20 Μαΐ 2017

24 Μάη: Σε συνθήκες κινηματικής νηνεμίας οι φετινές φοιτητικές εκλογές

Η παρέμβαση των Αγωνιστικών Κινήσεων ενόψει των φοιτητικών εκλογών έρχεται αναπόφευκτα αντιμέτωπη με την κατάσταση και το κλίμα που επικρατεί στους συλλόγους. Κλίμα που «σφραγίζεται» από την απουσία συλλογικών διαδικασιών των φοιτητών το προηγούμενο διάστημα, μιας και τη χρονιά που πέρασε συνεχίστηκε η αποστοίχιση από τις γενικές συνελεύσεις και η «νηνεμία» στους συλλόγους. Έτσι, όταν δεν έχει «υπενθυμιστεί» έμπρακτα ότι οι σύλλογοι και οι διαδικασίες τους είναι όργανα πάλης, στην υπηρεσία των αγώνων της νεολαίας για σπουδές-δουλειές-ελευθερίες-ζωή, αυτό μεταφέρεται στην προεκλογική περίοδο. Με αποτέλεσμα τη θεώρηση των φοιτητικών εκλογών ως κάτι σχετικά ξένο, με την έννοια ότι δεν είναι πλατύ κεκτημένο το ότι αποτελούν (άλλη) μια συλλογική διαδικασία που δημιουργήθηκε «από τους φοιτητές για τους φοιτητές», ώστε να συγκροτούν την πάλη τους.

Γενικώς η πολιτική μάχη (και) των φετινών φοιτητικών εκλογών γίνεται σε μια συγκυρία όπου το σύστημα έχει κάνει αρκετή από τη δουλειά του στην προώθηση της λογικής του ατομικού δρόμου, της συκοφάντησης των διαδικασιών των συλλόγων, αλλά και της καθήλωσης των φοιτητών μέσω της εντατικοποίησης. Όλα αυτά γίνονται αισθητά και έχουν σαν αποτέλεσμα να λείπει από την περίοδο αυτή η πλατιά και ζωντανή κουβέντα μέσα στις σχολές ενόψει των φοιτητικών εκλογών, η ανταλλαγή προβληματισμών, η αντιπαράθεση απόψεων. Και τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα κλίμα με ορισμένες υπαρκτές δυσκολίες.

Αν ωστόσο αυτή είναι η μία όψη των πραγμάτων, υπάρχει και η άλλη. Αυτή της αγανάκτησης, του εκνευρισμού, της αγωνίας μεγάλης μερίδας φοιτητών για το παρόν και το μέλλον που της τάζουν. Αγανάκτηση για τους εξοντωτικούς ρυθμούς σπουδών, τις αυθαιρεσίες των καθηγητών, το χτύπημα δωρεάν παροχών• εκνευρισμός γιατί με το παράλληλο χτύπημα στο εισόδημα των λαϊκών οικογενειών, με το ζόρι «βγαίνει» να συνεχίσει ο φοιτητόκοσμος τις σπουδές του• αγωνία για την προοπτική που διαμορφώνεται από την ανεργία, την επισφαλή, ανασφάλιστη, απλήρωτη εργασία, την εργοδοτική αυθαιρεσία, τους πολεμικούς κινδύνους. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που αναζητά ερμηνείες, απαντήσεις και διέξοδο απέναντι στο «ρεαλισμό» που του πλασάρει το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης.

Γι’ αυτό και οι Αγωνιστικές Κινήσεις διακρίνουν πως έχουν και σε αυτές τις συνθήκες πεδίο απεύθυνσης και ανοίγματος της άποψής τους. Πεδίο για να αποκαλύψουν το χαρακτήρα του συστήματος αυτού, το ρόλο που παίζουν οι συστημικές δυνάμεις που επιχειρούν να διαιωνίσουν και να εντείνουν τα αδιέξοδα. Να εξηγήσουν την αποστράτευση από την πάλη που έφεραν και που προκαλούν οι αυταπάτες και οι πρακτικές της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Να προβάλουν τη διέξοδο που υπάρχει μονάχα στους μαζικούς αγώνες και να θέσουν την αναγκαιότητα η οργή και η αγανάκτηση να γίνουν αντιπαράθεση και πάλη με συλλογικούς όρους απέναντι στην επίθεση που ξετυλίγει το σύστημα.

Έτσι δίνουν την πολιτική μάχη των φοιτητικών εκλογών, επιδιώκοντας μέσω και του καλέσματος συμμετοχής στη διαδικασία και στήριξης της φωνής της αντίστασης και του αγώνα να εξοπλίζουν το φοιτητόκοσμο και να δημιουργούν όρους για από καλύτερες θέσεις μάχης διεξαγωγή της πάλης φοιτητών και νεολαίας στο πλάι του λαού για τα δικαιώματά τους, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και μετά τη διαδικασία των φοιτητικών εκλογών. Γιατί, όντως, υπάρχει το έδαφος και η μεγάλη αναγκαιότητα προβολής –και μέσα στους συλλόγους- του ρεαλισμού των αγώνων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: