1 Μαρ 2017

Είναι η Αθηνών Λαμίας… πεδίο ταξικής πάλης;

Στο απέραντο τηλεοπτικό νεκροτομείο που στήνουν τα «κανάλια» με επίκεντρο το φρικτό δυστύχημα(;) στην Εθνική Αθηνών - Λαμίας έρχεται να προστεθεί και η «αντιπαράθεση» σχετικά με τους νεκρούς.

Στον καιρό της ευκολίας (πόσο ακόμα θα κρατήσει αυτή η ευκολία, μάλλον όχι πολύ) βγήκαν οι Μανιοί του Σύριζα να αναφερθούν στην ταξική πάλη και τα ταξικά εγκλήματα. Αυτοί που προσυπογράφουν -η προσωπική διαδρομή κάνει πιο έντονο το μελάνι της υπογραφής!- τα δεκάδες ταξικά «ατυχήματα» σε βάρος του ελληνικού λαού. Όπως πέρυσι ο Κυρίτσης θυμήθηκε τη δική του ταξικότητα. Θεωρείται το δυστύχημα στην Εθνική ένα «βατό» πεδίο για να αμοληθεί η μελάνη της δήθεν αριστεροφροσύνης. Απ' την απέναντι(;) μεριά το παλιόσκυλο του συστήματος και η ραφιναρισμένη αρχηγός του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, αλυχτούν υπέρ του ανθρωπισμού! Κοίτα πράγματα στους καιρούς της Μεγάλης Απουσίας.

Κοντά σε αυτούς και ο μοσχαναθρεμμένος μπον Βιβέρ συνταξιούχος των αγώνων ταχύτητας με όνομα από τους Αθλίους του Ουγκώ, να βρίζει τον ελληνικό λαό ως έναν από τους πιο χειρότερους στον κόσμο… Ως γνωστό χιλιάδες καταθέσεις πινακίδων Πόρσε μαζεύτηκαν στις εφορίες καθώς ο ελληνικός λαός δεν είχε λεφτά να τις συντηρήσει και να πληρώνει τα αυξημένα τέλη τους όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων …

Και οι νεκροί;

«Οι νεκρός δεδικαίωτε» απεφάνθη η αρχαία ελληνική σοφία και αυτό είναι μία αλήθεια βγαλμένη από την ανθρώπινη εμπειρία και διαίσθηση. Η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και η απώλεια της ιερότερη…
Κανένας εξ άλλου δεν εμποδίζει τον ανθρώπινο πόνο και οδυρμό να είναι… διαταξικός. Και στην ταπεινή Πτολεμαΐδα και στα σαλόνια ενός από τους πλέον άγριους και στυγνούς εργοδότες της χώρας. Δεν είναι όμως εκεί το ζήτημα. Μάλιστα υπάρχουν και αρχαίες κουλτούρες που δικαιώνουν ακόμα και την αυτοκτονία ή «αποκοπή» κατά την κορεάτικη ή ιαπωνική εκδοχή. Μόνο που αυτός που γίνεται αυτόχειρ αφαιρεί μονάχα τη δική του τη ζωή και όχι των άλλων… Όμως εδώ κάποιοι έφυγαν τελείως μα τελείως άδικα.

Όμως για στάσου… Από πού κι ως που «δυστύχημα»;

Ζω σε μία περιοχή που συνυπάρχει η παλιά προσφυγική λαϊκή καταγωγή με την νεοπλουτίστικη νεοφερμιά και που στις διασταυρώσεις των δρόμων μόνο και μόνο όταν ξεμυτίζει η μούρη αυτών των τετρακίνητων μεγαθηρίων που κρύβουν την ορατότητα του οδηγού και μπορούν να προκαλέσουν «ατυχήματα» κάθε στιγμή, μόνο και μόνον αυτό, αποτελεί πρόκληση.

Από την άλλη, δεν περιμέναμε κανένα «Ιαβέρη» να μας εξηγήσει πως η οδήγηση κατά το μεγαλύτερο της μέρος είναι κοινωνική συμπεριφορά και έπειτα ακολουθεί η τεχνική και η εμπειρία. Ά, και η τύχη. Όμως το πεδίο δράσης αυτής της τελευταίας περιορίζεται από τα όρια που θέτουν οι βασικές προϋποθέσεις της οδήγησης.

Όλα σε αυτή την κοινωνία και τη ζήση είναι λοιπόν «πεδία ταξικής πάλης», όλα είναι πολιτικά ή πολιτική ακόμα και η Εθνική Αθηνών - Λαμίας από τα ληστρικά της διόδια και τις επικίνδυνες κακοτεχνίες της, και τα «ατυχήματα» ή «δυστυχήματα» της. Όπως πολιτική είναι οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας με τα περισσότερο ή λιγότερο κινούμενα τετρακίνητα υποψήφια φέρετρα της αυτοκινητοβιομηχανίας…

Όμως για να γυρίσουμε στις «ιδεολογικές» αντιπαραθέσεις ταξικότητα εναντίον λέει ανθρωπισμού ή το ανάποδο, δεν μας πείθει αυτή η δηθενιά που στήνεται πάνω από τα πτώματα των νεκρών.
Μυρίζει την πτωμαΐνη ενός συστήματος που ψάχνει τα άλλοθι του για τις καθημερινές εκατόμβες (λιγότερο ή περισσότερο κραυγαλέες) που προκαλεί. Στους καιρούς της Μεγάλης Απουσίας.
Που για να πληρωθεί ως κενό αυτή η Μεγάλη Απουσία και να μην δίνει χώρο στον εύκολο λόγο των εμπόρων της κάθε νεκρολογίας απαιτεί τις πολλές, «μικρές», συνεχείς και επαναλαμβανόμενες δικές μας παρουσίες στα μέτωπα της ζωής και της πάλης.

ΔΜ

1 σχόλιο:

Γιαννης Αγιαννης είπε...

Μαλλον ειμαι εκτος θεματος.

Αυτο που θα παρατηρησω δεν ειναι το κυριως θεμα , αλλα μια λεπτομερια.


Οσες φορες εχω ακουσει το Ιαβερη στην τηλεοραση , μου εχουν φανει πολυ ενδιαφεροντα
τα πραγματα που ειχε να πει.

Εχει μαλλον ενα τονο απαξιωσης των ελληνων οδηγων , ωστοσο νομιζω οτι προσπαθει
ασχοληθει με το θεμα της "σωστης" και "ασφαλης" χρησης των δρομων.

Οι παρατηρησεις του μου φαινονται πολυ χρησιμες ωστε να μην πιανω ελαφρα την καρδια ενα
τιμονι στα χερια μου(το εχω κανει πολλες φορες, το ομολογω).

Ειναι βεβαια βαθια ταξικο το θεμα της κοινωνικης δραστηριοτητας της οδηγησης.

Και μαλλον ο Ιαβερης ξεχνα αυτην την παραμετρο , ισως λογω κοινωνικης θεσης ως μελος της
αστικης ταξης, αλλα εδω ειναι που θα πρεπει να δωσουμε τις παρουσιες μας και να δειξουμε
οτι οι δρομοι ειναι επικυνδινοι επειδη η αστικη ταξη αδιαφορει για την υγεια και την ζωη
των εργαζομενων της.Και οταν "ενδιαφερεται" το κανει για να μιωσει το κοστος της ιατρικης
περιθαλψης .

Ολοι μας κατα ενα μεγαλο μερος οδηγουμε για να παμε στην δουλεια μας και να
γυρισουμε (για να μην μιλησω για επαγγελματιες οδηγους) δεν θα επρεπε να κινητοποιηθουμε
για ασφαλεια στους δρομους οπως κινητοποιουμαστε για ασφαλεια στους χωρους εργασιας ?

Ποιος ομως θα πληρωσει το προστιμο για το κοκκινο που παραβιασε ο ντελιβερας για να ειναι
γρηγορος και "παραγωγικος" στην δουλεια του?