28 Μαΐ 2016

Δημοψήφισμα; Τρεχάτε.....!

Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη! Έτσι και με τα δημοψηφίσματα. Αποφασίζει κάποια κυβέρνηση στην Ευρώπη να διεξαγάγει ένα δημοψήφισμα νά 'τοι και κάμποσοι της Αριστεράς μας μέσα. Για να του αλλάξουν το χαρακτήρα που τον καθορίζουν έτσι κι αλλιώς άλλοι. Για να δημιουργηθούν εκ του αποτελέσματός του οι "όροι και οι προϋποθέσεις" να βγουν οι λαοί στο προσκήνιο, να δοθεί ένα σοβαρό πλήγμα στις ντόπιες αστικές δυνάμεις, για να δοθεί πλήγμα στους ιμπεριαλιστές και τους οργανισμούς επιβολής των πολιτικών τους. Μέσω της δημοψηφισματικής κάλπης, ενίοτε και της εκλογικής.

'Ετσι δεν έγινε και με το δικό μας δημοψήφισμα πέρυσι τον Ιούνιο; Τότε που η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, από το λιγότερο των δύο τρίτων του δηλαδή, ψήφισε ΟΧΙ; Ποιο ΟΧΙ; Της κυβέρνησης, των φασιστών και των εθνικιστών, του ΚΚΕ, των περισσότερων της εξωκοινοβουλευτικης αριστεράς; Τι σημασία έχει; Πάντως βγήκε ΟΧΙ, ο καθένας το ερμηνεύει όπως τον βολεύει και το εφαρμόζει αναλόγως. Κυρίως η κυβέρνηση που έθεσε και το πολύ συγκεκριμένο ερώτημα.

Οπότε μετά από τη μεγάλη αυτή επιτυχία πάμε και γι' αλλού. Στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτή τη φορά. Τι παίζεται εκεί; Δημοψήφισμα. Τι άλλο; Το ερώτημα; Να μείνει ή να μη μείνει στην Ε.Ε.. Ο λόγος; Οι αντιθέσεις μεταξύ ντόπιων αστών, οι αντιθέσεις μέσα στην Ε.Ε., η ανάγκη των αστών του Ηνωμένου Βασιλείου να υπερασπιστούν κάποια συμφέροντά τους. Αυτοί που κυριαρχούν υπέρ της εξόδου είναι κάτι "ευρωσκεπτικιστές" ακροδεξιοί τύπου Νάιτζελ Φάρατζ και καμπόσοι των Τόριδων. Τα επίδικα και των υπέρ της παραμονής και των υπέρ της εξόδου δεν έχουν καμιά σχέση με τα όποια συμφέροντα των λαϊκών ανθρώπων. Το αντίθετο θα λέγαμε. Σε αυτό συμφωνούν και οι μεν και οι δε, δεν τίθεται ζήτημα!

Υπάρχει εκεί σοβαρό μαζικό λαϊκό εργατικό κίνημα ή Αριστερά που να οδηγεί τα πράγματα σε σοβαρές υπέρ του λαού αμφισβητήσεις; Που να μπορεί έστω να επιβάλει σε ένα δημοψήφισμα τα δικά της ερωτήματα, καταγεγραμμένα στα ψηφοδέλτια ώστε να μπορεί να επιλέξουν στη πράξη οι ψηφοφόροι και όχι στη θεωρία; Όχι. Εδώ στην Ελλάδα κοτζάμ ΚΚΕ δε μπόρεσε να επιβάλει κάτι τέτοιο. Στην Αγγλία που τα πράγματα ως προς το κίνημα και την Αριστερά είναι χειρότερα από εδώ (τρομάρα μας!) ποιος θα μπορούσε να το κάνει; Μάλλον κανείς.

Κι όμως. Βρέθηκαν δυνάμεις Αριστερές που άρπαξαν την ευκαιρία. Καλούν Άγγλους, Ουαλούς, Σκωτσέζους και βόρειο-Ιρλανδούς να ψηφίσουν υπέρ του Αριστερού Brexit. Το βάφτισαν κιόλας. Lexit το λένε. Έξοδος από τα αριστερά δηλαδή. Νονός πριν καμιά 15ρια μήνες ο του εργατικού κόμματος αριστερός, ο Οουεν Τζόουνς, φανατικός αντιΕ.Ε. που τώρα, ως σύμβουλος του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος, μάχεται φανατικά υπέρ της παραμονής!!! Ιστορική ευκαιρία χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα και οι εκεί αριστεροί, κομμουνιστές, ΣΕΚίτες, αναρχοκομμουνιστές, αριστεροί σοσιαλιστές του Εργατικού Κόμματος κ.λπ. Πως λέμε εδώ ήρθε η ώρα της Αριστεράς κάτι χρόνια τώρα; Έτσι και εκεί. Τώρα το ποιος θα το εφαρμόσει, ποιος θα το στηρίξει το πουθενά καταγεγραμμένο Lexit δεν έχει καμιά σημασία! Η νίκη και εκεί θα είναι του λαού! Το πλήγμα θα δοθεί στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς έστω και από τη σκοπιά των εθνικών αστικών δυνάμεων που προτιμούν την έξοδο!!! Και ας μη μπορεί να καταγραφεί πουθενά η συγκεκριμένη καμπάνια του Lexit.

Ποια είναι η Βασίλω της αρχικής μας επισήμανσης; Μα φυσικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Η οποία, κατενθουσιασμένη προφανώς από τα αποτελέσματα και τις προωθητικές επιπτώσεις στο εργατικό λαϊκό κίνημα και τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του περσινού εν Ελλάδι δημοψηφίσματος, στηρίζει ακόμη πιο ενθουσιασμένη, βάση διεθνιστικού καθήκοντος, την αριστερή έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε.. Για να δοθεί ακόμη ένα πλήγμα στην πάλαι ποτέ εκφραστή της ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού κεφαλαίου Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Lexit μάλιστα και την επιτυχία του η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΗΒ το "θεωρεί απαραίτητο εργαλείο για την ήττα των κυβερνητικών πολιτικών λιτότητας στο ΗΒ και την υπόλοιπη Ευρώπη"! Και ακόμη παραπέρα. "Μια νίκη του Lexit στη Βρετανία θα έδειχνε σε εμάς στην Ελλάδα ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον αγώνα όπως υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι της ΕΕ και η δική μας κυβέρνηση. Μπορούμε να κερδίσουμε μια Ευρώπη των εργατών και προσφύγων απαλλαγμένη από ρατσισμό, λιτότητα και πολέμους." Κατά πως μας πληροφορεί η εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση υπέρ του Lexit στο Λονδίνο (εδώ).

Κι όλα αυτά από ένα δημοψήφισμα όπου δεν θα καταγραφεί καν το Lexit! Απλά θα το ερμηνεύσουν κατά το δοκούν, όπως και εδώ πέρυσι.

Αναρωτιέται κανείς πόσα δημοψηφίσματα, πόσες κάλπικες μητέρες των μαχών χρειάζονται, πόσες σφαλιάρες και ήττες πρέπει να φάνε κάποιοι και πόσες διαλύσεις να υποστούν για να κατανοήσουν το απλό; Ότι οι κάλπες δεν αλλάζουν το κόσμο ανεξαρτήτως ερωτήματος; Ούτε καν προωθητικά δε δουλεύουν!

Είναι ή δεν είναι να σε πιάνει μια μελαγχολία;

Δεν υπάρχουν σχόλια: