3 Μαρ 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ) ΚΑΙ ΤΟΥ Μ-Λ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ

Το Μάη του 2016, συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από το ξέσπασμα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης (ΜΠΠΕ) στην Κίνα. Ένα πρωτοφανέρωτο μαζικό επαναστατικό κίνημα που καθοδηγήθηκε και στηρίχθηκε στη θεωρητική συνεισφορά του Μάο για τη συνέχιση της επανάστασης στις συνθήκες της δικτατορίας του προλεταριάτου, για την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην Κίνα και τον επαναστατικό μετασχηματισμό του σοσιαλιστικού οικοδομήματος, μέσω της ταξικής πάλης, έτσι ώστε να κυριαρχήσει η προλεταριακή κοσμοαντίληψη, η επαναστατική ιδεολογία.
Πενήντα χρόνια μετά το ξέσπασμά της, η ΜΠΠΕ αποτελεί μια ανεκτίμητη επαναστατική παρακαταθήκη για την υπόθεση του σοσιαλισμού, πηγή και πεδίο απαντήσεων για την καπιταλιστική παλινόρθωση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, ύστερα από τη ρεβιζιονιστική στροφή που σηματοδοτήθηκε για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα από το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το Φλεβάρη του 1956.
Πενήντα χρόνια μετά, στις σημερινές συνθήκες της κρίσης και της ολομέτωπης επίθεσης του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος ενάντια στο προλεταριάτο και τους λαούς του κόσμου, στις συνθήκες μιας νέας έξαρσης του αντικομμουνισμού και των αντισοσιαλιστικών επιθέσεων, αλλά και σε μια περίοδο όπου η εργατική τάξη και τα λαϊκά κινήματα αναζητούν απαντήσεις για την παλινόρθωση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, χρέος μας είναι να υπερασπίσουμε την ιστορία, τις κατακτήσεις και παρακαταθήκες του κομμουνιστικού κινήματος, να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα για τον αγώνα του σήμερα.
Πρωτίστως, όμως, η αναφορά στην ΜΠΠΕ να αποτελέσει αφορμη για να ανοίξει ενας διάλογος αναζήτησης μεταξύ των δυνάμεων που παλεύουν σε κομμουνιστική κατεύθυνση για το τι χρειάζεται ώστε να ανακτήσει η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και στην δυνατότητα ανατροπής αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος. Να αναδείξει το πώς μπορεί να συμβάλει η ΜΠΠΕ σήμερα, στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, ώστε να χαράξουν οι εκμεταλλευόμενοι όλου του κόσμου τη δική τους μεγάλη πορεία για την επανάσταση και το σοσιαλισμό.
Τα γεγονότα και οι θυελλώδεις ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις εκείνης της περιόδου, οι προσεγγίοσεις και εκτιμήσεις των εξελίξεων που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, αποτελούν αναγκαία ιδεολογική βάση του κινήματος σήμερα και σημαντικό πεδίο ιδεολογικοπολιτικού προβληματισμού νέων και παλιότερων αγωνιστών.
Με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τη ΜΠΠΕ, το ΚΚΕ (μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ, για να τιμήσουν αυτή τη σημαντική για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα επέτειο, αποφάσισαν να συνδιοργανώσουν ένα διήμερο εκδηλώσεων στην Αθήνα, τέλη Μάη – αρχές Ιούνη, που θα αναφέρεται στη θεωρητική και πρακτική σημασία του θυελλώδους αγώνα της ΜΠΠΕ για την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης , στη διεθνή απήχησή της και στους συγκεκριμένους στόχους που προώθησε στην οικονομική βάση και το εποικοδόμημα.
Νέοι και παλιοί αγωνιστές καλούνται να στηρίξουν ενεργητικά και να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις αυτές που θεωρούμε ότι αφορούν το χθες, το σήμερα, και το αύριο των αγώνων και των οραμάτων του λαού μας.

Φλεβάρης 2016

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω ότι για την κίνα δεν έχει γίνει μια αναλυτική και ουσιαστκή τοποθέτηση οσον αφορά την παλινόρθωση, όπως έχει γίνει για την σοβιετική ένωση από το ΚΚΕ(μ-λ). Εννοώ το βιβλίο του βασίλη σαμαρά "η ιστορία διδάσκει και εμπνέει".

Ετσι βασικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. πχ
α)υπήρχαν αντικειμενικά οι υλικές προϋποθέσεις για να κρατηθεί ο σοσιαλισμός στην κίνα και να μπορέσει να αντιπαλέψει τις δυο υπερδυνάμεις και όλο τον καπιταλισμό; Μια υπανάπτυκτη χώρα, που μόλις πριν λίγα χρόνια είχε απαλλαγεί από την αποικιοκρατία και τον φεουδαρχισμό; Μπορούσε να παίξει από μόνη της τον ρόλο πού έπαιξε η ΣΕ σε συνθήκες όμως πιο ευνοϊκές αφού οι αντίπαλοι της ΣΕ ήταν διχασμένοι αρχικά και στη συνέχεια ήταν σε κριση το 1930; Οι αντίπαλοι της κίνας ήταν και περισσότεροι,δυνατότεροι και σε φάση οικονομικής και πολιτικής άνθισης.

β)Η προσέγγιση με τους αμερικάνους που ξεκίνησε το 1972 (η προσέγγιση αυτή περιγράφεται πολύ παραστατικά απο τον kissinger στο βιβλίο του "χρόνια ανανέωσης" ,και αξίζει να διαβαστεί) ήταν στα πλαίσια της δοκιμασμένης μέχρι τότε τακτικής του μάο που έλεγε: να κτυπάμε ένα - ένα τον αντίπαλο και όχι όλους μαζί. Ο ίδιος όμως τόνιζε ότι πρέπει να έχουμε και αρκετές δυνάμεις, ωστε να μπορούμε να ενωθούμε χωρίς να χάσουμε την ανεξαρτησία μας και χωρίς να ενσωματωθούμε με τους συμμάχους μας (ενότητα και πάλη. Αλλά πόσο πολύ ενότητα και πόσο πολύ πάλη;) (Αφήνω τα σχετικά τσιτάτα).
Σ αυτή τη περίπτωση μάλλον δεν υπήρχαν αρκετές δυνάμεις ούτε σε διεθνές επίπεδο ούτε και μέσα στην κίνα, όπου αναθάρησε η αστική τάξη, που μέχρι τότε ήταν υπό έλεγχο. Η συμμαχία με τους αμερικάνους, παρολο που όπως λέει και ο κίσιγκερ, δεν είχε καθόλου ιδεολογικά χαρακτηριστικά,αλλά ήταν απλά συμφωνία για παράλληλη δράση, παρόλα αυτά δημιουργούσε πρόβλημα στο διεθνές μ-λ κίνημα το οποίο θάπρεπε να πάρει θέση. Θέλω να πώ ότι η κίνα ζητούσε από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να αναλάβουν ένα μέρος από το βάρος αντιμετώπισης της ΣΕ. Οι κινέζοι πίεζαν το ΝΑΤΟ να απασχολεί ένα μεγαλύτερο μέρος από τον στρατό της ΣΕ. Τόσα εκατομύρια ρώσους στρατιώτες θα απασχολείται εσείς τόσα εμείς. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που ζητούσε ο στάλιν στον β΄π πόλεμο (άνοιγμα β΄μετώπου). Πως όμως θα μπορούσαν οι μλ στις δυτικές χώρες να ζητάνε αύξηση των δυναμεων του ΝΑΤΟ; πως θα μπορούσε να συμβιβαστεί η ανάγκη της κίνας να αμυνθεί απέναντι στις μεγάλες άμεσες απειλές της ΣΕ και στους στόχους και τις ανάγκες του διεθνούς μλ κινήματος;
γ) Μπορούσε να γίνει στην κίνα ένα ξεκαθάρισμα όπως στην ρωσία του '36; Ηταν κεντρίστικη η θέση του μάο - όχι αρκετά αποφασιστική; ή διέβλεπε ότι έτσι κι αλλιώς ήταν μάταιο και το παιγνίδι ήταν χαμένο, οπότε αρκέστηκε στο να αφήσει παρακαταθήκες;
ΜΚ

Ανώνυμος είπε...

Γενικά στο ζήτημα της διερεύνισης ΜΠΠΕ καθώς και στην αποτυχία τελικής της επικράτησης το μ-λ κίνημα στη χώρα μας είναι πίσω. Δυστυχώς έχουν αφεθεί οι διαφόρου τύπου ρεβιζιονιστές να αλωνίζουν και να σπεκουλάρουν και σε αυτό το ζήτημα χρησιμοποιώντας στιγμές που μάλλον αρνητικές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, σαν και αυτή τη συνάντηση που αναφέρει ο ΜΚ, και αφορούν κυρίως τα τελευταία χρόνια της ζωής του ΜΑΟ όπου πλέον το στοίχημα της Προλεταριακής Επανάστασης μάλλον είχε χαθεί οριστικά. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η θεωρία των τριών κόσμων που ταλαιπώρησε τις γραμμές του αντιρεβιζιονιστικού κομμουνιστικού κινήματος, το οδήγησε στη διάσπαση (όπως και στη χώρα μας) και στη διάλυση τελικά, έως και εξαφάνιση σε πολλές χώρες. Μια θεωρία η οποία αποδίδεται μεν στον Μαο αλλά δεν αποδεικνύεται από πουθενά ότι ήταν δική του και όχι των επιγόνων του ρεβιζιονιστών που τελικά επικράτησαν και που του τη φόρτωσαν. Όπως και πολλά άλλα.
Στο βιβλίο που αναφέρει ο ΜΚ υπάρχει η επισήμανση της έλλειψης μελέτης της όλης πορείας της ΜΠΠΕ και τις αποτίμησής της. Κάτι που ακόμη μένει σε εκκρεμότητα!
Μακάρι η επέτειος και οι εκδηλώσεις γύρω από αυτή να αποτελέσουν έναυσμα για την περαιτέρω διερεύνηση μιας προσπάθειας που σκοπό είχε το προχώρημα του σοσιαλισμού με τις μάζες μπροστά και την εργατική τάξη στο τιμόνι, παρά τα όσα περί του αντιθέτου ισχυρίζονται όλοι όσοι από τον τίτλο της επανάστασης αφαιρούν επίτηδες τη λέξη "Προλεταριακή", και να φωτίσει κάποιες σκοτεινές-άγνωστες πλευρές της.
Για να πάψουν οι κάθε είδους αναλυτές, από τα όργανα του ιμπεριαλισμού και των αστικών τάξεων μέχρι τους ρεβιζιονιστές τύπου ΚΚΕ να σπεκουλάρουν στη προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τη δική τους στάση υποταγής στους σοβιετικούς ρεβιζιονιστές και αργότερα και τους κινέζους. Επιπλέον πάει πολύ αυτή η υπόθεση να έχει αφεθεί στους ΚΟΕτζίδες που τη χρησιμοποιούν για να ξεπλένουν τις σύγχρονες πομπές τους και τελικά να συκοφαντούν το Μ-Λ κίνημα και τη προσφορά του από τα μέσα, υποτίθεται.
Έχουν μέγαλη υποχρέωση τα Μ-Λ κόμματα, ιδιαίτερα το ΚΚΕ(μ-λ) αν θέλετε, σε αυτό το ζήτημα και να μην παραμένουν μόνο σε επετειακού τύπου αναφορές και ζητωκραυγές για την ΜΠΠΕ. Όσο απαραίτητο ήταν το '17-'53 άλλο τόσο απαραίτητο είναι και ένα '66 - '76! Δυστυχώς η επανάσταση και η προσπάθεια οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα του κόσμου έχει μείνει στη σκιά, ενώ θα η μελέτη της θα μπορούσε να προσφέρει πλούσια συμπεράσματα για το σημερινό και το μελλοντικό κομμουνιστικό κίνημα. Ξέρουμε τα πάντα για την ΕΣΣΔ, τη Κούβα, τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, το Βιετνάμ κ.λπ. και για τη Κίνα έως το '56 αλλά για μετά ελάχιστα! Μάλλον θα πρέπει πλέον να ρίξετε μεγαλύτερο βάρος σε αυτό. Είναι ανάγκη και έχετε υποχρέωση.

γ.π.

Ανώνυμος είπε...

Σπουδαία κίνηση μαζών η ΜΠΠΕ και πολύ πέρα από τον "αντιρεβιζιονιστικό αγώνα". Η ΜΠΠΕ ήταν πολύ πιο βαθιά στην κριτική της για την πορεία των μεταβατικών (στον κομμουνισμό) κοινωνιών, έπιανε και την "οικοδόμηση του σοσιαλισμού" και πριν το 56. Ανοιχτή κουβέντα αυτή, για δεκαετίες, το ποιος είναι πιο σωστός μαοικός.

Τέλος πάντων, τώρα που σας βρίσκω, και λέμε για Κϊνα, έχει ξεκαθαρίσει το θέμα με τις "αντικινέζικες επιστολές του Ζαχαριάδη" ? Υπάρχει επικρατέστερη θεωρία για αυτό ?Δεν βρίσκω και την μπροσούρα του Γ Χοντζέα για τον Ζαχαριάδη, κάπου έχει παραπέσει, και αναρωτιέμαι αν αυτό έχει φωτιστεί, αν τελικά θεωρούνται γνήσιες ή πλαστές.

Κώστας