8 Ιαν 2017

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ “ΑΘΕΟΥ” ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Κάτι τέτοιες μέρες κάθε χρόνο αποκαλύπτεται με προκλητικό τρόπο η αδιάκοπη, διαρκής, μόνιμη και έντονη προπαγάνδα που τρέφει κι αναπαράγει τη σαπίλα αυτής της κοινωνίας, δηλητηριάζοντας κι ευνουχίζοντας τη σκέψη και τη πράξη των απλών ανθρώπων του λαού μας. Πολιτικό σύστημα, εκκλησία, ΜΚΟ, παράγοντες της κεφαλαιοκρατίας, ΜΜΕ κ.ά. “ενώνονται” και μας προτρέπουν στο “θεάρεστο” έργο του αλτρουισμού και της προσφοράς. Μέρες “αγάπης”, λοιπόν, που διαρκούν τις δύο εβδομάδες των γιορτών. Οι κατά τεκμήριο με βάση την πολιτική τους διόλου εμφορούμενοι από αισθήματα αλληλεγγύης μετά από λίγο θέατρο, ωστόσο, επανέρχονται δριμύτεροι...

Η μεταφυσική έχει την τιμητική της. Μας προτρέπουν να έχουμε “θετική ενέργεια”, να δούμε τη ζωή “με άλλο μάτι”, να “ξεχαστούμε” έστω και για λίγο, να ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία και (χριστιανική) πίστη. Γιατί όπου να 'ναι έρχεται το κλείσιμο της αξιολόγησης, η άντληση φτηνού χρήματος από τους τραπεζίτες, η αναζήτηση δανεικών από τις “αγορές” και η λήξη του υφιστάμενου μνημονιακού προγράμματος κάπου στα μέσα του 2018. Και μετά, χαράς ευαγγέλια με την “δίκαιη ανάπτυξη” στην ΕΕ της ευημερίας και στο ΝΑΤΟ θεματοφύλακα της ειρήνης. Πολύ ειδυλλιακό το αφήγημα για να 'ναι πραγματικό!

Τι κι αν όλα τα δεδομένα, παγκόσμια κι ελλαδικά, λένε άλλα πράγματα. Τι κι αν η πραγματική ζωή δεν έχει καμιά σχέση με την κάλπικη και φτιαχτή εικόνα που πλασάρεται από όλους τους μηχανισμούς χειραγώγησης. Σημασία έχει το εικονικό, η ψεύτικη εικόνα που αναδύεται κάθε στιγμή κι από κάθε αρμό και πόρο αυτού του συστήματος ακριβώς για να επικαλύψει την πραγματικότητα. Κάτι ήξερε ο Γκαίμπελς. Η αλήθεια είναι όμως επίμονη και ξεροκέφαλη.

Ο “άθεος” Τσίπρας, λοιπόν, δίπλα στον παπά που “αγιάζει” τα ύδατα, παλιότερα δίπλα στον Πανάγιο Τάφο πλάι στον εκεί Πατριάρχη. Και “εμείς” μη σταυροκοπούμενοι και χωρίς λαιμοδέτη να κάνουμε πως είμαστε κάτι το διαφορετικό και το σύστημα να συνεχίζει ανενόχλητο τη δουλειά του. Έτσι είναι οι “κανονικοί αριστεροί” που θα 'λεγαν και κάτι πολιτικά ρετάλια. Το ζήτημα, ωστόσο, είναι η ζημιά που γίνεται σε χιλιάδες κόσμο που “μαθαίνει” ότι θρησκείες κι εκκλησίες δεν είναι οπισθοδρομικό πράγμα, ότι επιτελούν περίπου προοδευτικό έργο.

Και από κοντά διατεταγμένες εκπομπές στην κρατική τηλεόραση για τις δράσεις της εκκλησίας και των παραφυάδων της αλλά και για τον αστικό στρατό και την κοινωνική χρησιμότητα και αξία του. “Επωνύμως” μας πληροφορεί πρόσφατα μεταπηδήσας δημοσιογράφος από τον χωρίς άδεια λειτουργούντα ιδιωτικό τομέα στην κρατική ΕΡΤ σχετικά με την υπεράσπιση από τον στρατό των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας “εντός κι εκτός συνόρων”(!), στο πλαίσιο εκπομπής του για την ελληνική δύναμη που δραστηριοποιείται στο πλαίσιο της Κ-FOR. Τί δουλειά έχουν Έλληνες φαντάροι στο Κόσσοβο και τι είδους “εθνικά συμφέροντα” προασπίζονται εκεί, είναι από τα “αφελή” ερωτήματα που δεν τον απασχόλησαν στην εκπομπή ούτε φυσικά την ελληνική κυβέρνηση - τρόπος του λέγειν - για να χρειάζεται να δώσει απαντήσεις.

Θρησκευτισμός κι εθνικισμός σε αγαστή συνεργασία και με το μανδύα της κοινωνικής χρησιμότητας και προσφοράς. Άλλωστε όλοι οι κατακτητές, εθνικοί και πολυεθνικοί, ανέκαθεν καταλάμβαναν άλλες χώρες και εξανδραπόδιζαν λαούς ως “ελευθερωτές”, “εκπολιτιστές”, “ειρηνιστές” κλπ. Τα ίδια “επιχειρήματα” που χρησιμοποιεί η πιο μαύρη δεξιά και όλο το φάσμα των αστικών δυνάμεων για να δικαιολογήσουν εξαρτημένες και υποτακτικές μα ταυτόχρονα σοβινιστικές και πολεμοκάπηλες πολιτικές, γίνεται προσπάθεια να μεταπηδήσουν αποκτώντας μια δήθεν οικουμενικότητα στις λαϊκές συνειδήσεις. Πολύ περισσότερο που ΝΑΤΟ και ΕΕ, βασικοί υπεύθυνοι για το κομάτιασμα της Γιουγκοσλαβίας, παρουσιάζονται ως αθώες περιστερές.

Να, λοιπόν, γιατί χρειάζονται και πως χρησιμοποιούνται κάτι τέτοιες μέρες. Για να πλασαριστούν τα δήθεν ανθρωπιστικά αισθήματα του συστήματος. Για να μπερδέψουν, αποπροσανατολίσουν και επιρεάσουν στην κατεύθυνση που επιδιώκει το σύστημα τις λαϊκές συνειδήσεις. Για να αναβαπτίσουν την αντιλαϊκή-αντεργατική επίθεση που κλιμακώνεται αδιάκοπα. Μόνο που ούτε θεός ούτε εθνικά συμφέροντα υπάρχουν. Αλλά αυτό είναι μια άλλη, πραγματική αυτή τη φορά, ιστορία.

Σπύρος Παπακωνσταντίνου

Δεν υπάρχουν σχόλια: