19 Νοε 2016

Εισήγηση του σ. Τ. Χρήστου στην εκδήλωση της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ για τις εξελίξεις μετά τις αμερικανικές εκλογές

Ανταπόκριση (εδώ) καθώς και την εισήγηση του Α. Βογιατζόγλου (εδώ) έχουμε ήδη δημοσιεύσει.  Δημοσιεύουμε και τη δεύτερη εισήγηση της εκδήλωσης με θέμα: «Εξελίξεις μετά τις αμερικανικές εκλογές και την εκλογή Τράμπ» που πραγματοποίησε η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία στο χώρο του Πολυτεχνείου στις 16/11. Την εισήγηση έκανε το σ. Ταξιάρχης Χρήστου:

Θα ήθελα και εγώ από την μεριά μου να αναφερθώ σε αυτά τα ζητήματα, καθώς είναι σε πλήρη εξέλιξη και προκαλούν ένα ευρύτερο ενδιαφέρον από πολύ κόσμο. Καταρχάς θέλω να πω ότι η σημερινή εκδήλωση της ΛΑΑΑΣ γίνεται σε μία φορτισμένη ατμόσφαιρα λόγω του γεγονότος ότι αυτές τις ώρες βρίσκεται στη χώρα μας, στην πόλη μας, εδώ στην Αθήνα, ο επικεφαλής του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και σίγουρα όταν έρχονται τέτοια πρόσωπα, δεν έρχονται για καλό.
Βέβαια βλέπουμε αυτές τις μέρες τις εικόνες και στην τηλεόραση νάρχεται εδώ να μας κάνει κήρυγμα δημοκρατίας, κήρυγμα του πώς πρέπει να είναι οι κοινωνίες, η δικαιοσύνη, αξίες, ιδανικά, κ.λ.π, , και από κάτω οι γνωστοί αλλά και νέοι κλακαδόροι, τα παιδιά αυτά της εκφυλισμένης αριστεράς, της κυβερνώσας αριστεράς, να χειροκροτούν όλα αυτά τα πράγματα.

Αυτά μας «φορτώνουνε». Δεν πρέπει να μας «φορτώνουνε», όμως, μόνον συναισθηματικά. Βασικά η φόρτιση πρέπει να είναι πολιτική και ιδεολογική. Δηλαδή βλέποντας αυτά τα πράγματα θα πρέπει να κατανοούμε, όχι μόνο εμείς οι κομμουνιστές αλλά όλος ο κόσμος, ότι αυτοί είναι εχθροί μας, αυτοί είναι επικυρίαρχοι, αυτοί ευθύνονται και οι ντόπιοι εδώ υποτακτικοί τους, για πάρα πολλά πράγματα σ΄ αυτή τη χώρα.

Εμείς βέβαια δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο τα πρόσωπα, πρέπει να βλέπουμε τις πολιτικές. Ο Ομπάμα παρουσιάστηκε εδώ ως διανοούμενος, ως ο κήρυκας της δημοκρατίας, και από την άλλη ο «σκληρός και τρομερός» Τράμπ, ο οποίος έρχεται να μας τρομοκρατήσει και να μας φοβερήσει με τις απειλές και όλα όσα εξαγγέλει.

Νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στο σωστό μέγεθος και να βγάλουμε ακριβή συμπεράσματα. Γιατί πολλές φορές στο παρελθόν έχουμε ξαναδεί τέτοιες εξελίξεις, παλαιότερα με τον Ρήγκαν, με τον Μπούς τον νεότερο κλπ. Απ΄ ότι φαίνεται σε επίπεδο προσώπων οι ΗΠΑ βγάζουν «βλαστάρια», αλλά παρά τα «βλαστάρια» τα ήπια ή τα σκληρά, αυτά που γελάμε και αυτά που φαίνονται λίγο πιο κοσμικά και «σοβαρά», βλέπουμε ότι η πολιτική τους είναι σταθερή με κάποιες βέβαια παραλλαγές, υπάρχει μία επεξεργασμένη στρατηγική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και οι διάφοροι πρόεδροι και οι ομάδες που ασκούν την κυβερνητική εξουσία σε αυτή την χώρα, εξυπηρετούν ακριβώς αυτήν την καθορισμένη πορεία και στρατηγική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που δεν είναι άλλη από την επικυριαρχία του και το να απομυζά πλούτη από χώρες και λαούς σε όλο τον κόσμο.

Έτσι πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα.

Τώρα για την εξέλιξη της εκλογής του Τράμπ, θα ήθελα να αναφέρω ότι δύο βασικοί άξονες νομίζω ότι θα έπρεπε να απασχολήσουν την σκέψη μας.
Ο πρώτος είναι ποιό είναι εκείνο το πολιτικό ρεύμα που αναδεικνύεται, όχι μόνο μέσα από την εκλογή του Τράμπ, αλλά και από μια σειρά εξελίξεις τόσο στις ΗΠΑ, στην Λατινική Αμερική, αλλά βασικά στην Ευρώπη. Και τι σημαίνουν όλα αυτά.
Ο δεύτερος και βασικός άξονας είναι: Τι επιπτώσεις θα προκύψουν, γιατί δεν είναι μια τυχαία χώρα οι ΗΠΑ. Είναι η μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη, η οποία καθορίζει και σφραγίζει πράγματα και εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Τι θα γίνει με αυτά τα πράγματα. Θα «μαζευτούνε», «θα κλειστούνε στο καβούκι τους», όπως προεκλογικά έλεγαν;

Ξεκινάω από το πρώτο. Κεντρικό σύνθημα προεκλογικά, αλλά και μετεκλογικά, από αυτά που ακούμε και βλέπουμε, ήταν ότι αυτή η εξέλιξη ήταν μία "αντισυστημική" εξέλιξη. Ότι ήταν ενάντια στο σύστημα, και αυτό «πούλησε» απ΄ ότι φαίνεται, και αυτό θα «πουλήσει» και θα επανέρχεται και θα το βρίσκουμε μπροστά μας. Εγώ θα συμφωνήσω ότι ήταν μία αντισυστημική εξέλιξη, αλλά μόνο που ήταν από την πλευρά του βαθέως συστήματος. Δηλαδή το «βαθύ σύστημα», κάποιες σκληρές μερίδες του αμερικανικού κεφαλαίου, ίσως να θεωρούσαν ότι κατά κάποιον τρόπο έχουν αδικηθεί τα τελευταία χρόνια και δεν έχουν πάρει όσα τους αναλογούνε τόσο εντός ΗΠΑ όσο και στην παγκόσμια αγορά και «σκακιέρα συμφερόντων» και ότι, τέλος πάντων, έχει παγιωθεί μία κατάσταση, ένα σύστημα, μία ισορροπία την οποία «εμείς πρέπει να την χτυπήσουμε, γιατί δεν μας αρκεί και δεν μας ικανοποιεί πλέον».

Αρα «πρέπει να γίνουμε αντισυστημικοί» από την πλευρά την σκληρή. Αυτό ισχύει και στην Ευρώπη και θα πω ορισμένα πράγματα παρακάτω γι αυτά τα ζητήματα.

Ο Τράμπ βέβαια «πάτησε» πάνω σε υπαρκτά εσωτερικά προβλήματα στις ΗΠΑ. Τα τελευταία χρόνια σε αυτή η «περίφημη» και πολυδιαφημισμένη οκταετία Ομπάμα, στην οποία εκδηλώθηκε η οικονομική κρίση που χτύπησε ανελέητα όλα τα φτωχά λαϊκά στρώματα, μέσα στις ΗΠΑ , είχαμε εκατομμύρια να εξωθούνται στην εξαθλίωση, στην ανεργία και στα συσσίτια. Αυτό αποτέλεσε μία βάση την οποία εκμεταλλεύτηκε αυτή η πλευρά, που ήθελε να χτυπήσει το «σύστημα Ομπάμα», το σύστημα αυτό το οποίο ευθύνεται για αυτή την εξαθλίωση των μαζών στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Έτσι αναπτύχθηκε αυτή η γνωστή ρητορική, που την ακούμε και σε ευρωπαϊκές χώρες, στη Γαλλία με την Λεπέν, στις καπιταλιστικές μητροπόλεις και όχι μόνο στις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής εκδηλώνεται αυτό το νέο αντιδραστικό ρεύμα, με ανάλογες βέβαια ιδιομορφίες.

Θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα πράγματα, γιατί μας αφορά άμεσα, το πώς αυτό το ρεύμα εκδηλώνεται στην Ευρώπη, στη χώρα μας, που έχει και αμεσότερες επιπτώσεις και επιδράσεις σε εμάς, στο κίνημά μας. Ολοι είδαμε τους πανηγυρισμούς στην Ελλάδα και την Ευρώπη για την εκλογή Τράμπ. Πανηγύρισε ο Κασιδιάρης, ο Καρατζαφέρης, η Λεπέν φιλοξενήθηκε στο BBC ,όπου έδωσε συνέντευξη όπου είπε ότι «εδώ πνέει ένας καινούργιος άνεμος. Δεν το έχετε καταλάβει ότι έρχεται μία επανάσταση, η οποία θα τα σαρώσει όλα και στην Ευρώπη και το επόμενο μεγάλο γεγονός είναι ότι εγώ θα γίνω ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας».

Όλα αυτά, η ενίσχυση δηλαδή αυτής της λεγόμενης "αντισυστημικής" ρητορικής της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, δεν ήρθε ως «κεραυνός εν αιθρία». Αυτοί οι «πολιτισμένοι και δημοκράτες ευρωπαίοι», που «σοκαρίστηκαν» από τις εξελίξεις με την εκλογή του Τράμπ, είναι οι ίδιοι που δεν σοκαρίστηκαν καθόλου όταν εγκαθιστούσαν με πραξικόπημα στην κυβέρνηση στο Κίεβο τους ναζιστές και τους φασίστες του «Δεξιου Τομέα». Προφανώς πρόκειται για εκδήλωση αντιθέσεων μεταξύ τους. Βλέπουν οι Γερμανοί , ο Ολάντ στη Γαλλία, ότι θα σκληρύνει η σταση των ΗΠΑ απέναντί τους, θα ενισχυθούνε διάφορα πολιτικά ρεύματα όπως του Φάρατζ στην Βρετανία, και θα αμφισβητηθεί αυτή η κυριαρχία της Γερμανίας και δευτερευόντως των Γάλλων και άλλων δυνάμεων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να έχουν το «πάνω χέρι» στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Ε.Ε, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, έστρωσε τον δρόμο για την άνοδο της ακροδεξιάς και φασιστικών δυνάμεων στην Ευρώπη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε το αντικομμουνιστικό μνημόνιο, το οποίο, με την περιβόητη θεωρία των δύο άκρων εξισώνει τον φασισμό με τον κομμουνισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι για να περάσουν μία σκλήρυνση της πολιτικής τους, φρόντισαν πρώτα, παρότι ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» έχει αδυνατίσει, να περάσουν σε μία αποδόμηση της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος και αυτής καθ εαυτής της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Αρα η ίδια η Ε.Ε, δυνάμεις που σήμερα καμώνονται πως «κλαίνε»,και μια χαρά θα τα βρούνε με τον Τράμπ, υποτασσόμενοι για άλλη μία φορά στην αμερικανική ισχύ, άνοιξαν τον δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση.

Το μεγάλο όμως θέμα είναι: Τι θα γίνει με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Εδώ έχουμε ακούσει διάφορα. Εχουμε ακούσει ότι θα αναδιπλωθεί, ότι θα αποσύρει την χρηματοδότηση στο ΝΑΤΟ, και διάφορα άλλα τέτοια. Είναι γνωστό ότι ο ιμπεριαλισμός είναι από τη φύση του επιθετικός, αλλιώς δεν θα ήταν ιμπεριαλισμός. Δηλαδή υπάρχει μία βάση, η οποία παρήγαγε αυτό το φαινόμενο του ιμπεριαλισμού. Ο Λένιν το έχει περιγράψει πολύ σταράτα και πολύ καθαρά, γιατί και πώς σε ορισμένες χώρες ο καπιταλισμός εξελίσσεται σε ένα επόμενο στάδιο, γιατί δεν τον «χωράει» η χώρα του, και εξαπλώνεται. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά την άνοδό του και την μεγάλη του εξάπλωση, συνεχίζει να κυριαρχεί γιατί δεν έχουν αναιρεθεί οι λόγοι που τον ενίσχυσαν. Πώς είναι δυνατόν να μαζευτεί. Εδώ μιλάμε για οικονομικούς κολοσσούς, για πολυεθνικές εταιρείες που έχουν απλώσει τις ρίζες τους μέχρι και στην τελευταία χώρα και τους «ρουφάνε το αίμα». Αυτό το πράγμα μπορεί να μαζευτεί; Μπορεί μελλοντικά να γίνουν τέτοιες εξελίξεις, αλλά θα γίνουν κάτω από την πίεση κινημάτων, από ριζικές ανατροπές σε διάφορες χώρες, που θα θέσουν άλλα ζητήματα. Σε αυτή τη φάση τουλάχιστον δεν υπάρχουν αυτοί οι όροι. Αρα δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για οικονομική ούτε για στρατηγική αναδίπλωση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Αντίθετα, επειδή ο Τράμπ, εκτός από τα άλλα, ένα άλλο κεντρικό σύνθημα που πρόβαλε και που έπιασε σε έναν κόσμο μέσα στις ΗΠΑ, είναι « να ξανακάνουμε την Μεγάλη Αμερική». Και εδώ φαίνεται να είναι «αδικημένη» και μικρή η Αμερική τους. Αυτή η φόρα που είχε πάρει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στις αρχές της δεκαετίας του 90 με την διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ΚΟΜΕΚΟΝ, και που έλεγχε τα πάντα, με την ισχυροποίηση σταδιακά, διάφορων ανταγωνιστικών δυνάμεων, βασικά της Ρωσίας αλλά και της Κίνας και στην Ευρώπη, όπου ανασυγκροτήθηκαν δυνάμεις, πρώτα και κύρια η Γερμανία και διάφορες άλλες περιφερειακές δυνάμεις, άρχισε σιγά σιγά να να παίζουν κάποιο ρόλο και να συγκροτούν μικρότερες συμμαχίες, συνεργασίες και ενώσεις. Όλα αυτά κάπου έμπλεξαν την αρχικά ξεκάθαρη κατάσταση και έβαλαν εμπόδια στην μοναδικότητα της αμερικάνικης κυριαρχίας.

Παρατηρούμε τελευταία ένα «βάλτωμα», ιδιαίτερα στην Μέση Ανατολή, όπου αξίζει να αναφερθούμε περισσότερο, γιατί εκεί είναι το επίκεντρο εκεί συγκεντρώνεται και παραστατικά θα λέγαμε, φαίνεται πώς συγκρούονται αυτές οι μεγάλες δυνάμεις , πως εκδηλώνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, με μία μεγάλη αγωνία απ όλες τις πλευρές για το που θα «κάτσει» η κατάσταση. Το τι θα γίνει στη Συρία θα καθορίσει πράγματα πολύ περισσότερα απ' ότι είναι η υπόθεση του Άσαντ. Αλλιώς ξεκίνησε η αντιπαράθεση και αλλιώς εξελίχθηκε. Πλέον οι εμπλεκόμενες δυνάμεις έχουν πολύ περισσότερα πράγματα στο μυαλό τους, απ΄ότι είχαν στην αρχή.

Στην επέμβαση στην Λιβύη, ήταν η τελευταία φορά που η Ρωσία και η Κίνα συμφώνησαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την ΝΑΤΟική επέμβαση και ψήφισαν για την πραγματοποίησή της. Προφανώς έχοντας κάποιες υποσχέσεις, ότι θα παραμείνουν τα εγκατεστημένα συμφέροντά τους. Μη ξεχνάμε όμως ότι σε ένα μήνα τριάντα χιλιάδες κινέζοι εργαζόμενοι «πήραν πόδι» και τους μεταφέρανε στην Κρήτη για να επιστρέψουν στην χώρα τους. Οι Ρώσοι, τα ίδια. Νομίζω ότι εκεί ήταν ένα σημείο τομής στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Από εκεί και πέρα άλλαξαν τα πράγματα, και ιδιαίτερα αυτή η αλλαγή εκδηλώθηκε με έναν δραματικό τρόπο στη Συρία. Οι αμερικάνοι εκτιμούσαν ότι σε 30 μέρες θα είχαν «καθαρίσει» με τον Άσαντ, όπως «καθάρισαν με τον Καντάφι, κάπως έτσι το είχαν σχεδιάσει με τους μισθοφόρους του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», έχοντας ως επόμενο στόχο την περικύκλωση του Ιράν. Το πράγμα όμως έμπλεξε. Μη ξεχνάμε ότι ο Ομπάμα και το αμερικανικό πεντάγωνο είχαν αποφασίσει, το φθινόπωρο του 2013 νομίζω, χερσαία επέμβαση στη Συρία. Τότε μπήκε ένα μεγάλο στρατηγικό βέτο από την Ρωσία και την Κίνα, που καθόρισε και τις μετέπειτα εξελίξεις. Για πρώτη φορά το αμερικανικό πεντάγωνο πήρε πίσω μία ειλημμένη απόφαση για στρατιωτική επέμβαση. Από τότε μπήκε η Ρωσία στον πόλεμο και άρχισαν να περιπλέκονται τα πράγματα.

Το συμπέρασμα απ όλα αυτά είναι ότι υπάρχουν ομάδες και ένα μέρος μέσα στις ΗΠΑ, το πιο σκληρό δηλαδή κομμάτι που θεωρεί ότι πρέπει να αναπροσαρμοστούν όλη η τακτική και οι κινήσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αλλά όχι προς το συμμάζεμα, αλλά προς μία διαφορετική πορεία πιο επιθετική και πιο σκληρή απέναντι στους ανταγωνιστές του. Μη ξεχνάμε και μία δήλωση του Τράμπ που αμφισβητεί ευθέως την συμφωνία με το Ιράν για τα πυρηνικά. Το φαντάζεστε αν καταγγελθεί και ακυρωθεί αυτή η συμφωνία, πόσο θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα στην περιοχή αυτή.

Θα μπορούσε επίσης να αποσύρουν οι ΗΠΑ τους πυραύλους από την λεγόμενη αντιπυραυλική ασπίδα που έχουν εγκαταστήσει κατά μήκος των συνόρων με την Ρωσία; Αυτά τα πράγματα δεν πρόκειται να γίνουν.

Αρα αυτό που έχει σημασία για εμάς σαν αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που θέλουμε να κάνουμε πολιτική από την πλευρά του λαού, είναι ότι ανεξάρτητα από τις μεταμορφώσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού , αυτός παραμένει ένας μεγάλος εχθρός, μία δύναμη που στο μυαλό της έχει πώς θα επεκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι η χώρα μας δεν έχει να κερδίσει τίποτα από αυτές τις εξελίξεις.

Ίσως τα πράγματα να πάνε σε μία αναβάθμιση της Τουρκίας σε περιφερειακό επίπεδο, πράγμα που θα επηρεάσει σαφώς τις εύθραυστες ισορροπίες στην περιοχή μας.
Κλεινοντας θα ήθελα να επανέλθω στην στάση της ελληνικής κυβέρνησης, που η στάση της απέναντι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, και φάνηκε αυτές τις μέρες με την επίσκεψη του Ομπάμα, είναι μία στάση λακέδων. Μην ξεχνάμε ότι το σύνθημα που προβάλλει το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , και ο Τσίπρας ιδιαίτερα, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, είναι ότι το ΔΝΤ και οι αμερικάνοι κατανοούν το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους. Δηλαδή ότι έχουμε βρεί έναν αναντικατάστατο προστάτη, έναν σύμμαχο που θα «καθαρίσει» για εμάς, πιέζοντας τους Γερμανούς και τους άλλους ευρωπαίους για το ζήτημα του χρέους. Αυτό αν δεν «ξεπλένει» τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τον ρόλο του στην χώρα μας, τι κάνει.

Για να φτάσουμε στην σημερινή δήλωση του Παυλόπουλου, που μόνον δεν γονάτισε να κάνει μετάνιες μπροστά στον Ομπάμα. Ανάφερε επίσης και μαγάρισε τον στίχο του Ελύτη λέγοντάς του «μη λησμονάτε τη χώρα μου». Βλέπουμε πράγματα όπου η κατάντια και η υποτέλεια της αστικής τάξης στην χώρα μας, απ' όποιους κι αν εκφράζεται, δεν έχει προηγούμενο.
Όλα αυτά σύντροφοι και συναγωνιστές βάζουν ιδιαίτερα καθήκοντα.

Σταθερό μέτωπο απέναντι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ανεξάρτητα από το ποιος διαχειρίζεται εκεί τα πράγματα.
Σταθερό μέτωπο απέναντι στην ντόπια ολιγαρχία, σ' αυτούς τους υποτελείς που τίποτε άλλο δεν σκέπτονται από το πώς θα κολλήσουν στον έναν ή στον άλλον πάτρωνα, που θα τους εξασφαλίζει την εξουσία.
Σταθερό μέτωπο ενάντια στο αντιδραστικό πολιτικό ρεύμα που ξεδιπλώνεται σε πολλές χώρες, στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ με την εκλογή Τραμπ που θα δώσει ώθηση σε αυτό το ρεύμα. Πρέπει να αναβαθμίσουμε την πάλη μας ενάντια σε όποια εκδήλωση αυτού του ρεύματος, στην χώρα μας και διεθνώς.

Το πιο βασικό είναι ότι το αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα του λαού μας και των λαών της περιοχής πρέπει να δυναμώσει, γατί απ΄ότι φαίνεται η περιοχή δεν θα ησυχάσει. Τα χειρότερα έρχονται. Αρα και τα καθήκοντά μας θα πρέπει να αναβαθμιστούν και η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία πρέπει με βάση αυτές τις εκτιμήσεις που συζητάμε και έχουμε για τις εξελίξεις να ξεδιπλώσει την δράση της.
Θα μπορούσε κανείς να πεί πολλά πράγματα, αλλά θα ήθελα να περάσουμε στην συζήτηση για να αναδειχθούν χρήσιμες πλευρές.

Σας ευχαριστώ πολύ.

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

O καπιταλισμός της Ρωσίας δεν είναι πιο εύκολος ν'ανατραπεί,σε σύγκριση μ' αυτόν των Δυτικών χωρών.Όμως η Ρωσία δεν είναι αστική δημοκρατία,το κράτος της είναι χιτλερικού-μουσουλινικού τύπου,είναι ο κυριότερος εχθρός των λαών του κόσμου.Η νεοχιτλερική Ρωσία θα εξαπολύσει τον 3ο Π.Π,που είθε να χάσει και θα χάσει απ' τις ΕΠΑ,το ΝΑΤΟ.την ΕΕ,που αποτελούν το σημερινό αντιφασιστικό μέτωπο,μαζί με τους λαούς,την εργατιά,τους κομμουνιστές.Όπως συνέβη στον 2ο Π΄Π.,κατά τον 3ο Π.Π. ενάντια στη νεοχιτλερική Ρωσία,που είναι η «χιτλερική Γερμανία της εποχής μας»,από τις γραμμές του αστικού στρατού,στα πλαίσια του ΝΑΤΟ,που είναι η αντιφασιστική στρατιωτική συμμαχία της εποχής μας,θα πολεμήσουν οι λαοί και οι κομμουνιστές.Και μετά το τέλος του 3ου Π.Π.,και την ήττα της νεοχιτλερικής Ρωσίας,θα έχει δημιουργηθεί επαναστατική κατάσταση ανώτερη απ' αυτές μετά τον 1ο και 2ο Π.Π.,που θα μετεξιλιχθεί σε σοσιαλιστική Επανάσταση,που θα αποβεί παγκόσμια νικηφόρα.Η ταχτική του αντιφασιστικού μετώπου δεν θα εμποδίσει αυτή την Επανάσταση,αντίθετα θα την ευνοήσει,και ας μην καταλαβαίνουν κάποιοι κακοί παίχτες «κόκκινου σκακιού»,οπορτουνιστές,νεορεβιζιονιστές.Σχετικά με την περίφημη υπεροχή για ιστορικούς λόγους της Ρωσίας σε σύγκριση με τη Δύση,ως προς την επαναστατική σοσιαλιστική δυναμική,να πω ότι αυτή η υπεροχή κάπως ενεργοποιείται μόνο όταν η Ρωσία,η ίδια ή μια φιλική της χώρα,ηττάται στα πολεμικά μέτωπα.Ένα πολύ καλό σύνθημα τοίχου είναι το εξής :
ΡΩΣΙΑ=ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΝΑΤΟ=ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Ανώνυμος είπε...

Δεν ήμουν ποτέ της θεωρίας των τριών κόσμων. Αμφιβάλω δε αν ήταν και ο Μάο και δε του τι φορέσανε οι πολιτικοί απόγονοί του αναθεωρητές του ΚΚ Κίνας.
Αλλά όταν διαβάζω κάτι τέτοια μου έρχεται να την υπερασπιστώ!!!
Τέτοιο τράβηγμα ούτε στους χειρότερους εφιάλτες των δημιουργών και υποστηρικτών της!

Αντιφαστική συμμαχία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε.; Να πάτε να τα πείτε στους Σύριους, στους Κούρδους, Ιρακινούς, Λίβυους και από πολλές άλλες χώρες πρόσφυγες αυτά ΟΑΚΚΕίτες και σε όλους τους λαούς που υποφέρουν από τις βόμβες και τις επεμβάσεις της ...αντιφασιστικής σας συμμαχίας, μαζί και της Ρωσίας. Αν τολμάτε!

Διαχειριστές του μπλογκ αφήστε αυτό το σχόλιο, μη το διαγράφετε, είναι το ανέκδοτο του μήνα!

"Κόκκινος Σκακιστής!"

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπέφεραν λαοί από ΕΠΑ,Αγγλία,Γαλλία ;;;
Και όμως ο Στάλιν έκανε αντιφασιστική
συμμαχία μαζί τους,ενάντια στον κυριότερο
εχθρό,τη ναζιστική Γερμανία.Πες ανοιχτά
ότι σ' αυτό διαφωνείς με τον Στάλιν.
Μάθε λίγο κόκκινο σκάκι.

Ανώνυμος είπε...

Και πριν την αντιφασιστική συμμαχία μήπως θυμάσαι τι έκανε ο Στάλιν;
Συμφωνία με τη ναζιστική Γερμανία για να καθυστερήσει τον πόλεμο. Οι σημερινοί σου σωτήρες τότε κάναν ότι μπορούσαν να ανακόψουν τη πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης και την άφησαν για κάμποσο καιρό να πολεμά μόνη της. Μήπως θυμάσαι τι έκαναν με το που έληξε ο πόλεμος και τι ο Στάλιν; Από αυτό τι σκακιστικό συμπέρασμα βγάζεις;

Η Σοβιετική Ένωση τότε ήξερε να παίζει καλό σκάκι και ανάγκασε του δυτικούς ιμπεριαλιστές, ηγεσία και λαός με τις θυσίες του και τις νίκες του, να ακολουθήσουν στον αντιφασιστικό αγώνα του δυτικούς ιμπεριαλιστές. Από την άλλη μεριά υπήρχε η επαναστατημένη Κίνα και ο Μάο. Και εκεί γίνανε συμμαχίες αντιφασιστικές που μετά σπάσανε και προχώρησε η επανάσταση. Σήμερα ποιος είναι ο αντίστοιχος Στάλιν, ποια η αντίστοιχη Σοβιετική Ένωση και ο λαός της; Και το κυριώτερο ποιο και που είναι το κομμουνιστικό κίνημα, το εργατικό και λαϊκό κίνημα; Ή μήπως δε παίζουν ρόλο αυτές οι λεπτομέρειες της ιστορίας;

Εκτός κι αν θεωρείς τον Τράμπ το αντίστοιχο στο σήμερα του Στάλιν!
Απολογητές του συστήματος, του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού γίνατε όσοι υποστηρίζετε αυτές τις μπούρδες. Τις οποίες δεν μπαίνετε καν στο κόπο να τις στοιχειοθετήσετε.

"Κόκκινος Σκακιστής!"

Ανώνυμος είπε...

Τότε οι ΕΠΑ, Αγγλία και Γαλλία κάναν αντιφασιστική συμμαχία με τον Στάλιν, με την ΕΣΣΔ!
Τώρα θα κάνουν μόνες τους για να πολεμήσουν αυτούς που κατέστρεψαν όλα όσα έκανε ο Στάλιν, (μόνος του πάντα!), που διέλυσαν την ΕΣΣΔ. Μη σου πω ότι θα είναι και αντικαπιταλιστική - αντιιμπεριαλιστική μέχρι και επαναστατική η συμμαχία τους.
Με τον Στάλιν απαγορεύεται να διαφωνείς. Επιτρέπεται μόνο να το ξεφτιλίζεις δικαιώνοντας το κάθε τροτσκαριό.

Η σκακιέρα!

nazi hunter είπε...

Η ΟΑΚΚΕ δεν έχει πει ποτέ ότι το ΝΑΤΟ είναι η νέα "αντιφασιστική συμμαχία" κόκκινε σκακιστή. Παραθέτω τη θέση της ΟΑΚΚΕ για το ΝΑΤΟ.

''Το ΝΑ­ΤΟ, που στή­θη­κε αρ­χι­κά σαν έ­να ερ­γα­λεί­ο ι­μπε­ρια­λι­στι­κής η­γε­μο­νί­ας των Η­ΠΑ στην Ευ­ρώ­πη και ε­πί­θε­σης ε­νά­ντια στη στα­λι­νι­κή ΕΣ­ΣΔ, είναι σή­με­ρα στην ε­ποχή του ρώ­σι­κου νε­ο­χι­τλε­ρι­σμού, μό­νο μια λύ­ση α­νά­γκης για την α­κό­μα στρατιω­τι­κά να­νώ­δη Ευ­ρώ­πη.

Βέ­βαια το ΝΑ­ΤΟ δεν εί­ναι και δεν πρέ­πει να εί­ναι στρα­τη­γι­κή λύ­ση για την Ευ­ρώ­πη. Αυ­τό για­τί της λεί­πει ό­χι μό­νο η α­να­γκαί­α ευ­ρω­πα­ϊ­κή πο­λιτι­κή ε­νό­τη­τα πί­σω του αλ­λά κυ­ρί­ως ε­πει­δή βρί­σκε­ται κά­τω α­πό την πο­λι­τι­κοστρα­τιω­τι­κή η­γε­μο­νί­α της α­με­ρι­κά­νι­κης υ­περ­δύνα­μης. Αυ­τή ό­χι μό­νο χρη­σιμο­ποιεί το ΝΑ­ΤΟ σαν ερ­γα­λεί­ο βρώ­μι­κης ι­μπε­ρια­λι­στι­κής ε­πέμ­βα­σης στον Τρί­το κό­σμο, ο­πό­τε α­πο­μο­νώ­νει πο­λι­τι­κά την Ε­Ε α­πό αυ­τόν, αλ­λά αυ­τό το κάνει στο πλευ­ρό της Ρω­σί­ας, ο­πό­τε πραγ­μα­τι­κά εί­ναι μια δύ­να­μη που εί­ναι πολύ πι­θα­νό, αλ­λά ό­χι σί­γου­ρο, ό­τι τε­λι­κά θα που­λή­σει την α­νατο­λι­κή Ευ­ρώ­πη σε πε­ρί­πτω­ση ρώ­σι­κης ει­σβο­λής στα α­να­το­λι­κά σύ­νο­ρά της.

Λέ­με ό­τι δεν εί­ναι σί­γου­ρο ό­τι οι Η­ΠΑ θα που­λή­σουν την Ευ­ρώ­πη παρό­λο που ξέ­ρου­με κα­λά ό­τι ό­χι μό­νο ο α­νοι­χτά ρω­σό­φι­λος προ­βο­κά­το­ρας Τραμπ, αλ­λά και η Κλί­ντον που η ε­κλο­γή της βο­η­θιέ­ται α­πό τον προ­βο­κά­το­ρα, εί­ναι ρω­σό­φι­λη, ό­πως και η πο­λι­τι­κή του ά­ντρα της, ό­πως και αυ­τή του Ο­μπά­μα. Αυ­τό ο­φεί­λε­ται στο βά­θος στον υ­φε­σια­σμό της σε στρα­τη­γι­κή πτώ­ση α­με­ρι­κάνι­κης υ­περ­δύ­να­μης α­πέ­να­ντι στον α­νερ­χό­με­νο ρω­σοκι­νε­ζι­κό φα­σι­στι­κό άξο­να. Ό­μως η α­με­ρι­κά­νι­κη α­στι­κή τά­ξη δεν εί­ναι ε­νιαί­α στη στρα­τη­γι­κή της ό­πως εί­ναι η ρώ­σι­κη και η κι­νέ­ζι­κη, και δεν θα εί­ναι εύ­κο­λο στους ρω­σό­φι­λους και στους α­κραί­ους υ­φε­σια­κούς μέ­σα της να πα­ρα­τα­χθούν α­νοι­χτά με τη Ρω­σί­α ό­ταν αυτή ε­πι­τε­θεί στην Ευ­ρώ­πη. Αυ­τό ό­χι βέ­βαια α­πό ο­ποια­δή­πο­τε αγά­πη τους για τους ευ­ρω­πα­ϊ­κούς λα­ούς αλ­λά για­τί ξέ­ρουν ό­τι ο στρα­τη­γι­κός στό­χος των ρώ­σων και κι­νέ­ζων Ευ­ρα­σια­τι­στών εί­ναι με­τά την κα­τά­λη­ψη της Ευ­ρώ­πης η πο­λι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κή πε­ρι­κύ­κλω­ση και τε­λι­κά μια συν­δυα­σμέ­νη ε­πί­θε­ση στις Η­ΠΑ α­πό τους δύ­ο ω­κε­α­νούς που την προ­στα­τεύ­ουν στους δύ­ο ως τώ­ρα πα­γκό­σμιους πο­λέ­μους.''

http://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-25-28/item/711-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B9-%CF%84%CE%BF-brexit-%CE%B5i%CF%87%CE%B5-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CF%87%CE%B9%CF%84%CE%BB%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%85

Ανώνυμος είπε...

Μπορείτε να αφήσετε το σκάκι έξω από αυτήν την κουβέντα τουλάχιστον

ΑΛΕΠΟΥ

Ανώνυμος είπε...

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία είναι ακόμα δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ανταγωνίζονται η μία την άλλη. Αυτό δεν έχει αλλάξει. Η πτώση όμως του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε συνδυασμό με την άνοδο του ρωσοκινέζικου και της επιρροής του αναγκάζει τις ΗΠΑ να συμβιβάζονται με το άλλο στρατόπεδο σε πολλές περιπτώσεις. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην Ουκρανία. Στην Ουκρανία έγινε ένα μοίρασμα καθαρό. Οι ΗΠΑ ουσιαστικά παρέδωσαν την Κριμαία στους Ρώσους και εγκαθίδρυσαν μία κυβέρνηση φιλικά προσκείμενη σε αυτούς. Οι Ρώσοι ταυτόχρονα επειδή κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να εμποδίσουν τις ΗΠΑ να χώσουν τα νύχια τους στην Ουκρανία ουσιαστικά συναίνεσαν να φύγει η κυβέρνηση Γιανουκόβιτς και να εγκαθιδρυθεί φιλοΕΕ και φιλοΗΠΑ εξουσία ενώ ταυτόχρονα μέσω των φασιστών πρακτόρων τους στις λεγόμενες ΛΔ εξασφαλίζουν τα συμφέροντά τους στην Ουκρανία και στην Κριμαία βεβαίως βεβαίως.

Εδώ ακριβώς μπαίνουν και οι ναζί του Δεξιού Τομέα. Οι ναζήδες το έπαιξαν σε δύο ταμπλό. Από τη μια βοήθησαν τους φιλοδυτικούς να έρθουν στην εξουσία και από την άλλη έδωσαν, με την εθνικιστική ρατσιστική και δολοφονική τους στάση απέναντι στο ρωσόφωνο πληθυσμό, στην Ρωσία την δυνατότητα να παρεμβαίνει και να μην εγκαταλείψει την Ουκρανία. Το ίδιο φυσικά έκαναν και οι πραξικοπηματίες φιλοδυτικοί παίρνοντας μέτρα εναντίον του ρωσόφωνου πληθυσμού.

Αυτό δεν είναι τρελό όσο και αν ακούγεται για πολλούς στην Αριστερά που καταδικάζουν τη μία πλευρά μόνο (ΗΠΑ-ΕΕ) και είτε κρυφά είτε ανοιχτά παίρνουν το μέρος της άλλης (Ρωσία) για το λόγο που είπα πριν. Λόγω του μοιράσματος και των αναγκαίων συμβιβασμών που έπρεπε να γίνουν και ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία αλλά και ανάμεσα στα ξενόδουλα τμήματα της αστικής τάξης. Ούτε οι ΗΠΑ μπορούν να πετάξουν έξω τη Ρωσία ούτε οι Ρώσοι τις ΗΠΑ. Έπρεπε να συμβιβαστούν τα πράγματα. Βρέθηκε λοιπόν αυτή η "φόρμουλα" για να παρεμβαίνουν στην Ουκρανία και οι δύο. Αλλιώς πως έπεσε το καθεστώς Γιανουκόβιτς έτσι εύκολα; Πως φτάσανε στο σημείο οι φιλοδυτικοί και οι ναζήδες να καταλαμβάνουν κτήρια κυβερνητικά, διοικητικά, αστυνομικά τμήματα κλπ για πλάκα; Και η αστυνομία και ο στρατός γιατί δεν τους εμπόδιζε και δεν τους σταμάτησε όταν κάνανε επεισόδια και καταλάμβαναν κτήρια και υποδομές του κράτους και δεν τους κατέστειλε; Είναι λογικό αυτό; Άρα το καθεστώς παραδόθηκε ουσιαστικά και εγκατέλειψε

Αυτά για Ουκρανία θα επανέλθω και για Συρία που έχει μπόλικο πράγμα.

V For Viva La Revolution

Tien An είπε...

Προς τον αρχικό “ανώνυμο” και τον μετέπειτα “η σκακιέρα”:
Θωμά Ακρωτηριανάκη ενώ χτυπάς εδώ και χρόνια με πάθος την ΟΑΚΚΕ μη παριστάνεις τον ανώνυμο όταν διαστρεβλώνεις τις θέσεις της για να την προβοκάρεις. Γράφε κι εδώ το όνομά σου όπως το έγραψες όταν έστειλες το ίδιο κείμενο στην ΟΑΚΚΕ.
Α.Σ μέλος της ΟΑΚΚΕ

Ανώνυμος είπε...

Συντρόφισσα Α.Σ. μέλος της ΟΑΚΚΕ,
Το :
ΝΑΤΟ=ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΜΟΝΟ ΑΝΑΓΚΗΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΚΟΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΝΑΝΩΔΗ ΕΥΡΩΠΗ,ΚΑΙ ΤΟΥΣ
ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ,ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΝΕΟΧΙΤΛΕΡΙΣΜΟΥ
δεν είναι ένα καλό σύνθημα τοίχου για την ΟΑΚΚΕ ;;;
Άλλωστε λέει αυτά που λέει το απόσπασμα άρθρου της
ΟΑΚΚΕ (και μάλιστα πρόσφατο,της 26ης Αυγ.2016)
που υπάρχει εδώ πιο πάνω,σε προηγούμενο σχόλιο.
Υ.Γ. Κάποιοι όταν είχαν αντιστροφική σύγχυση κάνανε
κάτι σαν χτυπήματα.

Tien An είπε...

"Ανώνυμε" Θωμά Ακρωτηριανάκη
1. Δεν είμαστε σύντροφοι
2. Για το σημείο που απομόνωσες από το άρθρο της ΟΑΚΚΕ σου απάντησε ο σχολιαστής με το όνομα nazi hunter
3. Το βασικό είναι ότι εμφανίζεσαι και εδώ και αλλού παριστάνοντας το φίλο της ΟΑΚΚΕ για να την προβοκάρεις κρύβοντας το όνομά σου. Κόφτο λοιπόν προβοκάτορα.

Tien An είπε...

Δε σου απαντάω επειδή έχω κάνει "αντιστροφική σύγχυση" η οποία όμως περατώθηκε...
Α.Σ μέλος της ΟΑΚΚΕ

Ανώνυμος είπε...

Για τη Συρία τώρα. Η άποψη που επικρατεί δυστυχώς και μέσα στην Αριστερά είναι ότι για το μακελειό εκεί ευθύνονται αποκλειστικά ΗΠΑ-ΕΕ και ότι ο ISIS είναι δημιούργημα αποκλειστικά αυτών και εξυπηρετεί μόνο τα σχέδια τους. Και όμως δεν είναι έτσι ή μάλλον είναι η μισή αλήθεια.

Ας δούμε τι πέτυχε η κάθε πλευρά αξιοποιώντας τη δράση του ISIS. Οι μεν ΗΠΑ κατάφεραν αυτό που δεν μπόρεσαν να κάνουν με ανοιχτή επέμβαση του ΝΑΤΟ πριν από καιρό και λόγω αντιδράσεων Ρωσίας-Κίνας και της στάσης άλλων χωρών όπως πχ Βρετανίας και χωρών της ΕΕ αλλά και λόγω της εναντίωσης των λαών τους σε ένα πόλεμο στη Συρία. Τι δηλαδή; Να επέμβουν στη Συρία και να πιέζουν με τις παρεμβάσεις τους για διαμόρφωση "λύσης" του Συριακού προβλήματος με γνώμονα τα συμφέροντά τους. Ταυτόχρονα λόγω του ISIS οι Κούρδοι έγιναν σύμμαχοι των ΗΠΑ και ΕΕ τους τραβήξανε δηλαδή μαζί τους σε σημείο που αυτή τη στιγμή στο έδαφος που ελέγχουν οι Κούρδοι υπάρχουν αμερικανικές βάσεις. Οι ΗΠΑ επίσης βομβαρδίζουν και θέσεις του συριακού στρατού με την πρώτη ευκαιρία που θα τους δοθεί.

Πάμε στο άλλο στρατόπεδο τώρα. Μα καλά θα πει κάποιος οι Ρώσοι; Ο Άσαντ; Αφού αυτοί πολεμάνε τους τζιχαντιστές πως τους αξιοποιούνε; Να που το κάνουνε αφού με την εμφάνιση και τη δράση του ISIS α) άλλαξε η ατζέντα και από εκεί που είχαμε ένα εμφύλιο με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ ξαφνικά ο πόλεμος είναι εναντίον των τζιχαντιστών οπότε αυτό έδωσε όχι απλά ανάσες στο καθεστώς αλλά το ενίσχυσε κιόλας ειδικά με την παρέμβαση Ρωσίας αλλά και των άλλων κολαούζων Ιράν-Χεζμπολάχ β) Ρωσία-Συρία-Ιράν-Χεζμπολάχ βρήκανε την ευκαιρία να χτυπήσουνε έτσι την δυτικόφιλη αντιπολίτευση άλλωστε πολύ μεγάλο ποσοστό των χτυπημάτων τους προς τα εκεί ήτανε. Ο Άσαντ είναι εξίσου συνυπεύθυνος για τη γιγάντωση του ISIS αφού κατά τη διάρκεια του εμφυλίου από το 2011 απελευθέρωσε τζιχαντιστές και τέτοια στοιχεία που αργότερα στελέχωσαν τους τρομοκράτες προφανώς για να χτυπάει παράλληλα με τον ISIS και αυτός την δυτικόδουλη αντιπολίτευση ενώ αρχικά όταν ο λαός το 2011 αντιστεκότανε εναντίον του,πολύ πριν όλο αυτό το μπάχαλο, κατέστειλε άγρια και τσάκισε το δημοκρατικό κόσμο που αγωνιζόταν ενάντια στις πολιτικές του με φυλακές, διώξεις, ξύλο, βασανισμούς κλπ την ίδια ώρα δηλαδή που έβγαζε τρομοκράτες από τη φυλακή.

Στο δε Ιράκ από όπου ξεκίνησε ο ISIS ο Μαλίκι τους παρέδωσε αμαχητί τη Μοσσούλη και άλλες περιοχές καθώς και εξοπλισμό, οχήματα τα πάντα ενώ άνοιξε τα σύνορα με τη Συρία και πέρασαν στην συνέχεια και εκεί. Η πολιτική του σιίτη Μαλίκι ενάντια στο σουνίτικο πληθυσμό οδήγησε στον ISIL. Υπάρχει κάτι εδώ όμως. Και το Ιράν είχε σχέσεις με το καθεστώς Μαλίκι ως σιίτικο και αυτό αλλά και η Ρωσία επίσης που και οι δύο το στήριζαν και βοηθούσαν αυτό δηλαδή που γέννησε τον ISIL.

Εν ολίγοις ο ISIS είναι το εργαλείο που χρησιμοποιεί κάθε πλευρά για την προώθηση και την επιβολή των συμφερόντων της στην περιοχή. Εδώ παίζουν και άλλοι βέβαια Τουρκία, Ιράν, Κατάρ, ΣΑ και Ισραήλ αλλά δεν θα αναφερθώ γιατί δεν θα τελειώνω ούτε αύριο. Ας καταλάβουν επιτέλους ορισμένοι ότι η Ρωσία δεν είναι σύμμαχος κανενός λαού αλλά είναι ένα ακόμα αδίστακτο φασιστικό αρπακτικό που παλεύει για κυριαρχία και τίποτα άλλο. Και αυτοί που τα τσαμπουνάνε αυτά ας μας απαντήσουνε πως άραγε οι Τούρκοι τώρα το καλοκαίρι μπήκανε στη Συρία να χτυπήσουν τους Κούρδους χωρίς ουσιαστικά αντίδραση της Ρωσίας; Θα έκανε κάτι τέτοιο η Τουρκία χωρίς τουλάχιστον την ανοχή του Κρεμλίνου; Και όλως τυχαίως μετά την συνάντηση Ερντογάν-Πούτιν και την αντιπαράθεση Κούρδων και Άσαντ;

Αυτοί είναι οι σύμμαχοι των λαών; Με αυτούς πρέπει να πάμε όπως λένε ορισμένοι; ΗΠΑ-ΕΕ-ΡΩΣΙΑ-ΚΙΝΑ είναι εξίσου εχθροί των λαών. Ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον αιμοβόρα καθάρματα είναι όλοι.


V For Viva La Revolution






Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Μιας και δε γίνεται αλλιώς κατανοητό να το πούμε με σχόλιο.

Από τον Θ. Ακρωτηριανάκη που συνηθίζει να περιφέρεται σε μπλογκ και σάιτ -ενίοτε και με άλλο όνομα αλλά τον προδίδει ο τρόπος γραφής του- διαστρεβλώνοντας απόψεις οργανώσεων και επαναλαμβάνοντας το ίδιο σχόλιο πολλές φορές, το αν το κάνει με προβοκατόρικη διάθεση ή απλά δεν μπορεί να τις κατανοήσει καθόλου δε με απασχολεί, εδώ και αρκετό καιρό έχει ζητηθεί από αυτό το μπλογκ να μην ξαναπαρέμβει.
Αυτό εξακολουθεί να ισχύει. Τα σχόλιά του θα διαγράφονται παρά την επιμονή του.