26 Φεβ 2016

Για τον σύντροφο Μπάμπη


Aπάνω στα παρχάρια τ' ουρανού
τι σύναξη τρανή έχει κινήσει,
για να προϋπαντήσει
με τα χέρια ανοιχτά
τον δίχως αγωνίες πια
λεβέντη που γυρίζει.

Παίζει ο μπαμπάς τον κεμετζέ
ο πάππος υψώνει το ποτήρι,
και άλλοι λεβέντες
και από άλλες εποχές
περήφανοι μες τις ωραίες τους στολές,
τον περιμένουνε να μπει μπροστά
και ο χορός ν' αρχίσει.

Στο έμπα της μεγάλης απλωσιάς
κελαρυστές φωνές του τραγουδάνε,
και όπως αλλάζουν αγκαλιές
έρχονται θύμησες παλιές,
που ξεχειλίζουν δάκρυ.

Για εμάς, που τον ξεπροβοδίσαμε
στου Φλεβαριού τ' αγιάζι
βουβό είναι το παράπονο
και ανίσχυρη η οργή,
και ας ψάχνουμε στους ουρανούς
παρηγοριά και χάζι
εδώ είναι η απώλεια
και δεν κοπάζει.

Εδώ μένει η αύρα του
στα φύλλα της ψυχής
με φως και αστερόσκονη
αρώματα και μέλι,
πεσκέσι για να κρατηθείς
στην άγουρη γιορτή.

Αντι μνημόσυνου για τον φίλο,
σύντροφο Λάμπη Καραμανλίδη

Μιχάλης Μπάρτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια: