24 Ιουν 2016

Μεγάλες αυταπάτες, κατάσταση αποσυγκρότησης

Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση», έλεγε κάποτε ο Μάο και αυτό μπορεί να εξηγήσει π.χ. την αναστάτωση των «διεθνών αγορών». Σε κάθε περίπτωση η 24η Ιουνίου ξημέρωσε καλά για την Ευρώπη και τους λαούς της. Ξημέρωσε με το χαμόγελο να είναι, για πρώτη φορά μετά από καιρό, με τη μεριά εκείνων που επιμένουν ότι οι πολίτες μπορούν να έχουν τον τελευταίο λόγο.

Με αυτά τα λόγια υποδέχθηκε ο Παναγιώτης Σωτήρης τα αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος. Δεν μας εκπλήσσει καθόλου η πολιτική σύγχυση και τύφλωση που χαρακτηρίζει ολόκληρο το άρθρο (http://unfollow.com.gr/web-only/brexit-ton-teleftaio-logo-ton-eixan-oi-anthropoi-kai-oxi-oi-trapezites/).
Είναι μια φυσιολογική κατάληξη μας ολόκληρης πορείας και καλλιέργειας αυταπατών και ψεμάτων, που δεν καταφέρνουν τίποτα παραπάνω από τον εγκλωβισμό ενός δυναμικού με ριζοσπαστικές διαθέσεις στο άρμα του ρεφορμισμού και του κυβερνητισμού.
Αν είναι να μιλήσουμε λοιπόν με βάση τον Μάο, μπορούμε να πούμε στον Π.Σ. ότι «χωρίς ένα ισχυρό λαϊκό κίνημα οι λαοί δεν έχουν κανένα λόγο». Ούτε πρώτο ούτε τελευταίο, ούτε τίποτε. Λόγος δεν είναι να απαντάς σε έτοιμα ερωτήματα και δημοψηφίσματα που έχουν σχεδιαστεί για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ταξικού εχθρού. Λόγος είναι η λαϊκή οργάνωση, η αντίσταση και η διεκδίκηση. Και σε καμία περίπτωση λόγος του λαού δεν είναι να τον σέρνουν σε ψευτοδημοψιφίσματα και να τον κάνουν ουρά της κυβέρνησης Τσίπρα.

Την ίδια στιγμή, όμως, και εν μέσω ενός εντεινόμενου ευρωσκεπτικισμού σε όλη την Ευρώπη το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σημαίνει και ένα τέλος στην «απαγόρευση σκέψης» πάνω στο θέμα της ΕΕ που είχε επιβληθεί, στην Ευρώπη, συχνά και με την πρωτοβουλία της Αριστεράς. Πλέον, νομιμοποιείται όποιος θέλει να θέσει το θέμα της ρήξης με την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, χωρίς να κινδυνεύει να θεωρηθεί παρίας. Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης η βαθιά ενδοσυστημική στην πραγματικότητα Ακροδεξιά μπορεί να χαϊδεύει αντιευρωπαϊκά αντανακλαστικά, αλλά δεν τολμά να θέσει στόχους ρήξης με την «Ευρώπη».

Μάλιστα. Δηλαδή η αριστερά αυτό που περίμενε για θέσει τους οραματικούς της στόχους ήτανε αν διαμορφωθεί η ατζέντα του δεξιού ευρωσκεπτικισμού με την Λεπέν, τον Φάρατζ και τους Εναλλακτικούς, ώστε να μην θέτει ως παρίας τον οραματικό της λόγο. Μα ακριβώς αυτός ο τρόπος σκέψης μετατρέπει την αριστερά σε παρία, εάν νομίζει ότι την νομιμοποιούν εξελίξεις που η ίδια ούτε προκάλεσε, ούτε καθοδηγεί.

Ας δούμε όμως πώς ήτανε ο οραματικός σας λόγος πριν οι Τόρις δημαρχαίοι του Λονδίνου σας βγάλουν από την θέση του παρία:
Συνολική σύγκρουση με την ΕΕ! Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Πάλη για τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ! Για μια Ελλάδα της εργατικής εξουσίας, από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης ή της «αυτοδύναμης ανάπτυξης. – Ιδρυτική διακύρηξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 2009

Έτσι, για να διαχωριζόμαστε από την... εθνικιστική περιχαράκωση του ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, και πάντα με «συνολική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ». Τότε, το 2009, που η σοσιαλιστική προοπτική και η ανεξαρτησία ήτανε απότοκο των... τσισκατάρατων Λαϊκών Μετώπων και της «απαρχαιομένης» 3η διενθούς (αυτό είναι, όντως!). Αν όμως έχεις τον Φάρατζ μπροστά και εσύ πας ως ουρά με το «Lexit» (η θέση μας για το Lexit εδώ: http://antigeitonies.blogspot.gr/2016/05/blog-post_478.html), τότε δεν κινδυνεύεις από καμία "εθνικιστική περιχαράκωση". Τότε νομιμοποιείσαι!

Υ.Γ.:
Υποθέτουμε ότι τώρα που βγήκε η αριστερά από την θέση του παρία και νομιμοποιήθηκε ο αντι-ΕΕ λόγος, η ΑΡΑΝ θα «αποδεσμευθεί» από τον ρεφορμισμό και κυβερνητισμό της ΛΑΕ και των Λαφαζαναίων, που έχει την θαυμαστή θέση: «Μέσα στην ΕΕ, έξω από το Ευρώ». ΟΧΙ;

20 σχόλια:

ΑΛΕΠΟΥ είπε...

Επίσης στην σελίδα του ΝΑΡ διαβάζουμε την ανακοίνωση τύπου της καμπάνιας Lexit:

"Κάθε θεσμός του Βρετανικού κατεστημένου υποστήριξε την παραμονή. Το κόμμα των Συντηρητικών, παρ΄ όλους τους ισχυρισμούς για ενότητα, βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Είναι ένα μεγάλο σοκ για τον Cameron ενώ ο Osborne ανήκει ήδη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Αυτό θα μπορούσε να ήταν μία μεγάλη επιτυχία των Εργατικών αν είχαν πρωτοστατήσει σε αυτή την εξέγερση της εργατικής τάξης, αλλά η δεξιά τάση τους ανάγκασε τον Corbyn να εγκαταλείψει την θέση του ενάντια στην ΕΕ."

Ανώνυμος είπε...

Κώστα άντε περιμένουμε

Brexit Hool

Ανώνυμος είπε...

ο ετεροκαθορισμός έχει γίνει ΠΡΩΤΗ φύση σας τελικά

αντί να κάνετε πολιτικές εκτιμήσεις πριν και μετά το δημοψήφισμα, ασχολείστε και κριτικάρετε τι λένε οι άλλοι

ΤΜ

Ανώνυμος είπε...

http://poreia.net/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC-%CE%BB-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82
Φαντάζομαι πως η ίδια κριτική αφορά και την παραπάνω ανακοίνωση έτσι;

Ανώνυμος είπε...

εξαιρετικό το κείμενο του σ ΠΣ, σ Brexit Hool, δεν έχω να προσθέσω πολλά. Τα λαικη στρώματα ψήφισαν με ταξικό ένστικτο και εθνική περηφάνια, με την ιδιαιτερότητα ως προς το δεύτερο από το ότι μιλάμε για μια ιμπεριαλιστική χώρα. Πάντως αναδείχτηκε πως όταν εμπλέκονται οι λαοί μπορούν να ανατρέπουν καταστάσεις απέναντι στην αστική στρατηγική ακριβώς της ακύρωσης της κυριαρχίας, γιατί, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η ΕΕ σημαίνει ακύρωση κυριαρχίας και επιδείνωση των όρων διεξαγωγής της ταξικής πάλης σε κάθε χώρα.

για όσα λέει ο σ Αλεπούς, πέρα από το αστείο πολιτικό σκεπτικό που καταλήγει πως αν αποτιμήσεις μια εκλογική διαδικασία θετικά, λες να μην γίνονται αγώνες (μπουζούκι-αστυνομικός-όργανο) να διορθώσω, μιας και του είναι τόσο δύσκολο να παρακολουθεί την αριστερά πέρα από μια χομπιστική σχέση (πούλημα μούρης σε παρέες κλπ) πως δεν υπάρχει καμία θέση της ΛΑΕ για παραμονή στην ΕΕ.

Κώστας

ΑΛΕΠΟΥ είπε...

Όποιος επιθυμεί να διαβάσει την τοποθέτηση μας για το LEXIT μπορεί να πατήσει στον σύνδεσμο που παρέθεσα και στο άρθρο μου:

"Κι όμως. Βρέθηκαν δυνάμεις Αριστερές που άρπαξαν την ευκαιρία. Καλούν Άγγλους, Ουαλούς, Σκωτσέζους και βόρειο-Ιρλανδούς να ψηφίσουν υπέρ του Αριστερού Brexit. Το βάφτισαν κιόλας. Lexit το λένε. Έξοδος από τα αριστερά δηλαδή. Νονός πριν καμιά 15ρια μήνες ο του εργατικού κόμματος αριστερός, ο Οουεν Τζόουνς, φανατικός αντιΕ.Ε. που τώρα, ως σύμβουλος του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος, μάχεται φανατικά υπέρ της παραμονής!!! Ιστορική ευκαιρία χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα και οι εκεί αριστεροί, κομμουνιστές, ΣΕΚίτες, αναρχοκομμουνιστές, αριστεροί σοσιαλιστές του Εργατικού Κόμματος κ.λπ. Πως λέμε εδώ ήρθε η ώρα της Αριστεράς κάτι χρόνια τώρα; Έτσι και εκεί. Τώρα το ποιος θα το εφαρμόσει, ποιος θα το στηρίξει το πουθενά καταγεγραμμένο Lexit δεν έχει καμιά σημασία! Η νίκη και εκεί θα είναι του λαού! Το πλήγμα θα δοθεί στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς έστω και από τη σκοπιά των εθνικών αστικών δυνάμεων που προτιμούν την έξοδο!!! Και ας μη μπορεί να καταγραφεί πουθενά η συγκεκριμένη καμπάνια του Lexit."

Η θέση της ΛΑΕ είναι αυτή

http://iskra.gr/images/stories/proswpa/---000_Synd-LAE_new_poster.jpg

και είναι σαφής.



Ανώνυμος είπε...

ξεκάθαρο το "ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΕ"στην αφίσα.

είσαι σαφής.

αφιερωμένο από μένα στο κκε μλ, στο ΚΚΕ, στον κάθε υπερααντικαπιταλιστή κάθε ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος, δια μέσω σ Αλέκου Αλαβάνου

"Δεν αγνοούμε ότι ακροδεξιές λαϊκίστικες δυνάμεις από τη Γαλλία μέχρι την Αμερική επιχειρούν να αξιοποιήσουν σε όφελός τους τη λαϊκή αντίθεση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις στυγνές πολιτικές τους. Εκμεταλλεύονται το μεγάλο κενό από την απόσυρση της μαχόμενης αριστεράς και την αποξένωσή της από τη λαϊκή δυστυχία. Είναι για αυτό ώρα μεγάλης ευθύνης για τη ριζοσπαστική αριστερά και στην Ελλάδα, χωρίς στιγμή άλλης καθυστέρησης, να βάλει στο πλάι τις επιμέρους διαφορές της, να προχωρήσει σε κοινή μετωπική πρωτοβουλία που να αγκαλιάζει και να εμπνέει ευρύτατες λαϊκές δυνάμεις. Αν δεν το κάνουμε ούτε τώρα, θα είμαστε συνένοχοι και συναυτουργοί στην κατακρήμνιση της χώρας.

Το Brexit είναι πραγματικότητα εδώ και λίγες ώρες. Το Grexit μπορεί να γίνει πραγματικότητα πολύ σύντομα."

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=24663:alavanos-brexit&catid=83:aristera&Itemid=200

Εκτός από την μοναξιά υπάρχει και ο ιμπεριαλισμός, από κει λέω εγω ΄να το πιάσουμε. Και ότι σε πεισμα μιας λογικής που λέει πως ότι έγινε σε καπιταλιστικό πλαίσιο, ξεγίνεται μετά την επανάσταση, άρα δεν μπαίνει θέμα ΕΕ. ΝΑΤΟ, ανεξαρτησίας κλπ, οι λαοί κάνουν την έκπληξη.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Είναι εντυπωσιακό. Οι μεν δεξιοί, "μένουμε ευρώπη" και λοιποί πέσαν σε κατάθλιψη, οι δε λαφαζαναίοι, κομμάτια της ανταρσύα και λοιποί νομίζουν, ότη κατέκλεισαν οι κομμουνιστές την Αγγλία και ύψωσαν την κόκκινη σημαία στο Big Ben. Ρε σοβαρευτείτε λίγο

Ανώνυμος είπε...

Προς τον ΤΜ
Αν παρακολουθείς τον πολιτικό μας χώρο, θα δεις ότι υπάρχουν εκτιμήσεις (και όχι μόνο τώρα με αφορμή το δημοψήφισμα) για τη ΜΒ, την πολιτική της ως μία από τις βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αλλά και την ιδιότυπη σχέση της με την ΕΕ. Δεν καταλαβαίνω τα περί ετεροκαθορισμού, από τη στιγμή που το άρθρο της Αλεπούς κριτικάρει μια άλλη άποψη. Κακό είναι αυτό; Ή μήπως θα πρέπει να υπάρχει μόνο μια "επίσημη" τοποθέτηση από το ΚΚΕ(μ-λ) για το δημοψήφισμα; Ποιος καθορίζει αυτό το "σαβουάρ βιβρ"; Στην τελική στο πολιτικό του περιεχόμενο διαφωνείς κάπου;
ΓΚ

Ανώνυμος είπε...

Φίλε ΤΜ,
θέση για το brexit υπήρξε πριν και είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει και μετά. Είμαι σίγουρος ότι θα λέει : "εντείνονται οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις".
Ακούγεται μονότονο αλλά αυτή είναι δυστυχώς η αντικειμενική πραγματικότητα.

Στα ίδια δελτία ειδήσεων που μιλάνε για το brexit, ακούμε και τον Πούτιν να απειλεί και να ανακοινώνει μεταφορά επιπλέον δυνάμεων στα σύνορα της Ρωσιας για να αντιμετωπίσει λέει την επιθετικότητα του ΝΑΤΟ.

Δυστυχώς οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί δεν φέρνουν τίποτα καλό.Προς τί οι πανηγυρισμοί; Η Ουκρανία και η Συρία ειναι κοντά και δεν νομίζω να υπάρχει λόγος να ζηλέψουμε τη κατάστασή τους.

Επειδή δηλαδή έχουμε σκαρώσει μια "θεωρία" περι "ολοκληρωτικού καπιταλισμού" και "διεθνοποιημένης αστικής τάξης" πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα που φωνάζει;

Εκτός από τις πραγματικές σφαίρες που από δεκαετίες πια το σύστημα σταμάτησε να χρησιμοποιεί και αφού πέρασε στη χρήση σφαιρών από ζάχαρη, τώρα φαίνεται περνάει σε νέα φάση με αποκλειστική πλέον χρήση σφαιρών βλακείας. Είναι πιο αποτελεσματικές.
ΓΚ

Ανώνυμος είπε...

Ο δεύτερος ΓΚ είμαι άλλος! Ας πούμε Γ ΚΑΣ

Ο "ετεροκαθορισμός" πάντως που λέει ο ΤΜ, κάποτε με προβλημάτιζε και μένα. Διαβάζοντας κλασικούς του μαρξισμού έψαχνα τη θέση τους και έβλεπα μόνο την αντίθεσή τους σε διάφορα ρεύματα της εποχής τους. Νομίζω οτι ο μ-λ γενικά θεμελιώθηκε μαχόμενος με κοντινά του ιδεολογικοπολικά ρεύματα. Προπάντων ο Εγκελς και ο Λένιν μου φαινόταν σκέτη διαφωνία με όλους για απίθανες φαινομενικά λεπτομέρειες. Αργισα, από δικιά μου βλακεια ίσως, αλλά κατάλαβα τελικά ότι έτσι είναι το κανονικό.

Γ ΚΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω ότι κάποια πράγματα πρέπει να ξεκαθαριστούν με αφορμή το BREXIT αλλά και γενικότερα το ζήτημα με την ΕΕ. Στην περίπτωση του δημοψηφίσματος στην Μ.Βρετανία διαμορφώθηκαν δύο απόψεις μέσα στη αριστερά. Η μία είναι η άποψη που υποτίμησε το δημοψήφισμα και δεν υποστήριζε τη συμμετοχή του βρετανικού λαού με ψήφο στο BREXIT καθώς και την έξοδο από την ΕΕ τώρα επειδή τέθηκε από την αστική τάξη και υποστηρίζεται από εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις άποψη που εκφράστηκε από το ΚΚΕ(αναμενόμενο) αλλά από ότι κατάλαβα και από κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς πχ ΚΚΕ μλ(αν κάνω λάθος διορθώστε με). Η άλλη άποψη ήταν αυτή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έδωσε σε αυτή την έξοδο χαρακτήρα LEXIT υπερτιμώντας το χαρακτήρα του δημοψηφίσματος και το αποτέλεσμά του παραγνωρίζοντας το συσχετισμό στη βρετανική κοινωνία και το κατά πόσο είναι δυνατό αυτό το BREXIT να γίνει τώρα LEXIT με τα τωρινά δεδομένα μόνο από ένα δημοψήφισμα χωρίς ταξικούς αγώνες και αλλαγή των συσχετισμών στη χώρα και στη συνείδηση του λαού.

Επιτρέψτε μου να μην παίρνω το μέρος καμίας από τις δύο απόψεις και εξηγώ τη δική μου θέση:
Ένα ΟΧΙ στην ΕΕ αυτή τη στιγμή ήταν αναγκαίο και επιτακτικό να ειπωθεί με δεδομένο και την άγρια επίθεση της ΕΕ σε όλους τους λαούς αλλά και την τρομοκρατία που ασκεί η ΕΕ όταν ένας λαός τολμήσει να αμφισβητεί την ίδια και την παραμονή της χώρας του σε αυτή όπως στην περίπτωση της Βρετανίας καθώς και τις αντιδημοκρατικές πρακτικές που ακολουθεί σε αυτές τις περιπτώσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν εγώ ήμουνα υπέρ του ΟΧΙ του βρετανικού λαού στην ΕΕ γιατί έπρεπε ένας λαός να δείξει ότι δεν τους φοβάται και δεν τρομοκρατείται από το Ευρω-ιερατείο και να δείξει την εναντίωση του σε αυτό έστω και έτσι.

Από την άλλη δεν περίμενα βεβαίως βεβαίως να αλλάξει η Ευρώπη αυτή από σήμερα σε Ευρώπη του σοσιαλισμού και των λαών καθώς και ούτε να κινηθεί η Βρετανία σε μία αριστερή αντικαπιταλιστική κατεύθυνση με ένα δημοψήφισμα με την αστική-ιμπεριαλιστική τάξη στην εξουσία και τους φασίστες στο προσκήνιο.

Η άποψή μου λοιπόν είναι ότι τα ΟΧΙ των λαών στον ιμπεριαλισμό θα πάρουν προοδευτικό και ριζοσπαστικό χαρακτήρα μόνο μέσα από τους αγώνες τους ενάντια στο καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό και το φασισμό και μόνο έτσι ανοίγει ο δρόμος της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής ανατροπής. Εαν όμως υπάρχει η δυνατότητα οι λαοί μέσα από διαδικασίες να εκφράσουν την εναντίωσή τους στον ιμπεριαλισμό τότε πιστεύω ότι πρέπει να παίρνουν μέρος μαζικά ακόμα και με αστικούς όρους.

V For Viva La Revolution

Ανώνυμος είπε...

Εαν αυτό το BREXIT λοιπόν θα πάρει χαρακτήρα πραγματικά ριζοσπαστικό αυτό θα εξαρτηθεί από τους αγώνες του βρετανικού λαόύ και τους συσχετισμούς εκεί όσο αφορά τα συνδικάτα, την αριστερά κλπ και βέβαια πρέπει ταυτόχρονα να απορρίψει και να τσακίσει τις εθνικιστικές φασιστικές κορώνες που θέλουν να καπηλευτούν τα δίκαια αιτήματα του. Όλα αυτά δεν θα προκύψουν από ένα δημοψήφισμα. Όμως αν ο λαός επιθυμεί μέσα από δημοψήφισμα την αποχώρηση της χώρας του από την ΕΕ τότε τάσσομαι υπέρ του και της απόφασής του για ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ και συνεπώς υπέρ της αποχώρησης της χώρας του ΤΩΡΑ.

Και με αφορμή λοιπόν αυτό θέλω να θέσω κάποια ερωτήματα κυρίως προς τους οπαδούς του ΚΚΕ μλ. Ας υποθέσουμε ότι στην Ελλάδα η κυβέρνηση η όποια κυβέρνηση για Χ και Ψ λόγους οδηγεί τη χώρα σε δημοψήφισμα με ερώτημα ΜΕΣΑ Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ. Ερώτηση: ποια θα είναι η στάση σας; Τι θα πείτε στο λαό; Ότι δεν μπορούμε να φύγουμε τώρα γιατί κυριαρχούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου; Δεν θα καλέσετε το λαό να ψηφίσει μαζικά ΕΞΩ; Ας υποθέσουμε ακόμα ότι ο λαός παίρνει μέρος στο δημοψήφισμα και επιλέγει ας πούμε με 60% ΕΞΩ ή έστω πάνω από 50%. Τότε; Θα του πείτε αυτό που του λέει το ΚΚΕ ότι τώρα δεν μπορούμε να φύγουμε; Μα τότε σε τι διαφέρετε από το ΚΚΕ; Γιατί τόση κριτική σε αυτό;

Εγώ λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση θα καλούσα το λαό σε συμμετοχή και να ψηφίσει ΕΞΩ δείχνοντας έτσι την αντίθεσή του ενώ ταυτόχρονα θα του εξηγούσα ότι μόνο μέσα από την πάλη του και τους αγώνες του θα αλλάξει την κατάσταση και θα πάλευα προς αυτή την κατεύθυνση. Το ίδιο για μένα θα έπρεπε να πράξουν οι πραγματικά αριστερές δυνάμεις

Ούτε μηδενισμός ούτε αυταπάτες

V For Viva La Revolution

Ανώνυμος είπε...

Όλα λοιπόν θα κριθούν από το ποιο δρόμο είναι διατεθειμένος να ακολουθήσει ο βρετανικός λαός. LEXIT πάντως για να πιάσω και τους Ανταρσαίους δεν υπάρχει και δεν θα μπορούσε να υπάρξει με δεδομένο το ότι δεν υπάρχει ούτε λαικό εργατικό κίνημα ισχυρό ούτε αριστερό κομμουνιστικό κίνημα δυνατό και με τους φασίστες του Φάρατζ να βγαίνουν μπροστά. Και βέβαια ο λαός δεν συγκρούεται με το βρετανικό κεφάλαιο στο βαθμό τουλάχιστον που θα μπορούσαμε να μιλάμε για LEXIT. Με αυτά τα δεδομένα το BREXIT θα το διαχειριστεί ο βρετανικός ιμπεριαλισμός και αυτό το δημοψήφισμα δεν γινόταν να δώσει κάτι άλλο γι'αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το υπερτίμησε καλλιεργώντας αυταπάτες για το χαρακτήρα του. Το αν θα αλλάξει αυτό θα το δούμε και οι κομμουνιστές εκεί πρέπει να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει ο βρετανικός λαός να δώσει στο BREXIT αυτό αντιιμπεριαλιστικό και αντιφασιστικό χαρακτήρα μέσα από την πάλη του ενάντια στο βρετανικό ιμπεριαλισμό συνολικά και το φασισμό.

V For Viva La Revolution

Ανώνυμος είπε...

Για τον Viva la rev.

Αλλο Αγγλία και άλλο Ελλάδα. Είναι αστείο να μιλάμε για εθνική ανεξαρτησία της Αγγλίας!
Ο αγγλικός λαός δεν είναι θύμα εκμετάλλευσης απ έξω αλλά από μέσα. Από την δική του αστική τάξη.
Την πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα και την στήριξη του brexit την είχε η αστική τάξη και όχι ο λαός. Τουλάχιστον ένα μέρος της αστικής τάξης. Το μέρος εκείνο που θεωρεί ότι η μοιρασιά της λείας δεν γίνεται "δίκαια" και ότι έξω απ την ΕΕ μπορεί να ανταγωνιστεί καλύτερα και μπορεί να αξιοποιήσει καλύτερα τα πλεονεκτήματά του. Είναι οι άγγλοι ιμπεριαλιστές που δεν συμβιβάζονται με το να παίζουν ένα δεύτερο ρόλο στην ΕΕ και τον πρώτο ρόλο να τον παίζει η Γερμανία. Θεωρούν ότι πολιτικά και στρατιωτικά πλεονεκτούν και νοιώθουν αδικημένοι.
Η βρετανική αστική τάξη είναι προφανώς διχασμένη και δεν είναι σίγουρο αν θα της βγεί σε καλό, αν θα καταφέρει να κατακτήσει μια θέση αν όχι όπως παλιά, τουλάχιστον όμως όχι και πίσω από την γερμανία. Την γερμανία οι άγγλοι την νίκησαν δυο φορές, δυο φορές της επέτρεψαν να επανεξοπλιστεί (τη δεύτερη φορά όχι και τόσο), την στήριξαν οικονομικά για να μην γίνει απλά μια χώρα που θα παρήγαγε μόνο πατάτες, έ όχι και να σηκώνει κεφάλι και μην σέβεται! Φαντάζομαι έτσι σκέφτονται. Τώρα αν ο λαός βρήκε την ευκαιρία να εκφραστεί, αυτό στις σημερινές συνθήκες είναι ακίνδυνο για τους εκμεταλλευτές του.
Εμείς αντί να πανηγυρίζομε για να πάρει κουράγιο υποτίθεται ο λαός και να προχωρήσει παραπέρα, είναι νομίζω καλύτερα να τονίζομε τις ελλείψεις και τις αναγκαιότητες που υπάρχουν. Διαφορετικά κοροιδεύουμε τους εαυτούς μας.

Και επειδή πολλοί θα σπεύσουν να βγάλουν συμπεράσματα και να κάνουν παραλληλισμούς με την Ελλάδα πρέπει εξ αρχής να κόψουμε τη φόρα, όσο μπορούμε, αυτών που συνειδητά μάλλον, τους αρέσει να καλλιεργούν αυταπάτες για εύκολες λύσεις. Οτι και να γίνει στην αγγλία καμμιά σχέση δεν έχει με την ελλάδα. Κανένας δεν μπορεί απ έξω να υπαγορεύσει στην αγγλική αστική τάξη τι θα κάνει. Στην ελλάδα έχουμε μια αστική τάξη από μαριονέττες.

Γ ΚΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Απαντώ συνοπτικά στο υποθετικό ερώτημα που έθεσες viva... σχετικά με τη στάση που θα υιοθετούσαμε σε ενδεχόμενο δημοψήφισμα περί grexit. Πέρα απο την πάγια λενινιστική θέση για προσεκτική εκτίμηση των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν σε κάθε ιστορική φάση και πρόκληση, ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΓΙΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ (και όχι οργάνων του εργατολαικού κινήματος). Ακριβώς όπως πολύ σωστά πράξαμε και με το δικό μας δημοψήφισμα-παρωδία προ καιρού.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πως το αγγλικό δημοψήφισμα έγινε κάτω από αστικούς όρους. Που έτειναν σχεδόν στο απόλυτο. Πάει να πει δηλαδή σε ένα κλίμα κυριαρχίας των εχθρικών προς τον λαό και την εργατική τάξη δυνάμεων. Αποτυπώθηκε δηλαδή σε αυτό η σφοδρή διένεξη του διχασμένου σώματος των εγγλέζων αστών-ιμπεριαλιστών για την παραπέρα πορεία τους και κορυφαία έκφραση της έκτασης και έντασης των απογειωμένων πλέον ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που εύγλωττα και οδυνηρά διαπιστώνουμε πως πληρώνουν απαξάπαντες οι λαοί. Χοντρικά η ΜΒ έχει το εκτόπισμα και το έρμα να αναθέτει στους ψηφοφόρους της την πολυτέλεια να διευθετούν `σοβαρές,αμφίρροπες και κρίσιμες ενδοαστικές διαφορές τους για να υφίστανται στη συνέχεια αγόγγυστα τις συνέπειες των επιλογών (κάτι μας θυμίζει από τις δικές μας εκλογές και τη σκύλευση του αποτελέσματος που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ). Βέβαια ενυπάρχει στο αποτέλεσμα το όχι ζωηρό στοιχείο (λόγω διαλεκτικής και αντιφατικότητας των φαινόμενων) έκφρασης της απέχθειας και καταδίκης της ΕΕ κοινωνικών στρωμάτων που επλήγησαν έντονα από την κρίση (επικράτησε πχ η προτίμηση για έξοδο σε περιοχές με πληθυσμούς χτυπημένους απο την ανεργία). Όμως επουδενί διαποτίστηκε απο αριστερά, αντικαπιταλιστικά γνωρίσματα. Ήταν μια έρμαιη, ταξικά ασυνείδητη αντίδραση και το κυριότερο δίχως το παραμικρό κινηματικό αντίκρισμα.
Μα ισχυρίζεσαι πως η τόλμη του λαού να αντιπαρέλθει την εκστρατεία της κινδυνολογίας και καταστροφολογίας και να επιμείνει στο ΟΧΙ διευκολύνει τη μελλοντική ανάπτυξη λαϊκών αντιστάσεων. Σαφέστατα αυτό είναι πάντοτε το ζητούμενο. Αλλά κάτω από τα ποικίλα δεδομένα που συντελέστηκε αυτό το γεγονός, προάγεται η` υπονομεύεται αυτή η προοπτική; Και για να μην ανατρέχουμε σε μακρινές χρονικά και χωρικά καταστάσεις, επί του πρακτέου η διεξαγωγή του δικού μας δημοψηφίσματος φούντωσε την πάλη κατά των μνημονίων η`την καταλάγιασε ακόμη περισσότερο; Ανάμεσα στις υπόλοιπες προϋποθέσεις που απαιτούνται για αυτό τον επιτακτικό στόχο, το δημοψ. με τη μορφή που του έδωσαν και στο πλαίσιο που το ένταξαν έπαιξε ρόλο θετικό η` ανασχετικό; Ο ουσιαστικός αποδέκτης του συνθήματος των πλατειών ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΑΙ ήταν η κυέρνηση η` η ταξική πάλη; Το σπάσιμο των δεσμών της εξάρτησης (και απο την ΕΕ) διεκπεραιώνεται η` έστω διευκολύνεται μέσω δημοψηφισμέτων που αποφασίζουν οι φορείς και θεματοφύλακες της υποτέλειας η` αποπροσανατολίζεται και υποσκάπτεται;

Ανώνυμος είπε...

υπογραφη του προηγουμενου ΚΜ

Ανώνυμος είπε...

Όχι δεν κάνω καμία ταύτιση Ελλάδας και Αγγλίας. Λέω το απλό: Ο βρετανικός λαός αποφάσισε να καταδικάσει με το δημοψήφισμα και με τον τρόπο αυτό την τρομοκρατία όχι μόνο των Βρυξελλών αλλά και του βρετανικού ιμπεριαλισμού γιατί να θυμίσω ότι κατά του BREXIT τάχθηκε και ένα μεγάλο τμήμα της βρετανικής αστικής τάξης και μάλιστα αυτό που εκφραζόταν και από την κυβέρνηση Κάμερον. Συνεπώς ο βρετανικός λαός καταδίκασε και την πολιτική της βρετανικής αστικής τάξης με αυτό τον τρόπο. Τώρα το ότι δεν είναι αρκετό αυτό και ότι ο χαρακτήρας της ΕΕ δεν άλλαξε και οι συσχετισμοί μέσα στη Βρετανία είναι ακόμα κατά του λαϊκού-εργατικού κινήματος ναι είναι αλήθεια αλλά έστω και έτσι δόθηκε μια απάντηση.

Όντως το δημοψήφισμα προέκυψε από αντιθέσεις στους κόλπους του βρετανικού ιμπεριαλισμού και όχι κάτω από την πίεση ενός ισχυρού λαϊκού κινήματος όμως για μένα πάλι το μαζικό αυτό ΟΧΙ έπρεπε να ειπωθεί. Είναι και αυτό μια προσπάθεια εναντίωσης και αμφισβήτησης από μεριάς του βρετανικού λαού. Το πως και αν θα αλλάξουν οι όντως αρνητικοί ακόμα συσχετισμοί σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων αυτό για μένα είναι και το στοίχημα της Αριστεράς (της επαναστατικής) αν θέλετε.

Για αυτό επιμένω ότι το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ θα πρέπει να το ρίχνουν πρώτοι ακόμα και στις ιμπεριαλιστικές χώρες και να παλεύουν πάνω σε αυτό τα κομμουνιστικά κόμματα και οι αριστερές οργανώσεις και να μην το χαρίζουν στους Φάρατζ και στις Λεπέν. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και σε αυτά τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη οι πολιτικές της ΕΕ οδήγησαν σε περαιτέρω εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων γι'αυτό αρχίζουν οι ευρωπαϊκοί λαοί να την αμφισβητούν.
Πάντως είμαι της άποψης ότι σε τέτοιες περιστάσεις και μέσα από ενδοιμπεριαλιστικές και ενδοαστικές αντιθέσεις όπως στην περίπτωση του βρετανικού δημοψηφίσματος οι λαοί μπορούν και πρέπει να εκφράζουν την αντίθεση και την αμφισβήτησή τους στο σύστημα. Τα υπόλοιπα κρίνονται στους δρόμους και στους ταξικούς αγώνες.

V For Viva La Revolution

Ανώνυμος είπε...

Α μάλιστα ευχαριστώ που μου δίνεις την πάσα γιατί η αλήθεια είναι ότι περίμενα την αναφορά στο δημοψήφισμα το δικό μας και τυχόν συγκρίσεις. Συμφωνώ μαζί σου σε αυτό που είπες για προσεκτική εκτίμηση των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν σε κάθε ιστορική φάση και πρόκληση. Πάμε λοιπόν στο δικό μας δημοψήφισμα. Τι είχαμε εδώ; Αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η κυβέρνηση η ίδια υποστήριζε αυτό το "ΟΧΙ" (μου επιτρέπεις να το βάζω σε εισαγωγικά) αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Τσίπρας τόνιζε από την αρχή ότι ακόμα και αν ψήφιζε ο λαός ΟΧΙ αυτός θα πήγαινε πάλι σε διαπραγμάτευση και συμφωνία με τους "εταίρους" δηλαδή θα έλεγε ΝΑΙ είχαμε στην ουσία ένα ψευτοδίλημμα. Το ερώτημα λοιπόν έτσι όπως το έθεσε η κυβέρνηση δεν ήταν ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην πρόταση των δανειστών αλλά ΝΑΙ ή ΝΑΙ. Απλώς το ένα ΝΑΙ η συγκυβέρνηση το έντυσε "ΟΧΙ". Υπό αυτές τις συνθήκες ναι δεν είχε κανένα νόημα η συμμετοχή σε ένα στημένο δημοψήφισμα αφού στόχος της συγκυβέρνησης ήταν να εξαπατήσει το λαό σχετικά με το μνημόνιο που θα έφερνε και να τον πείσει όχι μόνο να μην παλέψει ενάντια στην πολιτική της αλλά να την υποστηρίξει κιόλας ακριβώς όπως και με τις διαδηλώσεις υποστήριξης τότε που δήθεν διαπραγματευόταν. Και φυσικά αυτό το δημοψήφισμα δεν μπορούσε να συμβάλει σε φούντωμα των αντιμνημονιακών αγώνων.

Δεν νομίζω ότι είναι η ίδια περίπτωση με το βρετανικό δημοψήφισμα. Καταρχήν εδώ το ερώτημα ήταν ξεκάθαρο ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ Ή ΜΕΣΑ δηλαδή αν ο λαός επιλέγει να συμμετέχει ή όχι η χώρα του στην ΕΕ που για μένα είναι δικαίωμα κάθε λαού ακόμα και ενός ισχυρού αστικού κράτους αν θέλει να βγει από μια αντιδραστική και αντιλαϊκή ένωση. Και την επιλογή του ΜΕΣΑ την υποστήριζε η κυβέρνηση και ο Κάμερον, οι Εργατικοί και μεγάλο τμήμα του κεφαλαίου. Και φυσικά μαζί με την ΕΕ πρίμο σεκόντο τρομοκρατούσαν το βρετανικό λαό. Συν του ότι οι αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ και της βρετανικής ολιγαρχίας οδήγησαν το βρετανικό λαό στην απόφαση της εξόδου. Η ψήφος λοιπόν στο BREXIT έστω και με αυτούς τους όρους και συνθήκες είχε από τη μεριά του λαού χαρακτήρα εναντίωσης και αμφισβήτησης τόσο στην ΕΕ φυσικά όσο και στο βρετανικό ιμπεριαλισμό στο κομμάτι εκείνο εν πάσει περιπτώσει που συμφωνούσε με την ΕΕ και που εκφραζόταν με την κυβέρνηση Κάμερον. Αυτή η εναντίωση στην ΕΕ από μεριάς λαού αν αξιοποιηθεί από την βρετανική αριστερά και το εργατολαϊκό κίνημα σωστά μπορεί να οδηγήσει σε κάτι θετικό. Και φυσικά αν και ο λαός επιλέξει να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση πραγματικά ριζοσπαστική και ξαναλέω αυτό είναι το στοίχημα για την επαναστατική αριστερά.

Τέτοιο ερώτημα δεν έβαλε ο Τσίπρας. Αν ήταν μάγκας ας έβαζε το ερώτημα ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΕ Η ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΕ ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΜΕ; Δεν το έκανε και δεν μπορούσε να το κάνει άλλωστε και δεν ήθελε κιόλας δεν λέω ότι θα το έκανε αφού στρατηγική επιλογή και πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των αστικών κομμάτων είναι η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΕ. Όμως αυτό θα ήταν ένα ξεκάθαρο ερώτημα.

Εαν λοιπόν για διάφορους λόγους οποιαδήποτε κυβέρνηση έθετε ένα τέτοιο ζήτημα τότε άποψη μου είναι συμμετοχή και ψήφος εναντίωσης στην ΕΕ με στόχο την ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ από αυτήν. Ταυτόχρονα οι κομμουνιστές θα έπρεπε να πρωτοστατήσουν μέσα στα συνδικάτα, στις γειτονιές, στην νεολαία και παντού για να κατευθύνουν την εναντίωση αυτή του λαού σε πραγματικά αριστερή αντιιμπεριαλιστική και αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Αυτή είναι η γνώμη μου

V For Viva La Revolution

Ανώνυμος είπε...

Στην κάψα του καλοκαιριού η όαση των επιλογών του μεγάλου κεφαλαίου της Βρετανίας δίνει νερό σε πολλούς ρεφορμιστές. Πιείτε με λαχτάρα !

Ο.Ν