27 Νοε 2016

Η νέα επωδός του ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν θα διαδηλώσω κατά της επίσκεψης Ομπάμα»

Αυτή είναι η κεφαλίδα του άρθρου του Πάνου Τριγάζη μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ όπως δημοσιεύτηκε στο tvxs στις 12/11/2016 (όλο το άρθρο στο tvxs.gr). Γράφει ο Π.Τ., «Εξάλλου δεν είμαστε στον ψυχρό πόλεμο, οπού τασσόμασταν αυτομάτως υπέρ της ΕΣΣΔ και εναντίον των ΗΠΑ» (οι υπογραμμίσεις δικές μας). Τασσόταν, ο Π.Τ. αυτομάτως υπέρ της ΕΣΣΔ (τέτοιο κριτικό πνεύμα) ευθυγραμμιζόμενος αυτόματα στις πολιτικές του ιερατείου της τότε ηγεσίας της πρώην ΕΣΣΔ.

Και κάπως έτσι ο Π.Τ. χειροκρότησε τους οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς στο όνομα του «σοσιαλιστικού καταμερισμού της εργασίας» και την πραξικοπηματική παρέμβαση στα εσωτερικά δεκάδων χωρών από τους σοσιαλιμπεριαλιστές της πρώην ΕΣΣΔ, στο όνομα πάντα της προώθησης του σοσιαλισμού (όπως άλλωστε αντίστοιχα οι ΗΠΑ σφυροκοπούνε και μακελεύουνε τους λαούς, παρεμβαίνουνε ανοιχτά στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα των αδύναμων και εξαρτημένων χωρών, στο όνομα της προώθησης της δημοκρατίας). Ιδίως εκείνη την περίοδο της «γενικευμένης επίθεσης του σοσιαλισμού», μετά την ήττα των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, δεν βαρέθηκε να βαφτίζει ο Π.Τ., «λαϊκές δημοκρατίες» τα ανοιχτά πραξικοπήματα των προστατευόμενων των σοβιετικών σε μια σειρά χώρες (ο κατάλογος είναι μακρύς), που σε πολλές περιπτώσεις οδήγησαν σε γενικευμένες σφαγές των κομμουνιστών. Ειδικά στην Μέση Ανατολή ο Π.Τ. χειροκρότησε την ολοκληρωτική διάλυση (κατ' επιταγή της Μόσχας) ή την προσκόλληση των Κομμουνιστικών Κομμάτων στους μπααθικούς με αποτελέσματα ορατά (σε Συρία, Ιράκ) που μπορεί να τα «περηφανεύεται» ακόμα και σήμερα. Και φυσικά ο Π.Τ. θα ανατρίχιασε από ευχαρίστηση μόλις διάβασε στην ΚΟΜΕΠ πως «στο Αφγανιστάν ο λαός άνοιξε το ραδιόφωνο άκουσε πως έγινε επανάσταση και βγήκε χαρούμενος στους δρόμους», και ύμνησε αυτομάτως την στρατιωτική εισβολή και κατοχή του Αφγανιστάν από τις στρατιωτικές δυνάμεις των σοσιαλιμπεριαλιστών της πρώην ΕΣΣΔ.

Ας μην είναι όμως τόσο βέβαιος (εάν υποθέσουμε πως δεν κατάλαβε) πως τασσόταν αυτομάτως και εναντίον των ΗΠΑ. Όταν μαζί με τους Δυτικούς ιμπεριαλιστές δαιμονοποίησε τον Στάλιν και στην συνέχεια στο όνομα του αντισταλινισμού, η ηγεσία της πρώην ΕΣΣΔ με την παρότρυνση και τα χειροκροτήματα των Δυτικών, ξεδόντιασαν, μετέτρεψαν σε μηχανισμούς των σοσιαλιμπεριαλιστών της ΕΣΣΔ και στην συνέχεια διέλυσαν τα εργατικά και κομμουνιστικά κόμματα απ άκρου σε άκρο σε όλο τον πλανήτη. Όταν αντιτάχθηκε μαζί με τους Δυτικούς ιμπεριαλιστές και την ηγεσία της τότε ΕΣΣΔ με μανία στην Κίνα του Μάο και στην Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση, στην μεγάλη προσπάθεια του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος να αλλάξει την τροχιά που είχανε πάρει τα πράγματα. Όταν στην συνέχεια χειροκρότησε και ύμνησε τον Γκορμπατσόφ. Ιδιαίτερα στις ζώνες των θυελλών, το «υψηλής έντασης ρεύμα» που εξέπεμψε το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, η απάτη του κοινοβουλευτικού τρίτου δρόμου και οι αυταπάτες της ηγεσίας της ΕΣΣΔ για συγκυριαρχία με τις ΗΠΑ (που όπως φαίνεται μετά την εκλογή Τραμπ, συνεχίζουν να υπάρχουν στην ρωσική ηγεσία, οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται) οδήγησαν εκτός από την πολιτική και στην φυσική εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων κομμουνιστών και αριστερών σε μια σειρά χώρες και άνοιξαν τον δρόμο για την ανοιχτή εμπλοκή των ΑμερικανοΝατοϊκών και άλλων σκοταδιστικών δυνάμεων.

Δεν είναι δα και λίγα τα έργα τους και στην Ελλάδα. Όπου με την συνέργεια και την παρέμβαση των «αδελφών» Κομμουνιστικών Κομμάτων διέγραψαν χιλιάδες κομμουνιστές, διέλυσαν τις παράνομες οργανώσεις και μετέτρεψαν το ΚΚΕ σε μηχανισμό στην υπηρεσία των σοβιετικών ρεβιζιονιστών. Φτάσανε στο σημείο να κυκλοφορήσουν την Αυγή της 21 Απρίλη του 1967 με άρθρο «γιατί δεν θα γίνει δικτατορία στην Ελλάδα», δείγμα της ζημιάς που προξένησαν στο ελληνικό εργατικό και λαϊκό κίνημα οι ρεφορμιστικές τους αυταπάτες και η προσκόλληση στα μεγαλοκρατικά σοβιετικά συμφέροντα.

Αλλά ας μην αδικούμε τον Π.Τ., χρεώνοντας του τις πολιτικές επιλογές τρίτων. Ο Π.Τ. συνέχισε να υπηρετεί την ίδια πολιτική και ιδεολογική κατεύθυνση συσκότισης και αποσυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος και μέσα στην δικτατορία, όπου σύρθηκε από τα κοινοβουλευτικά πειράματα της χούντας που οδήγησαν έως και στην καταγγελία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τους «300 του Ρουφογάλη» της Πανσπουδαστικής Νο 8.

Συνέχισε ο Π.Τ στην μεταπολίτευση να βροντοφωνάζει «ΚΚΕ αλλαγή, δεύτερη κατανομή» να υμνεί την «αλλαγή» και τον «σοσιαλισμό» στις εκλογές το 1981 που φέραν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και συνέβαλλε στην παραπέρα απολέπιση του κινήματος.

Ακόμα παραπέρα, χειροκρότησε τις συγκυβερνήσεις Τζαννετάκη, Ζολώτα ως το αποκορύφωμα της σοσιαλιστικής τακτικής και στρατηγικής της εποχής αποσυγκροτώντας ακόμα παραπέρα το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Και συνέχισε. Να υμνεί και να εκθειάζει τα φόρουμ και την παγκοσμιοποίηση. Όχι μόνο να προωθεί τον ιδεολογικό βούρκο, που εκπορεύεται άμεσα από το βαρύ πυροβολικό των Δυτικών και δη αμερικάνικων think tank που βαφτίζουν το κρέας ψάρι, αλλά και να προσπαθεί, -να ιδρώνει- ώστε να εκλαϊκεύει τον βόρβορο να γίνει πιο ευκολοχώνευτος από τους λαούς, ώστε να καθησυχαστούν από την πραγματικότητα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Συνέχισε, με το να κρατάει ίσες αποστάσεις όταν οι ΑμερικανοΝατοϊκοί βομβάρδισαν και διαμέλισαν την πρώην Γιουγκοσλαβία και συνέχισε «να μην βλέπει» επί προεδρίας Ομπάμα, την διάλυση της Λιβυής, την χρηματοδότηση των τζιχαντιστών της Al Nousra στη Συρία, την συνεχιζόμενη ρευστότητα και αβεβαιότητα στο Ιράκ, την μετατροπή του Αφγανιστάν σε πρώτη χώρα παραγωγής οπίου και ηρωίνης στον κόσμο, τον βομβαρδισμό της Υεμένης, τις συνεχιζόμενες απειλές στο Ιράν, της ένταση της αντιπαράθεσης με Ρωσία και Κίνα, τον πόλεμο στην Ουκρανία, το πραξικόπημα στην Αίγυπτο, την επέκταση και πολλαπλασιασμό των αμερικανικών βάσεων ανά τον κόσμο, την μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκέντρωση ΑμερικανοΝατοϊκών στρατευμάτων στην Ανατολική Ευρώπη. Και συνεχίζει, αφού πλέον υμνεί ανοιχτά τους αμερικανούς ιμπεριαλιστές, μακελάρηδες των λαών.

Υπογραμμίζει εντυπωσιασμένος στο άρθρο του ο Π.Τ. πως «Σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική, ο Ομπάμα έκανε πράξη τις υποσχέσεις του για αποχώρηση από το Ιράκ και το Αφγανιστάν….». Φύγανε τα αμερικανικά στρατεύματα, μα δεν φύγανε οι μαριονέτες των ΗΠΑ, ούτε ο Καρζάι από το Αφγανιστάν, μήτε ο κατά τα άλλα «πανίσχυρος» ιρακινός στρατός από το Ιράκ. Να του υπενθυμίσουμε λοιπόν πως έτσι γίνεται. Τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα αποχωρούν για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν κάπου αλλού, (εκτός και εάν εκδιωχθούν από τους λαούς). Έτσι γίνονταν και έτσι θα γίνεται.

Ο Π.Τ. συνεχίζει να εκθειάζει τον Ομπάμα, «Εξάλλου, το πολιτικό σχέδιο Ομπάμα συνάντησε ισχυρότατες αντιστάσεις από τους Ρεπουμπλικάνους, που η στροφή τους δεξιότερα επισφραγίστηκε και με την ανάδειξη του Τραμπ ως προεδρικού τους υποψήφιου». Όμως ακόμα και μέσα στις ΗΠΑ για όποιον θέλει να δει, επί προεδρίας Ομπάμα οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες γιγαντώθηκαν.

Το ισχυρό χαρτί των επιχειρημάτων σε αφήνει άφωνο. «Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ έχει βρεθεί στο πλευρό της Ελλάδας στα χρόνια της κρίσης, κυρίως στο ζήτημα του χρέους, ενώ και στο Κυπριακό έχει υιοθετήσει πολύ εποικοδομητική στάση». Τι έδωσε και τι πήρε λοιπόν ο Ομπάμα. Μέχρι στιγμής πάντως δεν έδωσε τίποτα. Και εάν δοθεί κάποια ελάφρυνση του χρέους, αυτό θα γίνει για να μπορεί να εξυπηρετηθεί ομαλότερα μεσομακροπρόθεσμα για τους ιμπεριαλιστές ένα γιγαντιαίο χρέος και όχι για να ελαφρυνθεί ο λαός. Άλλωστε η όποια ελάφρυνση του χρέους (εφόσον και εάν) θα γίνει υπό την αιγίδα του ΔΝΤ και των πολύ σκληρών μέτρων για τον λαό. Οι όποιες διευκολύνσεις στο χρέος, (αν υπάρξουν και αυτές) θα είναι για μια μερίδα της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης και για την ομαλότερη εξυπηρέτηση των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων των αμερικανοευρωπαίων ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Και τι πήρε ο Ομπάμα. Πήρε το Αιγαίο, εξασφάλισε την εκεί παρουσία του ΑμερικανοΝατοϊκού στόλου, πήρε εγγυήσεις για την Σούδα, εξασφάλισε πως δεν θα πλησιάσει κανένα ρωσικό πολεμικό πλοίο ελληνικό λιμάνι, πήρε εγγυήσεις για την συνέχιση του ρωσικού εμπάργκο, πιέζει για την μετατροπή της Κύπρου σε ΑμερικανοΝατοϊκό νησί- ορμητήριο, πήρε εγγυήσεις για τους αγωγούς, τα ενεργειακά, τα εξοπλιστικά. Τι έδωσε λοιπόν και τι πήρε λοιπόν ο Ομπάμα;

Όμως για τον Π.Τ. η κατρακύλα συνεχίζει «Και άρα θεωρώ ότι μοναδικό κριτήριο για την υποδοχή ή όχι του προέδρου Ομπάμα την εξυπηρέτηση των εθνικών μας θεμάτων, που χρειάζονται καλές και αμοιβαία επωφελείς ελληνοαμερικανικές σχέσεις». Τάσσεται ο Π.Τ. αυτομάτως για ακόμα μια φορά με το εθνικό συμφέρον, όπως παλιότερα τασσόταν αυτομάτως με τους σοσιαλιμπεριαλιστές της πρώην ΕΣΣΔ, τέτοιος πατριωτισμός, αφού η ταξική διαίρεση της κοινωνίας, δεν υπάρχει πουθενά για αυτόν. Άλλωστε εάν πάει καλά η χώρα θα ευημερήσει αυτομάτως και ο λαός. Αυτό λέει το σημερινό ιερατείο του ΔΝΤ και των Βρυξελλών το οποίο σήμερα υπηρετεί ο Π.Τ., και αυτό τάσσεται αυτομάτως να εκλαϊκεύσει ο φωστήρας της σύγχρονης «αριστεράς». Άλλωστε σε αυτό έχει θυτεύσει (για άλλα τότε αφεντικά) όπως ο ίδιος μαρτυρά.

