27 Φεβ 2017

Οι ανατροπές απαιτούν μαζικό λαϊκό επαναστατικό υποκείμενο! (Με αφορμή τις ανακοινώσεις της Πόλα Ρούπα)

Η υπόθεση της σύλληψης της Πόλας Ρούπα, και όλων όσων ακολούθησαν μέχρι τώρα, ανέδειξε την πλευρά της φασιστικοποίησης, με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους (με ευθύνη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) να καταπατούν στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα, ακόμα κι ενός μικρού παιδιού 6 χρονών (χρησιμοποιώντας το και εκβιάζοντας, με ό,τι κόστος θα είχε γι’ αυτό), ή να σπάνε το χέρι της άλλης γυναίκας που συνελήφθη. Τη πλευρά αυτή την αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο οι καταγγελίες της ίδιας περί στοχοποίησής της και σχεδίων εξόντωσής της.

Ανέδειξε ωστόσο ξανά και μια άλλη πλευρά. Μια πλευρά που την αναδεικνύουν οι συνεχείς δηλώσεις της Πόλα Ρούπα. Την πολιτική λογική αυτών των ομάδων που ισχυρίζονται πως μάχονται το σύστημα. Έτσι, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Πόλας Ρούπα, η δράση του λεγόμενου «Επαναστατικού Αγώνα» θα είχε έως και αποτρέψει τα μνημόνια! Αν δηλαδή, όπως είπε, «δεν είχε γίνει η συμπλοκή στη Δάφνη το 2010, όπου σκοτώθηκε ο Λάμπρος Φούντας και είχαν συλληφθεί μέλη του “Ε.Α.”, θα είχαν αποτραπεί τα μνημόνια», γιατί το «σχέδιο» του «Ε.Α.» θα «έκανε τα κοράκια να μη θέλουν να δώσουν δραχμή για στήριξη»! Δηλαδή, η επιβολή των μνημονίων στην Ελλάδα δεν οφειλόταν στο ότι αυτή βρέθηκε στη δίνη των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων ΗΠΑ (ΔΝΤ) και Ε.Ε., η οποία καθόρισε και τους λεγόμενους «μηχανισμούς στήριξης», αλλά στο γεγονός, πως κάποια… «κοράκια» θα επέλεγαν ή όχι, να στηρίξουν ένα καθεστώς σχεδόν υπό… κατάρρευση, «αποσταθεροποιημένο από την κρίση». Κι αυτή τους η επιλογή θα ανατρεπόταν από την παρέμβαση μιας «συνωμοτικής» ομάδας, αποκομμένης, μάλιστα, πλήρως από τον λαό και την καθημερινή ταξική πάλη, που είχε όμως το κατάλληλο σχέδιο!

Οι επιλογές, επομένως, ολόκληρων κυρίαρχων τάξεων και κρατών, με τη λειτουργία, τα πολιτικο-οικονομικά (και στρατιωτικά) μεγέθη και την εμβέλεια του ιμπεριαλισμού –αλλά και οι επιλογές του ντόπιου κεφαλαίου και του κράτους του– εξαρτώνται και καθορίζονται από τη δράση κάποιας ομάδας που κατέχει το… ευφυές σχέδιο! Το οποίο, προφανώς, «κρατά επτασφράγιστο». Ποιος μαρξισμός; Ποια πολιτική ανάλυση κι εκτίμηση της κατάστασης και των σχέσεων που χαρακτηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης διεθνώς; Ποια πολιτική ερμηνεία για το τι συντελείται στον κόσμο και τη χώρα; Ποια ταξική ανάλυση; Αυτά… δε χρειάζονται, σύμφωνα με αυτή τη λογική! Τα πράγματα είναι τόσο απλά, που να επιτρέπουν την καθοριστική δράση της «συνωμοτικής ομάδας»! Πάρα πέρα: σύμφωνα με τη λογική αυτή, η αποτροπή – ή και η ανατροπή – τόσο σοβαρών πλευρών της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, όπως τα μνημόνια, δεν απαιτούν το λαό, την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, ενεργά αγωνιστικά υποκείμενα στους δρόμους. Αυτοί μπορούν να είναι «στη γωνία» και να… «περιμένουν», έστω και… «ευμενώς». Όπως δηλαδή διακηρύσσει και η λογική των «σωτήρων», μέσω των εκλογών και της ψήφου. Η ουσία δε διαφέρει στο τι καλλιεργεί στον λαό μια τέτοια λογική! Δεν απαιτούνται απεργίες και διαδηλώσεις. Δεν απαιτείται η καθημερινή, κοπιαστική, σκληρή και παρατεταμένη δουλειά μέσα στον λαό, για την πολιτικοποίηση και το ανέβασμα της συνείδησής του. Δεν απαιτείται οργάνωση αυτής της πάλης σε διάφορα επίπεδα… Απλά χρειάζεται μια αποφασισμένη μειοψηφία (άντε με… κοινωνικά ερείσματα) που, με κατάλληλη σύλληψη και σχέδιο, θα επιφέρει τα καίρια πλήγματα στον εχθρό.

Το σύνολο της λογικής αυτής και οι πρακτικές που γεννάει την καθιστά όχι μόνο ευάλωτη απέναντι στο σύστημα, αλλά και επιζήμια γι’ αυτούς που θα το ανατρέψουν. Την εργατική τάξη και το λαό, δηλαδή. Κι αυτό ισχύει αντικειμενικά, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τις διακηρύξεις των φορέων της λογικής αυτής. Ανεξάρτητα ακόμα κι από το - βαρύ ίσως - προσωπικό τους κόστος. Οι «ταχύρρυθμες λύσεις» για την… ανατροπή, ή οι «κουρασμένες» κι «απογοητευμένες» από τη μακρόχρονη κατάσταση αποσυγκρότησης του εργατο-λαϊκού κινήματος «μικροαστικές ανυπομονησίες», που το μόνο που έπρεπε να βρουν είναι η κατάλληλη σύλληψη και η αποφασιστικότητα κάποιων, δεν οδηγούν σε επαναστατικές ανατροπές! Αντίθετα, οδηγούν αφενός στην άρνηση της δύσκολης πολιτικής δουλειάς και της παρέμβασης μέσα στον λαό και της ανάπτυξης πολιτικών σχέσεων με αυτόν, κι αφετέρου στην αύξηση της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής (εγχώριας και ιμπεριαλιστικής), σε νέα «αντι»τρομοκρατικά μέτρα, όχι με κύριο στόχο τους… «συνωμότες» (όπως κι αν αυτοί χρησιμοποιηθούν), αλλά τον ίδιο το λαό και την εργατική τάξη.

Προλεταριακή Σημαία

10 σχόλια:

πανθηρας κοκκινος είπε...

.....παρόλο που δεν "διαφωνώ" με το άρθρο, το θεωρώ υπερβολικό για τις αντάρτικες ομάδες και τη πρεσβεύουν. Ψυχραιμία σύντροφοι...

Ανώνυμος είπε...

Ποιες ανταρτικες ομαδες συντροφε; Τζαμπα χαραμιζεις τον νεανικο σου και αγνο ενθουσιασμο. Μηπως θαπρεπε ναχουμε ταμπου με ολους αυτους τους αυτοκτονικους τυπους;
Η ιδεολογικη αντιπαραθεση με την αναρχια εληξε πριν απο 150 χρονια απο τον μαρξ και τον εγκελς. Σ ολα αυτα τα χρονια εγιναν δεκαδες η και εκατονταδες λαικοι αγωνες και επαναστασεις. Αν ειχαν να δωσουν κατι θα το εδιναν. Στην ισπανια που ειχαν την ευκαιρια, εδειξαν την κενοτητα τους.
Αληθεια τι προοπτικη μπορει να δοσει στο σημερινο νεολαιο, που το συστημα τον πεταει στα σκουπιδια, η αναρχια; Μονο εκτονωση. Οπως οταν απελπιζεται καποιος και τραβαει τα μαλλια του, η σκιζει τα ρουχα του, η κτυπαει το κεφαλι του στο τοιχο. Πας να τον ηρεμησεις, να τον παρηγορησεις, αλλα οχι και να τον παιρνεις στα σοβαρα.

ΒΚ είπε...

το να διαφωνεις και να κανεις κριτικη στη τακτικη οργανωσεων οπως ο ε.α. ειναι θεμιτο, το να λες ομως οτι αυτοι οι ανθρωποι "ισχυριζονται" οτι μαχονται το συστημα (υπονοωντας οτι δεν το μαχονται) παει πολυ. ειδικα οταν εχουν πληρωσει ειτε με την ελευθερια τους ειτε με τη ζωη τους τις επιλογες τους, δηλαδη το να μαχονται - με τον τροπο που σωστα ή λαθος αντιλαμβανονται - το συστημα. αλλωστε αν δεν το μαχονταν και απλα ισχυριζονταν κατι τετοιο, δεν θα λαμβαναν τετοια συμπεριφορα απο το καθεστως. εκτος και αν τους θεωρειτε προιον της ασφαλειας, και την ολη ιστορια των φυλακων και της απαγωγης του παιδιου στημενη.

δευτερον χωραει πολυ κουβεντα για το πως εχει καταφερει η καθε ομαδα-οργανωση να συνεισφερει εν τελει στην αναπτυξη του κινηματος, ποσο δε μαλλον στη συγκροτηση ενος επαναστατικου κινηματος. γνωριζετε αλλωστε την απαξιωτικη κριτικη που γινεται απεναντι σας απο τον - αντικειμενικα απειρως μαζικοτερο και πιο δραστηριο και με μεγαλυτερη επιρροη - περισσο.

τριτον, δεν γνωριζω για τον επαναστατικο αγωνα συγκεκριμενα, αλλα σε καμια περιπτωση η λογικη του ανταρτικου πολης ή και των καθημερινων συγκρουσεων με τους μπατσους δεν οδηγει αυτοματα και 100% σε αποχη απο καθημερινους αγωνες. χωρις να θελω να κανω παραλληλισμους, η δεκαετια του 70 στην ιταλια (τοσο απο την πλευρα των ερυθρων ταξιαρχιων, οσο και της αυτονομιας), ο ιρα στην ιρλανδια, αλλα και αλλες περιπτωσεις σημερα οπως η παλαιστινη δειχνουν το αντιθετο. οποτε η συλληβδην απορριψη των ενοπλων ενεργειων πριν τη "Δημιουργια επαναστατικου κινηματος", γιατι δηθεν προκρινουν τη μικροαστικη ανυπομονησια και την εξοδο απο το μαζικο κινημα, νομιζω ειναι και θεωρητικα και ιστορικα κενη.

απο κει και περα, νομιζω οτι η κριτικη που ασκειτε σε τετοιες ομαδες θα μπορουσε πολυ ευκολα να αντιστραφει και να γινει - και γινεται - με βαση πληθυσμιακα και αλλα δεδομενα σε οργανωσεις και κομματα που υποστηριζετε ή εχετε υποστηριξει, και που δρουν ενοπλα και εχουν απορριψει 100% τις εκλογες, βλ. TKP-ML, ναξαλιτες, φωτεινο μονοπατι, κκ φιλιππινων.

ειδικα οταν σε αυτο το μπλογκ εχουν ανεβει και κειμενα ανοιχτης ή συγκαλυμμενης κριτικης στις farc ή και τους ζαπατιστας οτι παρατησαν τον ενοπλο αγωνα.

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον έχεις άγνοια για όλα αυτά τα κινήματα που αναφέρεις και τα συγκρίνεις με ομάδες σα τον Επαναστατικό Αγώνα. Μάλλον έχεις άγνοια και των απόψεων κάποιων οργανώσεων όπως το ΚΚ Φιλιππίνων, των ναξαλιτών, του TKP/ML, αριστερών παλαιστινιακών οργανώσεων. Όπως για το ζήτημα των εκλογών.

Ο IRA, οι ένοπλες οργανώσεις των Παλαιστίνιων, ο απελευθερωτικός στρατός των ινδών, με τις σημαντικές διαφορετικότητές τους, ήταν ή είναι τα ένοπλα τμήματα μαζικών λαϊκών - ή εθνικών - κινημάτων που πάλεψαν ή παλεύουν για την απελευθέρωσή τους είτε εθνική είτε κοινωνική, δε δρουν κρυφά ούτε στ' όνομα του λαού, πολύ περισσότερο δε δεν τον περιφρονούν, δεν τον αφήνουν απ' έξω. Συνδύαζαν και συνδυάζουν όλες τις μορφές πάλης, ακόμη και τη συμμετοχή με άμεσο ή έμμεσο τρόπο σε εκλογές, ανάλογα με τις συνθήκες των χωρών που δρουν. Και πάντα μέσα στο λαό με στόχο να τον πείσουν ότι πρέπει να βγει ο ίδιος μπροστά και όχι στο όνομά του.

Διαφορές σημαντικές με ομάδες τύπου "αντάρτικου πόλεων" έχουν και τα ένοπλα τμήματα του ΚΚ Φιλιππινών και του TKP/ML. Αλλά και μεταξύ τους.

Το γεγονός ότι υπάρχουν αντάρτικα τμήματα από κινήματα και οργανώσεις για πολύ συγκεκριμένους και διαφορετικούς λόγους δε σημαίνει ντε και καλά ότι και οι γενικότερες πολιτικές τους κατευθήνσεις είναι απαραίτητα σωστές! Αναφέρομαι στο ΚΚ Φιλιππινών που παρά τον ένοπλο αγώνα του φρόντισε στη δημιουργία αυταπατών στο λαό στέλνοντάς τον να ψηφίσει τον νυν "αριστερό" και ...αντιαμερικάνο πρόεδρο για να δηλώσει μετά ...απογοητευμένο. Και το ΚΚ Φιλιππίνων ισχυρίζεται ότι κάνει επανάσταση, την κάνει όμως; Μάλλον όχι! Η χρήση της λέξης "ισχυρίζεται" λοιπόν έχει απλά και μόνο την έννοια της διαφωνίας με αυτά που λένε ότι κάνουν. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά αποκυήματα φαντασίας.

Το κείμενο πουθενά δε θέτει το ζήτημα της μαζικότητας, δε κρίνει τον Επαναστατικό Αγώνα με βάση το μέγεθός του αλλά με βάση τη πολιτική λογική του. Όπως και όλους όσους κριτικάρουμε όχι για τις προθέσεις τους αλλά για τη γραμμή τους. Πάνω σε αυτά μπορούμε να συζητήσουμε ή θα κάνουμε απλά απολίτικους εντυπωσιασμούς με βάση τις διώξεις; Οι οποίες προφανώς είναι καταδικαστέες και βρισκόμαστε δίπλα στους διωκόμενους. Αν και το "προφανώς" δεν ισχύει για όλους, ακόμη και για κάποιους από αυτούς που διώκονται. Το σύστημα δεν αφήνει και δεν πρόκειται να αφήσει σε χλωρό κλαρί κανέναν απ΄όσους το αμφισβητούν συνολικά ή σε κάποιες επιλογές του. Διώξεις αντιμετωπίζουν αγωνιστές απ όλο το φάσμα της αριστεράς και την αναρχίας. Θα πρέπει λοιπόν να με βάση αυτές να οδηγούμαστε στο "σκάσε και μη μιλάς"; Γιατί επί της ουσίας αυτό προτείνεις.

Πολύ κουβέντα για την αποτελεσματικότητα όλων μας πράγματι χωράει, αλλά πολύ θα ήθελα την αποψή σου στο κατά πόσο λογικές σα και αυτές που προβάλει ο Επαναστατικός Αγώνας συνέβαλαν στο να βγει λαός στο δρόμο, γιατί έτσι πρέπει να μετριέται η αποτελσματικότητα, και δε συμβάλουν και αυτές σε λογικές ανάθεσης και σωτήρων, σε λογικές που τελικά αποτελούν την άλλη όψη του νομίσματος που οδηγούν στο ...ΣΥΡΙΖΑ.

ένας φίλος

Ανώνυμος είπε...

για το αν συγκρινω τον ε.α. με τις ξενες οργανωσεις που ανεφερα. δεν κανω αυτο, ειπα οτι παρομοια κριτικη γινεται, και μπορει ανετα να γινει με βαση τα πληθυσμιακα δεδομενα της καθε χωρας, οσο και το επιπεδο της δηθεν δημοκρατιας που υπαρχει στην καθεμια. εχει πλακα παντως να αυτοαναγορευεις ολες αυτες τις πραγματικα επαναστατικες οργανωσεις σε ενοπλα τμηματα κινηματων, η πραγματικοτητα ειναι οτι δεν ειναι ετσι, ειναι επαναστατικες κομμουνιστικες (ή εθνικοαπελευθερωτικες) πρωτοποριες. οτι ΝΟΜΙΖΕΙ οτι ειναι και ο ε.α. δηλαδη (και ο καθενας για τον εαυτο του εδω που τα λεμε). για την ακριβεια, η λογικη σου ειναι ακριβως η ιδια με αυτη του ε.α. αλλα απο την αναποδη. και εσυ αναγορευεις οποια πρωτοπορια/εν δυναμει "μεσσια" σου αρεσει και βολευει το επαναστατικο cred της οργανωσης σου στον ενοπλο βραχιονα μαζικων λαικων κινηματων. εσυ τον καθε λαο αυτων των χωρων τον ρωτησες αν θεωρει αυτες τις οργανωσεις ενοπλο τμημα τους?

για το αν προτεινω το "σκασε και μη μιλας", μπορεις να κουνησεις το επαναστατικοτατο κεφαλι σου, να ξαναδιαβασεις την αρχη του σχολιου μου και μετα τα ξαναλεμε.

απολιτικος εντυπωσιασμενος με αυταπατες

Ανώνυμος είπε...

Το ΝΟΜΙΖΕΙ, από το "ισχυρίζεται", όταν χρησιμοποιούνται σε κρίσεις για οργανώσεις τι ουσιαστική διαφορά έχει;

Ανώνυμος είπε...

Συνήθως οι λέξεις αυτές ακολουθούνται απο ένα οτι. Νομίζει οτι είναι η ένοπλη πτέρυγα δεν νομίζω οτι είναι ταυτόσημο με το ισχυρίζεται οτι αγωνίζεται. Αν δεν καταλαβαινεις τη σημασιολογικη διαφορα πηγαινε σε κανεναν φιλολογι. Εκτός και αν πιστευεις (σαν τον περισσό -ουπς)οτι μόνο εσύ και η οργάνωση σου αγωνίζεστε και την έχετε συνεπή και πάντα μέσα στο λαό και οι υπόλοιποι απλα ισχυριζονται.

ΒΚ-απολιτικος εντυπωσιασμένος με αυταπατες

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Επειδή παραπάει το πράγμα αυτός που υπογράφει "ένας φίλος" και ο "28/2/17, 10:33 πμ", αν είναι δεν είναι ο ίδιος, δεν εκφράζουν παρά μόνο τον εαυτό τους.

Εμάς μας εκφράζει το κεντρικό κείμενο. Τώρα αν εσείς θέλετε να κάνετε φιλολογικού τύπου ερμηνείες επί του κειμένου αντί να τοποθετηθείτε σε αυτά που πραγματικά λέει και χωρίς υποθέσεις για το τι μπορεί να υπονοεί συνεχίστε ελεύθερα.

Προσωπικά δεν προλαβαίνω να τοποθετηθώ περισσότερο. Προς το παρών. Ίσως το βράδυ.

Ανώνυμος είπε...

ΒΚ,
ποιος ειπε οτι η αναρχια η το κκε δεν ειναι μαζικοι; Καθε αλλο μαλιστα. Οσο αδυνατιζει ο λαος, τοσο ανεβαινει η αναρχια και οι ρεφορμιστες.
Η αναρχια μαζικοποιηθηκε μετα την παλινορθωση του καπιταλισμου και στις τελευταιες σοσιαλιστικες χωρες το 1976. Οταν οι λαοι νικουσαν, οι αναρχικοι σαν πολιτικο ρευμα, δεν υπηρχαν πουθενα. Εμφανιστηκαν μετα την γενικευμενη ηττα του κομ κινηματος, που σημερα βλεπουμε οτι ηταν και ηττα των λαων.
Ο καθενας που σκεφτεται πολιτικα πρεπει να βγαλει τα συμπερασματα του. Ποτε πηγαιναν μπροστα οι λαοι; παλια με τους κομουνιστες του σταλιν και του μαο , η σημερα που ανθει η αναρχια και ο ρεφορμισμος;

Ολοι αγωνιζονται, ολοι σπρωχνουν το καρο. Μονο που οπως δειχνει και το αποτελεσμα, οι πολλοι, οι μαζικοι το σπρωχνουν προς τα πισω. Τι πρεπει να κανουμε δηλαδη; να αγκαλιαστουμε ολοι μαζι γιατι η προσπαθεια ειναι που μετραει; Να μη λεμε οτι οι "ανταρτικες ομαδες " του ε.α. ειναι γελοιογραφια των πραγματικων ανταρτικων κινηματων στα οποια συμμετειχαν εκατομυρια αγωνιστων σ ολο το κοσμο;
Σα να μη ζουμε στην ελλαδα, σαν να μην εχουμε ακουσει τι ηταν ο ΕΛΑΣ που διαφοροι σημερινοι τυχοδιωκτες γελοιοποιουν.

Εντελως αυθαιρετα ο ΒΚ λεει, οτι τα ανταρτικα κινηματα σε ινδια, φιλιπινες, κουρδισταν— τουρκια κλπ , ειναι δηθεν οι πρωτοπορειες και μονο ,κομ οργανωσεων, που αποφασισαν ανεξαρτητα απο τη κινηση του λαου και τις πολιτικες συγκυριες μεσα κι εξω απο τη χωρα τους, να παρουν τα οπλα και να ξεκινησουν υποτιθεται ενοπλη προπαγανδα , οπως ο ε.α η παλιωτερα η 17Ν. Οσοι ομως σκεφτονταν ετσι τελειωσαν πριν πολλα χρονια. Και μονο η αντοχη τοσες δεκαετιες, δειχνει οτι ειναι κινηματα λαων, που τα στηριζουν γιατι τα εχουν αναγκη. 75000 ανταρτες στις φιλιπινες απο τη δεκαετια του 60 που ζητουν αγροτικη μεταρυθμιση, για να μπορεσουν να ζησουν, δεν ειναι το ιδιο με το "ανταρτικο " του εα

Ειμαι ο δευτερος σχολιαστης και εννοειται εκφραζω τον εαυτο μου και μονο.
Γ

θεόδωρος Σαμιωτάκης είπε...

Νομίζω οτι συμφέρει λίγο η αντιπαράθεση με τις ηρωικές πλην όμως αυτοκτονικές κ μηδενιστικές πρακτικές των αναρχικών .Είναι πανεύκολο να τις κάνει φύλλο κ φτερό.Αυτό όμως που είναι ζόρικο είναι να σταθεί (ιδιαίτερα στην Ελλάδα) ο ιδιότυπος πατσιφισμός που θέλει το λαικό κίνημα σε ρόλο γκάντι μέχρι να έρθει η βραδυά της εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα.Αυτή η λογική δεν έχει κάνει την αριστερά μόνο ουραγό του Α/Α χώρου αλλά και του ...κέντρου κατά το παρελθόν...