8 Μαρ 2016

Φοβού την αντίσταση και τον κομμουνισμό

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών και αποτελεί απάντηση σε άλλο κείμενο το οποίο επίσης δημιοσιεύτηκε στην εφημερίδα και το οποίο το παραθέτουμε στο τέλος.

Συντάκτης: Πάνος Χουντής*

Οταν ο πολιτικός οπορτουνισμός συναντάει τον προσωπικό, τότε παράγονται κείμενα-τέρατα, σαν αυτό που φιλοξένησε η «Εφημερίδα των Συντακτών» στις 1/3/2016 και που υπογράφεται από τον συνάδελφο στην ΕΛΜΕ Πειραιά, Γιάννη Μπερνιδάκη, με τον τίτλο «Φοβού τους... συλλόγους».
Διαστρεβλώσεις, επιλεκτική αναφορά γεγονότων και στο φόντο το γνωστό προαπαιτούμενο, για να μπορέσει κάποιος να διεκδικήσει καριέρα: ο λυσσασμένος αντικομμουνισμός.
Δεν θα ασχοληθούμε με τον προσωπικό οπορτουνισμό και τη διαδρομή του Γ.Μ. Σημασία έχουν τα πολιτικά ζητήματα.
Επαίρεται ο αρθρογράφος ότι οι καθηγητές συμμετείχαν σε ποσοστό 99% στις εκλογές διευθυντών σε σχολεία, παρά το αντίθετο κάλεσμα της ΕΛΜΕ.
Δεν μας λέει όμως ότι το ποσοστό συμμετοχής (πολύ κάτω βέβαια του 99% –για να υπάρχει ένα μέτρο, στην πολύ πιο δυσμενή για την ΕΛΜΕ διαδικασία της εκλογής προϊσταμένων από διευθυντές, η συμμετοχή έφτασε το 80%) προέκυψε, καθώς την προηγούμενη μέρα των εκλογών, ο τότε υπουργός κατέστησε την ψηφοφορία υποχρεωτική και άρα την αποχή από αυτήν πειθαρχικό παράπτωμα.
Σε παροξυσμό πολιτικού αμοραλισμού, ο αρθρογράφος πουλάει επιτυχίες της «γραμμής του», με τις πλάτες των απειλών του κρατικού μηχανισμού!
Ούτε ξέρουμε ούτε και μας ενδιαφέρει αν αληθεύουν οι φήμες ότι εισηγητής στον υπουργό αυτής της «δημοκρατικής οδηγίας» ήταν ο ίδιος ο αρθρογράφος.
Αυτό που ξέρουμε είναι ότι όταν ένας υπουργός καταφεύγει στην υποχρεωτικότητα μιας διαδικασίας, το κάνει γιατί εκτιμάει ότι είναι ο μόνος τρόπος να τη διασώσει.
Οσο για τον «Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία», όταν ο λύκος καλεί τα πρόβατα στο τραπέζι, για να προτείνουν αυτά τους τρόπους σφαγής τους, η μόνη απάντηση είναι η αποχή από αυτό το τραπέζι.
Με προαπαιτούμενα τα μνημόνια, τις εργαλειοθήκες ΟΟΣΑ-Ε.Ε., την αδιοριστία, την αξιολόγηση, το χτύπημα των δικαιωμάτων σε σπουδές-δουλειά, την οικονομική ασφυξία των σχολείων, το σύνολο δηλαδή των αντιλαϊκών ρυθμίσεων στην εκπαίδευση, και μόνο η λέξη «διάλογος» καταντάει σύντομο ανέκδοτο.
Αλλωστε, αυτή είναι η «δημοκρατία» που αντιλαμβάνεται ο αρθρογράφος και η κυβέρνηση που υπηρετεί.
Είναι η δικτατορία των ξένων και ντόπιων αφεντικών, όπου όλοι μπορούν να λένε μια γνώμη, αρκεί να γίνεται τελικά αυτό που αποφασίζουν ιμπεριαλισμός και κεφάλαιο.
Είναι η «δημοκρατία», όπου οι εργαζόμενοι δεν είναι υποκείμενα δράσης, αλλά ψηφοφόροι που καλούνται να νομιμοποιήσουν αποφάσεις που έχουν ληφθεί στα κέντρα εξουσίας του συστήματος –  μακριά από συνελεύσεις και αγώνες.
Είναι η «δημοκρατία», όπου μετά τη «συζήτηση» υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Ή να χάσουν οι εργαζόμενοι ή να κερδίσει ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο! Και αν από τη «συζήτηση» δεν προκύψει λύση, καραδοκούν τα ΜΑΤ, οι απειλές για πειθαρχικά και για απόλυση, αλλά και οι βόμβες των ιμπεριαλιστών και τα «αν δεν το βουλώσετε, θα γίνουμε Συρία». Ωραίος ο κόσμος σου και η «συμμετοχή» σου, Γ.Μ. Να τα χαίρεσαι!
Εκεί όμως που γίνεται πραγματικό πάρτι είναι, όταν το άρθρο, αντιστρέφοντας βάρβαρα την πραγματικότητα, λέει ούτε λίγο-ούτε πολύ ότι οι αναλύσεις των μαρξιστών-λενινιστών έχουν διαψευστεί από την πραγματικότητα.
Θα θυμίσουμε, λοιπόν, ότι οι κομμουνιστές, οι μαρξιστές-λενινιστές, φώναζαν «ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία - εξάρτηση, λιτότητα και τρομοκρατία», όταν σύσσωμος ο ρεφορμισμός έψαχνε μια θέση στον ήλιο της «αλλαγής».
Αποκάλυπταν ότι η περεστρόικα δεν είναι παρά το απόλυτο ξεγύμνωμα και η τελική νίκη του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ενωση, όταν ο ρεφορμισμός χαιρέτιζε την «ανανέωση».
Κατήγγελλαν τη δεξιά στροφή στην Κίνα που την οδήγησε σήμερα να είναι από τα πιο άγρια καπιταλιστικά κράτη, όταν ο ρεφορμισμός χαιρέτιζε την καπιταλιστική «ανάπτυξη» των μηδενικών εργατικών δικαιωμάτων.
Ξεσκέπαζαν τις συστημικές θεωρίες της παγκοσμιοποίησης και του παγκόσμιου χωριού ως ιδεολογήματα συγκάλυψης της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, όταν ο ρεφορμισμός χειροκροτούσε τις επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία και τάιζε απλόχερα τις κυβερνητικές... «Μ»ΚΟ για να διαλύσει την ταξική συνείδηση και συγκρότηση.
Δεν γοητεύτηκαν από τις «αντιφάσεις» και τις «ελπίδες που έρχονταν με τον ΣΥΡΙΖΑ» ούτε υποτάχθηκαν στην προσπάθειά του -μέσω κάλπικων δημοψηφισμάτων, όπου το ΟΧΙ γίνεται ΝΑΙ- να διασωθεί ο ίδιος, ως διαχειριστής του συστήματος, πάνω στα κουφάρια της λαϊκής απογοήτευσης.
Οι κομμουνιστές ποτέ δεν έκρυψαν την αλήθεια ότι μόνος τρόπος να οικοδομηθεί μια άλλη κοινωνία είναι η πιο δημοκρατική, συμμετοχική και αυθεντική διαδικασία –η λαϊκή επανάσταση, όταν ο ρεφορμισμός/αστισμός (το ένα οδηγεί στο άλλο) ονειρευόταν ειρηνικούς δρόμους συνεννόησης και... εκμετάλλευση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας και δούλευε για την απόλυτη περιθωριοποίηση του λαού. Πάει πολύ οι εκπορνευτές των λαϊκών ελπίδων να δηλώνουν και «επιβεβαιωμένοι».
Δεν έχουμε να απολογηθούμε τίποτα στους μόνιμους γιες-μεν, στους απολογητές της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, των ΝΑΤΟ-Ε.Ε., της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, των πολέμων, της προσφυγιάς, της φτώχειας, της φασιστικοποίησης.
Και βέβαια θα υπερασπίσουμε την Οκτωβριανή, την Κινέζικη, την Αλβανική, τη Βιετναμέζικη Επανάσταση, τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Μάο, τον Χότζα, τον Τσε, τον Ζαχαριάδη, τον Αρη, τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, τον ΔΣΕ, κάθε συλλογικότητα και προσωπικότητα που εντάχθηκε στο μεγάλο κύμα της επαναστατικής-κομμουνιστικής προοπτικής του εικοστού αιώνα, όλους όσους μπήκαν καρφιά στα μάτια της αντίδρασης και έβαλαν στην ημερήσια ιστορική διάταξη το ζήτημα ότι οι «ξυπόλητοι» μπορούν, όχι μόνο να παράξουν ιστορία, αλλά και να διευθύνουν μια κοινωνία.
Και βέβαια οφείλουμε και απολογισμό (στους εαυτούς μας και στον λαό, όχι στο σύστημα και στους Γ.Μ.) τι σκάλωσε και πώς διάφοροι πρώην «κομμουνιστές» του «ιδεολογικού» ρεύματος του αρθρογράφου -νενέκοι πάντα της κομματικής γραμμής, αρκεί να ήταν καθεστωτική- ξύπνησαν μια μέρα μετανιωμένοι, αφού πρώτα τσέπωσαν μερικά εργοστασιάκια για πάρτη τους, όπως έγινε στις ανατολικές χώρες.
Ολες οι κραυγές του συστήματος δύο πράγματα προσπαθούν να ξορκίσουν: τη λαϊκή αντίσταση και την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος.
Αυτή τη γραμμή της διπλής προειδοποίησης υπηρετεί το άρθρο. Ομως, η ιστορία προχωράει.
Με νέες οδύνες και ωδίνες, διά πυρός και σιδήρου, οι «από κάτω» μέσα στους δρόμους των αγώνων θα ξανασυναντηθούν και θα ξανασυγκροτήσουν τις απελευθερωτικές ιδέες.
Με όποιο κόστος, οι κομμουνιστές θα είναι στην όχθη που ξέρουν: της υπηρέτησης της λαϊκής υπόθεσης.

*Εκπαιδευτικός, μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

https://www.efsyn.gr/arthro/fovoy-tin-antistasi-kai-ton-kommoynismo

Φοβού τους… συλλόγους


Συντάκτης:
Γιάννης Μπερνιδάκης *

Στην αρχή κάλεσαν κάθε εκπαιδευτικό & τους συλλόγους διδασκόντων να απέχουν από τη διαδικασία επιλογής διευθυντή στο σχολείο τους.
Η συμμετοχή πλησίασε το 99%. Δεν έκαναν την αυτοκριτική τους. Δεν ζήτησαν έστω μια συγγνώμη.
Εκ νέου, αργότερα, κάλεσαν τους διευθυντές και υποδιευθυντές των σχολείων να απέχουν από την επιλογή των διευθυντών Εκπαίδευσης. Και πάλι η συμμετοχή ήταν ανάλογη της προηγούμενης. Πάλι… «σφύριξαν αδιάφορα», σαν να μην είχαν πει το παραμικρό.
Φυσικά, αν διέθεταν λίγο σεβασμό πρώτα απ’ όλα στον εαυτό τους και μετά στους συναδέλφους, καθώς και μια κάποια δημοκρατική ευαισθησία, θα είχαν υποβάλει την παραίτησή τους.
Ομως αυτά είναι ψιλά γράμματα για τις ηγεσίες των ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεων - Κινήσεων, που συνεχίζουν να νομίζουν ότι κατέχουν τη μία και μοναδική αλήθεια.
Ετσι, για ακόμα μία φορά προσπαθούν να «χτυπήσουν». Στο κάλεσμα του υπουργού Παιδείας προς τους συλλόγους εκπαιδευτικών για συμμετοχή στον διάλογο για τις αλλαγές στην παιδεία, στη διαμόρφωση προτάσεων σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο με συγκεκριμένες διαδικασίες, και πάλι καλούν σε αποχή (αυτή τη φορά συνεπικουρούμενοι και από μια μικρή μερίδα της ΔΑΚΕ).
Δεν θα μπούμε στη λογική αν οι συνάδελφοι θα ανταποκριθούν ή όχι. Ο καθένας θα κρίνει και θα πράξει.
Ομως τίθεται το ερώτημα: Από πού ορμώμενοι κρατούν αυτή τη στάση της στείρας άρνησης;
Είναι μόνο γιατί δεν έχουν θέσεις που να απαντούν στα προβλήματα της εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών και της χώρας και θα αποκαλυφθεί για άλλη μια φορά η «γύμνια» τους;
Ασφαλώς όχι. Το πρόβλημά τους είναι «πολιτικό-ιδεολογικό». Είναι της τακτικής των «εύθραυστων» συνεργασιών τους προς συνδικαλιστική επιβίωση. Εχει ως αναφορά τα αδιέξοδα που συνεχίζουν να βιώνουν οι πολιτικοί τους φορείς, όλα αυτά τα χρόνια μετά τις εξελίξεις στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, την Αλβανία και την Κίνα, που θεωρούσαν ως πρότυπα κοινωνιών.
Δεν προβάλλουν θέσεις. Δεν προτείνουν λύσεις. Δεν συμμετέχουν σε κανέναν διάλογο. Δεν θέλουν να γίνεται κανένας διάλογος. Θεωρούν ότι ο καπιταλισμός μπορεί να αποδεχτεί και να ενσωματώσει τις όποιες προτάσεις τους.
Ετσι δεν δημιουργούνται οι τεχνητές συγκρουσιακές καταστάσεις, των κραυγών και της «μη σκέψης» (ψυχολογία του όχλου) που επιδιώκουν (ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που στην πορεία του Πολυτεχνείου έβριζαν, έφτυναν και πέταγαν αντικείμενα στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, όταν πέρναγε μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία. Οι ίδιοι που διέλυσαν δύο εκδηλώσεις «διαλόγου για την παιδεία»).
Με την τακτική αυτή έχουν την εντύπωση ότι προστατεύουν τη βασική τους θεώρηση, ότι οι όποιες θετικές αλλαγές για την κοινωνία θα ξεκινήσουν από τη στιγμή που το κόμμα τους θα καταλάβει την εξουσία. Αυτό το διακηρύττουν με κάθε ευκαιρία και βρίσκεται διατυπωμένο και στα κείμενα των συνεδρίων των ΚΚΕ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΚΚΕ (μ-λ).
Παράλληλα, έχουν ως βασική αντίληψη ότι για την κατάληψη της εξουσίας από το κόμμα τους αρκεί μια πεφωτισμένη μειοψηφία που θα δράσει την κατάλληλη στιγμή μέσα σε κατάλληλες συνθήκες που θα δημιουργηθούν από τις παρεμβάσεις τους.
Με την κατάληψη της εξουσίας, έχοντας τη «λογική» ότι κατέχουν τη μία και μοναδική αλήθεια, η ηγεσία, τότε και μόνο τότε, θα «δώσει λύση» σε όλα τα προβλήματα.
Η ηγεσία γνωρίζει τα προβλήματα. Αυτή θα δώσει τις λύσεις.
Με τις λογικές αυτές επιδιώκουν να «διαπαιδαγωγήσουν τις μάζες», ώστε τη δεδομένη στιγμή να γίνουν αποδεκτοί αυτοί και όσα πλάθουν στο μυαλό τους.
Για τις ηγεσίες τους, δεν χρειάζεται οι σύλλογοι και ο κάθε εκπαιδευτικός να λένε τη γνώμη τους, να συμμετέχουν. Δεν χρειάζεται να αποφασίζουν για τίποτε και να ρυθμίζουν με την υπόλοιπη εκπαιδευτική κοινότητα και την τοπική κοινωνία τα του οίκου τους. Αυτό αφορά μόνο τις «ηγεσίες» κομμάτων και παρατάξεων, τοπικές ή κεντρικές. Τις «καλές» ή τις «κακές». Και ο κόσμος μόνο θεατής.
Η επίκληση των Γ.Σ., στις οποίες συχνά προβαίνουν για να «θολώσουν τα νερά» της αντιδημοκρατικής λογικής και τακτικής τους, με τίποτα δεν θα καταφέρει να ακυρώσει τους συλλόγους διδασκόντων και την εκπαιδευτική κοινότητα κάθε σχολείου και κάθε ατόμου χωριστά. Γιατί και στις Γ.Σ. γνωρίζουμε όλοι τι γίνεται λόγω της στάσης τους.
Αυτή η αντίληψη προσπαθεί να οδηγήσει στην πλήρη υποταγή των οπαδών και ψηφοφόρων τους στις «πεφωτισμένες» ηγεσίες της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου.
Αλλά και στη δικαιολόγηση όλων των αρνητικών καταστάσεων που συνέβαιναν για χρόνια σε Κίνα, Αλβανία, χώρες Αν. Ευρώπης, καθώς και στην υποταγή στις ηγεσίες των εκεί «αδελφών κομμάτων» («αυτοί είναι αρμόδιοι και ξέρουν») και στην άκριτη αποδοχή των πεπραγμένων τους.
Ιδια τακτική ακολουθούν και σήμερα στις τρέχουσες εξελίξεις (βλέπε στάση ΚΚΕ στη Βουλή με το συνολικά «παρών» στον νόμο για τις «διαθεσιμότητες-απολύσεις», αλλά και στις υπόλοιπες κατακτήσεις, και τη δικαιολόγηση-υπεράσπιση από το ΠΑΜΕ ή την υποβάθμιση έως εξαφάνιση της νίκης αυτής του κινήματος από τις Παρεμβάσεις-Κινήσεις).
Φοβούνται τη μαζική συμμετοχή και τις συλλογικότητες (ακόμα και στις εκλογές της ΕΛΜΕ Πειραιά απέκλεισαν για ακόμη μια φορά να στηθούν κάλπες στα νησιά).
Φοβούνται τους συλλόγους. Φοβούνται τη σκέψη και τον διάλογο μέσα στο σχολείο. Με τους εκπαιδευτικούς. Γνωρίζουν ότι έτσι περιθωριοποιούνται ακόμα περισσότερο.
Εμείς επιμένουμε. Οι σύλλογοι διδασκόντων πρέπει να είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του σχολείου. Ο λαός, πρωταγωνιστής σε όλα τα επίπεδα. Με προτάσεις. Με συλλογική δράση. Με συμμετοχή σε κάθε μικρή και μεγάλη αλλαγή.

* εκπαιδευτικός

https://www.efsyn.gr/arthro/fovoy-toys-syllogoys

34 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πάνο με όλη την καλή διάθεση να σε ρωτήσω κάτι. Όταν λές λαϊκή επανάσταση το λες εν τη ριμει του λόγου ή εννοείς λαϊκοδημοκρατική επανάσταση ;

Το φοβισμένο και γλοιώδες αυτό ανθρωπάκι που συντάσσει το κείμενο μύδρο στις κομμουνιστικές ιδέες χρησιμοποιεί ένα οπλοστάσιο επιχειρημάτων ημιμάθειας και αντικομμουνιστικής προπαγάνδας ποτ πουρί.
Μάλιστα επικαλείται και τα κείμενα των συνδιασκέψεων (και του ΚΚΕ-μλ) όπου, άκουσον άκουσον μια μειοψηφία !!! (μάλλον ο λαός και η εργατική τάξη θα μειοψηφεί στο πλειοψηφικό οπορτουνισμό του) θα καταλάβει την εξουσία... Σαν να ακούω δεξιό παππού στο καφενείο στο χωριό μου... Μπλέκει μέσα το ΠΑΜΕ και τα μπουρδουκλώνει όλα μαζί, αλλά ο κοινός του παρονομαστής είναι ο αντικομμουνισμός και φυσικά η ύπαρξη αγώνων.

ΟΝ

Υ.Γ. Μακριά απ΄τς άπλιτς τς κουμμουνιστές. Χεχεχε...

Ανώνυμος είπε...

ΟΝ, δεν έχω την εντύπωση ότι όποιος ρωτάει κάτι, έχει κακή διάθεση. Αλίμονο...

Οχι, το λέω προσπαθώντας να κάνω οικονομία λέξεων - ίσως και σε άλλα σημεία να μην είναι κάτι γραμμένο σωστά κάτω από την πίεση να κόβω λέξεις. Η οργάνωση δεν έχει τοποθετηθεί πάνω στο χαρακτήρα της αλλαγής και δε θα επέλεγα ποτέ μέσω του αστικού τύπου να προκαταλάβω την άποψή μας. Σκέφτηκα να έγραφα "η επανάσταση που θα κάνει ο λαός με επικεφαλής την εργατική τάξη", "η εργατική τάξη με σύμμαχά της λαϊκά στρώματα" - όλα μου φαίνονταν κάπως, και θα γεννούσαν και σε άλλα σημεία ανάγκη διευκρινήσεων: το ζήτημα των απολογισμών, το χοντρό ψέμμα ότι τα μπλοκ μας "έφτυναν, έβριζαν και πέταγαν αντικείμενα στα μπλοκ του Συριζα", οι κάλπες στα νησιά κοκ.

Οπότε, συγνώμη για τα όποια μικρά φάουλ

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Να σαι καλά για τις διευκρινήσεις !

ΟΝ

Ανώνυμος είπε...

H προσπάθεια να μπει τσόντα η δικαιολόγηση της φυγομαχίας διάφορων, του κκε μλ συμπεριλαμβανομένου, το καλοκαίρι του ΟΧΙ, του ΟΧΙ που κερδήθηκε σε κάθε χώρο εργασίας και γειτονιά απέναντι στο κεφάλαιο, το κράτος και τον ιμπεριαλισμό, εντυπωσιάζει.

Ήταν η ηρωική αντίσταση του λαού και της σημερινής ΛΑΕ και της σημερινής ΑΝΤΑΡΣΥΑ που μπήκε σφήνα στο σχέδιο για λαική έγκριση στο μνημόνιο στις 5 Ιουλίου, μέσα απο κάποιο οικουμενικό Δραγασάκειο σχήμα, γιατί ο Τσίπρας θα την έκανε για κανά τρίμηνο.

Βέβαια οι ενιομετωπικές εφεδρείες της αριστεράς σε μια κοινωνική και πολιτική αντιιμπεριαλιστική συσπείρωση δεν άντεξαν και στις 20 Σεπτέμβρη.

Ας είναι, ο λαός και πάλι βάζει δύσκολα στο σύστημα, και πάλι από την αριστερά περιμένει, αν και δεν βλέπει σπουδαία πράγματα.

Και όχι τυχαία, η αριστερά από την οποία περιμένει είναι αυτή που είχε στο πλαί του και στις 5 Ιούλη.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Η αντίσταση στην πολιτική ουράς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και όχι μόνο) προς τον ΣΥΡΙΖΑ και η αποκάλυψη στο λαό του τι πάει να παιχτεί σε βάρος του με το κάλπικο δημοψήφισμα, βαφτίζεται φυγομαχία. Ο Κώστας τελικά ακόμα δεν έχει καταλάβει τι έγινε το καλοκαίρι του 2015. Και γι αυτό δυσκολεύεται να φτάσει από τα απογειωμένα 60% στο τρίτο μνημόνιο. Δεν πειράζει. Άλλωστε τώρα δεν έχει καιρό. Δίνει όλο του τον χρόνο για να υπερασπίζει όλη την ανακύκλωση της συριζαίικης (αυτ)απάτης αλλά προπαντός για να βρει η... συντρόφισσα Ζωή την θέση της στη ΛΑΕ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν δυσκολεύομαι καθόλου να εξηγήσω τι έγινε το καλοκαίρι του 2012, δεν αφήσαμε τον Τσίπρα να πάει 3 μήνες σπίτι του και το μνημόνιο να είναι οικουμενικό αλλά χωρίς αυτόν. Αυτό έχει τεράστια σημασία για την σημερινή πολιτική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης έχει τεράστια σημασία η μάχη απέναντι στην εργοδοσία, τα ΜΜΕ και την ΕΕ, και η νίκη. Ειδικά η στοιχειακή μάχη εκεί που ριζώνει ο κτπ ήταν σπουδαία, δεδομένης της αποσάρθρωσης του εργατικού κινήματος όπως και η μεγάλη νίκη του λαού σε συνθήκες Ευρωμαιντάν.

Στις 6 Ιουλίου όμως οι δυνάμεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αριστερή πλατφόρμα) που έδωσαν την μάχη στο πλευρό του λαού δεν είχαν την ενιομετωπική αντιιμπεριαλιστική συγκρότηση από τα κάτω και από τα πάνω για να πάνε την μάχη πιο κάτω. Οι υπαρκτές διαστάσεις της εμπιστοσύνης στον ηγέτη Τσίπρα και της παραμονής στο ευρώ με ότι καλύτερο μπορεί να γίνει επικράτησαν.

Νομίζω προσβολές στον ηλίθιο λαό που πάλι δεν κατάλαβε χαρακτηρίζουν όσους τις ξεστομίζουν φίλε 3:15. Αν νομίζεις ότι ο άλλος που του λένε θα απολυθείς αν δεν ψηφίσεις ΝΑΙ και αν δεν έρθεις στην συγκέντρωση Μένουμε Ευρώπη "δεν καταλαβαίνει" έχεις άδικο.

Το απίθανο (τελικά όχι και τόσο ) φαινόμενο ταχύτατης υποχώρησης, σε όλο το μήκος και το πλάτος της πολιτικής γραμμής, σε όλο το μέτωπο, μέχρι και από εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις θα το βρίσκετε συνέχεια μπροστά σας, θα δίνετε λόγο.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα είναι εντυπωσιακό το πείσμα κάποιου σαν εσένα μετά την πλήρη διάψευση όλου του οικοδομήματος που υποστήριζε να επιμένει στο ίδιο ακριβώς οικοδόμημα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να ζητάει και τα ρέστα.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Πέρα από το ότι μου χρεώνεται άλλες απόψεις, Πάνο, και θέλετε κουβέντα για διαψεύσεις σε προβοκατόρικη πολιτική βάση, για ένα είμαι περήφανος, και όχι ότι ποτέ δεν διαψέυστηκα, άλλωστε ο λαός περνάει βαριά ήττα, άρα δεν πανηγυρίζω και ας διαψεύστηκα λιγότερο από πολλούς.

Αυτό για το οποίο είμαι περήφανος είναι ότι ποτέ δεν με χώρισε, εμένα και την πολιτική μου αντίληψη, η παραμικρή απόσταση και δισταγμός με τον λαό όταν αγωνίζεται.

Δεν ζητάω τα ρέστα σε αυτό αλλά όλο το ποσό, λυπάμαι, κάνατε υποχώρηση αρχών το καλοκαίρι, από αυτές που οι κομμουνιστές δεν κάνουν ποτέ, ή τέλος πάντων το αποτιμάνε μετά και το διορθώνουν.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Τίποτα δε σου χρεώνουμε. Εγώ δε σε ξέρω προσωπικά, σου "χρεώνω" μόνο ό,τι έχω διαβάσει εδώ δικό σου - και αυτά περί προβοκατόρικης πολιτικής βάσης είναι απαράδεκτα αλλά τέλος πάντων. Κάνεις λοιπόν πως δεν καταλαβαίνεις ότι τη "μάχη" του δημοψηφίσματος την καθόριζε κι την έλεγχε ο Συριζα και για αυτό με τόσο σχετικά μικρό κόστος έκανε την κωλοτούμπα χωρίς να ανοίξουν έστω δρόμοι για το κίνημα και το λαό.
Εφαγες την ίδια "σφαλιάρα" και διάψευση με αυτήν που έφαγε ο πιο ανυποψίαστος αγωνιστής, δε βοήθησες σε τίποτα (ως άποψη εννοώ). Το μόνο που έκανες ήταν να ακολουθείς τη λαϊκή απογοήτευση.
Και αντί να βγάλεις κάποιο συμπέρασμα, αντε ξανά μανά τα ίδια...

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Οι μάχες του λαού δίνονται παρά τις δυσμενείς συνθήκες και ενάντια σε αυτές. Και το μέτωπο της Αλβανίας το έλεγχε ο Μεταξάς, μάλλον χειρότερος του Τσίπρα της εξαγγελίας του δημοψηφίσματος.

Δρόμοι για τον λαό άνοιξαν. Εκεί που δεν υπήρχε καμία διαδικασία αντιιμπεριαλιστικής συσπείρωσης της αριστεράς, υπάρχει. Αν πάει άσχημα δεν είναι επιχείρημα υπέρ του ότι κακώς υπάρχει, αλλά να δούμε πως θα πάει καλύτερα. Δρόμος για τον λαό είναι η επιτάχυνση της φθοράς του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα λόγω του δημοψηφίσματος.

Δρόμοι για το κίνημα λες. Πως να συζητήσουμε για το κίνημα όταν βάζεις εισαγωγικά στην πιο σπουδαία μάχη του κινήματος μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Και εκείνο έχασε, ξέρεις, αλλά διάφοροι ξεροκέφαλοι, επαναστάτες δηλ, προφανώς και του χώρου σου συμπεριλαμβανομένου, είπαν ότι εκείνοι οι αγώνες δεν δικαιώθηκαν, κλπ.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα δυστυχώς δε σε προλαβαίνω. Τελευταίο για σήμερα:
Το να μας λές ότι "οι μάχες του λαού δίνονται παρά τις δυσμενείς συνθήκες και ενάντια σε αυτές" είναι σα να μας φωνάζεις να μας δείξεις τα αμπελοχώραφά μας. Μας χαρακτηρίζει εντελώς αυτή η άποψη. Μόνο που δεν είμαστε και χάπατα. Εκτιμάμε πότε κάτι μπορεί να ανοίξει ρωγμές και πότε όχι. Στο δημοψήφισμα εκτιμήσαμε ότι την καθοδήγηση και τον έλεγχο την είχε απόλυτα ο Συριζα- στο κάτω κάτω εκλογική διαδικασία ήταν. Εκτός αν η ελπιδα μας θα έπρεπε να είναι ότι θα τα πάρει στο κρανίο ο Σόιμπλε και θα μας πετάξει εκτός. Αν αυτή ήταν η στρατηγική σου και η ελπίδα σου δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω.
Η εξέλιξη λοιπόν ΜΑΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ και ΣΕ (ΣΑΣ) ΔΙΕΨΕΥΣΕ. Τι να κάνουμε τώρα; Δε φταίμε εμείς που δε θέλετε να παραδεχτείτε που ο Συριζα σας χρησιμοποίησε στεγνά για περάσει για λίγες μέρες ο αποπροσανατολισμός...
Το κακό είναι ότι δεν πέρασε για λίγες μόνο μέρες. Αφησε σοβαρές άκρες απογοήτευσης και διάλυσης. Κάνε μια αυτοκριτική λοιπόν... Εσύ όχι μόνο δεν κάνεις αυτοκριτική αλλά θεωρείς ότι δίνεις μάχες έχοντας στο νου όλο το κλασσικό οπλοστάσιο κοινοβουλευτικών αυταπατών, μικρομεγαλισμού και μεταβατικών προγραμμάτων. Το να μην αξιολογεί κανένας τα παθήματά του δεν οδηγεί πουθενά...

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Δεν ήταν εκλογική διαδικασία όμως, ήταν μια γιγαντιαία μάχη σε κάθε χώρο εργασίας, σπουδών, γειτονιά. Δεν το ξέρεις γιατί δεν ήσουν. Από δω και μπρος ας ελπίσουμε να μην λήψεις από άλλες μάχες του λαού για να ξέρεις τι ήταν και τι δεν ήταν.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Και από την γιγαντιαία μάχη σε χρόνο μηδέν το τρίτο μνημόνιο, χωρίς να ανοίξει μύτη. Πως έγινε αυτό, κανένας από τον χώρο του Κώστα δεν το έχει εξηγήσει. Αλλά και τι να εξηγήσουν; Αν έκαναν προσπάθεια (την ελάχιστη) να εξηγήσουν, θα έπρεπε να ξεκινήσουν από μια μεγάλη αυτοκριτική για την γιγαντιαία αυταπάτη στην οποία είχαν συνεργήσει και οι ίδιοι. Γι αυτό και μάταια θα περιμένει κάποιος μια τέτοια διαδικασία.
Τότε λίγες μέρες πριν το μνημόνιο γράφαμε πως τα δήθεν ρυμουλκά (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ) που θα έστριβαν το καράβι του ΣΥΡΙΖΑ προς τ' αριστερά, ρυμουλκήθηκαν (από τον ΣΥΡΙΖΑ). Επίσης γράφαμε πως αφού διαψευστούν θα ψάχνονται για την επόμενη διάψευση. Αυτή είναι η μοίρα της "ριζοσπαστικής" εκδοχής της υποταγής στον καπιταλιστικό μονόδρομο. Αδιάψευστος μάρτυρας ο Κώστας...
ΤΣ

Ανώνυμος είπε...

Σεντόνια ολόκληρα έχουν γραφτεί σ ΤΣ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ + αριστερή πλατφόρμα δεν είχαν την οργανική σχέση με τον λαό για να τον κινητοποιήσουν.

Δεν τις είχαν γιατί η αριστερή πλατφόρμα το έπαιζε για χρόνια κομματική νομιμοφροσύνη παρά την διολίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σφραγιζόταν από μια πολιτική στρατηγική τύπου ΚΚΕ, με ισχυρές καταστροφίστικες καταβολές του στυλ "το σύστημα είναι σε αδιέξοδο, η κρίση αξεπέραστη, επανάσταση".

Προφανώς επίσης ένας κόσμος από το κοινωνικό μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, από την ηγεμονική μικροαστική αστικοεκσυχρονιστική τάση, ψήφισε για να κάνει ο Τσίπρας "κάτι", "ότι μπορεί", "αλλά όχι και να βγούμε από το ευρώ".

Και έτσι φτάνουμε στο ερώτημα των ερωτημάτων που ΑΥΤΟ και μόνο έφερε και την ... υπεραριστερή γραμμή τύπου ΚΚΕ και κκε μλ στις 5/7.

Το σημείο που δολιχοδρομεί την αριστερά ανάμεσα στην μικροαστικη και τελικά αστική ηγεμονευση της και την δυνητικά εργατική.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

ΖΗΤΩ Η δυνητικά εργατική Κωνσταντοπούλου!

ΤΣ

Ανώνυμος είπε...

Γιατί ρε μουλούδες; Δεν ήταν γιγαντιαία η μάχη του δημοψηφίσματος; Δεν βγήκαν οι εργοδότες να απειλούν ότι αν επικρατήσει το ΟΧΙ θα γίνει της κακομοίρας; Δεν δώσαν τη μάχη τους οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις πηγαίνοντας να ψηφίσουν τη Κυριακή στη κάλπη το ΟΧΙ τικάροντάς το πίσω από το παραβάν;
Αμάν πια! Με τίποτα δεν είστε ευχαριστημένοι! Τι σημασία έχει που όλη η υπόλοιπη αριστερά (και το ΚΚΕ έστειλε κόσμο στη κάλπη για να μη ξεχνιώμαστε) έδινε άλλο νόημα στο ΟΧΙ από αυτό που έδινε η κυβέρνηση και η Χρυσή Αυγή; Ο κόσμος ψήφισε όχι σε ότι του γούσταρε! Τι σημασία έχει που στις αμέσως επόμενες εργατικές κινητοποιήσεις όλη η υπόλοιπη αριστερά ήταν 100% απούσα και χωρίς υπερβολές. Τι σημασία έχει που ο λαός είναι απών από κάθε κινητοποίηση; Έχει καμιά σημασία; Καμιά! Ούτε το ότι ο αντίπαλος μας πάει καροτσάκι όπου θέλει, εμείς είπαμε ΟΧΙ! Και το '40 αν γινόταν δημοψήφισμα και έλεγε όχι ο λαός πάλι δεν θα είχε καμιά σημασία να τρέχει στα όρη και τα βουνά! Τι τώρα. Να κουραζόμαστε; Ευτυχώς στην εποχή μας υπάρχει και το διαδίκτυο και ξεχαρμανιάζουμε!

Δείτε τον Κώστα! Πόσο ικανοποιημένος είναι που δίνει τις μεγάλες ταξικές μάχες του, που σημειωτέον έχουν και νίκες! Κυρίως δε χωρίς να χρειάζεται να πιεί και τίποτα! Ληγμένο και άληκτο! Τα καταφέρνει αφ' εαυτού του να φτιάχνεται!

ΝΤΑΓΚΛΑ!

Ανώνυμος είπε...

"Πως να συζητήσουμε για το κίνημα όταν βάζεις εισαγωγικά στην πιο σπουδαία μάχη του κινήματος μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου."

Πιο σπουδαια μαχη λοιπον το δημοψηφισμα που καλεσε ο Τσιπρας εχοντας στα χερια του δεδηλωμενο μνημονιο 47+τοσες+τοσες σελιδες χωρις ομως την προταση του σε αυτο!
Εναντια στην προταση της Γερμανιας ψηφισαν απο Συριζα μεχρι Χρυση Αυγη, απο αριστερη οπτικη μεχρι εθνικιστικη οπτικη. Κοινο τους στοιχειο το οτι δεν ειχαν καμια συνδεση με κινημα.
(Αληθεια τι αντιπροταση ειχαν οι ΧΒτες, εθνικιστες? Καταργηση των μνημονιων και επιστροφη στον Συριζα προ πφα με κινηματικη στηριξη? Μεταβατικο προγραμμα προς τον Σοσιαλισμο? Κινημα για το οχι μεχρι τελους?)
Πως αλλωστε εξηγειται το οτι μετα το οχι του δημοψηφισματος δεν κουνηθηκε φυλλο στην Συριζαιϊκη προταση μνημονιου? Νεο δημοψηφισμα παντως με την προταση Τσιπρα ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ.
Η Λαφαζανικη Ενοτητα θα παρεμενε μεχρι σημερα στο Συριζα αν ο Τσιπρας δεν εκανε επιλογη ξεκαθαρισματος μεσω των εκλογων. Που πηγαν αραγε οι συντριπτικες πλειοψηφιες στα οργανα που θα αλλαζαν το κομμα προς τα "αριστερα" παλι? Μαντεψτε ποιος τελικα τα πηρε τα οργανα!
Αυτο που ο καθε Κωστας βαφτισε κινημα ηταν απλα ενα σιχτηρι απεναντι στην ΕΕ με το λιγοτερο η χωρις κοστος. Ειναι αληθεια οτι επιχειρησεις καλουσαν κοσμο σε εταιρικο μητινγκ για να τους εκβιασουν να μην ψηφισουν οχι, ειναι επισης αληθεια ομως οτι οι ιδιοι μετα στηριζαν Τσιπρα στις εκλογες (ειναι επισης αληθεια οτι ο κοσμος τους εγραψε στα αρχιδια του, μεχρι εκει ομως μπορουσε να φτασει σε αυτη τη φαση. Οπως προειπα αλλωστε ο καθενας απο διαφορετικη σκοπια, αν ολοι ηταν μεσα στο κινημα δεν θα ειχαμε αναγκη να φτασουμε σε εκλογες και δημοψηφισματα)

Το δημοψηφισμα θα ηταν τουλαχιστον μια πολιτικη μαχη εαν μπορουσε να τεθει προταση απο πολιτικους σχηματισμους και αλλη προταση ωστε να διαλεξει ο κοσμος την προταση που επιθυμει να εφαρμοστει.
Η να ειναι ξεκαθαρα "εφαρμογη των μνημονιων" η "απορριψη των μνημονιων"
(Αν και οπως τα ξερεις εκεινοι που εχουν τη δυνατοτητα εκβιασμου για αποσπαση ψηφων ειναι το συστημα απειλωντας με απολυσεις κλπ, αν δεν υπαρχει κινημα για να στηριξει μια μαχη δεν μπορει να προχωρησει. Αν λυσαξανε με το οχι ενω ηξεραν οτι ο Τσιπρας θα φερει τελικα μνημονια, φαντασου τι θα γινοταν αν δινοταν στον κοσμο επιλογη για απορριψη των μνημονιων).
Μα θα μπορουσε να τεθει ετσι? Ο Τσιπρας καθολη την διαρκεια της πφα (ναι, την περιοδο που συμμετειχαν και Ζωη, Λαφα κλπ) ηταν ξεκαθαρος οτι θα εφαρμοσει τα μνημονια και θα αποπληρωσει το χρεος στο ακεραιο. Αυτα οι ΛΑΦΑΕδες δεν τα μαθανε, δεν τα ακουσαν?
Τι εκαναν για αυτο? Συγκεντρωσεις στηριξης της κυβερνησης στην διαπραγματευση?

Το ΣΥΡΙΖΑ εγινε αντιπολιτευση και μετα κυβερνηση, εκανε δημοψηφισμα με ερωτημα που εθεσε Ο ΤΣΙΠΡΑΣ μαζι με τους ΛΑΦΑΕδες, Ζωιτσα κλπ (καποιοι το ξεχασατε μου φαινεται), κερδισε το δημοψηφισμα και μετα ακολουθησαν εκλογες με προγραμμα τα μνημονια.
Ποιος φταιει για ολα αυτα? Μα, τα μουλου! Ποιος αλλος!

22

Ανώνυμος είπε...

έλεγε το καλοκαίρι του 2014 ο σ Λαφαζάνης για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι το θέμα δεν είναι μόνο αν θα ηττηθείς αλλά και πως, αν θα ηττηθείς χτυπημένος πισώπλατα γιατί υποχωρείς με ταχύτητα.

δυστυχώς κολλάει και για το εξωκοινοβούλιο μας, ειδικά εκείνο που είναι λέει όχι εξωκοινοβούλιο γεωγραφικά αλλά από άποψη.

φοβάστε τον λαό όταν εξεγείρεται χωρίς τετραγωνισμένες προϋποθέσεις (κόμμα, εργατικό κίνημα, διεθνές κέντρο).

θα το βρίσκετε μπροστά σας για πάντα, είναι μαύρη σελίδα

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα το ότι είσαι τόσο εκτός τόπου και χρόνου που είσαι έτοιμος να μας πεις "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο-δημοψήφισμα" περα από το τραγικό δείχνει πολλά για την πραγματική διάλυση των κριτηρίων που φέρνει ο ρεφορμισμός.

Οπως πολλά δείχνει και ότι βλέπεις ένα εμετικο αντικομμουνιστικό και ραγιαδικο κείμενο και την απάντησή του και σένα σε ενοχλεί όχι το πρώτο αλλά ότι στο δεύτερο ξεσκεπάστηκε η πολιτική ουράς στη συριζαίικη απάτη.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Δεν φταίω που αδίκησες το κείμενο σου Πάνο.

Για το δημοψήφισμα να θυμήσω το τρομακτικό αδιέξοδο σας στις 6 Ιουλίου όταν χαιρετίζατε την λαική αντίσταση, στην οποία δεν ήσασταν.

Δεν φταίω εγώ. Για την συριζέικη απάτη έχω να πω πως είναι δουλειά του ρεφορμισμού, με πειράζουν οι απάτες από, λένε, επαναστατικές οργανώσεις. Οι κωλοτούμπες από τις 5 στις 6 Ιουλίου

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Μιλησε για κολοτουμπες και ο εκπροσωπος του τσιρκου ΛΑΦΑΝΟ

Το ΚΚΕ(μ-λ) και πριν και μετα ειχε την ιδια αποψη, οτι το δημοψηφισμα ηταν καλπικο.
Αυτο ακριβως και αποδειχτηκε. Εμεις δεν ειπαμε ποτε σε καποιον που δηλωνε οτι θα
συμμετεχει στο δημοψηφισμα οτι πρεπει να ψηφισει το ΝΑΙ.
Φυσικα και η ψηφος στο ΟΧΙ ηταν αντισταση στους εκβιασμους του κεφαλαιου.

Το κεφαλαιο ομως, ο Τσιπρας και οι δικοι σας κολοτουμπες τι εκαναν μετα το δημοψηφισμα?
Ο συντροφος σας Τσιπρας μαζι με το κεφαλαιο εγραψε τον κοσμο στα παπαρια του και ξεκινησε
τις διαδικασιες για νεα μνημονια.
Εσεις εκεινη την ωρα με το σωμα να στροβιλιζεται πριν πεσει στο πατωμα απο την κολοτουμπα
ενω δινατε στο δημοψηφισμα σημασια Πολυτεχνειου το οποιο ειναι αισχρο και προσβολη των θυματων του Πολυτεχνειου προσπαθουσατε να παρετε την πλειοψηφια στα οργανα του Συριζα
και να τον "επαναφερετε" στις παλιες καλες εποχες (ενα χρονο πριν δηλαδη) μεσα στην ζαλαδα σας.
Οταν ειδατε οτι το δημοψηφισμα ηταν καλπικο, το ερωτημα του παραπλανητικο και χωρις κινηματικο αντικρισμα (Πολυτεχνειο του καναπε δηλαδη) και τα συντροφια σας που μαζι θα βαζατε ..."φωτια στα επιτελεια" συνταχθηκαν με τα αλλα συντροφια σας που βολευτικαν στα ευρωπαϊκα μεταξωτα βρακια, ψαχνατε να βρειτε τις πταιει και δεν εγινε η εξεγερση που θα φερει ανατροπες οπως στο Πολυτεχνειο.
Φυσικα τον εαυτο σας τον αφησατε στην αποξω, και τα ριχνετε στα μουλου.
Ανυπαρκτοι, πουθεναδες, 0,00000001%, και αλλα φανταχτερα αλλα ΑΥΤΟΙ φταινε!!!
Πριν τις εκλογες ΔΕΝ ΦΥΓΑΤΕ ομως.
Φυγατε μετα μονο και μονο για να μην γινετε τελειως ρομπα.
Νομιζεις πως σας λυπαμαι? Εισαστε συνυπευθηνοι με τον Συριζα στην καταντια του κινηματος των τελευταιων χρονων με το καθολου κολοτουμπεϊκο εξω τα κομματα ψηφο στο συριζα
(Ναι ειμασταν εκει στις πλατειες στις γειτονιες και στην Αθηνα και ξερουμε ποιοι απο αναρχια μεχρι αριστερα και εννοειται συριζα μας πεταγαν εξω με το "εξω τα κομματα" και μας εγκαλουσαν λιγο αργοτερα που δεν ψηφιζουμε συριζα)

22

Ανώνυμος είπε...

Δεν σκύψαμε το κεφάλι στην ΕΕ όμως όπως όσοι πρότειναν άκυρο-αποχή. Ούτε εμείς, ούτε οι σύντροφοι που ήταν ακόμα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Αυτο ηταν το ανεκδοτο της ημερας?

Για couch-sitting comedy καλος εισαι.

22

Ανώνυμος είπε...

Όοοοοοχι αυτοί δεν έσκυψαν το κεφάλι στην ΕΕ, όπως το ΚΚΕ(μ-λ) - αυτό μεταξύ μας Κώστα αν το πεις σε κανέναν δια ζώσης και όχι με την άνεση που σου προσφέρει η καρέκλα του σπιτιού σου, θα καλέσει γιατρό! Αυτοί έκαναν την πάπια, έκαναν πως δεν καταλάβαιναν όταν ήδη από τις 20 Φλεβάρη ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στείλει το μήνυμα της πλήρους υποταγής στην ΕΕ. Και όσο ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύονταν για λογαριασμό της αστικής τάξης ήταν όλα καλά καμωμένα για τους ομοτράπεζους του Κώστα. Όταν το πράγμα έφτασε σε αδιέξοδο με το κείμενο των 47 σελίδων που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνήσει αλλά δεν τολμούσε να το παρουσιάσει στο λαό, έκανε το κόλπο του δημοψηφίσματος (να δούμε τώρα ποιος δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου). Και τα ψάρια τσίμπησαν: άλλωστε αντιφατικές κυβερνήσεις έψαχναν, οπότε τι πιο αντιφατικό από το να έχεις υπογράψει κείμενο μνημονιακό αλλά να ζητάς από το λαό να πει αν το δέχεται, και όταν λέει όχι, να πας να υπογράφεις κάτι χειρότερο από αυτό που απορρίφθηκε. Και ούτε τότε οι της ΛΑΕ -μιλάμε για φοβερή πολιτική αρχών- πτοήθηκαν και παρέμειναν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Και συνέργησαν έτσι και αυτοί στην προώθηση του τρίτου μνημονίου.
Οπότε όσον αφορά την ΕΕ, ισχύει εκείνη η παλιά παροιμία για το σχοινί και τον κρεμασμένο...

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνία 20 Φλεβάρη.

Δεν έπρεπε να γίνει, έπρεπε να βρεθούμε εκτός προγράμματος "στήριξης", που σημαίνει μη επιλέξιμα τα ελληνικά ομόλογα ακόμα για τον ELA, και αδυναμία βραχυχρόνιου δανεισμού του δημοσίου με έντοκα, τραπεζική κρίση, capital control και έξοδος από το ευρώ άμεσα. Φέρε ένα κείμενο του κκε μλ να τα λέει αυτά τον Φεβρουάριο. Δικά μας μπορώ να φέρω, του κκε μλ μπορείς. Άρα το κκε μλ με ποια έννοια δεν υποστήριξε την συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου ? Έπρεπε να έχει υποστηρίξει τις αυτονόητες συνέπειες του να μην γίνονταν η συμφωνία.

Μνημόνιο 47 σελίδων.

Τα ίδια, καμία συμφωνία με την τρόικα και όλη η αλυσίδα που είπα πριν. Εμείς τα λέγαμε εσείς όχι.

Τα μπάνια του λαού στις 5 Ιούλη δηλ ήταν φυσική επιλογή μιας ολόκληρης γραμμής των κκε και κκε μλ για την μη ρήξη με την τρόικα.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Ακόμα καυμένε Κώστα δεν κατάλαβες ότι εκτίθεσαι με αυτά που γράφεις; Γράφει ότι δεν έπρεπε το ένα και το άλλο και το παράλλο. ΟΜΟΛΟΓΕΙΣ δηλαδή ΠΙΣΤΕΥΕΣ και ΠΑΛΕΥΕΣ να ΑΛΛΑΞΕΙ ο ΣΥΡΙΖΑ!!! Δεν κατάλαβες ακόμα ότι το ΚΚΕ(μ-λ) ΔΕΝ είχε καμιά αυταπάτη από αυτές που ακόμα και τώρα ξεχείλιζαν από σένα, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και διάφορους άλλους, αλλά παλεύαμε όπως να προετοιμαστεί ο λαός για τα χειρότερα που εκτιμούσαμε ότι έρχονται. Ότι εμείς εκτιμούσαμε πως οι εξελίξεις δεν βαδίζουν προς τα αριστερά όταν εσείς βρισκόσασταν σε πελάγη ευτυχίας (δλδ άγνοιας για το τι μπορεί να ανεχτεί το καπιταλιστικό σύστημα και μάλιστα σε μια χώρα εξαρτημένη από τον ιμπεριαλισμό, αυταπάτης ότι η αλλαγή γίνεται κοινοβουλευτικά, απάτης ότι με τον λαό στη γωνία θα έφερνες με λίγη πίεση στον ΣΥΡΙΖΑ ανατροπές)!!!
Και έχεις ακόμα "μούτρα" και μιλάς... Αλλά είπαμε, απύθμενο το θράσος των νεορεφορμιστών...
ΤΣ

Ανώνυμος είπε...

H Ελλάδα δεν είχε μια κανονική, αποδεκτή αστική κυβέρνηση μέχρι τον Ιούλιο, αυτό είναι σίγουρο. Όσοι έλεγαν ότι έγινε δικομματική εναλλαγή δεν είχαν δίκιο, ούτε η ήττα του λαού τους δικαιώνει, εκτός και αν είναι νεκροθάφτες του λαού. Μάλιστα δεν λέω για σας, δεν ήσασταν σε όσους κατεξοχήν κκεδιζαν σε αυτό το θέμα, στο τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν είχες κόσμο στον δρόμο στις 6 Ιουλίου, αν νομίζεις ότι θα ήταν απλά για τον ΣΥΡΙΖΑ έχεις άδικο. Για να έχεις κόσμο στον δρόμο όμως ήθελες άλλη στάση από όσους αντιλαμβάνονταν τα επίδικα και είχαν γραμμή ρήξης με τον ιμπεριαλισμό, δηλ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αριστερή πλατφόρμα. Άλλη στάση από χρόνια για να έχουν οργανικές πολιτικές σχέσεις με κοινωνικές μερίδες. Επίσης χρειάζονταν άλλη στάση και από άλλους που έλεγαν τότε ότι το μνημόνιο μας γλιτώνει από τα χειρότερα ή δεν έλεγαν καμία συμφωνία, το ΟΧΙ νικησε και να πάει μέχρι τέλους. Μάλιστα έρχεσαι εδώ απόψε και μεταμφιέζεις, λόγω της ημέρας, το πούλημα του λαού σαν αντισυριζισμό. Πούλημα όχι από προδοσία, μην παρεξηγηθείτε κιόλας γιατί σας αρέσει το μελόδραμα, λιποψυχία, έλλειψη πίστης στον λαό. Μια εκτίμηση για την έλλειψη διεθνούς κέντρου, κομμουνιστικού κόμματος και μαζικού εργατικού κινήματος.

Αυτά τα "τι θα ανεχτεί το καπιταλιστικό σύστημα" είναι μεταφυσική και υποκειμενοποίηση της ιστορίας. Η πάλη του λαού ανοίγει δρόμους αλλιώς υπάρχει ένα σκοτεινό υπερβατικό ον με θέληση και συγκεκριμένα όρια, που δεν αλλάζουν ποτέ και ο αγώνας μας είναι σισύφειος.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Λέει ο Κώστας με δυο λόγια: Εγινε το δημοψήφισμα. Ο στόχος επιτεύχθηκε. Κέρδισε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Ο στόχος επιτεύχθηκε.

Ολα πήγαν όπως τα είχαν σχεδιάσει οι Κώστηδες. Και είμαστε με το ΣΥΡΙΖΑ να πέρασε αναίμακτα τον κάβο και το λαό διαλυμένο.

Πολύ ωραίο το σχέδιο σας Κώστα. Ολα πήγαν... κατευχήν. Τώρα που δείχνετε πόσο αμετανόητος είναι ο ρεφορμισμός σας και ο ακολουθητισμός σας σε ξένα πολιτικά σχέδια, δε μου κάνει πια εντύπωση ότι μαζικοποιήσατε τη συγκέντρωση του Τσίπρα στις 3 Ιούλη (του Τσίπρα ήταν δεν ήταν ούτε καν του ΟΧΙ) και τον θαυμάσατε σε αυτή τη θλιβερή τοποθέτηση να σας λέει στα μούτρα ότι θα σας πουλήσει για πλάκα (για όποιον στοιχειωδώς καταλάβαινε τι ήθελε να πει με αυτές τις αοριστίες και τις απολιτικούρες).

Δεν είναι προσωπικό αλλά η αντίληψή σας είναι πραγματικά για μασκαράδες. Που δεν πρόεκιται ΠΟΤΕ να βάλουν μυαλό

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Κάποιοι, όταν ο κ. Τσίπρας –μετά συγχωρήσεως- «έκλασε δημοψηφικά», άκουσαν και ακούνε ακόμη τις βόμβες του Β’ΠΠ, τις ντουφεκιές της εφόδου στα Χειμερινά Ανάκτορα, τις βροντές στον Όλυμπο του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ.
Ε, τι κουβέντα να κάνεις με όποιους άλλα ακούνε, άλλα βλέπουν από αυτά που συμβαίνουν. Πιο εποικοδομητικό είναι ίσως να συζητάς με έναν αντίπαλο αξιωματικό του «εθνικού» στρατού την εποχή του εμφυλίου παρά με έναν αριστερό που ζει κυριολεκτικά στο κόσμο των παραμυθιών, όπου η κοκκινοσκουφίτσα συγχέεται με μια αντάρτισσα του βουνού (κι ας μπορεί να υπήρξε και κάποια με όνομα… Ζωή).

Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.

Ανώνυμος είπε...

ΥΓ. Γι’ αυτούς του ίδιους αριστερούς (με ή χωρίς εισαγωγικά) κάποτε ο δρόμος για το λαό ήταν «η επιτάχυνση της φθοράς των μνημονίων», ακόμη και με την ενίσχυση του «αντιμνημονιακού Τσίπρα». Τώρα ο «δρόμος για τον λαό είναι η επιτάχυνση της φθοράς του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα»! Εκτός λαϊκού δρόμου διαρκώς, μονίμως εντός ενός δρόμου στο δάσος όπου δυστυχώς για αυτούς δεν υπάρχει ούτε λύκος ούτε δράκος, αλλά μπόλικη κοινοβουλευτική αυταπάτη. Είναι από στόφα που κάνουν τους μελλοντικούς «Τρίπρες».

Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος

Ανώνυμος είπε...

Πάνο αντί να ζητήσετε συγνώμη που δεν ήσασταν σε μια λαική συγκέντρωση 500.000 λαού με πολιτικό μήνυμα να πάει στο διάολο η ΕΕ είναι χαρακτηριστικό κατάντιας και αποχής από τον λαό και τους αγώνες τους. Πολύ κακώς ήμασταν σαν άτομα και αμήχανα και όχι με ανοιχτό κάλεσμα και πανό. Ήταν οι δυσκολίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έφεραν και το τέλος της, σαν αυτό που μπορούσε να είναι στην αριστερά, τον περιορισμό της σε ένα ΜΕΡΑ 2.

Το που πήγαν οι 500.000 την άλλη μέρα το έγραψα εκατό φορές, η υπαρκτή μικροαστική αστικοεκσυχρονιστική και με δεδομένη μνημονιακή εξέλιξη ηγεμονία στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέγαμε από πολύ πριν τον Γενάρη του 2015, και η απουσία αντιιμπεριαλιστικής συσπείρωσης από κάτω και από πάνω έφεραν παγωμάρα και ήττα.

Οι απόντες όμως έχουν λιγότερο δικαίωμα να μιλάνε. Απόντες από όλη την εξέγερση του λαού εκείνη την βδομάδα.

Είναι φοβερό να βγαίνουν όσοι διαψεύστηκαν τόσο πανηγυρικά και να την λένε σε όσους δικαιώθηκαν στα πάντα.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα, το μόνο αξιοθαύμαστο πράγμα που έχει ο οπορτουνισμός είναι το απέραντο θράσος του...

Για το μόνο πράγμα που αξίζετε "συγχαρητήρια".


Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Δεν είχα διαβάσει το κείμενο μέχρι τώρα. Μου δημιούργησε θετικότατη εντύπωση (αν και ήταν αναμενόμενο με βάση το ποιος είναι ο αρθογράφος). Αρνητική εντύπωση όμως μου προξένυσε που ένας και μόνο ένας οπορτουνιστής έσυρε την κουβέντα αλλού, ενώ το αρχικό κείμενο πάνω στο οποίο δίνεται η απάντηση από τον Πάνο είναι συγκεκριμένα στοχοποιητικό.
Είναι σαφές τι προσπάθησε να κάνει ο οπορτουνίσκος αυτός και το κατάφερε. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω σκληρές εκφράσεις μιας και έχω πέσει και εγώ πάνω από μία φορές σε αυτή του την παγίδα, αλλά εδώ είναι πιο συγκεκριμένο το ζήτημα.
Το κείμενο δεν καταγγέλει ούτε την ΛΑΕ ούτε την ανταρσια και η αναφορά στο κκε μλ τον κωστάκη τον εξόργυσε. Είπε έτσι να επιφέρει την μετατόπιση εκεί που τον βολεύει. Λάθος η ακολούθησή του. Κλασσική στρατηγική τους, η οποία εδώ παίρνει ειδικές ιντερνετικές και προσωπικές διαστάσεις του τύπου που σου λέει όλη μέρα : -"είσαι ελέφαντας και θα στο αποδείξω με το ότι πέρσι έκανες ταξίδι στον Άρη" Ε νομίζω καλύτερα μην απαντάς, ή τουλάχιστον διεξοδικά, του τύπου είμαι 1.84 άρα δεν είμαι ελέφαντας. Λ.Σ.

Ανώνυμος είπε...

Κάτι κακό λέει ο ΛΣ ότι έκανα πριν κανέναν μήνα.Μπορεί, δεν θυμάμαι, πολύ ωραίος τρόπος να μην πέφτει κόσμος στην ... παγίδα μου να με αναφέρεις χωρίς λόγο ΛΣ, συνέχισε έτσι, μόνο μαζί μου να ασχολείσαι, μπράβο μου!

Κώστας