Και ο Π.Τ. συνεχίζει να προσπαθεί να εξωραΐσει τον αμερικάνικο παράγοντα, τονίζει «να απαλλαγούμε από παλαιές προκαταλήψεις έναντι των ΗΠΑ, διότι πολλά καλά για τον κόσμο έχουν προκύψει από την μεγάλη αυτή χώρα, τον λαό της και το εργατικό της κίνημα», μπερδεύει την αμερικανική κοινωνία με το αμερικανικό ιμπεριαλιστικό κράτος, δηλαδή εάν είμαστε με την πρώτη θα πρέπει να δώσουμε συγχωροχάρτι και στο δεύτερο! ...αναρωτιόμαστε εμείς! Κάνει απλουστευτικές παραδοχές πως δήθεν ο καλός Ομπάμα προσπάθησε και προσπαθεί αλλά δεν τον αφήνει το αμερικανικό στρατιωτικόβιομηχανικό σύμπλεγμα, λες και δεν είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην υπηρεσία της κατεύθυνσης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αλλά πως ο πρόεδρος μπορεί να δρα αυτόβουλα.

Πίσω από τις αναφορές του πως ακόμα και ο Φιντέλ Κάστρο μπορεί να προλάβει να δει την άρση του αμερικανικού εμπάργκο, δεν κρύβει και την προσπάθεια «δικαιολόγησης» της στάσης του, μέσα από την οποία διαμορφώνεται μια «νέα» διαχωριστική γραμμή μεταξύ «αγκυλωμένων» που δεν αντιλαμβάνονται την νέα εποχή και μη αγκυλωμένων «αριστερών», χωρίς όμως να μπει στον κόπο να προσδιορίσει αυτόν τον χαρακτήρα της νέα εποχής. Για μας ήδη έχει ξεκινήσει, μια νέα εποχή άγριων ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων που φέρνουν τον κόσμο στα πρόθυρα ενός νέου μεγάλου πολέμου.

Για τον Π.Τ;. Προσπαθεί ο Π.Τ. να κατευνάσει το αντιαμερικανικό αίσθημα του ελληνικού λαού, ώστε να διαμορφώσει τον ρεαλισμό που θα δικαιολογεί το σκύψιμο της πλάτης στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά. Αυτό που άλλωστε έχει τόσο καλά μάθει να κάνει δεκαετίες τώρα, να σακατεύει το εργατικό και λαϊκό κίνημα (το κομμουνιστικό οι «αριστεροί» τύπου Π.Τ. το έχουν κιόλας διαλύσει) και ύστερα να ζητάει και τα ρέστα για τον κόσμο που «δεν καταλαβαίνει».

Όμως ο Π.Τ. μπορεί να νοιώθει περήφανος. Διένυσε όλη την απόσταση, αλλά με διαφορά φάσης. Από το ΚΚΕ, στον ενιαίο Συνασπισμό, στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ για να καταλήξει στην αγκαλιά του πλανητάρχη. Το σύστημα χρειάζεται και αυτούς. Όπου λίγο πιο καθυστερημένα ολοκλήρωσαν τον κύκλο, είχαν άλλωστε να προσφέρουν και άλλα πολλά ακόμα στο σύστημα της εκμετάλλευσης. Τον παραπέρα διασυρμό και την παραπέρα κατασυκοφάντηση της αριστεράς.

Πλέον οι «αριστεροί» τύπου Π.Τ. έχουνε πάρει την σφυρίχτρα, ώστε οι φιλοαντλαντικές κραυγές τους και τα ευχαριστώ στους Αμερικάνους να ακούγονται πιο δυνατά. Σχίσανε τις σημαίες της αριστεράς, διέλυσαν το κίνημα πάλης των λαών, γίνηκαν κήρυκες του ιμπεριαλισμού και υμνητές του ραγιαδισμού και της εξάρτησης, τάχθηκαν ανοιχτά και από κυβερνητικές πλέον θέσεις στην υπηρεσία του συστήματος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

K.Γ.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μηπως φταιει τελικα η ραδιενεργεια; μηπως τους πειραξε η υπερβολικη καταναλωση ραδιενεργων μαρουλιων και φραουλας τον απριλη του 87;