17 Φεβ 2017

«Τόσους εργαζόμενους έχω, πού να θυμάμαι τι ένσημα σου βάζω;…»

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ

Όλα ξεκινάνε κάπως έτσι. Σπούδασες ή όχι, ήσουν σίγουρα άνεργος πολύ καιρό. Βρέθηκες κι εσύ «να μαθαίνεις το δίσκο ή την κουζίνα» σε κάποιο από τα καταστήματα επισιτισμού. Καφετέριες, μπαρ, εστιατόρια, ταβέρνες, κουζίνες ξενοδοχείων και –στην ελίτ της σκλαβιάς– στον τουρισμό. Ένα τοπίο γεμάτο εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα. Ή που (κι αυτά που υπάρχουν) δεν τα γνωρίζουν οι εργαζόμενοι, μιας κι ο εργασιακός μεσαίωνας είναι το μόνο που πρόλαβαν να γνωρίσουν: χωρίς αργίες και γιορτές, με ένσημα ίσα για να υπάρχεις στα χαρτιά όταν έρθει το ΙΚΑ, χωρίς άδεια, χωρίς ασθένεια, με υπερωρίες απλήρωτες, με τις έννοιες «μισθός» και «συλλογική σύμβαση» να χρησιμοποιούνται όταν πρόκειται να καταπατηθούν. Και, φυσικά, η απόλυση να βρίσκεται ως απειλή σε κάθε σου βήμα, αφού η κάμερα από πάνω καταγράφει. Α, και εννοείται ο διαχωρισμός «το μικρό μου μαγαζάκι» / «η μεγάλη επιχείρηση» και παλιός/νέος στη δουλειά. Αυτά είναι τα συστατικά που συνθέτουν το κοκτέιλ των εργασιακών σχέσεων στο χώρο του επισιτισμού.

Κι αν κάποια χρόνια πριν η δουλειά του σερβιτόρου είχε περιστασιακό χαρακτήρα και στο μυαλό όλων υπήρχε το «μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο», στις μέρες μας τείνει να αποκτά χαρακτηριστικά μόνιμης προοπτικής για χιλιάδες εργαζομένους. Από επιλογή; Οι αριθμοί, τα νούμερα της επίθεσης του κεφαλαίου δείχνουν πως όχι. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ανεργία και η ανέχεια αγγίζουν τα 2.000.000! Οπότε το «κάτι καλύτερο» θάβεται κάτω από όλο και χειρότερες εργασιακές συνθήκες και την περιπλάνηση από μαγαζί σε μαγαζί. Για ένα μεγάλο κομμάτι νέων αποφοίτων, αλλά και της κρίσιμης ηλικίας των 25-35, μοιάζει μονόδρομος. Πόσο μάλλον όταν η διάσπαση των εργασιακών σχέσεων και η ατομική διαπραγμάτευση με τον εργοδότη είναι καθεστώς, και ουσιαστικά αφαιρούν από τους εργαζόμενους το δικαίωμα στις συλλογικές διεκδικήσεις, στη συγκρότηση και στην από κοινού απάντηση των προβλημάτων τους.

Αυτόν το μονόδρομο τον έστρωσαν εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να πρωτοστατεί πια στο γκρέμισμα των εργασιακών σχέσεων. Αυτόν το μονόδρομο τον διέταξαν τα μεγάλα αφεντικά της ΕΕ και των ΗΠΑ, γιατί μας θέλουν δεμένους χειροπόδαρα. Για την Ταξική Πορεία, ο δρόμος του κεφαλαίου και της επίθεσης δεν είναι μονόδρομος. Κι αν οι καιροί είναι με την αποσυγκρότηση, την απογοήτευση των εργαζομένων και την αποδοχή της κατάστασης, για τους εργαζόμενους το μέλλον δεν θα είναι αυτό. Κι αν μας έχουν πείσει ότι οι αγώνες δεν κερδίζουν, είναι γιατί φοβούνται τη δύναμη αυτών που αγωνίζονται.

Η Ταξική Πορεία, αναγνωρίζοντας τις συνθήκες εργασίας για το κρίσιμο δυναμικό των εργαζομένων που δουλεύει στον επισιτισμό, και υλοποιώντας μία από τις αποφάσεις της πρόσφατης Πανελλαδικής Σύσκεψης, ξεκινάει πανελλαδική καμπάνια παρέμβασης στο χώρο. Με γνώση των δυσκολιών και της αντανάκλασης των αρνητικών συσχετισμών στους χώρους δουλειάς, θέλει να συμβάλει στην προσπάθεια χτισίματος αντιστάσεων και συλλογικών απαντήσεων. Έχει ήδη εκδώσει προκήρυξη που μοιράζεται πανελλαδικά στους χώρους του κλάδου, ενώ ετοιμάζει και πανελλαδική αφίσα.

Όσο καλούνται οι εργαζόμενοι να υποκύπτουν σε εκβιασμούς, τόσο χρειάζεται να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, να αναζητήσουν τους συμμάχους στους συναδέλφους τους, να κρατάνε κοινή στάση απέναντι στην τρομοκρατία και την ασυδοσία των εργοδοτών, να οργανώνουν συλλογικά τις διεκδικήσεις τους. Με μικρές και μεγάλες μάχες να αγωνιστούμε για πενθήμερο, οχτάωρο, πλήρη ασφάλιση και ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς. Να βρούμε τη δύναμη και τα δικαιώματα που μας κλέβουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: