9 Αυγ 2016

Το μήνυμα της κυβέρνησης: τρομάξτε και υποταχθείτε!

Επιθέσεις, συλλήψεις και σύρσιμο στα δικαστήρια αγωνιστών σε εργατικές κινητοποιήσεις. Επιθέσεις, άδειασμα και συλλήψεις στις καταλήψεις αλληλεγγύης προσφύγων στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Σύλληψη των Σακκά και Σεϊτανίδη και βασανισμός τους. Η απειλή του μπάτσου, του δικαστή και του βασανιστή πάνω από τα κεφάλια μας σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Φόβος και τρόμος ή αλλιώς φωτιά και τσεκούρι, όπως θα έλεγε και ο γεφυροποιός με τη χούντα "δημοκράτης" Αβέρωφ.  Όποιος αγωνίζεται -μπορεί σωστά ή μπορεί λάθος έως και ανώδυνα για το σύστημα κατά τη γνώμη μας- πρέπει να τρομοκρατηθεί, πρέπει να κυνηγηθεί. Όχι τόσο για να τρομάξει ο ίδιος, αυτός άλλωστε έχει πάρει τις αποφάσεις του, όσο όλη η υπόλοιπη κοινωνία.
Περήφανοι πρωθυπουργός και υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. για τις συλλήψεις, για το κυνήγι αγωνιστών εργατών, για το "καθάρισμα" των καταλήψεων. Μιλούν για "διάλογο" και "συμφωνίες κυρίων" κράτους και αγωνιστών εννοώντας πολύ ξεκάθαρα το "ή υποτάσσεστε στους σχεδιασμούς μας ή θα σας πάρει ο διάολος".
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς! Όταν έχεις επιλέξει να υπηρετήσεις τις συγκεκριμένες πολιτικές, όταν έχεις επιλέξει τη πλευρά του μέχρι πρότινος, κατά τα λεγόμενά σου τουλάχιστον, αντίπαλου, τότε ναι. Δεν γίνεται αλλιώς. Θα υπηρετήσεις και τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Με περηφάνια μάλιστα! Τη περηφάνια που νοιώθει ο γενίτσαρος απέναντι στον αφέντη του.
Το γαμώτο είναι ότι με τη συμβολή των, κατά τα άλλα αντίθετών τους, ΜΜΕ παρουσιάζονται ως εκπρόσωποι της αριστεράς, ότι δήθεν υπερασπίζονται τα ιδανικά της, ότι εφαρμόζουν αριστερή πολιτική. Μας λένε άλλο το κόμμα άλλο η κυβέρνηση. Κατασυκοφαντούν τις ιδέες της αριστεράς, του αγώνα, της αντίστασης, της διεκδίκησης, της επανάστασης. Ξεφτιλίζουν τους αγώνες για τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού μας παριστάνοντας τους υποστηρικτές αυτών που οι ίδιοι περήφανα διώκουν και βασανίζουν. Δικαιώνουν τον αντίπαλο που επί χρόνια προσπαθούσε να πείσει ότι αριστεροί και δεξιοί όταν πάρουν την εξουσία είναι ίδιοι, που επί χρόνια προσπαθούσε να δεχτούμε ως αυτονόητο ότι μπορεί να συλλαμβάνονται άνθρωποι γι' αυτό που είναι, χωρίς αποδείξεις αλλά γιατί έτσι απλά χαρακτηρίζονται ως "εκπικύνδινοι". Συμβάλουν ακόμα περισσότερο, με μεγαλύτερη επιτυχία από τους κυβερνητικούς προκατόχους τους, στη συντηριτικοποίηση, στη φασιστικοποίηση της κοινωνίας. Από αντίπαλοι γίνονται εκτροφείς του φιδιού που εδώ και καιρό έσπασε το αυγό του και σέρνεται ανάμεσα στο λαό μας. Αναρωτιέται τελικά κανείς, δικαίως μάλλον, ποιος είναι πιο επικίνδυνος; Ο φασίστας, ο ρατσιστής, ο εθνικιστής, ο δεξιός, ο κεντρώος, ο αστός τελικά πολιτικός ή αυτός που στο όνομα της αριστεράς εφαρμόζει με μεγαλύτερη συνέπεια και περηφάνια αυτά που θα εφάρμοζαν οι προηγούμενοι είτε από μόνοι τους είτε σε συνδυασμό;
Η επίθεση του συστήματος μας αφορά όλους, όπως και η φασιστικοποίηση. Η αντιμετώπισή τους δε μπορεί να γίνει με εξωκινηματικούς όρους, ούτε με κινήσεις προσωπικής ή συλλογικής εκτόνωσης αλλά και ούτε με το να στρίβουμε δια του αρραβώνος επειδή κάποιοι λειτουργούν προβοκατόρικα, με εισαγωγικά ή όχι!  Καλός ο εντοπισμός των εκ του αποτελέσματος προβοκατόρικων ενεργειών αλλά δε μπορεί να είναι το κυρίαρχο στην αντιμετώπιση του ζητήματος. Όπως δε μπορεί να είναι κυρίαρχη η ισοπέδωση με την ταύτιση όλης της αριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί πως να το κάνουμε! Δεν είναι μικρά τα κομμάτια της αναρχίας και του αντεξουσιαστικού χώρου που πρόσβλεπαν με ...ελπίδα στην έλευσή του στην εξουσία. Μέχρι και στη κάλπη πήγαν ορισμένοι!
Το σύστημα πρέπει να στοχεύσουμε. Όλα τ' άλλα είναι έκφραση αδυναμίας και υποταγής.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Για να καταλάβουμε τελικά. Το ΚΚΕμλ ή ο διαχειριστής του μπλογκ τελοσπάντων είναι με τις καταλήψεις αλληλεγγύης υπερ των προσφύγων; Αν ναι γιατι δεν βρίσκοταν ευθυς εξαρχής εκεί να τις στηρίξει

Ανώνυμος είπε...

Αναφέρεται και σε άλλα σχόλια σε άλλες αναρτήσεις, αλλά ας ειπωθεί και από εδώ. Το ΚΚΕ(μ-λ) υπερασπίζεται τις πολιτικές οργανώσεις, τις συλλογικότητες και τους αγωνιστές, όταν αυτοί δέχονται την επίθεση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί μαζί τους, αυτό είναι που προτάσσει κύρια, χωρίς παρόλα αυτά να παραιτείται από την αντιπαράθεση με απόψεις και πρακτικές που θεωρεί λανθασμένες. Τώρα για το αν θα συμμετείχε στην οποιαδήποτε δράση αλληλλεγύης στους πρόσφυγες(όπως για παράδειγμα εδώ σε μια κατάληψη), εξαρτάται από το ποιος την καλεί, αν καλείται το ΚΚΕ(μ-λ), με τι πλαίσιο, με τι στόχευση κλπ κλπ. Με βάση αυτά, κρίνει για το αν μπορεί να παρεβρεθεί, να παλέψει την άποψή του, να συμβάλλει στην κοινή δράση. Αν δεν ισχύουν τα παραπάνω, τότε προφανώς και δεν θα σέρνεται πίσω από κάθε κάλεσμα. Ειδικά σε περιπτώσεις που πολλά πράγματα είναι προαποφασισμένα (όπως πχ ότι θα γίνει κατάληψη κτιρίου για στέγαση προσφύγων), και το μόνο αντικείμενο συζήτησης είναι το ποιο θα είναι αυτό το κτίριο. (Και για να μην αδικήσω, δεν λέω ότι παντού γίνεται αυτή η συζήτηση)

ΓΚ