27 Ιαν 2017

Αποχαιρετώντας τον σ. Γρηγόρη Κωνσταντόπουλο

Γνώρισα τον σ. Γρηγόρη πριν από σαράντα τόσα χρόνια, μαθητής εγώ, εργατικό στέλεχος αυτός της ΠΕΣΠ και του ΚΚΕ(μ-λ). Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν η ευκολία με την οποία μπορούσες να τον πλησιάσεις, να συζητήσεις μαζί του, αλλά πιο πολύ από όλα το κύρος και η αγάπη που του είχαν οι νέοι της ΠΜΣΠ και της ΠΠΣΠ. Ο σύντροφος, από τότε, αποκάλυπτε μπροστά στα μάτια μας, ότι η εργατική τάξη έχει στα σπλάχνα της τόσο πλούτο και τόση δύναμη που μπορεί να αναλάβει την χειραφέτησή της και την απελευθέρωση όλης της κοινωνίας από τα καπιταλιστικά δεσμά.

Ένας ράφτης, αυτή ήταν η δουλειά του, που μπορούσε με άνεση να συζητάει, να γράφει θεωρητικά κείμενα, να καθοδηγεί σημαντικούς τομείς δουλειάς αλλά και να συναναστρέφεται με την «διανόηση» σαν το «ψάρι μέσα στο νερό». Αυτή η πλευρά του συντρόφου ήταν τόσο σημαντική όσο και η πλούσια δράση του μέσα στο εργατικό, επαναστατικό, κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας, πάντα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ) ακόμα και σε δύσκολες περιόδους. Η συνεισφορά του Γρηγόρη στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης δεν ήταν μόνο οι τοποθετήσεις του, η έγνοια του και τα κείμενά του. Πάνω από όλα ήταν το προσωπικό του παράδειγμα που σου παρουσιαζόταν ολοζώντανο μπροστά σου και ήταν αυτό που σε έκανε όχι απλά να συνδεθείς μαζί του αλλά να τον αγαπήσεις και να τον έχεις συνέχεια στο μυαλό σου.

Πριν από τέσσερα χρόνια στο Εργατικό Κέντρο της Λάρισας, η Ταξική Πορεία διοργάνωσε εκδήλωση για την ανεργία ιδιαίτερα των οικοδόμων και ο σύντροφος Γρηγόρης ήταν ο βασικός ομιλητής. Η χαρά του που μπορούσε να μιλήσει με πολλούς εργάτες, η αίθουσα ήταν γεμάτη, ήταν απερίγραπτη και η συζήτηση δεν έλεγε να τελειώσει, μέχρι που εμφανίστηκαν οι ΠΑΜΙΤΕΣ για να αδειάσουμε τον χώρο, ο σύντροφος συνέχιζε ακάθεκτος να απαντάει σε ερωτήσεις και να ανοίγει πλήθος ζητημάτων για την οργάνωση και την πάλη της εργατικής τάξης. Ακόμα και οι ΠΑΜΙΤΕΣ άφησαν την γκρίνια και κάθονταν να ακούσουν τον σύντροφο.

Η ευκολία που είχε ο Γρηγόρης να συζητάει με εργάτες και γενικά με λαϊκό κόσμο δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα της καταγωγής του και της ταξικής του θέσης αλλά πάνω από όλα της ιδεολογικής και πολιτικής του συγκρότησης. Αυτή η συγκρότηση φυσικά δεν ήρθε με «επιφοίτηση» αλλά ήταν αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας τόσο με την συμμετοχή του στην ταξική πάλη όσο και με την μελέτη, τις συζητήσεις, την αναζήτηση απαντήσεων στα δύσκολα ζητήματα της ταξικής πάλης στην χώρα μας και τον κόσμο. Ο σύντροφος παρά τις δυσκολίες της ζωής του - που δεν ήταν και λίγες - αντί να κάμπτεται, ατσαλωνόταν όλο και περισσότερο. Το γεγονός και μόνο ότι το 1982 ήταν το μόνο στέλεχος της παλιάς ΚΕ του ΚΚΕ(μ-λ) στην Αθήνα που συμμετείχε στην υπόθεση της ανασυγκρότησης της οργάνωσης κόντρα σε «θεούς και δαίμονες» δείχνει τόσο το σωστό του ταξικό κριτήριο αλλά και την ταξική αδιαλλαξία που τον χαρακτήριζε. Δεν θα άφηνε ο σ. Γρηγόρης την υπόθεση της κομμουνιστικής οργάνωσης να συντριβεί κάτω από τα ερείπια του «νέου πνεύματος» της διάλυσης και της υπόκλισης στο «αντικειμενικά κανονικό».

Ο Γρηγόρης ήξερε πολύ καλά την σημασία της επαναστατικής κομμουνιστικής οργάνωσης για την υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού και στενοχωριόταν πολύ από την οπισθοχώρηση και την ήττα του κινήματος. Γι’ αυτό και είχε βάλει στόχο της ζωής του, να συμβάλλει, με όλες του τις δυνάμεις, στην ανατροπή αυτής της αρνητικής εξέλιξης, ξεκινώντας από εκεί που κρίθηκε το ζήτημα της παλινόρθωσης και της ήττας, την εργατική τάξη. Η ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης σαν τάξης για τον εαυτό της ήταν η απάντηση στα ερωτήματα αλλά και τις αυταπάτες των καιρών. Μία υπόθεση δύσκολη και απαιτητική στην οποία αφιέρωσε την ζωή του και όλη την ικμάδα των δυνάμεών του.

Θα μας λείψεις σύντροφε, μας λείπεις ήδη.

Γρηγόρης Ανδρεάτος

Δεν υπάρχουν σχόλια: