29 Ιουν 2017

Βομβαρδισμοί στη Γάζα και μια Ταυτότητα οργής!

Είναι αλήθεια ότι οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών στη Συρία και οι γενικότερες πολεμικές και άλλες εξελίξεις στη Μέσα Ανατολή άφησαν σε δεύτερη μοίρα το Παλαιστινιακό και όλα όσα υποφέρει αυτός ο λαός. Προχθές, στις 26/6, ισραηλινά αεροπλάνα βομβάρδισαν και πάλι τη Γάζα με αφορμή την εκτόξευση (έτσι λένε τουλάχιστον) ρουκέτας από εκεί σε ερημική περιοχή του νότιου Ισραήλ. Τα ελληνικά ΜΜΕ στο σύνολό τους και με ελάχιστες εξαιρέσεις, σε αντίθεση με τα διεθνή, το απέκρυψαν, μάλλον φιλοκυβερνητικά και μη δε θέλαν να διαταράξουν το κλίμα συμμαχίας με το φασιστικό κράτος.
Εμείς αφιερώνουμε σε αυτό το λαό το παρακάτω ποίημα:

Ταυτότητα

Γράψε.
Είμαι Άραβας
Αριθμός ταυτότητος: 50.000
τα παιδιά μου είναι οχτώ
το ένατο θα’ ρθεί μετά από το καλοκαίρι.
Θυμώνεις;

Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Δουλεύω με τ' αδέρφια μου του μόχθου σ' ένα νταμάρι,
τα παιδιά μου είναι οχτώ
τραβάω από την πέτρα
τα ρούχα, το ψωμί και τα βιβλία τους, αλλά
στην πόρτα σου δε ζητιανεύω.
Θυμώνεις;

Γράψε.
Είμαι Άραβας
όνομα δίχως τίτλο, υπομονετικός
σ' ένα τόπο που βράζει,
οι ρίζες μου
αγκυροβόλησαν
πριν απ' τη γέννηση του χρόνου
πριν απ' των αιώνων το ξετύλιγμα
πριν από τις ελιές κι από τα κυπαρίσσια
και πριν φυτρώσει το χορτάρι.
Ο πατέρας μου
απ' τη φαμίλια είναι τ' αλετριού,
ο παππούς μου
αγρότης ήταν δίχως αξίωμα,
το σπίτι μου καλύβα από καλάμια.
Όνομα είμαι δίχως τίτλο.

Γράψε.
Είμαι Άραβας
το χρώμα των μαλλιών μου μαύρο,
το χρώμα των ματιών μου καστανό.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου:
"κουφίε" πάνω στο κεφάλι μου,
σκληρή 'ναι σαν πέτρα η παλάμη μου
που γραντζουνάει όποιον την αγγίζει,
ό,τι αγαπάω για φαΐ
είναι το θυμάρι και το λάδι.
Η διεύθυνσή μου:
χωριό απόμακρο και ξεχασμένο
δίχως ονόματα οι δρόμοι του
κι όλοι οι άντρες του
στο νταμάρι και στο χωράφι.
Θυμώνεις;

Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Λήστεψες τ' αμπέλια των προγόνων μου
και τα χωράφια που τα δούλευα με όλα τα παιδιά μου.
Δεν άφησες στους απογόνους μου
παρά αυτές τις πέτρες.
Μήπως θα τις πάρει η Κυβέρνησή σας
όπως λένε;

Λοιπόν
γράψε στην αρχή της πρώτης σελίδας

εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους
κανέναν δεν κλέβω
μα αν πεινάσω
τρώω τη σάρκα του σφετεριστή μου.
Φυλάξου.
Από την πείνα μου φυλάξου
κι απ' την οργή μου.

Μαχμούντ Νταρουίς, Παλαιστίνιος ποιητής, 1941 - 2008. Το αναδημοσιεύουμε όπως το βρήκαμε στο διαδίκτυο, ο τονισμός στο τέλος, δικός μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: