6 Απρ 2017

Η όξυνση των Ελληνοτουρκικών βάζει τους λαούς στο στόχαστρο

Συντάκτης: Στράτος Κατσένης*

Σε σταθερά υψηλή ένταση έχουν κρατηθεί το τελευταίο διάστημα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Οι δύο αστικές τάξεις, Ελλάδας και Τουρκίας, έχουν μπει σε ένα ντεμαράζ λεονταρισμών, ανεβάζοντας την επικινδυνότητα για τους λαούς της περιοχής.

Από τη μια, έχουμε τις προκλητικές δηλώσεις τόσο του Ερντογάν και της κυβέρνησής του όσο και των υπόλοιπων επίσημων δυνάμεων της Τουρκίας, ώς και του φιλοκουρδικού HDP. Από την άλλη, έχουμε τις «βαριές» τοποθετήσεις του μαινόμενου Καμμένου, αλλά και άλλων στελεχών της κυβέρνησης, που δείχνουν ότι ο αρχηγός των συγκυβερνώντων ΑΝ.ΕΛΛ. δεν αποτελεί κάποια ακροδεξιά παραφωνία.

Και, φυσικά, τις κινήσεις της Τουρκίας για την επίδειξη ισχύος, με τα πολεμικά πλοία και αεροπλάνα να σουλατσάρουν στα Ιμια, αλλά και τα ελληνικά ελικόπτερα να πετάνε πάνω από τις βραχονησίδες, θέλοντας να δείξουν ότι η παρούσα κυβέρνηση δήθεν δεν είναι σαν τις προηγούμενες που άφηναν τις «σημαίες να παρασυρθούν από τον άνεμο».

Οι λεονταρισμοί, όμως, των δύο φιλόδοξων «ρυθμιστών» της περιοχής αποκρύπτουν μιαν άλλη πτυχή του ζητήματος: αυτήν της επικυριαρχίας των ΗΠΑ, οι οποίες -αφού τους έχει παραδοθεί πλήρως το Αιγαίο για να αναπτύξουν τον στόλο τους- συμβάλλουν τα μέγιστα στη γνωστή τακτική της δημιουργίας εντάσεων.

Αλλωστε, μέσα από τέτοιες καταστάσεις θα εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντά τους στην ευρύτερη πολύπαθη περιοχή, στέλνοντας και τα απαραίτητα μηνύματα σε μωροφιλόδοξες δυνάμεις που θέλουν να σηκώσουν το μπόι τους πιο ψηλά απ’ όσο τους παίρνει, αλλά και (έστω έμμεσα) προς τους άλλους διεκδικητές της «παγκόσμιας πίτας» που βρίσκονται ακόμα και σε συμμαχικά μπλοκ.

Αποκρύπτουν, επίσης, και το σημαντικότερο όλων: ότι αυτοί που θα κληθούν τελικά να πληρώσουν τα σπασμένα θα είναι οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Την ώρα που οι πρώτοι υποφέρουν κάτω από τα βάρη των μνημονίων και οι δεύτεροι ζουν σε μεγάλο ποσοστό σε συνθήκες εξαθλίωσης, βλέποντας το «οικονομικό θαύμα» του Ερντογάν να τελειώνει σιγά σιγά. Αυτοί είναι που θα αποτελέσουν βορά στον βωμό των ιμπεριαλιστικών πολεμικών σχεδίων.

Η εικόνα που παρουσιάζεται δεν αποτελεί παρά μια παραμόρφωση της πραγματικότητας. Η ανάγκη συσπείρωσης ενάντια στον επιθετικό «σουλτάνο», που προβάλλεται από διάφορες πλευρές, κρύβει πολλές παγίδες. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραγνωρίζονται τα χαρακτηριστικά και οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

Αλλωστε, είναι δεδομένη η διάθεση της τουρκικής αστικής τάξης να παίξει σημαντικό ρόλο στην περιοχή, όπως και τα προβλήματά της που αναδείχτηκαν το προηγούμενο διάστημα και πολλά από τα οποία παραμένουν ανοιχτά. Αλλά και το πώς χρησιμοποιούνται όλες οι καταστάσεις όξυνσης στην ανάγκη συσπείρωσης του ακροδεξιού-εθνικιστικού κομματιού, ενόψει του επικείμενου δημοψηφίσματος.

Ωστόσο, από την άλλη, είναι ξεκάθαρες οι προσπάθειες της ελληνικής αστικής τάξης να ανακτήσει ένα μέρος από το κουτσουρεμένο (λόγω των αποτελεσμάτων της κρίσης) μπόι της, μέσα από τα «στριμώγματα» των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Σε αυτήν την προσπάθεια έχει επιστρατευτεί κάθε μέσο για να ενισχυθεί η «εθνική ομοψυχία». Από τις κοινές εμφανίσεις της κυβέρνησης με τη Χρυσή Αυγή στο Καστελόριζο ώς και τις δηλώσεις του Λεβέντη για κόψιμο μισθών και συντάξεων, ώστε να βρεθούν οι πόροι για τα εξοπλιστικά.

Και μόνο τυχαίο γεγονός δεν αποτελεί το ότι η συζήτηση για τα εξοπλιστικά έχει περάσει από πολλούς στα ψιλά γράμματα. Γιατί εκεί καταλήγει η όλη ανάγνωση της μονόπλευρης επιθετικότητας της Τουρκίας, που γίνεται και από δυνάμεις της Αριστεράς: στην υποταγή του λαού σε κάθε σχέδιο των ιμπεριαλιστικών κέντρων, του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί ο «ανήσυχος» γείτονας και ας καταληστεύεται στυγνά ο λαός της χώρας.

Η πραγματική απάντηση απέχει μίλια μακριά απ’ όλα αυτά! Τα κοινά συμφέροντα των λαών Ελλάδας και Τουρκίας δεν έχουν κανένα κοινό σημείο με αυτά των αστικών τους τάξεων και των ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους.

Αντίθετα, οφείλουν και οι δύο λαοί να εναντιωθούν στο σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, ενισχύοντας τη φιλία μεταξύ τους, αλλά και με τους γύρω λαούς, συγκροτώντας κοινό αγώνα ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους.

Μόνο έτσι θα μπορέσουν να ανατρέψουν τα σχέδια όσων τους προορίζουν για κρέας στα κανόνια τους.

*Στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

http://www.efsyn.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: