9 Ιαν 2017

Eduardo Galeano: ΓΥΝΑΙΚΕΣ

"Τα σύμβολα της Γαλλικής Επανάστασης είναι γυναίκες από μάρμαρο ή μπρούτζο, με σφριγηλά στήθη, κόκκινα σκουφιά και σημαίες που κυματίζουν στον αέρα.

Η Επανάσταση διατύπωσε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, αλλά όταν η επαναστάτρια Ολύμπια ντε Γκουζ πρότεινε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων της Γυναίκας και της Πολίτισας, φυλακίστηκε. Το Επαναστατικό Δικαστήριο την καταδίκασε και η γκιλοτίνα της έκοψε το κεφάλι. Ανεβαίνοντας στα σκαλιά του ικριώματος η Ολυμπία ρώτησε: "Αν οι γυναίκες είμαστε άξιες ν' ανεβούμε στην γκιλοτίνα γιατί να μην μπορούμε να ανεβούμε και στα έδρανα του δικαστηρίου;"

Δεν μπορούσαν ούτε να μιλήσουν ούτε να ψηφίσουν. Η Συμβατική, το επαναστατικό κοινοβούλιο, είχε καταργήσει όλες τις γυναικείες πολιτικές οργανώσεις και είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να συζητούν με τους άνδρες σαν ίσο προς ίσο. Οι συντρόφισσες της Ολυμπίας ντε Γκουζ κλείστηκαν στο φρενοκομείο. Λίγο μετά την εκτέλεση της, ήρθε η σειρά της Μανόν Ρολάν.

Η Μανόν ήταν η σύζυγος του υπουργού Εσωτερικών, αλλά ούτε αυτό την έσωσε. Την καταδίκασαν για την αφύσικη επιρρέπειά της στην πολιτική δραστηριότητα. Είχε προδώσει την γυναικεία φύση της, που ήταν να προσέχει το σπίτι και να γεννοβολάει γενναίους γιους, και είχε διαπράξει την θανάσιμη αμαρτία να χώνει τη μύτη της σε κρατικά και αντρικά ζητήματα. Και η γκιλοτίνα έπεσε ξανά..."

Αυτή είναι μια από τις ιστορίες που μπορεί κανείς να διαβάσει στο βιβλίο του Galeanο. Ιστορίες που υμνούν όχι μόνο τις γυναίκες που τα ονόματά τους έμειναν στην ιστορία αλλά κυρίως γυναίκες άγνωστες στους πολλούς που έδωσαν ανά τους αιώνες έναν πραγματικό αγώνα για να απαιτήσουν το δικαίωμα τους στη σκέψη, στην απόλαυση, στη γνώση. Για να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους να ορίζονται ως άτομα. Σε πολλές ιστορίες ξεχωρίζει ο αγώνας που δίνουν ενάντια στην εκκλησία. Σε πολλές άλλες ξεχωρίζει ο αγώνας για τη γυναικεία χειραφέτηση μέσα από την κοινωνική αλλαγή. Ο αγώνας αυτός συνεχίζεται....

Της Κ.Β., αντιγραμμένο από το fb.

Δεν υπάρχουν σχόλια: