25 Ιαν 2016

ΚΚΕ(μ-λ): Μια απάντηση στην πρόταση της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ασφαλιστικό


Σε επιστολή της, η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή (ΚΣΕ) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει σε οργανώσεις της Αριστεράς πρόταση «πολιτικού συντονισμού κοινής δράσης» «ενάντια στην αντιδραστική “ασφαλιστική μεταρρύθμιση” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ».
Εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «επιχειρεί να επιφέρει μια βαθύτερη και ποιοτική αντιδραστική τομή υπέρ του κεφαλαίου για την υπέρβαση της κρίσης του, με μακροπρόθεσμες καταστροφικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία και γενικότερα τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων», η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά παράλληλα ότι «κάτω από προϋποθέσεις, το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει αυτήν την επίθεση (όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν) και να την ανατρέψει: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση να το καταθέσει. Με αγώνα και απεργίες διαρκείας ακόμα κι αν το φέρει ή το περάσει στη Βουλή, για να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό».
Εδώ κάπου ξεκινούν και οι ενστάσεις μας σε ό,τι αφορά την πρόταση αυτή. Καταρχήν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνουν υπερβολικό βάρος στη μορφή του αγώνα. Και μάλιστα, σε ένα μέτωπο στο οποίο, τόσο με τη σημερινή κυβέρνηση όσο και με τις προηγούμενες που ανέλαβαν να προωθήσουν αντίστοιχες επιθέσεις στο ασφαλιστικό, ξεδιπλώνεται με όλα τα μέσα η συστημική αντιδραστική προπαγάνδα προκειμένου να αποπροσανατολιστεί και να αφοπλιστεί το εργατικό και λαϊκό κίνημα και να νομιμοποιηθεί στις συνειδήσεις λαού και εργαζομένων η επίθεσή του. Προπαγάνδα γύρω από την «κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος», γύρω από τα «άδεια ταμεία», από τη «δυσαναλογία» εργαζομένων και συνταξιούχων, από τις «παθογένειες» και τις «ανισότητες» του ασφαλιστικού συστήματος και άλλα παρόμοια. Προπαγάνδα που πάντα συμπληρωνόταν από στόχους όπως η εξασφάλιση της «βιωσιμότητας» του ασφαλιστικού και των ταμείων, καθώς και η εξάλειψη των «αδικιών». Στόχοι που για χάρη τους επιβάλλονταν «μερικές» ακόμη θυσίες από εργαζόμενους και συνταξιούχους.
Ως οργάνωση, ποτέ δεν υποτιμήσαμε την αστική προπαγάνδα γύρω από το ζήτημα αυτό. Και ένας λόγος παραπάνω γι’ αυτό ήταν ότι αυτήν την προπαγάνδα, στο μεγαλύτερο μέρος της (και σίγουρα στα βασικά της σημεία), την αναπαρήγαγαν, σχεδόν «αμάσητη», όχι μόνο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ομοσπονδίες, αλλά και οργανώσεις της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και μη. Και δωσ’ του προτάσεις για την καλύτερη διαχείριση των ταμείων, δωσ’ του προτάσεις για εργατικό έλεγχο, δωσ’ του προτάσεις για το πού θα βρεθούν τα χρήματα για τη «διάσωση» του ασφαλιστικού. Και είναι όλα αυτά που παρήγαγαν στο τέλος ένα «σώμα απόψεων» γύρω από το ασφαλιστικό τέτοιο που με ευκολία οδηγούσε στην μία υποχώρηση μετά την άλλη, στη μία ήττα μετά την άλλη, οδηγώντας στο σημερινό μεταίχμιο και τα σαρωτικά μέτρα που προτείνονται.
Στη βάση, λοιπόν, της δικής μας αντίληψης, βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να ξεδιπλωθεί παραπέρα και να νικήσει ο αγώνας ενάντια στην αντιασφαλιστική επιδρομή είναι να ξεκαθαριστούν οι αιτίες και ο χαρακτήρας της επίθεσης στην κοινωνική ασφάλιση, καθώς και οι στόχοι και τα αιτήματα πάλης που προκύπτουν μέσα από το ξεκαθάρισμα αυτό. Και αυτή η διαδικασία πρέπει να ανοίξει παντού μέσα στο κίνημα και, πρώτα και κύρια, στα σωματεία και τις συνελεύσεις τους.
Παρ’ όλα αυτά, οι προϋποθέσεις που θέτει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προκειμένου να νικήσει ο αγώνας περιορίζονται σε ζητήματα μορφής. Μία αντίληψη η οποία δεν είναι η πρώτη φορά που κυριαρχεί στο χώρο αυτό και η οποία μοιάζει να αγνοεί ή να υποτιμά το περιεχόμενο και τους στόχους πάλης πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί ένας αγώνας. Και λέμε ότι «μοιάζει» να τους αγνοεί ή να τους υποτιμά, γιατί θεωρούμε πως στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Και αυτό το διαπιστώνουμε κάθε φορά που σε προτάσεις κοινής δράσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρισκόμαστε μπροστά σε μια λογική κατάθεσης ενός συνολικού «πακέτου» θέσεων και αιτημάτων τα οποία ελάχιστα περιθώρια σύμπλευσης επιτρέπουν, τουλάχιστον με τη δική μας οργάνωση. Ισχύει, άραγε, εδώ κάτι διαφορετικό; Απ’ ό,τι διαπιστώσαμε στη συνέχεια, όχι.
Στη συνέχεια, λοιπόν, της επιστολής αυτής κατατίθεται και ένα προτεινόμενο πλαίσιο συζήτησης πολιτικών κατευθύνσεων και διεκδικήσεων. Διαβάζοντας λοιπόν το πλαίσιο αυτό γεννιούνται ευθύς αμέσως τα ερωτήματα: Κατευθύνσεις και διεκδικήσεις είναι το ίδιο πράγμα, ταυτίζονται; Και αν όχι, τότε ποιες είναι οι κατευθύνσεις και ποιες οι διεκδικήσεις; Και τα ερωτήματα αυτά δεν τα θέτουμε ως υπεκφυγή ούτε για να περιγελάσουμε. Τα θέτουμε γιατί θεωρούμε ότι μέσα και σε αυτό το πλαίσιο κατευθύνσεων-διεκδικήσεων επαναλαμβάνεται η ίδια θολούρα και τα ίδια αδιέξοδα που επαναλαμβάνονται κάθε φορά που η Αριστερά πέφτει θύμα ρεφορμιστικών αντιλήψεων και προτείνει μοντέλα διαχείρισης. Έτσι μαζί με το:
«Καθολική, δημόσια, υποχρεωτική ασφάλιση και δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική  ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους-ες, χωρίς εξαιρέσεις και προϋποθέσεις, που να αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων, νεολαίας και λαού»
διαβάζουμε και το:
«Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος, τα 70 δισ. ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δισ. που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το “κούρεμα” του PSI, αλλά και τα δισ. που αρπάχτηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2015 για να αποπληρωθεί το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Απόσυρση των Ταμείων από κάθε λογής “τζόγο”. Να περάσουν τα ασφαλιστικά ταμεία στα χέρια των εργαζομένων»,
καθώς και το:
«Για να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα, άμεση παύση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφή του δημόσιου χρέους».

Και αναρωτιόμαστε για ποιο πράγμα καλούνται να παλέψουν λαός και εργαζόμενοι. Για τη διεκδίκηση από την άρχουσα τάξη του καθολικού δικαιώματός τους στην ασφάλιση και την περίθαλψη ή για μια «λελογισμένη», «φιλολαϊκή» διαχείριση των Ταμείων, όπου τα αποθεματικά τους δεν θα «τζογάρονται» (και τι ορίζεται ως «μη τζόγος» στο σημερινό καπιταλιστικό επενδυτικό περιβάλλον;), αλλά θα «διασφαλίζονται» αφού θα λειτουργούν στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων;
Και, άραγε, παλεύουμε για το δικαίωμα στην ασφάλιση ή για τη διαγραφή του χρέους; Ή, για να το θέσουμε αλλιώς: με βάση το πλαίσιο που προτείνει η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει νόημα να παλέψουμε για το δικαίωμα στην ασφάλιση χωρίς την προϋπόθεση της διαγραφής του χρέους και της επιστροφής των αποθεματικών των ταμείων;
Δυστυχώς, και σε αυτήν την πρόταση διαπιστώνουμε ότι δυνάμεις της Αριστεράς δεν έχουν αντιληφθεί ότι το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι ζήτημα διαχείρισης, αλλά ζήτημα ταξικής πάλης. Πίσω από αυτήν τη σύγχυση και την καλυμμένη επαναφορά της λογικής των «μεταβατικών προγραμμάτων» και του «κυβερνητισμού» κρύβεται η ηττοπάθεια, η λειψή πίστη στη δυνατότητα του αγώνα αυτού να νικήσει, να σταματήσει τη νέα επίθεση.
Οι απόψεις που συνδέουν το δικαίωμα στην ασφάλιση με τα αποθεματικά των ταμείων, όχι μόνο νομιμοποιούν την ύπαρξη εργατικής εισφοράς (λες και η εργοδοτική και η κρατική εισφορά δεν είναι και αυτές κομμάτι της κλεμμένης εργατικής υπεραξίας) αλλά ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που καμώνεται και αυτή πως δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο λόγω της κλοπής των αποθεματικών από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και το «κούρεμα».
Και δεν ρίχνουν νερό μόνο στο μύλο της κυβέρνησης, αλλά και στο μύλο του «γραφειοκρατικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ» τον οποίο, κατά τα άλλα, κριτικάρουν. Γιατί το αίτημα της επιστροφής των αποθεματικών που υπεξαιρέθηκαν (το οποίο υιοθετεί και η ΑΔΕΔΥ) είναι ένα αίτημα που συσκοτίζει το γεγονός ότι το δικαίωμα της εργατικής τάξης στην ασφάλιση δεν προκύπτει ούτε από την ύπαρξη των ταμείων ούτε από την «υγιή» διαχείρισή τους. Είναι ένα δικαίωμα που προκύπτει από τη θέση της εργατικής τάξης στην παραγωγή, από το γεγονός ότι αυτή παράγει τον πλούτο σε αυτήν την κοινωνία. Η κατάκτηση και εξασφάλιση του δικαιώματος αυτού δεν έχει να κάνει με καμιά ταμειακή διαχείριση. Έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με τη δυνατότητα της εργατικής τάξης να επιβάλει έναν άλλο συσχετισμό δύναμης υπέρ της και σε βάρος της αστικής τάξης.
Και αυτός ο συσχετισμός δύναμης σήμερα, στο μέτωπο του ασφαλιστικού, δεν θα συγκροτηθεί στη βάση της πρότασης ενός άλλου διαχειριστικού μοντέλου, αλλά στη βάση του ενιαίου, μαζικού αγώνα για να μην περάσει το νέο αυτό αντιασφαλιστικό τερατούργημα. Και σε αυτή τη βάση θα μπορούσαμε να δούμε περιθώρια κοινής δράσης.
24 Γενάρη 2016
 

44 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Βέβαια οι καλοί μου σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανακάλυψαν πληρωμή του χρέους από τα ταμεία επί Στρατούλη, που δεν πρέπει να ισχύει, δεν νομίζω καν να το ψάξανε, βάλτο σου λέει, κάνει εντύπωση, βάλτο για να μην έρθει η ΛΑΕ και να την καταγγείλουμε.

Κατά τα άλλα προφανώς χρειάζονται στόχοι πάλης, αν είναι δυνατόν να μην ζητήσεις τα "κλεμένα".

Γιατί δεν είναι θέμα κλοπής-απάτης, είναι μια ταξική στρατηγική, χρεοκοπία με πρωτοβουλία του δανειστή εις βάρος του λαού, και πτώση της κατανάλωσης, των εισαγωγών, της παραγωγής, των τιμών, των εισοδημάτων, ύφεση, ανεργία, προσαρμογή εν ολίγοις με εσωτερική υποτίμηση.

Το ίδιο και το τέλος της καθολικής ασφάλισης με αναδιανεμητικό χαρακτήρα, δεν είναι "κακοδιαχείριση" είναι ταξική επιλογή. Όπως και η παράταση του χρόνου εργασίας, η εισφοροδιαφυγή, η ανεργία και η ελαστασφάλεια. Επίσης είναι ταξική επιλογή του κράτους να ρίχνει το θέμα των ταμείων στα έξοδα και όχι στα έσοδα. Είναι ταξική επιλογή το ότι οι δαπάνες του ασφαλιστικού είναι χαμηλές και όχι ψηλές που λέει το κράτος και είναι ταξική επιλογή τα ταμεία να μην έχουν έσοδα και να τους βουτάνε και ότι έχουν, με όσους τρόπους ήδη ανέφερα.

Αν εξαιρέσουμε λοιπόν το καρφάκι για τον σ Στρατούλη πολύ καλή είναι η πρόταση και εντελώς προσχηματική η απάντηση σας. Βασικά είναι σάλπισμα πίσω, να μην πούμε τίποτα πέρα από το ότι "αυτά έχει ο καπιταλισμός".

Αυτό θα πείτε στην σύσκεψη ?

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Εντάξει! Είναι όλα αυτά που λες ταξικά, κατά τη γνώμη σου, αλλά αντί να τα επαναλμβάνεις δε μας λες και το γιατί;
Το κείμενο βάζει ένα συγκεκριμένο σκεπτικό στο οποίο δε φαίνεται να αντιπαρατίθεσαι. Ξανά γιατί;

Ανώνυμος είπε...

μα, αντιπαρατίθεμαι.

το κείμενο λέει να πούμε "το ασφαλιστικό είναι ταξικό, όχι στο ν/σ'.

εγώ λέω πως πρέπει να πούμε λεπτομέρειες, να βάλουμε εξιδικεύσεις στην ταξικότητα του θέματος, δηλ την χρεοκοπία σε βάρος του λαού, το τζογάρισμα, την ανεργία, την ελαστικότητα, την εισφοροδιαφυγή, την μείωση των εισοδημάτων.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Και γιατί πρέπει να τα βάλουμε αυτά ως αιτήματα; Σε τι μας βοηθάει το να έχουμε "ολοκληρωμένη" πρόταση διαχείρισης; Το να απαντάμε με αυτά είναι ή δεν είναι αποδοχή των αιτιάσεων των αντιπάλων μας;

Ανώνυμος είπε...

όχι δεν είναι αποδοχή των αιτιάσεων των αντιπάλων μας, δεν είναι θέμα "ολοκληρωμένης πρότασης" αλλά ταξικής απάντησης στην επίθεση.

η επίθεση προσδιορίζει σε έναν βαθμό την απάντηση, αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις, και να το βλέπεις και σαν κάτι πολύ αριστερό,ταξικό κλπ το να το αποφεύγεις.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Μα εδώ δε πρόκειται για απάντηση απλά που να αποδομεί την επιχειρηματολογία του αντιπάλου. Είναι άλλο πράγμα να καταδυκνείεις τη κλοπή των αποθεματικών των ταμείων ως απάντηση στην αστική προπαγάνδα λέγοντας ότι αυτά τα χρήματα συγκεντρώθηκαν παίρνοντας κομάτι της υπεραξίας που παράγουν οι εργάτες και άλλο να θέτεις το ζήτημα της "επιστροφής" των χρημάτων ως βασική προϋπόθεση για τη διεκδίκηση.
Είναι άλλο πράγμα το να αποδέχεσαι ότι ο καπιταλισμός περνάει κρίση, ότι υπάρχει το αστικό χρέος και άλλο πράγμα να το προτάσεις ως επίσης βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε διεκδίκηση.
Η άρνηση των προβλημάτων του κεφαλαίου να γίνουν πρόβλημα του εργαζόμενου λαού είναι αποφυγή του ζητήματος ή θέση από τη πλευρά της εργασίας;

Ανώνυμος είπε...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει γειώσει τα μπούλετ στο ασφαλιστικό, είσαι άδικος και είστε άδικοι, δεν υπάρχει λογική προγραμματικών προαπαιτούμενων, δεν υπάρχουν πχ τα περίφημα 5 σημεία.

Αν λες ότι βουτήξαν τα αποθεματικά, μέχρι και στην πολύ πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση/ξεπούλημα των τραπεζών, θα τα γυρέψεις και πίσω, θα πεις στον κόσμο να υπερασπιστεί τον ιδρώτα του.

Αυτή η παθολογική φοβία των μπούλετ που έχετε πρέπει να ξεπεραστεί, κωδικοποιούν μια ανάλυση και κάποιους στόχους πάλης.

Και ξαναλέω, έχοντας και γνώση από πολύ μέσα, καθόλου αυτονόητο δεν ήταν πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει κοινή δράση εστιάζοντας στο ασφαλιστικό και όχι πχ στο ευρω/ΕΕ κλπ.

Το χρέος είναι αυτονόητο πως θα μπει.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Το πρόβλημα τόσα χρόνια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ότι προσπαθεί να συνδυάσει την επίδραση που έχει επιφέρει η κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας στον λαό με μία κινηματική λογική. Τι σημαίνει αυτό ; 1)Αντιλαμβάνονται πώς κυριαρχεί ιδεολογικά και πολιτικά το κεφάλαιο άρα συνεπώς ξεκινούν να το "αποδομούν" ;! στις συνειδήσεις του λαού με το να απαντούν πάνω στην ατζέντα που το ίδιο θέτει
2)Επειδή ως επι το πλείστον είναι μικροαστικά στρώμματα που κυριαρχούν στην έξω κοινοβουλευτική αριστερά και συνεπώς και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορούν να αποτινάξουν απο πάνω τους α)την μήτρα που τους γέννησε το ΚΚΕ του παλινορθωμένου καπιταλισμού (ρεβιζιονισμού) και αυτό περνάει σε όλες τις εκφάνσεις της φυσιογνωμίας τους από ΕΑΑΚ μέχρι σωματεία . β)την ίδια την φύση τους ιδεολογικά ώς συγκρότηση και ως άτομα που έχει καθαρά μικροαστικό προσανατολισμό και συνεπώς δεν θέτουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της εργατικής τάξης και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο πως αντιλαμβάνονται την 1α)ταξική πάλη 2α)τον ρόλο των μικροαστικών στρωμάτων ώς σύμμαχα στρώμματα στους εργάτες ή ώς αποστάτες της τάξης τους

Τώρα προφανώς και το ΚΚΕ-μλ έχει μικροαστικά στρώμματα ΑΛΛΑ βλέπει τον εαυτό του και διαπερνάει οργανικά την φυσιογνωμία του, διαγώνια κάθετα και οριζόντια μέσα και έξω η αντίληψη της ταξικής πάλης ώς ΠΥΞΙΔΑ και ΟΔΗΓΟΣ που σημαίνει ταυτόχρονα χάραξη κατεύθυνσης και γραμμή πάλης στο κίνημα . ΚΑΙ βλέπει τον εαυτό του ώς ένα υποκείμενο που πρέπει να συμβάλλει σε αυτό έχοντας υπόψιν την ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας παντού ΑΚΟΜΑ και ΜΕΣΑ στην αριστερά ΕΞΩ Ή ΜΈΣΑ στη βουλή

Για αυτό η δήθεν ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ που προσάπτει κάποιος μικροαστικά σκεπτόμενος στο ΚΚΕ-μλ ή η δήθεν μειοδοσία στα αιτήματα, ότι δηλαδή είναι ΛΙΓΑ αυτά που βάζουμε ως αιχμές πρέπει να απαντιέται από τους κατήγορους ώς εξής

Είναι λίγα για ποιόν ; για τον λαό και την εργατική τάξη ;
Όταν διαμορφώνεις αιτήματα πάνω στην τροχιά που έχει αφήσει όλη η σαβούρα τόσα χρόνια από τα παπαγαλάκια και τους ηττοπαθείς και δυστυχισμένους (και δεν μιλάω για τμήματα του λαού που καλοπροαίρετα αναπαράγουν μία τέτοια αιτηματολογία, αλλά για "μπροστάρηδες" των αγώνων) δεν δέχεσαι επι της ουσίας το πλαίσιο κυριαρχίας που θέτει το κεφάλαιο σε σχέση με το "εφικτό" και το "ρεαλιστικό" ; όταν ξεκινάς έναν διάλογο μέσα στο κίνημα και βάζεις από την πίσω πόρτα την αιτηματολογία που έχει διαμορφωθεί κάτω από την υποταγή στο πλαίσιο κυριαρχίας δεν ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙΣ εκείνη την ίδια ώρα αυτό που θέλεις να γιγαντώσεις ;

Διαγραφή χρέους και τα συναφή , φέρτε πίσω τα κλεμμένα κλπ κλπ... Απο την πίσω πόρτα δηλαδή η αστική μεθοδολογία και πολιτικολογία στο κίνημα από επαναστάτες;

Ο.Ν

Ανώνυμος είπε...

καλά με πείσατε.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ-ΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ/ΜΑΓΓΙΝΑ/ΡΕΠΠΑ/ΟΤΙ ΠΕΡΑΣΕ ΕΠΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ1-2

(ότι ισχύει σήμερα τέλος πάντων)

εκεί καταλήγει το ΟΧΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ, έλεος τα ίδια και τα ίδια από την έναρξη του μνημονίου, κανένας δρόμος δεν άνοιξε όλα αυτά τα χρόνια με την μάχη οπισθοφυλακών γιατί είναι μια ρεφορμιστική πάλη, η πρακτική του αγωνιστικού ρεφορμισμού μιας προηγούμενης εποχής.

της εποχής που το σύμπλεγμα κόμμα/συνδικάτο κάτι κουτσοκέρδιζε

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Ενώ με το δρόμο το δικό σου Κώστα είδαμε τα χαϊρια μας! Ή μήπως δεν είναι αυτός που μας οδήγησε στη σημερινή κυβέρνηση;

Σου φαίνεται λίγο δηλαδή να αναγκαστεί η κυβέρνηση να πει τέρμα στα σχέδιά της κάτω από τη πίεση του κινήματος;
Με τη μάχη των οπισθοφυλακών μπορεί να μην άνοιξε τίποτα αλλά όλες οι νικηφόρες μάχες ξεκίνησαν με την αντίσταση η οποία έβαζε σα στόχο την ανατροπή των πολιτικών που έθιγαν τα συμφέροντα του λαού και δεν ένοιωθαν καμιά ανάγκη να προτείνουν "λύσεις", να απολογηθούν στο σύστημα δηλαδή.
Αυτές οι μάχες ανάγκασαν το Βενιζέλο να νομοθετήσει και τον Μεταξά να εφαρμόσει την κοινωνική ασφάλιση στη Ελλάδα σε εποχές όπου η παγκόσμια κρίση ήταν πολύ χειρότερη, που η ντόπια κατάσταση ήταν πολύ πιο άθλια και που τα πάντα οδηγούσαν σε ένα γενικευμένο πόλεμο. Και η αριστερά, το ΚΚΕ δηλαδή τότε, διαλυμένη και στις φυλακές. Με μια διαφορά! Το εργατικό κίνημα τότε ήταν πολύ πιο ισχυρό, διεκδικούσε δικαιώματα και κατακτούσε χωρίς να έχει την ανάγκη να δικαιολογήσει και να πείσει με ...μπούλετ για το εφικτό των δικαιωμάτων του.
Είναι κατανοητή η δυσκολία σου να επιχειρηματολογήσεις για το γιατί θα πρέπει η αριστερά και το λαϊκό κίνημα να έχει τέτοιου είδους προγραμματικά αιτήματα και να τα δέχεσαι υπό μορφή αξιώματος, όπως είναι κατανοητή και η έμμεση ομολογία σου ότι το σύστημα είναι αυτό που καθορίζει την ατζέντα ακόμη και της αυτοαποκαλούμενης επαναστατικής αριστεράς. Η ανάγκη του να φανεί κάποιος υπεύθυνος και όχι απογειωμένος οδηγεί σε τέτοιες λογικές. Το ζητούμενο είναι να φανεί υπεύθυνος απέναντι σε ποιον;

Ανώνυμος είπε...

Δεν μου φαίνεται λίγο να πει η κυβέρνηση όχι κάτω από την πίεση του κινήματος, γι αυτό προσπαθώ να σε πείσω άλλωστε, μάταια.

Και δεν μπορεί να γίνει αν δεν απαντήσεις στην επίθεση, με τίποτα, τόσο απλά. Στους κόμβους της, τα επιχειρήματα της.

Περίμενε εσύ, υπεύθυνα και νοικοκυρεμένα, να ...ζητήσεις απόσυρση του ν/σ, και να γίνει λες και είμαστε στον Γιαννίτση και το 2001.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Α, ρε Κώστα. Πόσο ακόμα θα θρηνείτε για το θάνατο της σοσιαλδημοκρατίας; Μας (Σας μάλλον) τελείωσε Κώστα - πάει.
Κανένα συμπέρασμα δε θέλετε να βγάλετε από όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια; Σταθερά και άκαμπτα στο ρεφορμισμό και στις φρούδες ελπίδες;

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Το αξιοπρόσεκτο με όλους τους ...μεταβατικούς και τους θεωρούντες ότι ο λαός χρειάζεται να πεισθεί με επιχειρήματα βγαλμένα από την αστική επιχειρηματολογία για το δίκιο του είναι ότι απαντούν σα τον Κώστα.
Θεωρούν ότι οποιαδήποτε άλλη άποψη που εκφράζεται στο κίνημα απλά δεν είναι άποψη γιατί δεν συμφωνεί με τη δική τους. Δεν είναι αγωνιστική όπως είναι του καναπέ όσοι μιλούν για αποχή από διάφορες εκλογικές διαδικασίες.
Το να λες κατ' αυτούς ότι αυτό που προέχει είναι η συγκρότηση της διαλυμένης εργατικής τάξης και του λαού,
το να λες ότι η απάντηση στις αιτιάσεις του συστήματος είναι η αντίσταση και η διεκδίκηση αυτών που δικαιούμαστε, ανεξάρτητα από το με τι μορφή εφαρμογής θα εκφραστεί η κατάκτηση,
το να λες ότι τα προβλήματα της αστικής τάξης, όπως το χρέος με το οποίο ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να ασχολείται με τη μορφή αιτήματος γιατί δεν είναι δικό του χρέος οπότε και δε χρειάζεται να το θέσει ως προϋπόθεση για να διεκδικήσει οτιδήποτε, σημαίνει ότι στέλνεις το κόσμο στο σπίτι του!
Γιατί άραγε όλα τα προ κρίσης χρόνια η αριστερά δεν θεωρούσε το χρέος τόσο σημαντικό για τις διεκδικήσεις της, γιατί το θεωρούσε πρόσχημα από μεριάς κεφαλαίου; Tι άλλαξε και πλέον θεωρείται τόσο σημαντικό;
Σε αυτά η απάντηση των "Κωστάδων" είναι ότι πρέπει να τα βάζουμε γιατί όμως δεν μας λένε!
Ο Κώστας δεν απαντάει γιατί η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Μια πραγματικότητα που λέει ότι ακριβώς οι απόψεις που πρεσβεύει οδήγησαν το κίνημα σε αυτή τη κατάσταση που βιώνουμε σήμερα. Οδήγησαν το λαό στον ΣΥΡΙΖΑ και τις αυταπάτες. Και είναι τραγικό αγωνιστές και δυνάμεις να μη συνειδητοποιούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα επιχειρήματά τους για να δικαιολογήσει αυτά που κάνει σήμερα και ακόμη πιο τραγικό να θεωρείται (από τους εαυτούς του πρωτ' απ' όλα) ότι η μόνη ουσιαστική διαφορά τους από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι αυτοί θα ...εφαρμόσουν αυτά που έλεγε αυτός (μαζί τους) πριν και επιμένουν αυτοί ακόμη!
Το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα έχει μεγάλη ιστορία νικών αλλά και ηττών. Δυστυχώς κάποιοι επιμένουν στις συνταγές που οδήγησαν στην ήττα. Ενυπωσιακή η επιμονή και αξιοθαύμαστη! Αλλά δεν παύει να είναι της ήττας!

(Πάω στοίχημα ότι ο Κώστας θα πει πάνω κάτω τα ίδια για να "στηρίξει" την άποψή του. Λόγω αδυναμίας παραγωγής άλλων επιχειρημάτων προφανώς)

Ανώνυμος είπε...

κι έτσι απλά ο σ 4:20 υποστήριξε πως δεν άλλαξε τίποτα στην Ελλάδα και το παγκόσμιο καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό σύστημα από το 2009 και μετά, οπότε, λογικά από την μεριά του, ζητάει απάντηση στο γιατί έχουν αλλάξει κάποια πολιτικά σχέδια από τότε μέχρι σήμερα.

τελικά δηλ η κατάσταση με το κκε μλ, αν υποθέσουμε πως αυτό εκφράζει το κκε μλ, που θα δούμε τι απαντήσεις θα εισπράξει ο 4:20, δεν είναι καν ότι θέλει να πάμε στο 2009

εδώ αντιμετωπίζουμε την άποψη ότι είμαστε στο 2009.

Σύντροφε μου θέλει 2000 λέξεις να περιγράψω τι άλλαξε από το 2009, λυπάμαι.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Δηλαδή εσύ πέρα από το να σχολιάζεις αρνητικά τις απόψεις των άλλων δεν μπορείς να γράψεις τίποτ' άλλο για να υπερασπιστείς την άποψή σου;
Κάντο, κι ας χρειαστεί 2000 λέξεις! Μήπως όμως δεν είναι αυτό το πρόβλημα;

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχει λόγος ρε φίλε να γράψω ολόκληρη εργασία για το δημόσιο χρέος, την διασύνδεση του με την καπιταλιστική κρίση και την κρίση μιας νομισματικής ένωσης, (ας πούμε γιατί η ΟΝΕ δεν είναι ακριβώς αυτό αλλά διεθνική =διατραπεζική νομισματική ένωση) τα δίδυμα ελλείματα, τις θεραπείες σοκ, για το ασφαλιστικό μιλάμε. Θες εσύ να το πληρώνεις το χρέος, πλήρωνε το, ψάξε αν ισχύει ένας λογαριασμός που είχε κάνει ο Πετσάλνικος, να συνεισφέρεις.

Και μην με φρικάρεις ότι δεν έγραψα την γνώμη μου, δεν μπορεί να υπάρξει απάντηση στο ασφαλιστικό που να μην απαντάει την επίθεση στο ασφαλιστικό που δεν ξεκινάει με τον Κατρούγκαλο αλλά από όλη την κυρίαρχη πολιτική. Με αυτή την έννοια το ΟΧΙ στο ν/σ Κατρούγκαλου, μια γραμμή που δεν θα την προσυπέγραφε ο τελευταίος γραφειοκράτης της ΓΣΕΕ, δεν λέει τίποτα.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Εγώ δε θέλω να πληρώνω ούτε το χρέος αλλά ούτε και τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμη. Γιατί και τα δύο της αστικής τάξης είναι!
Το πρώτο για να εδραιώνεται η εξουσία των αστών και για να απομυζούν οι ιμπεριαλιστές όσο περισσότερο από την υπεραξία που παράγεται στη χώρα και το δεύτερο για να παίρνουν μέρος της υπεραξίας, από αυτή που καταφέρνουν να παίρνουν οι εργαζόμενοι, πίσω.
Εγώ θέλω σύνταξη και περίθαλψη πραγματικά κοινωνική, για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, όπως θέλω και δουλειά για όλους. Αυτός είναι ο στόχος και γι' αυτό δεν έχω λόγο να προτείνω "εφικτές" και "λογικές" προτάσεις στο σύστημα ούτε για το πως θα διαγράψει μερικώς ή ολικώς το χρέος του, ούτε για το πως θα διαχειριστεί την υπεραξία που παράγεται από τους εργάτες και που μέρος της κλέβει μέσω του κόλπου των ταμείων. Θέλω αυτό που παράγουν οι εργάτες, οι λαοί, να επιστρέφει σε αυτούς εξ ολοκλήρου.
Να πάρει ο εργαζόμενος λαός μέσα από τη συγκρότησή του, την αντίστασή του και τη διεκδίκησή του όσα περισσότερα μπορεί και στη τελική τα πάντα.
Εσύ κάτσε τώρα να βρίσκεις φαεινές διαχειριστικές μπας και πείσεις το σύστημα να πετάξει κανένα κοκαλάκι παραπάνω για να μείνεις ευχαριστημένος μιας και δεν θεωρείς ότι μπορεί να διεκδικηθεί το οτιδήποτε!
Δεν είμαι εγώ λοιπόν που σε φρικάρω. Η αδυναμία σου να γράψεις όχι 2000 αλλά ούτε καν 200 λέξεις για να υπερασπιστείς αυτά που πιστεύεις γιατί απλά δεν πιστεύεις ότι ο λαός έχει τη δυνατότητα να πετύχει ακόμη και αυτά τα λίγα που του προτείνεις. Το μόνο που μπορείς είναι να σχολιάζεις, να ειρωνεύεσαι και να διαστρεβλώνεις απόψεις και πρακτικές που μπαίνουν στο κίνημα και όχι αποκλειστικά και μόνο σε κινήσεις και συναντήσεις κορυφών. Γιατί τέτοια πρόταση έκανε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο κατά τα άλλα θιασώτης του "από τα κάτω". Μάλλον χωρίς το "τα"!
Χαίρεται και καλό ξημέρωμα!

Στελιος Τζομπανακης είπε...

οσοι δεν καταλαβαινουν την αναγκη μεταβατικων αιτηματων που οδηγουν στην επανασταση και τα αντιμετωπιζουν ως "διαχειριστικα καπιταλιστικα προγραμματα" απλα δεν ειναι λενινιστες.Ομως ματαια προσπαθειτε να φανειτε πως εχετε ροπη προς αριστεριστικες θεωρησεις.Η απαντηση σας ειναι καθαρα προσχηματικη και εντελως γραφειοκρατικη. Το πλαισιο που προτεινει η Ανταρσυα ειναι η δικη της βαση σε ενα κοινο διαλογο και δεν απαιτει αποδοχη απο τις υπολοιπες δυναμεις.Η προταση επικεντρωνει μονο στην κοινη δραση κ τον πολιτικο διαλογο. Συνεχιζετε να φοβαστε πως θα αλοιωθει η πολιτικη καθαροτητα των μελων σας στα πλαισια οργανωμενου διαλογου στην αριστερα και κοβετε τις επαφες γραφιοκρατικα για να μεινουν τα προβατα στο μαντρι.Δικαιωμα σας η απομονωση και η διασπαση της κοινης δρασης , ομως η συκοφαντηση των υπολοιπων αριστερων δυναμεων για να δικαιολογησεις τις ελλειψεις σου εχει κοντα ποδαρια..

Ανώνυμος είπε...

Από πότε τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης είναι της αστικής τάξης; Ξεχάσαμε τους αγώνες και το αίμα της εργατικής τάξης για να υπάρξουν αυτά τα ταμεία; Η ισοπέδωση και η απλοϊκή αντίδραση δεν μαζικοποιούν παρά μόνο απομονώνουν σε μια υποτιθέμενη καθαρότητα.
ΜΑ

Ανώνυμος είπε...

"Συνεχιζετε να φοβαστε πως θα αλοιωθει η πολιτικη καθαροτητα των μελων σας στα πλαισια οργανωμενου διαλογου στην αριστερα και κοβετε τις επαφες γραφιοκρατικα για να μεινουν τα προβατα στο μαντρι. Δικαιωμα σας η απομονωση και η διασπαση της κοινης δρασης , ομως η συκοφαντηση των υπολοιπων αριστερων δυναμεων για να δικαιολογησεις τις ελλειψεις σου εχει κοντα ποδαρια.."

Προσπάθησε να διασταυρώνεις καλύτερα τις πληροφορίες σου, γιατί αυτό που λες
πολύ απλά δεν ισχύει. Πουθενά! Εάν είναι απομόνωση το να μην μας αρέσει το καπέλωμα, αλλά η πραγματική κοινή δράση, φαντάσου πόσο απομόνωση είναι το
"αυτή είναι η γραμμή κι άμα θες, μπες", που προτείνει ο δικός σου χώρος.
Κ

Ανώνυμος είπε...

ΜΑ έτσι και μου βρεις ένα ιστορικό προηγούμενο που εργαζόμενοι να διεκδικούν ταμεία και όχι συντάξεις και περίθαλψη εγώ θα κάνω χαρακίρι. Είναι σα να μας λες ότι δόθηκαν αγώνες και χύθηκε αίμα για να πληρώνεται η εργατική τάξη μέσω τραπεζών και ..ΑΤΜ!

Για συντάξεις και περίθαλψη πάλευαν οι εργάτες και όχι για ταμεία. Τα ταμεία ήταν ο τρόπος που βρήκε η ντόπια αστική τάξη για να ικανοποιήσει τα αιτήματα αλλά και για να παίρνει πίσω μέρος της υπεραξίας που απέδιδε (βλέπε κρατήσεις και εισφορές επί του μισθού). Ένας συμβιβασμός μεταξύ αστικής και εργατικής τάξης εκφράζεται μέσω των ταμείων. Δεν είναι κανόνας τα ταμεία για όλες τις καπιταλιστικές χώρες ούτε καν για την Ελλάδα (οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν ταμείο).

Δ. είπε...

Ο Στέλιος Τζομπανάκης μπορεί να μας εξηγήσει ποιο ήταν τα μεταβατικό πρόγραμμα του Λένιν;

Επίσης να μας εξηγήσει που και πότε υπήρξε η κοινή δράση και τώρα με τη στάση του ΚΚΕ(μ-λ) αυτή διασπάται;

Τέλος από πότε θεωρείται πρόταση κοινής δράσης η ολοκληρωμένη πρόταση μιας οργάνωσης ή ενός συνεργατικού σχήματος; Δεν θα ήταν τακτικά πιο λογικό να βγάλει μια πρόταση - κάλεσμα που να λέει "ελάτε να συμβάλουμε στους αγώνες ανατροπής των σχέδίων της κυβέρνηση για το ασφαλιστικό" και από εκεί και πέρα να αναπτυσόταν συνεργασία για τα κοινά και διάλογος έως αντιπαράθεση για τα διαφορετικά; Δηλαδή τι πρότεινε εδώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Ένα κόψε ράψε του πλαισίου της; Ή μήπως το έκανε για να ενημερώσει τους υπόλοιπους για τις θέσεις της; Δεν τις ξέρουμε τις θέσεις ο ένας του άλλου;

Και αλήθεια πόσο βοηθάει στο να θεωρηθεί ειλικρινής η πρόταση όταν από την επομένη της δημοσίευσής της σωματεία όπου το επιτρέπουν οι ...αντιγραφειοκρατικές πλειοψηφίες (π.χ. ΣΜΤ) βγάζουν ανακοινώσεις με το πλαίσιό της σχεδόν αυτούσιο; Υπήρξε καμιά συνεννόηση με τις άλλες δυνάμεις για να βγει αυτή η ανακοίνωση ή μήπως δε χρειαζόταν;

Ανώνυμος είπε...

Και για το δικαίωμα στις σπουδές έγιναν τόσοι αγώνες αλλά δε διανοήθηκε κανένας (πλην των συνήθων ρεφορμιστών) να πει "κάτω τα χέρια από τα σχολεία ΜΑΣ και τα πανεπιστήμιά ΜΑΣ" - γιατί απλώς δεν είναι δικά μας. Φαντάζομαι ότι "κάτω τα χέρια από τις δωρεάν σπουδές θα πει". Εκτός κι αν κι αυτό είναι ισοπέδωση και απλοϊκότητα

Κλεμμένα δεν είναι μόνο τα PSI και τα χρηματιστήρια και τα μηδενικά επιτόκια κλπ. Κλεμμένο είναι κάθε ευρώ κέρδους της κεφαλαιοκρατίας, κάθε δευτερόλεπτο που συνεχίζει να υπάρχει. Μήπως αντί για "αυξήσεις μισθών" θα έπρεπε να ζητήσουμε "επιστροφή των κερδών του κεφαλαίου από όταν αυτό υπάρχει";! Είναι αίτημα αυτό; Φαντάζομαι το επόμενο "κάλεσμα κοινής δράσης" να έχει προμετωπίδα "να μοιραστούν τώρα 7,8 τρισεκατομμύρια ευρώ κερδών των καπιταλιστών και να επιστραφούν οι τόκοι από τα δάνεια του ελληνικού κράτους από σύστασής του από το 1823"! Σουρεάλ, ή απλώς θεωρούμε δεδομένο ότι ο λαός δεν πρόκειται να διεκδικήσει τίποτα και λέμε καμιά μαλακία να περάσει η ώρα;

Η δεν καταλαβαίνουμε τη διαφορά ανάμεσα στην καταγγελία ("αυτοί που έκλεψαν τα ταμεία κλαίγονται ότι είναι άδεια"), στη γενική κατεύθυνση ("ασφάλιση περίθαλψη για όλους") και στο αίτημα("να αποσυρθεί το αντιασφαλιστικό σχέδιο", "να καταργηθούν οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι", "αυξήσεις στις συντάξεις και στους μισθούς" κλπ.);;

Ούτε τα ταμεία ούτε και κανένας μηχανισμός δεν είναι δικός μας. Γιατί αν ήταν δικά μας τότε φταίμε εμείς (αυτοί τέλος πάντων) που τα "κακοδιαχειρίστηκαν". Οχι άλλο παιδιά με τα διάφορα "που ήταν δικά μας" τάχα. Φτάνει...

Πάνος

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

ξέρω γω, οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ας στείλουν στο κκε μλ μια συγνώμη, θύμωσαν πολύ οι άνθρωποι, ας μην τους ξαναστείλουν αν είναι τόσο τρομερό.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

ξερω γω ας βρει ο κωστας κι αλλα μπλογκ να ασχολειται
αν το εχει τοσο πολυ αναγκη
αν ειναι τοσο φοβερο

Ανώνυμος είπε...

έχω βρει

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Αμήν!

Στελιος Τζομπανακης είπε...

http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-06-29/663-2013-01-29-17-53-27
καλη αναλυση με πλουσια βιβλιογραφια του Λενιν για τα μεταβατικα αιτηματα του κομματικου προγραμματος

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Η καταφυγή στον Λένιν είναι ένας καλός τρόπος για να αποφευχθεί η συζήτηση για το σήμερα.
Μια ερώτηση μόνο. Τι σχέση έχει η περίοδος που έλεγε αυτά που έλεγε ο Λένιν με τη σημερινή για να δικαιολογηθούν οι διάφορες μεταβατικές προτάσεις του σήμερα;
Ακόμη και αυτό το κείμενο που μας παραθέτεις παρ' όλο που προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει υπέρ των σημερινών μεταβατικών προγραμμάτων δεν μπορεί να αποκρύψει ότι αυτά λεγόντουσαν προεπαναστατικά, με την επανάσταση επί θύρας. Δεν μπορεί να αποκρύψει ότι μιλάει για μια άλλη κρατική, και όχι μόνο, εξουσία.
Ποιες είναι οι αντιστοιχίες λοιπόν των προγραμμάτων μετάβασης που κυκλοφορούν σήμερα, και όχι μόνο από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με το μεταβατικό πρόγραμμα από την επανάσταση στη λαοκρατική δημοκρατία προς το σοσιαλισμό των μπολσεβίκων; Ή μήπως δεν έχει καμιά σημασία πότε λέγονται κάποια πράγματα; Οπότε τα θεωρούμε συνταγές για πάσα εποχή; Αντιγραφειοκρατικά και αντιδογματικά πάντα.

Τοποθέτηση για τα σημερινά χρειάζεται λοιπόν και όχι μεταφορά των λεγόμενων του Λένιν εν είδη τσελεμεντέ!

Αυτά από έναν μη λενινιστή και μουλάρι κατά τον τελευταίο διαγραμμένο της διαδικτυακής μαγκιάς.

Ανώνυμος είπε...

Η επιστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι πρόταση «για κοινή δράση στο μέτωπο του ασφαλιστικού». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αφορμή το ασφαλιστικό, επιχειρεί να επανατοποθετήσει στο κεντρικό πολιτικό πεδίο το λεγόμενο μεταβατικό πρόγραμμα. Και μάλιστα το καταφέρνει με επιτυχία αφού το «πλαίσιο συζήτησης» είναι ένα συνονθύλευμα πραγματικών στόχων πάλης και ρεφορμιστικών «αιτημάτων» που τσουβαλιάζονται τεχνηέντως ώστε οι στόχοι πάλης να επισκιάζονται και να καθορίζονται από τη πλήρως διαχειριστική λογική του μεταβατικού προγράμματος.
Το «πλαίσιο συζήτησης» όχι μόνο δεν αποκαλύπτει και δεν αντιμάχεται την κυρίαρχη κυβερνητική και συστημική προπαγάνδα αλλά την συγκαλύπτει και την αποδέχεται. Ο πυρήνας της λογικής της είναι ότι το ασφαλιστικό μπορεί να λυθεί μέσα από «έναν άλλο δρόμο», μέσα από μια άλλη φιλολαϊκή διαχείριση που θα εξασφαλίζει τη κατάλληλη αξιοποίηση των αποθεματικών και τη βιώσιμη χρηματοδότηση των ταμείων.

Ας παρακολουθήσουμε τον εικονικό διάλογο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη κυβέρνηση.
-Πάρτε το ν/σ πίσω. Θέλουμε ασφάλιση για όλους.
-Δεν μπορούμε γιατί δεν υπάρχουν λεφτά, τα ταμεία είναι άδεια, τα λεηλάτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
-Λεφτά υπάρχουν στις τσέπες των κεφαλαιοκρατών, «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», «μειώστε τα κέρδη του κεφαλαίου», «φορολογήστε το κεφάλαιο», «τη κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία».
-Μα αυτά είναι αντιαναπτυξιακά μέτρα θα οδηγήσουν την οικονομία σε ύφεση, σε μαζικές απολύσεις, θα τη πληρώσουν οι εργαζόμενοι.
-Να κατατεθεί νόμος ώστε να «απαγορευθούν οι απολύσεις».
-Μα ζούμε στο καπιταλισμό, θα κλείσουν τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια και θα πάνε Βουλγαρία
- Δεν αποδεχόμαστε τη λογική σας, ωστόσο «για να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα, άμεση παύση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφή του δημόσιου χρέους».
- Μα θα μας βγάλουν από το ευρώ και την ΕΕ, η χώρα θα καταστραφεί.
-Τότε «πάρτε τα μνημόνια και φύγετε από δω». Αν δεν μπορείτε εσείς, μπορούμε εμείς.

Έτσι συγκαλύπτουν τη ταξική φύση της επίθεσης, αλλά και το ταξικό χαρακτήρα του κράτους ως εργαλείο και μηχανισμός του κεφαλαίου που, από μια πραγματικά αριστερή κυβέρνηση ή έστω μια «αντιφατική» με τη πίεση του κινήματος, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί προς όφελος του λαού και ενάντια στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ φαίνεται ότι δεν έβαλε μυαλό με τη κατάρρευση του «μεταβατικού προγράμματος» από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεν κάνει καμία αυτοκριτική για τη «κριτική στήριξη» που έδωσε στη «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση, στη βάση του «μεταβατικού». Αντίθετα κλιμακώνει, εν μέσω βάρβαρης ταξικής επίθεσης, τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.
Βέβαια στο παραπάνω εικονικό διάλογο στη θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μπορούσε να ήταν σχεδόν το σύνολο της Αριστεράς σε όλες τις εκδοχές της. Για αυτό το ΚΚΕ δεν αντιπαρατίθεται πολιτικά στο «πλαίσιο συζήτησης».
Η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πρόταση «πολιτικού συντονισμού» με «πολιτικές κατευθύνσεις» που βέβαια δεν αφορά το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Αφορά τις διαδικασίες στο πλαίσιο της Αριστεράς που πριν τη «πρώτη φορά αριστερά» συμπεριελάμβαναν και το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τώρα συνεχίζονται με τη ΛΑΕ και άλλες οργανώσεις για να φτιαχτεί το νέο κόλπο. Με αυτή την έννοια είναι πρόταση ήττας και όχι μάχης, όπως θέλει να αυτοπαρουσιάζεται.
Κόντρα στη παραπάνω κατεύθυνση πρέπει να ενισχυθεί η κατεύθυνση της αντίστασης και της διεκδίκησης. «Να μη περάσει το ν/σ», «αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις», «ασφάλιση-περίθαλψη-σύνταξη- δουλειά για όλους».

Μ.Δ.

Ανώνυμος είπε...

Στέλιο Τζομπανάκη, το παράδειγμα με τον λένιν στο οποίο παραπέμπεις μιλά για την ανάγκη μεταβατικών μέτρων που έπρεπε να πάρει η επανάσταση που έγινε 15 μέρες μετά.
Θεωρείς δηλαδή ότι είμαστε και τώρα σε παρόμοια επαναστατική κατάσταση με αυτήν του οκτώβρη 1917;
Πριν ένα χρόνο υπήρχαν εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις που αυτό ακριβώς έβλεπαν τότε.

Ανώνυμος είπε...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε λέει κριτική στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ναρκωτικά. Πολλά ναρκωτικά. Αλλιώς δεν εξηγείται.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα το "να πέσει η κυβέρνηση" γιατί δεν το λέει τώρα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Ανώνυμος είπε...

Καταρχάς οι σπουδές δεν είναι δωρεάν. Από την φορολογία πληρώνονται. Δεύτερον, το αίτημά μας πρέπει να είναι μην κλείνεται τα σχολεία σας; Να προσλάβετε και άλλους καθηγητές στα σχολεία σας; Με αυτή τη λογική και το αίτημα για προσλήψεις είναι διαχειριστικό. Με την παραπάνω λογική το μόνο αίτημα πρέπει να είναι θελουμε σπουδές και κόψτε το κεφάλι σας να μας δώσετε. Έτσι όμως δεν φτιάχνεται κίνημα.

Ανώνυμος είπε...

για πες μας μια θεωρία γιατι δεν το λέει το να πέσει η κυβέρνηση ?

μήπως την βλέπει και αυτή σαν αντιφατική ?

προφανώς αν βγει το κίνημα μπροστά, μαζικά κλπ πρέπει να ειπωθεί και αυτό.

η ανάλυση πως το να πέφτουν οι κυβερνήσεις κάτω από την πίεση του κινήματος είναι καλό έχει επιβεβαιωθεί.

επίσης ρώτα για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα μέλη της, αν και δεν με πειράζει να την υπερασπίζομαι όταν έχει δίκιο, παρεξηγήσεις δεν θέλω.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κωστα
Απο τα πολλα ναρκωτικα εχεις καψει τα εγκεφαλικα σου κυτταρα με αποτελεσμα να εχεις κ απωλεια μνημης. Ξεχασες που πριν ενα χρονο διαδηλωνες μαζι με τη κυβερνηση συριζα για να την ενισχυσεις στη διαπραγματευση;ξεχασες που το καλοκαιρι εκστασιασμενος χειροκροτουσες τον Τσιπρα στη μεγαλειωδη συγκεντρωση του οχι;
Αλλα βεβαια εχετε κανει τον οπορτουνισμο επιστημη.

Ανώνυμος είπε...

Στις 3 Ιουλίου η γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΑΙ των, θεωρούμενων, φιλοΣΥΡΙΖΑ της ήταν δεν πάμε. Προφανώς ήταν λάθος απέναντι στο λαϊκό ξέσπασμα των 500.000 λαού στο Σύνταγμα.

Εξίσου αυτονόητη ήταν η παρουσία της επαναστατικής αριστεράς σε συγκεντρώσεις δέσμευσης του ΣΥΡΙΖΑ σε αντιΕΕ γραμμή.

Συγκεντρώσεις που το τότε μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα στέλεχος της Λαϊκής Ενότητας σύντροφος Στάθης Κουβελάκης αποκάλυψε κομματική οδηγία του ΣΥΡΙΖΑ να ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΝΤΑΙ.

Δεν θα μου το σχολιάσεις αυτό, βάζω στοίχημα.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κωστα
Ο μονος σχολιασμος για σενα ειναι οτι εισαι το κατακαθι του οπορτουνισμου και οχι απλα οπορτουνιστης. Εγω σου μιλαω για τη 5η ιουλη που στη συγκεντρωση συμμετειχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οσο για τον Κουβελακη και τις αποκαλυψεις του απλα αποκαλυψε τον αμοραλισμο των στρελεχων τις ΛΑΕ που ηξεραν απο το Γεναρη τη βρωμια και το βουρκο (αν υποθεσουμε οτι δεν ηξεταν) στον οποιο κολυμπουσαν μεχρι να τους πεταξει ο Τσιπρας εξω.ουτε καν να φυγουν μονοι τους γιατι οταν εισαι και εσυ βρωμιαρης δε σου βρωμανε τα σκατα που εχεις διπλα σου. Αποκαλυπτεις ομως και το δικο σου αμοραλισμο που τοτε λειτουργουσες ως υπαλληλος του Συριζα γραφοντας εδω.

Ανώνυμος είπε...

Το αίτημα για προσλήψεις δεν είναι διαχειριστικό ασφαλώς. Διαχειριστικό είναι, ας πούμε, το αίτημα να συμμετέχουν τα σωματεία στην επιτροπή που θα κάνει τις προσλήψεις.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Ο προυγουμενος
Διωρθωση : στη συγκεντρωση στις 3 Ιουλη συμμετειχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ανώνυμος είπε...

είσαι τραμπούκος 12:39, μίλα πολιτικά αν θες να μιλάς μαζί μου

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κωστα
Πολιτικα μιλαω οπως αρμοζει στο προκλητικο σχολιο σου 12:11πμ. Δεν αφηνεις τις υπεκφυγες και απαντησε. ειναι κριτικη στηριξη η συμμετοχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις κυβενητικες διαδηλωσεις; ειναι κριτικη στηριξη η συμμετοχη στη συγκεντρωση του οχι στις 3 ιουλη ως χρειροκροτητες του Τσιπρα; τι σε πειραξε, ο βουρκος με τα σκατα που επιβεβαιωθηκε μετα το σχολιο σου για τις αποκαλυψεις των" δεν ηξερα τιποτα" Κουβελακη και σια, που σημερα μας μιλουν για προδοσιες και αλλα φουμαρα; η μηπως σε πειραξε το κατακαθι του οπορτουνισμου οταν μου κανεις γαργαρα τη συμμετοχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη συγκεντρωση του οχι και μου λες για τη γραμμη και πρασινα αλογα; η τελος οτι λειτουργουσες ως υπαλληλος του Συριζα, ξεχασες μηπως τα σχολια σου σε αυτο το μπλοκ;

Ανώνυμος είπε...

1.ποτέ δεν έχω γράψει κάτι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ

2.ο Κουβελάκης δεν έχει πει για προδοσία, πέρα από την συναισθηματική-ηθική ανάγκη χρήσης του όρου

3.ο Κουβελάκης δεν έχει πει "δεν ήξερα τίποτα", μάλιστα έγραφε και εντός της προεκλογικής εκστρατείας του Γενάρη για το ότι τα πράγματα θα πάνε άσχημα (ο Στάθης και ο Ρούντι Ρινάλντι, για να τα λέμε όλα, να είμαστε δίκαιοι, παρόλες τις ευθύνες που έχει κάποιος)

4. η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν κάλεσε, δεν συμμετείχε στις 3 Ιουνίου. Κόσμος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προφανώς ήταν, μιλάμε για παλαικό συλλαλητήριο

5.Σε καμία κυβερνητική διαδήλωση δεν συμμετείχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

6. Όχι δεν έχεις κανένα δικαίωμα να βρίζεις, είσαι τραμπούκος

Κώστας