23 Απρ 2016

Για τη πανελλαδική καμπάνια της Λαϊκής Αντίστασης- Α.Α.Σ.


Με αμείωτη ένταση και σε πανελλαδική κλίμακα, τα σχήματα της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. πραγματοποίησαν και ολοκλήρωσαν την αντιιμπεριαλιστική- αντιπολεμική καμπάνια αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες. Η καμπάνια αυτή ολοκληρώθηκε με τις αντιπολεμικές- αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις το διήμερο 9-10 Απρίλη σε Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Χανιά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το ζήτημα του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Συρία, στην ευρύτερη Μ. Ανατολή ως την Ουκρανία αποκλιμακώνεται. Αντιθέτως εκτιμούμε ότι εντείνεται και κλιμακώνεται, σε αναλογία με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που αποτελούν το κυρίαρχο στοιχείο της περιόδου, με ολέθριες συνέπειες για τους λαούς. Με σοβαρές συνέπειες για το λαό και τη χώρα μας εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από ΗΠΑ- ΕΕ. Με αυτή την έννοια, πρόκειται για ένα μέτωπο που η Λαϊκή Αντίσταση- Α.Α.Σ. θα έχει μόνιμη παρέμβαση. Άλλωστε η κατεύθυνση οικοδόμησης αντιιμπεριαλιστικού - αντιπολεμικού κινήματος στη χώρα μας και στη προοπτική οικοδόμησης μετώπου των λαών της ευρύτερης περιοχής ενάντια στο πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό είναι στο DNA της Λαϊκής Αντίστασης- Α.Α.Σ. Σε αντίθεση με τους όψιμους «αντικαπιταλιστές» των «ολοκληρώσεων», της «παγκοσμιοποίησης», της «ιμπεριαλιστικής» ή «μισο-ιμπεριαλιστικής Ελλάδας» που πρόσκαιρα και τυχοδιωκτικά ανακαλύπτουν τον ιμπεριαλισμό, χωρίς όμως να προωθούν στο παραμικρό την παραπάνω κατεύθυνση που είναι έξω από την ανάλυσή τους.
Η καμπάνια προέκυψε ως ανάγκη από την ένταση του ίδιου του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος. Την ανάγκη να συνολικοποιηθεί και να συντονιστεί η παρέμβαση που πραγματοποιούσαν ως τότε τα σχήματα, αλλά και την ανάγκη να ανταποκριθούμε στις αυξημένες απαιτήσεις αναβαθμίζοντας πολυδιάστατα την παρέμβαση πέρα από μια κεντρική προκήρυξη και αφίσα. Να θυμίσουμε ότι ήδη από τον περασμένο Αύγουστο με κεντρική προκήρυξη σε τρεις γλώσσες ξεκινάμε παρεμβάσεις στο λαό αλλά και στους πρόσφυγες που τους υποδέχτηκε η Λαϊκή Αντίσταση- Α.Α.Σ. στο λιμάνι του Πειραιά με πανό. Λίγο αργότερα ξεκινήσαμε τις παρεμβάσεις στην Ειδομένη που συνοδεύτηκαν και με διανομή ειδών πρώτης ανάγκης και παράλληλα κυκλοφόρησε πανελλαδικά κεντρική αφίσα.
Για πάνω από ένα μήνα, τα σχήματα της Λαϊκής Αντίστασης- ΑΑΣ προωθούσαν την καμπάνια μέσα από πολύμορφες παρεμβάσεις και δράσεις, σε μια σειρά πόλεων της χώρας. Στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ξυλόκαστρο, τα Χανιά, το Ηράκλειο, τα Γιάννενα, τη Λάρισα, τα Τρίκαλα, τη Σάμο, τη Ξάνθη κ.α., ανάλογα και με τις δυνατότητες των σχημάτων, σύντροφοι και συναγωνιστές έδωσαν τις δυνάμεις τους με τον καλύτερο τρόπο. Μαζικές πλατιές παρεμβάσεις στο λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, αφισοκολλήσεις, πικετοφορίες, εκδηλώσεις που σε πολλές περιπτώσεις πραγματοποιήθηκαν και με τη συμμετοχή των Τούρκων συντρόφων από το PARTIZAN, πορείες σε πόλεις της χώρας και σε γειτονιές που αυτοτελώς διοργάνωσαν τα σχήματα ή με τη συμμετοχή και άλλων δυνάμεων, συμβολή στο στήσιμο ευρύτερων πρωτοβουλιών αλληλεγγύης στη βάση της Κοινής Δράσης, προβολές ταινιών και θεατρικά δρώμενα, συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης τόσο αυτοτελώς όσο και μέσα από σωματεία και συλλόγους. Είναι αλήθεια ότι μέσα από την καμπάνια έχει συσσωρευτεί εμπειρία και μπορούν να βγουν πολύτιμα συμπέρασμα για τις ανάγκες της παρέμβασης μας σε σχέση με το λαό μας, σε σχέση με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, αλλά και σε σχέση με τις υπόλοιπες δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, τους αγώνες και την Αριστερά.
Όλη αυτή η πολύτιμη εμπειρία και τα θετικά στοιχεία που προέκυψαν μέσα από τη καμπάνια δεν πρέπει να καλύψουν ορισμένες αδυναμίες, καθυστερήσεις, ελλείψεις που οφείλονται κυρίως σε υποκειμενικές δυσκολίες και εμφανίστηκαν στο κομμάτι της παρέμβασης μας που αφορά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Όπως για παράδειγμα η παρέμβαση στο λιμάνι του Πειραιά. Όχι γιατί θα τροποποιούσε τη γενικότερη κατάσταση και εικόνα. Αλλά επειδή θα μας έδινε τη δυνατότητα από καλύτερες θέσεις να βάλουμε την αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση και προοπτική στους ίδιους τους ξεριζωμένους και ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε την απανθρωπιά της «αλληλεγγύης» των κρατικών-«μη κρατικών» δομών και των διαφόρων διεθνών οργανισμών.

9 Απρίλη διαδηλώσαμε αντιπολεμικά- αντιιμπεριαλιστικά στο Πειραιά
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αντιπολεμική- αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση στις 9 Απρίλη στον Πειραιά, που αποφασίστηκε στη σύσκεψη που κάλεσε η Λαϊκή Αντίσταση- ΑΑΣ στην Αθήνα την Πέμπτη 31/3/16 και πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της ΟΛΜΕ με τη συμμετοχή οργανώσεων, σχημάτων και συλλογικοτήτων (περισσότερα στο δελτίο τύπου http://la-aas.blogspot.gr/2016/04/31316.html). Ιδιαίτερα μάλιστα μετά την αντιδραστική αντιπροσφυγική- αντιμεταναστευτική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.
Πρώτον, γιατί ήρθε να καλύψει ένα πραγματικό πολιτικό κενό μιας κεντρικής κατεύθυνσης, αλλά και διαδήλωσης στον Πειραιά, με βασικό αίτημα «να σταματήσει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που γεννά την προσφυγιά». Μεγάλες και σοβαρές οι ευθύνες του συνόλου των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά, που υπονόμευαν συστηματικά από το 2003 ως σήμερα τη δυνατότητα ανάπτυξης αντιπολεμικού κινήματος στη χώρα. Στόχος ήταν να παρέμβει στο λαό του Πειραιά αναδεικνύοντας τα πραγματικά αίτια και τους υπαίτιους υπογραμμίζοντας την ΠΑΛΗ ενάντιά τους σε κοινό μέτωπο με πρόσφυγες και μετανάστες απέναντι στο κοινό εχθρό. Αυτή είναι, συναρτήσει του προηγουμένου, η πολιτική βάση για το χτύπημα των ρατσιστικών, φασιστικών αντιλήψεων. Να αναδείξει την πολιτική διάσταση της αλληλεγγύης κόντρα στη λογική της φιλανθρωπίας. Ιδιαίτερα τώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να χτυπήσει ακόμη και το ανθρωπιστικό πλαίσιο της αλληλεγγύης, προβάλει πιο επιτακτικά η ανάγκη της πολιτικής παρέμβασης με κύρια πλευρά την οικοδόμηση αντιπολεμικού- αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, ώστε να τροφοδοτηθεί με πολιτικά καύσιμα και η έκφραση της λαϊκής αλληλεγγύης.
Στόχος ήταν και είναι η παρέμβαση στους πρόσφυγες και τους μετανάστες να αναδείξει κυρίαρχα την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση ως πραγματική πολιτική βάση ενότητας τους με τον λαό και την εργατική τάξη της χώρας μας. Να αναδείξει ότι η εξασφάλιση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους (ελεύθερη μετακίνηση - διέλευση, στέγαση, σίτιση, περίθαλψη, δουλειά) είναι ζήτημα πάλης και κοινού αγώνα με το λαό και τους εργαζόμενους σε όποια χώρα και αν βρεθούν.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, επιδίωξή μας ήταν και είναι, τα κόμματα, οι οργανώσεις, οι συλλογικότητες με αναφορά στην Αριστερά αλλά και ιδιαίτερα δυνάμεις με κομμουνιστική αναφορά (προφανώς και οι οργανώσεις του μαζικού εργατικού κινήματος) να ρίξουν το σπόρο μιας πολιτικής επίδρασης-σχέσης. Να μπολιάσουμε τη σχέση αυτή με τις παραδόσεις του λαϊκού - εργατικού κινήματος της χώρας, να αποτυπώσουμε στη σχέση αυτή ένα πολιτικό - αριστερό στίγμα, να έρθουν αυτές οι λαϊκές μάζες των κατατρεγμένων και κολασμένων της γης σε επαφή με τις αριστερές - επαναστατικές - κομμουνιστικές ιδέες.
Να κατανοηθεί ότι είμαστε πολιτικές οντότητες και όχι μια άλλη ενδεχομένως καλή ΜΚΟ ή φιλανθρωπικοί οργανισμοί. Με αυτή την έννοια, είμαστε μαζί τους και πλάι τους για να παλέψουμε, να διεκδικήσουμε, να οραματιστούμε τη διέξοδο και την προοπτική από κοινού. Δεν είμαστε μαζί τους και πλάι τους για να τους σχεδιάσουμε τους δρόμους διαφυγής προς τα κολαστήρια της «πολιτισμένης και δημοκρατικής Ευρώπης». Ούτε βέβαια για να σχεδιάσουμε τους τρόπους διαφυγής με ναυλωμένα πλοία ή αεροπλάνα. Σε αυτή τη βάση, τόσο η άμεση ανάγκη τους να βρεθούν με τις οικογένειες, τους συγγενείς και τους φίλους τους στις χώρες της Ε.Ε. με την αυταπάτη ότι θα φτιάξουν τη ζωή τους, όσο βέβαια και η προοπτική να γυρίσουν στη χώρα τους κάποια στιγμή παλεύοντας για μια άλλη κοινωνία, σήμερα υπηρετούνται από την πολιτική κατεύθυνση «stop the war». Αντίθετα η πολιτική κατεύθυνση «open the borders» υποσκάπτει και υπονομεύει και τα δυο. Όσο όμως κατανοητό είναι να μπαίνει από τους πρόσφυγες και μετανάστες, τόσο αναντίστοιχο και σε πολλές περιπτώσεις υποκριτικό είναι όταν μπαίνει από δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αναπαράγει μια αντιδραστική λογική καμουφλαρισμένη με φιλανθρωπικό μανδύα που έχει ως βάση της την αποδοχή της διαμορφωμένης κατάστασης στη χώρα, ρίχνοντας τη μπάλα στην εξέδρα.
Δεύτερον, γιατί η συγκεκριμένη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στη φάση που η κυβέρνηση εντείνει το κλίμα φασιστικοποίησης. Ήδη γίνεται προσπάθεια με κάθε τρόπο να χτυπηθεί, που πλέον παίρνει και το χαρακτήρα ανάκρισης αγωνιστών,  και να σπάσει η λαϊκή αλληλεγγύη που εκφράζεται προκειμένου με όπλο τη τρομοκρατία και την καταστολή να οδηγηθούν πρόσφυγες και μετανάστες στα κέντρα κράτησης ώστε να υλοποιηθεί το σχέδιο των μαζικών απελάσεων.

Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: