21 Μαΐ 2016

ΤΕΧΝΗ... ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΟΜΩΣ;

Με αφορμή το έργο ''ΠΡΟΓΚΡΕΣ'' της θεατρικής ομάδας του Πολυτεχνείου Κρήτης, είναι σημαντικό να αποτυπωθούν κάποιοι προβληματισμοί και κάποιες απόψεις που λείπουν την περίοδο που διανύουμε. Περίοδο της ιδεολογικοπολιτικής αποσυγκρότησης λαού και νεολαίας, αλλά και της δυσκολίας συγκρότησης μετώπου αντίστασης ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση και την φασιστικοποίηση που τη συνοδεύει.
Αρχικά, αξίζει να αναφερθεί κανείς συνολικότερα στην βιομηχανία αυτής της ''ανεξάρτητης'' (με πολλά εισαγωγικά) τέχνης, που λειτουργεί επικουρικά στην στερέωση και αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων που κυριαρχούν και διέπουν την σημερινή κοινωνία. Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η ιμπεριαλιστική θηριωδία, το μακέλεμα λαών, ο ατομισμός και η αδικία δίνουν τον τόνο στα προϊόντα-σκουπίδια της σημερινής πολιτιστικής βαρβαρότητας.
Ιστορικά αν το δει κανείς η τέχνη σαν τέχνη ήταν ανέκαθεν χρήσιμη στις συστημικές και αντιδραστικές δυνάμεις που τη μεταχειρίζονταν κατάλληλα προς το συμφέρον τους. Όπλο στα χέρια της CIA στην διάρκεια του ψυχρού πολέμου (Όργουελ 1984 κ.ά.), προώθηση και ενίσχυση του αμερικάνικου εξπρεσιονισμού ενάντια στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Πόσο μάλλον σήμερα, με την ανάδειξη εύπεπτων και ανούσιων έργων τέχνης σε μουσική, θέατρο, ποίηση, τηλεόραση. Με την προώθηση έως και αντιδραστικών καλλιτεχνημάτων (βλέπε βραβείο στην φετινή Eurovision, τις ταινίες Ράμπο κ.α.) που αναδεικνύουν το πιο ζοφερά ''ιδανικά'' του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Από νέους που πραγματικά ενδιαφέρονται να παρουσιάσουν μιαν άλλη λογική, μια άλλη πολιτιστική πρόταση, είναι θλιβερό να βλέπουμε τελικά να υιοθετούν το αντιδραστικό περιεχόμενο μιας παράστασης στο βωμό της μορφής και της εικόνας του “ωραίου”. Να επιλέγουν έναν δημιουργό (Ματέι Βισνιέκ), δηλωμένο αντικομμουνιστή, πρεσβευτή αντιδραστικών ιδεολογημάτων (θεωρία των δυο άκρων κομμουνισμού-ναζισμού) και υμνητή της πολιτισμένης, δημοκρατικής Ε.Ε.!!!, που όπως μας ενημερώνει σε συνέντευξή του κατά την διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η συμβολή των ΗΠΑ-ΕΕ ήταν καθοριστική για την αποτροπή του 3ου παγκοσμίου πολέμου!!!
Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από το έργο είναι η εξίσωση της πάλης των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό με τις ναζιστικές θηριωδίες. Αδέρφια είμαστε λέει με τον ναζιφασίστα στρατιώτη που έχει και αυτός μάνα να τον κλάψει. Ως πλύση εγκεφάλου από ολοκληρωτισμούς και ιδεολογήματα, αλλά και ως ανεξήγητη σουρεαλιστική διάθεση υπεράσπισης των συνόρων, εκφράζεται η πάλη για ανεξαρτησία από τα μεγάλα αρπακτικά και τα φίδια του φασισμού.
Πριν λοιπόν σηκωθούν όλοι (μέσα σε αυτούς αριστεροί του γλυκού νερού και αναρχοαυτόνομοι) και χειροκροτήσουν μια ακόμα γροθιά στο στομάχι της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων, σε επίπεδο συνείδησης και συγκρότησης, ας προβληματιστούν λιγάκι πρώτα. Την περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που συμπλέκεται με την διαδικασία αναδιάταξης δυνάμεων, τα περιθώρια της γραμμής που υπερασπίζεται τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις και τις ελευθερίες, ολοένα και στενεύουν. Η φασιστικοποίηση καλά κρατεί, η περιοχή μυρίζει μπαρούτι, ο πόλεμος γυροφέρνει σε πολλές περιοχές, οι ιμπεριαλιστές ακονίζουν τα μαχαίρια τους, το κεφάλαιο γονατίζει εργατιά και εργαζομένους ευρύτερα.
Πρέπει αποφασιστικά να υπερασπίσουμε την αριστερή, επαναστατική κατεύθυνση και προοπτική. Να ενισχύσουμε τον δρόμο της αντίστασης και διεκδίκησης, κόντρα στην συνδιαλλαγή και κόντρα σε πρακτικές που υπηρετούν την αναπαραγωγή της ιδεολογίας αυτού του βάρβαρου - απάνθρωπου συστήματος. Η πραγματική πολιτιστική και καλλιτεχνική δημιουργικότητα, η προοδευτική τέχνη βαδίζει πλάι στην πορεία ανάπτυξης του λαϊκού-εργατικού κινήματος και οφείλουμε να συμβάλλουμε σε αυτό και όχι να το υπονομεύουμε.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ-ΤΕΙ

Δεν υπάρχουν σχόλια: