26 Φεβ 2016

ΟΙ ΔΥΟ ΠΤΕΡΥΓΕΣ ΤΟΥ ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΥ ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ… ΤΣΙΠ’ΡΑ

Με αφορμή την ειλικρινή -το πιστεύουμε- συνάντηση Τσίπρα-Μπούτα

Αν ήμασταν μερικά χρόνια πριν -δεν πάει π.χ. πολύς καιρός από το 2013 στην τελευταία σημαντική απεργία των καθηγητών- οι δύο πτέρυγες της επίσημης (κατ’ άλλους κυρίαρχης ή καθεστωτικής για μας απλά διαχειριστικής) αριστεράς θα διαφωνούσανε στα συνδικαλιστικά όργανα αλλά στο τέλος θα τα βρίσκανε. Π.χ. η προσπάθεια να σπάσει η επιστράτευση απεργιακά βρήκε ανοιχτά αντίθετο το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών -που συνέπλευσε τότε με την κυρίαρχη συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ- και αρκούντως υπονομευτές τους συνδικαλιστές των ΣΥΝΕΚ που άλλα έλεγαν και ψήφιζαν στις γενικές συνελεύσεις τους και άλλα έκαναν τελικά στην ομοσπονδία στο παρά πέντε. Όχι τίποτε, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω τα φαιά μπλουζάκια που απλόχερα μοιράζονταν την προηγούμενη βραδιά με τίτλο «όχι στην επιστράτευση».
Και αυτό έχει ιστορία και προϊστορία. Επαναλαμβάνονταν όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης όπου οι δύο πτέρυγες της ρεφορμιστικής ή διαχειριστικής αριστεράς [πάλαι ποτέ ΚΚΕ και ΚΚΕ(εσ.)] στάθηκαν απέναντι σε πραγματικούς αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Από την εποχή που καταγγέλλονταν ο χουντοααριστερισμός και άλλα πολλά. Ο κατάλογος μεγάλος…
Όμως ότι οι δύο πτέρυγες θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι η μία ως κυβερνώσα «αριστερά» και η άλλη ως εκπρόσωπος των αγροτών και μάλιστα του μπλόκου που ισχυρίζεται ότι εκφράζει τη μικρομεσαία αγροτιά (και προοπτικά την πραγματικά λαϊκή κυβέρνηση και εξουσία) -«υπεύθυνη» αριστερά- για να καταλήξουν στο συμμάζεμα του πράγματος πρόκειται για μία αναβαθμισμένη εξέλιξη.
Για τον Τσίπρα και την «ειλικρίνειά» του (εγνωσμένη πια από τους… κουλοχέρηδες ψηφοφόρους του) δεν έχω να πω και πολλά πράγματα. Πλέον διαχειριστής της αστικής εξουσίας (και της εξάρτησης αυτής της εξουσίας από τους ιμπεριαλιστές) είναι λογικό να προσπαθεί το καλύτερο γι' αυτή. Κι ας αναγνωρίζει υποκριτικά την… ειλικρίνεια των αγώνων.
Αλλά ο άλλος; Ο εκπρόσωπος τάχα της μικρομεσαίας αγροτιάς; Ο κομιστής του τσίπουρου στον πρωθυπουργό ως ύστατο επιχείρημα εναντίον του ξεκληρίσματος της;
Στ’ αλήθεια από πότε ένας αγώνας που βρίσκεται σε εξέλιξη μετατρέπεται ξαφνικά σε παρακαταθήκη; Και γιατί το βασικό σύνθημα του αγώνα (να αποσυρθεί το νομοσχέδιο) εξισώνεται με κάποια συζητήσιμα έως ορθά αιτήματα των αγροτών; Και το σωστό συμπέρασμα πως ο αγώνας των αγροτών καθυστέρησε την κατάθεση του νομοσχέδιου τι νόημα έχει να ειπωθεί τώρα. Ή μήπως έχει «νόημα»;
Τι θα πει δεν είναι αγώνας «μία και έξω»; Αν δεν είναι και πρέπει να ανοιχτεί ένα τέτοιο μέτωπο, όπως το εννοεί τουλάχιστον ο Μπούτας, τι προτείνουν οι συνδικαλιστές του χώρου του ΑΜΕΣΑ και ΣΥΝΤΟΜΑ στους συνδικαλιστικούς χώρους που συμμετέχουν και όσο οι αγρότες είναι στα μπλόκα; Για τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ δεν μπαίνει πχ τέτοιο θέμα αλλά θέμα διαγκωνισμού αν θα προλάβουν να προτείνουν σαρανταοκτάωρη απεργία πριν την προτείνουν οι κυβερνητικοί και συστημικοί συνδικαλιστές μέσα στο Μάρτη. Για το Κόμμα της εργατικής τάξης;
Αλλά και όταν οι δημοσιογράφοι ρώτησαν την «πρωτοπορία» του λαϊκού κινήματος που έχει διακηρύξει διαπύρως σε όλα τα πλάτη και μήκη πως αυτή και μόνον αυτή κατέχει την πρόταση που εγγυάται την μετάβαση σε μία άλλη κοινωνία, ότι άλλο αριστερά και άλλο κομμουνιστικό κόμμα κ.λπ. όταν λοιπόν ρώτησαν τον Μπούτα τι θα προτείνει στους αγρότες, γιατί το γύρισε στον… καλαματιανό; Θα αποφασίσουν οι λαϊκές συνελεύσεις των αγροτών! Και το κόμμα και η εργατοαγροτική συμμαχία του; Τι προτείνουν; Υπάρχει κόμμα ή δεν υπάρχει;
Με τον ίδιο τρόπο μήπως δεν απαντούν χρόνια τώρα οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες των ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ από τις οποίες διαχωρίστηκε το ΠΑΜΕ καταγγέλλοντας κάθε κίνηση ή πορεία που περνά έστω και ξώφαλτσα από κοντά τους ως συμβιβασμένους, ότι κάνουν πλάτη στους εργατοπατέρες κ.λπ.; Χρόνια τώρα οι συνδικαλιστές των αστικών κομμάτων δεν παίζουν τάχα το παιχνίδι της «βάσης» στην οποία απευθύνονται αλλά αυτή δεν τραβάει και «άλλα αποφασίζει»;
«Αυτό το τσίπουρο δεν μπορούν να μας το πάρουν. Είναι δικό τους και δικό μας». Είναι μία κοινή βάση κυβερνώσας και «υπεύθυνης» αριστεράς» για να σταλθεί το μήνυμα της αναδίπλωσης ή απαγκίστρωσης (για να είμαστε εντάξει και με τα ιστορικά προηγούμενα του χώρου γιατί η ιστορία πάει και πιο πίσω από τη μεταπολίτευση).
Πάμε λοιπόν για Τσίπ’ρα κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ας ελπίσουμε πως δεν θα είναι τόσο εύκολο -όσο άλλες φορές, είπαμε υπάρχει ιστορία και προϊστορία- να καθίσουν οι αγρότες που δικαιολογημένα φέρνουν στην πλάτης τους ένα αγώνα σαράντα ημερών, να «κεραστούν» από το ίδιο τσίπουρο. Υπάρχουν σημαντικά κομμάτια του λαού που τους παρακολουθούν παρά τα όσα γράφονται…
Δικαιώνεται βέβαια και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας -στην τελευταία συνάντηση με τον γενικό γραμματέα- που βρίσκει πάντα ενδιαφέρουσες τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος. Θα προσθέταμε από τότε ακόμα που ως Υπουργός Εσωτερικών αντιμετώπισε την νεολαιίστικη έκρηξη του 2008.
Μπροστά σε όλα τούτα το τελευταίο που θα πρέπει να προσέξει κανείς είναι η γραβάτα του Κουτσούμπα. Βέβαια κάθε τι έχει τη σημειολογία του. Αυτό είναι το λιγότερο. Μήπως γραβάτα δεν φορούσε και ο Λένιν;

Δημήτρης Μάνος εκπαιδευτικός μέλος των αγωνιστικών κινήσεων εκπαιδευτικών

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Οι αγρότες των 68 μπλόκων δηλώνουν ανυποχώρητοι και αταλάντευτοι στα 5 κύρια αιτήματα που έχουν συναποφασίσει απο καιρό και εσείς το παίζετε κουφοί και ανήξεροι επ' αυτού και φαντάζεστε και ελπίζετε μαζέματα και υποχωρήσεις.Πάρτε το χαμπάρι γιατί εδω και βδομάδες η βελόνα των μ-λ εχει κολλήσει με τον Μπούτα και το ΚΚΕ αλλά δεν τους βγαίνει με τίποτα αυτή η προφητεία των σούπερ ντούπερ αγωνιστούν που κατά τα άλλα τους χαρακτηρίζει η πλήρης ανυπαρξία παρουσίας και δυνατότητας παρέμβασης μέσα στα κινήματα και στην κοινωνία.Ο Μπούτας δεν εκπροσωπεί το ΚΚΕ για να κατεβάζει την γραμμή του Κόμματος αλλά το μεγαλύτερο συντονιστικό αγροτικών μπλόκων που στην μεγάλη πλειοψηφία τους οι αγρότες που συμμετέχουν σε αυτά δεν είναι Κομμουνιστές η συνείδηση τους απέχει κατα πολύ απο αυτού που λέμε ταξική και το σημαντικότερο δεν συμφωνούν με όλες τις θέσεις και τις προτάσεις του ΚΚΕ.Στην αρχή μετρούσατε τα τρακτέρ γιατί δεν θέλατε να μετρήσετε τον κόσμο στις συγκεντρώσεις της Αθήνας και τώρα απο την συνάντηση των Αγροτών με την Κυβέρνηση και τις δηλώσεις των εκπροσώπων του Συντονιστικού περάσατε και δεν αγγίξατε για να φτάσετε στα τσίπουρα και στο παιχνίδι κρυφών ερμηνειών νοημάτων πίσω απο τις λέξεις και κατασκευής σεναρίων που μόνο στα πολιτικά παιχνίδια των μ-λ εχουν κάποια βάση.Μην πούμε για την αντιΚΚΕ σάλτσα με ιστορικό περιεχόμενο που κάνατε ως εισαγωγή για να το διανθίσετε όλο αυτό θέλοντας να δώσετε το κατάλληλο κλίμα δράματος και τραγικότητας της φανταστικής λήξης των αγροτικών κινητοποιήσεων που μυστικά σχεδιάζουν στα υπόγεια του Περισσού.Οι συναντήσεις που πραγματοποιήσατε με τις γνήσιες αγωνιστικές δυνάμεις της ανταρσυα και της λαε για την δημιουργία του αναγκαίου αγωνιστικού μετώπου πάνε καλά;


Κ.Ο

Ανώνυμος είπε...

Μερικές φορές λοιπόν τα σχόλια έχουν περισσότερο "ψωμί" από την είδηση. Χωρίς να υποτιμώ καθόλου την αξία της άποψης, παρατηρώ ότι: Ο φίλος που άφησε το σχόλιο, προφανώς υποστηρίζει πως όλα καλά καμωμένα από την "φωτεινή" αριστερά μας. Και αφού καταχεριάζει τους μου-λουδες με επιχειρήματα κρεοπωλείου (= Χωρίς άποψη αλλά με ύφος 10 καρδιναλίων του τύπου δεν <>) Καταλήγει λέγοντας: Το στέλεχός του ΚΚΕ που ταυτόχρονα, ως λαϊκός αγωνιστής που είναι εκπροσωπεί και τους αγρότες, θα κάνει ό,τι αποφασίσουν οι συνελεύσεις. ΒΕΒΑΙΩΣ αυτό πρέπει να κάνει! Αλλά αφού δώσει τη μάχη με την ΑΠΟΨΗ του (Δλδ του ΚΚΕ στην προκειμένη) Και ποιά είναι λοιπόν αυτή η άποψη; και πως θα την παλέψει; Και όταν την παλέψει θα το κάνει με την ίδια πίστη που αναθεματίζει οτιδήποτε άλλο κινείται στην αριστερα; Αυτό, που είναι η ουσία, δεν μας το λέει! Γιατί συναγωνιστές; Θέτε να αιφνιδιάσετε το σύστημα; Εκ των υστέρων και ανάλογα με την εξέλιξη - κοντός ψαλμός...- θα μπορεί ο οποιοσδήποτε να κάνει κριτική στη στάση του "κόμματος" ή θα είναι και πάλι προδότης της εργατικής τάξης; (Να είδες τώρα, με παρέσυρες και μένα στην ίδια ειρωνεία...φτού κακά!). Τέλος όσο για τα "ιστορικά" επιχειρήματα από τους εκπαιδευτικούς, αυτά που ο άγνωστος σχολιαστής ονομάζει "σάλτσα", να πω και τούτο: Σάλτσα ξεσάλτσα , απάντηση δεν δίνεται, επιχείρημα δεν παρατίθεται και το κακό για την ιστορία είναι πως επιδέχεται πολλές ερμηνείες αλλά έχει την κακή συνήθεια να μην...ξε-γράφεται!

Βόρειος

Ανώνυμος είπε...

Και αφού λοιπόν δεν απαντηθεί τίποτα, στους ανύπαρκτους και αδυνατούντες να παρέμβουν οπουδήποτε, πετάμε και ένα παραμυθάκι του τύπου "τι γίνανε οι συναντήσεις με ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ" για τη δημιουργία μετώπου. Τώρα αν είναι πραγματικές ή όχι αυτές οι συναντήσεις μικρή σημασία έχει! Πες πες κάτι θα μείνει. Παλιά διδαχή καλά μαθημένη από τους κάθε είδους καιροσκόπους.
Ενώ τους ρωτάς γιατί έπρεπε για να "σπάσει" η απαγόρευση να γίνουν συναντήσεις με κυβερνητικούς και με τον Καμίνη, που άδραξε την ευκαιρία για να μας βγει δημοκρατικός, αυτοί σου απαντάνε ότι μετράς τρακτέρ!!! Ότι δεν είδες πόσο μεγάλο ήταν το ΠΑΜΕ το Σάββατο.
Και νά' σου και η συνείδηση των αγροτών που είναι χαμηλή οπότε τι να κάνουμε ότι αποφασίσει ο λαός. Αυτή είναι η απάντηση όταν τους ρωτάς εσύ τι λες, τι θα προτείνεις; Μια συνείδηση που δε μέτρησε όμως όταν οι καθηγητές αποφάσιζαν (δύο φορές μέσα σε 5 μήνες) μαζικότατα το σπάσιμο της επιστράτευσης. Εκεί ήταν σίγουροι, παρά τις ψηφοφορίες, ότι δεν θα τραβήξουν, αλλά δε μας λένε τι κάνανε για να τραβήξουν. Αλλά ναι βέβαια αυτά είναι ιστορική σάλτσα. Τώρα αν τα μακαρόνια κόλλησαν πάλι δεν έχει σημασία!
Γενικώς λοιπόν φταίνε οι άλλοι και κυρίως ο λαός. Ο εργαζόμενος λαός. Που δε λέει ο αναθεματισμένος να διορθώση τη ψήφο του. Σε αυτή τη φάση θα φταίει η ....πόλη που δεν τράβηξε στον αγώνα κατά του αντιασφαλιστικού σχεδίου σε συνδυασμό με τη χαμηλή συνείδηση του χωριού! Αδύναμη η ρουφιάνα λαϊκή συμμαχία που βούλιαξε το Σύνταγμα!

ΒΚ είπε...

παντως ο ορος ρεφορμισμος για το συριζα ειναι νομιζω αστοχος πλεον. ρεφορμισμος δεν σημαινει απαραιτητα "φτου κακα", σημαινει προσπαθω να μεταρρυθμισω προς μια σοσιαλιστικη κατευθυνση, ο συριζα δεν κανει αυτο βεβαια, ουτε καν μπορει να συγκριθει με την προ-1914/βα΄ι΄μαριανη σοσιαλδημοκρατια. αριστερα του κεφαλαιου ειναι πιο ευστοχος ορος νομιζω. (το κκε ειναι η αριστερα του μικρου κεφαλαιου :P)

νομιζω αν ζουσε ο μαο σημερα θα ελεγε "η αριστερα στην εξουσια ειναι η αστικη ταξη στην εξουσια"

Ανώνυμος είπε...

Γιατί ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι κάνει κάτι άλλο; Αν τους ακούσεις προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτό που γίνεται τώρα είναι ένας επώδυνος αλλά αναγκαίος συμβιβασμός που όμως θα οδηγήσει στην τελική έξοδο από τα μνημόνια, θα φέρει την ανάπτυξη και από εκεί και πέρα ποιος μας κρατάει πάμε όλοταχώς για φιλολαϊκά μέτρα μη σου πω και για το σοσιαλισμό. Όσο για τον όρο αριστερά δεν θα ήμουν τόσο άνετος να τους τον χαρίσω.

Ας δει ο Κ.Ο. την ανακοίνωση της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων (http://www.902.gr/eidisi/agrotes/89705/egine-i-synantisi-ton-68-mplokon-me-tin-kyvernisi-video-foto#/0) και ας είναι σε ετοιμότητα να δικαιολογήσει τα αντίθετα από αυτά που λέει στο σχόλιο του γιατί κατά πως φαίνεται δεν θα παραμείνουν τα μπλόκα ανυποχώρητα και αταλάντευτα. Πιθανόν με αγωνιστικό κλείσιμο στις πόλεις!

Ανώνυμος είπε...

Η επίκληση στην "ανυπαρξία", που γίνεται επί μονίμου βάσεως από τα χουλιγκάνια του ΚΚΕ είναι μία επικίνδυνη τακτική ένα επιπλέον στοιχείο αδυναμίας να απαντήσουν σε όσα τίθενται. Η αντιπαράθεση στα πλαίσια του κινήματος δεν μπορεί να γίνεται με όρους "ποσοτικούς", αλλά πολιτικούς. Χαρακτηρισμοί τύπου "ανυπαρκτοι", "πουθενάδες" αποτελούν ορολογία του συστήματος. Είναι άμεσα συνυφασμένη με τη συκοφάντηση αγώνων, οργανώσεων, δυνάμεων του κινήματος κ.ο.κ

Να πούμε βέβαια, ότι, όποτε η συγκεκριμένη επίκληση γίνεται από τη δεξιά (ή λίγο καιρό πριν από την πάλαι πότε αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ) προς το χώρο του ΚΚΕ, εκεί τα πράματα αλλάζουν και... σημασία έχει τι λέμε πολιτικά.

Ανώνυμος είπε...

Δεν περιγράφεται πια η κατάσταση με το ΚΚΕ

1. Αρχικά κατήργησε κάθε έννοια εργατικού συνδικαλιστικού και γενικά μαζικού κινήματος με την λογική της ΛΣ που είναι ... τα φύτρα της εργατικής εξουσίας και με αυτή την έννοια μια κοινωνική πολιτική συμμαχία, αυστηρά και ανοιχτά μονοκομματική και με γραμμή την εργατική εξουσία. Η πρώτη φορά στην ιστορία ενός αιώνα ΔΚΚ που ένα ΚΚ αποφασίζει πως δεν θα κάνει καμία πολιτική συμμαχία.

2.Τώρα ξαφνικά το τι θα κάνει ο Μπούτας και η ΠΑΣΥ είναι άσχετο από το ΚΚΕ, .... αυτονομία των κοινωνικών αγώνων κλπ. Οι κοινωνικοί αγώνες ελεύθερα μπορεί να ξεφουσκώνουν, το ΚΚΕ δεν έχει δικαίωμα να κάνει κάτι σε αυτό και την ίδια ώρα οι κοινωνικοί αγώνες παραμένουν ενταγμένοι μέσα σε ένα μονοκομματικό κοινωνικοπολιτικό σχέδιο.

Την ίδια ώρα το ΠΑΜΕ αρνείται κάθε κλιμάκωση, άφησε τόσες βδομάδες τους αγρότες χωρίς συμμάχους και όταν θα πάνε να βγουν οι μισθωτοί θα είναι χωρίς συμμάχους επίσης γιατί οι αγροτες θα μετράνε τις ... παρακαταθήκες της μείωσης στο αγροτικό πετρέλαιο που έταξε ο Τσίπρας στον Μπούτα σε μια συνάντηση που τόσες αγκαλιές και φιλιά δεν βλέπεις συχνά.

Κώστας