10 Νοε 2016

Μεγάλη είναι η ανησυχία μεταξύ των εργαζομένων στην υγεία για το κόψιμο του ανθυγιεινού επιδόματος

Για την ιστορία του πράγματος, να θυμίσουμε ότι το ανθυγιεινό επίδομα βρίσκεται στον αέρα και κινδυνεύει να περικοπεί, αφού με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις που συμφώνησαν τόσο η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ όσο και εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό χορηγείται «με την επιφύλαξη της επικείμενης ευθυγράμμισης του σχετικού καθεστώτος με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή νομοθεσία, έως τις 31-12-2017».

Είναι προφανές ότι το πουλόβερ αρχίζει από τώρα να ξηλώνεται, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για να μπει ταφόπλακα στο ανθυγιεινό επίδομα, όπως έγινε σε μια σειρά ακόμα εργασιακών και μισθολογικών δικαιωμάτων. Παρά το γεγονός, λοιπόν, πως δεν πρόκειται για κάτι που έγινε γνωστό... χτες, η αντίδραση και οι φωνές διαμαρτυρίας από διάφορους φορείς που τάχα κόπτονται για τα δικαιώματα των συναδέλφων νοσηλευτών, περιορίζονται σε ακατάσχετη προτασεολογία (δεν μπορούμε καν να τη χαρακτηρίσουμε «διεκδίκηση») και μάλιστα διασπαστικού χαρακτήρα.

Η απαίτηση πχ για «ειδικό μισθολόγιο υγειονομικών» υποκρύπτει τη διάσπαση των εργαζομένων. Υποκρύπτει μοίρασμα καρεκλών και δημιουργία «παραγόντων» -που συνήθως κάνουν καριέρα στην πλάτη όσων κάνουν... λάντζα στα νοσοκομεία και αλλού. Επίσης, υπονοεί και το επιχείρημα πως αν ξεχωρίσουμε, θα είμαστε λιγότεροι, οπότε είναι πιθανό να μην κόψουν το επίδομα από μας (δηλαδή να το κόψουν από τους άλλους!). Βεβαίως πρόκειται για καθαρή ανοησία, καθώς έχει αποδειχτεί πως είναι ευκολότερο να γίνεται περικοπή από λιγότερους στην αρχή και σιγά - σιγά να την επεκτείνεις, ώσπου η όποια παροχή να κοπεί τελείως. Άλλωστε η μέχρι τώρα πορεία αυτό αποδεικνύει. Πρώτα έκοψαν το ανθυγιεινό από όσους είναι εκλεγμένοι σε κεντρικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, δηλαδή λιγότερους από 10 ανθρώπους στο σύνολο. Πέρασε «αέρα», με βάση και την εκτίμηση που έχει ο κόσμος στους μεγαλο-συνδικαλιστές… Μετά ήρθε το κόψιμο σε τομεάρχες - διευθύνουσες και εκπαιδευόμενους/ες, πάλι μικρό κομμάτι του συνόλου.

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, μόνη ρεαλιστική δυνατότητα, για να αποτρέψουμε κι άλλη μείωση στον μισθό μας, είναι η μαζική κινητοποίηση, χωρίς «να τα βρούμε» και χωρίς «λογικές προτάσεις» στο σύστημα. Αυτή η αποτυχημένη συνταγή των ξεπουλημένων, που χρόνια τώρα μας οδηγεί από ήττα σε ήττα, σε μισθολογικά, εργασιακά, παντού, πρέπει επιτέλους να καταδικαστεί από τους συναδέλφους.

Ως τελευταία παρατήρηση, ανεξάρτητα από την πάλη μας ενάντια στην περικοπή του ανθυγιεινού, να πούμε και το εξής: Τα επιδόματα, όπως δόθηκαν, αντί για αύξηση στο μισθό, ξεχωριστά και τμηματικά, είναι προφανές πως θα είναι τα πρώτα που θα κοπούν. Στην ουσία, όμως, όταν κόβονται, συμβαίνει μείωση μισθού και έτσι πρέπει να το αντιλαμβανόμαστε. Γι’ αυτό, το κύριο αίτημά μας είναι η αύξηση του μισθού, κάτι που μας ενώνει βεβαίως όλους και μας κάνει δυνατότερους στη διεκδίκησή μας.

Δ.Π.

Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: