6 Μαρ 2017

Αιγαίο: η λαϊκή πάλη μοναδικός δρόμος για την υπεράσπισης της ειρήνης και της φιλίας των λαών

Στην προσπάθειά τους οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΕΕ και η αστική τάξη της χώρας μας να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση και τη ζωή της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού ευρύτερα τη συνεχώς αυξανόμενη και απαιτητικότερη παρουσία τους στη χώρα και την ευρύτερη περιοχή, εφευρίσκουν και συγκροτούν διάφορα ιδεολογικά σχήματα. Ένα βασικό επιχείρημα στη φαρέτρα τους είναι σχετικά με την προστασία και την εξασφάλιση που παρέχει η παρουσία τους και συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Απέναντι στην αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική τοποθέτηση, την πάλη για μεροκάματο, ψωμί και ειρήνη, το σύνθημα «Έξω από το ΝΑΤΟ-Έξω από την ΕΕ». Οι δυνάμεις του συστήματος στη χώρα, η αστική τάξη, τα πολυποίκιλα επιτελεία της και οι «σύμμαχες-προστάτιδες» ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διατείνονται κατά καιρούς: Έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση ο λαός θα πεινάσει, χωρίς το ΝΑΤΟ, τους Αμερικάνους και την ΕΕ θα μας φάνε οι Τούρκοι.

Στη συγκυρία που διανύουμε η συζήτηση σχετικά με το τελευταίο ειδικά ζήτημα ανοίγει και απασχολεί έντονα. Όχι τόσο το κομμάτι που λέει χωρίς το ΝΑΤΟ, κάθε άλλο, όσον αφορά το ΝΑΤΟ και τις στρατηγικές συμμαχίες της χώρας, το Αιγαίο πέρα από θαλάσσιο νεκροταφείο για τους κολασμένους μετατρέπεται σε λίμνη των Αμερικανονατοϊκών. Στη Σούδα, το στρατηγικό τους αγκυροβόλιο αποκτά όλο και μεγαλύτερη γεωστρατηγική ισχύ και σημασία, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει θαρρετά και στα γεμάτα η κουβέντα για νέα σύγχρονα σιδερικά και οι διάφοροι λεβέντηδες του έθνους είναι πρόθυμοι να κόψουν από το λαό ακόμη 200 ευρώ για την αγορά τους. Προχωρούν και συγκροτούνται στέρεες συνεργασίες με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ, μαντρόσκυλο των Αμερικάνων στη Μέση Ανατολή, καθώς και με το φασιστικό κράτος της Αιγύπτου. Το επιχείρημα που χρησιμοποιούν αστική τάξη, κυβερνήσεις και ιμπεριαλιστές για να στεριώσουν-υλοποιήσουν τα παραπάνω και για να συντηρήσουν το «σώπα, μη μιλάς» των λαϊκών δυνάμεων είναι το γεγονός ότι όλα αυτά δρομολογούνται για τη διασφάλιση απέναντι στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας, βαπτίζοντας τους δήμιους των λαών φίλους και προστάτες δικούς μας και τους γύρω λαούς απειλή για τη χώρα.

Έχει μεγάλη ιστορία αυτή η αφήγηση. Ήταν οι μεγάλες τότε δυνάμεις που έδωσαν το πράσινο φως στην ελληνική αστική τάξη και τη Μεγάλη Ιδέα του Βενιζέλου ώστε να εκστρατεύσει το 1922 στη Μικρά Ασία, με τα γνωστά τραγικά επακόλουθα. Και ξανά οι ιμπεριαλιστές-προστάτες-σύμμαχοι έδωσαν το Ο.Κ. στη χούντα του Ιωαννίδη το 1974 να χτίσει το πραξικόπημα στην Κύπρο για να έρθει μετά και ο Αττίλας. Πιο πρόσφατα, οι ιμπεριαλιστές, αξιοποιώντας τις αντιθέσεις των εξαρτημένων-τυχοδιωκτικών αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας για δικό τους λογαριασμό (γκριζάρισμα ζωνών στο Αιγαίο και ενίσχυση μέσω αυτών της παρουσίας τους στην περιοχή), το Γενάρη του 1996 έφτασαν τους λαούς Ελλάδας-Τουρκίας μισό βήμα πριν από τον πόλεμο, για να δεχτούν τις ευχαριστίες τού τότε πολιτικού προσωπικού διά στόματος Σημίτη ότι χάρη στην παρέμβαση των Αμερικάνων αποσοβήθηκε το θερμό επεισόδιο.

Είναι πάγια τακτική των ιμπεριαλιστών η ενεργοποίηση και εκμετάλλευση προς όφελος των δικών τους συμφερόντων των αντιθέσεων μεταξύ εξαρτημένων αστικών τάξεων. Διατηρώντας, στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Δυτικοί και καταρχήν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, την αντίθεση της ελληνικής με την τουρκική αστική τάξη σχετικά με το Αιγαίο αλλά και το επίκαιρο ζήτημα της διχοτόμησης της Κύπρου, συντηρούν και ενισχύουν το δικό τους γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, στην αντιπαράθεσή τους με τον στρατηγικό αντίπαλο, το ρωσικό ιμπεριαλισμό.

Οι αμερικανονατοϊκές αρμάδες μονιμοποιούν την παρουσία τους πλέον με το πρόσχημα της διασφάλισης των ισορροπιών μεταξύ των δυο χωρών. Η κούρσα των εξοπλισμών ξανάρχεται στο προσκήνιο και στη βάση αυτής της κούρσας υπάρχουν και άλλοι κερδισμένοι. Ο εκβιασμός προς την εργατική τάξη και το λαό συνολικότερα δρομολογεί-επιβάλλει νέα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα, πολιτικές λιτότητας και φασιστικοποίησης μέσω των οποίων η ντόπια αστική τάξη κερδίζει έδαφος στην αντιπαράθεσή της με τον εσωτερικό εχθρό λαό. Για τον κυπριακό λαό η πολύπαθη χώρα του κυνικά μετατρέπεται με τις τελευταίες μεθοδεύσεις, όπως ανοικτά δηλώνουν και οι «προστάτες» του νησιού, σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο ακριβώς απέναντι και σε ελάχιστη απόσταση από τη φλεγόμενη Συρία και ευρύτερα τη Μέση Ανατολή.

Οι λαοί της περιοχής μας κάθε άλλο παρά πρέπει να καθησυχάζουν από τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Οι ιμπεριαλιστές φέρνουν τον πόλεμο όχι μόνο στη γειτονιά μας, αλλά στην πόρτα μας. Σε καμία περίπτωση η παρουσία τους στην περιοχή δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, τη σταθερότητα, την εξασφάλιση και τη φίλια. Αντίθετα, δημιουργεί και εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους. Στην εκ νέου συγκρότηση του κινήματος στη βάση των απαιτήσεων και των αναγκών της εποχής μας βρίσκεται η διέξοδος και η διασφάλιση για τους λαούς της περιοχής. Τόσο στο επίπεδο της πάλης τους για δικαιώματα στη δουλειά και στο ψωμί όσο και στα επίπεδα της υπεράσπισης της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της κοινής πάλης με τους γύρω λαούς, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό μπορούν και οφείλουν να αναζητούν τις απαντήσεις οι λαϊκές μάζες. Σε αυτή την υπόθεση καλούμαστε να συμβάλουμε και εμείς.

Ν.Κ.

Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: