4 Αυγ 2016

Οι εξελίξεις στην Τουρκία και η ανάγκη κοινού μετώπου πάλης των λαών της περιοχής

Κανείς δεν αμφιβάλλει για τον επικίνδυνο χαρακτήρα των εξελίξεων στη γειτονική Τουρκία. Το αποτυχημένο πραξικόπημα αλλά και η εκμετάλλευσή του από το καθεστώς Ερντογάν δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ούτε η κόντρα με ΗΠΑ- Δύση του Ερντογάν και η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία κάτι το απροσδόκητο, στη βάση του αδιεξόδου που έχει περιέλθει η τουρκική αστική τάξη και οι περιφερειακές φιλοδοξίες της.
Η τεταμένη ψυχροπολεμική σύγκρουση ΗΠΑ- Ρωσίας, από τη Βόρεια Θάλασσα και τις Βαλτικές και μέσω Ανατολικής Ευρώπης και Μαύρης θάλασσας μέχρι το Αιγαίο και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όχι απλά ακουμπά και επηρεάζει, αλλά καθορίζει και θα καθορίσει και στην πορεία τις εξελίξεις στην Τουρκία. Αυτή την ώρα, οι «διευθετήσεις» και οι γεωπολιτικές αναδιατάξεις από τη Συρία και το Ιράκ αλλά και το Ιράν με κρίσιμο επίδικο τις κουρδικές περιοχές, η αντιμετώπιση του ISIS και οι ισορροπίες στο μουσουλμανικό κόσμο, καθώς και οι εξελίξεις πιο βόρεια στη Μαύρη Θάλασσα, σε Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν, φέρουν το βάρος της πιο οξυμένης σύγκρουσης εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτά αντιλαμβανόμαστε όταν, εδώ και μήνες, τονίζουμε την επιτακτικότατη ανάγκη της αντιιμπεριαλιστικής λαϊκής κινητοποίησης με συγκεκριμένες αιχμές τον νατοϊκό στόλο στο Αιγαίο, τις βάσεις που συνεχώς αναβαθμίζει η κυβέρνηση και το διατυμπανίζει ο Καμένος και τα αεροπλανοφόρα που πηγαινοέρχονται μαζί με αρμάδες του στόλου των ΗΠΑ στη Σούδα, στο Αιγαίο και ευρύτερα, με το σύνολο των ελληνικών χωρικών υδάτων στην πλήρη δικαιοδοσία τους.
Με την εμφάνιση του νατοϊκού στόλου στο Αιγαίο, που ήρθε για άλλους λόγους και για να μείνει και όχι για το προσφυγικό, άρχισαν σοβαρές παραβιάσεις και μέχρι πριν λίγο καιρό η ένταση ανέβηκε στο κόκκινο.
Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο, οι επικίνδυνες εξελίξεις στη γειτονική χώρα, πρώτα- πρώτα για τον τουρκικό λαό, γεννούν δικαιολογημένη ανησυχία και στον λαό μας. Είναι θετικό το γεγονός πως ο λαός μας συμπάσχει με τον τουρκικό λαό για τις αντιδραστικές εξελίξεις στην Τουρκία, διακρίνει το βρώμικο ρόλο των ΗΠΑ και των άλλων ιμπεριαλιστών. Είναι επίσης θετικό σ’ ένα επίπεδο, πως διαισθάνεται τους υπαρκτούς κινδύνους για τον ίδιο και τη χώρα μας. Στο ίδιο επίπεδο αποτελεί θετική παρακαταθήκη η στάση του λαού μας στο δράμα των προσφύγων όταν κατέκλυζαν τα ελληνικά νησιά επί μήνες. Από κει και πέρα, οι πραγματικά αριστεροί και οι κομμουνιστές οφείλουν να αναγνώσουν τα τραγικά ελλείμματα της λαϊκής πάλης, που είναι αλήθεια πως κάνουν τα πράγματα ακόμη πιο επικίνδυνα. Σε κάθε περίπτωση, η ανάγνωση της πραγματικότητας είναι αναγκαία για να συμβάλλουμε, έστω όσο μπορούμε, στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού μας, που είναι ταυτόχρονα η υπόθεση της ζωής και του μέλλοντος του λαού μας και αντίστοιχα και των γύρω λαών.
Άλλοι στην αριστερά βαφτίζουν ήδη το κρέας ψάρι και περνάνε σε θέσεις συμφιλιωτισμού και ουράς με την αστική τάξη που επιδεικνύει τα τελευταία χρόνια πρωτόγνωρα επίπεδα υποταγής στον ιμπεριαλισμό, συγκρίσιμα μόνο με τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Για άλλους πάλι, σαν το ΚΚΕ, ο μόνος τρόπος να «αποφύγουν» τον εθνικισμό και την τουρκοφαγία και να τοποθετηθούν «ταξικά» και «διεθνιστικά» είναι να κάνουν πως δε βλέπουν την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και τους πολεμικούς κινδύνους που γεννά ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και να μιλάνε γενικώς για σύγκρουση μονοπωλιακών συμφερόντων.
Όμως η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των 8 του τουρκικού ελικοπτέρου που προσγειώθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Παρεμπιπτόντως, για μας είναι ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση θα κινηθεί υπό τις αυστηρές οδηγίες των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ και δε θα ρισκάρει την παραμικρή σύγκρουση μαζί τους σ’ ένα τέτοιο ζήτημα. Οι όποιες «αριστερές» παρεμβάσεις μόνο σαν προσφορά ιδεολογικού περιτυλίγματος μπορούν ν’ αξιοποιηθούν, όταν μάλιστα δε θέτουν συνολικά την ανάγκη λαϊκής κινητοποίησης απέναντι στις επικίνδυνες εξελίξεις, με αντιπολεμικό- αντιφασιστικό- αντιιμπεριαλιστικό πλαίσιο και με αιχμές Βάσεις και Νατοϊκό στόλο.
Εμείς δε νιώθουμε να συγκυβερνούμε με τον Τσίπρα και τον Καμένο, ούτε συμπάσχουμε με τα ζόρια της κυβέρνησης και της αστικής τάξης, που αναπαράγει όλο και πιο βαθιά και επικίνδυνα το πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και κλιμακώνει την άγρια αντεργατική επίθεση. Απέναντι στη σαφή πολιτική υπηρέτησης του ιμπεριαλισμού, η διέξοδος δε βρίσκεται στον αντιδραστικό εθνικισμό, ούτε στην πολιτική του άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Το Κυπριακό, το Αιγαίο, η Θράκη και το προσφυγικό, αλλά και οι επόμενες φάσεις των μνημονιακών εκβιασμών, είναι μέτωπα στα οποία καθοριστικό ρόλο παίζει ο ιμπεριαλιστικός παράγοντας και μόνο η ανύψωση της λαϊκής πάλης, έστω σε μια πορεία, μπορεί να έχει προοδευτικό ρόλο. Η πρόσφατη αναφορά του Τζακ Λιου (υπουργού οικονομικών των ΗΠΑ) που συνέδεσε το ζήτημα του χρέους με το προσφυγικό και το γεωπολιτικό ρόλο της χώρας αποδεικνύει πως στις σχέσεις Δύσης – Τουρκίας και στη συνολικότερη πολιτική των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ, η Ελλάδα θα χρησιμοποιείται στο εξής συστηματικά σαν υποχείριο.
Οι αρνητικοί συσχετισμοί και η αδυναμία παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα άμεσα στις εξελίξεις δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην παραίτηση και την υποταγή. Η δυναμική των αναδιατάξεων και των γεωπολιτικών ανατροπών στην περιοχή εξελίσσεται στο έδαφος της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης και των αρνητικών συσχετισμών για τους λαούς. Όμως και σε τέτοιους συσχετισμούς, ο λαός μας έδωσε πολύ πρόσφατα, το 2010- 2012, σπουδαίες μάχες και δε πρέπει επίσης να ξεχνάμε τον ακόμα πιο πρόσφατο αγροτικό ξεσηκωμό. Εξίσου σπουδαίες μάχες έδωσε ενάντια στις βάσεις και την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ και λίγο πριν στη Γιουγκοσλαβία.
Σήμερα ο λαός μας αντιλαμβάνεται όχι μόνο το ρόλο των μεγαλύτερων φονιάδων των λαών, των ΗΠΑ, αλλά και της Ε.Ε. Είναι ανάγκη ν’ αντιληφθεί πως η διέξοδος δε βρίσκεται σε αλλαγή προστάτη (Ρωσία- Κίνα) και αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον αποκτήσει ξανά εμπιστοσύνη στους αγώνες του. Η πολιτικοποίηση των τελευταίων χρόνων βοηθά τους εργαζόμενους και τη νεολαία να δουν ότι όσο η αστική τάξη κάνει τη χώρα υποχείριο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τόσο οι επικίνδυνες εξελίξεις στην Τουρκία και στη γύρω περιοχή απειλούν να βάλουν στη φωτιά και τη χώρα μας. Οι εξελίξεις μπορεί να είναι απρόβλεπτες, μα είναι ήδη δοσμένα επικίνδυνες και απαιτούν απαντήσεις στο πεδίο της πάλης. Δε θεωρούμε επομένως πως ξεμπερδεύουμε μ’ αυτές τις γραμμές. Τα καθήκοντά μας είναι μεγάλα και απαιτητικά.
Άμεσα η εκδήλωση αλληλεγγύης στον τουρκικό λαό, τους Κούρδους και την Αριστερά της Τουρκίας που καταδιώκεται, σ’ ένα πλαίσιο αντιιμπεριαλιστικής πάλης και αντίθεσης σε κάθε λογής ιμπεριαλιστικές μεθοδεύσεις, είναι αναγκαίο. Ταυτόχρονα, η κατάδειξη του αντιδραστικού ρόλου των ΗΠΑ- Ρωσίας και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στις επικίνδυνες εξελίξεις στη γύρω περιοχή, είναι όρος για να παλευτούν οι αστικές τάξεις και οι κάθε λογής αντιδραστικοί σε κάθε χώρα και φυσικά και στη χώρα μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: