11 Ιουν 2016

Για την απεργιακή κινητοποίηση των νοσοκομειακών (8/6)

Καλύτερη από άλλες φορές ήταν η απεργιακή κινητοποίηση από άποψη συμμετοχής και παλμού, αλλά πολύ κάτω των απαιτήσεων και των αναγκών. Νομίζουμε πως υπάρχει λόγος και για τα δύο!

1. Το ότι ήταν καλύτερη οφείλεται στο ότι η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου ξεχειλίζει, η υπομονή για καλύτερες μέρες τελειώνει και οι εργαζόμενοι, είτε καταλήγουν να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις είτε όχι αντιλαμβάνονται την πίεση κάθε μέρα που περνάει. Αναπόφευκτα υπάρχουν και θα υπάρξουν στο μέλλον ακόμα εντονότερα ξεσπάσματα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα εκφραστούν. Το ζήτημα για μας τους εργαζόμενους είναι βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις να καταφέρουμε να συνολικοποιήσουμε τα ξεσπάσματα αυτά και να τα μετατρέψουμε σε οργανωμένες, μαζικές κινητοποιήσεις με συγκεκριμένα αιτήματα και στόχους. Μόνο έτσι θα έχουμε νίκες.
2. Το ότι ήταν πολύ κάτω από τις απαιτήσεις, νομίζουμε οφείλεται στην ανυποληψία και στην πολιτική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Είναι προφανές πως δεν θέλει (τώρα πια ούτε μπορεί) να οργανώσει και να αναπτύξει το κίνημα των εργαζόμενων. Προσπαθεί μόνο να διασφαλίσει τη θέση της και περιορίζεται σε τακτική φθοράς της κυβέρνησης με επαναστατικές κορώνες χωρίς αντίκρυσμα. Οι ίδιοι άνθρωποι που τόσα χρόνια στήριζαν όλες τις πολιτικές που και σήμερα ακολουθούνται και μας έφεραν σ' αυτή την κατάσταση, φέρονται σήμερα σαν "απατημένοι σύζυγοι", ποιός θα τους εμπιστευθεί;
Και άλλη φορά έχουμε σχολιάσει τα ξαφνικά show των 10-20 ατόμων έξω από το Υπουργείο που σκοπό έχουν το "τζερετζελέ" και την προβολή από τα ΜΜΕ. Στα κρυφά, λίγοι ειδοποιημένοι από πριν, (αλήθεια, γιατί στα κρυφά; και γιατί λίγοι ειδοποιημένοι;) κάνουν τον απαραίτητο θόρυβο ο οποίος σταματάει μόλις φύγουν οι κάμερες. (Το ίδιο έγινε και σήμερα με τις μαντινάδες αλλά και στη διάρκεια της πορείας) . Το θέμα είναι πως κίνημα και "επανάσταση" δε γίνεται χωρίς και μακρυά από τους εργαζόμενους.
Την έφοδο στα ανάκτορα την κάνεις όταν έχεις τον κόσμο μαζί σου. Αν την κάνεις μόνος, απλά δεν το εννοείς! Μόνο οι φωτογράφοι δε φτάνουν.
Κατά τα λοιπά, στην κινητοποίηση συμμετείχαν και εργαζόμενοι από νοσοκομεία της επαρχίας, αλλά και ένα αρκετά μαζικό κομμάτι συνταξιούχων, οι οποίοι όμως δεν ακολούθησαν την πορεία. Στο σύνταγμα συναντήθηκαν εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία με δάσκαλους και καθηγητές οι οποίοι επίσης είχαν 24ωρη απεργία.
Συνολικά εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως τα αιτήματά μας που είναι όχι μόνο δίκαια αλλά και επιτακτικά, από μόνα τους και χωρίς την συμμετοχή του καθενός είναι κενό γράμμα. Αν αναθέσουμε σε άλλους τον αγώνα που πρέπει να κάνουμε εμείς, η θέση μας θα συνεχίσει να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα.

ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ!

http://flemig-hospital.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: