2 Φεβ 2017

Πολιτική του συστήματος είναι οι πόλεμοι, η προσφυγιά, η λιτότητα και η ανεργία.

Αντισυστημική πράξη είναι οι κοινοί αγώνες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ενάντια σε αυτήν την πολιτική!
 

Η κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, η κοινωνία των πολέμων της προσφυγιάς, της φτώχειας και της ανεργίας γίνεται κάθε μέρα χειρότερη. Οι μεγάλες δυνάμεις για τα δικά τους συμφέροντα έχουν δημιουργήσει μια τεράστια έρημο χωρών και ψυχών, ένα τόξο που εκτείνεται από τη Λιβύη, περνάει από την Υεμένη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Συρία και καταλήγει (για την ώρα) στην Ουκρανία. Οι ανταγωνισμοί τους αφήνουν πίσω τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, εκατομμύρια πρόσφυγες και ισοπεδώνουν χιλιάδες πόλεις και χωριά και πλήθος υποδομών.

Συνένοχοι στο έγκλημα οι κυβερνήσεις των «πρόθυμων» συμμάχων που παραχωρούν στρατιωτικές βάσεις και συμμετέχουν πολιτικά στη βαρβαρότητα. Ανάμεσά τους και οι ελληνικές κυβερνήσεις, τόσο οι προηγούμενες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ όσο και η σημερινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι οποίες στο πρόσωπο των Αμερικάνων και της ΕΕ, βλέπουν φιλειρηνικούς πλανητάρχες, εταίρους και φίλους της Ελλάδας. Είναι οι ίδιες κυβερνήσεις που στο εσωτερικό της χώρας υπογράφουν μνημόνια εξαθλίωσης των εργαζομένων, λαϊκές γειτονιές που πνίγονται από τη φτώχεια και την ανεργία.

Παλιά και, δυστυχώς, αποτελεσματική τακτική της άρχουσας τάξης είναι η διάσπαση των «από κάτω». Οι άνεργοι που δεν παίρνουν επίδομα ενάντια στους (λίγους) ανέργους που το παίρνουν, αυτοί ενάντια στους εργαζόμενους των τριακοσίων ευρώ, αυτοί ενάντια στους εργαζόμενους των εφτακοσίων ευρώ, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ενάντια σε αυτούς του δημοσίου, οι έλληνες εργαζόμενοι ενάντια στους ξένους και ανάποδα. Και όλοι ενάντια στα πιο δραματικά θύματα, τους ξεκληρισμένους πρόσφυγες.

Ο ελληνικός λαός, με μακρόχρονη οδυνηρή εμπειρία στη μετανάστευση και την προσφυγιά, έχει επιδείξει –παρά τις δυσμενείς συνθήκες- μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό υγιή αντανακλαστικά αλληλεγγύης. Ωστόσο, τα πιο μαύρα και απάνθρωπα κελεύσματα ρίχνονται μέσα στην φτώχεια και την έλλειψη προοπτικής και δηλητηριάζουν συνειδήσεις καθώς παραπλανητικά και κανιβαλικά εμφανίζουν ως "λύση για τα προβλήματα" τον εύκολο στόχο: τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, τα καραβάνια προσφύγων.

Σκούζουν οι χρυσαυγίτες και άλλα φασιστικά-ναζιστικά μορφώματα για μερικές δεκάδες παιδιών προσφύγων που θα παρακολουθήσουν σχολικές δομές.
«Φοβούνται» ότι «τα προσφυγόπουλα θα γεμίζουν ασθένειες τα παιδιά μας». Είναι τόσο «αντισυστημικοί» που δε βγάζουν άχνα τόσα χρόνια που διαλύεται η δημόσια περίθαλψη.
«Αγανακτούν» που τώρα τα σχολεία θα έχουν θέρμανση (θα έχουν άραγε;) Είναι τόσο «αντισυστημικοί» που εύχονται να συνεχιστεί το φαινόμενο της Μόριας στη Μυτιλήνη όπου οι πρόσφυγες πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλο σε σκηνές σκεπασμένες από το χιόνι.
«Ανακαλύπτουν» ότι «γίνεται εισβολή στη χώρα». Είναι τόσο «αντισυστημικοί» και «πατριώτες» που κάνουν τόσα χρόνια μόκο στην πραγματική εισβολή των φονιάδων του ΝΑΤΟ που ισοπεδώνουν με τα βομβαρδιστικά τους χώρες και εξορμούν από ελληνικό έδαφος για τις εγκληματικές τους επιχειρήσεις.
Θα ήταν αστεία όλα αυτά αν δεν ήταν τραγικά. Και είναι τραγικά όχι μόνο γιατί κινούνται ανάμεσα στην απανθρωπιά και την παλιανθρωπιά αλλά και γιατί είναι βαθιά συστημικά. Γιατί εξυπηρετούν την κλιμάκωση της επίθεσης του συστήματος στον ελληνικό λαό και την εργατική τάξη.

Απέναντι στο φασισμό και στην πολιτική της φασιστικοποίησης, απέναντι στους πολέμους, απέναντι στην απάνθρωπη εκμετάλλευση των εργαζομένων από τα αφεντικά, είναι όλοι οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι. Έλληνες και ξένοι.
Τα δικαιώματα στη δουλειά, στη στέγη, στην τροφή, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση είναι καθολικά. Αγωνιζόμαστε μαζί με πρόσφυγες και μετανάστες:
- Ενάντια στο φασισμό, στους πολέμους και την προσφυγιά – ενάντια στους εγκληματίες ιμπεριαλιστές.
- Ενάντια στην πολιτική των κυβερνήσεων που φέρνει εξαθλίωση και βάζει τους δυστυχισμένους να κανιβαλίζονται μεταξύ τους.
- Για πλήρη δικαιώματα για τους πρόσφυγες στη δουλειά, στη στέγη, στην τροφή, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στη μετακίνηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: