14 Νοε 2016

Σχετικά με τη θέση να προπορευθούν τα σωματεία και οι σύλλογοι στη διαδήλωση για τον Ομπάμα

Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10/11 στην ΟΛΜΕ (εδώ) σχετικά με οργανωτικά ζητήματα της διαδήλωσης της Τρίτης 15/11, που καλούσε η Πρωτοβουλία Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα, τέθηκε η πρόταση να προπορευθούν στη διαδήλωση τα σωματεία, οι φοιτητικοί σύλλογοι, κινήσεις και στη συνέχεια ν’ ακολουθούν οι πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες. Οι εκπρόσωποι της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ στη σύσκεψη αντιπαρατέθηκαν σ’ αυτή την άποψη και το ζήτημα παραπέμφθηκε να λυθεί σε νέα σύσκεψη. Η άποψη αυτή είναι «επιεικώς» λαθεμένη, για τους παρακάτω λόγους:
1. Η επίσκεψη Ομπάμα αποτελεί κεντρικό πολιτικό γεγονός, τόσο όσον αφορά τις εξελίξεις στη χώρα μας και στην περιοχή, αλλά και την επικινδυνότητα που γεννούν, όσο και τις επιδιώξεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στο πλαίσιο του πολεμικού κλίματος και των αντιθέσεών του με τους άλλους ιμπεριαλιστές παγκόσμια. Το βάρος και ο χαρακτήρας της καταγγελίας της επίσκεψης του εκπροσώπου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη χώρα μας είναι καθαρά πολιτικά.
Η διαδήλωση αυτή δεν αποτελεί κάποια εργατική ή νεολαιίστικη κινητοποίηση - απεργία - διαδήλωση, αλλά μια διαδήλωση μαζικής, λαϊκής, πολιτικής καταγγελίας. Αυτό που αντιστοιχεί σε αυτόν το χαρακτήρα είναι η προπόρευση των πολιτικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων. Όταν μάλιστα -εκτός των άλλων- την πρωτοβουλία για το κάλεσμα και τη διοργάνωσή της την πήραν πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες (που εξέδωσαν και την αφίσα της «Πρωτοβουλίας Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα» η οποία θα έχει και κεντρικό πανό στην κεφαλή της πορείας) και όχι εργατικά σωματεία και φοιτητικοί σύλλογοι. Κι αυτό ανεξάρτητα από αποφάσεις συμμετοχής που ίσως θα πάρουν (και καλώς θα πάρουν), τα εργατικά σωματεία και οι φοιτητικοί σύλλογοι.
2. Μας βρίσκει αντίθετους μια λογική και πρακτική να χρησιμοποιούνται οι «κινήσεις, σύλλογοι ή σωματεία» για να εκφραστούν ή και να ηγεμονεύσουν ακόμα, πολιτικές οργανώσεις μέσα απ’ αυτά. Αυτό το διαπιστώσαμε και στη διαδήλωση για το προσφυγικό στις 20/10, όπου είδαμε τα μπλοκ των «κινήσεων» «Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό»-Λ.Α.Ε. (ένα συνεχόμενο συμπαγές μπλοκ) και η ΚΕΕΡΦΑ (που δεν είχε εμφανιστεί σε καμία σύσκεψη πριν) μέσα απ’ το μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να διεκδικούν με πάσα άνεση να μπουν στην κορυφή της πορείας, γιατί δήθεν ήταν «κινήσεις» που -σύμφωνα με την απόφαση της πλειοψηφίας των διοργανωτών- έπρεπε να προπορευτούν μαζί με σωματεία και συλλόγους.
Με βάση αυτή τη λογική «επιστρέψαμε» και αντιστρέψαμε και την κριτική που μας έγινε για τη στάση του μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ στη διαδήλωση αυτή, και θέσαμε την αντίθεσή μας στο ενδεχόμενο να ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο.
Θεωρούμε απαράδεκτο να χρησιμοποιούνται τέτοιοι τρόποι προβολής πολιτικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων με άλλο μανδύα, είτε να αξιοποιούνται σωματεία και σύλλογοι, που λόγω και της φάσης του κινήματος δε χαρακτηρίζονται κι από κάποια ιδιαίτερα αυτοτελή, μαζική, πλατιά και συγκροτημένη υπόσταση και έκφραση των χώρων που εκπροσωπούν.
3. Σε μια τέτοια διαδήλωση ενάντια στον ερχομό Ομπάμα, με ενδεχόμενα απαγόρευσης, κλεισιμάτων δρόμων, αποκλεισμών και πάρα πολύ μεγάλη αστυνομική παρουσία, ΜΑΤ, ασφαλιτών κ.ο.κ. αποτελεί μεγάλο λάθος να προπορεύονται μπλοκ σωματείων, συλλόγων, κινήσεων κ.λπ., τα οποία, με την χαλαρότητα που έχουν απ’ τη φύση τους, αφήνουν έκθετο έναν ολόκληρο κόσμο που θα συμμετέχει σ’ αυτά στην κρατική καταστολή και σε άλλες πιθανές «εκφράσεις» διάλυσης, αδυνατίζουν τη συγκρότησή της και αυξάνουν τον κίνδυνο διάλυσης της διαδήλωσης σε περίπτωση που χτυπηθεί.
Η πολιτική σηματοδότηση μιας διαδήλωσης με την παρουσία πολιτικών οργανώσεων στην κεφαλή της σημαίνει και αναβαθμισμένη δυνατότητα συνεννόησης, λήψης και υλοποίησης αποφάσεων την ώρα που αυτό θα χρειαστεί, ακόμη και πίεσης προς τους κατασταλτικούς κρατικούς μηχανισμούς.
4. Τέλος, η επίτευξη του στόχου που επιδιώκουμε όλοι, δηλαδή να πραγματοποιηθεί μια μαζική και μαχητική διαδήλωση καταγγελίας ενάντια στον ερχομό Ομπάμα, δεν καθορίζεται απ’ το εάν θα πορευθούν τα σωματεία και οι σύλλογοι μπροστά ή πίσω απ’ τις πολιτικές οργανώσεις, αλλά από την επίτευξη της δυνατότητας πλατειάς συμμετοχής λαού, εργαζομένων και νεολαίας σ’ αυτήν, μέσα από την προπαγάνδισή της σε χώρους, τις συζητήσεις, τις συνελεύσεις και τις πρωτοβουλίες που προωθεί ο καθένας.
Γιάννης Βάρλας

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αν διαβάσει κανείς τα κείμενα του ΠΡΙΝ (τον Ελαφρό) υπάρχουν τρεις παράλληλες και συγκλίνουσες πρωτοβουλίες. Των σωματείων, των οργανώσεων που προέκυψε από τη σύσκεψη που προκάλεσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και των οργανώσεων από τη σύσκεψη που προκάλεσε η ΛΑΑΑΣ. Εσείς θεωρείται ότι προηγείται η πρωτοβουλία που στήσατε, οι άλλοι μάλλον όχι άσχετα από το αν συμμετέχουν κάποιοι και στη δική σας πρωτοβουλία.
Συγκλίνουσες και οι τρεις, τόσο που απορω γιατί δε μπορούσαν να γίνουν μια. Ερώτημα που απευθύνεται και στους άλλους μιας και εσείς επιχειρήσατε μια εξήγηση.

Παρ' όλο που η εμμονή του χώρου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προηγούνται τα σωματεία επί παντός επιστητού υποκρύπτει εργατισμό και αν σκεφτούμε ποια σωματεία είναι αυτά υποκρύπτει την προσπάθεια του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου να ηγηθεί της πορείας καλυπτόμενος από αυτά. Τα ίδια κάνει το ΚΚΕ με τα σωματεία του ΠΑΜΕ. Επιπλέον υποκρύπτει την άκρως αντιδραστική άποψη για τα κόμματα το οποία στη καλύτερη θα πρέπει να βρίσκονται στην ουρά, έξω από τον κόσμο κι αν είναι εφικτό μακριά!

Δεν μπορούμε όμως να γενικεύουμε και να θεωρούμε σα κανόνα ότι τα σωματεία, υπό την προϋπόθεση να είναι πραγματικά όργανα των εργατών, δε μπορούν να αναλάβουν τέτοιες υποθέσεις και ότι γενικά είναι χαλαρά. Αν ήταν πραγματικά ταξικά θα λέγατε το ίδιο;

Το πνεύμα του κειμένου είναι γενικά ορθό.

Αναιρείται όμως από το τελευταίο σημείο που μοιάζει να λέει ότι τελικά δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία η σειρά που θα πορευθούν οι πολιτικές ή συνδικαλιστικές συλλογικότητες αλλά από την εν γένει μαζικότητα. Τότε προς τι τα προηγούμενα σημεία;
Ποια μαζικότητα; Αυτή του χύμα κόσμου που χωρίς καμιά οργανωτικότητα πορεύεται και διαλύεται με το πρώτο μπατσικό φύσημα; Για να μείνουν όντως τελικά οι οργανώσεις να δώσουν τη μάχη!

φιλικά ΜΠ

Ανώνυμος είπε...

Προφανώς δε πρέπει να γενικεύουμε. Έχει να κάνει και με το τι είδους κινητοποίηση έχεις και με την κατάσταση των σωματείων.
Το τελευταίο σημείο αναφέρεται στο ότι δεν θα επιτευχθεί μεγαλύτερη μαζικότητα εάν βρεθούν τα σωματεία μπροστά. Άλλα πράγματα καθορίζουν τη μαζικότητα.
Γ.Β.