31 Ιαν 2017

Αφιερωμένο στον φίλο - σύντροφο Λάμπη Καραμανλίδη

ένα χρόνο μετά την απαρηγόρητη απουσία του…
…παραληρούμε
κάτω απ΄ τους ίδιους κρεμασμένους ουρανούς,
με τα σκυλιά του κάτω κόσμου
να κοπαδιάζουνε και να απειλούνε.

ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ

Η πνοή σου
από επίχειρα ξεριζωμών
υποθηκευμένο μόχθο
και τραγούδια αναστάσιμα μελλοντικά,
να τσαλακώνει τα σεντόνια τα λευκά
που προορίζονται για λείψανα
που ακόμα περπατάνε.

Στα μάτια σου τα καθαρά
να κολυμπάν οι πόθοι:
απάτητα βουνά ρουμάνια ανέγγιχτα
κρυστάλλινα τρεχούμενα νερά ….
που θα εισβάλουν κάποτε ορμητικά
στις πολιτείες που αρρωσταίνουνε
και μας χαλνάνε.

Να πίνεις τσίπουρο και να γελάς
και ο χώρος γύρω να αυγάζει,
και να θυμώνεις με τα ημέτερα κωλόπαιδα
που στις αξίες μας πατούν πριγκιπικά
και προσπερνάνε.


Δεν είσαι εδώ
και ούτε πρόκειται να ξαναρθείς
όταν τα χελιδόνια θα γυρνάνε.

Μιχάλης Μπάρτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια: