18 Φεβ 2017

Από το Γενάρη του 1905 στο Φλεβάρη του 1917

Από τη Ματωμένη Κυριακή του 1905 ως τον Γενάρη του 1917

Μετά την ήττα της εξέγερσης του 1905 (Ματωμένη Κυριακή τον Γενάρη, εξέγερση στο θωρηκτό «Ποτέμκιν» τον Ιούλη, ένοπλη εξέγερση στη Μόσχα τον Δεκέμβρη) ο ρωσικός λαός και το κόμμα των μπολσεβίκων πέρασε μια μεγάλη περίοδο αυταρχισμού και τρομοκρατίας. Το Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (ΡΣΔΕΚ), χρησιμοποιώντας όλα τα νόμιμα μέσα που διέθετε, κατάφερε να διατηρήσει τη σύνδεση με τις πλατιές λαϊκές μάζες και να συγκεντρώσει δυνάμεις για τη νέα επαναστατική έφοδο. Ο Λένιν έδωσε πολιτικές και ιδεολογικές μάχες με πολλές τάσεις που υπήρχαν μέσα στο ΡΣΔΕΚ -κυρίως με τους μενσεβίκους- μέχρι να κυριαρχήσει ο μπολσεβικισμός και να δημιουργηθεί το ανεξάρτητο μπολσεβίκικο κόμμα.

Μετά το 1912 άρχισαν να ξεσπούν δεκάδες απεργίες σε όλη τη Ρωσία. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη ριζοσπαστικοποίηση των ρώσων εργατών και στρατιωτών. Οι στρατιωτικές ήττες, η κατάρρευση της οικονομίας και η πείνα στα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα ξεσήκωσαν πλατιά στρώματα του ρωσικού πληθυσμού εναντίον του τσάρου. Οι περιπτώσεις ανυπακοής στο μέτωπο του πολέμου ήταν συχνές.

Στα τέλη του 1916 η κατάσταση είναι εκρηκτική. Οι νεκροί από τον πόλεμο φτάνουν τα 2 εκατομμύρια και οι τραυματίες είναι διπλάσιοι. Πραγματοποιούνται δεκάδες διαδηλώσεις και απεργίες που χτυπιούνται βάναυσα από την τσαρική αστυνομία.

Ο Γενάρης του 1917 στη Ρωσία ξεκινά με μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις που οργανώνονται από τους μπολσεβίκους. Τα βασικά συνθήματα είναι «Κάτω ο πόλεμος», «Θέλουμε ψωμί» και «Κάτω η ακρίβεια». Στις 9 Γενάρη, επέτειο της «ματωμένης Κυριακής» της Πετρούπολης, εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες απεργούν σε Πετρούπολη και άλλες μεγάλες πόλεις. Στη Μόσχα απεργεί το ένα τρίτο την εργατών της πόλης. Στην Πετρούπολη οι φαντάροι ενώνονται με τους εργάτες. Το βασικό σύνθημα είναι πλέον «Κάτω η τσαρική μοναρχία».

Η αντιμοναρχική-αστικοδημοκρατική επανάσταση του Φλεβάρη του 1917

Στις αρχές του Φλεβάρη του ’17 οι εργάτες πολλών μεγάλων πόλεων της Ρωσίας βρίσκονται στο πόδι. Η οργή του ρωσικού λαού έχει ξεχειλίσει.

Στις 18 Φλεβάρη στην Πετρούπολη οι εργάτες στο εργοστάσιο Πουτίλοφ ξεκινάνε απεργία. Στις 22 και 23 Φλεβάρη χιλιάδες διαδηλωτές πλημμυρίζουν την πόλη με αφορμή τη μέρα της γυναίκας. Η αστυνομία και οι κοζάκοι προσπαθούν να τους καταστείλουν και αρχίζουν σκληρές συγκρούσεις στους δρόμους. Στις 24 Φλεβάρη οι διαδηλώσεις γίνονται ακόμα πιο μαχητικές. Όλη η πόλη βρίσκεται σε αναβρασμό. Η αστυνομία, που αδυνατεί να συγκρατήσει τον αποφασισμένο ρωσικό λαό, πυροβολεί στο ψαχνό και σκοτώνει δεκάδες εργάτες. Η απεργία αρχίζει να παίρνει χαρακτηριστικά εξέγερσης ενάντια στο τσαρικό καθεστώς.

Στις 25 με 27 Φλεβάρη οι μπολσεβίκοι μαζί με το λαό παίρνουν τα όπλα. Κηρύσσουν γενική απεργία, καταλαμβάνουν όλα τα αστυνομικά τμήματα της Πετρούπολης και κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της. Φάλαγγες οπλισμένων εργατών προσπαθούν να σπάσουν τον τσαρικό στρατό και να φτάσουν στη λεωφόρο Νιέφσκι, την κεντρική λεωφόρο της πόλης. Στην εργατική συνοικία Βίμποργκ μετά από έκκληση των μπολσεβίκων οι στρατιώτες που είχαν διαταχθεί να καταστείλουν την εξέγερση ενώνονται με τους εργάτες. Σε πολλές περιπτώσεις οι στρατιώτες πυροβολούν τους αστυνομικούς. Ακόμα και ο λόχος των βαθμοφόρων της αυτοκρατορικής φρουράς του συντάγματος Βολίνσκι αποφασίζει να ενωθεί με τους εργάτες. Οι φυλακές ανοίγουν και απελευθερώνονται παλιοί πολιτικοί κρατούμενοι. Ο εξεγερμένος λαός στρέφεται ενάντια σε όποιο τσαρικό σύμβολο υπάρχει και το καταστρέφει.

Στις 27 Φλεβάρη ο τσάρος αποφασίζει να διακόψει τις εργασίες της Δούμας. Την ίδια μέρα δημιουργείται το Σοβιέτ των αντιπροσώπων των Εργατών και των Στρατιωτών της Πετρούπολης και η Πολιτοφυλακή των ένοπλων εργατών. Το Σοβιέτ όμως αρχικά ελέγχεται από τους μενσεβίκους και τους Εσέρους που δεν έχουν καμιά διάθεση να ασκήσουν εξουσία, αλλά προσπαθούν να περιορίσουν την επανάσταση μέσα στα πλαίσια του φιλελεύθερου τμήματος της αστικής τάξης.

Στις 28 Φλεβάρη όλα τα δημόσια κτίρια της Πετρούπολης είναι υπό τον έλεγχο του επαναστατημένου λαού και η τελευταία εστία αντίστασης του τσαρισμού (η περιοχή του Ναυαρχείου) συνθηκολογεί.

Τις επόμενες μέρες γίνονται εξεγέρσεις και δημιουργούνται σοβιέτ εργατών και αγροτών και σε άλλες πόλεις (Σαμάρα, Μόσχα, Σαράτοφ). Στις 2 Μαρτίου ο τσάρος Νικόλαος Β αναγκάζεται να παραιτηθεί.

* Η στήλη “...στον δρόμο για τον Μεγάλο Οκτώβρη”, της Προλεταριακής Σημαίας, θα παρουσιάζει τα κορυφαία γεγονότα του 1917 στη Ρωσία στο δρόμο για τη νίκη της προλεταριακής επανάστασης που φέτος τιμάμε τα εκατό χρόνια της. Η χρονολόγηση είναι με βάση το ιουλιανό ημερολόγιο

Δεν υπάρχουν σχόλια: