5 Απρ 2017

ΤΕΙ και εντατικοποίηση κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια

Από τα πρώτα χρόνια δημιουργίας των ΤΕΙ αλλά κι όσο περνάει ο καιρός και η επίθεση εντείνεται, ένα είναι βέβαιο: η εικόνα των ΤΕΙ ολοένα και παραπέμπει στο ιδανικό πανεπιστήμιο για το σύστημα.

Ποιο είναι, όμως, αυτό το ιδανικό πανεπιστήμιο;

Σήμερα, λοιπόν, το τέλειο για το σύστημα προσεγγίζεται από αυτό που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας σε κάποια σχολή ΤΕΙ. Ένα πανεπιστήμιο, δηλαδή, με ασφυκτικό πλαίσιο σπουδών, ξέφρενη εντατικοποίηση, χωρίς συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα. Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, η διαμόρφωση αυτού του πανεπιστημίου έχει γίνει με χρόνιες προσπάθειες, με μια σειρά νόμων και μεταρρυθμίσεων, σε συνδυασμό πάντα με την τρομοκράτηση και καταστολή των αγώνων των φοιτητών. Το κλίμα αυτό χτυπάει απευθείας το μεγαλύτερο ποσοστό των σπουδαστών, καθώς στα ΤΕΙ σπουδάζουν παιδιά φτωχών και λαϊκών οικογενειών, που κατάφεραν και πέρασαν στο ΤΕΙ από το σχολείο των… «φθηνών φροντιστηρίων» αλλά κι από τα ΕΠΑΛ. Αρκετοί φυσικά δουλεύουν παράλληλα με τη σχολή και πολλές φορές καταλήγουν να την παρατάνε, καθώς δε μπορούν να ανταπεξέλθουν στους εξαντλητικούς ρυθμούς και τις πιέσεις.

Εντατικοποίηση μέσω των εργαστηρίων

Η εντατικοποίηση στα ΤΕΙ εκφράζεται πολύ συγκεκριμένα: με το ασφυκτικό πλαίσιο που δεν αφήνει κανέναν να πάρει ανάσα, με τη μία παρακολούθηση μετά την άλλη, με τον φόβο της απουσίας και του να χαθεί κάποιο εργαστήριο, όλα γίνονται πιο δύσκολα για τη ζωή ενός σπουδαστή. Τα εργαστήρια μάλιστα (που είναι αυξημένα λόγω του τεχνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης στα ΤΕΙ) απαιτούν με τη σειρά τους κι άλλες εργασίες, αλλά και συχνά τεστάκια. Το ποσοστό που πρέπει να περάσει κάποιος είναι το 80% των ασκήσεων που πραγματοποιήθηκαν, με τουλάχιστον 10-12 συνολικά να είναι υποχρεωτικές. Άρα δεν είναι λίγες οι φορές που δεν υπάρχει η δυνατότητα για συμπληρωματικές ασκήσεις και αναπληρώσεις γι’ αυτούς που απέτυχαν σε κάποια τεστ ενώ είναι έως και αδύνατο το κλείσιμο των εργαστηρίων για μια μέρα, ώστε να συμμετάσχει ο σπουδαστής στις γενικές συνελεύσεις και τις μαζικές διαδικασίες. Επιπλέον, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι θεωρίες, είτε άτυπα είτε τυπικά, έχουν γίνει υποχρεωτικές, με παρουσία (σεμινάρια, ασκήσεις-πράξεις).

Τα παραπάνω, απ’ ότι φαίνεται, δεν ήταν όσο σκληρά και εξοντωτικά θα έπρεπε, με αποτέλεσμα το σύστημα να βάλει και άλλες δυσκολίες στο δρόμο των σπουδαστών… Συγκεκριμένα, οι αλυσίδες μαθημάτων, ή αλλιώς τα προαπαιτούμενα, εφευρέθηκαν ακριβώς γι’ αυτό τον σκοπό. Το σύστημα, πλασάροντας την ανωτατοποίηση σαν κάτι που θα βοηθήσει και θα δώσει ισχύ στα πτυχία των σπουδαστών, κατάφερε, μέσα απ’ τον νόμο που την αφορά, να περάσει τις λεγόμενες αλυσίδες. Πιο αναλυτικά, με βάση αυτές, αν δεν περάσεις ένα μάθημα που αποτελεί μέρος της αλυσίδας, δεν μπορείς να πάρεις το επόμενό του –θεωρητικό ή εργαστηριακό ή και τα δύο. Ο αριθμός αυτών των μαθημάτων μπορεί να φτάνει μέχρι και το 40% του συνόλου των υποχρεωτικών μαθημάτων! Είναι εμφανές, λοιπόν, ότι ο κάθε σπουδαστής παίρνει μέρος σε μια εντατική και εξοντωτική διαδικασία δουλειάς και τρεξίματος για να ανταπεξέλθει. Μάλιστα, μας λένε ότι οι αλυσίδες είναι για το καλό μας και ότι βοηθούν στο να παρακολουθούνται πιο εύκολα τα μαθήματα. Δεν μας εξηγούν, όμως, γιατί ένας σπουδαστής είναι αναγκασμένος να χάσει δύο εξάμηνα(!), αν δεν περάσει μάθημα αλυσίδας, ή, γιατί αν τελικά περάσει τα μαθήματα αλυσίδας, ούτε καλύτερη γνώση ούτε καλύτερη μοίρα έχει σε σχέση με εκείνον που αποφοίτησε τα προηγούμενα χρόνια, όταν δεν εφαρμοζόταν η εν λόγω ρύθμιση. Επιπλέον, είναι αρκετές οι φορές που παρατηρείται το απόγειο της καθηγητικής αυθαιρεσίας, καθηγητές δηλαδή να διώχνουν σπουδαστές από εργαστηριακά μαθήματα δημιουργώντας οι ίδιοι άτυπες αλυσίδες μαθημάτων που δεν υφίστανται.

Μετά το νομοσχέδιο για την ανωτατοποίηση, ακολουθεί ο νόμος-πλαίσιο

Με την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο, έρχονται μια σειρά από επιμέρους δυσκολίες να δυσχεράνουν ακόμα περισσότερο την ασφυκτική κατάσταση. Τα μονά-ζυγά εξάμηνα, το κόψιμο των διπλών εξεταστικών, το όριο των 35 ωρών ανά εξάμηνο, οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών είναι κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα που θέτουν κι άλλα εμπόδια στον δρόμο για το πτυχίο.

Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια, με βάση τη γενικευμένη κατάσταση στη χώρα, χρησιμοποιείται αρκετές φορές η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων ως μοχλός ξεζουμίσματος των σπουδαστών. Δεν υπάρχει εξοπλισμός και αναλώσιμα για τα εργαστήρια, δεν παρέχονται όλα τα βιβλία δωρεάν απ’ τον ΕΥΔΟΞΟ, είναι ευθύνη των σπουδαστών να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα. Μάλιστα, στις αρχές σχεδόν κάθε εξαμήνου, που γίνεται η σύνοδος των προέδρων των ΤΕΙ, ακούγεται ότι θα ανασταλεί η λειτουργία των ιδρυμάτων, καθώς δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν. Αλήθεια, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν τα ιδρύματα ή μήπως οι ίδιοι οι φοιτητές που φορτώνονται στις πλάτες τους αυτή την κατάσταση;

