20 Ιουλ 2016

Ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Τουρκίας/Μαρξιστικού-Λενινιστικού


Πάρε θέση με την πλευρά  της λαϊκής πάλης!  Όχι  στην διαμάχη  ανάμεσα  στις  φασιστικές   κλίκες!

Προς τον εργαζόμενο λαό του τουρκικού, του κουρδικού έθνους και των διαφόρων εθνοτήτων.

Συνεχίζεται και βαθαίνει η πολιτική κρίση  ανάμεσα στις μερίδες  της τουρκικής άρχουσας τάξης. Οι συγκρούσεις  ανάμεσα στις κλίκες στο εσωτερικό της φασιστικής δικτατορίας πέρασε σε μια νέα φάση με την οργάνωση του χουντικού στρατιωτικού πραξικοπήματος  της 15ης προς 16 Ιούλη μέσα στον στρατό.  Έγινε μια απόπειρα πραξικοπήματος, ασυνήθιστη στην ιστορία της τουρκικής άρχουσας τάξης.  Από την ώρα που άρχισε η απόπειρα, στις 9:30 μ.μ. της 15ης Ιούλη, μέχρι να οργανωθεί, σε σύντομο διάστημα απέτυχε και κατέληξε σε φιάσκο. Ωστόσο αυτή η απόπειρα πραξικοπήματος είναι μια πρωτιά στην ιστορία της Τουρκίας. Είναι γνωστό ότι είναι μια σύγκρουση των χουντικών μέσα στον στρατό. Οι απόπειρες πραξικοπημάτων, η αναμέτρηση για την κατάληψη της εξουσίας  δεν εξαντλούνται ποτέ στο στρατό. Ο πολιτικός ρόλος του στρατού ήταν  αποφασιστικός στην ίδρυση και την διαδικασία οικοδόμησης του τουρκικού κράτους. Τα στρατιωτικά πραξικοπήματα που συνήθως ξεκινούν από το γενικό επιτελείο,  ολοκληρώνονται  σύμφωνα με τις ανάγκες  και τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων.

Η απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος που οργανώθηκε στις 15 προς 16 Ιούλη, χωρίς να βασίζεται στην ιεραρχική  στρατιωτική δομή, βγήκε στους δρόμους για την κατάληψη της εξουσίας. Αυτή η χούντα με το όνομα «συμβούλιο για την ειρήνη στην πατρίδα», στηριζόμενη σε ένα τμήμα της κοινωνίας που αντιπολιτεύεται το ΑΚΠ και τον Ερντογάν, χειρίστηκε το πραξικόπημα στην μεταξύ τους αναμέτρηση. Ωστόσο η επιτυχία ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία εξαρτάται από την σοβαρή υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και την κατάλληλη πολιτική συγκυρία στην χώρα.  Βλέπουμε ότι δεν μπόρεσε ολοκληρωθεί γιατί οι πραξικοπηματίες δεν οργάνωσαν την υποστήριξη της τουρκικής άρχουσας τάξης, είχαν λειψή στήριξη από τον άξονα ΜΜΕ-κεφάλαιο-πολιτικό προσωπικό και δεν είχαν επαρκή υποστήριξη από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Επειδή αυτή η κατάσταση οργανώθηκε μέσα στον στρατό δεν κατάφερε να πάρει αρκετή υποστήριξη. Παρ’ όλα αυτά η απόπειρα χουντικού στρατιωτικού πραξικοπήματος έγινε. Αυτό δείχνει καθαρά ότι η χούντα ανέλαβε κυριολεκτικά τον ρόλο ενός καμικάζι.

Αυτοί που ανέλαβαν τον ρόλο καμικάζι της χούντας  στην απόπειρα πραξικοπήματος προέρχονται από τις κλίκες της άρχουσας τάξης που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της χούντας. Φαίνεται ότι η πραγματική δύναμη που οργάνωσε και υλοποίησε αυτήν την χούντα είναι η κοινότητα του Φετουλάχ Γκιουλέν. Είναι μια σοβαρή δύναμη στον στρατό, την αστυνομία και την δικαιοσύνη, μια κοινότητα που για μεγάλο διάστημα στοχοποιείται και απειλείται από τις κύριες δυνάμεις του συστήματος. Η κοινότητα, βασισμένη στην δυσαρέσκεια μέσα στον στρατό και στηριζόμενη στο κλείσιμο του ματιού τουλάχιστον μιας κλίκας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αψηφώντας τις αντιξοότητες αποπειράθηκε το πραξικόπημα. Στα 4 χρόνια της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις μερίδες της άρχουσας τάξης ήταν η πιο βίαιη και με  ξεκάθαρη μορφή.

Ακόμη και αν η χούντα δεν μπόρεσε να καταλάβει την εξουσία, δημιούργησε δεδομένα  που θα φέρουν στο κράτος νέα πολιτική κρίση και νέες πολιτικές αντιθέσεις. Ακόμη και αν δεν πέτυχε το πραξικόπημα, το κοινοβούλιο του τουρκικού κράτους βομβαρδίστηκε, εκατοντάδες άνθρωποι που βρέθηκαν ανάμεσα στον στρατό και την αστυνομία σκοτώθηκαν, ορισμένα μέλη του στρατού που μπήκαν στην σύγκρουση του στρατού και της αστυνομίας αντιμετωπίστηκαν σαν αιχμάλωτοι, σύρθηκαν στον δρόμο, αποκεφαλίστηκαν, κατακρεουργήθηκαν. Αυτή είναι η χειρότερη εικόνα της κρίσης που θα μπορούσε να υπάρξει, για μια χώρα που προσπαθεί να γίνει μοντέλο στην Μέση Ανατολή, διεκδικώντας ρόλο περιφερειακής δύναμης. Η απόπειρα πραξικοπήματος αδυνατίζει το τουρκικό κράτος, υποβαθμίζει σοβαρά την φήμη και το κύρος του και θα το  επηρεάσει και στο πεδίο της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει.

Το σοβαρό και ισχυρό πρόβλημα του πραξικοπήματος είναι ότι σύντομα αντιμετωπίστηκε  άμεσα  από την πλευρά των οργανωμένων παραστρατιωτικών δυνάμεων του ΑΚΠ και  ένα κομμάτι του λαού που ακολουθεί το ΑΚΠ   δεν απείχε αλλά  αντιστάθηκε στο πραξικόπημα. Η ανάγνωση αυτής της κίνησης των μαζών σαν κίνηση για την υπεράσπιση της δημοκρατίας συσκοτίζει την πραγματική φύση της δομής του τουρκικού κράτους. Πρέπει να εξηγήσουμε τον πολιτικό χαρακτήρα της κινητοποίησης αυτών των μαζών και την  οικειοποίηση  της  από την πιο στρατιωτικοποιημένη αντιδραστική φασιστική πολιτική του ΑΚΠ. Με αυτή την έννοια πρέπει να προσδιοριστεί ότι αυτή η κίνηση των μαζών δεν ήταν μια κίνηση για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες αλλά  για την υπεράσπιση των συμφερόντων  μιας φασιστικής κλίκας. Με  αυτήν την έννοια η αντίσταση μαζών στην απόπειρα του πραξικοπήματος  αν και μπορεί να δικαιολογηθεί και να εξηγηθεί δεν μπορεί όμως να της δοθούν  προοδευτικά και δημοκρατικά χαρακτηριστικά. 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πραγματικά  φασιστικά χαρακτηριστικά του κράτους που στηρίζεται στην εικόνα του κοινοβουλευτισμού. Ειδικά τώρα που μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος ο πρόεδρος της δημοκρατίας της φασιστικής δικτατορίας και ο πρωθυπουργός εμπορεύονται την 15η Ιούλη σαν «γιορτή της δημοκρατίας» και «νίκη της δημοκρατίας». Η  πραγματικότητα  όμως είναι εντελώς διαφορετική. Το τουρκικό κράτος κάτω από την ηγεσία του Ταγίπ Ερντογάν,  αγνόησε το δικό του συνταγματικό πλαίσιο και  εφάρμοσε την πιο σκληρή δολοφονική επιθετική πολιτική ενάντια στο κουρδικό έθνος. Επέβαλλε την  καταστολή κάθε δημοκρατικής αντιπολίτευσης, προχώρησε σε  σφαγές, ποινικοποίησε τη ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης, απαγόρευσε την θρησκευτική και εθνική ταυτότητα, προχώρησε σε μαζικές συλλήψεις και φυλακίσεις αγωνιστών με τον χαρακτηρισμό τους ως  «τρομοκράτες» ή «υποστηρικτές της τρομοκρατίας».   Έτσι ο φασισμός είναι στην ημερήσια διάταξη και  με οποιοδήποτε μέσο και μέθοδο. Οι κουρδικές πόλεις αφανίστηκαν, χιλιάδες άνθρωποι δολοφονήθηκαν, εκλεγμένοι δήμαρχοι συνελήφθησαν,  βουλευτές συνελήφθησαν. Μ’ αυτήν την έννοια, το φασιστικό καθεστώς στα 93 χρόνια του τουρκικού κράτους, με την ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν   σήμερα συνεχίζει με πιο επικίνδυνη μορφή.

Για αυτόν τον λόγο η απόπειρα πραξικοπήματος δεν είναι επίθεση στην δημοκρατία. Το αντίθετο είναι σωστό.  Δηλαδή οι πραξικοπηματίες με την αιτιολογία ότι «θα φέρουν την δημοκρατία» στον λαό, από τη μια θα ακυρώσουν το εκλογικό δικαίωμα και θα εκβιάσουν τον λαό επειδή αυτό είναι το περιεχόμενο της  αντιδραστικής φασιστικής πολιτικής.

Το σημείο στο οποίο έφτασε η αντιπαράθεση των μερίδων της άρχουσας τάξης, είναι προϊόν της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής  πολιτικής και εξέλιξης  πάνω στην οποία   στηρίχτηκε η φασιστική δικτατορία. Στην προσπάθεια να κρύψουν την πραγματικότητα μερίδες της τουρκικής άρχουσας τάξης  χρησιμοποιούν σαν άλλοθι τμήματα του λαού που αντιτάχθηκαν στην απόπειρα και λένε ότι «η περίοδος των πραξικοπημάτων έκλεισε, είναι η ώρα της δημοκρατίας». Στην συνεχιζόμενη πολιτική και οικονομική κρίση της φασιστικής δικτατορίας, οι χούντες, τα πραξικοπήματα και οι απόπειρες πραξικοπημάτων είναι μια   επιλογή σε ισχύ και  ανά  πάσα στιγμή. Οι στρατιωτικές φασιστικές χούντες είναι έτοιμες να αναλάβουν καθήκοντα σε κάθε περίπτωση όταν  η κρίση βαθαίνει. Σ’ αυτό το πλαίσιο, όταν η τουρκική άρχουσα τάξη δεν μπορεί να λύσει τα πολιτικά προβλήματα και να αντιμετωπίσει την κρίση, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα εξακολουθούν να κατέχουν θέση στην ατζέντα της. Η τελευταία απόπειρα είναι σαφής απόδειξη. Είναι επίσης μια ένδειξη ότι η τουρκική άρχουσα τάξη χάνει την ικανότητα  της να διαχειριστεί τις σημερινές αντιθέσεις  με πολιτικές διαδικασίες.

Με τις πρόσφατες εξελίξεις υπάρχει μια αποδυνάμωση,  η άρχουσα τάξη έγινε αναξιόπιστη και η πολιτική κρίση βάθυνε. Η πρώτη απάντηση στην απόπειρα πραξικοπήματος ήταν οι συλλήψεις χιλιάδων μελών του δικαστικού σώματος και αξιωματικών. Η αντιπαράθεση μεταξύ των μερίδων της αστικής τάξης θα οδηγήσει σε μια βαθιά  εκκαθάριση της κρατικής γραφειοκρατίας. Ωστόσο αυτή  η εκκαθάριση θα αποτελέσει την βάση για νέα πολιτική σύγκρουση, που θα μετατοπιστεί σε άλλο έδαφος, θα διαλυθούν συμμαχίες και θα συσταθούν νέες αντιδραστικές συμμαχίες. Η φασιστική δικτατορία εξασφαλίζει την εύκολη αναγνώριση των  αντίπαλων ομάδων αλλά και   των εχθρών και φίλων του λαού. Ειδικά ο επίμονος και αντιστασιακός αγώνας του κουρδικού έθνους έγινε αιτία για την ραγδαία ωρίμανση των συγκρούσεων μέσα στις κυρίαρχες τάξεις. Η φασιστική δικτατορία που δεν δέχεται  τις διεκδικήσεις  του κουρδικού έθνους για δημοκρατικά δικαιώματα, απέναντι στην ισχυρή και επίμονη αντίσταση και την πάλη που διεξάγεται  θα αντιμετωπίσει το αναπόφευκτο βάθεμα της κρίσης και των αδιεξόδων της. Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή μεγαλώνουν αυτό  το πρόβλημα.

Το καθήκον των επαναστατών και των κομμουνιστών ενάντια στις συνέπειες της βίαιης διαχείρισης της κρίσης  είναι να προχωρήσουν την λαική  πάλη, να την ενισχύσουν και να την κάνουν αποτελεσματική. Η δυσαρέσκεια των μαζών αν δεν συναντηθεί με την κρίσιμη δύναμη των όπλων δεν θα μπορέσει να κάνει την πολιτική κρίση της άρχουσας τάξης δυνατότητα για την επανάσταση. Είναι καθήκον να οργανωθεί η δημοκρατική και η επαναστατική πάλη ενάντια στην φασιστική δικτατορία για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων είτε αυτή  χρησιμοποιεί το προπέτασμα του κοινοβουλίου, είτε  την ηγεσία της στρατιωτικής  χούντας. Απέναντι στο στρατιωτικό πραξικόπημα να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του λαού, να κινητοποιήσουμε τον λαό ενάντια στο κύμα επιθέσεων για να κάνει τον αγώνα δική του υπόθεση, αγώνα ενάντια στην φασιστική δικτατορία την καλυμμένη με τον κοινοβουλευτισμό, να  αποσαφηνιστεί η πολιτική πάλη με την διαφοροποίηση των μέσων και των μορφών πάλης απ’ αυτές του ρεφορμισμού με επίκεντρο την επανάσταση. Χωρίς να υποτιμήσουμε την πολιτική σημασία της απόπειρας δεν πρέπει  να αγνοούμε την ουσία του προβλήματος που είναι να συνδεθεί η πάλη του λαού με τα μέσα και τις μορφές πάλης των ανταρτών, να αγκαλιάσουμε το καθήκον της λαϊκής δημοκρατικής επανάστασης.

Οι καταπιεσμένοι  έχουν λύση και διέξοδο!. Δεν θα επιτρέψουμε στο ΑΚΠ να δημιουργήσει ψεύτικες ελπίδες στον λαό μετατρέποντας το κοινοβούλιο σε προκάλυμμα του φασισμού! Δεν πρέπει να αφήσουμε τον Ερντογάν   να ξεγελάσει τον λαό με την ρητορική για την δημοκρατία και την επίκληση του φόβου της   φασιστικής χούντας  αυτοπαρουσιαζόμενος ως  απελευθερωτής των καταπιεσμένων.

Οι καταπιεσμένοι δεν πρέπει να είναι  συμπληρωματικό υλικό  στην  δύναμη των αντιδραστικών!  Είναι αυτοί που γκρεμίζουν και χτίζουν την ιστορία. Έχουν την  ιστορική ευθύνη να οργανώσουν και να  στοχεύουν σε σωστή κατεύθυνση, να πείσουν για την λαϊκή δημοκρατική επανάσταση, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Αυτό το καθήκον  πρέπει να είναι στην ημερήσια διάταξη   στα εργοστάσια, στα χωράφια, στα αμφιθέατρα, στους δρόμους, στις πλατείες και στα βουνά!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΧΟΥΝΤΕΣ!

ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΙΔΡΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ!

ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΔΙΕΝΕΞΗ ΤΗΣ ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ, ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΑΣ ΤΟ TKP/ML, TIKKO ΚΑΙ TMLGB!

16  Ιούλη 2016

Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας/Μαρξιστικό-Λενινιστικό
TKP/ML

24 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δυστηχώς η αριστερά στην Τουρκία είναι στην γωνίτσα της χωρίς να προσπαθεί να παρέμβει και έτσι κάνει μόνο καταγγελίες ενάντια σε αυτούς που έλιωσαν οι ερπύστριες των τανκ.
Ποιος είναι αυτός που κολάει τα ένσημα της δημοκρατίας και της προοδευτικότητας για να κολίσει μερικά;
"Με αυτήν την έννοια η αντίσταση μαζών στην απόπειρα του πραξικοπήματος αν και μπορεί να δικαιολογηθεί και να εξηγηθεί δεν μπορεί όμως να της δοθούν προοδευτικά και δημοκρατικά χαρακτηριστικά. "
Δεν υπάρχει πιο αντιδραστικη εκτίμηση απο αυτή.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Μάλλον δε ξέρεις να διαβάζεις ή είσαι τόσο στημένος που έψαχνες μια φράση για να την απομονώσεις και να κάνεις την "κριτική" σου εκ του ασφαλούς!

Η αριστερά στη Τουρκία εδώ και δεκαετίες είναι στη παρανομία. Δρα σε καθεστώτα φασιστικοποιημένα είτε το μανδύα της χούντας έχουν είτε της "δημοκρατίας". Αντιμετωπίζει διώξεις, φυλακίσεις εκτελέσεις και πλέον κυνηγιέται σε όλη την Ευρώπη. Έχοντας παράλληλα υποστεί και η ίδια τις συνέπειες της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος από τη μια βρίσκεται αποδυναμωμένη στις μεγάλες πόλεις παλεύει για την οργάνωση των εργατών και του λαού σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, και από την άλλη παλεύει για την ελευθερία με ένοπλα τμήματα στο περιοχές των Κούρδων, και όχι μόνο, έχοντας να αντιμετωπίσει τον τρίτο πιο ισχυρό, μέχρι τώρα τουλάχιστον, στρατό του κόσμου και με ισχυρές πλάτες από Αμερική πλευρά. Προσπαθεί να αντισταθεί σε ένα καθεστώς βαθιά στρατιωτικοποιημένο και από τα πιο σκληρά του κόσμου, σε μια χώρα ιδιαίτερα πολύπλοκη και με πολλές αντιθέσεις από τη δύση μέχρι την ανατολή.
Καλά κάνει λοιπόν και το ΚΚΤ/ΜΛ, όπως σε μεγάλο βαθμό και άλλες οργανώσεις, και καλούν τους λαούς της Τουρκίας να μη στοιχηθούν με καμιά αστική πλευρά αλλά να οργανώσουν τη πάλη τους για τα δικαιώματά τους και για τις ελευθερίες τους. Το δίλημμα για το τι είδους φασιστικό καθεστώς θα επιλέξουν το αφήνουν σε κάτι τύπους που βλέπουν τη πραγματικότητα με κουτάκια και την ερμηνεύουν με συνταγές μπαγιάτικες.

Και αφού λοιπόν σε πολλούς αρέσουν οι αναγωγές σε άλλες εποχές και σε άλλες χώρες, με πολύ διαφορετικές συνθήκες και στη μια και στην άλλη περίπτωση, για να βγάλουν τις συνταγές τους να ρωτήσω και 'γω με τη σειρά μου:
Πόσο προοδευτικό θα ήταν άραγε απέναντι στο πραξικόπημα του Παττακού να βγει κόσμος στους δρόμους για να υπερασπιστεί τη ...δημοκρατία του Παπαδόπουλου με φιλελευθεροποίηση Μαρκεζίνη;

Τέτοιου είδους τοποθετήσεις σαν και τη δική σου ανώνυμε είναι χειρότερες και από τη προσπάθεια του πνιγμένου που για να σωθεί πιάνεται από τα μαλιά του.
Λίγη προσοχή δε βλάπτει και καλό θα είναι ορισμένοι που είστε έτοιμοι να κουνήσετε το δάχτυλο σε οποιονδήποτε να είστε λίγο πιο σεμνοί!

Ανώνυμος είπε...

Για πες μας ω μεγάλε και φωτεινέ παντογνώστη, ποιο κομμάτι λαού ήταν αυτό που κατά βάση κατέβηκε στους δρόμους τις ώρες του πραξικοπήματος; Κυρίως υποστηρικτές του ΑΚΠ και του Ερντογάν ήταν. Ακόμα και αν δεν συμμετείχαν μόνο υποστηρικτές του ΑΚΠ, σίγουρα ήταν το πλειοψηφικό κομμάτι. Εάν θες να προσδιορίσεις αυτό το κομμάτι ως προοδευτικό/δημοκρατικό, μάλλον η δικιά σου εκτίμηση είναι αντιδραστική και το μόνο που κάνεις είναι να βάζεις πλάτες στη φασιστική τουρκική κυβέρνηση.

Κάθε κίνηση μαζών δεν σημαίνει, ότι κινείται πάντα σε προοδευτική κατεύθυνση. Αυτό το πρόβλημα δυστυχώς το έχει κομμάτι της Αριστεράς (μας): όπου βλέπει δηλαδή μαζική συγκέντρωση, να πιστεύει, ότι ο λαός βγήκε με τα κόκκινα λάβαρα (στην προκειμένη περίπτωση βέβαια ήταν τα κόκκινα λάβαρα - εθνικά σύμβολα της Τουρκίας) στους δρόμους.

Ελπίζω να μη θεωρείς προοδευτικές και τις συγκεντρώσεις της νεολαίας για το Pokemon Go

ulyanovism είπε...

Λανθασμένη η ιστορική σου αναλογία ΑσΓ. Το ιστορικό αντίστοιχο θα ήταν να βγαίνει η αριστερά το 1967 και να λέει "Ούτε Παπαδόπουλος ούτε Κανελλόπουλος, μην παίρνεις θέση στις ενδοαστικές διαμάχες, πάρε θέση υπέρ της λαϊκής εξουσίας" και "σάμπως πριν δημοκρατία είχαμε, αφού οι κομμουνιστές ήταν παράνομοι" κτλ.

Ανώνυμος είπε...

Οργίστηκα αρκετά όταν διάβασα αρχικέ σχολιαστή τον χαρακτηρισμό που προσάπτεις στην άποψη μας και στην ταυτόσημη με των Τούρκων συντρόφων μας περί της αντιδραστικότητας της. Ας μου επιτραπεί να αντισχολιάσω τηλεγραφικά το εξής: κοινός πυρήνας τέτοιων θεωρήσεων σας (όπως παρεμφερής ήταν για το δημοψηφισματικό ελληνικό ΟΧΙ και για το ΠΙΘΑΝΟ BREXIT, όπου διαγνώσκατε προεπαναστατικές θύελλες όχι μονάχα μέσα σε περβάλλον κινηματικής άπνοιας αλλά δυστυχώς και σε συνθήκες οπισθοδρομικών ανέμων) είναι η ρεφορμιστική ιδιοσυγκρασία σας. Με ταπεινωτική συνέπεια να σέρνεστε σαν θλιβερή ουρά ενδοαστικών, ενδοιμπεριαλιστικών και τώρα ενδοφασιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων.
Το δίλλημμα για τη συνεπή ριζοσπαστική αριστερά ποτέ δεν υπήρξε Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος, Τι Μαρκεζίνης, τι Ιωαννίδης (ενώ ορισμένα λαγωνικά εντόπιζαν και ταύτιζαν τους αρνητές εκείνου του διλλήμματος με πράκτορες του Ρουφογάλη) Τι τούρκος φασίστας με χακί, Τι φασίστας με κουστούμι πολιτικάντη.
Προσωπική μου εκτίμηση παρεπιπτόντως είναι πως δεν παρεμβλήθηκε πλημμυρίδα δημοκρατικού λαού που πλαισίωσε την έκκληση του σφαγέα της Τσίζρε και Ντιγιαρμπακίρ Ερντογάν μπροστά στις ερπύστριες, αλλά τηρουμένων των αναλογιών η κατάσταση είχε κοινά χαρακτηρισικά με την αντιπαράταξη μηχανισμών ερήμην του λαού και ελέω Γκομπαρτσόφ στο Βουκουρέστι με την αποκαθήλωση του Τσαουσέσκο.
Δεν παγιδεύονται λοιπόν σε τέτοια διλλήμματα όσοι διακατέχονται απο την ακλόνητη πεποίθηση του ΤΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ,ΤΙ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΤΙ ΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ,ΤΙ ΛΑΙΚΗ Η` ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝ ΜΕΣΩ (ακεραιων) ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ (και εξαρτημένων) ΔΟΜΩΝ
Και για να το βαρύνω με μια με προσωπική μου πάλι ευθύνη εκτίμηση Τι αντιδραστικός, Τι ρεφορμιστής
Ε όχι να σου βγαίνουν και απο αριστερά ορισμένοι με τη πιο δεξια οπτική και πρακτική
ΚΜ

Ανώνυμος είπε...

συμπληρωματικά, ένας αριστερός αφου πρωτύτερα προβεί σε ενδελεχή ανάλυση των δεδομένων και καταλήξει στην εκτίμηση ότι υποστηρίζοντας τη μια θέση και επίδικο ενός διλήμματος που θέτει το αντίπαλο αστικό στρατόπεδο (αξιοποιώνυας ρωγμές του δηλαδή) , τελικά θα βοηθήσει στην παραπέρα ενίσχυση και συγκρότηση των εργατολαικών δυνάμεων. Το ΟΧΙ του Τσίπρα συνέβαλλε θετικά (κρίνοντας και εκ του αποτελέσματος) σε αυτήν την υπόθεση; Η νίκη του Ερντογάν με την άμεση επιβολή (και έχει πολύ χειρότερα ακόμη στα σχέδια του) στρατιωτικού νόμου διευκολύνει την ανάπτυξη κινήματος;
Όσο για τη λαοθάλασσα που μπήκε μπροστά στα τανκς, είδα στη τηλεόραση ένα Τουρκαλά μόνο εθνικιστή (κατά το Ελληναράς για να μη παρεξηγηθώ) που ζήλωσε τη δόξα της διάσημης φωτογραφίας με τον κινέζο στην πλατεία της Τιεν αν Μεν όταν ένα άλλο αντιδραστικό επίσης δίλημμα ορθώθηκε τότε) και κάποιους λίγους διάσπαρτους.
Αν όντως μεσολάβησε μαζική λαική συμμετοχή ενάντια στη χουντική απόπειρα, γιατί μυστηριωδώς εξαυλώθηκε την επόμενη μέρα αυτό το δυναμικό κύμα και δεν εκδηλώνεται, τώρα που ο Ερντογάν με τα κατάλληλα άλλοθι κλιμακώνει την επίθεση του στον δήθεν υποστηρικτή λαό δημιουργώντας ένα σιδερόφρακτο κλοιό σε βάρος της εργατικής τάξης και των αγωνιστών και όχι αποκλειστικά κατά των σφετεριστών του;
ΚΜ

Ανώνυμος είπε...

Η ανακοίνωση όμως της ΛΑΑΑΣ άλλα λέει. Πώς γίνεται να συμφωνείτε και με το ΤΚΡ/ML και να υπογράφετε το αντίθετο;

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Και ποια είναι αυτά τα άλλα;

Ανώνυμος είπε...

"Η κινητοποίηση του λαού στους δρόμους και στις πλατείες έπαιξε ρόλο στην αποτυχία του πραξικοπήματος, ανεξάρτητα από το αν επιδιώχθηκε η χρησιμοποίηση της και από τις αντιδραστικές δυνάμεις."
Μην αρχίσεις ότι απομονώνω την πρόταση, γιατί δεν έχω διάθεση για συνδικαλιές

Ανώνυμος είπε...

Το έπαιξε ρόλο (σκέτο) από το έπαιξε προοδευτικό, δημοκρατικό ή άλλο φιλολαϊκό και υπέρ της δημοκρατίας ρόλο είναι εντελώς άλλο πράγμα. Μπορεί η ανακοίνωση της ΛΑ-ΑΑΣ να έχει κάποια φραστική διαφοροποίηση, φυσικό άλλωστε μιας και δε βρισκόμαστε άμεσα και μέσα στα γεγονότα, αλλά δε διαφοροποιείται στην ουσία του πράγματος κάτι που βγαίνει άνετα απ' όλο το κείμενο αλλά και από τη συνέχεια της πρότασης που παραθέτεις:

Ο δρόμος βέβαια για το λαό της Τουρκίας και του Κουρδιστάν δεν είναι άλλος απ΄ τον αγώνα του ενάντια σ΄ όλες τις αντιδραστικές αστικές μερίδες και τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά.

Όπως και να έχει όμως το πράγμα δε νομίζεις ότι αυτοί που βρίσκονται μέσα στα γεγονότα και τα ζουν πως έχουν το δικαίωμα και καλύτερη εικόνα να έχουν αλλά και πιο αυστηρή άποψη;

jim papakonou είπε...

Κ γιατι δεν μας λες καλυτερα εσυ την δικη σου αποψη; Συμφωνεις με οτι αναφερεται στην αποψη του τουρκικου μ-λ κομματος,με αυτην του ΚΚΕ(μ-λ) με αυτην της ΛΑΑΑΣ,εχεις δικη σου εκτιμηση κ ποια ειναι αυτη η ενδεχομενα υποστηριζεις καποια εκτιμηση αλλου ελλαδικου πολιτικου χωρου κ ποιου; Ετσι για να αποφευγονται μιας κ τις ανεφερες οι συνδικαλιες... Κ να 'χουμε κ εμεις την δυνατοτητα να κρινουμε θεσεις κ αποψεις αλλα κ την ...δεινοτητα των ρητορων περι του αντικειμενου!

Ανώνυμος είπε...

Εγώ συμφωνώ με την ανάλυση του ΚΚΤ/ΜΛ που είναι ξεκάθαρη. Όπως ξεκάθαρη ήταν και η άποψη του ενός συνυπογράφοντος από τους υποστηρικτές της ΛΑΑΑΣ που είδαν λαϊκή αντίδραση στο πραξικόπημα. Συνδικαλιές είναι να λες δεν ήμουν εκεί και δεν έχω ξεκάθαρη άποψη. Να συνυπογράφεις μια διπλωματική ανακοίνωση με κάποιον που διαφωνεί κάθετα με το ΚΚΤ/ΜΛ και μετά να λες ότι συμφωνείς με το ΚΚΤ/ΜΛ και όλοι να είμαστε ευχαριστημένοι. Ε δεν γίνεται μονά ζυγά δικά μας.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Οπότε να υποθέσω ότι δεν είσαι ο πρώτος ανώνυμος που χαρακτηρίζει την άποψη του ΚΚΤ/ΜΛ ως αντιδραστική; Γιατί αυτό έγινε και δε φταίμε όλοι όσοι το έκαναν.

Κατά τα άλλα:

Η δυσκολία του να κατανοήσουν κάποιοι ότι η συνεργασία δύο οργανώσεων δε σημαίνει ντε και καλά ταύτιση απόψεων, ότι μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη σημαντικές διαφωνίες οι οποίες λύνονται, ή και δε λύνονται, είναι κατανοητή. Ακόμη και η διαφωνία με αυτή τη συνεργασία είναι κατανοητή. Βλέπεται η πλειοψηφία της Αριστεράς σε αυτό το τόπο έχει ταυτίσει την συνεργασία με την ενότητα και με τη ψεύτικη συγκάλυψη των διαφορών. Ταυτίζει τη συνεργασία με την επιβολή των απόψεων και όχι με τη συναγωνιστική - συντροφική και δημιουργική αντιπαράθεση στα πλαίσια ενός κοινού αγώνα, μιας κοινής προσπάθειας που υπάρχει, παρά την ενόχληση κάποιων, γιατί τα κοινά είναι πιο ισχυρά από τις διαφορές και γιατί δε κρυβόμαστε.

Το να εκφράζονται όμως αυτές οι δυσκολίες κάτω από άσχετα κείμενα ή από ανακοινώσεις, κάτι που γίνεται συχνά από ορισμένους, άλλων οργανώσεων και ιδιαίτερα η εκμετάλλευση ευαίσθητων ζητημάτων σαν τα γεγονότα στη Τουρκία είναι τουλάχιστον κατακριτέα, για να μη πω τίποτ' άλλο. Αναρωτιέμαι. Πριν την ανακοίνωση ΚΚΤ/ΜΛ δημοσιεύτηκαν εδώ με τη σειρά που γράφω οι ανακοινώσεις του Μ-Λ ΚΚΕ, του ΚΚΕ(μ-λ) και της Λαϊκής Αντίστασης. Γιατί δεν τέθηκε εκεί το ζήτημα των διαφορετικών προσεγγίσεων;

Προσεγγίσεων που δεν αφορούν τόσο την γενικότερη ανάλυση της κατάστασης στη Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή όσο την εκτίμηση για τη παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα στο πραξικόπημα. Κάτι που φάνηκε και στο ζήτημα του Brexit.

Το ρόλο του λαϊκού παράγοντα τον επισημαίνει και η ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ): "είναι σαφές ότι έπαιξε ρόλο και η μαζική κινητοποίηση του λαού ενάντια στους πραξικοπηματίες, έστω και αν γίνεται προσπάθεια να πιστωθεί στην έκκληση του Ερντογάν". Η ανακοίνωση της Λαϊκής Αντίστασης λέει: "Η κινητοποίηση του λαού στους δρόμους και στις πλατείες έπαιξε ρόλο στην αποτυχία του πραξικοπήματος, ανεξάρτητα από το αν επιδιώχθηκε η χρησιμοποίηση της και από τις αντιδραστικές δυνάμεις." που είναι λοιπόν η τεράστια διαφορά;

Η ανακοίνωση του ΚΚΤ/ΜΛ χωρίς να τον απορίπτει είναι πολύ πιο αναλυτική και με πολύ πιο συγκεκριμένα συμπεράσματα για το ρόλο που τελικά έπαιξαν αυτές οι κινητοποιήσεις, (για των οποίων τη μαζικότητα καλό είναι να κρατάμε και μικρό καλάθι κατά τη προσωπική μου άποψη και με βάση τα συμπεράσματα που έβγαλα παρακολουθώντας τα βίντεο και τη φωτογραφίες).

Θεωρώ λοιπόν ότι είναι απολύτως φυσιολογικό τρεις οργανώσεις, δύο από την Ελλάδα με όλες τις δυσκολίες που αυτό δημιουργεί για να εκφραστεί κανείς με μεγαλύτερη σιγουριά για γεγονότα σε μια άλλη χώρα, και μια από τη Τουρκία που έχει κάθε δυνατότητα να γνωρίζει από τα μέσα και καλύτερα τα γεγονότα, στις ανακοινώσεις τους να έχουν διαφορές ή και διαφοροποιήσεις ως προς τη διατύπωση για κάποιες πλευρές των γεγονότων. Στην εκτίμηση όμως της γενικότερης κατάστασης δεν υπάρχουν και τόσο μεγάλες διαφορές.

Ένα συνεργατικό σχήμα όμως δεν μπορεί να ταυτίζεται με τη μια ή την άλλη άποψη αλλά ή θα βρίσκει τα κοινά σημεία ή δεν θα τοποθετείται για κάποια ζητήματα. Εδώ υπήρξε η δυνατότητα να βγει η ανακοίνωση γιατί στην ουσία των πραγμάτων, για τις αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τη Τούρκικη αστική τάξη, για το ρόλο των ιμπεριαλιστών αλλά και για το τι πρέπει τελικά να παλέψουν ο τούρκικος, ο ελληνικός και όλοι οι λαοί του κόσμου οι απόψεις δε διαφέρουν.

Ανώνυμος είπε...

Δεν έχει νόημα να συνεχίσω, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλουμε άκρη. Ένα μόνο σημείο που είναι προσβλητικό και με υπονοούμενα της κουκουέδικης σχολής (όσοι διαφωνούν εν δυνάμει προβοκάτορες). Γιατί είναι κατακριτέα η παρέμβαση στη συγκεκριμένη δημοσίευση, αφού γίνεται σύγκριση ακριβώς αυτής της ανακοίνωσης με άλλες; Εγώ δεν αναφέρθηκα σε άλλες ανακοινώσεις μόνο για να κάθεσαι να υπονοείς ότι προσπαθώ να σου αμαυρώσω τις επιλογές σας στις συνεργασίες σας. Ούτε πολύ περισσότερο άφησα υπονοούμενα για τίποτα. Έτσι κι αλλιώς ο καθένας κρίνεται εντέλει για τις επιλογές του στην πορεία των γεγονότων. Ο διάλογος πια έχει αντικατασταθεί από τις αυτάρεσκες καταγγελίες. Ειλικρινά συγγνώμη για την ενόχληση. Δεν θα ξανασυμβεί.

Ανώνυμος είπε...

Ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει, να πετάει χαρακτηρισμούς και εκτιμήσεις κατά το πως τον βολεύουν, αλλά όχι οι διαχειριστές αυτού του μπλογκ. Αν αυτοί κάνουν το λάθος να κριτικάρουν ή να εκφράσουν κάποια εκτίμηση (σωστή ή λάθος δεν έχει σημασία) που δεν αρέσει τότε προσβάλουν και έχουν τη λογική του ΚΚΕ περί προβοκατόρων.
Κατά τα άλλα; Απάντηση καμιά και αποχώρηση των προσβληθέντων. Στο καλό! Πολύ εύθικτος δεν είσαι την ώρα που μιλάς για συνδικαλιές; Αν δεν είσαι ο ίδιος που μίλησε για αντιδραστική άποψη. Κάτι που παρά το ερώτημα του ασγ δεν το απάντησες και ας σε έθιγε κατά κάποιο τρόπο.
Και μόνο το γεγονός ότι εστιάζεις σε αυτά και δεν απαντάς στα υπόλοιπα δείχνει το τι σε ενδιαφέρει περισσότερο. Καθόλου πάντως η συζήτηση περί των τουρκικών και η στάση της αριστεράς εδώ και εκεί.

Ανώνυμος είπε...

Συνδικαλιές (φθηνές) κάνει εκείνος που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει την διαφορά σχέσεων μεταξύ οργανώσεων μιας χώρας, και στα πλαίσια μιας συνεργασίας (ΛΑ), και τις συγκρίνει με την σχέση που έχουμε την αδελφή μας οργάνωση σε μια άλλη χώρα. Είναι διαφορετικοί τύποι σχέσεων και συνεργασιών, υπάρχει διαφορετικό επίπεδο συμφωνίας, διαφορετικό επίδικο στην κάθε σχέση.

Επίσης αν εκτιμάς τόσο πολύ το TKP/ML και την πολιτική του άποψη, πες μας εσύ πώς κρίνεις την πρόσφατη τακτική συνεργασία του με τις υπόλοιπες αριστερές οργανώσεις και με το PKK. Εκεί δεν "συνυπογράφουν μια διπλωματική ανακοίνωση με κάποιον που διαφωνεί κάθετα με το TKP/ML"; Ή "όποτε μας συμφέρει".

Στην πραγματικότητα τα σχόλια αυτά κυρίως θέλουν να χρησιμοποιήσουν το TKP/M-L για να "την πουν" στο ΚΚΕ(μ-λ) παρά εκφράζουν κάποια ενασχόληση με τα της γείτονος ούτε κάποια πραγματική συμφωνία με το TKP/M-L. Συνδικαλιές για δημιουργία εντυπώσεων, δηλαδή.

ΑΛΕΠΟΥ

Ανώνυμος είπε...

Ας πούμε ότι το κρίσιμο ζητημα στις ανακοινώσεις είναι η εκτίμηση της συμπεριφοράς των μαζών σχετικά με το πραξικόπημα.

Έχουμε και λέμε:

1) ΤΚP ML: "...Το σοβαρό και ισχυρό πρόβλημα του πραξικοπήματος είναι ότι σύντομα αντιμετωπίστηκε άμεσα από την πλευρά των οργανωμένων παραστρατιωτικών δυνάμεων του ΑΚΠ και ένα κομμάτι του λαού που ακολουθεί το ΑΚΠ δεν απείχε αλλά αντιστάθηκε στο πραξικόπημα.
Η ανάγνωση αυτής της κίνησης των μαζών σαν κίνηση για την υπεράσπιση της δημοκρατίας συσκοτίζει την πραγματική φύση της δομής του τουρκικού κράτους. Πρέπει να εξηγήσουμε τον πολιτικό χαρακτήρα της κινητοποίησης αυτών των μαζών και την οικειοποίηση της από την πιο στρατιωτικοποιημένη αντιδραστική φασιστική πολιτική του ΑΚΠ. Με αυτή την έννοια πρέπει να προσδιοριστεί ότι αυτή η κίνηση των μαζών δεν ήταν μια κίνηση για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες αλλά για την υπεράσπιση των συμφερόντων μιας φασιστικής κλίκας. Με αυτήν την έννοια η αντίσταση μαζών στην απόπειρα του πραξικοπήματος αν και μπορεί να δικαιολογηθεί και να εξηγηθεί δεν μπορεί όμως να της δοθούν προοδευτικά και δημοκρατικά χαρακτηριστικά..... "

Μιλάνε αναλύοντας το ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟ. Μιλάνε για μια ενεργητική συμμετοχή των μαζών που ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ το AKP, για μάζες που πήραν θέση ως προς το πραξικόπημα, που ενεπλάκησαν ενεργητικά στην αποτροπή του, ασχέτως της οικειοποίησης της κίνησής τους, που και αυτή η οικειοποίηση υπάρχει. Το ΤKP ML εκτιμάει πολιτικά τα γεγονότα και παίρνει θέση γι αυτά ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΠΡΟΟΡΔΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ σ αυτή την κινηση μαζων.

Ανώνυμος είπε...


2) ΚΚΕ(μ-λ): ".... Η αποτυχία του πραξικοπήματος έχει να κάνει με πολλαπλά στοιχεία εμπλοκής στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας και πιθανά με τους όρους προετοιμασίας του, ωστόσο είναι σαφές ότι έπαιξε ρόλο και η μαζική κινητοποίηση του λαού ενάντια στους πραξικοπηματίες, έστω και αν γίνεται προσπάθεια να πιστωθεί στην έκκληση του Ερντογάν...."

Μιλάνε για την ΑΠΟΤΥΧΙΑ του πραξικοπήματος. Στην οποία αναγνωρίζεται ότι έπαιξε ρόλο η "μαζική κινητοποίηση του λαού ενάντια στους πραξικοπηματίες" . Σαν ουδέτερο ακούγεται αυτό.Το σε ποιον θα πιστωθεί η τέτοια ή άλλη κίνηση των μαζών είναι άλλο θέμα. Το θέμα είναι πώς εκτιμάται η κίνηση των μαζών.

Ανώνυμος είπε...

3) ΜΛ- ΚΚΕ
"....Ο τουρκικός λαός με την πλατιά του κινητοποίηση έδειξε την αποφασιστικότητά του να αποκρούσει και να ματαιώσει την επιβολή μιας νέας στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας

.....Ο τουρκικός λαός, με την άμεση, πλατιά κινητοποίηση και κάθοδό του στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, έδειξε την αποφασιστικότητά του να αποκρούσει και να ματαιώσει τους σχεδιασμούς των πραξικοπηματιών.

.....Η ανατροπή του στρατιωτικοφασιστικού πραξικοπήματος και η υπεράσπιση των όποιων δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών έχει κατακτήσει ο τουρκικός λαός, ούτε αθωώνει, ούτε εξαγνίζει την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν, την άγρια τρομοκρατία, καταπίεση και καταστολή που ασκεί σε βάρος των αγωνιστών του δημοκρατικού, προοδευτικού και επαναστατικού κινήματος.
.....Το Μ-Λ ΚΚΕ χαιρετίζει τον αντιφασιστικό αγώνα του τούρκικου λαού, στέκει στο πλάι του και εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στην πάλη για την ανατροπή του στατιωτικοφασιστικού πραξικοπήματος, για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.... "

Ολη η ανακοίνωση εξαίρει τον ενεργητικό ρόλο του λαού γενικώς (προσέξτε: το TKP ML κάνει λόγο για κομμάτι του λαού που υποστηρίζει το ΑΚΠ). Που αυτή η πλατιά (είναι και αντιφασιστική άραγε;έτσι φαίνεται κατά τους γράφοντες...) λαική κινητοποίηση ΑΠΕΤΡΕΨΕ και ΜΑΤΑΙΩΣΕ το πραξικόπημα. Πολύ θα ήθελα να ακούσω τι λένε τώρα με την πραξικοπηματάρα Ερντογαν. Αυτά παθαίνει αυτός που βλέπει παλλαϊκα στον ύπνο του και τις μαζες να σέρνονται δώθε κείθε στις ρωγμές των μερίδων της αστικής τάξης, δήθεν ασκώντας πολιτική, κι αυτός να τις χαιρετίζει....

Ανώνυμος είπε...

ΛΑΑΣ:
...Η κινητοποίηση του λαού στους δρόμους και στις πλατείες έπαιξε ρόλο στην αποτυχία του πραξικοπήματος, ανεξάρτητα από το αν επιδιώχθηκε η χρησιμοποίηση της και από τις αντιδραστικές δυνάμεις....

Μάλλον, θέλει μνα πει, ότι δεν έχει κριθεί η χρησιμοποίηση τους ή όχι απ τις αντιδραστικές δυνάμεις. Φυσικά δεν μιλάμε για το μέλλον το απώτερο. Μιλάμε για τώρα. Και νομίζω πως έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί.... Ο Ερντογαν δεν είναι μόνος.

Κατά τα άλλα έχει δίκιο η ΑΛΕΠΟΥ, αυτά έχουν οι συνεργασίες και οι ισρορροπίες. Το ίδιο συμβαίνει και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις ωραίες ανακοινώσεις του ΣΕΚ.
Αν είναι όμως τώρα που ζορίζουν τα πράγματα (άλλωστε και με το BREXIT τα ανάλογα γίνανε) οι ανακοινώσεις του LIFO να είναι καλύτερες των διαφόρων συνεργασιών της αριστεράς, αστο καλύτερα.....

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Υπάρχει μια δυσκολία. Η μη υπογραφή των σχολίων δυσκολεύει στο να καταλάβουμε αν ο ανώνυμος είναι ένας ή περισσότεροι.

Αν είναι ένας λοιπόν θα έλεγα να ελέγξει πρώτα τα σχόλιά του και να λύσει τις δικές του αντιφάσεις και μετά ας έρθει να μας κουνάει το δάχτυλο.
Γιατί δε μπορεί από τη μια να μας λες ότι συμφωνείς με τις απόψεις μας και από την άλλη να μιλάς για ουδετερότητα.

Ως προς το επίμαχο ζήτημα για τις εκτιμήσεις των οργανώσεων και της Λαϊκής Αντίστασης, που τόσο καίγονται κάποιοι, ήδη απαντήσαμε. Να προσπαθήσω να το κάνω πιο κατανοητό.

Είμαστε τρεις οργανώσεις, δύο στην Ελλάδα και μια στη Τουρκία, και ένα συνεργατικό σχήμα πάλι στην Ελλάδα. Η μονολιθικότητα δεν θα μπορούσε να ισχύει σε καμιά περίπτωση ανάμεσα σε τρεις οργανώσεις και ακόμη περισσότερο στο σχήμα. Το γεγονός ότι κάθε οργάνωση επιλέγει, για τους δικούς της λόγους και με βάση τις δικές της αναλύσεις, να δώσει μικρότερο ή μεγαλύτερο βάρος ή και διαφορετική εκτίμηση σε πλευρές ενός ζητήματος δεν αναιρεί ότι σε πολλές άλλες, και ίσως ουσιαστικότερες, πλευρές υπάρχει κοινός τόπος.
Όσον αφορά τον λαϊκό παράγοντα μπορεί η κάθε οργάνωση να έχει διαφορετική εκτίμηση για τα χαρακτηριστικά του και για το ρόλο του υπάρχει όμως και κάτι κοινό. Ότι ο λαός της Τουρκίας, και κάθε λαός, δεν έχει κανένα λόγο να στοιχίζεται πίσω από αντιμαχόμενες μερίδες της αστικής τάξης και ότι πρέπει να οργανώσει τη πάλη του για τα δικά του συμφέροντα. Οι διαφορετικές εκτιμήσεις λοιπόν συγκλίνουν σε αυτό που για μένα είναι και το ουσιαστικότερο.

Τώρα όποιος θέλει να αντιπαρατεθεί στη Λαϊκή Αντίσταση θα έλεγα κατ' αρχήν ότι έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Ας φροντίσει όμως να το κάνει λίγο πιο πετυχημένα με βάση τις απόψεις που αυτή εκφράζει. Με βάση τα κείμενα, τους στόχους που έχει βάλει, τη δράση της και την εν γένει παρουσία της. Γιατί το να τονίζονται κάθε φορά οι διαφορές των δύο οργανώσεων, λες και τις έχουν κρύψει ποτέ, δε δείχνει μόνο έλλειψη σοβαρότητας αλλά κυρίως μια απόλυτα λάθος και δογματική αντίληψη για τις συνεργασίες που συνοψίζεται σε οππορτουνιστικές και μικρομεγαλίστικες κομματικές λογικές άλλων οργανώσεων που κάποτε μέσα από μια συγκεκριμένη συνεργασία πίστεψαν ότι θα διέλυαν και θα απορροφούσαν το ...δογματικό, ξύλινο και ξεκομένο από τις μάζες ΚΚΕ(μ-λ). Για να τους τραβάει τώρα από τη μύτη το ΣΕΚ!

Ανώνυμος είπε...

Να με συμπαθας ΑσΓ ξεχασα να βαλω υπογραφη, αλλά νομιζω πως ειναι φανερο πως τα 4 τελευταια σχόλια είναι του ιδιου σχολιαστη.
Δεν καταλαβαίνω όμως τον εκνευρισμό. Συζητάμε (κι αυτό είναι καλό) για την πολιτική εκτίμηση της κατάστασης των μαζών. Μπορούμε να διαφωνούμε και δεν την πέφτει κανείς σε κανέναν. Η ανάδειξη των διαφοροποιήσεων έχει πολιτική σημασία και σοβαρότητα και δεν γίνεται για να πει καποιος όσα οι άλλοι ξέρουν (ότι έχουν διαφοροποιήσεις). Γινεται για να βγουν συμπεράσματα ως προς το που, πως και ποιοι μπορούν να συγκλίνουν, όπως λες και εσύ οτι πρεπει να γινεται.

Το ΤΚP ML μιλάει για φασιστικό κράτος. Η ανακοίνωση ΛΑΑΑΣ για "φασίζουσα πολιτική του Ερντογαν" και το ΜΛ ΚΚΕ μιλάει γαι "οποια δημοκρατικά δικαιώματα" , φασιστικό λέει μόνο το πραξικόπημα, και την πολιτική του Ερντογαν την λέει αντιλαική, καταστολή και καταπίεση. Συναντιούνται επί του πρακτέου αυτοί τη νύχτα του πραξικοπήματος και πού;

Παραδείγματος χάρη λες: "....όσον αφορά τον λαϊκό παράγοντα μπορεί η κάθε οργάνωση να έχει διαφορετική εκτίμηση για τα χαρακτηριστικά του και για το ρόλο του υπάρχει όμως και κάτι κοινό. Ότι ο λαός της Τουρκίας, και κάθε λαός, δεν έχει κανένα λόγο να στοιχίζεται πίσω από αντιμαχόμενες μερίδες της αστικής τάξης και ότι πρέπει να οργανώσει τη πάλη του για τα δικά του συμφέροντα. Οι διαφορετικές εκτιμήσεις λοιπόν συγκλίνουν σε αυτό που για μένα είναι και το ουσιαστικότερο...."

Να όμως που ΔΕΝ συγκλίνουν, εκτός και αν εννοείς σε επίπεδο γενικών διακηρύξεων. Οταν ο ένας χαιρετίζει την λαϊκή κινητοποίηση και ο δεύτερος δεν θεωρεί ότι έχει ενσωματωθεί και χρησιμοποιηθεί από τον Ερντογαν ήδη αλλά είναι παράγοντας αποτροπής του πραξικοπήματος και ο τρίτος βλεπει στοιχεία μαζικής κινητοποίησης του λαού μεν αλλά δεν λέει και πως δεν έχει δημοκρατικά και προοδευτικά χαρακτηριστικά, όπως λέει ο τέταρτος, ε, τοτε στην Τουρκία αυτες οι 4 απόψεις κάπου δεν θα συναντιώνταν.

Η θα συναντιώνταν το ΣΕΚ Τουρκίας με το ΜΛ ΚΚΕ Τουρκίας.
Ορίστε και η ανακοίνωση του ΣΕΚ Τουρκίας : http://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/1846-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-dsip-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B7%CF%82,-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CF%83%CF%89%CF%82

Π.Π

Ανώνυμος είπε...

Όπως επίσης και στην Αγγλία, ο μεν θα ψήφιζε Brexit και ο άλλος θα απείχε.
Αλλα και οι δυο θα λέγανε "...να μην στοιχίζεται ο λαός πίσω από αντιμαχόμενες μερίδες της αστικής τάξης και να οργανώσει τη πάλη του για τα δικά του συμφέροντα..."

Βλεπεις λοιπόν ότι γεννιούνται αποκλίσεις..... παρά τις ... συγκλίσεις
Και αυτό είναι ένα ζητημα που απασχολεί τον κόσμο της αριστεράς...

Π.Π

Ανώνυμος είπε...

Η ανακοίνωση του TKP ml με του ΚΚΕ-μλ έχουν μεγάλη συνάφεια. Η διαφοροποίηση τους είναι η βαθύτερη κατανόηση της κατάστασης και των γεγονότων της Τουρκίας από τους συντρόφους εκεί. Δεν υπάρχουν αντιφάσεις ανάμεσα στις 2 ανακοινώσεις και το γεγονός της αναφοράς στην επίδραση που είχε το κομμάτι του λαού που κατέβηκε (που ήταν οπαδοί-φίλοι ΑΚΡ και παραστρατιωτικό κομμάτι του ΑΚΡ όπως επίσης και ένα μικρό παραπλανημένο εθνικιστικό κομμάτι ) στην εξέλιξη του πραξικοπήματος εχει να κανει οπως ειπα στην καλυτερη κατανοηση της καταστασης λογω εντοπιοτητας. Προφανώς το πραξικόπημα θα αποτρέποταν αλλά η κινητοποίηση του ΑΚΡ και του παραστρατιωτικού του μηχανισμού με καλάζνικοφ επιτάχυνε την αποτροπή του. Αλλιώς μπορεί να έπαιρνε πιο πολύ χρόνο.
Οι σύντροφοι του TKΡ ml βάζουν τα ζητήματα με έναν πολύ σωστό τρόπο αναδεικνύοντας την κατεύθυνση και πολιτικοποιώντας τις αντιθέσεις στους κόλπους του λαού. Βάζοντας τα πράγματα σε μία ρότα απο τη μεριά του λαϊκού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος. Αυτό μπορούν να το κάνουν αυτοί εκεί. Εμείς μπορούμε να οργανώσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους με το να αναδείξουμε την αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση (και αντικαπιταλιστική) καθώς και τον ανοιχτό φασισμό που πλέον με την λεοντή του κοινοβουλευτισμού συμβαίνει στην Τουρκία. Όμως το χρέος μας, και όσων είναι στον αγώνα είναι να συνδέουν τους δικούς τους αγώνες και να απαντούν στα δικά τους προβλήματα σε συνδυασμό με την διεθνιστική τους πάλη. Ο διεθνισμός υλοποιείται πρώτα απο όλα με την συμμετοχή στην ταξική πάλη στην χώρα μας η οποία αν δεν έχει αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά είναι άσφαιρη. Γιατί ταυτόχρονα πρέπει να χτυπάμε και τους υπηρέτες των ιμπεριαλιστών,ντόπια μεγαλοαστική τάξη, αλλά και τους ιμπεριαλιστές τους ίδιους και τα πλοκάμια τους εδώ στην Ελλάδα.

Μέσα λοιπόν από τον αγώνα μας θα φωνάξουμε κάτω ο ιμπεριαλισμός, μέτωπο αντίστασης λαού και εργατών ως την τελική νίκη. Ως την κοινωνική απελευθέρωση και επανάσταση.

Όσο αναφορά την ανακοίνωση του ΜΛ ΚΚΕ μπορώ να πω πως είναι τελείως απαράδεκτη. Ευγενικά θα έλεγα ότι η πολιτική αντίληψη που βάζει δεν είναι απλά τυφλή αλλά δημιουργεί ψεύτικες εντυπώσεις για το τι συμβαίνει στην τουρκία.
Από τη μια το ΤΚΡ ml λέει ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΠΛΑΤΙΑ ΜΑΖΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΟ ΑΚΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΩΣ ΚΡΕΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΝΔΟΑΣΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ.

ΚΑΙ ΤΟ ΜΛ ΚΚΕ ΛΕΕΙ ΖΗΤΩ Η ΛΑΙΚΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ.

Έχει ευθύνες ένας πολιτικός χώρος όταν υιοθετεί τόσο εξόφθαλμα τοσο ψευτικες και εναντια στην κοινη λογικη αποψεις. Ειδικα οταν αναφερεται στην επανασταση και τον κομμουνισμο.
Δεν είναι δυνατόν να λεγονται τοσο χοντροκομμενα πραγματα γιατι απλα και ενας που δεν εχει ιδεα και ανοιγει την τηλεοραση βλεπει τι συμβαινει.

Ο.Ν