8 Δεκ 2016

Απεργία 8/12/1016 - Αθήνα

Καμιά σχέση με την έκταση της επίθεσης και την ανάλογη αναγκαιότητα λαϊκής κινηματικής απάντησης δεν είχε η σημερινή απεργιακή κινητοποίηση στην Αθήνα. Πολλά καλέσματα, πολλές συγκεντρώσεις και τουλάχιστον τέσσερις πορείες πραγματοποιήθηκαν στο κέντρο της πόλης.

Το ΠΑΜΕ από την Ομόνοια πραγματοποίησε τη πιο μαζική συγκέντρωση και πορεία -μπορεί λοιπόν να είναι ευχαριστημένο- ενώ στη Πατησίων από τη Χαλκοκονδύλη ως το Μουσείο συγκεντρώθηκαν οι οργανώσεις της υπόλοιπης Αριστεράς με τα διάφορα σχήματα συντονισμού και κάποια σωματεία καθώς και η αναρχία. Τέλος στο Πεδίο του Άρεως, μετά από πολλά χρόνια, καλούσε η ΓΣΕΕ που πραγματοποίησε μια ισχνή συγκέντρωση παρά την …άφιξη και από άλλες πόλεις λεωφορείων. Χαρακτηριστικά το Ε.Κ. Κορίνθου καλούσε σε συγκέντρωση στην Αθήνα!!! Στη Κλαυθμώνος καλούσε η ΓΣΕΒΕ.

Από τη Πατησίων ουσιαστικά, και στα πλαίσια της έλλειψης οποιασδήποτε πραγματικής διάθεσης για την ελάχιστη συνεννόηση των οργανώσεων και των σχημάτων, για την οποία οι δυνάμεις της Λαϊκής Αντίστασης δεν φέρουν ευθύνη, ξεκίνησαν δύο πορείες. Η μία από τη Λαϊκής Αντίσταση - Α.Α.Σ. όπου συμμετείχαν με πανό η Ταξική Πορεία και η ΕΡΓΑΣ, ακολουθούμενη από την ΟΚΔΕ. Και η άλλη από τις υπόλοιπες οργανώσεις και τα σχήματα της Αριστεράς και της Αναρχίας.

Μια απεργιακή κινητοποίηση χωρίς επίδικο (εκτός κι αν λέει κάτι σε κανέναν το σύνθημα της ΓΣΕΕ "να σπάσουμε τους μύθους"!!!) και που, χάρη και στην υπονομευτική δουλειά των συνδικαλιστικών ηγεσιών -πανελλαδικά, όχι μόνο στην Αθήνα, αφού σε αρκετές πόλεις δεν πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις με ευθύνη των Ε.Κ.- απαξιώθηκε από τους εργαζόμενους οι οποίοι βιώνουν από τη μια την ένταση της επίθεσης στη ζωή τους αλλά και την πλήρη απογοήτευση. Μια κατάσταση που πρέπει όλους όσους αγωνιούν γι’ αυτή και βλέπουν ότι χωρίς το λαό στους δρόμους του αγώνα δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα προς όφελός του.








15 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

«Το ΠΑΜΕ από την Ομόνοια πραγματοποίησε τη πιο μαζική συγκέντρωση και πορεία [...] ενώ στη Πατησίων από τη Χαλκοκονδύλη ως το Μουσείο συγκεντρώθηκαν οι οργανώσεις της υπόλοιπης Αριστεράς».
Δηλαδή Αριστερά το ΠΑΜΕ και το ρεβιζιονιστικό ΚΚΕ και απ' την άλλη οι οργανώεις της υπόλοιπης Αριστεράς,ανάμεσα τους και το ΚΚΕ(μ-λ).

Όμως το ρεβιζιονιστικό ΚΚΕ δεν είναι Αριστερά.Η φύση του ρεβιζιονισμού είναι
αντεπαναστατική και όχι απλά μη επαναστατική.
Προσοχή στην ορολογία.

Ανώνυμος είπε...

Ποια ήταν η μια οργάνωση που ακολουθούσε πλην ΟΚΔΕ;

Ανώνυμος είπε...

"Από τη Πατησίων ουσιαστικά, και στα πλαίσια της έλλειψης οποιασδήποτε πραγματικής διάθεσης για την ελάχιστη συνεννόηση των οργανώσεων και των σχημάτων, για την οποία οι δυνάμεις της Λαϊκής Αντίστασης δεν φέρουν ευθύνη, ξεκίνησαν δύο πορείες".Γιατι,κατηγορησε κανεις την Λαϊκη Αντισταση ΑΑΣ για κατι; Οχι,απλα το γραφουμε,ετσι για να δημιουργησουμε θεμα.Με προφανη αποδεκτη συγκεκριμενες οργανωσεις της εξωκ,αριστερας.
ΝΙΚΟΣ Τ.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

1ο ανώνυμο: με τη λογική σου δεν υπάρχει Αριστερά!

2ο ανώνυμο: δεν υπήρχε άλλη οργάνωση. Διόρθωσα τη διατύπωση.

Ανώνυμος είπε...

Αριστερά (παρ' όλες της αδυναμίες της κτλ) είναι μόνο
ο λεγόμενος χώρος αριστερότερα του ρεβιζιονιστικού ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

Σημείωση 1η: Η ΓΣΣΕ υποτίθεται ότι για τη σημερινή απεργία θα έκανε 3 "μαζικές" συγκεντρώσεις στην Ελλάδα. Σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα και Ηράκλειο. Για αυτό όχι μόνο το Ε.Κ. Κορίνθου, αλλά και αρκετά άλλα Ε.Κ. καλούσαν εκεί (π.χ. αυτό της Καρδίτσας καλούσε στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης και ναύλωσε λεωφορείο, χωρίς να ξέρω αν τελικά πήγε κάποιος εργαζόμενος).

Σημείωση 2η: Ο ρόλος των εργατοπατέρων στην υπονόμευση των αγώνων είναι γνωστός και διαχρονικός. Ωστόσο, η κίνησή τους αυτή ανέδειξε, πέραν των άλλων, ένα σημαντικό στοιχείο. Και αυτό είναι η αδυναμία της αριστεράς (με τον ευρύτερο όρο από αυτόν που εννοεί ο πρώτος σχολιαστής) να επηρεάσει το εργατικό κίνημα, τουλάχιστον σε ένα στοιχειώδες επίπεδο που να μπορεί να διεξάγει μια απεργιακή συγκέντρωση. Η αδυναμία αυτή φάνηκε ιδιαίτερα στην επαρχία, που αντικειμενικά είναι μικρότερος τόσο ο πληθυσμός, όσο και το καθαρά εργατικό στοιχείο. Εξαίρεση αποτελεί το ΠΑΜΕ που έχει διαχωρίσει καθαρά τη θέση του από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ εδώ και χρόνια και δεν εξαρτάται από το αν το εκάστοτε εργοδοτικό Ε.Κ. θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση.

Αντίθετα, δυνάμεις όπως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΟΚΔΕ κ.α. πληρώνουν τους δεσμούς κριτικής-συγγένειας που είχαν τόσο καιρό με τους εργατοπατέρες. Αυτή η στάση τους οδήγησε σήμερα να υιοθετούν επιχειρήματα, όπως του αρθρογράφου, ρίχνοντας την ευθύνη για τη χαμηλή συμμετοχή στη ΓΣΕΕ. Φυσικά κάτι τέτοιο ισχύει και σωστά καταγγέλλεται, όπως επίσης πρέπει να γίνεται αναφορά στην γενικότερη άσχημη κατάσταση του εργατικού κινήματος. Ωστόσο, αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι αυτή της αυτοκριτικής.

Inspector

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Και ποια κατά τη γνώμη σου θα έπρεπε να είναι η αυτοκριτική του ΚΚΕ(μ-λ) και των σχημάτων που συμμετέχει κατά τη γνώμη σου Ιnspector;
Γιατί εμάς εδώ αυτό θα μας ενδιέφερε και όχι τι κάνουν "ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΟΚΔΕ κ.ά.".
Για τα υπόλοιπα επιφυλλάσομε να απαντήσω μετά την απάντησή σου στο ερώτημά μου.

ΝΙΚΟ Τ., τι ακριβώς σε ενόχλησε; Προφανώς και η κατηγόρια στοχεύει άλλες οργανώσεις. Και να πρέπει να δημιουργηθεί θέμα και να πάρουν θέση όλες οι οργανώσεις. Τις τελευταίες μέρες έχουμε δημοσιεύσει αρκετά κείμενα για το ζήτημα της κοινής δράσης, με αφορμή την επίσκεψη Ομπάμα και το προσφυγικό, με συγκεκριμένες κριτικές και με ευθεία αναφορά σε οργανώσεις για τη στάση τους. Απάντηση ακόμη δεν είδαμε.

Ανώνυμος είπε...

Και το ΕΕΚ προχτες εκανε δημοσια προσκληση, η απεργιακη συγκεντρωση να γινει στα Εβερεστ της πλ.Βικτωριας,κανεις δεν ακολουθησε.Και η ΚΕΕΡΦΑ την προηγουμενη εβδομαδα εκανε προσκληση για κοινη δραση στο αντιφασιστικο,κανεις δεν ακολουθησε.Και η ΟΡΜΑ εκανε για συσκεψη κοινης δρασης στη συγκεντρωση των ναζι για τα Ιμια σε ενα μηνα,κανεις δεν ακολουθησε.
Γιατι,δεσμευονται οργανωσεις της εξ.αριστερας,απο καποια αποφαση καποιας συσκεψης που δεν ξερουμε,να συμμετεχουν στην ιδια προσυγκεντρωση με τη Λαικη αντισταση ΑΑΣ; Ή ειστε το"κεντρο του κοσμου(κινηματος)";
ΝΙΚΟΣ Τ.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Αναρωτιέμαι ώρες ώρες αν καταλαβαίνει κανείς τι ρωτάει και τι λέει. Ή απλά αν πετάει έτσι κουβέντες μόνο και μόνο για να δημιουργεί εντυπώσεις.

Τις συσκέψεις και τα καλέσματα που λες από τις τρεις οργανώσεις προσωπικά δεν τα γνώριζα. Αλλά μικρή σημασία έχει. Για να μπορέσω να πάρω θέση θα πρέπει να ξέρω και το πλαίσιο του καλέσματός τους. Όπως δεν ξέρω καν αν έγινε απεύθυνση συγκεκριμένη προς το ΚΚΕ(μ-λ) ή τη Λαϊκή Αντίσταση. Αν και όπως τα παρουσιάζεις μάλλον θα είχαμε έτσι κι αλλιώς τις διαφωνίες μας. Δεν είναι εκεί όμως η ουσία.

Το ζητούμενο, που προέκυψε με αφορμή την επίσκεψη Ομπάμα για παράδειγμα, για μας δεν είναι όταν διαφωνεί κάποιος σε ένα κάλεσμα και δεν πάει καν σε κάποια σύσκεψη, τότε προφανώς έχει κάθε δικαίωμα να μην πάει σε μια συγκέντρωση ή να ακολουθήσει το δικό του δρόμο.

Το ζητούμενο είναι το τι γίνεται όταν συμμετέχει σε συσκέψεις, δηλώνει τη συμφωνία του, υπογράφει κείμενα και μετά ακολουθεί το δικό του παράλληλο δρόμο χωρίς καν να ενημερώνει αυτούς με τους οποίους συμφώνησε κάποια πράγματα και στο τέλος να παρουσιάζει δύο διαοφρετικές πρωτοβουλίες ως ...μια δική του (ΝΑΡ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Όταν δηλαδή όχι μόνο δεν τιμάει καν την υπογραφή του και τα συμφωνημένα αλλά θεωρεί ότι μπορεί να άγει και να φέρει τις άλλες οργανώσεις όπως αυτός θέλει. Όπως και όταν δε συμμετέχει καν σε συσκέψεις αλλά παρ' όλα αυτά έχει την απαίτηση να ηγηθεί της κινητοποίησης στης οποίας την προετοιμασία δε συμμετείχε καν και ούτε δήλωνε τη συμμετοχή του μέχρι τη τελευταία στιγμή στις συγκεντρώσεις και τις πορείες (ΣΕΚ - ΚΕΕΡΦΑ).

Ένα άλλο ζητούμενο, που αφορά τις απεργιακές συγκεντρώσεις, είναι ότι χάθηκε και το ελάχιστο που αφορούσε τις πορείες. Αν και εμείς ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε το "Μουσείο" σαν κάτι το ενιαίο στο όνομα της ανάγκης για κοινή συμπόρευση, θεωρώ ότι δε χρειάζονται να εξηγήσω τους λόγους, καλούσαμε και εμείς εκεί. Τα παλαιότερα χρόνια υπήρχε ένα μίνιμουμ συνεννόησης για τη διεξαγωγή των πορειών. Οι διάφορες διεργασίες όμως στα πλαίσια της Αριστεράς και η αγωνία κάποιων από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη ΛΑΕ κυρίως -εντός,εκτός και επί τα αυτά!- να δείχνουν ότι έχουν το πάνω χέρι, ότι ηγεμονεύουν, έφερε και την κατάργηση ακόμη και αυτού του ελάχιστου.

Δε μιλάμε λοιπόν για γενικά και αόριστα πράγματα, αλλά για περιπτώσεις που ήταν ανοιχτές και δημόσιες και όχι για ..."συσκέψεις που δεν ξέρουμε"! Αυτού του είδους οι "συσκέψεις" είναι αλλονών ειδικότητα που την έχουν μάθει μια χαρά απ' όταν ήταν στελέχη του ΚΚΕ!

Πρακτικές ηγεμονισμού, καπελώματος και του τύπου "είμαστε το κέντρο του κόσμου" δεν είναι δικές μας, είναι αντίθετες με τη γενικότερη λογική μας και τέλος πάντων αν έχεις κάτι να μας προσάψεις ΝΙΚΟ Τ., ή όποιοσδήποτε άλλος, να το κάνεις ξεκάθαρα και χωρίς υπονοούμενα. Όπως εμείς κριτικάρουμε με συγκεριμένα γεγονότα και επιχειρήματα όποιος μπορεί και έχει κάτι να μας πει να το κάνει και αυτός με τον ίδιο τρόπο.

Ανώνυμος είπε...

"Στόχος είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που κατά τη γνώμη μου μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος."

Το αποσπασμα ειναι απο τους ορους σχολιασμου του blog. Αν τελικα εδω σας ενδιαφερει αποκλειστικα το κκε μ-λ, τοτε ισως εγω καταλαβα κατι λαθος.

Επι του θεματος. Σαφως δεν θα κανω εγω την αυτοκριτικη για το κκε μ-λ, μιας και δεν εχω καμια σχεση ουτε με αυτο, ουτε με σχηματα που συμμετεχει. Ορισμενα πραγματα, ομως, μπορει κανεις να τα διαπιστωσει ως εξωτερικος παρατηρητης, οπως π.χ. η συμμετοχη στελεχων του σε συνδικαλιστικα σχηματα απο κοινου με συνδικαλιστες του Συριζα. Ή οι κοινες συγκεντρωσεις/συλλαλητηρια με το κυβερνων κομμα στο δρομο πριν αλλα και αφου ηρθε στην εξουσια. Και τωρα που οι Συριζαιοι δεν τολμουν να κατεβουν στο δρομο, εμειναν οι υπολοιποι και αναρωτιουνται γιατι ειναι λιγοι και δεν βγαινει η πορεια. Ο απλος κοσμος, βεβαια, εκοψε περα πολυ πιο πριν, απογοητευτηκε απο προσωπα με τα οποια διαδηλωνε διπλα-διπλα και του φεραν 3ο και οσονουπω 4ο μνημονιο.

Inspector

Ανώνυμος είπε...

Το "inspector" κατ'ευφημισμό φαντάζομαι το χρησιμοποιείς. Γιατί δεν υπάρχει καμία "συμμετοχη στελεχων του σε συνδικαλιστικα σχηματα απο κοινου με συνδικαλιστες του Συριζα" όπως γράφεις. Αν υπήρχε, θα έβαζες και κανένα παράδειγμα. Είναι όμως προφανές ότι ενώ -προσπαθείς να- κριτικάρεις το ΚΚΕ(μ-λ), δεν έχεις την παραμικρή ενασχόληση που να σου επιτρέπει να βασίσεις την "κριτική" σε συγκεκριμένα πράγματα. Από την άλλη, δεν έχεις καμία διάθεση να ασκήσεις πολιτική κριτική, επομένως σου μένει μόνο το ψεμα. Γιατί δεν σε απασχολεί καθόλου η ανάπτυξη κινήματος. Σου αρκεί η αναπαραγωγή του μηχανισμού σου, που, απ' ό,τι δείχνει η στάση σου, είναι αντίθετη από την ανάπτυξη κινήματος.

Άκου εκεί "inspector".

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Όταν έρχεσαι σ' ένα χώρο ο οποίος εκτός από το απόσπασμα που αναφέρεις ξεκαθαρίζει ότι στηρίζει το ΚΚΕ(μ-λ) και πολύ περισσότερο όταν ταυτίζεις τις απόψεις του αρθρογράφου με αυτές των "ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΟΚΔΕ κ.ά.". γιατί σου φαίνεται παράξενο να ζητιέται συγκεκριμένη κριτική απέναντι σε αυτό το χώρο, και στις απόψεις του αρθρογράφου, και να μη τσουβαλιάζονται με αυτές τις δυνάμεις; Δεν σου ζήτησα να κάνεις ...αυτοκριτική εκ μέρους του ΚΚΕ(μ-λ) αλλά κριτική συγκεκριμένη και με επιχειρήματα σε αυτό.

Μας λες ότι συνεργαστήκαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με δυνάμεις του. Πράγματι υπήρξαν κατά τόπους, κατά θέματα αλλά και χώρους δουλειάς τέτοιες συνεργασίες. Όπως υπήρξαν και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή δυνάμεις τους, και με άλλες αριστερές οργανώσεις όπως ακόμη και με σχήματα που ανήκουν στο χώρο της αναρχίας. Συνεργασίες υπήρξαν, αν και πιο σπάνια αλλά η ανάγκη τις επέβαλε -όχι σε μας- και με δυνάμεις του ΚΚΕ. Δεν το κρύβουμε ότι είμαστε αυτής της άποψης, της άποψης της κοινής δράσης -και για να προλάβω όχι της ενότητας- σε ζητήματα που μπορεί να συμφωνούμε. Κριτήριό μας ήταν, είναι και θα είναι πάντα η προσπάθεια να τραβηχτεί όσο περισσότερος κόσμος γίνεται στις κινηματικές διαδικασίες. Στη συμμετοχή στο σωματείο, στους συλλόγους και άλλες λαϊκές συλλογικότητες, στο κίνημα, στο δρόμο του αγώνα. Αλλού είχε επιτυχία αλλού όχι και σε αυτή τη δεύερη περίπτωση δεν μας εμπόδισε τίποτα να βγούμε ανοιχτά και να πούμε ότι δεν βγαίνει και αποχωρούμε.

Ανάλογη είναι η στάση μας και στο ζήτημα των συγκεντρώσεων, ιδιαίτερα των απεργιακών. Αν και γενική μας άποψη είναι ενάντια στη πολυδιάσπαση (έχουμε κάνει άπειρη αντιπαράθεση για το θέμα των συγκεντρώσεων όχι μόνο απέναντι στο ΚΚΕ αλλά και στο ΝΑΡ που έχει παρόμοια με αυτό άποψη) δεν έχουμε κανένα φετίχ, υπήρξαν περιπτώσεις που με βάση τη πολιτική και κινηματική συγκυρία διαχωρίσαμε τη θέση μας και από τις κεντρικές απεργιακές συγκεντρώσεις των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά και του λεγόμενου "Μουσείου". Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το χθεσινό. Όταν όμως έχεις μαζικές συγκεντρώσεις εργαζόμενου κόσμου δε μπορεί να διαχωρίζεις τη θέση σου στο όνομα της καταγγελίας των εργοδοτικών, των ρεφορμιστών και δε ξέρω ποιων άλλων, να κάνεις συγκεντρώσεις αλλού και να αφήνεις το κόσμο που δυστυχώς εξακολουθεί να επιρρεάζεται από αυτές τις δυνάμεις έρμαιο στα παιχνίδια τους και στις αυταπάτες. Μπαίνεις μέσα και δίνεις τη μάχη, αλλιώς το μόνο που κάνεις είναι να αποφεύγεις το πρόβλημα στη βάση της αδυναμίας σου.

Η συνεύρεση στο δρόμο λοιπόν δε σημαίνει κοινές συγκεντρώσεις ούτε με το κυβερνών κόμμα ούτε με κανένα άλλο. Γιατί το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και για τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ όταν για παράδειγμα σε συγκεντρώσεις της ΑΔΕΔΥ συμπορεύεται μαζί με τους άλλους. Όσο για το μετά το Γενάρη του 2015 θα σου έλεγα να το ψάξεις λίγο καλύτερα για τη στάση μας απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και στις συγκεντρώσεις. Δεν τα ξέρεις καλά και δεν είναι καθόλου δύσκολο να τη μάθεις κάνοντας μια απλή αναζήτηση σε αυτό το blog.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Να σου πω κάτι Inspector είναι τέτοια η κατάσταση, η ένταση της επίθεσης και η κατάσταση του κινήματος, που όσο καθαρός και να το παίζει κάποιος στη κίνησή του δεν μπορεί να σταθεί μόνος του. Θα αναγκαστεί να κάνει έμμεσες ή άμεσες συνεργασίες για να πετύχει κάποιο στόχο ή σκοπό. Κατά τη δική μας άποψη και πρακτική οι συνεργασίες αυτές, άσχετα από το αν έχουν πιο μόνιμο ή πιο προσωρινό χαρακτήρα, δεν αποκλείουν την αντιπαράθεση πάνω σε ζητήματα που υπάρχουν διαφωνίες, αρκεί και αυτή η αντιπαράθεση να γίνεται ανοιχτά στο κόσμο που αναφερόμαστε, στο κίνημα. Και εδώ μπαίνει το ζήτημα με ποιούς και γιατί συνεργάζεσαι. Εμείς λέμε με τις δυνάμεις που αγωνίζονται, με τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα. Γι' αυτό και όπου έχουμε δυνάμεις, για παράδειγμα σε σωματεία, προτείνουμε προεδρεία τέτοια που να αποκλείουν τις ΠΑΣΚΕ ΔΑΚΕ μ' ένα αγωνιστικό πλαίσιο, σε αντίθεση με μια παλαιότερη πρακτική του ΚΚΕ (δε γνωρίζω αν την έχει ακόμη) που στ' όνομα της αναλογικότητας συγκροτούσε προεδρεία με αυτές τις δυνάμεις αποκλείοντας εμάς ή άλλους ή ξεχνάει την άποψή του περί απλής αναλογικής στα σωματεία (αυτό το κάνει ακόμα) για να εφαρμόσει το νόμο αποκλείοντας και πάλι εμάς. Το ίδιο το ΚΚΕ, και το ΠΑΜΕ, που τονίζουν σε όλους τους τόνους τον διαχωρισμό τους και την καθαρότητά τους όταν συγκεντρώνουν 100ντάδες ψηφίσματα σωματείων για προτάσεις νόμων το κάνουν ή δεν το κάνουν με τη ψήφο και των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αλλά και άλλων αριστερών δυνάμεων; Και κατά πόσο ο διαχωρισμός είναι πραγματικός και ουσιαστικός όταν αυτός τελικά περιορίζεται μόνο στις κεντρικές απεργιακές συγκεντρώσεις ενώ στη πράξη εξαρτάται απόλυτα από τις διαθέσεις των κυρίαρχων στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα; Πως εκφράστηκε αυτός ο διαχωρισμός με τις τελευταίες απεργίες όταν από τη μια το ΠΑΜΕ καλούσε κεντρικά με αφορμή την απεργία της ΑΔΕΔΥ για να το μαζέψει άρων άρων όταν ανακοίνωσε απεργία η ΓΣΕΕ;

Άποψη εκφρασμένη έχουμε και για την έλλειψη μαζικότητας των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων μετά το 2012. Γιατί από τότε παρατηρήθηκε το φαινόμενο και όχι από το Γενάρη του 2015. Πριν οι διαδηλώσεις ήταν μαζικότατες και μαχητικές άσχετα από τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ που για τη συμβολή του σε αυτές θα έλεγα να μην του δίνεις πόντους! Ευθύνες στη δημιοργία αυταπατών και στην ένταση των λογικών ανάθεσεης διαχρονικά έχει και το ΚΚΕ. Ιδιαίτερα απ' όταν ενώ πριν φώναζε σε όλους τους τόνους ότι στόχος του είναι η αστάθεια του συστήματος όταν δόθηκε αυτή η ευκαιρία αντί να καλέσει το λαό στο δρόμο και να απαιτήσει λύσεις προς όφελός του, εντείνοντας την αστάθεα, ζήτησε πρώτο και καλύτερο επανάληψη των εκλογών για να βγει χαμένο και το ίδιο τελικά αλλά κυρίως να σταθεροποιηθεί το πολιτικό σύστημα ετοιμάζοντας το έδαφος στον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως ευθύνες έχει με την υιοθέτηση των απογευματινών και σαββατιάτικων συγκεντρώσεων στο όνομα της ευκολίας μια και ο κόσμος δεν απεργεί.

Αυτά για την ώρα.

Ανώνυμος είπε...

@ Ανώνυμος 9/12/16, 9:47

Βλέπω το έβγαλες το συμπέρασμά σου. Εντάξει, με τσάκωσες μπαγάσα!

Βέβαια, σε αντίθεση με εσένα που νομίζεις ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρο από το ΚΚΕ μ-λ, το αρχικό μου σχόλιο δεν ήταν προσπάθεια να κάνω κριτική σε αυτό το κόμμα, αλλά να δώσω μια πιθανή ερμηνεία για το θέμα που έθιξε ο αρθρογράφος. Δηλαδή το γεγονός ότι σε αρκετές πόλεις της επαρχίας οι αριστερές δυνάμεις δεν κατάφεραν καν να διεξάγουν καν μια απεργιακή συγκέντρωση/πορεία. Δεν έκανα καμία αναφορά στο ΚΚΕ μ-λ, παρά μόνο στο 2ο σχόλιο όταν μου ζητήθηκε.

Εν πάση περιπτώσει, η κριτική μου στάθηκε σε ένα και μόνο σημείο και αυτό είναι η συστηματική πρακτική ορισμένων οργανώσεων/κομμάτων να συμπορεύονται στο κίνημα με τις σημερινές κυβερνητικές δυνάμεις, καλλιεργώντας τουλάχιστον την ανοχή απέναντί τους. Και σε αυτό έχει μερίδιο ευθύνης και το ΚΚΕ μ-λ. Σίγουρα μικρότερο απ' ότι έχει, για παράδειγμα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έφτασε στο σημείο ανοιχτής συνεργασίας με συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος, παραδείγματα σωματείων έχω να σου πω (ειδικά από ΕΛΜΕ, που είναι ουσιαστικά ένας από τους λίγους χώρους που παρεμβαίνει συγκροτημένα το μ-λ), αν και αυτή η συζήτηση έχει ξαναγίνει και δεν προσθέτει κάτι. Νομίζω θα σε καλύψει (όπως εμένα) το παραπάνω σχόλιο του "Αντίσταση στις γειτονιές (9/12/16, 11:03)".

Inspector (έστω και κατ'ευφημισμό).

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Εγώ μάλλον δεν δικαιούμε απάντησης!