2 Απρ 2017

Μπάρες και εισιτήρια

Αυτή η κυβέρνηση, από εκεί που θα ανέτρεπε τα πάντα, ως και τον …καπιταλισμό, τώρα υπερηφανεύεται ότι πραγματοποιεί τις δεσμεύσεις και τους προγραμματισμούς των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Ανάμεσα στ’ άλλα, έρχεται να αντιμετωπίσει και τη λεγόμενη εισιτηριοδιαφυγή στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Με πρώτο το Μετρό και τον ΗΣΑΠ τοποθετώντας μπάρες στους σταθμούς, κλείνοντας παράλληλα και συμφωνία με την ΕΛΑΣ για τη φύλαξή τους. Για άλλη μια φορά, ο λαός κατηγορείται ως τζαμπατζής που χρειάζεται τον αστυνόμο πάνω από το κεφάλι του. Αντί λοιπόν να αντιμετωπισθεί η αιτία του γιατί οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι αυτής της πόλης δεν έχουν να πληρώσουν ούτε αυτό το -πανάκριβο έτσι κι αλλιώς- εισιτήριο, η πολιτική της κυβέρνησης είναι αυτή του αποκλεισμού τους από τη μεταφορά, αυτή την πάλαι ποτέ αυτονόητη υποχρέωση του κράτους. Και δια της βίας, αν χρειασθεί.

Παράλληλα, βέβαια, δεν έχουν ξεχασθεί και οι σχεδιασμοί -που και αυτοί κρατούν χρόνια- για την καθιέρωση ζωνών κυκλοφορίας, όπου θα πληρώνει κανείς ανάλογα με την απόσταση που θα διανύει! Όπως δεν είναι τυχαίο που όλα αυτά συνδυάζονται με τη προοπτική ιδιωτικοποίησης των μέσων μαζικής μεταφοράς, ιδιαίτερα των πιο δημοφιλών υπογείων, μιας και τα επίγεια συνεχώς απαξιώνονται από το κράτος και επιπλέον όσο τα πρώτα αναπτύσσονται, τα δεύτερα θα παίζουν κύρια συμπληρωματικό ρόλο. Πώς μπορεί να πουληθεί μια επιχείρηση όταν δεν εξασφαλισθεί όσο το δυνατόν καλύτερα ότι όσοι τη χρησιμοποιούν θα την πληρώνουν κιόλας;

Η κυβέρνηση αυτή, λοιπόν, και στον χώρο της μεταφοράς, υλοποιεί αυτά που δεν μπόρεσαν και λόγω των λαϊκών αντιδράσεων οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Μην ξεχνάμε ότι ένα από τα πρώτα της μέτρα ήταν η αύξηση του εισιτηρίου!

Το ζητούμενο και εδώ είναι ποια θα είναι -ή θα έπρεπε να είναι- η αντίδραση του λαού. Αλλά και το τι διεκδικεί σε μια περίοδο αποδόμησης κάθε κοινωνικής κατάκτησης, που πλέον το δημόσιο και οι υπηρεσίες του που αφορούν την εξυπηρέτηση του λαού δεν θεωρούνται πλέον και τόσο αυτονόητες για τους μη έχοντες τη σχετική δυνατότητα να τις πληρώσουν.

Ως τώρα, το μόνο «σοβαρό» που έχει υπάρξει ως αντίδραση είναι κάποιες σποραδικές διαμαρτυρίες, όπως και το σπάσιμο των μπαρών στους σταθμούς από τους διάφορους ζορό του κινήματος(;), σαν και αυτούς που δε δίσταζαν να καίνε τρόλεϊ και λεωφορεία ως… σύμβολα του κράτους! Αποτέλεσμα αυτής της «αντίδρασης» είναι η αύξηση της κάθε είδους αστυνομικής παρουσίας στους σταθμούς και η εντατικοποίηση των ελέγχων.

Στόχος θα πρέπει να είναι η διεκδίκηση της δωρεάν μεταφοράς των εργαζόμενων και των άνεργων ως πλήρες δικαίωμά τους, όλες τις μέρες και ώρες, χωρίς λογικές ανταποδοτικότητας -επιστροφής μέρους του μισθού τους δηλαδή- με τους χρήστες της συγκεκριμένης υπηρεσίας να πρέπει να «δίνουν» κάποιο αντίτιμο. Τις υπηρεσίες τις έχει πληρώσει ο λαός, ως παραγωγός του πλούτου, διπλά και τρίδιπλα και δε χρειάζεται με κανέναν τρόπο και για κανένα λόγο να τις ξαναπληρώσει. Είναι δικαίωμα που πρέπει να το υπερασπιστεί και να το διευρύνει και όχι παραχώρηση από το κεφάλαιο.

Όχι στις μπάρες, δωρεάν συγκοινωνίες, άνετες, που να καλύπτουν όλες τις περιοχές, όλη τη μέρα, για τον λαό, όχι στην ιδιωτικοποίησή τους, θα πρέπει να είναι οι στόχοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: