15 Μαΐ 2016

Υπάρχει και αυτή η μνήμη!

Kseniya Simonova
Δεν αρκούν, ακόμα και τα πιο καλοπληρωμένα και φημισμένα φεστιβάλ της Ευρώπης, για να ξαναγράψουν την ιστορία με τα μελάνια του συστήματος. Γιατί, ακόμα κι αν την αλήθεια την κάναν ψέμα, αυτή στριγκλίζει δυνατά. Γιατί, ακόμα κι αν έντυσαν το ψέμα με όμορφα υλικά, αυτό παραμένει ψέμα. Δεν πρόκεται καν βέβαια για μια απλή συκoφαντία. Πρόκειται για μια στοχευμένη παρέμβαση σε έναν θεσμό -τελικά- πέρα για πέρα πολιτικό. Πράγματι, όσο χαζοχαρούμενο κι αν είναι το προφίλ του θεσμού αυτού (μιλάμε φυσικά για τη γνωστή σε όλους Eurovision), το βραβείο σε ένα τραγούδι-μοιρολόι για τους συνεργάτες των ναζί, δεν έγινε προφανώς για αισθητικούς λόγους (αισθητικά όλα τα τραγούδια μάπα είναι στη Eurovision έτσι κι αλλιώς), αλλά για πολιτικούς.

Αξίζει, βέβαια, να αναφερθούμε στην ίδια την ιστορία που “επικαλείται” το μοιρολόι, με τίτλο “1944”. Όταν, το 1941, τα ναζιστικά στρατεύματα μπήκαν στην Ουκρανία, η πλειοψηφία του λαού της Κριμαίας αντιστάθηκε. Ένα δε, κομμάτι μερικών χιλιάδων Τατάρων της Κριμαίας τάχθηκε με το πλευρό των ναζί. “[...] Οι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάζονταν με τους Γερμανούς εξοντώνοντας όποιο Ρώσο μπορούσαν, κυρίως τα κομματικά μέλη. Υπήρχε σε εξέλιξη ένα αντισοβιετικό αντάρτικο." (Tokaev, G.A., Comrade X, London: Harvill Press, 1956). Για να αποφευχθεί, λοιπόν, ένας εμφύλιος πόλεμος, κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά (δεν πρόκεται για σφαγή, όπως αναφέρει το τραγούδι) των Τατάρων -και μερικών ακόμη πληθυσμών, μεταξύ αυτών και οι Τσετσένοι- αλλού, όπως και έγινε. Η διαστρέβλωση της ιστορίας σαφώς και δεν γίνεται τυχαία. Ρίχνοντας μια ματιά στο σήμερα, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τι μήνυμα θέλει να περάσει η “Ευρώπη” μέσα από αυτό το βραβείο. Είναι γνωστό, ότι το νεοναζιστικό καθεστώς της Ουκρανίας στηρίζεται απ' την ΕΕ και μάλιστα σημαντικό μέρος των Τατάρων της Κριμαίας αποτελεί υποστηρικτή του. Εξ ου και το κάλεσμα των Ουκρανών φασιστών προς τους Τατάρους, να ταχθούν και να πολεμήσουν για τα συμφέροντα της Δύσης. Αυτό το μήνυμα θέλει η ΕΕ να εμπεδωθεί, ακόμα και μέσα από ηλίθιες φιέστες, που δυστυχώς έχουν ακόμα αντίκρυσμα.

Επειδή, όμως, όπως αναφέρει κι ο τίτλος, υπάρχει και αυτή η μνήμη, εμείς προσπερνάμε τα χυδαία, αντικομμουνιστικά σκουπίδια που σερβίρει το σύστημα, για να ξαναγράψει την ιστορία, παραπέμποντας σε μια άλλη τέχνη (αληθινή, όχι σαν αυτήν της Eurovision) και πιο συγκεκριμένα σε σχέδια με... άμμο! Ο τίτλος του έργου “Ένα ρέκβιεμ στην άμμο” της -καταγόμενης από την Ουκρανία- Kseniya Simonova. 1. Η κοπέλα αρχίζει με τη σχεδίαση ενός χωριού και δύο άτομα σε έναν πάγκο. 2. Στη συνέχεια, ο εκφωνητής χρησιμοποιεί την πραγματική ραδιοφωνική ανακοίνωση της γερμανικής επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου 41. 3. Ακολουθεί ένα ρωσικό τραγούδι για ένα ήσυχο βράδυ κατά τη διάρκεια του πολέμου. 4. Σειρά έχει ένα οργανικό κομάτι και στη συνέχεια ένα άλλο τραγούδι για τους σοβιετικούς στρατιώτες που πέθαναν για την Πατρίδα. 5. Το τελικό κομάτι δείχνει μια κοπέλα να αναζητά μέσα από το παράθυρο και να βλέπει τη σκιά του ναύτη συζύγου της. Το παιδί βάζει το χέρι του στο παράθυρο και γράφει "είστε πάντα κοντά". (πηγή: Όλα είναι δρόμος).



Οι λαοί δεν ξεχνούν...

Κ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αυτός είναι ο σημερινός ευρωπαϊκός πολιτισμός! Αυτόν έχουν οι σημερινοί κυρίαρχοι των χωρών της Ευρώπης και αυτόν προβάλλουν. Μοιρολόγια για τα παθήματα των δικών τους ηρώων. Των συνεργατών των ναζί, και μάλιστα σε μια χώρα και μια περιοχή σαν την κριμαία, όπου τα εγκλήματα και οι πραγματικές γενοκτονίες των ναζί, γερμανών αλλά και ρουμάνων ξεπέρασαν κάθε όριο.
Κλαίνε για το 1944 όταν μετά τη νίκη του Στάλινγκραντ απελευθερώθηκε η κριμαία!
Εχουν σήμερα τη δυνατότητα να βγάλουν επιτέλους ανοικτά τα απωθημένα τους.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και ποιοί τους έδωσαν αυτό το δικαίωμα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χωρίς την βοήθεια του ρεβιζιονισμού ούτε που θα διανοούνταν το σημερινό ξεσάλωμά τους. Χωρίς την αντικομουνιστική υστερία του αντισταλινισμού, χωρίς αυτούς που έκαναν "σοβαρό" διανοητή και συγγραφέα ένα Σολτσενίτσιν. Αυτούς που ανέβαζαν στον ουρανό τον "σοσιαλισμό με δημοκρατία" υποτίθεται του Γκορμπατζώφ.Χωρίς αυτούς που κατασυκοφάντησαν, και συνεχίζουν να το κάνουν, τον κομουνισμό και την αριστερά γενικώτερα.