20 Φεβ 2017

30ο "ΕΚΤΑΚΤΟ" ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΚΑ: Η απαρχή μιας νέας, αντιδραστικής φάσης ενάντια στο δικαίωμα στον ελεύθερο συνδικαλισμό

Το 30ο Συνέδριο του ΕΚΑ θα μείνει στην ιστορία ως η απαρχή μιας νέας αντιδραστικής φάσης της επίθεσης ενάντια στο εργατικό κίνημα και το δικαίωμα στον ελεύθερο συνδικαλισμό. Η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που ακύρωσε τις εργασίες και τις αποφάσεις του 29ου Συνεδρίου, η καθαίρεση της εκλεγμένης διοίκησης, ο διορισμός νέας, δοτής διοίκησης και η απαίτηση διεξαγωγής νέου συνεδρίου αποτελεί μία απαράδεκτη, ωμή κρατική παρέμβαση στο συνδικαλισμό.

Ουσιαστικά, πρόκειται για τα «προεόρτια» του νέου καθεστώτος ασφυκτικού περιορισμού και ελέγχου του συνδικαλισμού που θέλουν να επιβάλουν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, μαζί βεβαίως και αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Όλη η συζήτηση περί δήθεν “εκσυγχρονισμού” της νομοθεσίας για το συνδικαλισμό αποτελεί την προετοιμασία του εδάφους ώστε κινήσεις σαν κι αυτή να παγιωθούν και να επεκταθούν. Θέλουν να επιβάλουν ένα συνδικαλισμό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του αστικού συστήματος, πλήρως αφοπλισμένο, εξουδετερωμένο και ακίνδυνο. Συνδικαλισμό τέτοιο όπου η συναίνεση θα είναι κατόπιν επιβολής (και άρα θα ισοδυναμεί με υποταγή) και η εργατική ταξική διεκδίκηση στην παρανομία.

Σημαντικό στοιχείο που βοηθάει αυτήν τη νέα αντεργατική προσπάθεια είναι η για δεκαετίες υπόκλιση της αστικορεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσίας στο νόμο 1264 του 1982. Νόμος που αποτελούσε το μακρύ χέρι του κράτους μέσα στα συνδικάτα και που, μαζί με την αδρή κρατική χρηματοδότηση, επέτρεψε να κυριαρχήσει ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, ο συνδικαλισμός της συνδιαλλαγής και της υποταγής και να αφοπλιστεί το εργατικό κίνημα. Έτσι στρώθηκε ο δρόμος για το πέρασμα του αστικού κράτους στην επόμενη φάση όπως τη βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα.

Όλα όσα προηγήθηκαν του Συνεδρίου και όλα όσα εξελίχτηκαν σε αυτό, στηρίχτηκαν ακριβώς στο πλαίσιο που είχε διαμορφώσει η αντίληψη και το γράμμα του νόμου 1264/82.

Η προσφυγή του εργοδοτικού σωματείου της Alpha Bank στα δικαστήρια και η ακύρωση του 29ου Συνεδρίου ήταν όλα «σύννομα», με το γράμμα του νόμου. Και όσοι σήμερα «κόπτονται» για τις εξελίξεις αυτές, ας αναλογιστούν τις τεράστιες ευθύνες που έχουν γι’ αυτήν την κατάντια. Με πρώτο και καλύτερο το «ταξικό» ΠΑΜΕ, το οποίο πρωτοστάτησε στο «μαγείρεμα» εκλογικών αποτελεσμάτων στα σωματεία αξιοποιώντας τις διατάξεις του ν. 1264. Το οποίο ακόμη και σήμερα γράφει στα παλιά του τα παπούτσια καταστατικά σωματείων που προβλέπουν απλή αναλογική στις εκλογές τους, για να εφαρμόσει την ενισχυμένη αναλογική του 1264 προκειμένου να αποσπάσει κάποιες έδρες παραπάνω.

• Αυτό, λοιπόν, το σκηνικό οδήγησε στο «έκτακτο» 30ο Συνέδριο του ΕΚΑ και αυτό οδήγησε και σε μια επιπλέον άθλια δικαστική απόφαση που επέβαλε στο ΕΚΑ να αποδεχτεί στο 30ο Συνέδριο τη συμμετοχή του «Κλαδικού Σωματείου Υπαλλήλων Ασφαλείας», συμμετοχή την οποία είχε απορρίψει το 29ο Συνέδριο. Πρόκειται για «σωματείο» που έστησαν φασίστες και νεοναζί και που ιδρυτικό του μέλος είναι ο Περικλής Μουλιανάκης, πυρηνάρχης των νεοναζί στο Πέραμα, ο οποίος απειλούσε ότι «θα εξαφανίσει» συνδικαλιστές και εργάτες της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.

Ακόμη και η θετική εξέλιξη της αποβολής του από το ΕΚΑ και το 30ο Συνέδριο, η οποία έγινε με συντριπτική πλειοψηφία στη σχετική μυστική ψηφοφορία που προκάλεσε κοινή πρόταση όλων των παρατάξεων εκτός της ΔΑΚΕ, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων δικαστικών παρεμβάσεων τώρα που η «κερκόπορτα» έχει ανοίξει.

Τίθεται, λοιπόν, ένα σοβαρό ζήτημα πια για τις συνδικαλιστικές διαδικασίες: ποιος τις νομιμοποιεί; Η ζωντανή συμμετοχή και παρουσία των εργαζομένων στα σωματεία τους και τις διαδικασίες αυτές ή το αστικό κράτος και το δικαστικό του σύστημα; Η «εύκολη» απάντηση είναι η φυσικά η πρώτη και αυτήν προβάλλουν δήθεν όλοι οι συνδικαλιστές, της αριστεράς τουλάχιστον. Όμως, είναι οι ίδιοι που έχουν συμβάλει στην απομαζικοποίηση και την απονέκρωση των σωματείων, που τα έχουν μετατρέψει σε σφραγίδες. Είναι οι ίδιοι που αυτήν τη φαινομενικά εύκολη απάντηση την έχουν μετατρέψει σε μια υπόθεση τόσο δύσκολη για τους εργαζόμενους. Και αντί γι’ αυτήν έχουν προκρίνει και δεσμεύονται πλέον από τη δεύτερη.

Δεν πρόκειται για κάποιο συγκυριακό «λάθος» το οποίο θα διορθωθεί στην πορεία. Πρόκειται για μια ολόκληρη αντίληψη, την αστική και ρεφορμιστική αντίληψη, η οποία αρνείται την έννοια της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και το σύστημά του και την ανατροπή της εξουσίας του. Πρόκειται για μια αντίληψη που βολεύεται μέσα από αυτές τις εξελίξεις.

Γι’ αυτό και αποτελεί προκλητική ειρωνεία η αναφορά της νέας, δοτής διοίκησης ενόψει του 30ου Συνεδρίου, ότι: «Η νέα Διοίκηση που θα εκλεγεί με τις καταστατικές διαδικασίες στο Συνέδριό μας, θα είναι αυτή που θα δώσει τη νέα ώθηση που χρειάζεται το ΕΚΑ, έτσι ώστε η πρόσφατη χρονική περίοδος, με τις δικαστικές αποφάσεις να καθορίζουν τις τύχες της μεγαλύτερης δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης της χώρας, να αφεθεί για πάντα στη λήθη». Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, οι εξελίξεις στο ΕΚΑ δεν αποτελούν μια απλή, τυχαία συγκυρία. Αποτελούν μία επιλογή που έρχεται από «ψηλά» και την οποία μια χαρά υπηρετούν οι αστορεφορμιστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, είτε το αντιλαμβάνονται τα μέλη των παρατάξεών τους είτε όχι.

• Θα ήταν παράδοξο να περιμένει κανείς από ένα τέτοιο συνέδριο να θέλει να μπει στην ουσία. Τα ζητήματα ήταν «απλά» και δεν χωρούσαν πολλή συζήτηση. Στόχος του συνεδρίου αυτού ήταν να νομιμοποιήσει την ωμή δικαστική επέμβαση και να επιτρέψει στο εργοδοτικό σωματείο της Alpha Bank να συμμετέχει στις εκλογές του ΕΚΑ. Γι’ αυτό και η διαδικασία ήταν ουσιαστικά μια παρωδία: Προβλεπόταν μόνο μία μέρα συζήτησης (η οποία φυσικά καταναλώθηκε σε διαδικαστικά ζητήματα) και η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσώπων ήταν απόντες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ στις εκλογές του 29ου Συνεδρίου το Μάη είχαν ψηφίσει 1.161 αντιπρόσωποι, στην κάλπη για το χρυσαυγίτικο «σωματείο» ψήφισαν μόλις 380 σύνεδροι. Φυσικά, ούτε λόγος για τη συμμετοχή εργαζομένων πέρα από τους συνέδρους!

Πέτυχε, λοιπόν, ο στόχος του συνεδρίου; Και με το παραπάνω, λέμε εμείς. Η όλη διαδικασία νομιμοποιήθηκε πλήρως και το σωματείο της Alpha Bank πήρε τη θέση που του έδωσαν τα αστικά δικαστήρια.

Ήταν χαρακτηριστική (πιο χαρακτηριστική απ’ όλες) η στάση του «ταξικού» ΠΑΜΕ. Καταρχήν, παρ’ ότι πριν το Συνέδριο κατήγγελλε τη δικαστική επέμβαση και τη διορισμένη διοίκηση, φρόντισε να συμμετέχει στην Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου! Στο δε Συνέδριο, ενώ σε άλλα σωματεία που είχαν καταστατικές παρατυπίες ήταν κάθετο και απορριπτικό, στην περίπτωση του σωματείου της Alpha Bank πρότεινε νέα διορία τριών ημερών προκειμένου να προσκομίσει στο ΕΚΑ τα απαραίτητα έγγραφα. Πρόταση που, φυσικά, υπερψήφισαν όλοι (εκτός από την παράταξη της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας η οποία αποχώρησε καταγγέλλοντας) αφού αποτελούσε έναν ακόμη πρώτης τάξης συμβιβασμό από τη μεριά των «ταξικών» συνδικαλιστών οι οποίοι, όπως φάνηκε για μια ακόμη φορά, δεν αντέχουν την ουσιαστική αντιπαράθεση με τον αστικό συνδικαλισμό.

Κι έτσι, λοιπόν, «όλα πήγαν καλά» προς το Σαββατοκύριακο 11-12 Φλεβάρη που διεξήχθησαν οι εκλογές στο ΕΚΑ (εδώ, βλέπετε, χρειάζονται δύο ημέρες!), με τη συμμετοχή και του σωματείου της Alpha Bank, και συνολικά έντεκα ψηφοδέλτια (με πιο χαρακτηριστικές τις πολυδιασπάσεις των δυνάμεων περί τον ΣΥΡΙΖΑ).

Οπότε οι εργαζόμενοι μπορούν να αισθάνονται ήσυχοι! Το μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας έχει μπει για τα καλά στη ρότα που δρομολογεί το αστικό σύστημα για το συνδικαλισμό. Εξάλλου, και με πλειοψηφία των «ταξικών» δυνάμεων τα προηγούμενα χρόνια, το ΕΚΑ ήταν εντελώς μακριά από τις ανάγκες των εργαζομένων παρά το μέγεθος της επίθεσης.

Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: