυτές τις παραβιάσεις; Βεβαίως. Αλλά όχι μόνο για την Ελλάδα όσο με τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας, που ανέθεσε στην Ελλάδα το FIR (Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων).

Κάθε φορά λοιπόν που ανεβαίνει το θερμόμετρο στην περιοχή (όχι με «αποκλειστική ευθύνη» της Τουρκίας, εξάλλου όλοι κάτι έχουμε ακούσει για αμερικανικούς και ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς στην ευρύτερη περιοχή), η Τουρκία αμφισβητεί χωρικά ύδατα, εναέριο χώρο και FIR. Δεν δέχεται να υποβάλει στην Αθήνα σχέδια πτήσης για τα στρατιωτικά της αεροσκάφη στο διεθνή εναέριο χώρο. Διεκδικεί συγκυριαρχία και «μοιρασιά» στο Αιγαίο, γιατί ως «σωστό» καπιταλιστικό κράτος ανταγωνίζεται, απειλεί και απειλείται από το επίσης «σωστό» καπιταλιστικό κράτος της Ελλάδας. Κάτω από την υψηλή κηδεμονία των ΗΠΑ, που έχουν τον τελευταίο λόγο για το ποια αστική τάξη θα ευνοηθεί, ανάλογα με τα συμφέροντά της.

Όσο για τον «άξονα συνεργασίας και φιλίας» μεταξύ Ελλάδας- Αιγύπτου- Ισραήλ (βραβευμένες όλες… με το Νόμπελ ειρήνης), για τη δημιουργία ΑΟΖ: είναι φανερό ότι αποτελεί μια κίνηση… «καλής γειτονίας και φιλίας» απέναντι στην Τουρκία και όχι επιθετική ενέργεια. Και μόνο αφελείς ή συνειδητοί ψεύτες μπορούν να ισχυριστούν ότι θα επωφεληθούν οι λαοί από τις ΑΟΖ και τις «δουλειές με τα πετρέλαια». Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει.

Οι πόλεμοι προετοιμάζονται πρώτα ιδεολογικά πριν διεξαχθούν με πραγματικά πυρά. Ας είμαστε επομένως ιδιαίτερα επιφυλακτικοί και προσεκτικοί κάθε φορά που ακούμε για «διεθνές ή εθνικό δίκαιο», για το «δίκιο» του έθνους και του λαού να κυριαρχεί και να καταπιέζει άλλα έθνη και λαούς, αδιαφορώντας για τη δική του ελευθερία και ανεξαρτησία. Γιατί σοφά έχει ειπωθεί ότι ένας λαός που κυριαρχεί ή φιλοδοξεί να κυριαρχήσει εις βάρος άλλων λαών δεν μπορεί να είναι ελεύθερος.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://www.energia.gr/article.asp?art_id=45412
Η εκμετάλλευση τυχόν ύπαρξης υδρογονανθράκων στο Αιγαίο δεν προυποθέτει τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Αρκεί η υφαλοκρηπίδα, την οποία διαθέτει η χώρα κληρονομικώ δικαίω.
... γίνεται και σήμερα στα όρια, όμως, της ενιαίας αιγιαλίτιδας ζώνης, των 6 ναυτικών μιλίων, την οποία διαθέτει η χώρα μας από το 1936.
Ωστόσο, εάν οι προς έρευνα υδρογονάνθρακες εντοπίζονται πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, χρειάζεται να επιλυθεί με την Τουρκία η εκκρεμότητα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας ως και τα 12 ναυτικά μίλια. Ο κ. Τσάλτας, υπογραμμίζει, πάντως, ότι σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, όλα τα κράτη μπορούν να έχουν αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι 12 ναυτικά μίλια."

Να μην εφαρμόσει ΑΟΖ η ελλαδα και στερήσει απο αυτο που δικαιούται η Τουρκία με βάση τα παράκτια ζώνη προς το Αιγαίο. Υφαλοκρηπίδα έχει η κάθε χώρα με βαση το διεθνές δικαιο; Ειχε δικαιωμα να κάνει εξόρυξη με βαση την υφαλοκρηπίδα στη Θάσο; Τα σύνορα αναγνωρίζονται με βάση το διεθνές δίκαιο; Τα σύνορα τ αναγνωρίζουμε;
Λέτε σ ένα αλλο σημείο:"Σε κάθε περίπτωση, το πρώτο σημαντικό καθήκον σήμερα είναι η αποτροπή ενός άδικου ιμπεριαλιστικού πολέμου, η ανάπτυξη αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος που να ακυρώνει τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, τους τυχοδιωκτισμούς των αστικών τάξεων που έχουν συνδέσει τη μοίρα τους με αυτούς του σχεδιασμούς¨Ωραια ποιος ειναι συγκεκριμένα ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος εδώ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας; Θα γινει ιμπεριαλιστικος πόλεμος μεταξυ Αμερικής και Ρωσίας πχ στο Αιγαίο; Τι ακριβώς εννοείτε εδώ;

Ανώνυμος είπε...

Σύντομη απάντηση προς προβληματισμό:
Υφαλοκρηπίδα, δεν έχει καθοριστεί και την εκκρεμότητα αναγνωρίζει και η ελληνική αστική τάξη και όλες τις οι κυβερνήσεις. Δεν υπάρχει κληρονομικό δίκαιο!

Τα 12 μίλια αφορούν θάλασσα και αέρα και όχι την υφαλοκρηπίδα που μπορεί να εκτείνεται πέραν των συνόρων. Τα 12 μίλια αποφασίστηκαν κάποτε για συγκεκριμένους λόγους και η διεθνής κοινότητα, άρα και το ...διεθνές δίκαιο, αυτό το δικαίωμα για την Ελλάδα, όπως και για χώρες με παρόμοιες καταστάσεις κλειστών θαλλασσών, δεν το αναγνωρίζει.

Αποφάσισε! Έχει ή δεν έχει η Ελλάδα υφαλοκρηπίδα. Μας μπέρδεψες! Πετρέλαια Θάσου και Ελλάδα τι σχέση έχουν; Η Τουρκία γιατί τα αποδέχτηκε τελικά; Δεν έχει ςσχέση με το ποιοι τα εκμεταλλεύθηκαν;

Το αν θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εξαρτάται πρωτίστως από τις διαθέσεις και τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, κύρια των ΗΠΑ. Άλλωστε και η ιστορία του '22, όπως και το Κυπριακό το '74, αυτό δείχνει. Γιατί να αλλάξει σήμερα;

"Πόλεμος" μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας διεξάγεται ήδη στο Αιγαίο, το οποίο εξάλλου έχει παραδοθεί πλήρως στους νατοϊκούς στόλους με πλήρη προτεραιτότητα εντός και εκτός 6, 12, και άλλων μιλίων! Ακόμη και στα, κατ' ευφημισμόν, ελληνικά λιμάνια, Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικάνοι έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τον ελληνικό στόλο. Για να μην πούμε για Σούδα, Άκτιο, στρατηγείο Λάρισας και άλλα ευαγή ιδρύματα που εξασφαλίζουν την κυριαρχία της χώρας! Από τους ΝΑΤΟϊκούς!

Κατά τα άλλα συνεχίστε μερικοί να μιλάτε για εθνική κυριαρχία και ...δικαιώματα! Χτυπηθήτε για την υπεράσπιση της συνθήκης της Λωζάνης την οποία στη πράξη ιμπεριαλιστές και τούρκοι έχουν ήδη καταργήσει από τη πλευρά όλων των υπόλοιπων συνόρων. Γιατί όχι κάποτε και απ' εδώ αν χρειαστεί; Μιλάτε για διεθνής συνθήκες αγνοώντας ότι υπάρχει ένα τέτοιο πλέγμα διεθνών συνθηκών που οι δύο αστικές τάξεις είτε τις έχουν υπογράψει είτε όχι, είτε μονομερώς είτε και οι δύο και το οποίο επιτρέπει την ύπαρξη γκρίζων ζωνών, αμφισβητούμενων συνόρων κ.λπ. και που το μόνο που επιτρέπουν τελικά είναι η κάθε κίνηση της όποιας πλευράς να θεωρείται έως και πολεμική απειλή! (η επέκταση στα 12 μίλια είναι ή δεν είναι αμφισβήτηση συνόρων; γιατί στην Ελλάδα, στην αστική της τάξη που κάνει κουμάντο εδώ, επιτρέπεται η αμφισβήτηση συνόρων και δεν επιτρέπεται στην άλλη πλευρά που και αυτή το διεθνές δίκαιο επικαλείται για την αμφισβήτηση νησίδων;).

Όσο για το διεθνές δίκαιο που επικαλείσαι μπορείς να μας πεις ποιο ακριβώς εννοείς; Γιατί όπως φαίνεται και να ρίξουμε μια ματιά σε όλο το πλανήτη είναι πολλά τα διεθνή δίκαια. Είναι αυτά που βολεύουν κυρίως τους ιμπεριλιστές ανατολής και δύσης!

Οι κυριαρχίες και τα συμφέροντα δεν εξαρτώνται από κανένα διεθνές δίκαιο. Εξαρτώνται από αυτούς που κυριαρχούν στο πλανήτη ή αγωνίζονται να κυριαρχήσουν, και από τις ντόπιες αστικές τάξεις. Αυτά τα συμφέροντα δεν έχουν καμιά σχέση με τα συμφέροντα των λαών και αυτοί δεν έχουν κανένα λόγο να συντάσσονται πίσω από τις κυρίαρχες τάξεις των χωρών τους. Ιδιαίτερα σε χώρες σα την Ελλάδα όπου την κυριαρχία της η αστική τάξη την εξαρτά σε μεγάλο βαθμό από τις διαθέσεις των ..."συμμάχων" της!

Ανώνυμος είπε...

Ξαναδιάβασε τη συνέντευξη που έστειλα.
Η Ελλάδα έχει υφαλοκρυπίδα την έχει οριοθετήσε, στις θαλάσσιες και παραθαλάσσιες περιοχές που δεν συνορεύουν με κάποιο άλλο κράτος (με βάση την υφαλοκρυπίδα γινανε οι εξορύξεις στον Πρινο..και μετα τις εξορύξεις στον Πρίνο αρχισε η αμφισβήτηση και οι γκριζες ζώνες απο την Τουρκία) στα θαλάσσια σύνορα της με την Ιταλία από το 1977 μ εξαίρεση την οριοθέτηση στα νησιά του Αιγαίου και στο θρακικό πέλαγος που συνορεύουν με την Τουρκία. Η Τουρκία, ισχυρίζεται ότι η διαφορά έγκειται στην διανομή ολόκληρης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, το οποίο θέλει να χωρίσει σε δύο ίσα μέρη, και με τον τρόπο αυτό να αποκτήσει αυτή δικαιώματα υφαλοκρηπίδας δυτικά των ελληνικών νησιών, μέχρι την μέση γραμμή του Αιγαίου. Δηλαδή, έτσι, η διαφορά δεν είναι
νομική, αφού δεν βασίζεται σε κανένα κανόνα του διεθνούς δικαίου, αλλά πολιτική. Απέναντι στην πολιτική αμφισβήτηση των συνόρων νομίζω ότι το ΚΚΕμλ (και πολύ καλά κάνει) δεν αναγνωρίζει αμφισβήτηση των συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Για πες μου τώρα λοιπόν πως ειναι δυνατόν απο την μια να λες όχι στην αμφισβήτηση των συνόρων και απο την άλλη να παρουσιάζεις την αμφισβήτηση των συνόρων ως ένα πχ ιμπεριαλιστικής παρέμβασης (σωστο για τις ΗΠΑ) και ενδοαστικων ανταγωνισμών και σύγκρουσης μεταξύ ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης; Εχει δικαιώμα η Ελλάδα να κάνει εξόρυξη ως χώρα στην ηδη αναγνωρισμένη και υπάρχουσα υφαλοκρηπίδα; Γιατί η Τουρκία λεει ότι δεν έχει αφου την αμφισβητεί σε ΟΛΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ. Η αμφισβήτηση αυξάνει..την πιθανότητα πολεμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Με ρωτάς αν η Τουρκία έχει δικαίωμα στα 12 μιλία φυσικά και έχει και το εχει επεκτείνει με βαση την ΑΟΖ που εκανε στη Μαύρη Θάλασσα. Εκεί όμως δεν ηταν μειονεκτούν γεωγραφικός κράτος. Στο Αιγαίο είναι όμως,γι αυτό και αρνείται ν οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα με την Ελλάδα, η όποια κατέχει το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου λόγω των νησιών. Τι να κάνουμε να το αλλαξουμε αυτό τώρα; Μονο με πολεμο αλλάζει αυτό. Θελουμε πόλεμο;
Διαλέξτε και πείτε ξεκάθαρα την αποψη σας με βάση το σκεπτικό σας : 1) Ειμάστε εναντια στην οποιαδήποτε αμφισβήτηση συνόρων και ενός άδικου επεκτατικού πολέμου απο τον οποιονδήποτε 2)Ποια είναι η αποψη σας για την υφαλοκρυπίδα και τη δυνατότητα μελέτης και έρευνας. Τι προτείνετε στους λαούς εδώ και τώρα όχι στην επανάσταση και στο σοσιαλισμό. Πχ Προτείνετε για να αποτραπεί η όποια πιθανότητα πολέμου να μην κηρυχθεί καμία ΑΟΖ καμιά υφαλοκρηπίδα απο κάνεναν γιατί θα γίνει για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και όχι των λαών; Τι προτείνετε και τι καθήκοντα μπαίνουν για το αντιμπεριαλιστικο μέτωπο που θέλετε να φτιάξετε; Συγκεκριμένα.
Οσο για υπόλοιπα σχετικά με τη συνθήκη της Λωζάννης. Ναι φυσικά και υπογράφτηκε με βαση: 1) τις υποδείξεις των ιμπεριαλιστών και 2) και την οριστική διευθέτηση του τελικού στρατιωτικού αποτέλεσματος στον πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ναι γνωστά όλα αυτά. Συμπεριλαμβάνει όμως και κάτι άλλο την απο κοινού αναγνώριση των συνόρων μεταξύ Ελλαδας και Τουρκίας. Οταν λες δεν με νοιάζει η υπεράσπιση της Συνθήκης της Λωζάννης δεν σε νοιάζει επι του συνολου όσων γράφει αρα και επι της αναγνώρισης των συνόρων; Μπέρδεμα...αντιφαση. Απο τη μια αναγνωρίζω τα συνορα δεν πρεπει ν αλλάξουν και απο την αλλη δεν με νοιάζει η υπεράσπιση της συνθήκης της Λωζάνης που αναγνωρίζει τα ΣΥΝΟΡΑ;




Στα πετρέλαια του Πρίνου η εξόρυξη έγινε με βάση

Ανώνυμος είπε...

"9/6/17, 9:37 π.μ.".

Θεωρείς ότι ελληνικός λαός και ελληνική αστική τάξη έχουν κοινά "εθνικά" συμφέροντα και πρέπει να έχουν κοινές επιδιώξεις σε σχέση με διεκδικήσεις με τις γύρω χώρες; (Σύνορα Αιγαίου, ΑΟΖ, Σκόπια κ.λπ.;) Και αν ναι, γιατί; Θεωρείς με λίγα λόγια ότι όλα όσα διεκδικεί η ελληνική αστική τάξη (και όχι μόνο στο Αιγαίο - βλέπε συμμαχίες με Ισραήλ και Αίγυπτο), με δεδομένα τα εξαρτησιακά της χαρακτηριστικά από τους ιμπεριαλιστές της δύσης και τις συνέπειές τους -εκτός και αν δεν τα δέχεσαι ως υπαρκτά- μπορεί να είναι προς όφελος, έστω εν δυνάμει, του ελληνικού εργαζόμενου λαού;

Και το -μάλλον- πιο σημαντικό, ποια θεωρείς ότι θα έπρεπε να είναι η στάση της Αριστεράς και του ελληνικού λαού σήμερα -και όχι στο σοσιαλισμό- απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές; Με ποιο τρόπο και σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να παρέμβουν;

Μη μου απαντήσεις με βάση του τι κάνει η τούρκικη αστική τάξη, αλλά με βάση αυτά που σε ρωτάω. Και αυτό γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει πρωτίστως όλοι είναι το τι κάνουμε εμείς, ως λαός και Αριστερά. Αλλά και για να πεις και 'συ ξεκάθαρα την άποψή σου!

Και μια απορία που μου έμεινε από το τελευταίο σου σχόλιο. Που ακριβώς λέω ότι δε με νοιάζει η συνθήκη της Λωζάνης; Αυτό που λέω είναι ότι την έκαναν ήδη κουρελόχαρτο οι ιμπεριαλιστές πρώτα και οι Τούρκοι μετά! Η οποία να σημειώσουμε ότι δεν είναι η μοναδική συνθήκη που αφορά το καθεστώς του Αιγαίου. Είναι κι άλλες μεταγενέστερες που υπήρξαν είτε με διμερείς είτε με διεθνείς συμφωνίες και διευθετήσεις και όχι απαραίτητα και μεταξύ των δύο κρατών. π.χ. Δωδεκάνησα. Το όλο πλέγμα που αφορά το καθεστώς του Αιγαίου είναι που δημιουργεί τη δυνατότητα στον οποιοδήποτε να αμφισβητεί κυριαρχίες και σύνορα.