Με βάση τα παραπάνω, γίνεται ξεκάθαρο πως μέσα στις σχολές των ΤΕΙ γίνεται πολύ καλή προετοιμασία για τη δημιουργία του αυριανού υποταγμένου και πειθήνιου εργαζόμενου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών, ο φοιτητής δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι, με αποτέλεσμα να βαδίζει προς το εργασιακό του μέλλον με πολύ χειρότερους όρους. Μάλιστα, μέσα στα ΤΕΙ, η προετοιμασία αυτή περιλαμβάνει και 6 μήνες κανονικής δουλειάς, με πενιχρή αμοιβή και τον εργαζόμενο λάστιχο. Και για όποιον νόμιζε ότι ένας σπουδαστής παίρνει πτυχίο μετά το πέρας της πρακτικής, κάνει λάθος. Υπάρχει και η πτυχιακή εργασία, δηλαδή η προσπάθεια 6 μηνών (μπορεί και περισσότερο) εξειδίκευσης κι ανάλυσης ενός θέματος σύμφωνα με τις υποδείξεις του υπεύθυνου καθηγητή, που στη συνέχεια θα σε παραπέμψει για κάποιο σεμινάριο ή μεταπτυχιακό καθώς το πτυχίο δεν έχει και κάποια αξία... Να επισημανθεί, επίσης, ότι οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ βρίσκονται σ’ ένα τεράστιο αδιέξοδο όσον αφορά την επαγγελματική τους αποκατάσταση και κατά συνέπεια την ίδια τους τη ζωή. Είναι χαρακτηριστική η αδυναμία των ΤΕΙ να ενσωματωθούν στην ελληνική παραγωγή λόγω της αποβιομηχάνισης και της μεγάλης ανεργίας. Βέβαια, το σύστημα, για ακόμη μια φορά, βρήκε τη λύση! Με το σχέδιο Αθηνά, καταργήθηκαν και συγχωνεύθηκαν μια σειρά από τμήματα ΤΕΙ, αφήνοντας μετέωρους τους πτυχιούχους αυτών των τμημάτων αλλά και τους εν ενεργεία φοιτητές. Παράλληλα, πρόσφατα, ανακοινώθηκε η μείωση των εισακτέων έως και 50% σε κάποιες σχολές.

Η απάντηση του σπουδαστικού κινήματος

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν χιλιάδες σπουδαστές, ίσως θεωρείται αναμενόμενη η δημιουργία αντιστάσεων. Τα πάντα όμως κινούνται με βάση τη συνολικότερη κατάσταση του κινήματος, τους αρνητικούς συσχετισμούς που έχουν διαμορφωθεί. Κατά συνέπεια, ο λαϊκός σπουδαστόκοσμος, με τα συσσωρευμένα προβλήματα, είναι δύσκολο να απεγκλωβιστεί σε περιόδους κινηματικής αδράνειας. Σ’ αυτό βέβαια έχουν βοηθήσει και οι συστημικές δυνάμεις ΔΑΠ- ΠΑΣΠ, που κυριαρχούν στις σχολές των ΤΕΙ, στρέφοντας τους σπουδαστές στον ατομικό δρόμο και τις «έτοιμες λύσεις» (σημειώσεις, κομπρεμί με το καθηγητικό κατεστημένο). Αλλά και σε σχολές που απουσιάζουν ή μειοψηφούν οι συστημικές δυνάμεις, παρατηρείται πόσο αποπροσανατολίζουν τους σπουδαστές οι δυνάμεις της ΚΝΕ και των ΕΑΑΚ με την προτασεολογία τους.

Το ζήτημα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι να κάνουμε προτάσεις στο σύστημα αλλά να δημιουργούμε τους όρους για να αναμετρηθούμε μαζί του! Οι σπουδαστές των ΤΕΙ να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας και να παλέψουμε για ΣΠΟΥΔΕΣ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ. Να παλέψουμε για τη μη κατάργηση επαγγελματικών δικαιωμάτων και την κατοχύρωσή τους σε όσες σχολές δεν υπάρχουν. Να βάλουμε φρένο στην εντατικοποίηση, την πειθάρχηση και τους ταξικούς φραγμούς. Να υπερασπιστούμε τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Να κάνουμε τους συλλόγους μας εργαλεία πάλης και μέσα απ’ τις Γενικές μας Συνελεύσεις να συζητήσουμε και να πάρουμε αποφάσεις αγώνα διεκδικώντας τα δικαιώματά μας!

ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ…

ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ - ΔΟΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: