2 Δεκ 2016

Εθνικό Τυπογραφείο: μια απεργία που κέρδισε προτού ξεκινήσει

H αξιολόγηση δομών και τα νέα οργανογράμματα στο δημόσιο εξαγγέλλονται από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Με άλλοθι το δήθεν νοικοκύρεμα του δημοσίου, στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται ως απειλή για τους εργαζόμενους, ως δούρειος ίππος για κατάργηση οργανικών θέσεων και απολύσεις. Τον Οκτώβριο του 2014, κατ’ εντολή της τρόικας, άλλαξαν οι οργανισμοί όλων των υπουργείων και κόπηκαν οι οργανικές μονάδες κατά 40% σε όλο το δημόσιο. Αυτό διαφημίστηκε ως μέγιστη μεταρρύθμιση. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι δυο χρόνια μετά, σαν να μη συνέβη τίποτα, η τρόικα και η κυβέρνηση συζητούν και πάλι την «αναδιοργάνωση των διοικητικών υπηρεσιών και τον εξορθολογισμό των διοικητικών διαδικασιών».

Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, λοιπόν, άξιος συνεχιστής των προκατόχων της, δια στόματος του πρώην υπουργού εσωτερικών και διοικητικής ανασυγκρότησης Χρ. Βερναρδάκη, έχει ήδη εξαγγείλει τη δική της «αναδιοργάνωση του δημοσίου». Ζητάει νέους οργανισμούς πριν ακόμα προλάβουν να εφαρμοστούν πλήρως και σε όλο το δημόσιο αυτοί της προηγούμενης. Για πολλοστή φορά, ούτε λίγο ούτε πολύ, προαναγγέλλονται μειώσεις οργανικών δομών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις υπηρεσιών, ειδικοτήτων και κλάδων, γιατί όχι και οργανικών θέσεων. Το νομοσχέδιο για την κινητικότητα αυτό το έδαφος ετοιμάζει.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ανασφάλειας, οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο διαπίστωσαν ότι στο εν λόγω νομοσχέδιο, που κατατέθηκε στη Βουλή στις 18 Νοεμβρίου, και συγκεκριμένα στο άρθρο 41, συμπεριλήφθηκε τροποποίηση του Οργανισμού του Εθνικού Τυπογραφείου.

Στις λίγες γραμμές ενός άρθρου, καταργούνταν 4 διευθύνσεις και 11 τμήματα χωρίς καμία επιπλέον αναφορά, πόσο μάλλον για την τύχη των υπαλλήλων τους. Δεδομένου ότι οι τρεις εξ αυτών ήταν παραγωγικές διευθύνσεις που απασχολούν, από τη φύση τους, την πλειοψηφία του προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου και μεταξύ αυτών και οι δυο μοναδικές διευθύνσεις της απογευματινής βάρδιας, προκλήθηκε μεγάλη ανησυχία στο προσωπικό για το μέλλον της δουλειάς του. Γνωρίζοντας δε ότι στη σχετική εγκύκλιο του πρώην υπουργού Χρ. Βερναρδάκη προβλέπεται η μεταφορά στο κεντρικό υπουργείο των τριών υποστηρικτικών διευθύνσεων (διοικητικού, οικονομικού, πληροφορικής), που όμως δεν φαινόταν να αγγίζονται από αυτή την τροποποίηση, η ανησυχία ανέβηκε κατακόρυφα.

Σε μια από τις πιο ζωντανές γενικές συνελεύσεις των τελευταίων ετών, στην οποία συμμετείχε σχεδόν όλο το προσωπικό, αποφασίστηκε ομόφωνα η κήρυξη 48ωρης απεργίας την Τρίτη και Τετάρτη 22-23/11 και συμμετοχή στην 24ωρη απεργία στο δημόσιο την Πέμπτη 24/11, με αίτημα την απόσυρση του άρθρου 41. Όπως ήταν αναμενόμενο, από τα πυρά των εργαζομένων δεν μπόρεσε να ξεφύγει ούτε ο Ειδικός Γραμματέας, ο πολιτικός προϊστάμενος της υπηρεσίας και κύριος εκφραστής της πολιτικής της κυβέρνησης, που θεωρήθηκε εμπνευστής και εισηγητής της πρότασης τροποποίησης και ζητήθηκε η απομάκρυνσή του.

Ταυτόχρονα το ζήτημα τέθηκε στην Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, με αποτέλεσμα την προκήρυξη 48ωρης απεργίας για όλο το προσωπικό των υπουργείων εσωτερικών, διοικητικής ανασυγκρότησης και μεταναστευτικής πολιτικής. Κάλυψε με αυτό τον τρόπο πλήρως και τον Σύλλογο Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου.

Ωστόσο, πριν ακόμα ξεκινήσει η απεργία και λίγες μόλις ώρες μετά την προκήρυξή της, η νυν υπουργός διοικητικής ανασυγκρότησης Ο. Γεροβασίλη επικοινώνησε με τον Σύλλογο Προσωπικού Εθνικού Τυπογραφείου, ανακοινώνοντας ότι θα αποσύρει τη συγκεκριμένη διάταξη από το νομοσχέδιο. Είναι φανερό ότι η προοπτική απεργίας στο Εθνικό Τυπογραφείο, έναν χώρο νευραλγικό για την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής, θα προκαλούσε έναν επιπλέον πονοκέφαλο που η κυβέρνηση δεν ήθελε με τίποτα, εν όψει προαπαιτούμενων και εν μέσω διαπραγμάτευσης.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβεβαιώνει πως όταν οι εργαζόμενοι κινούνται μαζικά και αποφασιστικά, με στοχευμένα αιτήματα και συγκρότηση, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Η μαζική προς τα έξω απεύθυνση και η συσπείρωση με άλλους εργαζόμενους αναδεικνύονται επίσης σε πολύ καθοριστικούς παράγοντες στην έκβαση ενός αγώνα. Παρ' όλη τη νίκη τους, οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πρέπει να επαναπαυθούν γιατί το ζήτημα δεν έχει κλείσει. Η επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων για μείωση του μισθολογικού κόστους και συρρίκνωση του δημοσίου παραμένει. Το έχουν κιόλας βιώσει δυο φορές, όταν στο παρελθόν είχε τεθεί ξανά το ζήτημα της διάσπασης-διάλυσης του Εθνικού Τυπογραφείου και κατάφεραν και πάλι με απεργιακές κινητοποιήσεις να το αποτρέψουν, υποστηρίζοντας το αδιαίρετο της υπηρεσίας και εν τέλει τη δουλειά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: