29 Ιαν 2017

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Ήταν όλοι εκεί. Παλιοί και νέοι σύντροφοι. Πρώην και νυν. Όλων των ηλικιών αλλά κυρίως νεολαίοι εργαζόμενοι και φοιτητές. Οι σύντροφοί του από το ΚΚΕ(μ-λ), το ΚΚΤ/ΜΛ, την ΑΤΙΚ, την Ταξική Πορεία και οι νεολαίοι του ΚΚΕ(μ-λ). Από το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΝΑΡ-Κομμουνιστική Απελευθέρωση, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΕΕΚ, το ΕΚΚΕ, την ΟΚΔΕ. Εκεί ήταν και οι δύο από τους τέσσερις τρελούς, όπως μου τους χαρακτήρισε ο ίδιος σε μια κουβέντα μας κάποτε, που αποφάσισαν ότι το ΚΚΕ(μ-λ) έχει λόγους ύπαρξης, ο Βασίλης και ο Στέλιος. Έλειπε ο Ηλίας. Ήταν εκεί και τα φιλαράκια του ο Σάββας και ο Δημήτρης. Έλειπε ο Χρήστος. Ήταν και ο αδερφός του ο Στάθης και οι αδερφές του Ζωή, Τούλα και Μάτα, τα ξαδέρφια του, τα ανήψια του και οι συντοπίτες του. Στο πλήθος του συνέρρευσε στο νεκροταφείο της Καισαριανής διακρίναμε επίσης τον Δημήτρη  Στρατούλη από την ΛΑ.Ε, την Τασία Χριστοδουλοπούλου, παλιά στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ) σαν τον Στέλιο Μανούσακα, Μήτσο Καρακώστα, Ινη Μεσαρέ.

Ήρθαν απ΄ όλη την Ελλάδα, από την Ευρώπη, από παντού. Σ' ένα συλλαλητήριο τιμής και αποχαιρετισμού σ' ένα μεγάλο επαναστάτη. Σ' έναν άνθρωπο που επί δεκάξι χρόνια πήγαινε κόντρα στο θάνατο και τον ξεγελούσε, που έβγαζε άκυρες ιατρικές γνωματεύσεις και προβλέψεις με πολύ μεγάλη χαρά! Που μας έκανε να πιστέψουμε ότι είναι αθάνατος. Σ' ένα αγωνιστή που όποτε και να έφευγε θα ήταν νωρίς. Σ' ένα εργάτη κομμουνιστή που δεν αντιγράφεται, δεν αντικαθίσταται, αλλά το ήθος, το ύφος, την αγάπη του για το λαό και την εργατική τάξη, το πνεύμα συλλογικότητας, ο σεβασμός απέναντι στους ανθρώπους και τους αγωνιστές, η αγωνιστικότητα και η επαναστατικότητά του γίνονται παράδειγμα για όλους μας.

Πρώτος μίλησε ο Νίκος Παπαβασιλείου από τη μεριά του Κ.Ο. του Κ.Κ.Ε.(μ-λ), ακολούθησε ο γραμματέας του Ανδρέας Βογιατζόγλου για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο του Κ.Ο. και ο οποίος στο τέλος με λυγμό μας κάλεσε να μην κλαίμε! Ακολούθησε ο Κώστας ο Μπεκιάρης από τη Ταξική Πορεία βαθιά συγκινημένος όπως και ο Στράτος ο Κατσένης από τους νεολαίους του ΚΚΕ(μ-λ) που και αυτός δύσκολα κρατιόταν. Όπως όλοι μας άλλωστε!

Μίλησαν για το Γρηγόρη, το σύντροφό τους και μέλος τους, τον "μπαμπά" τους όπως τον φώναζαν, οι σύντροφοί του από το ΚΚ Τουρκίας/ Μαρξιστικό Λενινιστικό και την ΑΤΙΚ που τόσο αγάπησε και που ήθελε να τους στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις μέχρι το τέλος. Ιδιαίτερη στιγμή όταν ο εκπρόσωπος του ΚΚΤ/ΜΛ μίλησε εκτός κειμένου.

Μίλησαν και ο Κώστας Παπαδάκης από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Σάββας Μιχαήλ από το ΕΕΚ, ο Μιχάλης Βαφειάδης από το ΕΚΚΕ, ο Άκης Αδαμόπουλος από το Μ-Λ ΚΚΕ, ο Άγγελος Χάγιος από το ΝΑΡ, ο Σοφρώνης Παπαδόπουλος από την ΟΚΔΕ. Ιδιαίτερα συγκινητικός ο Σάββας Μιχαήλ που εκτός από όλα τ' άλλα ήταν συναγωνιστής του και στην μάχη για την υγεία τους και για τον οποίο ο Γρηγόρης ανησυχούσε ιδιαίτερα. Ακόμη πιο συγκινητικός ο Δημήτρης ο Δεσύλλας που ενώ ήταν εκεί δεν μπόρεσε και ζήτησε να του διαβάσει κάποιος άλλος την αποχαιρετιστήρια ομιλία του. Συνέχισε ο Γιάννης ο Βάρλας από τη Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία και οι δύο από του τέσσερις της Κ.Ε. του παλιού ΚΚΕ(μ-λ) ο Στέλιος Αγκούτογλου και ο Βασίλης Σαμαράς για να κλείσει ο πιο παλιός των συντρόφων του Στέφανος Καραμήτρος τραγουδώντας τη Διεθνή. Τη Διεθνή που τη τραγουδήσαμε όλοι με τις γροθιές μας ψηλά. Προς τιμήν του Γρηγόρη.

Το σύντροφο Γρηγόρη σήκωσαν στους ώμους τους οι σύντροφοί του από την Ελλάδα και τη Τουρκία φωνάζοντας συνθήματα αγώνα και τιμής και στις δύο γλώσσες. Φωνάζοντας ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Συγκινηθήκαμε και κλάψαμε γιατί είμαστε κομμουνιστές. Γιατί είμαστε "καλοί άνθρωποι" όπως συνήθιζε να λέει ο Γρηγόρης για τους κομμουνιστές. Ο Γρηγόρης και οι 300 συντροφοί του δικαιώθηκαν και δικαιώνονται συνεχώς γι' αυτό που επέλεξαν να κάνουν το 1982, σε εμάς απομένει το μονοπάτι που αυτοί χάραξαν να το κάνουμε λεωφόρο όπου θα τη βαδίσει η εργατική τάξη και όλος ο λαός μας για την ανασυγκρότηση του εργατικού, λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος, για την επανάσταση.

Created with flickr slideshow.


Δεν υπάρχουν σχόλια: