20 Ιαν 2016

Γιατί τόση κάψα MEGA;;;

 Ο λόγος για την καμπάνια του MEGA για την απονομή του βραβείου ειρήνης Νόμπελ στους Έλληνες νησιώτες και κατοίκους για τον τρόπο με τον οποίο δεχτήκανε και περιθάλψανε, στις περιοχές όπου συνέρρεαν, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Θα μπορούσε μια πρώτη εκτίμηση να είναι πως το παραπάνω αποτελεί πτυχή των φιλεύσπλαχνων αισθημάτων και δραστηριοτήτων του ομίλου Λαμπράκη (ΔΟΛ), όπως τα bazaar και οι φιλανθρωπικές καμπάνιες του ΣΚΑΪ και της εκκλησίας, ή έκφανση των προσωπικών ανησυχιών του κυρίου Μπόμπολα, όπως αυτές της κυρίας Βαρδινογιάννη για τα παιδάκια με καρκίνο; Θα ήταν μάλλον αφελής! Αν δεν ξέραμε τον πραγματικό ρόλο όλων των παραπάνω φορέων, θα μπορούσαμε να ξεγελαστούμε, και, από την αναγωγή της απονομής βραβείου ειρήνης στον ελληνικό λαό, σχεδόν σε λόγο ύπαρξης του εν λόγω καναλιού.
Επειδή, όμως, ξέρουμε τον πραγματικό ρόλο ύπαρξης τέτοιων φορέων και δράσεων μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα κίνητρα πίσω από όλο αυτό το πανηγυράκι. Και αυτά δεν είναι ηθικής ή ψυχολογικής πραγμάτωσης αλλά καθαρά πολιτικά! Άλλωστε γιατί δεν συγκινήθηκαν οι κύριοι Βαρδινογιάννης και Μπόμπολας (μεγαλομέτοχοι του MEGA) από τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του ελληνικού λαού και της νεολαίας το 2003 απέναντι στον πόλεμο και στις επεμβάσεις των αμερικάνων, που έδινε ανάσα και εμψύχωνε και τις αντιστάσεις των λαών στην Μ. Ανατολή; Γιατί δεν συγκινήθηκαν από τους αγώνες των κατοίκων της Χαλκιδικής για να μην καταστραφεί η γη και το μέρος που ζούνε, από την αδηφάγα όρεξη του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου για κέρδη; Η απάντηση βρίσκεται στο ότι αυτοί θα "συγκινούνται" όσο εμείς και οι δράσεις μας θα αφήνουν στο απυρόβλητο το καθεστώς της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, της εξάρτησης, των πολέμων και της εξαθλίωσης και θα αναλωνόμαστε σε μονοπάτια φιλανθρωπίας και ουμανισμού όπως αυτά στα οποία πασχίζει να μας εγκλωβίσει ο MEGA, χωρίς ταξικό και πολιτικό κριτήριο... Εκεί βρίσκονται και τα κίνητρα λοιπόν!
Μία ερώτηση που θα μπορούσε να μας βάλει σε ένα μονοπάτι σκέψης είναι η εξής: Ποιος ζητάει, από ποιον για ποιον, και, τι ακριβώς! Θα το αναλύσω και παρακάτω... Για να απαντήσουμε όμως-όχι επιφανειακά-πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας την κατάσταση και τις συνθήκες τόσο στην χώρα μας, όσο και διεθνώς. Και αυτές περιγράφονται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, για το "ξεπέρασμα" της καπιταλιστικής κρίσης και το ξαναμοίρασμα του κόσμου, με πολεμικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των μεγάλων παιχτών (ΗΠΑ-ΡΩΣΣΙΑΣ) της παγκόσμιας σκακιέρας σε περιφερειακό επίπεδο, ενώ όσο αυτή η κατάσταση συνεχίζεται μέσα μπλέκονται και μικρότερες δυνάμεις με βλέψεις για οφέλη από το μακέλεμα των λαών. Ο κίνδυνος για κεντρικού χαρακτήρα πολεμική σύγκρουση σίγουρα δεν είναι απλησίαστος, ενώ μέσα σε όλον αυτό το χαμό, η κυρίαρχη, αστική, τάξη στην Ελλάδα κοιτάει πως θα καταφέρει να μην υποβαθμιστεί άλλο η εθνική της κυριαρχία καθώς και πως θα βγει από όλο αυτό το παιχνίδι πιο δυνατή και οχυρωμένη-οικονομικά και πολιτικά- απέναντι στον εχθρό λαό. Πάντα στην αντιφατική βάση της βαθιάς εξάρτησης της από αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές! Πάνω σε αυτή την βάση η ελληνική κυβέρνηση, παίζει με τις προσφυγικές μάζες για να τις εκμεταλλευτεί προς όφελος της αστικής τάξης, που υπηρετεί καθαρά πλέον, στην διαδικασία της πολύχρονης και συνεχούς διαπραγμάτευσης τάχα προς όφελος του λαού.
Κάπου εδώ έρχεται και ο ρόλος του MEGA αλλά και του συνόλου των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ) και των παραπάνω εκστρατειών τους, οι οποίες ως πράξεις, έχουν πολιτική, τόσο προέλευση, όσο και στόχευση. Προσπαθώντας λοιπόν, να απαντήσουμε στο ερώτημα η πρώτη εικόνα που έχουμε είναι πως το MEGA κάνει... αγώνα, όπως λέει, για να απονεμηθεί στον ελληνικό λαό από τους αρμόδιους θεσμούς το βραβείο Νόμπελ ειρήνης για τον τρόπο που αντιμετώπισαν οι έλληνες τα θύματα πολέμου και τον κόσμο της προσφυγιάς!
ΠΟΙΟΣ; Το MEGA που πρωτοστατεί στην προπαγάνδα για την αναγκαιότητα επέμβασης στις εμπόλεμες χώρες για την επιβολή της... ειρήνης και της δημοκρατίας, νομιμοποιώντας έτσι τον ίδιο τον πόλεμο! Που πρωτοστατεί στην εκστρατεία προπαγάνδας κατά των μεταναστών και των προσφύγων, αναδυκνείοντάς τους ως τον πρώτο εχθρό των ευρωπαϊκών λαών γιατί είναι, λέει, φορείς και εγκολπώνουν τρομοκρατικά στοιχεία (τζιχαντιστές). Που πρωτοστατεί στην καλλιέργεια μίσους και ξενοφοβίας, που πρωτοστατεί στο ιδεολογικό ντύσιμο υπεράσπισης συμφερόντων ντόπιου και ξένου κεφαλαίου (βλ. Σκουριές) καθώς και των πολιτικών που αυτοί -οι προστάτες των λαών- επιβάλλουν. Και επειδή πρέπει να τα έχουν καλά και με τα ξένα αφεντικά τους συχνά βγαίνουν ανοιχτά να υποστηρίζουν αυτούς που τελικά γεννάν το πρόβλημα του πολέμου, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. (βλ. ρητορείες και λογύδρια του Πρετεντέρη για την αναγκαιότητα των μνημονίων, των επεμβάσεων, των αντιλαϊκών πολιτικών κλπ). Ακόμα και την φτηνή, ανθρωπιστικού χαρακτήρα, αλληλεγγύη του το MEGA δεν την δείχνει στον ίδιο βαθμό σε όλους. Θυμόμαστε το φόντο γαλλικής σημαίας επί 2-3 ημέρες στο δελτίο ειδήσεων όταν διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο Παρίσι και έπρεπε να είμαστε όλοι Γάλλοι. Γιατί δεν μας κάλεσε το MEGA να γίνουμε ούτε για μία ώρα Σύριοι ή Παλαιστίνιοι ή Αφγανοί ή Κούρδοι; Τόση σημασία έχουν αυτοί οι πληθυσμοί για τον παραπάνω τηλεοπτικό σταθμό...
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ; Από τους κρατικούς θεσμούς χωρών οι οποίες είτε άμεσα είτε έμμεσα, είτε συμμετέχοντας στο ΝΑΤΟ (ή σε άλλους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς) είτε ως αυτόνομες παρουσίες-παράγοντες, έχουν βάλει τα θεμέλια για την δημιουργία του πολέμου, που δημιουργεί τα καραβάνια των μεταναστών και των προσφύγων, τα πνιγμένα σώματα και τα κρεμασμένα, στους δικούς τους φράχτες και συρματαριές, χέρια. Χώρες που συμμετέχουν ονομαστικά στο ωρολόγιο πρόγραμμα βομβαρδισμού των λαών της Μ. Ανατολής. Από τους πολέμαρχους ζητάει τα βραβεία ειρήνης ο MEGA...
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ; Ήρθε λοιπόν ο MEGA να ζητήσει απονομή βραβείου εκ μέρους του ελληνικού λαού... Και ποιος είπε στο MEGA πως η αλληλεγγύη που επέδειξε, με αυτοθυσία ορισμένες φορές, ο ελληνικός λαός, ως έκφραση της ταξικής του αλληλεγγύης, γυρεύει βραβεία και ανταλλάγματα; Εδώ ο MEGA εντελώς εσκεμμένα συγχέει τον λαό με τις ΜΚΟ που ο ίδιος ενίσχυε και πρόβαλλε ως σωτήρες, οι οποίες με την σειρά τους έστηναν μπίζνες κερδοφορίας εκμεταλλευόμενες τον πόνο των ξεριζωμένων καθώς και τα αισθήματα αλληλεγγύης λαϊκών ανθρώπων που οδηγούνταν να δουλεύουν εκεί εθελοντικά...
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ; Όσον αφορά το βραβείο αυτό καθεαυτό αξίζει να γίνει μια αναφορά στο που έχει απονεμηθεί ανά καιρούς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως με το βραβείο έχουν "τιμηθεί" οι ΗΠΑ 23 φορές από το 1901, όποτε και θεσμοθετήθηκε η συγκεκριμένη βράβευση, μέχρι σήμερα, ενώ προσωπικά έχει "τιμηθεί" και ο Ομπάμα το 2009 "για τις εξαιρετικές προσπάθειές του να ενδυναμώσει την διεθνή διπλωματία και την συνεργασία μεταξύ των λαών"! Να υποθέσουμε λοιπόν πως οι επεμβάσεις των Ισραηλινών κατά των Παλαιστινίων, καθ΄ υπαγόρευση των Αμερικάνων, καθώς και δικές του αυτόνομες πολεμικές παρεμβάσεις στα εσωτερικά άλλων χωρών, είναι προσπάθειες για την συνεργασία μεταξύ των λαών ή ότι το στήσιμο αντιπυραυλικών και πολεμικών βάσεων (εξόρμησης αεροσκαφών), όπως στην χώρα μας, είναι ενδυνάμωση της διπλωματίας; Με τα κριτήρια του συστήματος για το τι σημαίνει ειρήνη και συνεργασία μεταξύ των λαών, μάλλον ο πιο άξιος για βραβείο ειρήνης, είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός που έχει σπείρει την διχόνοια σε τόσους και τόσους λαούς, που έχει στήσει πραξικοπήματα και χούντες (βλ. Ελλάδα επί δικτατορίας) και έχει ενισχύσει τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα σε διάφορες χώρες (βλ. Ουκρανία), ενώ σε άλλες τόσες επιβάλλει πολιτικές φτώχειας, ανεργίας και καταστολής. Αλίμονο στον ελληνικό λαό αν οι πράξεις αλληλεγγύης του μοιάζουν με τις πρακτικές των ιμπεριαλιστικών γερακιών των ΗΠΑ...!
Γιατί λοιπόν ο MEGA αναδεικνύει τόσο πολύ αυτό το αλληλέγγυο λαϊκό αίσθημα; Γιατί όσο αυτό εκφράζεται μέσω διαχειριστικών λογικών (βλ. καταλήψεις, διανομή τροφίμων, συσσίτια) και με όρους φιλανθρωπίας, τόσο θα βολεύει τον MEGA και το σύστημα που αυτό υπηρετεί να αναδεικνύει τέτοιου είδους λύσεις σε τόσο σημαντικά προβλήματα. Γιατί μια χαρά αυτός ο τρόπος έκφρασης του λαού βολεύει ολόκληρο το σύστημα στο να συσκοτίζει και να αποπροσανατολίζει από τις πραγματικές απαντήσεις και από το πεδίο που αυτές βρίσκονται. Ένας επιπλέον λόγος είναι για να προσπαθήσει να χαϊδέψει αυτιά ξέροντας ότι δεν μπορεί να αποκρύψει από τον λαό την φωτιά του πολέμου που νιώθει να καίει δίπλα του, δεν μπορεί να αποκρύψει την εξαθλίωση που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές στους λαούς, δεν μπορεί να κρύψει τα δεινά και την μαυρίλα που έχει να υποσχεθεί το δέσιμο και η εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, δεν μπορεί να κουκουλώσει την σαπίλα αυτού του συστήματος.
Κάτι ακόμα πιο ειρωνικό ωστόσο, που βγαίνει ως αυθόρμητη σκέψη, είναι ότι το βραβείο θα μπορούσε να απευθύνεται, δυστυχώς για τον ελληνικό λαό, στην Αριστερά "μας". Σε μία αριστερά η οποία δεν φρόντισε να αναδείξει το πρόβλημα με το όνομα του, δεν φρόντισε να βγάλει τον κόσμο στον δρόμο, δεν φρόντισε να του δημιουργήσει κριτήριο και να εναντιώσει τον κόσμο στους πραγματικούς υπαίτιους. Δεν μπόρεσε εν τέλει να δώσει απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα, παρά θυμήθηκε στρεβλά την έννοια του ιμπεριαλισμού, έβαλε μπροστά διαχειριστικά αιτήματα που δεν εντόπιζαν την ρίζα του προβλήματος και ξεχύθηκε στις καταλήψεις στήνοντας στέγες, κοινωνικά ιατρεία, παντοπωλεία και συσσίτια προσπαθώντας να απαντήσει στο πρόβλημα, ενώ στην ουσία διαχειρίστηκε την εξαθλίωση και την ανέχεια των κατατρεγμένων προσφύγων και μεταναστών.
Στο τέλος τέλος το μόνο που κατάφερε είναι να διαγωνίζεται με μέσα παραπληροφόρησης όπως το MEGA, στο ποιος θα αποπροσανατολίσει καλύτερα τον λαό, είτε με τις παραπάνω πρακτικές, είτε αναπαράγοντας θεωρίες περί ολοκληρωτικού καπιταλισμού, περί συσχετισμών σε μηχανισμούς όπως η ΕΕ που μπορούν να αλλάξουν, περί ιμπεριαλιστικής Ελλάδας ή περί επιτιθέμενου και αμυνόμενου ιμπεριαλισμού. Θεωρίες που μόνο αυταπάτες και συσκότιση μπορούν να προσφέρουν στον λαό, για το που πρέπει να απευθυνθεί και να κατευθυνθεί για να βρει τις λύσεις στα προβλήματά του, για το με ποιον πρέπει να συμμαχήσει και πως να παλέψει και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.
Για να κλείνω λοιπόν, ζητούμενο ήταν και είναι σήμερα για τον λαό, πως και που θα βρει τα όπλα ώστε να καταφέρει αρχικά να αντισταθεί, να δείξει την αλληλεγγύη του στους άλλους λαούς, ως σύμμαχο κομμάτι τους που παλεύει απέναντι σε κοινό εχθρό. Να καταφέρει νίκες, να πάρει ανάσες. Να αναπτύξει κίνημα, να βγει στους δρόμους και να θέσει τους δικούς του όρους και από εκεί ορμώμενος, να καταφέρει να αναδείξει την προοπτική "περάσματος" και χτισίματος μιας άλλης κοινωνίας, όπου τα δικαιώματα σε ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΙΡΉΝΗ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ θα θεωρούνται αυτονόητα. Ο δρόμος λοιπόν για την αριστερά, πόσο μάλλον για εκείνη που θέλει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο στις παραπάνω διεργασίες και να εξοπλίσει-υλικά και ιδεολογικά-τον λαό, είναι ανοιχτός. Αρκεί αυτή να είναι διαθέσιμη να δέσει πίσω τα σκυλιά των ρεφορμιστικών και ευκαιριακών λογικών που την καταδιώκουν, γιατί οι καιροί επιτάσσουν την συγκρότηση πολιτικού και κοινωνικού μετώπου για την ανάδειξη αντιστάσεων και την διεκδίκηση του δικαιώματός μας στην αξιοπρεπή ζωή κόντρα στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα και στις "σειρήνες" του!

Κάποιος τηλεθεατής

Δεν υπάρχουν σχόλια: